Twee meisjes gingen 's avonds op pad.
Wat een enorme schok bleek dat.
Cara.
Wat er toen gebeurde, wil je niet weten.
Ze wensten dat men het zou vergeten.
Booker, we moeten iedereen wegvagen.
Mam?
Ik hou van je.
Het is onontkomelijk en achtervolgt ze nog steeds.
Afzonderlijk maar onafscheidelijk.
Ze kwam uit het niets.
Ze kwam ergens vandaan en nu is ze dood.
We moeten gewoon…
We moeten haar verplaatsen.
Verplaatsen? -Ja, haar bedekken.
En verstoppen. -Hou op.
Oké. Kom op. Help me. -Nee.
Help me.
Verdomme. Ik reed.
Ik heb gedronken.
Robyn. -Wat?
Kijk.
Dat kan niet.
Het kan Greta niet zijn.
Als ik de bak in moet, moet je voor mijn kids zorgen.
Dat gebeurt niet. -Ik heb iemand vermoord.
Jim is een geweldige vader. -Hij stort helemaal in.
Ik denk dat hij sterker is dan je denkt.
Wil je niet voor m'n kids zorgen? -Dat is het niet.
Wat is er mis met ze? Ze zijn geweldig.
Je moet niet doemdenken. -Dat doe ik niet.
We zijn gewoon gedoemd.
Dan kun je niet doemdenken. -Iedereen denkt dat ze dood is.
Je kunt een dode niet doden. -Er is wel een lijk.
Robyn, we zijn de lul.
Robyn zei dat ik van chaos hou.
Ze heeft gelijk. Dat is ook zo.
Je was 16 jaar oud. Je dacht dat je een vriendin hielp.
Dit is Greta's probleem en jullie zijn erin verstrikt geraakt.
Dat wilde ik zelf.
Hoe dat zo?
Toen ik een jong meisje was, dacht ik alleen aan de toekomst.
Wat ik zou doen, met wie ik zou zijn, opgewonden over alles wat komen zou.
Maar nu ben ik er. Ik ben in de toekomst.
Dit is het.
Ik klamp me vast aan 't verhaal.
Als ik een personage was in een script, werd het niks.
Ik werd niks.
Ik weet niet wat ik wil. Ik weet niet of ik de held of schurk ben.
Moet ik dat inmiddels niet weten?
Ik weet niet wie ik ben, Liam.
En als ik kijk naar wie ik was…
Naar dat jonge meisje. Dat grappige, onbevreesde, ambitieuze meisje…
Wat zou zij nu van me vinden?
En ik ben bang dat…
…ze teleurgesteld is.
Ik weet wie je bent.
Echt.
Ik zie je, Saoirse.
Verdomme, die agent is er.
Wat zou er aan de hand zijn? Is hij haar aan het ondervragen?
Een soort kruisverhoor? -Waarschijnlijk.
Ik wil niet dat hij ons ziet. -Ik ook niet.
Wat doen we?
Klop op de deur en als ze opendoet, pakken we haar.
Wat als hij opendoet?
Daarom wilde ik een geheime klopcode. -Alsjeblieft niet.
We zouden 'm toch nooit nodig hebben?
Hou op. -En kijk nu eens.
Als hij opendoet, peren we 'm, oké?
Niet zo goed als een geheime…
Zeg geen 'klopcode'. -Prima.
Geen zorgen.
Ik doe wel open.
Luister.
Jullie zijn boos, maar we moeten er een nachtje over slapen.
We weten dat hij daar is. Die man.
De Liam-agent. De agent, Liam. -Hij moet weg.
We moeten met hem praten.
Met hem praten. -Praten, zegt ze.
Misschien niet nu, want jullie doen raar.
Daar hebben we een goede reden voor.
Mijn god. Heb je seks met hem gehad?
Nee. -Is dat zijn shirt?
Misschien een beetje.
Jezus Christus. -Is dat goed of slecht?
Het was goed, maar ik ben verloofd, dus ook slecht…
Voor ons, bedoel ik. -Ik snap het niet.
Er is iets gebeurd. -Wat dan?
Het is Greta.
Rennen. Snel.
Dit meen je verdomme niet.
Saoirse, wacht.
Wat is dit?
Het spijt me.
