POZOSTAŁO 10 GRACZY
W ostatniej rundzie kwota łapówek wyniosła ponad 100 000.
Zaś w szóstce zostało tylko jedno miejsce.
A zatem wszystko rozstrzygnie się teraz.
- Na razie oddano cztery głosy. - Tak.
W dodatku na cztery różne osoby.
To znaczy, że ten, kto zdobędzie głos Nicka, przejdzie dalej.
Nick, głosujesz jako ostatni.
Zanim oddasz głos, chciałbym, abyś powiedział, co teraz czujesz.
Zawsze starałem się grać mega uczciwie
i być w porządku wobec wszystkich.
Wielokrotnie miałem kasę na wyciągnięcie ręki.
Jestem gotów zaoferować 30 tysięcy.
- Wezmę 30. - Świetnie.
Grałem tak, żeby zdobyć pieniądze i nie odejść z niczym.
Jasne.
Monika przekupiła Nicka chwilę przed końcem czasu,
by mieć gwarantowany głos.
Czy Nick dotrzyma słowa?
Mimo to zależy mi na wszystkich.
Ale podjąłem decyzję.
- Dokonałeś już wyboru? - Tak.
Wiesz, że twój głos może zadecydować, kto przejdzie?
Głosuj na Monikę.
Ona na to zasługuje. Zasługuje, by tu być, stary.
Trochę to loteria, ale mam sporą szansę na zwycięstwo.
Już czas, Nick. Na kogo głosujesz? Komu potencjalnie ofiarujesz
ostatnie miejsce w finałowej grze o pięć milionów dolarów?
Proszę, Nick. Proszę.
Osoba, na którą stawiam i na którą głosuję, to…
Okej. Dzięki za głos.
To nie jest remis. Już wiemy, kto wygrał rundę.
Zwycięzcą ostatniej rundy,
osobą, która zdobyła ostatnie wolne miejsce
w wielkim finale drugiego sezonu „Beast Games” jest…
Brett.
Moje gratulacje. Zdobyłeś dwa głosy. Pozostali dostali po jednym.
Niepotrzebnie się stresowałeś.
Za niecałe sto koła.
Brawo, stary.
- Rewelacja, stary. Wyśpij się. - Tak.
Próbowałem.
Co jest, Nick?
Przykro mi.
Nick, kocham cię jak brata. Dziękuję za wszystko.
- Zasłużyłeś na ten hajs. - Kocham cię.
Monika, jesteś tu najlepsza.
Przykro mi, że nie możesz tu być.
Gdybyś tu dotarła, pewnie wygrałabyś pięć baniek.
- Nie głosowałeś na mnie? - Nie.
Serio?
Rewanż za kradzież hajsu.
Jest wściekły, że nie oddałem na niego głosu.
Niby dlaczego jest zły?
- Wziął 30 i cię oszukał? - Tak.
- Dobra.
Zapraszam was tutaj.
Oto oficjalna szóstka drugiego sezonu „Beast Games”.
- Dziwnie świętować przy przegranych? - Odrobinę.
Okrutne.
- Tak. - Czaję.
Kady, zostałaś wyeliminowana.
Jim, też zostałeś wyeliminowany.
Monika, zostałaś wyeliminowana.
Nick też został wyeliminowany.
Nim rozpoczniemy ostatnią grę…
Monika, mogłabyś tu na chwilę podejść?
- Niemożliwe. - Pewnie jesteś smutna, że odpadłaś.
Ale nim wrócisz do domu, może powiesz coś naszej szóstce
i trójce, która też odpadła?
No nie…
- Auguste, coś cię rozbawiło? - Nie. Dawaj.
Sprzedałam monetę za pół miliona dolarów.
Tak!
Nie mogłaś powiedzieć?
Przywieźcie kasę!
Jak na razie to trzecia najwyższa wygrana w tym sezonie.
- Brawo. - Dobre zagranie.
Szkoda, że nie można ufać Nickowi.
Nie kłamałem, ile kasy wziąłem. Ty tak.
Dlatego przegrałaś.
Wmówiłaś sojusznikom, że zostawiłaś hajs dla nich, a wzięłaś pół bańki.
Gdybyś powiedziała, stałabyś tu.
Raczej nie jest rozczarowana, że nie stoi,
ponieważ nie wraca do domu z 10 tysiącami,
tylko z 510 tysiącami dolarów.
Co więcej, każdy z tej wyeliminowanej czwórki
wraca z kwotą ponad 100 tysięcy dolarów.
Brawa dla wszystkich, którzy dotarli do finałowej dziesiątki.
Niestety wasza przygoda z „Beast Games” dobiegła końca.
Przyszła pora rozbić wasze serca.
Cieszę się, że wziąłem udział w grze
i miałem szansę rywalizować z tą ekipą. To zmieniło moje życie.
Wracam do domu bogatsza o pół miliona dolarów.
Co więcej, wracam z Jimem.
Nie mogę się doczekać, aby zacząć życie poza programem.
Mam nadzieję, że będziemy mieli więcej szczęścia niż w grze.
Nie będę ściemniał, trochę lipa. Straciłem szansę na pięć milionów dolarów,
ale wrócę do domu z czymś o wiele bardziej wartościowym niż hajs od Jimmy’ego.
Czyli z historią miłosną, której doświadczyliśmy tylko my.
To nie jest „żegnaj”, tylko „do zobaczenia”.
POZOSTAŁO 6 GRACZY
ZWYCIĘŻY 1
Nasza finałowa szóstko,
zapraszam za mną.
Mam coś, co chciałbym wam pokazać.
Otwórzcie bramę!
Witam w wielkim finale,
w którym jedno z was zdobędzie te pięć milionów dolarów.
- Ale jazda. Co jest? - To niesamowite.
„Beast Games” w najczystszej postaci. Jego istotą jest symulacja.
Alternatywny świat, do którego w tym roku setka silnych i setka bystrych graczy
weszła po raz pierwszy w życiu.
Symulacja przetestowała graczy w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyli.
Tak jak twoja rzeczywistość
ten wygenerowany świat może być podły, okrutny
i w pełni zależny od ludzkich decyzji.
Los tych graczy zawsze był w ich własnych rękach.
Byli prowadzeni, a czasem manipulowani przez innych.
Czy byli tego świadomi, czy nie.
Decydowali, kogo zatrzymać u boku, a których przyjaciół porzucić.
