GODZINA CZWARTA 10.00-11.00
To jego żywioł.
Co robi?
Rytuał stary jak świat. Zarabia na niewiadomej,
jaką jest sytuacja w Westbridge.
Kto zgadnie, czemu się zamknęli, zgarnia pulę.
Ciekawe.
- U Weteranów tego nie było. - Tak.
- Wchodzisz? - Jasne.
Co wy na to?
Stawiam na zalanie.
Trzy godziny zamknięcia, 20 pacjentów do nas.
Zalanie, cztery godziny i 30 pacjentów.
Jasna sprawa.
Masz konkurencję.
Na to wygląda.
Dość zabawy. Potrzebujący.
Ściągasz Langdona, żeby pomógł?
Nie trzeba.
- Dobrze nam bez niego. - Jesteś szefem.
Następny.
Cześć.
Ten doktor kazał mi trzymać 20 minut.
To było dwie godziny temu.
Jesteśmy zajęci, ale wywołamy.
Kiedy?
Sprawdzę. Proszę nasłuchiwać.
- Dzięki. - Następna.
Dzień dobry. Trafił tu mój brat.
Jackson Davis.
- Dokument? - Jasne.
Siostra, Jada Davis.
Znajomi mówią,
że zabrała go policja uniwersytecka.
Podobno po bójce.
- Jest cały? Jest tu? - Nie wiem.
Dotarł do was?
Sprawdzę. Dam znać.
Dobrze.
Dalej.
Czy Harlow czuje się słabo?
Nie tak źle, jak wcześniej, ale boli ją głowa.
I brzuch.
Jadła, zanim wzięła ibuprofen?
Śniadanie...
Śniadanie to najgorszy posiłek dnia.
Możesz na mnie patrzeć.
Nie gryzę.
Przepraszam.
Zaczniemy od badań krwi.
Dziecku z toalety nic nie jest?
Wszystko gra.
Na szczęście
wymaz negatywny, jeśli chodzi o COVID, grypę i RSV,
ale wiele wirusów powoduje kaszel.
Ale fart.
Można zdjąć maseczkę.
Saturacja 91.
Spada pani saturacja,
a temperatura wzrosła do 39 stopni.
Podamy paracetamol.
Na zewnątrz straszna duchota.
Może to ma związek,
ale lepiej panią przebadać.
Niech pan wypisze leki.
To tylko przeziębienie.
- Śpieszy się pani? - Do pracy.
Wiem, że jest sobota.
Dawno nie miałam wolnego.
Właśnie zaczyna pani weekend.
Javadi,
co robisz w urodziny?
- Skąd wiesz? - Ludzie gadają.
Nic, bo nienawidzę urodzin.
21 lat kończy się raz.
Masz urodziny?
Czyli jesteś Rakiem?
Interesujesz się astrologią?
Za dużo przebywam z Santos.
- Wiadomo. - Jak wy możecie
razem mieszkać i pracować?
Dźwigam ten krzyż.
Z rodzicami musi być gorzej.
Od lat nie mieszkam w domu.
Tęsknię.
Widać. W kółko siedzisz na farmie.
Farmie?
Pamiętasz poparzonego farmera?
Po wybuchu zmarł na OIOM-ie.
Koszmar.
Whitaker bawi się w dom z wdową i dzieckiem.
Śliskie.
To nie tak.
Pomagam Amy, bo jej mąż nie żyje.
To przyjaciółka.
- Tylko. - Pewnie.
Przyjaźń z farmerskimi przyjemnościami.
Jakie to?
Użyj wyobraźni.
Wiesz, co to dojarka?
Możemy o tym nie mówić?
Dwa przypadki z Westbridge,
ból klatki i brzucha.
Macie iść na podjazd.
- Dzięki. - Już.
Dr Santos, karty uzupełnione?
Walczę.
Niewypełnione karty
to kłopot dla lekarzy
i zwłoki w płatnościach.
Tych nie chcę.
Dokumentacja musi być na czas.
Dopilnujmy tego do końca zmiany.
- Się robi. - Dobrze.
Lepiej nie powtarzać z tego powodu roku.
Kurwa.
Cholernie tu wilgotno!
Naprawdę.
- Co z Westbridge? - Zamknięci.
Czasowo przejmujemy karetki.
Jakby święto nie wystarczyło.
A dr Al-Hashimi?