Ik vermoord haar.
Je hebt genoeg mensen vermoord. Het stopt hier.
Het spijt me zo.
Rennen.
Waarom heb je een mes bij je? -Het is een vulpen.
Wie gebruikt er een vulpen?
Je kiest ook nooit een normale.
Waar?
We hebben haar daarheen gesleept.
Dit zou grappig zijn als het niet zo gestoord was.
Dat we proberen te bewijzen dat ze nog leeft.
En kijk waar we nu zijn.
Door ons is ze… -Weg.
Wat?
Ze is weg.
Een reparatieset? -Ja.
Wat moet je repareren?
Mijn band. -Waarom heb je die kapotgemaakt?
Dat deed ik niet. -Waarom moet-ie dan gerepareerd worden?
Heb je er een of niet?
Ik heb een flesopener.
Wat Rossa ons heeft gevraagd, voelt nogal extreem, schat.
Het maakt niet uit hoe het voelt. -Een cliënt vermoorden?
Dat is gestoord.
Ze is geen cliënt meer. -Het voelt gewoon een beetje klote.
Niet zoals toen je die vent doodde die zijn arme vriendin wat aandeed.
Dat was verdiend. -Hij zei iets.
Wat?
Hij stond daar met een kogel in z'n kop…
…en toen zei hij iets. Een paar seconden maar.
Wat zei hij?
Iets over bloemen. -Bloemen?
Rozen. Hij probeerde me iets over rozen te vertellen.
Misschien wilde hij rozen voor haar kopen.
Voor het meisje. Nog één gestoord romantisch gebaar.
Zulke mannen ze denken altijd dat ze een droomprins zijn.
Eigenlijk zijn ze de grote boze wolf. -Dat bedoel ik.
Zo'n lul kun je met een helder geweten doden, maar…
Je kunt het proces niet verlaten. Het bevel is gegeven.
Rossa meent het, hè?
Die arme Greta Gráinne was één ding, maar om haar hele familie te doden…
Dat is nogal wat.
En er zijn er nog drie? Oude vrienden?
Hoe zit dat? -Ik weet het niet.
Toen ik begon, zeiden ze dat mensen zoals wij gewoon anders denken.
Daarom kunnen we dit werk doen.
En gewone mensen voelen dat aan.
Daarom laten ze ons meestal met rust, maar deze drie niet.
Misschien kicken ze op de spanning.
Misschien willen ze gestraft worden.
Misschien zoeken ze iets.
De waarheid. Of zingeving.
Of misschien denken zij ook anders.
En nu komt hun avontuurtje tot een einde.
Tijd om te vluchten.
Wat nu?
Liam weet dat Charles ergens begraven is bij de school.
Dankzij jou. -Ja, laten we dat nog eens bespreken.
Hij houdt z'n mond wel. -Waarom zou hij?
Omdat jullie seks hadden. -Niet om hem het zwijgen op te leggen.
Denk je dat hij je nu nog aangeeft?
Jezus, hoe slecht ben jij in bed? -Nou, dat is…
Dit heeft niks met mijn slaapkamerkunsten te maken.
Ik ben best… -Kun je ophouden?
Hij heeft principes. -Ja?
Heeft hij die even op het nachtkastje gelegd?
Meiden, toe.
We kunnen niet terug.
Niet nu.
Dit kan op twee manieren eindigen.
Met of zonder antwoorden. Ik weet wat ik liever heb. Wat jullie?
Alleen zij kan dit ophelderen en ze is hier ergens.
Dat moet wel.
We moeten haar vinden.
Mag ik twee bolletjes? -Twee bolletjes?
Aardbei en chocolade, alsjeblieft. -Vooruit dan.
We komen hier elke vrijdag als ze lief is geweest.
Ik ben altijd lief.
Ik wil ook discodip, graag.
Greta's familie woont samen, dus we beginnen daar.
Ze moeten in dezelfde kamer zijn.
Dat is geen probleem.
Je doet de gordijnen dicht en je sluit de deur van buitenaf.
Maak 'n kleine opening voor de substantie. -Hebben jullie het over het gif?
Een van de meisjes, Harkin. Ken je haar? Ze heeft me alles verteld.
Dan is het binnen een paar minuten voorbij.