Sprawdzali, kto był najbystrzejszy,
a kto był najsilniejszy.
Oczywiście, gdy było trzeba, wybierali, komu można ufać spośród ludzi dokoła.
Każda interakcja i forma komunikacji wpłynęła na skład finału.
A decyzje, które dzisiaj podejmą, wpłyną na to, kto wygra.
Zanim wyjaśnię zasady tej gry,
poproszę Tylera,
by wybrał jedną z platform i na niej stanął.
Jako pierwszy wygrał głosowanie, więc jako pierwszy wybierze miejsce.
Dam wam jedną wskazówkę. Być może sami będziecie obierać cele.
Skoro wybieram jako pierwszy, to jasne, że muszę wybrać skrajną platformę.
Wezmę tę, bo stoję z tej strony.
Nie ma już odwrotu.
Carl, proszę, weź jego serce.
- Tylko ostrożnie. - Okej.
Carl umieści serce Tylera na stojaku. Dokładnie po drugiej stronie.
Hannah, ty jako druga osoba opuściłaś kabinę.
Chcesz być tuż obok Tylera? A może wolisz stać jak najdalej od niego?
Ufam Tylerowi, ale czuję, że na skraju jest bezpieczniej.
- Nie mogę. - Dobrze.
Jak przedtem. Jej serce stanie dokładnie naprzeciwko.
Teraz zrobi się interesująco.
Skrajne platformy są zajęte.
Gracz, który jako trzeci opuścił kabiny. Jack, jaka decyzja?
Tyler i ja byliśmy razem w boksie. Wiele przeszliśmy. Stanę obok niego.
Jestem z tobą. Bez obaw.
Tak jest.
Auguste, to trudna decyzja.
To fakt. Hannah, co myślisz?
Z jakiegoś powodu czuję, że Cory powinien stać obok mnie.
Więc to tak, Hannah.
Nie będę w ciebie mierzył.
Doceniam to.
Tu jest spoko.
Teraz kolej Cory’ego.
- Stanę obok Hannah. - Okej.
Na ostatniej platformie ustawia się Brett.
Czas wyjaśnić zasady wyzwania.
Ta gra jest banalnie prosta.
Będziecie po kolei kopać piłkę i celować w serca.
Jeśli wasze serce pęknie, stracicie pięć milionów,
wpadniecie do nicości
i opuścicie sezon drugi.
Jest stresik.
Tyler pierwszy opuścił kabinę, więc kopnie pierwszy,
a kolejność, w jakiej wy opuszczaliście kabiny,
to kolejność, w jakiej będziecie kopać.
Będziemy grali, dopóki nie rozbijecie dwóch serc.
Tyler, gdy będziesz gotowy, kopnij piłkę, by rozbić któreś serce.
Ale pamiętaj, że tą decyzją możesz kogoś wyeliminować
i wyrwać mu z rąk pięć milionów dolarów. Wybór jest twój.
To nic osobistego. Wszyscy się lubimy,
ale chyba kopnę piłkę w tamtą stronę.
Po pierwszej rundzie będę wiedział, kto celuje we mnie.
Wtedy zdecyduję, w czyje serce ja mam mierzyć.
Jest strasznie.
Hannah, centymetr dalej i byłoby po tobie.
Chcesz się zrewanżować?
Przysięgam, że nie celowałem w twoje serce.
Być może to zła decyzja,
ale ja wybieram pokój.
Nie będziesz w nikogo celować?
Hannah właśnie kopnęła w przepaść.
Teraz kolej na Jacka.
Powinienem po prostu wykopać tę piłkę.
Spójrzcie.
Obydwoje bystrzy gracze kopnęli piłkę do przepaści,
nie celując w nikogo.
- Auguste? - Wybieram Tylera.
Troje graczy z rzędu kopnęło piłkę do przepaści.
Oczywiście, żeby to było jasne, gramy, póki nie odpadną dwie osoby.
Cory, a ty?
Kopnę w środek.
Jack, to nic osobistego. Dwie osoby muszą odpaść.
Jasne, spoko.
Chcę coś sprawdzić.
Dobry strzał.
Całkiem dokładny.
Czuję się pewnie z tym kopnięciem.
Koniec rundy. Zaczynamy rundę drugą.
Ponownie od Tylera.
Celuję tam.
Hannah, jeśli pozostaniesz bierna, możesz odpaść.
W Jacka już ktoś celował.
Może ja też spróbuję.
Myślałem, że wybierzesz kogoś innego.
- Jack, celowano w ciebie. - I to wielokrotnie.
Wykopiesz do basenu z pianką?
Zrobię to, co pozostali. Spróbuję kopnąć w tamtą stronę.
Spoko, Jack. Rozumiemy.
Zobaczmy.
Jack!
- Przepraszam. - Ej!
Nie muszę pytać Cory’ego, gdzie celuje.
Obiecujący strzał.
Jak dobrze widzimy, to pojedynek lewej strony z prawą.
Jack, celuję w twoje serce.
To bardzo popularny kierunek. Wszyscy w serce Jacka.
W serce Cory’ego.
Cory, zrewanżujesz się?
Nadal będę celował w Jacka.
Tylko ja jestem tutaj celem?
Nie wybierzesz Jacka.
Nie. Piłka może się odbić i rozbić moje serce.
- No i kumplujemy się… - Tak.
- Nie mógłbyś. - To też.
- Zgaduję, że we mnie. - Jeszcze raz w serce Jacka.
Tak, wszyscy w Jacka.
To nic osobistego.
Łatwo powiedzieć, ale trochę mi przykro, gdy wszyscy we mnie mierzą.
Nie będą, jeśli ich wyeliminujesz.
Nie zniszczył serca, tylko kamerę.
Hannah, jesteś ze mną czy nie?
Jestem przeciwko tobie.
- Jak się czujesz, Jack? - Okropnie.
Straciłem pięć milionów przez kopnięcie.
To boli bardziej, niż wam się wydaje.
Gdy próbujesz z całych sił i dajesz z siebie wszystko przez 41 dni,
a przegrywasz, bo ktoś trafił piłką w twoje serce…
To najgorsze uczucie i…
Jack, to nic osobistego, stary. Szczerze.
Mów, co chcesz, ale gdy piłka trafia w twoje serce…
Nieistotne, kto stałby na środku. Celowałbym w to samo miejsce.
Nie musiałeś.
Jack, tak mi przykro…
Naprawdę.
