(อัมสเตอร์ดัม เอ็มไพร์เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น และไม่ได้อิงจากเหตุการณ์จริง)
(ตัวละครในเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริง)
(หนึ่งปีก่อน)
(ห้ามสูบบุหรี่)
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ กรุณาฟังทางนี้ด้วยครับ
เราจะเริ่มถ่ายทำกันในอีกสักครู่
เราจะถ่ายทอดสดในอีกสิบวินาที ทุกคนพร้อมไหมครับ
เราจะเริ่มในอีกห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
สวัสดีค่ะ ขอต้อนรับสู่แคมปัสทอล์ก
การต้อนรับอย่างอบอุ่นจากหนึ่งใน ห้องบรรยายที่สวยที่สุดในประเทศ
คนแน่นเต็มพื้นที่เลยนะคะ
ถึงกับมีคนต่อแถวรอด้านนอกเลยด้วย
นี่แปลว่าแขกของเราคนนี้ดังมากจริงๆ
ผู้ก่อตั้งและเจ้าของแบรนด์ร้านกาแฟ ชื่อดังระดับโลก เดอะแจ็กคัล
หนึ่งในคนที่รวยที่สุดในประเทศ ไอคอนของกัญชา หลายฉายามาก
คืนนี้ฉันจะสัมภาษณ์เขาคนนี้พร้อมเหล่านักศึกษา
หนึ่งเดียวคนนี้ แจ็ก แวน ดอร์น
แจ็ก
เชิญนั่งค่ะ ทำตัวตามสบาย
ก่อนที่เราจะเริ่มกัน เมื่อกี้คุณสูบกัญชาอยู่ตรงโน้นเหรอ
ซื้ดเบาๆ นิดหน่อย น่าจะไม่เป็นไรน่ะ
แล้วกัญชามวนนั้นไปไหนแล้วคะ
ผมยกให้ผู้ชายคนนั้นไป
โธ่ แย่จังเลย
ใช่ แต่ผมมีอีกมวนนะ
ถ้าคุณต้องการ
ผมจะได้…
ดีเลยค่ะ
เอาเลยละกัน
- ผมจะจุดให้ - ฉันเห็นคนส่ายหัวกันแล้ว
"อย่านะ" ผู้จัดการกองกำลังล่กเลย
แต่รู้อะไรไหมคะ เราจะทำแบบนี้กันแหละ ใช่
เธอสูบแล้ว
- เจ้านายฉันต้องไม่พอใจแน่ - เพราะงั้นคุณถึงควรเป็นเจ้านายตัวเองไง
- ฉันต้องทำความรู้จักหัวข้อที่เราจะคุยกันนี่นะ - ถูกต้อง
- อืม - ครับ
- ค่ะ - เป็นไง
ไม่เลว
ไม่เลวเหรอ นี่คือกัญชาที่ดีที่สุดที่คุณเคยสูบนะ
- มีใครอยากลองไหมครับ ว่าไง - เอ่อ คือ…
โห ใจเย็นนะพวก
คุณเป็นคนแรก
- ผมทำแบบนี้ได้ใช่ไหม - ไม่นะ ตายละ โทษที
- มันเริ่มเกินการควบคุมแล้ว - เขาก่อนนะ นี่เลยพ่อหนุ่ม
- ขอบคุณ - เอาเลย
- แจ็ก มาอยู่ตรงนี้กับฉันก่อนค่ะ - เราเพิ่งเริ่มสนุกกันเองนะ
ตรงนี้ก็สนุกค่ะ
- โอเค ผมไปละ - นะ