Tak?
Lubimy ją?
Wydaje się w porządku.
Obgadujesz prowadzącą przy prowadzącym?
Doktor nie ma nic przeciwko, prawda?
Fajny motocykl.
- Dzięki. - Spoko.
Pamela Perry, 48 lat,
ból brzucha i wymioty po chilaquiles z jajkami.
Ciśnienie 180/64, puls 98,
dobra saturacja.
Podajcie Zofran i litr na szybko.
- Jasne. - Whitaker!
Jak się pani czuje?
Kiepsko.
Kogo tu mamy?
Jean Samba, 54 lata, ból w klatce.
Nadciśnienie, lizynopryl i Crestor.
Lepiej po nitro.
Parametry w miarę, brak zawału w EKG,
dostał aspirynę.
Przebadamy pana.
Jeśli mam umrzeć, chcę ujrzeć niebieskie wrota.
- Plan? - Powtórka EKG,
troponina i podejrzenie dusznicy.
- Zatorowość, rozwarstwienie aorty... - Wiadomo.
Idę za wami.
KARETKA
- Kogo tu mamy? - Vince Cole, 23 lata,
wpadł przez okno dachowe do kwiaciarni,
na paprocie.
Ból głowy, zmieniony,
- reakcja na ból. - Skaleczenia,
118/72, puls 98,
tlen 99 na pięciu litrach.
Brak alergii.
Jak to się stało, Vince?
Vince?
Byłaś z nim?
Na parkourze, przestrzelił kong vault.
Wciąż skaczecie z dachów?
To prawie był sport olimpijski.
Już wiem, czemu nie jest.
- Źrenice równe. - Co to?
- Upadek z trzech metrów. - Sporo.
Trzy metry to urazówka.
Śmiertelność 10%.
Nas martwi każda.
Ktoś tu jest wkurzający.
Miało być dwóch.
Wysłałam wsparcie.
Raz, dwa, trzy.
Dzięki. Dobrze was widzieć.
USG.
Ogilvie, Joy, GCS.
Otworzyć oczy.
Oczy dwa, mowa dwa.
- Płuca dobre. - Joy, dalej.
Ściśnij.
Motoryka cztery.
Tlen 99, puls 102, 114/78.
- W USG nic. - Super.
Kręcicie dokument?
Wyłącz.
Prawa pacjentów. Co z ręką?
Ranka.
Spielberg do poczekalni,
niech czeka na triaż.
To partner kreatywny.
Dokumentuję na TikToka.
Wyłącz to.
Musimy wrzucić filmik.
Guzik mnie to obchodzi.
Sean, wyprowadź.
Później cię znajdziemy.
A mogła poprosić.
Jak na chirurgii?
Macie coś z Westbridge?
Nie, ale przyjadą.
TK od głowy po miednicę.
Brak wymiotnego. Intubacja.
Mogę?
Mam wykaz procedur
i muszę je zaliczyć.
Jeśli dr McKay chce uczyć.
Tak.
Ssanie,
rurka 20, etomidat i suks, wydechowe CO2.
Ambitny.
Przypomina mi kogoś.
Możesz?
- Daruj. - Świeżutkie.
Dobra.
Nie ma zawału, hemodynamika zbędna.
Zlecenia.
Podaj nitro i pokaż troponinę.
Jasne. Jesse?
Możesz to powtórzyć z elektrodami na plecach?
Dlaczego?
Wysokie fale T z obniżeniem odcinka ST.
Czyli norma.
To może być tylny zawał.
Jeśli prowadzący klepnie, robimy.
Dzięki.
Jeśli TK w normie, zrób LP.
Jasne.
Dr Al-Hashimi,
Jada Davis, siostra Jacksona.
Dziękuję.
Co z nim? Czemu śpi?
Nie współpracował i musieliśmy go uśpić.
Słucham?
To nie ma sensu. Co się stało?
Próbujemy ustalić.
Zajście zgłosił strażnik uniwersytecki,
- który użył paralizatora... - Czego?
- ...bo brat był agresywny. - Paralizatora?
Zajęliśmy się obrażeniami
i szukamy przyczyny pobudzenia.
To zupełnie nie on.
Nie brał narkotyków.
Tomografia pozwoli ocenić
zmiany w mózgu.
Mogę iść z nim?
Nie na TK, ale zaczekaj.