Cory, rozbiłeś jego serce, więc wydaj komendę „zapadnia”.
Tylko nie płacz, stary. Chcę, żebyś to zrobił zdecydowanie.
- Zapadnia. - Jazda.
Włączcie się do gry. Nie dam rady.
Nie chcę już eliminować.
Zostało pięciu graczy,
z czego jeden zdobędzie te pięć milionów dolarów.
Wciąż musicie się pozbyć jednej osoby.
Skupmy się na Hannah.
Tak, niech Cory to zrobi.
- Dla nas wszystkich. - Tak.
Brett, gdy będziesz gotów, oddaj strzał.
Hannah, nie chcę narazić się Tylerowi, Auguste’owi ani Cory’emu,
więc będę celował w tym kierunku.
Jest gorąco.
Mówił, że celuje w Hannah.
Ale prawie trafił Cory’ego.
- Wybacz, nie tak miało być. - Wiem.
Dobra, piłka dla Tylera.
Czy ktoś z was zamierza celować?
Ja nie. Wiesz o tym.
- Tak. - Zamierzasz?
- Mam czysty strzał. - Dobra.
Nie, Tyler. Tylko żartuję, chłopie.
Nie będę w ciebie celował.
- Znasz mój plan. - Hannah, a ty?
Nie będę celować w Tylera.
Czuję, że jestem zagrożona.
Załatw Hannah. Celujemy w nią.
Zwiększysz nasze szanse.
Jeśli nie ona, to ja odpadnę. Czy to ma sens?
Chyba zaryzykuję i sprawdzę, kto dotrzyma słowa.
Tyler, atakuj Hannah.
Nie wybierze ciebie.
Kogo wybierasz, Hannah?
Powiedziałam Brettowi, że mu odpuszczę,
ale później kopnął w moją stronę.
To jedyne słuszne wyjście.
Jeżeli trafisz, to koniec.
Proszę, tylko nie w moje serce.
- Kolej Augusta. - Hannah.
Celujesz w Hannah?
- Odpuszczę na kilka rund. - Obwiniasz się za Jacka?
Zdecydowanie.
Jesteśmy ludźmi. Mamy serca i emocje.
Albo ty odpadniesz, albo jedno z nich.
Tyler, spytamy, czy Cory do nas dołączy? Powinniśmy?
Rób, co chcesz.
Może zrobić się niebezpiecznie. Hannah może celować w ciebie.
- Cory, musisz grać. - Racja.
Jeśli nie chcę podpaść panom, którzy w ciebie celują,
muszę do nich dołączyć.
Uwierz, nie chcę tego robić. Dałem ci słowo.
Nie będę w ciebie mierzył.
Trzech silnych zawodników zmówiło się przeciwko graczce bystrych.
Wiem, że to jest gra. To nic osobistego, ale boli.
Cory, pozwól, że coś ci powiem. Zostało jeszcze kilka wyzwań.
Jeśli naprawdę chcesz wygrać te pięć milionów,
nie wolisz walczyć z kimś, kto stanowi mniejsze zagrożenie?
Ciekawy punkt widzenia.
Po co ją eliminować, skoro możesz pozbyć się zagrożenia?
Dawaj, Cory.
Nasz asasyn wrócił.
- Muszę grać. - Prawie trafił.
Hannah nie ruszę, bo dałem słowo.
Uczciwość jest najważniejsza.
- Jeśli znów to zrobisz… - Wiem.
…uderzę w ciebie. Tyler pewnie też.
Tym razem ci odpuszczam.
Celuję w Hannah.
Nie zamierzam kłamać ci prosto w twarz.
Kopnij tam, gdzie ci pasuje.
To po prostu najrozsądniejsze wyjście.
Tyler, musisz kopnąć.
Załatw Hannah. Celujemy w nią.
Celuj w Hannah, proszę.
Wyeliminujesz kogoś?
- Spróbuję trafić… - Tyler…
…w serce Hannah. Wybacz.
Niesprowokowany.
Tyler, chcesz trafić serce,
które jest po drugiej stronie studia? Najdalej, jak tylko się da.
Zamierzam to zrobić.
Ja nie mogę.
To wyjątkowo przykre, gdy wszyscy są przeciwko tobie.
Czy to będzie to, Tyler? Śmiertelny strzał?
O mój Boże.
Dziękuję ci, Tyler.
Zawdzięczam ci życie w grze.
Wybacz, brachu.
Nie wiem, co tu się stało. Od początku graliśmy razem.
Ostatnie, czego się spodziewałem.
Przykro mi.
Nie rozumiem, dlaczego to zrobiłeś. Nie pojmuję.
Nie czuję żadnych emocji. Jestem…
Jestem w szoku.
Ja już tak nie mogłem. Wszyscy atakowali Hannah.
Dlatego zmieniłem cel.
Liczyłem, że zabiorę do domu kasę.
Szkoda, że wracam z niczym po 41 dniach.
Było super, stary. Dużo wspomnień.
Nie zapomnę wspólnych chwil. Było super.
Spoko. Obyś wygrał.
- Przepraszam, stary. - Nie przejmuj się.
Wygrałbyś tę grę.
Gdybyś został, nie miałbym szans.
Tak.
Przepraszam.
- Nie przejmuj się. - Jest spoko?
Tak.
Wciąż mam nadzieję, że wygrasz.
Jesteś moim kumplem.
Przepraszam, bracie.
Nie przejmuj się.
W życiu bym cię nie pokonał.
Miło to słyszeć.
To prawda.
Na twój sygnał.
Kocham cię.
Zapadnia.
Dasz radę. Leć!
Brawo, Auguste!
Drugie miejsce w głosowaniu zajął Auguste.
Macie po 25% szans na zdobycie pięciu milionów dolców.
Jesteście finałową czwórką.
Śmiało mogę powiedzieć, że dotarliśmy do etapu „Beast Games”,
w którym ostatnie zawarte sojusze rozpadły się.
POZOSTAŁO 4 GRACZY
Jak się z tym czujesz?
Jestem trochę podłamany. To było trudne.
Auguste był moim kumplem.
Czułem, że to złe.
Wszyscy atakowaliśmy Hannah.
Kiedy zobaczyłem, jak płacze,
to do mnie dotarło.
Powiedziałem sobie, że nie mogę jej tego zrobić.
Moi synkowie w domu będą to oglądali.