หวังว่าคุณจะพอคุ้นเคย กับคอนเซปต์รายการเรานะคะ
- ช่วยอธิบายอีกทีได้ไหมครับ - ได้สิคะ
- ครับ - เราจะถามคำถาม ส่วนคุณก็ตอบ
เข้าท่าดีนะ
- พร้อมไหมคะ เอาล่ะ - ผมพร้อมละ
- แจ็ก แวน ดอร์น - นั่นผมเอง
- ใช่ - คุณเป็นอาชญากรหรือเปล่า
ไม่ ผมไม่ใช่อาชญากร
(อัมสเตอร์ดัม เอ็มไพร์)
ไม่ ปล่อยฉันนะ ไม่รู้หรอก ให้ตายสิ ฉันไม่รู้จริงๆ ให้ตายสิ
ให้ตายสิ แม่งเอ๊ย ฉันไม่รู้จริงๆ
ไม่ๆๆ
นึกว่าเราจะกันแกไว้ซะอีก
- หนูต้องมาที่นี่ - แม่ไม่อยากให้ลูกมานี่
- ไปซะ - หนูไม่ใช่เด็กแล้ว
เด็กสิ ลูกคือลูกของแม่
ไปไหนก็ไป ตอนนี้อยากจะเป็นแม่กันแล้วเหรอ
โอเค
คัตยา
ลูกรู้บ้างไหมว่าเราทำอะไรกันอยู่ตรงนี้
ไอ้ชั่วพวกนั้นยิงพ่อหนู หนูต้องมาสิ
ใช่ๆ แต่ว่าไม่ได้หรอก ถ้าเราถูกจับได้ขึ้นมา เราจะติดคุก
ติดนานมากเลยด้วย
ลูกรู้ไหมว่ามันมีทางเดียวที่จะแก้ไขเรื่องนี้ได้น่ะ
รู้บ้างหรือเปล่า ดังนั้นลูกต้องอย่าเข้ามายุ่ง
ดังนั้น
ให้แม่กับเบ็ตตี้จัดการเอง
- หนูไม่เชื่อใจแม่อีกแล้วล่ะ - หา เรื่องในศาลน่ะเหรอ นี่มันสงครามจริงนะ
ไม่ ให้ตายสิ
- ให้ตายสิ เบ็ตตี้ - คุณเคยกล่อมแกสำเร็จบ้างไหมล่ะ
- ก็น่าจะขังแกเอาไว้ - พอน่ะ ชานติ
- เราไม่มีทางเลือกนะ - ให้ตายสิวะ
เงียบๆ หน่อย
ว่าไง
ฉันไม่มีทางบอกหรอกว่าครอบครัวฉันอยู่ไหน
เอานิ้วไหม
- อืม - ไม่มีมือถือเหรอ
มีสิ แต่ปิดเครื่องอยู่
รหัสผ่านอะไร
ช่างมึงสิ
- ตัดนิ้วเลย - เดี๋ยวก่อนนะ พ่อฮันนิบาล เล็คเตอร์
เปิดหน้าต่างหน่อย ในนี้เหม็นชะมัด
- คนพวกนี้เขาทำงานเป็นน่ะ ดังนั้น… - ถามจริง
- ใช่ - ยังไม่เห็นจะคืบหน้าเลย
หนูอยากได้รหัสผ่าน จะได้ส่งข้อความ จากเครื่องเขาไปหาดูว่าทางนั้นจะตอบไหม
ขอเวลาเราอีกครึ่งชั่วโมงแล้ว…
ทำให้ผู้ชายยอมพูดมันยากตรงไหน
ฉันเหลือทนกับไอ้บ้านนอกโสโครกอย่างแกแล้ว บอกรหัสมือถือมาเดี๋ยวนี้
ไม่
ดึงกางเกงในเขาลง
เร็วสิ
ไม่ๆ
ตัวออกจะใหญ่แท้ๆ
- ไม่ - รหัส
รหัส
รหัส 1482
แจ็ก
ที่รัก แจ็ก
ที่รัก สุดที่รัก ตายแล้ว
ใครก็ได้ช่วยที ให้ตายสิ โอ๊ยตาย
แจ็ก!