Omówimy kolejne kroki.
Dobrze.
Właśnie intubowałem!
- Świetnie. - Co za fiut.
- Masz chwilę? - Co tam?
Brak zawału w EKG,
ale obniżenie może wskazywać na tylny.
- Zgoda. - Chcę powtórzyć
z elektrodami na plecach.
- V7 do V9, dobry pomysł. - Dzięki.
Robby się zgodził.
Przykro mi. Mam sepsę na OIOM.
Jasne.
Spory ruch.
Jest 10.15. Rozkręcamy się.
Jest.
Dr Mohan, Lorrie Diaz, żona Orlando.
Dzięki, Perlah.
Dzień dobry. Chodźmy do męża.
Przepraszam, że byłaś sama.
Spóźniłam się na autobus i...
Nieważne.
Cześć.
Skąd się tu wziąłem?
Upadł pan na budowie.
Przywiózł pana kolega.
Jest lepiej, ale nic nie pamięta.
Tak bywa po wstrząśnieniu mózgu lub kwasicy.
Czym?
Poważnym powikłaniu cukrzycy.
Może wrócić do domu?
Wciąż usuwamy ketony.
Będzie dostawał insulinę,
aż się unormuje.
Powinien zostać w szpitalu.
Spokojnie, mamo.
Jego stan się poprawia.
Będzie lepiej.
Muszę zmierzyć cukier.
- Możemy? - Pewnie.
Chodzi o to,
że nie mamy ubezpieczenia.
Raczej nas nie stać.
Ściągnę menadżerkę, Noelle Hastings.
Zna się na polisach
i zaproponuje rozwiązanie.
- Dobrze? - Dziękuję.
Cholera.
- O co chodzi? - Elektrody odpadają.
Mogę się położyć?
- Męczę się. - Gdy skończymy.
Louie znieczulony, ząb czeka.
Świetnie. Mam kłopoty z przyczepnością.
Jasne.
Spróbuj tym.
Logiczne.
Mogłabyś...
Mogę pana posmarować klejem?
Nie.
Odwleka pan nieuniknione...
Potem się pan położy.
Olej mineralny nic nie dał.
Już to powiedziałam.
Co teraz?
Może pani poczekać dwa tygodnie, aż klej się rozłoży.
Wieczorem organizuję przyjęcie.
Mam tak iść?
Mogę też obciąć rzęsy w połowie.
To zmniejszy powierzchnię klejenia.
Dobra.
Proszę się położyć.
Musi pani trzymać głowę nieruchomo i nie otwierać oka.
Nie otwiera się.
Dlatego przyszłam.
Mówię o drugim oku.
Zaczynamy.
Świetnie. Wszystko gra.
Jest mi... słabo.
Za chwilę się kładziemy.
Cholera!
Uniesienie ST, V7, V8, V9.
Zawał ściany tylnej!
Co to?
Najgorszy rodzaj.
Panie Samba?
Panie Samba!
Potrzebna mi pomoc!
Brak tętna! Uciski!
Ładuję 200.
Już!
Wznowić.
- Tylny zawał serca. - Brawo.
- Podłączyłeś go? - Na wszelki wypadek.
Uciski stop.
- Rytm zatokowy. - Dobra.
Puls mocny. Ciśnienie?
Wieziemy do pracowni.
Panie Samba,
będzie dobrze. Żadnych niebieskich wrót.
Masz nosa, Whitaker.
Dzięki.
Flirtował z tobą pacjent?
Pewnie, a co?
Rano był taki jeden.
Przestępca,
ale przynajmniej nie myślę o zeznaniach.
- Ty dalej o tym? - Odliczam godziny.
Zostało pięć.
Dzień dobry, pani Ronson.
Phylicia.
Dr King,
dr Santos.
Co cię sprowadza?
Od kilku dni brzydko kaszlę.
Palisz, odkasłujesz coś, czujesz ból?
Nie, nie i nie.
Pewnie złapałam to w pracy.
- Coś krąży. - Gdzie?
- W banku. - Prosto.
Czyli w biurze.
W kółko jestem też na siłowni.
Pytania, dr Santos?
Co?
Pytania do pacjentki?
Nie.
Co słyszałaś?
Szmery w prawym płucu.
Dobrze. Musimy zrobić rentgen.
To długo potrwa? Zdążę do biura?
Nie powinno.
- Wypisz zlecenie. - Dobra.
Jak idzie?
Wspaniale.
Warto było wziąć 200 000 kredytu na studia.
Na powierzchowne plaster, na głębsze Dermabond.
Skąd wiemy, kiedy szyjemy, Joy?
Jeśli krawędzie napięte.
Nie wiedziałam, że jesteś Joy.
Powiem rodzicom, że trafili z imieniem.
TK głowy, szyi, klatki, brzucha i miednicy
- w normie. - Farciarz.
Trochę cieknie.
Uciśnij, ewentualnie lidokaina z epi.
- Jest zlecenie na chirurgię? - Kurwa!
- Co? - To.
- Przemywamy. - To skaleczenie.
Masz styczność z krwią,
- czyli jesteś pacjentką. - Serio?
- Igła? - Szkło.
- Proszę. - Dzięki.
Żadnych danych. Może mieć HIV lub WZW.
Zlecę badanie na HIV i WZW B i C.
- Musi dostać leki. - Niekoniecznie.
Szybkie testy dają wyniki w godzinę.
To płytka ranka.
Brak ryzyka uszkodzenia stawu lub ścięgna.
Unieść, ucisnąć, zakleić.
Jeśli chcesz, weź dawkę PEP.
Założę kartę. Pielęgniarka pobierze ci krew.
Super.
Kolejne przypadki z Westbridge.
- Wiemy, ile to potrwa? - Jeszcze nie.
Czas ściągnąć dr. Langdona?
Nie.
Pierwszy dzień. Niech wraca stopniowo.
Będę go mieć na oku.
Dzięki.
Chcesz zmienić zakład?
Nie, tylko oceniam szanse.
Spoko. Z wygranej postawię ci drinka.
Brat niedługo wróci.
Na TK kolejka.
Powinnam się martwić?
Poczekajmy na wyniki badania.
Tylko że...
To nie ma sensu.
On się tak nie zachowuje.
To najmilszy chłopak pod słońcem.
Nie wpada w złość, nie krzyczy...
Nigdy nie miał takich epizodów?
Nie, a przynajmniej nic o tym nie wiem.
Jest w świetnym związku
i studiuje prawo, żeby pomagać ludziom.
Zawsze powtarza, że mam iść za marzeniami,
choćby rodzice mieli się mnie wyprzeć.
Zadzwonić do nich?
Dobry pomysł.
To może być poważne.
Dzięki.
- Nowy radiolog to ciacho. - Dobra.
TK głowy w normie, badania krwi i moczu też.
To co mu jest?
Wciąż nie wiemy.
Zrobimy nakłucie lędźwiowe.
To może być zakażenie układu nerwowego,
zapalenie opon mózgowych.
Tłumaczyłoby zmiany w psychice i zagubienie.
W razie czego można to leczyć?
Tak.
Dobrze.
Znajdę dr Al-Hashimi, zrobimy to razem.
- Dziękuję. - Jasne.
Zgodnie z podejrzeniem
ma pan uszkodzoną
kość ogonową.
Te elementy powinny być złączone z tymi.
- Czyli operacja? - Nie.
Kość się zagoi, ale to potrwa sześć tygodni.
Sześć tygodni?
W weekendy mam romantyczne kolacje.
Nie musi pan odwoływać randek.
Zaczynam w Pino, najlepszej włoskiej restauracji.
Potem lampka czegoś mocniejszego u mnie
i śniadanie w łóżku.
Rozumiem.
W takim razie zalecam przerwę.
Te spotkania są moją największą radością.
Można zrobić coś jeszcze?
Można wprowadzić fragmenty na miejsce.
- Szybciej się zagoi. - Otóż to.
Będzie bolało,
- ale chwilę. - Wytrzymam.
Dobrze. Proszę się przebrać.
Co u pana?
Od razu lepiej.
Są już wyniki prześwietlenia stopy.
Żadnego złamania.
Bandażować, chłodzić, odciążać i unosić,
w razie potrzeby ibuprofen.
I tyle?
Jeśli nie może pan na niej stawać,
damy kule na dzień lub dwa.
Czyli już pani nie zobaczę?
Jako pacjent nie. Ale było mi miło, Brian.
Mnie też, dr McKay.
Dziś wieczorem
zamierzam zajrzeć do Lawrenceville.
Była pani na rogu 40. i Butler?