Chciałbym, żeby mieli dobry przykład.
Chcę, żeby zawsze stawali w obronie słabszych i tych w potrzebie.
Ja od dziecka tak robiłem i tutaj nie było inaczej.
Niestety dwie osoby musiały wrócić do domu.
Zaskoczenie. Auguste to świetny gracz. Tyler miał rację. On mógł zwyciężyć.
Po chyba najtrudniejszej grze, z jaką ta czwórka musiała się zmierzyć,
odtworzyliśmy wypowiedzi, które nagrali podczas pierwszego odcinka,
by przypomnieć im, co tu robią.
Wiem, że masz dosyć, ale nie możesz się poddawać.
Musisz dać z siebie wszystko.
Pamiętaj, dla kogo to robisz.
- Tato! - Pomyśl o trzech synkach.
Musisz to zrobić dla nich.
Musisz zapewnić im lepsze życie.
Musisz dać im wszystko, czego chcą.
Zrób to dla swojej żony, Cory.
Nie zapominaj o jej poświęceniu.
Jest dla ciebie najważniejsza. Jest twoją opoką.
Nie rezygnuj. Nie poddawaj się. Masz dać z siebie wszystko. Rozumiesz?
Jak tam, stary? Jesteś tu. Nie sądziłeś, że tu dotrzesz, nie?
W marcu się zaręczyłeś. Nie będzie łatwo bez niej.
Wiesz, ile Amanda poświęciła, żebyś tu był?
Wszedłeś do gry bez planu na zdobycie kasy.
Nie sądziłeś, że to może się udać. Wiesz, co może dać ci ta kasa?
Nowy dom, założenie rodziny, spłata długu Amandy.
Nie zaszedłeś tak daleko na nic.
Walcz dalej.
Chcę, żebyś sobie przypomniała, co czułaś podczas pierwszego wyzwania.
Bardzo się bałaś,
ale jakimś cudem po wielu walkach w końcu dotarłaś do finału.
Pomyśl i pamiętaj o tym. Miej wiarę, gdy dopada cię zwątpienie czy lęk.
Robisz to dla wszystkich małych dziewczynek, łącznie z tobą,
które od zawsze potrzebowały dowartościowania i wsparcia.
Pamiętaj, żebyś się nigdy nie poddawała. Nie musisz nic udowadniać.
Tyler, spójrz, jak daleko zaszedłeś,
co zrobiłeś, żeby się tu znaleźć.
„Za wszelką cenę”. Od początku to powtarzamy.
Jesteś tak blisko. Nie poddawaj się.
Jest ciężko. Dawno nie widziałeś rodziny.
Moi chłopcy!
Musisz zadbać o żonę
i sprawić dzieciom lepsze życie.
Pamiętaj, co ten hajs może zapewnić twojej rodzinie.
Pełne skupienie. Zacieśniaj mocne więzi,
pozostań dobrym człowiekiem, a los ci to wynagrodzi.
Kocham cię.
Macie po 25% szans na zdobycie pięciu milionów dolców.
Jesteście finałową czwórką.
Pogadaliście ze sobą sprzed miesiąca,
więc możemy przejść do gry
i wyeliminować jedno z was.
Motywem przewodnim sezonu było „Silni kontra bystrzy”
i to dokładnie na tym będzie polegała ta gra.
Aby przejść do top trójki trzeba mieć obie cechy.
- Wszyscy gotowi? - Tak jest.
Opuścić słupy!
To żarty?
- Widzę przycisk. - Przycisk?
Teraz rozpoznajecie?
- Tak. - Tak.
Za moment, kiedy skończę układać 16-blokową wieżę,
platformy się opuszczą, a wy zawiśniecie na słupach.
A o co chodzi z przyciskiem?
Pierwsza osoba, która wciśnie przycisk,
podniesie wasze platformy, i będzie mogła podejść,
by zbudować 16-blokową wieżę z pamięci.
Jeśli ci się uda, to ty zdecydujesz, kto odpada z gry.
Ale jeżeli pomylisz kolejność,
ty odpadniesz z gry, a pozostali przejdą dalej.
- O mój Boże. - Wow.
To motyw przewodni sezonu.
Możecie polegać na sile,
sprawdzić, kto wytrzyma najdłużej w zwisie, lub polegać na umyśle.
Zapamiętać układ, zaryzykować i spróbować odtworzyć wieżę.
Możecie współpracować. Możecie podjąć to wielkie ryzyko
i ufać, że pozostali was nie oszukają.
Możecie też wisieć i liczyć na czyjś błąd.
Co myślicie?
Wolicie odtworzyć układ czy wisieć?
Ja wolę wisieć i poczekać, aż ktoś spadnie pierwszy.
Hannah, tylko ty zostałaś z bystrych. Spróbujesz odtworzyć kolejność?
Wolałabym spróbować, niż dać się wyeliminować.
Zapamiętasz 16 bloków?
- To sporo. - Pomogę ci.
Pomożemy ci.
Jeden z was kopie sobie grób, chcąc pomóc.
To fakt.
Jeśli chcecie być bezpieczni,
musicie zapamiętać wszystkie 16 bloków i wcisnąć przycisk.
Co myślisz?
Sama nie zapamiętam 16 bloków.
Myślisz, że jeśli tego nie zrobisz, zostaniesz wyeliminowana?
Tak, muszę zapamiętać układ i go odtworzyć.
Najpierw ustawię ten żółty blok.
Blok numer dwa, niebieski.
Teraz zielony. Żółty, niebieski, zielony, zielony, czerwony, czerwony,
żółty, żółty, niebieski, czerwony, zielony, czerwony.
Wskakujcie na słupy.
Gdy postawię ten 16. blok, wasze platformy natychmiast się opuszczą.
Jeśli zlecicie do otchłani, odpadacie.
Na koniec niebieski.
Opuścić platformy.
Gra się zaczęła.
Liczycie na innego zawodnika…
czy weźmiecie swoją przyszłość we własne ręce?
Zapamiętajcie układ.
Tak czy inaczej, ktoś na pewno odpadnie z gry.
Możecie już stanąć. Chodź Brett.
Zakładam, że ktoś mu pomoże. Na pewno nie spamiętał tego tak szybko.
Liczy się to, jaki będzie układ, gdy oficjalnie skończy.
Na razie wszystko układa z pamięci, bez pomocy.
Jeżeli mu się uda, jedno z nich straci szansę na pięć milionów.
