WAT VOORAFGING...
Iedereen weg. - Een voet.
Daar was ze, net als Perugia zelf.
Ik zou haar recht doen.
Schuldig.
Nee, alsjeblieft.
Waar zijn mijn dagboeken?
Foxy Knoxy, een Amerikaanse heks.
Ken je ene Rudy Guede?
Zijn afdrukken en DNA zijn op de plaats delict.
Hebben ze de moordenaar?
Drugsgebruik en geweld tegen vrouwen.
Waarom zitten ze nog achter onze dochter aan?
Weet je wat mijn advocaten zeiden?
Rudy Guede beroofde een crèche vijf dagen voor de moord.
Waarom zat hij niet in de gevangenis? Dan...
Zou Meredith nog leven.
Amanda was daar niet.
Ze heeft er niets mee te maken.
Misschien kom ik hier nooit meer weg.
Je moet een leven zonder mij accepteren.
Mijn meisje heeft geen vechtlust meer. - Het komt wel goed.
Als ik haar toch kwijtraak, wat heeft het dan voor zin?
Ik ben zelfs bang om te hopen.
Ik ga er kapot aan.
Ze is onschuldig. Dat weet je.
Mijn taak is om het slechte te zien...
en aan het licht te brengen.
Als we hier wegkomen, gaan we naar Gubbio.
Ik wil lunch en diner.
Amanda, hoe is het om thuis te zijn?
Ik blijf denken dat ik verderga met mijn leven...
en dan zijn er momenten waarop ik dat niet kan.
Ze haten me. Zelfs die denken dat ik onschuldig ben.
Mijn gevangenis zou altijd het valse verhaal zijn over mij, het monster.
Ik kon maar één ding bedenken.
Ik moest naar de auteur.
20 april 2019 18.22 uur
Dr. Giuliano Mignini
Wat is dit? Dit is zeer ongepast.
Ze wil je spreken.
Spreken? Met welk doel?
Dat werkt niet zo.
Haal het weg.
Het is geen antrax, dat verzeker ik je.
Je bent om haar gaan geven. Dat snap ik.
Maar dat verblindt je. Je ziet niet waartoe ze in staat is.
Ik laat me niet in de val lokken.
Maar wat kan ze van me willen?
Wat staat er?
Als je hem opent, kom je er vast achter.
Meneer Mignini, ik wilde je al heel lang schrijven.
Ik heb altijd gehoopt je te kunnen spreken...
buiten de verhoorkamer en de rechtszaal...
waar we werden gedwongen...
in de vijandelijke rollen ons gegeven door het rechtssysteem.
Aanklager en verdachte.
Ik heb altijd vermoed dat dit het onmogelijk maakte...
om elkaar te zien en te begrijpen.
Toen ik 20 was, toen ik gevangen zat en terecht stond...
leek je een machtige en enge man die mijn leven wilde verwoesten.
Maar toen ik interviews met je zag, besefte ik dat mijn beeld verkeerd was.
Het was plat en tweedimensionaal, net als het beeld van mij in de media.
Ik zag je als een man, niet alleen als mijn aanklager.
Een vader van dochters met echte motivaties.
Ik zag een man die niet slecht was.
En ik ben ook geen monster.
Het is moeilijk. In mijn dagelijks leven heb ik vaak het gevoel...
dat wat ik in Italië heb meegemaakt, verleden tijd is.
Maar dan opeens zit ik er weer middenin.
Alsof ik nog vastzit en terecht sta.
Zelfs op de gelukkigste momenten...
vol genegenheid...
omringd door liefde en familie...
word ik achtervolgd door herinneringen van hulpeloosheid...
eenzaamheid en verdriet en het gevoel dat er op me gejaagd wordt.
Zelfs in veelbelovende tijden word ik gemarteld door de vraag: Waarom?
Waarom overkwam mij dit?
Ik hoop dat ik door met je te praten achter dit antwoord kom.
Chris. Hij heeft teruggeschreven.
Wat schrijft hij?
Amanda.
Na de derde brief die je me stuurde, moest ik wel antwoorden.
Niemand in mijn hele carrière heeft me ooit mijn aanklager genoemd.
Geen voormalig beklaagde heeft me genegenheid getoond.