Ze is flink afgevallen.
Laat de deur wel een paar uur dicht.
Ozempic, misschien.
Anders leg je zelf het loodje.
Als de deur weer open is…
…klooi je met een apparaat. Een ketel. Een gasfornuis.
Dan lijkt het op een ongeluk.
Er zit melk in.
Wilde je geen melk?
Vertrouw je haar? -Ik weet het niet.
We hebben haar nodig.
Ja.
Alsjeblieft, Owen.
Ik haal m'n dochter hier weg voordat het helemaal misgaat.
Luister. -Ik heb naar je geluisterd.
Wij allemaal. Kijk wat dat ons heeft opgeleverd.
Je kunt niet weg.
Ja, weggaan is geen optie. Daar was Booker duidelijk over.
Maar Greta is weg en ze heeft Maria gebeld.
Het is niet veilig. -Juist.
Greta is geen slachtoffer meer. Niet wat hen betreft. Ze is een gevaar.
Als ze ons willen vinden, doen ze dat.
Ik zeg niet dat je niet moet vluchten. Het kan niet.
Ik praat wel met haar.
Kan ik je helpen? -Heb je een toilet?
Kan ik je helpen?
Dit is voldoende.
Bedankt.
Het was niet jouw schuld, Greta.
Dat weten we.
We zeggen niks.
Wat is dit? -We vinden het allemaal zo…
…moeilijk.
We willen gewoon vergeten dat het gebeurd is.
Denk je dat ik dat niet wil? -Jij kende hem.
Je had een relatie met hem. Onze enige connectie met hem…
Ben ik.
Het is…
We vinden het heel moeilijk. -Ja, dat zei je al.
We kunnen elkaar nog steeds gedag zeggen.
In de gang. In de klas.
Wat gul. -Het spijt ons.
O ja? -Jij hebt hem vermoord.
Robyn. -Nee, ik ben het zat.
We nemen het je niet kwalijk, maar we kunnen dit niet meer.
Het kan niet.
Dag, Greta.
Wacht.
Om je op de been te houden.
Dank je.
Jullie weer?
Ik weet niet wat haar bezielde, Booker.
En dat is ironisch, want ik dat heb ik uitgebreid onderzocht.
Wat? -Hoe Greta in elkaar zit.
Het was een obsessie.
Heb je er spijt van?
Deels wel.
Maar ik geloofde erin.
Kun je je dat voorstellen?
Als we onszelf konden losmaken van ons trauma.
Compleet.
Niet leren hoe je ermee om moet gaan, maar om het achter je te laten.
Dan wordt het iets lichts…
…zoals een droom die je ooit had of een verhaal dat je ooit is verteld.
Dan ben je herboren. Een ander mens. Een soort reïncarnatie in je eigen lijf.
Dat zou mijn werk makkelijker maken.
Mensen kunnen het verleden niet loslaten.
Wat is er met dat meisje gebeurd dat je naar me toe bracht?
Haar ouders waren vermoord.
Het gaat goed met haar.
Het duurde lang voor ze praatte. -Dat is nu geen probleem meer.
We werken nu samen. Ze helpt me hierbij.
Is er een plan?
Ja, geen zorgen.
We moeten voorzichtig zijn.
Discreet.
Haal de rest erbij, dan leg ik alles uit.
Goed, wat weten we?
Hemelsluier, 1997.
Brand in een kerk. Acht kinderen stierven.
Er is iets vreemds aan die brand.
De hele gemeenschap was bang. Iedereen vertrok.
Je denkt toch niet dat dit een spookverhaal is?
Dat is elk verhaal. Iedereen is gekweld. -Dat weten we.
Geweldig. -Wat?
Jims telefoon is leeg.
Hoe moeten we dat verpleeghuis nu vinden? -Kan Tommy ons een oplader lenen?
Nee.
Twee kinderen overleefden die brand.
Twee meisjes. -Greta en Jodie.
Ze hebben alles gezien en het was angstaanjagend.
Het grote kwaad.
Dat snap ik niet. Daar gaat Het poppencomplex toch over?
Margo schrijft over haar verlossing van het grote kwaad…
…en haar transformatie. Waarom zou ze teruggaan?
Ze vlucht al haar hele leven. -Dat is het 'm juist.
Misschien weet ze dat ze niet kan vluchten.
Dat het haar uiteindelijk zal inhalen.
Wij willen dit verhaal afsluiten. Zij wil terug naar het begin.
Waar moet je heen? -Cork.
Stap maar in.
Terug naar waar het begon.
Rebel county, hè?
Inderdaad.
Ik kan je een eind op weg helpen.
Dat is geweldig. Bedankt.
Hoe heet je?
Gráinne.
En jij? -Conrad.
Je moet nooit bij vreemden instappen.
Ben jij een vreemde, Conrad?
Ik meen het.
Als je bij de verkeerde instapt…
…kan dat gevaarlijk zijn. -Ik kan ook gevaarlijk zijn.
Waarom ga je naar Cork?
Ik kom daar vandaan. -O ja?
Niet echt. Voorbij Cork.
Voorbij Cork.
Waar alleen de dapperste mannen zich wagen.
Of vrouwen. -Of vrouwen, ja.
Het is maar een klein dorpje. Niets bijzonders.
Dat is niet waar. Waar ik vandaan kom…
Ze zeggen dat het een tussenruimte is. -Een tussenruimte?
Een plek tussen twee werelden.
Waar hemel en aarde elkaar raken.
De sluier tussen de werkelijkheid is op z'n dunst.
God kan 'm elk moment weghalen en ons laten zien wat erachter zit.
Heeft Hij het je ooit laten zien? -Nee.
Hoe vaak ik Hem ook smeekte.
Waarom staan we stil?
Kijk jou nou eens. Je rilt.
Wat?
Wacht even.
Trek dit aan.
Ze komen vast zo. -Wie?
Wat is dit?
Zul je ze hebben.
We halen haar wel in. Ze is te voet. -Ik reed haar aan.
Dus ze is sowieso niet snel meer.
Sorry, dat kwam er blijer uit dan ik wilde.
Ik denk aan het andere probleem. -Welk ander probleem?
Als ze weten waar hij begraven ligt, dan hebben ze dat al die tijd al geweten.
Ik snap niet waarom ze het nu ineens zeggen. Wat is er veranderd?
HET POPPENCOMPLEX = GRETA
VERPLEEGHUIS CAILLE NEAMH
Ik ben veranderd.
Wat dom dat je het prikbord hebt laten hangen.
Ik wist niet dat jij iemand zou aanrijden.
Dat hebben we niet gedaan. Of wel, maar ze stond weer op.
Niet zomaar iemand. Het was Greta. -Dus?
Geen idee. -Liam weet alles.
Alles wat wij weten.
Hij wordt kwaad. -Dat weet ik.
Zijn band lekprikken was al erg genoeg.
Juist. -En dan ook nog na het vrijen.
Zeg dat niet, Dara. Misselijkmakend.
Maar ze heeft geen ongelijk. Was dat echt nodig?
Gedane zaken nemen geen keer. Hij komt ons sowieso achterna.
De klok tikt. Geen tijd te verliezen.
Waarom gaan we zo langzaam? -Dat doet de auto.
Hoezo? -Dat doet de auto.
Dat kan niet. Dit is Chitty Chitty Bang Bang niet.
Je doet de gordijnen dicht en sluit de deur van buitenaf.
Maak een kleine opening voor de substantie.
Welkom in Knockdara. Sorry dat ik geen hoorntje had.
Geeft niet, schat.
Ik moet ze bijbestellen.
Ik kreeg er elke vrijdag een van m'n opa.
Aardbeien en chocolade. Mijn kleine traktatie.
O ja? -Alleen als ik lief was.
Ik was altijd lief.
Ik had hem compleet om mijn vinger gewonden.
Verblijf je in het dorp? -Nee.
Alleen een kort bezoekje. Heb je discodip?
Daar ben ik dol op. -We gaan.
Laat maar.
Over een paar minuten…
…is het voorbij.
Is het geregeld? -Ja.
Wat nu? -Op zoek naar Greta.
En de anderen? -Zij zoeken haar ook.
Als we haar vinden, dan hen ook. -Slim van je.
Waarom werkt niets?
Serieus, Dara. -Wat heb ik gedaan?
Hij werkt nog maar half sinds die benzine.
We zijn verongelukt en je reed iemand aan.
Maar het is de benzine. -Jezus.
Ja, ze is ongelooflijk.
Jezus Christus.
Wat wil hij nou weer?
Het zijn de Cursillo-pelgrims. -Wat?
Wees gegroet, Maria, vol van genade. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen.
Ze gaan naar Knock.
Te voet? -Waarom?
Wees gegroet Maria, vol van genade. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen…
Ze zeggen dat daar wonderen gebeuren. -Die kunnen wij ook wel gebruiken.
Wees gegroet, Maria. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen.
De auto zit in de noodloopmodus, zoals dat heet.
Weet je wat dat betekent? -Nee.
Waarom zou je? Mij is precies hetzelfde overkomen.
Hou hem stevig vast, jongens. We willen niet dat hij wegrolt.
Dat is eerder gebeurd en dat gaat sneller dan je denkt.
Het systeem heeft een defect in de auto opgemerkt, zoals…
Benzine in een dieselmotor?
Precies, of… -Een aanrijding.
Je snapt het.
Dat triggert een soort beveiligingsfunctie…
…en daardoor schakelt de auto langzaam uit…
…om zichzelf te beschermen tegen verdere schade.
Wat nu? -Waar moeten jullie heen?
We gaan naar het dorpje Caille Neamh.
Er is daar een verpleeghuis. Of net erbuiten. Knockshee.
Daar zijn we geweest. Wat een plek.
Brendan dacht dat het Bono's huis was. Het was een verpleeghuis, Brendan.
Hoe ver is het?
Een paar kilometer. Heb je wandelschoenen?
We hebben haast. -Hebben jullie geen auto?
Wij zijn de Cursillo-pelgrims, niet de Cursillo-chauffeurs.
Hoewel…
Er zijn mensen die vastbesloten zijn om de wandeling te maken…
…en dan last krijgen van hun knie of rug.
Zo kwam ik op dit idee.
Jezusmina.
We hadden iets nodig dat ze kon ontlasten…
…terwijl ze toch bij de groep blijven. Als ze even willen bidden of zo.
Wij moeten ook bidden.
Juist.
Wees gegroet, Maria, vol van genade. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen.
Bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood.
Wees gegroet Maria, vol van genade…
Als je haar al lang niet hebt gezien, wees dan voorbereid.
Ze ziet er misschien anders uit. -Dat zal ik onthouden.
Maar ze is nog steeds je moeder. Prachtig hoe het leven in elkaar zit.
Jij mag nu voor haar zorgen, zoals zij ooit voor jou zorgde.
Verbaasd om me te zien?
Je was verrot vanbinnen.
Wat een plek, hè? Margo's geld kwam goed van pas.
Ironisch wel.
Dat je besefte dat ik niet waardeloos was.
Ik heb nu zelf een dochter.
Maar ze lijkt niet op mij.
Ze is perfect.
Maar…
…ik kan niet meer bij haar zijn.
Omdat ik gebukt ga onder een schaduw.
En ik gun haar het licht.
Maar dat is moeilijk.
Het was voor jou vast ook moeilijk. Om me te laten gaan, bedoel ik.
Niet omdat het je iets kon schelen.
Maar omdat je ervan genoot.
De controle.
Beslissen of ik mocht eten, slapen of douchen.
Dat opgeven moet moeilijk zijn geweest.
Het gaf je macht.
Ik was volledig aan je overgeleverd.
Je was een wrede…
…wraakzuchtige God. -Wie ben jij?
Wat? -Wie ben jij?
Wie ik ben? -Sorry dat ik stoor.
Het duurt niet lang. -Wie is dit?
Dit is uw dochter, mevrouw O'Hara. -Nee.
Nora? Doe een stapje terug, lieverd.
Hou op. Rustig.
Je doet me pijn. Stop.
Ga weg.
Wegwezen.
Heb je een mandje nodig? -Ja.
Heb je er een? -Nee.
Wat een grapjas. -Ja, echt een giller.
Denk je echt dat ze daarheen gaat?
Ze is al eerder weggelopen. Ze vluchtte voor mij.
Ik dacht dat het instinct of angst was.
Adrenaline. Maar ze was er nog niet klaar voor.
Ze had onafgemaakte zaken.
We zijn er. Het was leuk jullie te ontmoeten.
Bedankt, Murray.
Succes.
God zegene jullie.
Een veel betere nacht.
Ja, natuurlijk.
Hoe kan ik jullie helpen?
We zijn vrienden van Nora's dochter. -Jullie zijn er.
Is ze hier? -Ze was hier.
En ze zocht ons?
Nee.
Maar ik wel.
We moeten even praten, nietwaar?
Kun je ons even geven?
Blijf maar in de buurt.
Ik voel me vreselijk.
En ik voel me dom, Saoirse.
Dat is niet terecht. -Nee?
Het spijt me.
Ze was hier. Ze was er net nog.
We waren zo dichtbij, Dara. Ik kan het niet aan.
Hoe gaat het nu met Nora? -Ze is verdoofd.
Erg voor de dochter. Geen wonder dat ze weg moest.
Jij krijgt een kopje thee. -Ik moet haar dossier nog bijwerken.
Ik ga wel. Kamer 121, toch?
Ik moet haar vinden.
Ik moet het weten. Dan kan er gebeuren wat er moet gebeuren.
Ik zal elke fout toegeven. Ik zal verantwoordelijkheid nemen.
Ik zal je alles vertellen wat je wil weten, maar…
Wat?
Ik moet weten hoe het afloopt.
Wat is ons doel?
Dat weet ik niet.
Vind jij hier ook een raar sfeertje hangen?
We hebben ingebroken bij een bewusteloze bejaarde. Dat is ook raar.
Jezus.
Dus ze wist ervan?
En ze heeft het gelezen.
Leugens.
Allemaal leugens.
Kom dichterbij.
Je mag er niks van geloven.
Het is fictie.
Margo Heaney heeft dit boek geschreven.
Waarom zou ze liegen?
Zij loog niet. Er is tegen haar gelogen.
Door Greta? -Noemt ze zichzelf nu zo?
Je weet van de brand. -Het grote kwaad.
Dat was haar schuld. Ze deed het expres.
Ze heeft die kinderen daar opgesloten.
Zij stak de brand aan en keek ernaar.
Ze zag ze sterven.
De andere hielp haar, maar ze was dom en triest en kneedbaar.
Dat kan niet. -Ze stopten het in de doofpot.
Daar houden we hier nogal van, hè?
Toen begonnen de verhalen.
Mensen zeiden dat er die nacht iets bovennatuurlijks gebeurde.
Soms komt een mythe dicht bij de waarheid.
Er was iets onnatuurlijks aan dat meisje.
Altijd al.
Iets naars.
En dat gaf af op alles wat ze aanraakte.
Ik was bang van haar.
Nog steeds.
Jullie moeten ook bang zijn.
Ik ben ook bang.
Als de dood.
Niet door wat je zei of wat ik hoorde, maar…
…door wat ik zag.
Ik zag het licht in je ogen. De adrenaline die door je heen gierde. Jij genoot.
Je vond het leuk om die dingen te zeggen.
Ik zie wat je bent.
En met jou viel vast niet te sollen in je hoogtijdagen.
Wat voor kans had ze?
Die brand was niet het grote kwaad.
Dat was jij.
Luister.
Liam helpt ons Greta op te sporen.
En daarna arresteert hij ons. Waarschijnlijk.
Wat is er?
We spraken Greta's moeder.
We wisten het altijd al wel.
We voelden al voor Charles Sampson dat er iets heel…
…duisters en pijnlijks in haar zat.
Dat hebben we niet gevraagd. Omdat we het niet wilden weten.
We wilden afstand houden.
Ik wel, in ieder geval. -Heeft ze echt die brand aangestoken?
Kinderen doen wel vaker iets gestoords omdat hen gestoorde dingen overkomen.
Als ze alles nu onder ogen wil komen, is ze op een plek die ze al 30 jaar mijdt.
De kerk.
Juist. We gaan op zoek naar de kerk.
Of wat ervan over is.
Ik heb me aan de afspraak gehouden.
Nu is het aan jullie. -Welke afspraak?
Als hij ons hierheen zou brengen…
Waar is hij begraven?
Waar is Charles Sampson?
Er was een begrafenis.
Een van de leraren. -De pastoor.