Dwa razy czerwień.
- Mówisz, że dwa? - Tak.
Dwa razy czerwony.
Czekaj, Cory mógł skłamać.
Mógł podpowiedzieć ci złe kolory.
Zostałem zdradzony przez jedyną osobę, której ufałem.
Jeśli Cory podpowie zły blok, odpadasz.
Dwa żółte.
- Dwa żółte? - Dwa żółte.
- Hannah, też bierzesz w tym udział? - Nie.
Tyler nic nie mówi.
Polega wyłącznie na Corym.
- Czerwień. - Ja nie mogę. Sam się stresuję.
Nie wyobrażam sobie, co ty czujesz.
Dobra, skończyłem.
Brett oficjalnie skończył.
Czy to poprawna kolejność, która zagwarantuje miejsce w top trójce?
Liczę na to.
Jeśli te 16 bloczków stoi w dokładnie tej samej kolejności,
platforma zrobi się zielona,
a ktoś z waszej trójki będzie na łasce Bretta.
Ale jeśli spadnie, wy przechodzicie dalej, a Brett odpada.
Trzy, dwa, jeden…
Sprawdźmy kolejność!
- Zrobił to! - Nie wierzę.
Dobra robota, stary.
Brett ma pewne miejsce w pierwszej trójce.
Czułem, że muszę podjąć to ryzyko.
Brawo, Brett.
Niestety zabawa się skończyła.
Wasza trójka jest zagrożona.
Widzę, że Brett się stresuje.
Co zadecyduje? Wyeliminujesz najgroźniejszego rywala?
- Możliwe. - A jeśli ktoś, kogo oszczędzisz,
wygryzie cię później?
To jest gra, więc lekko nie jest.
To dla mnie bardzo trudne.
Bardzo mi przykro, ale…
Hannah, wybieram ciebie.
Co czujesz?
Wiedziałam, że tak się skończy,
jeśli nie nacisnę przycisku.
Ale czuję się szczerze zaszczycona, że mogłam być tu z wami.
Serce mi pęka, bo moja przygoda się kończy,
ale czuję spokój, opuszczając grę w takim towarzystwie.
Dobrze. Rób swoje.
Hannah, zostałaś wyeliminowana z „Beast Games”.
Okej, zapadnia.
I tak oto odpadła ostatnia osoba z ekipy bystrych.
Zabierzcie to.
Cory, Brett, Tyler,
zwycięzcą na pewno zostanie uczestnik z drużyny silnych.
Któryś z was trzech zgarnie te pięć milionów dolarów.
Jazda!
- Rany, to niesamowite! - Niebywałe!
- Obłęd, serio. - Nie wierzę.
POZOSTAŁO 3 GRACZY
Panowie, nie traćmy czasu.
Wkrótce wyeliminujemy jednego z was
i wyłonimy finałową dwójkę.
Proszę, abyście stanęli za pulpitami.
Czas na ostatnią łapówkę.
To będzie wasza ostatnia szansa na jakiekolwiek pieniądze.
Poza pięcioma milionami dolarów, które tutaj widzicie.
Jeśli w siebie wątpicie, kasa może być wasza.
- Oby duża, Jim. - Spokojnie.
Każdy ma swoją cenę.
Na początek włóżcie dłonie do gablot przed wami.
Skuć ich!
Zostaliście zakuci w kajdanki.
Czuję się uwięziony.
A żeby bardziej podnieść napięcie…
Zaparować gabloty!
Masakra.
Nie będziecie widzieć, gdy któryś z was naciśnie przycisk.
Za chwilę na waszych ekranach pojawią się liczniki pieniędzy
i nie wiadomo, czy ani kiedy się zatrzymają.
Tak jak w „Kapitanie Łapówce”
pierwsza osoba, która naciśnie przycisk, zgarnie kwotę z ekranu.
Ale w tej rundzie po wzięciu łapówki odpadacie z gry.
A pozostała dwójka zawalczy o te pięć milionów dolarów.
Ale hardcore, stary.
Totalny.
To jest coś.
Cory, na razie wygrałeś 17 tysięcy.
Jeśli nie naciśniesz przycisku albo ktoś zrobi to pierwszy,
a potem przegrasz w finałowej grze,
zabierzesz tylko to, co masz.
Ale jeśli go nie wciśniesz i wygrasz finał,
wrócisz do domu z pięcioma milionami.
- Spore ryzyko. - To prawda.
Ty wygrałeś już 190 tysięcy, a ty 100 tysięcy,
ale kwoty, które padną, będą kuszące.
Musicie poważnie zastanowić się, czy lepiej mieć pewną gotówkę
czy ryzykować dla pięciu milionów dolarów.
Ciekawe, do jakiej kwoty dobije licznik.
Tak.
Co myślisz, Brett?
Wcześniej mówiłeś, że twoim celem jest 250 tysięcy.
Tak, ale to się zmieniło.
Przed wami jest pięć milionów dolarów. Widzicie je na własne oczy.
Dlatego nadszedł czas…
Włączyć licznik!
Sprawdźmy waszą cenę.
Niesamowicie jest to znowu przeżywać.
Szaleństwo.
- Jest 50 tysięcy. - Szybko.
Strażnicy właśnie wysypują kwotę, którą pokazuje licznik.
- Już mamy 100 tysięcy dolarów. - Tak trzymać.
Ten, kto naciśnie przycisk teraz, dostanie tę oto stertę kasy.
Dwieście tysięcy dolarów.
- To szaleństwo. - Jak, chłopaki?
- Kuszące. - Kasa, stary.
To dziwne, ale zajęcie trzeciego miejsca opłaca się bardziej niż drugiego.
Paranoja.
Wy decydujecie. Kto naciśnie przycisk teraz,
zgarnie gwarantowane 410 000 $. To naprawdę dużo kasy.
- Walczę dla rodziny. - Tata.
Gdyby zaproponowano mi 500 tysięcy dolarów,
z pewnością wziąłbym tę kasę, by zapewnić rodzinie byt
i dać im lepsze życie.
Dobijamy do pół miliona dolarów.
Naciskacie przycisk i macie gwarantowane pół miliona dolców.
Żeby było ciekawiej, wstrzymujemy licznik na pięć sekund.
Jeśli nikt nie wciśnie przycisku, kwota będzie rosła,
ale potem ktoś inny może nacisnąć przycisk i zgarnąć całą kasę.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Uruchomić licznik!