- เบ็ตตี้ - ฉันเอง มาร์โยลายน์
คุณรู้ไหมคะว่าคุณอยู่ที่ไหน
บีบมือฉันนะคะ
เนาท์น่ะ
(ได้ตัวแล้ว มาช่วยหน่อย)
- เขาได้ตัวเธอละ แต่ต้องการคนช่วย - ที่ไหน
(ตอนนี้บอกไม่ได้)
- คุณคะ บอกชื่อตัวเองได้ไหมคะ - แจ็ก
รู้ไหมคะว่าเราอยู่ที่ไหน
โรงพยาบาล
จำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
คัตยา
ที่รัก คัตยาไม่อยู่ แกกำลังจัดการธุระที่เดอะแจ็กคัล
- ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ โอเคไหม - ไม่ ติคเคอลาร์
อะไร
- ติคเคอลาร์ - ใครกันน่ะ
ใจเย็นๆ นะคะ มาดูก่อนว่าแจ็กพ้นจากอาการโคม่าหรือยัง
โทรหาแผนกรังสีวิทยา ฉันอยากทำซีทีสแกนให้เร็วที่สุด
(มาที่เวสเทอร์แฟลงก์)
ลานจอดรถเวสเทอร์แฟลงก์
- ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเลย - เราจะไปกัน
เนาท์จะส่งข้อความนี้มาจริงหรือไม่จริง
เขาก็ต้องการให้เราช่วยอยู่ดี
(กำลังไป)
โอเค
- พอจัดการเรียบร้อยแล้วเราจะโทรหา - โอเค ขอบคุณมาก
- แล้วเงินเราล่ะ - พร้อมส่งมอบแล้วล่ะ
แล้วเราจะได้ไปเดตกันแล้วเหรอ
แฮร์รี่ เร็วไปร้อยปีจ้ะ
โทรหาผมนะ
พร้อมไหม
ไปกันเถอะ
(มือถือ พ่อ)
ฮัลโหลพ่อ
ไม่ใช่ นี่มาร์โยลายน์น่ะ
- พ่อโอเคไหม - อืม เขาเพิ่งฟื้น
ตอนนี้พวกเขากำลังตรวจร่างกาย แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เป็นไรนะ
รอก่อนนะ
พ่อไม่เป็นไร หนูจะถาม… ค่ะ
เธออยู่ไหนน่ะ
อยู่ที่เดอะแจ็กคัล
หนูขอคุยกับพ่อหน่อยได้ไหม
ไว้ทีหลังนะ ตอนนี้หมอกำลังตรวจเขาน่ะ แต่ว่ามันมี…
ฉันไม่แน่ใจว่ามันหมายถึงอะไร แต่เธอพอจะรู้จักชื่อติคเคอลาร์ไหม
ทำไมเหรอ
เป็นคำแรกที่เขาพูดตอนฟื้นขึ้นมาน่ะ แล้วก็ชื่อเธอ
เหมือนว่าเขาอยากเตือนเธอนะ
อ๋อ
นั่นอาจเป็นคนที่ยิงเขาน่ะ
- เขาพูดแบบนั้นเหรอ - เปล่า แต่มันจะแปลเป็นอะไรได้อีก
ระวังตัวเอาไว้นะ ฉันจะบอกตำรวจและ…
ไม่ อย่าให้ตำรวจรู้นะ
หนูรู้จักพวกติคเคอลาร์ เป็นคนส่งของให้เราน่ะ
- เราไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน - งั้นทำไมแจ็กถึงพูดขึ้นมาล่ะ
ไม่รู้สิ คิดว่าคนที่เพิ่งฟื้นจากโคม่า จะคิดเรื่องอะไรบ้างน่ะ
มือปืนยังลอยนวลอยู่นะ ฉันไม่อยากเสี่ยงหรอก
เราไม่มีปัญหาอะไรกับติคเคอลาร์หรอก
อย่าไปบอกอะไรตำรวจทั้งนั้น เดี๋ยวจะย้อนมาซวยเราเอง
รอให้พ่อพูดได้ก่อนแล้วเราค่อยจัดการนะ
โอเค
ขอบคุณค่ะ ไว้คุยกันนะ
ให้ตายสิวะ
- คัต - อยู่ไหนน่ะ
- บนเตียง - บนเตียงเหรอ
- เออ ทำไม - พ่อฟื้นแล้ว
โอ้ แล้วเป็นอะไรไหม
คงงั้นแหละ เราต้องไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย
ทำไม
เราจัดการเรื่องติคเคอลาร์กันอยู่ แต่เขาต้องคอยดูมาร์โยลายน์ไว้นะ
- พูดเรื่องอะไรน่ะ - พวกมันคือคนยิง อย่างชั่ว
แล้วใคร… ที่ว่า "เรา" คือใครเหรอ
แม่ เบ็ตตี้ แล้วก็ฉัน เร็วๆ สิ ห้ามบอกตำรวจนะ
ขอบคุณ