Nie, ale się wybiorę. O 21?
Dobrze.
- Super. - Super.
Robiłem resuscytację i intubację w zawale.
Dam radę.
Za pierwszym razem patrzysz.
Jak ząb?
Nie czuję połowy twarzy.
I tak ma być.
Dobrze.
Zmienione dziąsła przy...
Zębie nr 23, kle.
Przechodzące w...
Ropień.
- Znowu dobrze. - Mądrala.
Yankauer, żeby odciągnąć ropę.
To tymczasowe rozwiązanie.
Dentysta musi wyrwać ząb.
Znajdziesz mi jakiegoś?
Pogadaj z Dylanem.
Jest dr Collins?
Siostra zawsze pomaga.
Skończyła rezydenturę
i zatrudniła się jako prowadząca w Portland.
- W Portland? - Tak.
Stamtąd pochodzi.
Adoptuje dziecko i chce być bliżej rodziny.
Piękna sprawa.
- Już. - Gotów?
Strzykawka trzy centymetry,
igła 20, wchodzimy w najgrubszym miejscu
i celujemy w wierzchołek.
Do badania?
Nie. Penicylina V przez kilka dni.
Bakterie w ustach to przeżytek.
Zupełnie jak ja.
Oboje zatrudnieni i żadne nie ma polisy?
Orlando i żona pracują dorywczo,
bez ubezpieczenia.
- Kwalifikują się do pomocy? - Niestety nie,
bo mają przychód
pięcioosobowej rodziny.
- Czyli zarabiają za dużo? - I za mało.
Żyją powyżej granicy ubóstwa,
ale wciąż od wypłaty do wypłaty.
Według mnie powinni pomyśleć o prywatnej polisie
z ustawy o przystępnym leczeniu.
Dzięki.
Nie mają ubezpieczenia?
Przykro mi.
Ile zapłacą za szpital taty?
Nie wiem,
ale sam SOR to tysiące.
Coś wymyślimy, dobrze?
Fioletowa próbka do morfologii, czerwona do chemii i serologii.
Dobrze.
- Gotowa? - Tak.
Trudno u mnie znaleźć żyłę.
Teraz albo nigdy.
Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
- Płynie. - Dzięki Bogu.
Nabieraj.
Powinnaś zluzować rękaw.
Jasne.
Laboratorium nie przyjmie bez inicjałów, czasu i daty.
- Jak się czujesz? - Bosko.
Obym mogła to robić codziennie.
Gotowe.
Uciskaj przez chwilę.
Inicjały, czas i data.
Cholera.
Personel sprzątający!
Przepraszam.
Co z nim?
Stabilny, czyli super.
Nie wygląda super.
Uszkodził mózg?
Tomograf nie wykazał pęknięcia ani krwotoku.
To pewnie wstrząśnienie.
Nie wiem, kiedy się ocknie.
- Coś połamał? - Nie sądzę.
Dzięki paprociom.
TK korpusu nie wykazało obrażeń wewnętrznych.
A to?
Potrzebna terapia oddechowa!
Dobrze.
Raz, dwa, trzy, w bok.
Coś z drożnością?
Nie, krwawi z tyłu. Trzeba obrócić i zajrzeć.
Do tyłu, Tanya.
Raz, dwa, trzy, w górę.
Raz, dwa, trzy,
obrót.
W mordę!
- Lewy bok! - Uważajcie na szkło.
Rozcięcie, dwa centymetry, zestaw do szycia czwórka!
Po przyjeździe nie krwawił.
Nie, ale na TK
mogli otworzyć ranę.
Spowolnione sączenie.
Szew ósemkowy.
Pod skórą kawałek szkła.
- Luźny? - Ruchomy.
- Wyciągam. - Nie!
Cholera.
- Dobra. - Większy,
- niż myślałem. - Z tętnicy.
Dajcie gazy!
Słabo mi.
Uciskaj z obu stron!
Mogę wepchnąć.
- Nie! - Dość zepsułeś.
- To wyciągać? - Wykluczone!
Szkło tamowało krwotok.
Ciśnienie leci, alarm na chirurgii!
- Szukałam cię. - I znalazłaś.
Mamy wyniki pacjentki z kaszlem.
Dziwne. Widziałaś?
Próbuję uzupełnić karty.
Tutaj.
- Włóknisty prawy płat. - Zachłystowe zapalenie płuc.