- Kwota rośnie. - Nawet Carl nosi kasę?
Jest 600 tysięcy.
To wasza szansa, by zgarnąć pewne pieniądze dla siebie i rodziny.
Co sądzisz, Cory?
Masz najmniej pieniędzy, a tu masz gwarantowaną kasę.
Już 720 tysięcy i wciąż rośnie.
- Tatuś! - Tata was bardzo kocha.
Spójrzcie na tę kwotę.
Może być wasza.
Drugie miejsce oznacza zero kasy.
Mamy prawie 900 tysięcy dolarów.
- Będzie bańka? - Nie wiem.
Nowy dom, rodzina, spłata długu Amandy.
- 970. - Dojdzie do miliona.
980, 990…
Jest milion dolarów!
Jeśli naciśniecie przycisk, kasa jest wasza.
Panowie, czas się kończy.
Trzy, dwa, jeden…
Ktoś to zrobił.
A to oznacza, że zdobywcą trzeciego miejsca
w drugim sezonie „Beast Games” jest…
Odparować gablotę.
Brett wziął łapówkę.
Wielkie gratulacje. Właśnie zostałeś milionerem.
Gratuluję, stary.
Podejdź do swojej kasy. Najlepsze jest to, że nie musiałeś oszukiwać.
Brawo, stary.
Wcześniej wygrał jeszcze 190 tysięcy,
więc jego łączna wygrana to 1 193 000 $.
Tak jest!
Ogromna suma pieniędzy.
- Tak! - Zakopmy go w jego kasie!
- Cieszę się! - Nie miałbym kasy, gdybym wam nie zaufał.
Bez was by mnie tu nie było.
Stary, to było mega. Ale dałeś czadu!
Boże, tak się stęskniłam.
Nie sądziłem, że będę szczęśliwy, rozbijając to serce, ale naprawdę jestem.
Dzięki.
- Brawo! - Epicko.
Brawo!
Brett milioner.
Trzecie miejsce, a tyle szczęścia.
Rzucił kasę i skoczył. Epickie zakończenie.
POZOSTAŁO 2 GRACZY
Mówią, że siła tkwi w liczbach.
Wbrew przeciwnościom
wybory, których dokonali ci dwaj gracze, doprowadziły ich tutaj.
Do ich wielkiej ostatniej próby.
Wyzwanie po wyzwaniu pokonywali wszelkie trudności
i wytrwale stawiali czoła pokusom.
Każdy walczył dla swojej rodziny.
Bywały dobre chwile, ale także bolesne upadki.
Ale grając honorowo i będąc wiernym swoim zasadom,
ci dwaj członkowie drużyny silnych, niegdyś sojusznicy,
teraz spotykają się, by rywalizować.
Tylko ja się denerwuję?
- Na pewno nie. - Okej.
Aż ściska mnie w żołądku.
Niewiarygodne.
Cory, Tyler,
byliście mocnymi zawodnikami.
Graliście z honorem.
Zanim zaczniemy tę grę,
chcę powiedzieć, że marzę, abyście obaj mogli wygrać.
To naprawdę przykre, że jeden z was zgarnie pięć milionów dolarów,
a drugi wróci do domu z pieniędzmi, które do tej pory wygrał w grze.
- Takie są zasady. - Jedziemy.
Za chwilę jeden z was otrzyma ten czek na pięć milionów dolarów.
I włoży go do dowolnej walizki.
Drugiemu zasłonimy oczy.
Potem zamknięcie walizki, pomieszacie je,
a zawodnik z zasłoniętymi oczami zdejmie opaskę i wybada rywala.
Możecie zadawać pytania.
Spędziliście tu razem ostatnie 40 dni.
Przeszliście wiele.
Cory, powinieneś już wiedzieć, kiedy Tyler mówi prawdę.
I na odwrót.
Gdy nadejdzie czas, będziecie musieli wybrać walizkę.
Jeśli zdołacie zgadnąć, w której walizce jest ukryty
czek na pięć milionów dolarów, sezon się skończy.
Wygracie główną nagrodę, zapłatę za wasz wysiłek.
Zostaniecie multimilionerami.
Wasze żony, dzieci, wasi kibice będą świętować z wami.
Ale jeśli się pomylicie,
opaskę założy drugi gracz.
Usuniemy wskazaną walizkę i gracz w opasce wskaże, gdzie jest czek.
- Musimy postarać się dla rodzin. - Zaczynajmy.
Dobrze. Na początek…
Musimy ustalić, kto zagra pierwszy.
Mam ze sobą monetę, za którą zapłaciłem Monice 500 tysięcy.
Teraz musicie zdecydować. Bestia czy reszka?
- Ty pierwszy. - Reszka.
- Wolisz reszkę? Na pewno? - Ma reszkę.
- Ty bestię. - Tak jest.
Dobra. Podrzucę ją i złapię.
Wielki moment.
- To bestia. - Bestia!
Jako pierwszy zagra Cory.
Oto opaska. Odwróć się.
Gdy Cory ma zasłonięte oczy…
Tyler, oto czek na pięć milionów dolarów,
który przedstawia tę gigantyczną stertę pieniędzy.
Jeśli Cory wskaże właściwą walizkę, to koniec.
Nie musisz się spieszyć. Przemyśl to.
Tyler zaczął przesuwać walizki.
Niech nasi kamerzyści się odwrócą.
Chłopaki, nie patrzcie.
Twój kamerzysta też się odwróci.
Ja też będę patrzył na ścianę przede mną.
To pojedynek między Corym a Tylerem.
I absolutnie nikim więcej.
Tyler może przestawiać walizki, jak chce.
Może ustawić je w słupek, dowolnie mieszać.
To zależy tylko od niego. Może włożyć czek do którejkolwiek.
Może postawić ją, gdzie chce.
Chodzi o psychikę i strategię.
Każdy najcichszy dźwięk i najsubtelniejszy sygnał słyszy Cory.
Wykorzysta to, żeby podjąć jak najtrafniejszą decyzję.
W zeszłym sezonie skończyło się w pierwszej rundzie.
Cory ma szansę na wygraną już teraz.
Gotowe.
- Mogę się odwrócić? - Tak.
Okej.
Tyler, to ty rządzisz. Gdy będziesz gotowy,
powiedz Cory’emu, żeby zdjął opaskę.
Cory, zdejmij opaskę.