คราวนี้มันลากเรามาที่ไหนอีกเนี่ย
(ติคเคอลาร์)
(ตำรวจสืบสวนคดีอาชญากรรม ของครอบครัวติคเคอลาร์)
พระเจ้า
(เกษตรกรฟาร์มหมูตกเป็นผู้ต้องสงสัย คดีฆาตกรรมสัตวแพทย์)
มันจัดปาร์ตี้ในนั้นเลยนี่หว่า
ผมลงไปนะ
- ไม่ยักรู้ว่าคุณสูบกัญชาด้วย - ไม่เอาน่ะ
งั้นก็เคยมาเอากันที่นี่น่ะเหรอ
ใช่ ฉันน่าจะเห็นกระท่อมนี้ทุกซอกทุกมุมละ
ให้ตายสิ
ฉันว่านั่นคือช่วงที่ดีที่สุดในความสัมพันธ์เราเลย
ตอนนั้นพวกเราก็จบกันไปนานแล้วล่ะ
- เหรอ - ใช่
บอกคุณตามตรงนะ ฉันว่าเราไม่เคยเข้ากันได้แต่แรกแล้ว
ฉันมองว่าความทะเยอทะยานของเขามีเสน่ห์ และก็คิดว่าเขาคงตื่นเต้น
ที่ฉันพาเขาไปเจอโลกที่เขาไม่เคยรู้จัก แต่ก็นะ
พอเขาได้รู้จักมันแล้ว
ก็ไม่ค่อยมีอะไรแล้วล่ะ
ฉันว่าพวกเราก็ไม่ต่างกันนะ
แต่เขาเอาเก่งจริง
ใช่ เรื่องจริงเลยแหละ
หนูไปเช็กก่อนนะว่ามีของกินไหม
นี่
คุณไม่ตายหรอก
นี่ฟ็อกซ์
ให้ชัวร์ว่าเก็บหมดนะ
ถ่ายรูปไว้หรือยัง
เนาท์อยู่ไหน
(ควีโด)
เปิดประตูทิ้งไว้ กลิ่นตัวไอ้นั่นมันเหม็นไปหมด
- เฮ้ย - เงียบน่ะ
ไม่มีใครมาอยู่ที่นี่หลายปีแล้ว ไม่เจอของกินหรอก
- แบบนั้นจะยิ่งแย่ไปใหญ่นะ - ชานติ ไม่เอาน่ะ
นี่ ตู้เย็นก็เปิดอยู่นะ
มีนมด้วย ยังไม่หมดอายุด้วยซ้ำ ใครเอาของมาไว้ที่นี่น่ะ
- ไม่ใช่แม่นะ - ฉันด้วย
เฮ้ย
- บอกให้เงียบไง - เฮ้ย มาทางนี้สิวะ
- หนวกหูชะมัด - เฮ้ย
เฮ้ย!
แบบนี้จะยิ่งแย่กว่าเดิมนะ
ฉันจะส่งเงินให้ ฉันรู้ว่าเงินพ่อฉันอยู่ไหน หลายล้านเลย
"หลายล้าน"
แล้วก็จุดปลูกกัญชาด้วย นอกจากเงินยังได้กัญชาเป็นภูเขาอีกนะ
จุดปลูกเหรอ มีเยอะแค่ไหนล่ะ
เยอะมาก ทั้งในคอกม้า ไร่… ฉันบอกที่ตั้งให้ได้หมดเลยนะ
- ให้ช่วยไหม - ไม่ต้องหรอก
ไม่ๆๆ
ชู่ จบงานแล้วล่ะ
แพทริค
ไง
มาทำอะไรน่ะ
เชื่อไหมล่ะว่าผมมานี่บ่อยมากเลยนะ
ยังไม่ได้มรดกนะ
ตลกมาก
ผมเป็นห่วงนะ
เหมือนทุกคนที่นี่แหละ
มาร์โยลายน์อยู่ไหน
เธอไปข้างนอกน่ะ ไปโทรศัพท์มั้ง
คัตขอให้ผมมาบอกพ่อเรื่องนึง
น้องกำลังไปแก้ปัญหาเรื่องติดเคอลาร์ พ่อต้องจัดการมาร์โยลายน์ไว้นะ
- อย่าให้ไปแจ้งตำรวจ - อะไรนะ
- ได้ไง - ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
- แม่กับเบ็ตตี้กำลังช่วยกันอยู่ - ไง
- หวัดดี
- คุณโอเคไหม - อืม
คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ
ไม่มีอะไร
ขอคุยกับพ่อเธอหน่อยได้ไหม
ได้สิครับ
- ขอบคุณ - ได้ครับ
- สวัสดี ที่รัก - นี่
พระเจ้า
ฉันดีใจที่คุณยังไม่ตายนะ
แต่ก็เกือบไปแล้ว คุณรู้ใช่ไหม
กัญชาไม่มีวันตาย
ฉันกลัวมากจริงๆ นะ
ขอโทษนะ ที่รัก
ตำรวจบอกให้เราแจ้งเขาตอนที่คุณฟื้น
ให้รอไปก่อนน่ะ
ฉันรู้ว่ามันเร็วไป แต่ถ้าคนยิงยังลอยนวลอยู่…
เราตกอยู่ในอันตราย คุณก็รู้
นี่
คุณเห็นไหมว่าใครยิงคุณ
ไม่
ไม่เหรอ
ไม่
ตอนคุณฟื้นขึ้นมา คุณพูดชื่อติคเคอลาร์
- ผมพูดเหรอ - ใช่
ไม่เห็นคุ้นเลยแฮะ ติคเคอลาร์เหรอ