Wat betreft het proces, we kunnen niet terug in de tijd.
Maar sindsdien blijf ik eraan denken.
En hoewel ik je openheid waardeer...
zal ik nooit toestaan dat mijn professionele gedrag vervormd wordt...
zelfs niet gedeeltelijk, in naam van begrip.
Met vriendelijke groet, Giuliano Mignini.
O, mijn god, Chris. - Wat?
Hij wil de zaak niet met me bespreken, maar hij zegt dat ik dit moet zien.
Maigret lijdt omdat hij een onschuldige man in de cel heeft gezet.
Je moet hiernaar luisteren.
Mignini zei dat ik dit moest kijken.
Als je rond een oplossing draait...
die je niet kunt bevatten...
ben je echt verleid om een schuldige te verzinnen.
Maar op het moment dat je je ogen opent voor de feiten...
worden ze foutief.
Jezus.
De moordenaar van Amanda Knox' huisgenoot is vandaag vrijgelaten.
De verdachten was veroordeeld en zat vast.
Nationale krantenkoppen...
Guede vertelde zijn advocaten dat hij...
De veroordeling van 30 jaar...
werd verlaagd tot 45 dagen.
...pleitte onschuldig en zei dat Amanda Knox...
Moet je iets zeggen?
24 november 2021 17.02 uur
Je hebt pap en mam uitgenodigd. Je hebt nieuws.
Je bent weer zwanger. - Wat? Echt?
Nee. - Lieverd.
Nee, dat ben ik niet.
Ik wil terug naar Italië.
Wat? - Waarom?
Waar heb je het over?
Ik heb gecorrespondeerd met Giuliano.
Giuliano. - Mignini.
Sinds wanneer? - Al een tijdje.
Amanda. Wat is dit? - Waarom zou...
Kom op. - Serieus?
Waarom?
Hem voor altijd haten helpt me niet het te begrijpen.
Wat valt er te begrijpen? - Hem.
Waarom hij achter me aan kwam. Waarom hij me haatte.
Waarom hij bewijs negeerde.
Omdat hij slecht is. Een oger.
Een klootzak. - Ja.
Wat heeft hij gezegd?
Van alles. We praten over onze families.
Heb je met hem over ons gepraat?
Hij wil afspreken. - Jezus.
Wat? - Waar spreken jullie af?
Perugia? Daar kun je niet terug.
Ik weet het. - Ze willen...
daar nog steeds bloed. - Ik hou me gedeisd en verberg me.
Je laat jezelf aan hem zien.
De man die je zonder bewijs in de gevangenis gooide.
Je bent nu tien jaar vrij.
Waarom ga je niet verder?
Dat kun jij makkelijk zeggen, Chris.
Je hebt het woord 'moordenaar' niet op je gezicht staan.
Je bent vrijgesproken, schat. Dat is voorbij.
Dat is het niet.
Wist je dat Rudy Guede vandaag vervroegd is vrijgelaten?
Waarom heb je niks gezegd?
Weet je wat de eerste krantenkop was?
De moordenaar van Amanda Knox' huisgenoot is vrijgelaten.
Niet: De moordenaar van Meredith Kercher is vrijgelaten.
Merediths moord wordt altijd besproken in de context van Amanda.
Mensen zijn gefixeerd op haar...
en ze zijn alle anderen compleet vergeten.
Ze post ook veel dingen die mensen boos maken.
Haar onschuld is bewezen. - Mensen denken dat ze erbij betrokken was.
En geloof me, ik heb uren met ze online geruzied.
Echt? Uren online geruzied?
Wat maakt het uit wat gekken op internet denken?
Wat als miljoenen mensen denken dat je een moordenaar bent?
Je zou alles doen om dat te veranderen.
Sinds wanneer ben jij de expert? - Chris.
Je was er niet bij. - Ja, ik ben er nu.
Ze heeft dit nodig. - Oké.
Met alle respect, hoe kan ze dit nodig hebben?
Hij is gevaarlijk en wraakzuchtig.
Alsjeblieft. - Amanda, je doet het goed.
Je leven is goed. - Je bent een moeder.
Nu heb je een prachtige dochter. Waarom kun je niet...
Concentreer je daarop.