Hij ligt bij de pastoor.
We wisten niet wat we moesten doen…
…en we waren zo bang.
Ga je weg?
Dit verhaal eindigt misschien niet zoals jij wil.
Hé, Liam. Heb je nieuws?
Dus dit is Hemelsluier.
Wat is dat?
Ik heb geen idee.
Afzonderlijk maar onafscheidelijk, net als wij.
Greta, wij zijn het.
We wilden…
We moesten je vinden.
We kwamen hier vaak, Jodie en ik.
Toen zij nog Cara was en ik Aisling.
Twee kapotte poppen.
Wat is hier gebeurd, Greta? Wat gebeurde er op de avond van de brand?
Ze zeiden dat dit een magische plek was. Een heilige plek.
Ze zeiden dat God deze plek bezoekt.
We dachten dat hij ons zou redden.
We moesten gered worden.
Nacht na nacht wachtten we, en hij kwam nooit.
We waren woest.
Daarom besloten we zijn huis af te branden.
We moeten terug. -Dat kan niet.
Dat moet.
Cara.
De fietsen. We zagen ze te laat.
We wisten niet dat ze daar waren.
Daar wilde Charles Sampson met je over praten.
Hij vond ons.
Ik zou willen van niet.
En Jodie?
Dat ging per ongeluk. Dat zweer ik.
Ik dacht echt dat ik iemand anders kon worden.
Ik dacht dat ik dat beschadigde meisje achter kon laten…
…maar ze vond me altijd.
Dan tikte ze op m'n schouder en sleepte ze me hierheen.
Misschien moet je dat kleine meisje in de ogen kijken.
Zeggen dat het goed is.
Als het moet gebeuren, dan maar beter hier.
Jullie kunnen beter gaan. -Wij gaan nergens heen.
Ze is gevaarlijk.
Dat weten we.
Onze Vader die in de hemel zijt, Uw naam worde geheiligd.
Uw Rijk kome, Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schuld, zoals wij…
Hou je smoel.
Ik begrijp het niet.
Dat hoeft ook niet.
Pas goed op jezelf, schat.
Mama. -Mijn god. Het spijt me.
Het spijt me zo. -Het is oké.
Alles komt goed.
Laat ze ze gaan? -Blijkbaar.
Het spijt me zo.
Ik hou van je.
Ik kan het nog steeds niet geloven. Hoe wist je het?
Dat verhaal van de verloskundige.
Dat die lul over rozen begon.
Zulke mannen worden niet zoetsappig als ze weten dat ze sterven.
Ze worden boos.
Hij wilde 'Rossa' zeggen.
Hoe kon dat gebeuren met de zegen van de baas?
Ze verraadde haar eigen klanten voor geld.
Ze leidde een gewelddadige man…
…naar de vrouw die ze beloofde te beschermen.
Dit is haar verdiende loon.
En die van haar hulpjes.
Wat nu, schat? Ik bedoel ons.
Wij zijn wel een los eindje.
Nu je de hele organisatie hebt uitgemoord.
We kunnen opnieuw beginnen.
Het op onze eigen manier doen.
We hebben soldaten nodig.
Dat is waar.
Mensen die anders denken.
Dat regelen we later wel, schat.
Ik heb honger. Laten we een hamburger halen.
Deze keer moet ik wel afscheid nemen.
Dag, Greta.
Misschien heeft God toch geluisterd.
VADER RANULPH O'BRIEN 3 SEPTEMBER 1928 - 14 APRIL 2003
HET PRIVÉDETECTIVEHANDBOEK
Zou ik nog wat melk mogen?
Laat maar.
Denk je dat het goed komt?
Met Greta?
Ik hoop 't. -Ik ben blij dat 't voorbij is.
Wat een opluchting.
Inderdaad.
Alhoewel…
Ik zeg niet dat ik het leuk vond. Verre van.
Nee. -Absoluut niet.
Maar ja…
Het was wel eens wat anders.
Waarom heb je dat bij je?
Greta is 'm vergeten. Ik vond het stom om 'm achter te laten.
Wat zit erin?
Tering Jantje.
Ik wil één ding duidelijk maken.
Wij gaan ons hier onder geen beding…
…in mengen.
Vertaling: Jasmijn de Korte