Jak płyny z ust i żołądka trafiają do płuc?
Dysfagia, zaburzenia połykania,
ale to nie staruszka, która się dławi.
Tak. I wymioty.
Nieżyt żołądka, zatrucie?
Albo...
Albo... zaburzenia odżywiania.
Bulimiczka?
Zafiksowana na trening.
Sprawdź szkliwo za siekaczami.
To...
Czego nie ma w diagnostyce różnicowej, nie będzie w diagnozie.
No wiesz...
Wiesz. Wiesz.
- Dobra robota. - Dzięki.
Prosiłaś o opinię w sprawie Jacksona Davisa?
Tak.
Niech Victoria opowie.
To Jada, siostra.
Dr Jefferson, psychiatria.
Psychiatria? To problem z psychiką?
Warto sprawdzić.
Muszę pomówić z bratem.
Dobrze.
Cześć, Jackson.
Możesz się obudzić?
- Jackson? - Podobno go uśpili.
Wrócę później.
Szybko poszło.
Następnym razem zaczekaj, aż się obudzi,
zanim mnie ściągniesz.
Psychiatrom idzie lepiej, gdy mogą pomówić z pacjentem.
Trochę mnie poniosło.
Jasne.
Dzięki.
Przepraszam.
Ciśnienie wzrosło po jednostce.
- Co kurwa? Był stabilny. - Już nie jest.
Zacisk.
Który geniusz to wyjął?
Myślałem, że to luźny fragment.
Zostawiaj takie decyzje dorosłym.
Gotowa, dr McKay?
Jak sopel lodu.
Gwiazdka w lipcu.
Odbierz, Sophie.
Wstrzykuję XSTAT.
- Halo? - Co to?
Strzykawka wypełniona mikrogąbkami.
Dzięki.
Radiologia mówi, że rezydent
przegapił ciało obce w lewym mięśniu lędźwiowym.
Już go nie ma.
Syndrom pierwszego tygodnia lipca.
Dobra.
Wygląda sucho.
Na powierzchni.
Obróćmy.
Raz, dwa, trzy, bok.
Raz, dwa, trzy, obrót.
Raz, dwa, trzy, dół.
Ponowna tomografia,
radiologia interwencyjna czeka.
- Wszystko ogarniacie. - Tak.
Jak się czujesz?
Kiepsko.
Chodź na napój imbirowy.
Nie wyciągamy głęboko tkwiących ciał obcych.
Tylko chirurgia.
Nigdy więcej.
- Szukałem cię. - Wiadomo.
Czyżbyś mnie unikał?
Ja? Nigdy.
To jeden z tych dni. Ratuję biednych,
uciskanych Amerykanów, którzy pragną żyć.
- Jesteś święty. - Tak sobie powtarzam.
Godzinę temu miałeś tu motocyklistę.
Tak.
Nie mogłem pomóc.
Jechał bez kasku.
Ciekawe.
Jeden wypadek nie odwiedzie mnie od wyprawy.
I nie powinien.
Liczę, że umarł, spełniając marzenia.
To... optymizm.
Dla mnie szklanka jest w połowie pełna.
- Nie siedzę na twojej kozetce. - Wiem.
Konflikt interesów.
Chodzi o przyjaźń?
Brawo! Słowo na P! Postęp!
Ciągle go używam, czyli terapia działa.
Mam dla ciebie kogoś nowego.
Nie lubi kitu.
- Pokochasz ją. - Oby.
Ostatnie dwie nie były... w moim typie.
Mówisz o empatii?
Czasem dopasowanie się
musi potrwać.
Musi zaczekać, aż wrócę.
A terapia na Zoomie?
Motocykl to terapia.
Stawiam na fajerwerki w sraczu.
Głupota.
A ludzie są mądrzy?
Właśnie.
Co tam?
Wpisujesz się?
Tak. Tak. Może.
Biorę prawdziwą forsę.
Nic na gębę.
Mam forsę.
Przyszła pierwsza pensja.
Brawo.
Stawiam 40 dolarów na...
Na brak prądu.
- Nieźle. - Poważny gracz.
- Brawo, doktorze. - Dzięki.
Takim cię lubię.
- Jakiś postęp? - Nie.
Co to za klej?
Taki, że oko wciąż jest zamknięte!
Zostaje jeszcze jedno.
Prosiłam o dr J i chcę dr J.
Chwilę mnie nie było. Nie znam jej.
Jedna z najlepszych w Pittsburghu.
Dr J?
Niech pani działa.
Przede wszystkim muszę chwycić.
Zaczynam.
Proszę się rozluźnić
i głęboko oddychać przez usta.
Nie tak sobie wyobrażałem nasze pierwsze romantyczne spotkanie.
Dobra, mam.
I na trzy.
Raz,
dwa...
Ja pierdykam!
- Miało być na trzy! - Wiem.
Nie chciałam, żeby się pan spiął.
Chyba poszło. Co pan czuje?
Mogę usiąść?
Boże!
Zdecydowanie lepiej.
Boże!
Mogę panią uściskać?
Może później.
Zachłystowe zapalenie płuc? Jak to się łapie?
Bakterie z jamy ustnej lub żołądka
dostają się do dróg oddechowych
podczas zakrztuszenia się jedzeniem lub wymiotów.
Wypiłaś ostatnio tyle alkoholu, żeby stracić przytomność?
Rzadko piję.
Przechodziłaś grypę żołądkową, zatrucie pokarmowe?
Nie i nie.
Możemy zajrzeć do ust?
Odchyl głowę i otwórz usta.
Co?
Szkliwo od wewnątrz jest starte.
Co to znaczy?
Tak bywa, gdy ktoś często zmusza się do wymiotów.
Kwasy rozpuszczają szkliwo.
I to ma związek z zapaleniem płuc?
To może być przyczyna.
Możecie mi dać lekarstwo?
Pewnie.
Dr J, wreszcie!
Miło poznać, dr J.
To Willow, twoja pacjentka.
Jestem studentką.
Oglądam pani filmiki.
Ten o trudnych współpracownikach bardzo pomógł.
Muszę obejrzeć.
Co się stało Willow?
Skleiłam sobie oko.
- Przycięcie rzęs i olej nic nie dało? - Nie.
To trzeba obciąć rzęsę.
Zgadzam się, dr J.
Tylko jeśli pani to zrobi.
Jasne!
Proszę się odchylić.
Nie otwieramy oczu i nie ruszamy się.
Dobrze.
W pani ręce.
Dziękuję, doktorze.
Do roboty.
Ilu masz obserwujących?
Więcej, niż podejrzewasz.
Już.
Udało się.
Boże. Wygląda koszmarnie.
Mogę przykleić sztuczne, prawda?
Jak się pan czuje?
Dużo lepiej.
Musimy pomówić o tym, jak rozwinęła się cukrzyca.
To studentka Kwan.
Ta rozmowa zostanie między nami.
Biorę mniej insuliny, niż powinienem.
Ile przepisanej dawki?
Połowę.
Miałem pracę z polisą, ale straciłem w pandemii.
Wtedy łatwo było o leki.
Miałem świetnego lekarza.
Teraz zostałem sam.
- Ma pan glukometr? - Tak.
Ale nie stać mnie na paski.
Są za drogie.
Możemy nie przy rodzinie?
Cześć.
Moje dziewczęta.
Dzwoniłaś do braci?
- Grają. - Dobra wiadomość.
Założyłam zbiórkę.
Co?
Na opiekę dla taty,
bo nie ma ubezpieczenia.
Nie.
Natychmiast zakończ.
Dlaczego?
Nie chcę pomocy.
- Ale mamy już... - Ana!
Słyszałaś. Zakończ.
Jezu, Orlando!
Uznałem, że do ciebie zajrzę.
- Jak leci? - Dobrze.
- Z zębem też lepiej. - Cieszę się.
Utknąłeś na trzy godziny.
Musimy pomierzyć ciśnienie.
To może coś łyknę?
Woda czy sok pomarańczowy?
Nieważne.
A co u dzieciaków?
To małe potworki.
Tanner ma pięć lat, Penny trzy.
Błogosławieństwo.
Niezainteresowane sypianiem.
A pies rozkopuje trawnik.
Dużo tam słońca?
Mnóstwo.
Zasiej życicę trwałą.
Delikatnie podlewaj
i postaw płotek, żeby pies nie mógł się dostać.
Zaimponowałeś mi.
Co zrobić. Lubię trawę.
A tak naprawdę? Skąd wiesz?
Byłem ogrodnikiem.
Kiedyś zajmowałem się ogrodami i trawnikami.