Dat is precies wat ik doe.
Het eerste wat ik tegen Eureka zei toen ze werd geboren?
Ik zei: Het spijt me dat ik je moeder ben.
Schat.
Die schaduw waar ik al sinds mijn 20e in leef...
Moet ik accepteren dat onze dochter er ook in moet leven?
Ik hoef niet te wachten tot ze er zelf over kan lezen.
De kwaadaardige onzin over mij online.
Het gaat gebeuren in de speeltuin.
Zodra een roddelende ouder zijn kind vertelt wie ik ben...
zal ze veel vragen hebben waar ik geen antwoord op heb.
Deze ontmoeting met Mignini kan me er een geven.
En als er een kans is dat hij me eindelijk ziet...
en de lei schoonveegt, is dat het waard.
Kan ik je spreken?
Meen je dat nou?
Ik had geen begrip van je verwacht.
Hoe kun je ons dit aandoen?
Na alles wat we hebben meegemaakt. Aan mam?
Heb je enig idee hoe moeilijk het was?
Vechten voor je terugkomst werd bijna haar dood.
Ik weet niet of je het hebt gemerkt...
maar mam en Chris sliepen een jaar lang niet samen...
nadat jij terug was. - Dat wist ik niet.
Wat dacht je dat dat was?
Vijftien maanden jetlag waardoor hij op de bank sliep?
Chris was praktisch een vrijgezel in Italië. Waarvoor?
Drie jaar lang, zodat hij je kon bezoeken.
Ze konden niet meer samenleven.
Dat is niet mijn schuld, Deanna.
Niets is jouw schuld. Niet in de Amanda Show.
Dat is niet eerlijk.
Wat niet eerlijk is, is dat ik moest stoppen met school...
dat Ashley vocht met klasgenoten.
Delaney had paniekaanvallen.
De gevolgen van je reis naar Italië waren enorm.
Nogmaals, het spijt me wat je hebt meegemaakt.
Maar ik ging naar de gevangenis en ik zit nog in de gevangenis.
Alsjeblieft.
Je gaat toch doen wat je wilt, hè?
De politie suggereert niet.
Wacht even.
Huilt ze?
Mag ik het uitleggen?
Kun je me heel even aankijken?
Je bent er nog. - Ja.
Ik hielp je moeder met opruimen. - Echt?
Chris speelde videospelletjes.
Heb je wat tijd nodig?
Nee, ze slaapt.
Slaap je wel?
Ik herinner me die eerste jaren nog. Ze zijn zwaar.
Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen.
Het brak mijn hart toen ik hoorde dat je dat tegen Eureka zei.
Je bent een fantastische moeder. Ze boft met jou.
Je bent de sterkste persoon die ik ken.
Pap.
En je hebt bewezen dat je je mannetje kunt staan.
Maar nu je terug wilt naar Italië...
moet ik zeggen dat je oordeel over je weer aan hem overgeven...
Sorry, maar ik vertrouw Mignini niet.
Dat vraag ik je ook niet. Ik vraag je om mij te vertrouwen.
De laatste keer dat ik je mijn zegen gaf...
liep het niet zo goed af.
Ik moet gaan.
Dan ga ik met je mee.
Ik laat je niet weer naar dat land gaan zonder mij.
Amanda, dit bevalt me niet.
16 juni 2022 6.51 uur
Dit bevalt me helemaal niet. - Dit is het plan.
Als je zegt dat ik moet ontspannen... - Dat doe ik niet.
Ik wil graag dat je ontspant, maar dat zeg ik niet.
Oké, daar gaan we.
Precies zoals we besproken hebben. Geen beweging. Geen geluid.
Als ze je zien, bellen ze...
en gaan ze meteen achter je aan.
Dat doet hij al. Hij is nooit gestopt.
Nooit. En daar gaan we, het hol van de leeuw in.
Mam, wil je... - Het is een val.
Het is geen val.
Het is een val die dat monster voor je heeft opgezet en jij loopt erin.
We moeten terug, Amanda. - We gaan niet terug.
Wat gebeurt er? - Knox.
Wat gebeurt er? Nee. - Wat gebeurt er?
Nee. Chris. - Niet...
Alsjeblieft, hou op. - Nee.