ฉันลองติดต่อคนและก็หาข้อมูลมาแล้ว ติคเคอลาร์เป็นอาชญากร
พวกเขาปลูกกัญชาให้คุณ คัตยาบอกแล้ว
คุณอยากให้ฉันเชื่อจริงๆ เหรอว่ามันไม่สำคัญน่ะ
นี่
คุณพูดกับฉันตรงๆ ได้นะ
ทำไมถึงไม่บอกฉันล่ะ
ทำไมคุณถึงนิ่งไป
- ฉันว่าเราควรบอกให้ตำรวจรู้นะ - ไม่ได้
ถ้าตำรวจโยงเรากับพวกมันล่ะก็ เราก็จบเห่
เราต้องปิดร้าน ผมเสี่ยงให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
เสี่ยงเหรอ นี่คุณพูดเรื่องอะไร
- เพื่อเดอะแจ็กคัลเหรอ - ใช่
ช่างเดอะแจ็กคัลสิ คุณเกือบตายแล้วนะ ให้ตายสิแจ็ก ฉันกลัวมากจริงๆ นะ
คุณไม่ต้องกลัวไปหรอก
เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ เราจะจัดการมันในแบบของเราเองนะ
- ยังไงล่ะ - อย่าคิดเรื่องพวกนี้ให้เปลืองสมองเลย
พูดแบบนั้นได้ยังไง ฉันก็กังวลเหมือนกันนะ พวกนั้นคือคนที่ยิงคุณหรือเปล่า
- พอได้แล้ว - ไม่ ฉันว่ามันไม่ถูกต้องนะ
ฉันอยากแจ้งตำรวจ
- บอกแล้วไงว่าผมไม่อยากให้ทำแบบนั้น - คุณยังคิดไม่ถี่ถ้วนพอ
อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ
- นี่ขู่ฉันเหรอ - อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้เด็ดขาด
ผมจะจัดการมันเอง เหมือนที่ทำมาตลอด 30 ปี
- ฉันไม่อยากยุ่งกับเรื่องนี้อีกแล้ว - ผมขอโทษ มาร์โยลายน์
มาร์โยลายน์ ผมขอโทษ
มาร์โยลายน์!
เชี่ย
พวกเขาไปกันนานแค่ไหนแล้วนะ
เกือบสองชั่วโมงแล้ว
น่าจะกลับมาได้แล้วไม่ใช่เหรอ
คงกำลังจัดการอยู่นั่นแหละ คัตยา
คือใช่
ใช่ เราต้องไปกันละ
หา ไปไหนล่ะ ฉันรู้จักแค่ที่นี่ที่เดียวนะ
เชี่ย
- ให้หนูไปเตือนทางรพ.ไหม เตือนพ่อน่ะ - แล้วเนาท์ล่ะ
เอ่อ…
- เอาเขาไปกับเราด้วย - อะไรนะ
แล้วก็ขับรถกระเตงเขาไปด้วยน่ะเหรอ
แม่ก็คิดไม่ออกเหมือนกัน คัตยา ขอคิดสักแป๊บนะ
ไปเอารถมา ฉันจะไปเอาตัวเนาท์
เชี่ยๆ
- ไม่ๆ ไม่เป็นไรหรอก - เราทำอะไรลงไปวะ
แม่
กุญแจรถ
กุญแจ
ไม่งั้นฉันจะเชือดคอนังหมูนี่
- ไม่ - เบ็ตตี้ ได้โปรด เขาพูดจริงนะ
คิดว่าเราไว้ใจเขาได้เหรอ
- กุญแจ - ไม่ ฉันเบื่อเต็มทนละ
เบ็ตตี้ ได้โปรดเถอะ
คัตยา
- ขอร้องล่ะ ฉันมีกุญแจอยู่นี่ - คัต
คัตยา
ส่งมาให้ฉัน
- เร็วสิ - ถ้าเราไม่สู้ เราก็ตายนะ
บอกให้เร็วๆ ไงวะ
- ส่งกุญแจมาสิวะ - คัตยา
- ส่งมาให้ฉัน
ไอ้สารเลว
- แล้วแกเนี่ย เป็นบ้าอะไรวะ - มันหลุดมาได้ยังไง
ไม่รู้เหมือนกันเบ็ตตี้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
- เรามัดมือไว้แล้วนะ คุณช่วยเขาล่ะสิ - ขอร้องล่ะ
เห็นคุยกันเรื่องจุดปลูกกัญชาด้วย นี่รับสินบนอีกแล้วหรอ
- นี่ถามจริงเหอะนะ - ใช่
- คิดว่าฉันจะเอาลูกตัวเองไปเสี่ยง… - ก็ไม่ใช่หนแรกนะ
- พอได้แล้ว ทั้งคู่เลย - นี่บ้าหรือไง
ไอ้เรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี่มันเป็นความผิดคุณ
เชี่ยๆๆ
ทุกคน เชี่ยแล้วล่ะ
เนาท์!