Robby?
Masz chwilę?
- Dr. Langdon. - Dr Al-Hashimi.
Jak triaż?
- Panujemy nad sytuacją. - Dobrze.
Skończ i chodź do nas.
Czekamy na karetki z Westbridge.
Jasne.
Dodam tylko, że gratuluję ci
udziału w programie pomocy lekarzom.
Wiem, że to spore obciążenie.
Było ciężko,
ale już kończę pierwszy rok.
Jeszcze tylko cztery.
Zdradzisz mi swoje myśli?
Tanio ich nie sprzedam.
Trudno. Nie stać mnie.
Ten dzień miał być inny.
Jest wakat, a Langdon był dostępny.
Liczyłem, że zdążę wyjechać, nim wróci.
Byliście blisko.
Może to znak, że czas wszystko wyjaśnić?
Może tak.
A może nie.
Zatrzymamy cię do jutra. Podamy antybiotyki
i będziemy monitorować saturację.
Dobrze.
A jeśli...
Jeśli zmuszam się do wymiotów?
Cóż,
bulimię się leczy.
Chciałam przestać.
Raz mi się udało.
Moja rodzina żyje wokół jedzenia.
Jemy, gdy świętujemy, gdy rozpaczamy,
po prostu jemy,
a w college’u liczy się tylko wygląd.
To spora presja.
Zaczęłam wymiotować.
Wszyscy mówili, że świetnie wyglądam.
Częściej chodziłam na siłownię
i nie musiałam już aż tak się przeczyszczać.
W zeszłym roku przeżyłam rozstanie i to wróciło.
Robisz ciału dużą krzywdę.
To nie jest coś, co przejdzie.
Masz prawo do pomocy.
Leczymy zaburzenia odżywiania.
- W szpitalu? - Ambulatoryjnie.
To indywidualne lub grupowe spotkania z terapeutą raz
lub dwa razy na tydzień.
Zgodzisz się na terapię?
Chyba tak.
Wolisz mężczyznę
czy może kobietę?
Czarnoskórą kobietę.
Da się zrobić.
Dziękuję.
Masz dobre oko.
U czarnoskórych kobiet rzadko się to diagnozuje.
- Naprawdę? - Niestety.
Podejrzewałam takie zaburzenia u siebie
i zgłębiłam temat.
Nie chorowałam.
Siostra i ja byłyśmy po prostu wybredne, gdy dorastałyśmy.
Kolor, faktura,
warzywa, ryby,
jajka,
oślizgła okra, szparagi... Ohyda.
- Rodzice mieli dość. - Jajka? Dziwne.
Nie tak bardzo.
Muszę uzupełniać karty.
Gdybyś chciała pogadać, jestem.
O czym?
Drugi rok rezydentury jest cięższy niż staż.
Nadzorowanie studentów i stażystów,
brak czasu na dokumentację.
Poczekaj na intensywną terapię medyczną, chirurgiczną i kardiologiczną.
Jest intensywnie.
To chyba niedopowiedzenie.
Dzięki temu uczysz się dbać
o najbardziej potrzebujących.
Powiedz to tym kartom.
Dyktuj. Będzie szybciej.
Co z pacjentem z Westbridge?
- Nie pokazałeś troponiny. - Pan Samba?
- Zawał tylny. - Co?
W EKG nic nie było.
Zwykle nie ma.
Większość lekarzy by to przegapiła.
Ale nie ty.
Widać miałem fart.
Nieważne, Fuckleberry.
Coś ci zrobiłem?
Nie.
Dobra.
- Hej! - Co tam?
Pamiętasz Debbie Cohen?
Nie. Przyjąłem 16 osób.
Pracuje w restauracji, zapalenie na stopie.
Dałem Keflex i wyrysowałem obszar.
Obłożyłem zmianę, ale powinieneś zerknąć.
Dzień dobry, doktorze Langdon.
Nie spodziewałem się pani tak szybko.
Nudności po lekach?
Nie. Ból rośnie.
Miałam wrócić, jeśli zaczerwienienie przekroczy linię.
Zerknijmy.
Przepisane leki
nie hamują infekcji.
Musimy podać antybiotyki
i wysłać panią na oddział.
Jest źle?
Nie, jeśli zadziałamy.
- MRSA? - Albo gorzej.
Napisy: Wojtek Stybliński