Amanda. - Mam.
Laat haar gaan.
Het is oké. - Wat gebeurt er?
Waar ben ik? Waar zijn we? - In een safehouse in Italië.
Het spijt me. - Niet doen.
Het spijt me.
Je bent er klaar voor, oké?
Je gaat het morgen geweldig doen.
Ik weet niet wat ik hier doe.
Hou ik mezelf voor de gek?
Ga ik nog gestoorder weg dan ik ben gekomen?
Je bent niet gestoord. - Nee?
Ik wil dat Giuliano Mignini zegt dat het hem spijt.
Dat hij toegeeft dat hij me kwetste.
Als je dit doet omdat je iets van hem wilt...
zul je falen.
Ja. En ik mag niet falen.
Je bent er.
Kijk jou nou.
Ben je gevolgd?
Nee, ik denk het niet.
En de baby.
Hallo, mevrouw Mellas.
Welkom.
We moeten gaan. Er is weinig tijd.
Is hij hier? - Nog niet.
Ik wacht hier op dit bankje.
Ik wil het gezicht van die man nooit meer zien.
Christopher, je kunt hier wachten.
Ik ben hier.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Dag, lieverd.
Deze kant op.
Ik laat hem eerst praten.
Ik laat hem alles zeggen wat hij te zeggen heeft...
en dan praat ik.
Juist.
Ik ben nerveus.
Hallo, Amanda.
Mijn aanklager.
Je bent gekomen.
Jij bent gekomen. Van de andere kant van de wereld, voor mij.
Voel je vlinders?
Pardon?
In je buik.
Ja, ik denk het wel.
Je hebt het schatje meegenomen.
Ik ben niet graag zonder haar.
Uiteraard.
Zullen we gaan zitten?
Kom, Amanda.
Als jij wilt beginnen...
Ik ben hier om te luisteren...
Dames eerst.
Sorry.
Ik heb aantekeningen gemaakt.
Je hebt een vreselijke fout gemaakt.
En ik en vele anderen hebben daar onnodig onder geleden.
Je hebt Merediths familie afsluiting ontnomen.
Je hebt onschuldige mensen ten onrechte opgesloten.
En je schilderde me in het openbaar af als seksmaniak en moordenaar.
Rustig maar. Het is in orde.
Maar ik heb iets geleerd van die ervaring.
Ik heb geleerd hoe makkelijk het is om alleen te zien wat we willen zien.
We maken van anderen kartonnen personages...
duivels en heiligen.
Dat heb ik ook gedaan.
Toen ik terechtstond, was je een angstaanjagende man...
met maar één doel: mijn leven verwoesten.
Maar ik weet dat dit beeld van jou verkeerd is.
Het is net zo plat en tweedimensionaal als Foxy Knoxy.
Dit heb je al gezegd.
Wat?
Dat zei je in je eerste brief.
Maar je moet het weer zeggen.
Ik ben hier niet om je ongelijk te bewijzen.
Ik geloof dat je handelde met oprechte, nobele motivaties...
ook al heb je enorm veel schade aangericht.
Ik geloof dat je gerechtigheid wilde brengen aan een rouwende familie.
En ik wil dat je weet dat ik je niet haat.
Het was moedig van je om hier te komen.
Dit hebben we gemeen.
Denk je dat het verstandig is om met je te communiceren?
Gezien de wrede aanvallen tegen me...
door de pr-machine van Knox?
In mijn 41 jaar dienst...
heb ik nog nooit zo'n meedogenloze laster ervaren.
Ik weet dat je je onterecht veroordeeld voelde door de Amerikaanse pers.
Ik was de corrupte, middeleeuwse inquisiteur.
Ik kreeg overal de schuld van. Ik ben nog nooit zo woedend geweest.
Mensen willen profiteren van de vernietiging van mijn naam.
Ik kan me voorstellen hoe pijnlijk dat kan zijn.
Dan neem je contact met me op.
Je noemt me mijn aanklager met zoveel genegenheid.
Ik geef toe dat dat me ontroerde.
Dat was een vergissing. - Pardon?
Het was een taalkundige fout.
In het Engels zeggen we 'mijn aanklager' zonder genegenheid.
Het betekent gewoon: de aanklager van mijn zaak.
En zoals je weet, zijn er dingen die we in het Engels zeggen...
die geen exacte vertaling in het Italiaans hebben.
Zoals: 'See you later.'
Inderdaad dapper.
Een momentje.
Wat gebeurt er? - Ik weet het niet.
Wie belt hij?
Ik weet het niet.
Ik ben bang.
Het lijkt mij oké. - Echt?
Maar je kunt gaan wanneer je wilt. - Oké.
Blijf kalm, Amanda. - Ik doe mijn best.
Mijn excuses.
Ik vertel mijn vrouw wanneer het tijd is om haar pillen te nemen.
Zeg het. Is de politie onderweg?
Wat?
Wat denk je dat dit is?
Jij vroeg me om elkaar te ontmoeten.
Dacht je dat ik je met deze ontmoeting in de val zou lokken?
Nee, maar mijn familie...
denkt dat... - Dit bedoel ik nou.
We arresteren niet zomaar mensen zonder reden.
Zullen we gaan zitten? - Deze zaak liet me...
Amerika's duistere kant zien.
De onwetendheid. Denken bevoorrecht te zijn.
Je moet begrijpen dat jouw vervolging niets persoonlijks was.
Toen je om levenslang voor me vroeg, voelde dat best persoonlijk.
De vonnissen die ik vroeg, weerspiegelen niet het hart van degene die ik vervolg.
Ze weerspiegelen de ernst van het misdrijf en de misdaad tegen Meredith was ernstig.
Maar ik heb haar niet gedood. - Luister...
ik heb mijn plicht naar geweten gedaan, gezien de feiten die ik destijds had.
Ik zie je nu en je bent vrij. Het is verleden tijd.
Waarom ben je hier?
Wat bedoel je? - Waarom ben je gekomen?
Omdat deze ontmoeting buitengewoon is.
Iets wat niet gebeurt. - Ben ik een bezienswaardigheid?
Wilde je zien hoe ik geworden ben?
Ik begon om je te geven door onze brieven.
Waarom stuurde je me Maigret?
Om je te helpen mij en mijn rol te begrijpen.
Niet om je ongelijk toe te geven?
Amanda, toen ik bij jou kwam...
had de politie al onderzoeksbesluiten genomen.
Onderzoeksfouten.
Ze waren niet gewend aan zaken van deze omvang.
De media-aandacht, de druk. - En ik ook niet.
Het was moeilijk voor je, dat weet ik.
Mensen denken dat ik een monster ben.
Zo heb ik je nooit genoemd. - Foxy Knoxy.
Femme fatale, overspelige, 'luciferina'?
Pacelli noemde je 'luciferina', niet ik.
Dat hoefde niet. Je plaatste me op de plaats delict.
Je zei dat ik Meredith martelde en treiterde.
Dat was mijn inschatting van het misdrijf.
Een rechercheur moet een gebeurtenis uit het verleden nauwgezet reconstrueren...
die hij niet heeft gezien. - Ja, via bewijs.
Je denkt dat je dit weet, maar je weet het niet.
Aanvankelijk wordt een rechercheur geleid door zijn redenering...
maar ook door de hypothese die de plaats delict suggereert.
Hij moet zijn hypothese volgen en klaar zijn om die te herzien...
wanneer hij beseft dat zijn aanname willekeurig is en niet bewezen.
Maar jouw aanname was willekeurig en niet bewezen.
Ik volgde het bewijs. - Welk bewijs?
Er was veel bewijs.
De beha-sluiting, de geënsceneerde inbraak.
Ik heb geen inbraak in scène gezet. - Alsjeblieft.
Kalmeer en luister. - Nee.
Je gehechtheid aan de theorie van de in scène gezette inbraak...
is de fout waaruit al je fantasieën over mij ontstonden.
Het was een lens. Het was bevooroordeeld.
Alsjeblieft. - Mijn DNA was niet op de plaats delict.
Je zei dat ik sporen...
van mijn onzichtbare DNA wiste, terwijl ik Guedes intact liet.
Dat is onmogelijk, bevooroordeeld.
De afwezigheid van dat bewijs is geen bewijs van jouw afwezigheid.
Je zei dat ik een driehoeksverhouding had met Rudy, op basis van niets.
Ik had zijn nummer niet. Ik wist zijn naam niet.
In zijn verhoren zei Rudy altijd dat hij zich tot je aangetrokken voelde.
En je zei dat ik Meredith had vermoord om welke reden?
Jaloezie? Hygiëne?
Meredith had je niet uitgenodigd om Halloween te vieren...
met haar en haar Britse vrienden.
Denk je dat ik mijn vriendin vermoordde...
om een halloweenuitnodiging?
Ik heb de Britse meisjes ondervraagd. Ze stonden allemaal vijandig tegenover je.
Maar ja, het motief dat de rechtbank vond...
was niet het duidelijkste deel van onze zaak.
Het enige wat je kon bewijzen...
was dat ik in het huis woonde waar Meredith stierf.
Maar ik was er die avond niet.
Dat staat niet ter discussie. De uitspraak zegt dat je er was.
Ik zeg je dat ik dat niet was.
Spreek de uitspraak niet tegen.
Die is definitief en zegt dat je onschuldig bent aan moord.
Die kan me niet schelen. Ik wil de waarheid.
En ik vertel je de waarheid.
Wat wil je dat ik doe?
Alles wat ik zei en deed terugnemen?
Ik zit hier, ik ben gekomen. Wat wil je nog meer?
Waarom zag je mij niet als je naar je dochters keek?
Je zei vaak dat als je naar je dochters keek, je de arme Meredith zag.
Dat zij hen had kunnen zijn. Maar ik was ook maar een meisje.
Ik was ook een jong meisje.
Ik weet het niet...
Ik haatte je niet, Amanda.
Waarom wilde je mij dan pakken?
Omdat ik je toen niet kende zoals ik je nu ken.
Zou je me nu niet vervolgen?
Als ik gevraagd werd deze zaak te vervolgen...
zou ik weigeren omdat ik je ken.
Begrijp je dat ik onschuldig ben?
Je weet dat ik onschuldig ben.
Ik benadruk mijn positie als aanklager.
Ik besloot op basis van feiten.
Luister, Amanda...
In het leven kun je fouten maken.
En ik kan me in sommige dingen vergist hebben.
Maar er bestaat de gerechtelijke waarheid...
en de echte waarheid.
We kunnen alleen...
ons best doen om te zorgen dat de twee waarheden samenvallen.
Twee waarheden?
Eén waarheid. Ik ben onschuldig.
Vandaag is het de sterfdag van mijn vader.
Hij hield van opera.
Zijn favoriet was 'La Fanciulla del West' van Puccini.
Het speelde in Florence.
Hij leende de auto van een vriend om erheen te gaan.
Hij werd aangereden door twee motorrijders die tegen het verkeer in reden.
Hij stierf door wetteloosheid.
En ik groeide op zonder vader.
Het was de grootste verdriet van mijn leven.
En dan wij.
Verbonden door deze zaak.
Ik veroordeel je, jij neemt contact op en we ontmoeten elkaar.
Het is buitengewoon.
Iets wat alleen in boeken gebeurt.
Ik denk niet dat het toeval is dat juist vandaag...
mijn eigen Fanciulla del West is verschenen.
God ziet dat we allebei lijden.
Ik zie dat je lijdt.
Een verdeelde man.
Echte waarheid...
en gerechtelijke waarheid?
De aanklager en de man?
In conflict met zichzelf.
Op de wereld als twee dingen die nooit samenkomen...
Dat moet moeilijk zijn.
Ik zou niet zo kunnen leven.
Met een ziel in onrust.
Hé, ik...
Sorry dat ik stoor.
Haar melk is op.
Ik kom er zo aan.
Het spijt me.
Ik moet haar voeden.
Natuurlijk.
Geen plicht is heiliger.
Ik moet ook gaan.
Ik heb dingen te doen.
Goed.
Eureka is prachtig.
Een geschenk.
Ze heeft je veranderd.
Dat doet het moederschap.
Het heeft me niet veranderd.
Je ziet degene die ik altijd ben geweest.
Zal ik je uitlaten?
Godzijdank. Amanda? Gaat het?
Is ze in orde? - Ja, ze verwerkt het alleen.
Wat zei hij?
Zoveel dingen. Hij hield mijn hand vast, mam.
O, mijn god. - Ik weet het.
Bood hij z'n excuses aan?
Nee, hij blijft bij wat hij heeft gedaan.
Hij is dus slecht.
Nee, hij gelooft me. - Wat gelooft hij?
Zei hij dat je onschuldig bent?
Niet met die woorden. - Dus hij is een lafaard.
Nee. Hij gelooft de persoon die hij nu kent.
En die kan het niet gedaan hebben.
Zal hij dat in het openbaar zeggen?
Hij is in verwarring. Hij doet zijn best.
Zijn best? - Hij doet zijn best.
Ik...
Al die jaren, bij elke stap...
wilde ik gewoon in je kruipen...
zodat ik kon voelen hoe jij je voelde, zodat ik bij jou kon zijn.
Maar dit risico voor jou, voor je kind...
voor Chris en ja, voor mij...
En waarvoor?
Voor niets.
Niets.
Mam.
Ik wacht in de auto.
Hoe laat zei hij dat hij zou komen?
Hij sms'te vijf minuten geleden dat hij parkeert.
Dat moet hem zijn.
Raffa.
Ja, het gaat goed.
Edda. - Hoi.
Je ziet er geweldig uit.
Nee, Edda, dit zijn mijn werkkleren.
Hoe gaat het?
Goed.
O, mijn god. Het spijt me.
Ik ben Chris. - Dit is Chris.
Mijn man.
Leuk je eindelijk te ontmoeten. - Jou ook.
En dit is Eureka.
Wat?
Mijn dochtertje.
Ze is prachtig. - Bedankt.
Zullen we een stukje lopen?
Ja. - Ja?
Kom mee.
We zijn zo terug.
Wat?
Nee, niets.
Je ziet er geweldig uit. Als een echte man.
Jij ziet er hetzelfde uit.
Ook als een man?
Leugenaar. Ik zie er oud uit.
Ik heb nu rimpeltjes. Je ziet ze...
als ik glimlach. - Kippenpootjes.
Bijna. Kraaienpootjes.
Dat is goed. Het betekent jaren lang glimlachen, toch?
Dat weet ik niet.
Jij... Wat? - Nee. Wat?
Wat?
Het is gewoon...
We zijn in Gubbio.
Eindelijk, hè?
Ja.
Gubbio, eindelijk.
Dat leek me het juiste.
Kreeg je wat je van hem wilde?
Van Mignini.
Ik weet het niet.
Misschien. Misschien ben ik gek.
Nee, niet gek.
De enige die je niet ziet zoals je gezien wilt worden...
de enige die genegenheid achterhoudt.
Je jaagt dit na, zelfs als je liefde voor je hebt.
Dat willen mensen constant.
Vrede sluiten met degene die je het hardst kwetst.
Hoe is je leven, Raffaele?
Wat gebeurt er?
Daten is moeilijk. - Ja?
Ja. Als vrouwen ontdekken wie ik ben, hebben ze geen interesse.
Of erger nog, ze hebben interesse om de verkeerde redenen.
Ja. Ik weet het.
En een carrière opbouwen.
Ik kon eindelijk Italië verlaten, opnieuw beginnen bij een techbedrijf.
Ja? - Ik ben naar Parijs verhuisd.
Ja. En toen? - En mijn baas googelde me.
Sorry, je bent ontslagen.
Ga terug naar huis.
Weet je waar ik vaak aan denk?
Wat?
De avond dat ik Meredith meenam...
naar een concert waar niemand anders heen wilde.
Dat concert.
Het was 'Le Grand Tango' van Astor Piazzolla.
We waren minstens 30 jaar jonger dan de rest van het publiek.
Ik weet nog dat ik headbangde als bij een rockconcert...
en Meredith schaamde zich rot.
Toen het afgelopen was, keek ik hoe ze vertrok...
ik keek...
en zag een nerd met een bril...
die naar me keek.
Zo. - Nerdy. Nee, gespierd.
Natuurlijk. Gespierd en knap en...
En die... - En nerdy.
Die knappe, nerdy man met de bril...
liep naar een prachtig meisje met blauwe ogen...
Bedankt.
en vroeg: Pardon, mag ik naast je zitten?
Ze lachte en zegt ja.
En zijn Engels was slecht.
Haar Italiaans was ook slecht. - Slecht.
Ja, maar ze praatten over muziek.
En Seattle. Ze hadden een klik.
Heb je er spijt van?
Heb je spijt van mij?
Ik wil eerlijk zijn.
Op sommige momenten wel.
Maar nu niet. - Nee?
Want je voelt het in je hart.
Het doet pijn, het breekt en veroorzaakt pijn.
Maar je wilt het wel...
want het is een deel van jou en het is het belangrijkste deel.
Dus waar ik spijt van heb...
is dat je die dag naar huis ging om te douchen.
Godverdomme.
Ja, ik ook.
Als ik niet... - Ja, ik weet het. Als...
Als.
Weet je waarom ik dat deed?
Waarom ik naar huis ging?
Omdat ik een rok aan wilde doen.
Je had een romantische reis naar Gubbio gepland voor ons.
Je gaf me het gevoel dat ik in een romantische film zat.
En ik wilde me kleden naar die rol.
Zullen we truffels voor je zoeken?
Laten we hier nog even blijven.
Toen ik je in de gevangenis bezocht...
en lange tijd in Perugia bleef...
was er zoveel tijd tussen bezoeken...
want ik zag je maar...
een uur op dinsdag. - Een uur op dinsdag.
Ik gebruikte die tijd om voor je te vechten.
Maar er waren momenten dat...
Er waren momenten dat iemand me vroeg te gaan lunchen...
of zei: Ontspan je. Kom picknicken.
Ik dronk heerlijke wijn en keek naar zo'n uitzicht.
Als iemand iets grappigs zei en ik lachte...
voelde ik me zo schuldig.
Dat geeft niet. - Omdat...
Hoe durft een moeder te lachen terwijl haar dochter...
Voor jou was het erger dan voor mij. Echt.
Geen idee hoe je dat hebt gedaan.
Nu ik Eureka heb...
Als haar ooit zoiets overkomt...
denk ik niet dat ik het overleef. Echt niet.
Blij dat je hier bent?
Al 15 jaar word ik...
gedefinieerd door iets wat ik niet heb gedaan.
Voor het eerst sinds mijn 20e...
voelde het alsof ik iets deed om mijn leven terug te nemen.
Ik wilde dat hij zijn excuses aanbood. Ja.
Ja.
En ik dacht...
Ik dacht dat hij me moest zien, zodat ik oké kon zijn.
Maar dat ben ik.
Ik ben oké.
Ik kwam met vriendelijkheid.
Als iemand op wie ik echt trots ben en meer kan ik niet doen.
Dat is alles wat ik kan doen.
Ik dacht dat jij ook trots op me zou zijn.
Ik ben heel trots op je.
Maar kunnen we hier nu weg?
Er is nog één ding.
Gaat het?
Vind je het erg als ik alleen ga?
Nee. - Oké. Bedankt.
Het was het lot dat Meredith die avond thuis was en ik niet.
Ik heb geboft.
Sommige mensen zullen haar altijd door mij definiëren en mij door haar.
Maar de waarheid is dat we twee meisjes waren aan het begin van ons leven.
We gingen winkelen, maakten koekjes en aten pizza.
Gewoon normale dingen.
En ik haat het dat ik door meer dan tien jaar aan trauma moet spitten...
om mijn herinneringen aan haar te bereiken.
Slimme, mooie Meredith.
Vrolijke en serieuze Meredith.
Liefdevolle en diepzinnige Meredith.
Ik heb nooit de kans gehad om om haar te rouwen.
Maar door terug te komen, rouw ik eindelijk om ons allebei...
om onze mogelijke levens.
Ik dacht niet dat dit gestoorde verhaal het mijne zou zijn.
Sommigen geloven dat ik onschuldig ben.
Sommigen denken nog steeds dat ik schuldig ben en dat is oké.
Want aan oordeel ontsnappen is moeilijk.
Het is moeilijk om je eigen idee te veranderen, laat staan dat van een ander.
Verandering is niet gegarandeerd, maar het is mogelijk.
En ik kan er niets aan doen. Ik ben mezelf.
Ik hou vast aan hoop.