เนาท์
คัตยา
คัตยา ปืนอยู่ไหน
ลูกพ่อ
คัตยา
พ่อขอโทษนะลูก
ขอโทษจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น
แพท พี่ไปก่อนดีกว่านะ
ไม่
ฉันจะอยู่นี่
- ฮัลโหลเบ็ตตี้ - เราต้องคุยกัน
ใช่
ใช่ เราต้องคุยกัน
สวัสดี เบ็ตตี้
สวัสดี แจ็ก
เป็นไงบ้าง
กำลังฟื้นตัว
- แล้วคุณล่ะ - กำลังฟื้นตัวเหมือนกัน
มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก
ไม่รู้ว่าจะทำใจกับเรื่องทั้งหมดได้ไหม
แต่พวกติคเคอลาร์ก็สมควรโดนแล้วล่ะ
ฉัน… หวังว่าคุณจะรู้ว่า ฉันไม่เคยอยากให้มันเป็นแบบนี้เลย
ผมด้วย
ทุกอย่างมัน… เละเทะไปหมด
ผมน่าจะจัดการอะไรๆ อีกแบบนึง
ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เราเลิกกัน แต่หมายถึงทุกอย่างหลังจากนั้นด้วย
และก็ก่อนหน้านั้นด้วย
ขอโทษนะถ้าผมทำให้คุณเสียใจ
ฉันก็อยากขอโทษเหมือนกัน
เราไปกันไม่รอดมาสักพักแล้ว แต่ฉันแค่หนีความจริง
ฉันรักคุณมาตลอด แต่ฉันสูญเสียตัวตนไป
ผมว่าเราทั้งคู่ก็ไม่ใช่คนเดิม กับตอนที่เราเจอกันครั้งแรกแล้วล่ะ
ใช่
แต่เราก็ได้มีช่วงเวลาดีๆ ใช่ไหมล่ะ
เรามีช่วงเวลาที่ดีด้วยกัน
ผมถึงได้อยากจบเรื่องนี้อย่างถูกต้อง
- คนละครึ่ง ผมว่ามันยุติธรรมดีนะ - เห็นด้วย
โอเค
งั้นก็ 20 ล้านนะ
ไม่ ครึ่งนึงของทุกอย่าง รวมเดอะแจ็กคัลด้วย
- เบ็ตตี้ - ไม่ ฉันบอกไปแล้วว่าเงินแค่นั้นมันไม่พอ
- นึกว่าเราจะมาคุยกันดีๆ ซะอีก - ก็ใช่ แต่นี่คือธุรกิจ
ฉันมองว่าตัวเองเป็นเหยื่อนะ เรื่องทั้งหมดที่เกิดกับฉันเนี่ย
ชีวิตวัยเด็ก อาชีพที่ล้มเหลว ปัญหาชีวิตแต่งงาน
แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่า ไม่อยากเห็นตัวเองเป็นแบบนั้นอีก
งั้นคุณก็เลยอยากได้เดอะแจ็กคัลด้วยเหรอ
ไม่ ฉันอยากได้สิ่งที่เป็นของฉัน ฉันเคียงข้างคุณมาตั้งหลายปี
เพราะความเสียสละ ความทุ่มเท และคำแนะนำของฉัน
คุณถึงสร้างมันขึ้นมาได้แบบในทุกวันนี้
- ฉันแค่อยากแบ่งรางวัลด้วย - ไม่มีทาง ผมไม่ยอม
โอเค ฉันจะเอาเดอะแจ็กคัล ส่วนคุณก็เอาเงินไป
หรือผมอาจจะรอดูว่าผู้พิพากษาจะว่ายังไงก็ได้
ผมว่าผมมีโอกาสชนะเยอะกว่าคุณนะ
แบบนั้นไม่ฉลาดหรอก
ทำไมล่ะ
(ควีโด)
มันอยู่นอกกระท่อม
แล้วไง