Gra rozpoczęta.
Czego szukasz?
Powiesz coś o walizce numer sześć?
A co chcesz wiedzieć?
Jest w niej czek?
Otwórz i sprawdź.
A co powiesz o trójce?
Co powiedzieć?
Jest w niej czek?
Otwórz i sam sprawdź.
Ciekawe.
Masz dwoje dzieci.
Ale raczej nie poszedłeś tym tropem.
Może dziewiątka? Jest w niej czek?
Otwórz i sprawdź.
Obstawiam dziewiątkę.
Numer dziewięć? Dlaczego?
Zmienił ton, gdy o nią zapytałem.
- Serio? - Tak.
Odpowiadał to samo na każde twoje pytanie.
Przy tej zauważyłeś różnicę?
- Dlatego uważasz, że jest w niej czek? - Tak.
Jeżeli trafiłeś, ta sterta kasy będzie twoja.
Ale nerwy.
Twój wybór. Otwórz, jeśli chcesz.
Stary, chyba zaraz oszaleję.
Cory, w walizce może być czek na pięć milionów. Kasa na całe życie.
Musi się zaświecić na złoto.
Okej.
Cory wybrał dziewiątkę,
ale chybił.
Dlatego ta walizka wypada z gry.
Co oznacza, że masz większe szanse.
Tyler, wskaż walizkę, w której był czek.
- Numer dziesięć. - Dziesięć.
Byłeś tuż obok, Cory. Tak blisko.
Zanim przejdziemy to tury Tylera, powiesz coś?
- Dobra rozgrywka. - Dziękuję.
Powiesz coś Cory’emu, zanim pomiesza walizki
i w jednej umieści kwotę, która może odmienić życie?
Po prostu powiedz, w której walizce jest czek.
Oto opaska.
Rozpoczynamy grę.
Tyler zasłania oczy,
a Cory otrzymuje czek na pięć milionów dolarów.
Brakuje jednej walizki. Było ich dziesięć, a mamy dziewięć.
Odwróć się.
Zdejmij opaskę.
Masz troje dzieci.
Ale wiem, że to by było zbyt proste.
Może dwójka?
Otwórz i sprawdź.
Stosuje strategię Tylera przeciwko niemu.
Grają o pięć milionów.
A dziesiątka?
To byłby sprytny ruch. Drugi raz ta sama walizka.
Otwórz i sprawdź.
Cory zachowuje pokerową twarz.
Nie okazuje emocji.
Stara się nie zdradzić żadnym gestem.
Czy to piątka?
Otwórz i sprawdź.
Wybieram numer pięć.
Dlaczego?
Zauważyłem nieco inną reakcję.
- Gdy zapytałeś o tę walizkę? - Tak.
Dobrze.
Gdy ją otworzysz, będzie jasne.
Chybiłeś.
Ale nadal masz szansę.
To nie koniec.
Cory, twoje szanse rosną.
Masz jedną szansę na osiem.
Jest większa,
ale dopóki nie wskażę walizki z czekiem…
To decydujący moment.
Nigdy nie widziałem was tak skupionych.
Gra toczyła się przez kolejne trzy rundy.
- A szóstka? - Otwórz i sprawdź.
Ty decydujesz.
Gracze kolejno ukrywali czek
i chcieli zachować kamienną twarz, udzielając odpowiedzi.
- W jedynce? - Otwórz i sprawdź.
- Jest czek na pięć milionów? - Nie.
A im ich szanse były wyższe…
- Odwróć się i zdejmij opaskę. - W ósemce?
…ich typy…
Otwórz ją i sprawdź.
- …były coraz… - Dwójka.
…celniejsze.
Był w ósemce.
- Nie wierzę. - O mały włos!
Aż w końcu zostało tylko pięć walizek.
Możliwe, że to twoja ostatnia szansa.
Powodzenia.
- Teraz zmieniłem strategię. - Okej.
Zamknąłem oczy i w ciemno,
losowo wybrałem walizkę, otworzyłem ją i ukryłem czek.
- Nie mam pojęcia, gdzie jest czek. - Naprawdę?
W ten sposób się nie zdradzę.
Nie mam pojęcia, gdzie jest.
- Mówisz poważnie? - Śmiertelnie.
Tyler, odwróć się i zdejmij opaskę z oczu.
Możesz pytać, o co chcesz, stary.
Nie mam pojęcia, gdzie jest czek.
Zatem najpierw zapytam. Wierzysz mu?
Raczej nie kłamie.
Dobra taktyka. Nie wyczytasz nic z twarzy ani spojrzenia.
Nie spocę się.
On nie żartuje, stary.
Tyler ma równe 20% szans
- na wygraną. - Tak.
Fascynujące. Nikt wcześniej nie zdecydował się na taki ruch.
Dobrze, wybiorę czwórkę.
Dlaczego?
Coś mi podpowiada, że to czwórka.
- Rozumiem. - Ja też jestem ciekaw.
Ja też. Niby żartujemy, ale gramy o pięć milionów dolarów.
- Stary… - Pudło.
- Muszę wypróbować tę strategię. - Zrobisz to samo?
Zostawisz szansę na wygraną losowi, czy weźmiesz sprawy w swoje ręce?
Taktyka Cory’ego może być zawodna.
Ale mnie nie odczyta.
Może powinien cię odczytać. Wtedy mógłbyś blefować.
To trudny wybór.
Przemyśl to.
Gdy gra się skończy i obejrzysz to za kilka lat,
nie chcę, żebyś żałował swojej decyzji.
Stawiając na los czy strategię,
decydujesz, czy zostaniesz multimilionerem,
czy zabierzesz 100 tysięcy, które wygrałeś w poprzednich etapach.
Powodzenia.
Zagramy w koło fortuny.
Gotowe, Jimmy.
To serio szalone,
że na stole zostały tylko cztery walizki.
- Tak. - Dobrze. Cory?
Wziąłem z ciebie przykład.
- O rany. - Panowie.
Gracie o nagrodę wartą pięć milionów dolarów.
Niczym się przed sobą nie zdradzimy.
Będzie strzelał w ciemno.
To raczej niespotykana sytuacja.
Jeśli zdał się na los i nie wie, gdzie jest czek, co zrobisz?
Widzę, że niektóre walizki leżą w nieładzie.
Nierówno?
Nierówno, są przesunięte, co jest oczywiste,
gdy operujesz po omacku. Nie kontrolujesz tego.
O ile miał zamknięte oczy.
Po fakcie zorientowałem się, że Tyle powiedział Cory’emu,
że nie będzie patrzył podczas wyboru walizki.
Jednak zrobił inaczej.
Mógł też zakręcić tak mocno,
że walizki się poprzesuwały,
a ta, do której włożył czek, jest ułożona idealnie.
- Naprawdę nie wiesz? - Przekonamy się.
Pytanie tylko, czy Tyler dał Cory’emu wskazówkę.
Biorę siódemkę.
Możliwe, że twój wybór będzie wart pięć milionów.
Czy na podstawie układu tych walizek wywnioskowałeś,
w której znajduje się czek?
Jeśli tak, to jest to najbystrzejsza zagrywka.
Czy w tej walizce jest czek?
- Tata was bardzo kocha. - Kocham cię.
Czerwone!
To przecież miało sens. O nie.
Strategia była logiczna.
Sam dałem wiarę.
Był w ósemce? Był w tej.
W ósemce!
Dostanę zawału.
Zostały tylko trzy walizki.
Moje serce… Chyba mam atak serca. Niewiarygodne.
Tyler złapał się za głowę.
Widzę, że Cory ma tętno jak po maratonie.
Zanim założysz opaskę, mów, co myślisz.
To stresująca gra,
ale cieszę się, że gram z tym człowiekiem.
Czuję to samo, bracie.
Gdy zechcesz, włóż opaskę.
- Sprawdźmy, czy cuda się zdarzają. - Tak.
Kochani, znacie zasady. Nie wolno wam patrzeć na walizki.
Gotowe, Jimmy.
Rety, co za nerwy.
Trzy walizki, 33% szans.
Cory, szczerze myślisz, że to koniec?
Bóg jest ze mną.
Będę się modlić.
Możesz zdjąć opaskę i się odwrócić.
- Znowu zdałeś się na los? - Tak.
Wierzysz mu?
Nie umie kłamać.
Widzę spokój na jego twarzy.
Jest w trójce?
Nie mam pojęcia. Miałem zamknięte oczy.
Zwycięzca drugiego sezonu jest tutaj wśród nas.
Rok temu Jeff wybierał spośród dziesięciu walizek,
a Tyler ma do wyboru tylko trzy.
Rety, ciekawe, którą wybierze.
Dobra.
Trójka, synu.
Czyli wybierasz… Chwila.
Wybrał trójkę.
- Naprawdę nie wiesz, czy jest tam czek? - Nie mam pojęcia.
Czyli wszyscy będziemy zaskoczeni
- jej zawartością? - Tak.
Tyler…
Czy trafiłeś? Czy jest tu czek na pięć milionów dolarów?
Jesteś milionerem?
Jazda!
Tak jest!
- Gratki. - Brawo!
Tak jest!
Mam to!
Udało się!
O mój Boże!
Tyler, to twoje pieniądze!
Gratki, bracie. Jestem z ciebie dumny.
- Należało ci się. - Przykro mi.
Jeśli komuś się należało, to tobie.
Mówię szczerze. Kocham cię.
Zabezpieczyłem rodzinę, ale czuję,
jakbym odebrał ci szansę.
Naciesz się tą chwilą, bo to twój czas.
Teraz masz swoje pięć minut.
Nie smuć się. To twój czas.
- Kocham cię. - Synowie będą dumni.
Kocham cię.
Dzięki. Cieszę się, że to ty wygrałeś.
Czy z perspektywy czasu zrobiłbyś coś inaczej?
Łatwo jest gdybać, ale nie sięgając po tę kasę,
- zawsze bym żałował, że mogłem… - Spróbować. Zaryzykować.
Dlatego nie żałuję. To było niesamowite doświadczenie.
Jazda. Zaczynamy.
Ktoś musiał wygrać. Było 200 uczestników. Super, że wygrał on.
Jest świetnym mężem, wspaniałym tatą. Cieszę się jego szczęściem.
Kocham was. Dziękuję.
Dziękuję za tę przygodę.
Pewnie, że chciałem wygrać, ale wygrał Tyler.
- Gratuluję ci postawy. - Jasne. Doceniam to, dzięki.
Przytul tatusia.
- Tata was bardzo kocha. - Kocham cię.
Tyler opuści drugi sezon programu „Beast Games” bogatszy
o ponad pięć milionów dolarów.
To jedna z największych nagród w historii programów rozrywkowych.
Żaden gracz nie odejdzie z pustymi rękami.
W tym sezonie rozdaliśmy ponad 11 milionów dolarów.
Kilka osób zostało milionerami.
Udział w grze był cudem. Jak powrót z tą kasą.
Każdy z uczestników za sam udział otrzymał tysiąc dolarów w gotówce.
To koniec, ale dostaliśmy kasę na odchodne.
- Dziękujemy! - Tak!
Zmuszaliśmy graczy do przekraczania granic i sprawdzaliśmy, jak daleko się posuną,
aby zapisać się w historii „Beast Games”.
Tak!
Jim i Monika mogli podzielić się swoimi osiągnięciami z jej rodziną.
Musicie wygrać dla rodzin.
JT po powrocie również miał niespodziankę dla rodziny.
Okrągły milion dolarów!
Tak jak Nick dla swojej mamy.
Ostatecznie wygrałem ponad 340 tysięcy dolarów.
Nie wierzę. Mówisz serio? Jestem z ciebie taka dumna.
I Brett dla narzeczonej.
Zająłem trzecie miejsce i wygrałem 1 200 000 $.
Niesamowite!
Ostatecznie gracze musieli polegać na sile,
sprycie, uczciwości, honorze i przyjaźni.
To te cechy przyniosły im wygraną.
Gratuluję zwycięstwa w drugim sezonie!
Wygrałem pięć milionów dolarów!
Tak jest!
Dzięki, że byliście z nami.
Nie mogę się doczekać trzeciego sezonu. Do zobaczenia.
- A gdybym powiedział… - Nie.
…że dotarłem do końca
i wygrałem finał „Beast Games”?
Przestań.
Wygrałem ponad pięć milionów dolarów.
- Nie… O mój Boże! - Tak.
Bredzisz.
- Mówisz serio? - Poważnie. Wygrałem.
O mój Boże.
Możemy rzucić pracę i zająć się chłopcami.
POZOSTAŁO 0 GRACZY
O mój Boże.