ควีโดเพิ่งไปที่นั่นไม่นานสินะ
ฉันเดาว่าคงเป็นก่อนที่เขาจะตาย หรือว่าถูกฆ่าแค่ไม่นาน
เหรอ
คุณให้ควีโดไปซ่อนที่นั่น หลังจากไร่ลับโดนบุกจับ
ทางออกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ คือให้เขารับโทษแทนหรือไม่ก็หนีไป
แต่เขาไม่มีวันทิ้งแองเจล่าไปหรอก
ฉันว่าคุณคงไม่ได้อยากให้เขาตาย คุณไม่ใช่ปีศาจซะหน่อย
แต่พอถึงเวลาเข้าจริง ตอนที่เหลือแค่คุณกับเขา
คุณก็เลือกตัวเอง
เลยเหลือคุณกับศพในป่า
ห่างจากทะเลสาบ ที่คุณเอาศพเขาไปทิ้งไว้ 100 กิโล
ใกล้เคียงไหม
แน่นอนแหละ ฉันรู้จักคุณดี ฉันรู้ว่าคุณคิดยังไง
ไฟแช็กจะพิสูจน์ทั้งหมดนั่นได้เหรอ
ไม่หรอก ไฟแช็กมันพิสูจน์อะไรไม่ได้ แต่กล้องตามถนนเส้นนั้นอาจจะพิสูจน์ได้
จากกระท่อมไปถึงสะพานที่พบรถเขา มีทั้งหมดสามเส้นทาง
แน่ใจเหรอว่าจะไม่มีภาพคุณน่ะ
มีกล้องวงจรปิด กล้องจับความเร็ว…
ผมว่ามันแอบเพ้อเจ้อไปหน่อยนะ
- งั้นเหรอ - ใช่
เรื่องนี้มีตอนจบได้สองแบบ
แบบแรก คุณยอมเสี่ยง แต่คุณจะสูญเสียภาพลักษณ์คนใสซื่อมือสะอาด
และเดอะแจ็กคัลไป แล้วสุดท้ายก็ติดคุกหัวโตไปทั้งชีวิต
ฉันว่าเราทั้งคู่ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นหรอก
และตอนจบแบบที่สอง
คุณยกเดอะแจ็กคัลให้ฉัน แล้วความลับของคุณจะปลอดภัย
จะเอายังไงดีล่ะ
คุณมั่นใจแค่ไหนเหรอ
(ลายเซ็น: เบ็ตตี้ จองเกอร์ส อัมสเตอร์ดัม)
มันยังไม่จบนะ เบ็ตตี้
(ลายเซ็น: แจ็ก แวน ดอร์น อัมสเตอร์ดัม)
- แจ็ก แวน ดอร์น - ผมเอง
คุณเป็นอาชญากรหรือเปล่า
ไม่ ผมไม่ใช่อาชญากร
คุณทำธุรกิจกับอาชญากร
แม้แต่ตอนที่ย่านโคมแดงมีแต่พวกนักเลง
มีแค่ผมที่เหลือรอด
มีแต่เดอะแจ็กคัลที่ยังอยู่
ผมทำสิ่งที่ต่างออกไป
แจ็กคัล
นักล่า
นักฉกฉวยโอกาส
นี่ แจ็กคัลมันไม่ใช่สัตว์ที่ตัวใหญ่ที่สุดในป่า
ไม่ได้ว่องไวที่สุด และไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดด้วย
มันให้สัตว์อื่นเข่นฆ่าอย่างโหดเหี้ยม
และในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะ มันจะฉกในสิ่งที่มันต้องการไป
แจ็กคัลรู้ว่าเมื่อไหร่ควรจะหลบเร้น
และเมื่อไหร่ควรจะโจมตี
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร