ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
Φέρνω το δώρο του θανάτου του Σούτεκ.
Για σένα.
Και για όλο το μικροσκοπικό,
ελεεινό, επίμονο σύμπαν.
Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Δόκτωρ!
Όλοι σας, όλοι έξω!
- Όλοι σας, έξω! Φύγετε! - Φέρνω τη σκόνη του θανάτου του Σούτεκ.
Ελάτε! Πάμε!
Ντοκ! Έλα! Πάμε να φύγουμε!
Σάλτα, καουμπόη.
Κέιτ, εδώ Δόκτωρ.
Επιστρέφουμε. Προσπαθήστε να το περιορίσετε.
- Φέρνω τη σκόνη του θανάτου του Σούτεκ. - Ανοίξτε πυρ!
Γιατί δεν τη βλέπω;
Οι σφαίρες γίνονται σκόνη.
Όχι πάλι.
Φέρνω τη σκόνη του θανάτου του Σούτεκ.
Δόκτωρ, μ' ακούς;
Εδώ σε αποχαιρετώ με ένα ευχαριστώ κι αγάπη.
Στείλε αυτό το τέρας στην κόλαση.
Όχι!
Πρέπει να ελπίζω ότι τα πουλιά θα κελαηδήσουν ξανά.
Θα υπάρχουν πουλιά.
Δεν έχουμε...
παρά να αντισταθούμε.
Πιο γρήγορα! Μελ, πιο γρήγορα!
Πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ!
Όχι, πιο γρήγορα!
Θα πεθάνουμε!
Μελ, στρίψε δεξιά!
Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για ένα συμβάν στο κεντρικό Λονδίνο.
Ο κόσμος παρακαλείται να εκκενώσει την πόλη αμέσως.
Τι είναι; Τι συμβαίνει;
Πιστεύεις στη δύναμη της προσευχής;
Και βέβαια πιστεύω.
Τότε πες στον Δημιουργό σου
ότι θα επιστρέψω για να ρίξω τις πύλες του παραδείσου του
και να αδράξω το βασίλειό του.
Τι εννοείς;
Ποια... Ποια είσαι;
Λυπάμαι, μικροσκοπική γυναίκα.
Λυπάμαι πάρα πολύ που τελειώνει έτσι.
Είχα κάνει μεγάλα σχέδια.
ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Ανεπάρκεια Χρονικής Μεμβράνης.
Βγες έξω. Καταφύγιο 17 αμέσως.
- Γιατί δεν βλέπω τη μητέρα μου; - Ρούμπι, έχουμε χειρότερο πρόβλημα.
Εντάξει.
Είναι ΤΑΡΝΤΙΣ αναμνήσεων.
Φτιαγμένο από αναμνήσεις.
Ρούμπι, εσύ το τροφοδοτείς.
Ναι, δώσ' τα όλα, μωρό μου. Θυμήσου πιο πολύ.
Ναι. Ναι, μπορώ. Ναι.
Αν ο χρόνος είναι ανάμνηση, η ανάμνηση είναι χρονομηχανή.
Ναι. Αυτό είναι.
Κι άλλο.
Αυτό αρκεί.
Εντάξει.
Εντάξει. Το ΤΑΡΝΤΙΣ θυμάται τον εαυτό του.
Δόκτωρ!
Ξανασυναντιόμαστε, παλιέ μου φίλε.
Μην τολμήσεις.
Δόκτωρ, τι είναι αυτό;
Ο Σούτεκ. Ο Θάνατος των Πάντων.
Το Τυφωνικό Κτήνος.
Το μέγιστο τέρας που αντιμετώπισα ποτέ.
Αν ο Σούτεκ είναι διαβολικός,
γιατί δεν τον εξόντωσε ο Ώρος;
Το Παράθυρο έχει αναμνήσεις μου.
Τότε δεν θα ήμασταν καλύτεροί του...
- Η ζωή σου, Δόκτωρ. - ...τον φυλάκισαν.
Η ιστορία της ζωής σου.
Πολύ παλιά, στην Αγγλία του 1911,
εντόπισαν τον Σούτεκ και τον φυλάκισαν για την αιωνιότητα.
Μα εκείνος επέστρεψε, και τον κατατρόπωσα ξανά.
Σε πέταξα στη Χρονοδίνη.
Σε έστειλα στον θάνατό σου.
Αντ' αυτού, εγώ βρήκα έναν χώρο φιλοξενίας.
Γαντζώθηκα από τη διαβολεμένη μηχανή σου,
και για πάρα πολλά χρόνια, κρυβόμουν.
Ταξίδεψα μαζί σου όλο αυτόν τον καιρό,
στη ράχη του σκάφους σου,
ατενίζοντας την αιωνιότητα κι εξελίχθηκα στη θεία φύση μου.
Τώρα γνωρίζω και την παραμικρή λεπτομέρεια της χρονομηχανής σου,
και μπορώ να την κάνω να ακολουθεί τις επιθυμίες μου.
Θα μετατραπεί σε βωμό μου.
Ο ναός της αυτοκρατορίας μου του θανάτου.
Δεν θα είναι ποτέ ξανά δική σου, Δόκτωρ. Ποτέ.
Αλλά εγώ κοίταξα στο εσωτερικό του ΤΑΡΝΤΙΣ.
Ένα σωρό μυστικά.
Το όνομά της.
- Η Σούζαν. - Η τέλεια παγίδα.
Δημιούργησα ένα όραμα του σύμπαντός της...
ΣΟΥΖΑΝ ΤΡΑΪΑΝΤ ΤΕΚΝΟΛΟΤΖΙ
...ώστε κάθε φορά που προσεδαφιζόμασταν σε κάθε διαφορετικό κόσμο,
τους δημιούργησα όλους.
Οι δικοί μου άγγελοι του θανάτου,
τώρα στέκονται θριαμβευτές στα πέρατα του σύμπαντος.
Φέρνω τη σκόνη του θανάτου του Σούτεκ.
Κάθε ζωντανό πλάσμα είναι βδέλυγμα.
Ήρθα για να προσφέρω σε όλους ευλογημένο θάνατο.
Κι αυτό το βρίσκω καλό.
Καταραμένος να είσαι, Σούτεκ.
Σε καταριέμαι στο όνομα της ίδιας της ζωής.
Και σου ορκίζομαι,
και με τις δύο καρδιές του τελευταίου Άρχοντα του Χρόνου,
ότι θα σε σταματήσω.
Θα σε νικήσω.
Και θα αντιστρέψω τον θάνατο.
Και γιατί εγώ είμαι ακόμα ζωντανός;
Το να με σκοτώσεις είναι το δώρο σου.
Και, πίστεψέ με, είμαι ο τελευταίος του είδους μου.
Τι σε σταματάει;
Γιατί δεν με σκοτώνει ο θεός του θανάτου;
Τι μου διαφεύγει;
Θα σου πω ένα μυστικό, Σουτ.
Αυτό το συναίσθημα που νιώθεις τώρα, αυτή η αμφιβολία...
Έχεις νιώσει ποτέ τόσο ζωντανός;
Και δεν νιώθεις ωραία;
Τρέξτε.
- Τι είναι; - Ένα ΤΑΡΝΤΙΣ αναμνήσεων.
Κομμάτια από κάθε ΤΑΡΝΤΙΣ που υπήρξε ποτέ.
Που ενώνουν οι ελπίδες και οι επιθυμίες και η τύχη.
Μισό. Δουλεύει; Μπορεί να πετάξει;
Δεν έχω ιδέα.
Όχι! Το χρειαζόμαστε αυτό!
Σωστά. Ρούμπι Ρου.
Δέσ' το σ' αυτό.
- Ναι; Ωραία. - Εντάξει.
Μελ;
- Τι; - Κατέβασε τον μοχλό.
Όλους τους διακόπτες. Κάτω. Ναι;
Ρούμπι, βλέπεις αυτά τα καλώδια;
Δέσ' τα μαζί. Δέσ' τα σφιχτά.
Δόκτωρ, καιγόμαστε.
- Είναι ασφαλές αυτό το πράγμα; - Παγίδα θανάτου, Μέλανι Μπι.
Εντάξει.
Ναι, καλύτερα τώρα.
Εντάξει. Εντάξει, αυτό είναι.
Αυτό είναι.
Ηρέμησε.
Όχι.
Έτσι. Όμορφα κι ωραία.
Εντάξει.
Βλέπετε;
Αυτό το δέσιμο είναι μοριακός δεσμός.
- Είναι νοήμον σκοινί. - Τι; Εννοείς, σαν...
Νοήμον γάντι.
Στην πρώτη μας συνάντηση.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Χρειάζεται σταθεροποίηση.
Χωρίς τις αναμνήσεις Χρονικού Παράθυρου, ξοφλήσαμε.
Η οθόνη συγκρατεί το ΤΑΡΝΤΙΣ.
Εντάξει.
Τι μου διέφυγε;
Οι Σούζαν Τράιαντ ήταν αθώες;
- Αληθινές; - Με σάρκα και οστά.
Σε κάθε προσεδάφιση του ΤΑΡΝΤΙΣ, δημιουργούσε μία...
Το ΤΑΡΝΤΙΣ έχει φίλτρο αντίληψης
για να περνάει απαρατήρητο. Απλώς στέκεται.
Επειδή δημιουργεί ένα πεδίο γύρω του ακριβώς στα 66,7 μέτρα.
Εβδομήντα τρεις γιάρδες.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Δεν ξέρω πώς, αλλά το ξέρω.
Συμβαίνουν πολλά στις 73 γιάρδες.
Λένε ότι βλέπεις πράγματα.
Ο Σούτεκ χρησιμοποίησε το πεδίο, αλλά στον υπερθετικό βαθμό.
Συγκεντρωνόταν και δημιουργούσε έναν άνθρωπο σε κάθε τόπο.
Αντίληψη σημαίνει ότι ταίριαζε. Είχε χαρακτήρα.
Είχε ιστορία. Είχε αλήθεια.
Μα, Δόκτωρ, στη Γη προσγειώθηκες καμιά εκατοστή φορές.
Μάλλον ξαναγεννιόταν κάθε φορά.
Η ιδέα αυτής της γυναίκας γινόταν όλο και πιο ισχυρή.
Το 2024, είχε γίνει η Σούζαν Τράιαντ. Αυτή η μεγαλειώδης προσωπικότητα.
Ο Σούτεκ την αποκάλεσε άγγελο θανάτου.
Τι έκανε;
Η σκόνη του θανάτου.
Απλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο.
- Η μητέρα μου, είναι... - Όλοι.
- Μήπως μπορείς... - Όχι, δεν μπορώ.
Εκείνη ήταν...
Συμβαίνει ξανά και ξανά.
Κάθε φορά που προσγειωνόμουν.
Το 1999...
Το 1066...
Το 2005.
Η Γη πεθαίνει.
Τόσες πολλές φορές.
Όποιον κόσμο επισκέφτηκα...
Όλοι νεκροί.
Η Αφροδίτη.
Ο Τέλος. Ο Καρν.
Ο Ουντ-Σφιρ.
- Κι ο Σκάρο. - Κι οι Ντάλεκ είναι νεκροί.
Τα πάντα είναι νεκρά.
Μα...
Υπάρχουν τόσα μέρη που δεν έχεις πάει.
- Πρέπει να είναι ασφαλή. - Ταξίδεψα πολύ μακριά.
Ό,τι βρέθηκε στην πορεία πεθαίνει.
Όλος ο χωροχρόνος.
Εγώ το προκάλεσα.
Κάνεις λάθος.
Όχι.
Όλοι οι ήλιοι πέθαναν.
Το σύμπαν έχει ακινητοποιηθεί.
Και φταίω εγώ.
Επειδή το γύρισα όλο.
Πίστευα ότι ήταν διασκεδαστικό.
Το σύμπαν στέκεται σιωπηλό μπροστά στον θάνατο.
Ωστόσο, ένα πράγμα επιμένει.
Ένα πράγμα συνεχίζει να ζει παρά την παρουσία μου.
Ο Άρχοντας του Χρόνου.
Όχι. Σπουδαιότερο από αυτόν.
Ένα μυστικό που το παιδί κουβαλάει μέσα του.
Μα εγώ θα τους βρω.
Εκεί έξω, στις κοιλότητες αυτού του ερημωμένου σύμπαντος,
κρύβονται κάπου εκεί έξω, χαμένοι στον αέρα και στην ερημιά.
Συγγνώμη.
Μπορείτε να μου πείτε
πού βρισκόμαστε;
Δεν έχω ιδέα.
Απολύτως καμία ιδέα, γλυκέ μου.
Έχω μόνο λίγο τσάφι. Να σας βάλω;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Μόνο αν σας περισσεύει.
Από πού έρχεστε;
Από πουθενά. Απλώς χάθηκα.
Έχει περάσει πάρα πολύς καιρός.
Έχω βδομάδες να δω κάποιον.
Πέρασε ένα καραβάνι που κατευθυνόταν προς...
Δεν ξέρω, κάπου προς τα εκεί.
Είπαν ότι υπήρχε τροφή, αλλά δεν τους ξανάδα.
Σιωπή, αγάπη μου. Να τον κεράσουμε τσάφι.
Ποια είναι η μικρή;
Μάλλον την είπα Μπριντλ.
Μπριντλ Ντι.
Αλλά ξεχνάω.
Πώς λέγεται αυτό το μέρος;
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Λένε ότι η μνήμη πεθαίνει.
Κάποιος είπε ότι το θανατηφόρο κύμα σκότωνε τα γεγονότα.
Αλλά νομίζω ότι αυτή ήταν η πόλη...
Ξεκινούσε από βήτα.
Κι ο πλανήτης;
Μάλλον δεν γεννήθηκα εδώ.
Μετά γνώρισα τον άντρα μου.
Όπως κι αν τον έλεγαν.
Ψηλός. Ήταν ψηλός.
Αυτό το θυμάμαι.
Μα πάει καιρός από τότε.
Αλλά επιβιώσατε.
Δεν είμαι σίγουρη γι' αυτό.
Το περίεργο είναι
ότι θυμάμαι το κτίριο μιας όπερας εκεί κάτω.
Αυτό βρήκα να θυμάμαι. Ίσως να δούλευα εκεί. Να τραγουδούσα.
Ερχόταν κόσμος από παντού.
Τα φώτα και τα διαμάντια κι ένα σωρό πράγματα. Ήταν υπέροχα.
Έχετε κάποιο μέταλλο;
Το μέταλλο είναι πολύτιμο.
Τίποτα δεν είναι πολύτιμο πια.
Υποθέτω πως έχετε ένα καλοσυνάτο πρόσωπο.
- Θα το ξεχάσω στη στιγμή. - Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Θα το χρησιμοποιήσω. Το υπόσχομαι.
Αυτό το κουτάλι ίσως σώσει το σύμπαν.
Ωραία θα ήταν.
Πηγαίνετε τώρα.
Είστε... Είστε καλά;
Νομίζω ότι η κόρη μου πέθανε, έτσι δεν είναι;
Και το ξέχασα.
Μάλλον πέθανε.
Λυπάμαι.
Λένε ότι το θανατηφόρο κύμα περνάει από τη μία γενιά στην άλλη.
Μόνο που εκείνος ο άντρας είπε ότι...
Είναι διεστραμμένο. Αυτό είπε εκείνος.
Ταξιδεύει ανάποδα, μόνο και μόνο για να σκοτώσει.
Από το παιδί στη μητέρα.
Μα δεν πειράζει, είμαι πάρα πολύ κουρασμένη.
Τόσο καλοσυνάτο πρόσωπο.
Σου το ορκίζομαι με ένα κουτάλι.
Αυτό χρειαζόμαστε.
Κάτι μεταλλικό, όχι μια ανάμνηση του ΤΑΡΝΤΙΣ. Κάτι αληθινό.
Σε ευχαριστώ, όποια κι αν ήσουν.
Κοίτα.
Παραμένει συνδεδεμένο με το Χρονικό Παράθυρο.
Δεν κατάλαβα, τι ήταν αυτά τα αιγυπτιακά;
Πολιτισμική ιδιοποίηση.
Απελευθέρωσέ με!
Ποιοι είναι αυτοί; Η γυναίκα κι ο αφάνας;
Ταξίδευαν με το ΤΑΡΝΤΙΣ.
- ...να καταστρέψω τον κόσμο; - Έτσι γνώρισα τη Μελ.
Ταξιδέψαμε μαζί, σωστά;
- Πέρασα τέλεια. - Γνωρίσαμε τον Αϊνστάιν.
- Δεν θα αφανίσω τον πλανήτη Γη. - Αλήθεια;
Θα σου το δώσω για να παίζεις.
- Το ξέχασα. - Απελευθέρωσέ με!
- Είσαι καλά; - Όχι, ο Σούτεκ...
Είμαι εξαντλημένη.
- Δεν καταλαβαίνω. Τι άλλαξε; - Όχι!
Ο Σούτεκ κρυβόταν για χρόνια. Γιατί επιτέθηκε;
- Ξαναρώτα. - Γιατί επιτέθηκε;
Γιατί εμφανίστηκε στην οδό Ρούμπι;
Σου απαντάει.
Η εικόνα προσπαθεί να επικοινωνήσει.
- Τι εννοείς; - Προσπαθεί να βοηθήσει.
Το Παράθυρο βλέπει τις αναμνήσεις σου. Ίσως θέλει να ρωτήσει κάτι.
Τι σχέση έχει με τη μητέρα μου;
Επειδή...
Ο Σούτεκ εθεάθη έξω από την εκκλησία. Όταν προσγειώθηκε με το ΤΑΡΝΤΙΣ το 2004,
είδε αυτό που δεν καταλάβαινε.
- Τη μητέρα σου. - Μα ποια είναι;
Δεν ξέρουμε. Ούτε αυτός. Αυτό είναι το θέμα.
Κοίτα.
Αυτή μας τρελαίνει, αλλά ο Σούτεκ;
Έχει γυρίσει όλο το σύμπαν με το ΤΑΡΝΤΙΣ,
και δεν βλέπει μία γυναίκα. Μία γυναίκα.
Μία μοναδική, μυστηριώδη γυναίκα.
Γι' αυτό δεν μας σκότωσε. Για να μάθει ποια είναι.
Αν τη φοβούνται οι θεοί, τι σημαίνει αυτό;
Δεν είναι κάτι κοσμικό, έτσι; Διαφορετικά, εγώ τι είμαι;
Ρούμπι, είσαι απολύτως ανθρώπινη.
Αυτή ποια είναι;
- Και γιατί έδειχνε προς το μέρος σου; - Ηρέμησε.
Έλα δω.
Μέλανι.
Σε βλέπω.
Θα βρούμε τους ζωντανούς
μέσα από τον χωροχρόνο
και την οικογένεια.
Μακάρι να μπορούσαμε να τη δούμε.
Αλλά η κυβέρνηση...
- Ποια κυβέρνηση; - Ποιος είναι αυτός;
#ΕΚΛΟΓΕΣ46
Η κυβέρνηση κατέρρευσε ντροπιαστικά.
- Ντροπιαστικά, Αμόλ. - Να δω.
Τώρα είναι η ώρα να ψηφίσουμε.
Όχι, τίποτα.
Δώσ' το σ' εμένα.
Ορίστε. Αυτόν εννοώ.
- ...το μανιφέστο σας. - Δείξε μου.
- Κυρίως το καθεστώς ελέγχου DNA. - Σου δίνει άλλη απάντηση.
Μα τι είναι;
- Ο δημοσιογράφος. Ο άλλος; - Να βελτιώσω τη ζωή.
Προτείνω υποχρεωτικό τεστ DNA για όλο τον πληθυσμό.
Ο Ρότζερ απ Γκουίλιαμ.
Ο πιο επικίνδυνος πρωθυπουργός στην ιστορία.
Μα αυτό είναι το 2046.
Δεν τον γνώρισες, έτσι;
Όχι. Δεν μπορούσα. Μπορούσα;
Γιατί το δείχνει σ' εσένα;
Το 2046. 2046.
Το 2046.
Το 2046! Τα κατάφερε!
Το τεστ DNA έγινε υποχρεωτικό στο Ηνωμένο Βασίλειο.
- Αν η μαμά σου ζούσε... - Θα έχει καταγραφεί.
Θα είναι στο μητρώο.
Δεν τη βρήκαμε γιατί δεν έκανε ποτέ τεστ. Μα το 2046 δεν έχει επιλογή.
Μας δείχνει τον δρόμο προς τη μητέρα σου.
- Αν... - Τι θα πει αυτό;
- Θα βρούμε τη μαμά της; - Ναι. Και μετά τι;
Μία ερώτηση τη φορά.
Εντάξει.
Το ΤΑΡΝΤΙΣ δεν έχει πολλή ισχύ,
αλλά αν μπορέσω να κάνω ένα τελευταίο...
Χρήσιμο. Μου αρέσουν οι σφυρίχτρες.
- Σου ερχόμαστε 2046! - Μα το 2046 δεν υπάρχει, σωστά;
Ναι, μα προστατεύεται στον θάνατο. Επειδή προσγειώθηκα εκεί.
Κράτα το αυτό.
Τους βλέπω, Μέλανι.
Κάθε ζωντανός οργανισμός περιέχει νεκρά κύτταρα.
Δέρμα, νύχια, σμάλτο.
Ο Σούτεκ βλέπει μέσα από τους νεκρούς.
Μέλανι, πιο κοντά.
Πιο κοντά.
Φέρ' τους στον Σούτεκ.
Βρες το όνομα της μητέρας!
Έτος 2046.
Σ' ευχαριστώ.
Ήμουν εδώ όταν ανέτρεψαν τον Ρότζερ απ Γκουίλιαμ.
Ήταν το Υπουργείο Υγείας.
Θα έχει το DNA.
Είναι σαν να χακάρεις υπολογιστή;
Κάτι τέτοιο, ναι.
Ωραία.
Το μητρώο DNA ήταν πολύ καλά προστατευμένο.
Μαντέψτε χάρη σε ποιον.
Έλα μου. Έλα.
Έλα.
Ναι!
Εντάξει. Μελ, εσύ κράτα τσίλιες.
Οι υπηρέτες του Σούτεκ είναι παντού.
Δεν χρειάζεται να ρισκάρεις.
Θα τα καταφέρουμε.
Μην ανησυχείς για μένα.
Βρείτε το όνομά της.
Υποτάξου σ' εμένα, Μέλανι.
Αυτή είμαι εγώ.
Τι κάνουμε τώρα;
Πάτα αναζήτηση.
Εκεί βρίσκεται το όνομά της μητέρας σου.
Ίσως το χρησιμοποιήσουμε για να πολεμήσουμε τον Σούτεκ.
ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ
Αναζήτηση ανάμεσα σε 76 εκατομμύρια άτομα.
Ποια είναι;
Μέλανι.
Εδώ, σε βλέπω.
Υποτάξου στη θέληση του Σούτεκ.
Συνέχισε.
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗΣ DNA
Τι...
Τι σημαίνει αυτό;
Πέθανε.
Ρούμπι, λυπάμαι.
Σε αγάπησα, Μελ.
Και τι καλό πρόσφερε η αγάπη, Δόκτωρ;
Πότε βοήθησε;
Δώσε μου το όνομα.
- Τι σημαίνει αυτό; - Δώσε στον Σούτεκ το όνομα.
Φέρε μου τον Άρχοντα του Χρόνου και το παιδί και το πολύτιμο μυστικό τους.
Σου φέρνω ένα δώρο, μέγιστε Σούτεκ.
Εξαιρετικά.
Τα τελευταία δύο ζωντανά πλάσματα που θα πεθάνουν στα χέρια σου.
Κι ύστερα μπορείς να βάλεις ένα τέλος στη δική μας ζωή για να βασιλέψει η σιωπή.
Κι εσύ θα μείνεις μόνος στην αιωνιότητα,
να ατενίζεις την αυτοκρατορία σου από σκόνη και πάγο και λήθη.
Δείξε μου το όνομα.
Δείξε μου, παιδί μου.
- Σούτεκ. - Φέρτε το όνομα σ' εμένα.
Σούτεκ, σου υπόσχομαι να σε λατρεύω αν απλώς επιτρέψεις...
Αντιστάσου.
Έζησες υπερβολικά πολύ καιρό, μικρέ Άρχοντα του Χρόνου.
- Έχω το όνομα. - Όχι!
Θα σου το δώσω. Θα τον αφήσεις;
Μη.
Η οθόνη εντόπισε το όνομα.
Μα δεν καταλαβαίνω,
και μακάρι να μπορούσα.
Είναι το μόνο πράγμα που θέλησα όλα αυτά τα χρόνια.
Αλλά τώρα το βρήκα.
Και δεν καταλαβαίνω.
Ίσως να καταλάβεις εσύ.
Ίσως αυτό να είναι για σένα.
Περίμενα τόσο καιρό.
Μεγάλε θεέ του τίποτα.
Όχι!
Επειδή το 'ξερα, Σούτεκ. Το 'ξερα.
Είναι πολύ παγωμένη.
Άκουσέ με.
Από δω.
Θα πεθάνετε από τα χέρια του Σούτεκ.
Όχι!
Επέστρεψα.
Μέσα στη δίνη.
Κατέβασε τον μοχλό.
Τι έγινε;
Αγαπώ τη σφυρίχτρα μου.
Το 'χω.
Είδες όλο τον χωροχρόνο μαζί μου, Σούτεκ.
Κι έτσι σκέφτηκα "Γιατί να μην τον ξαναδείς;"
Τι γίνεται αν φέρεις θάνατο στον θάνατο;
Φέρνεις ζωή!
Αυτό το έξυπνο αγόρι!
Το έξυπνο αγόρι!
Φέρνεις θάνατο στον θάνατο παντού!
Άσ' το αυτό.
Πιάσε αυτό κι αυτό.
Τι συμβαίνει;
Η ζωή, Ρούμπι. Η ζωή.
Φέρνουμε τη ζωή σε ολόκληρο το σύμπαν.
Εντάξει. Βόρτις.
Ταϊγκέλα.
Βοξ.
Μέσαλιν. Κάλουφραξ.
Σπάιριντον.
Τέλος.
Σαν Σεν.
Ο Ουντ-Σφιρ είναι ζωντανός.
Καλώς μας ξανάρθες, Ουντ.
Κι εκεί, εκεί!
Ο πλανήτης ονομάζεται Άγκουα Σαντίνα.
Γεια σου.
Με ένα κουτάλι.
Πολεμήσαμε ένα τέρας.
Και τώρα...
Πρέπει να γίνω τέρας.
Σούτεκ ο Καταστροφέας.
Ο ίδιος ο άρχοντας θεός του θανάτου.
Κέρδισες.
Επειδή περηφανεύομαι...
Ότι είμαι καλύτερος από εσένα.
- Επειδή αν εσύ είσαι ο θάνατος... - Όχι!
...εγώ συμβολίζω τη ζωή.
Σίγουρα αυτό είμαι. Η ζωή.
Κι έτσι κερδίζεις, Σούτεκ.
Επειδή εσύ με έκανες έτσι.
Εγώ φέρνω τον θάνατο.
Όχι!
Κύριε.
Είμαι ακόμα ο εαυτός μου.
Έχω τις αναμνήσεις μου, την οικογένειά μου. Όλα αυτά ισχύουν;
Οπωσδήποτε.
Είσαι αυτή που είσαι.
Ο θεός του θανάτου δημιούργησε ζωή.
Και σου έδωσε πολύ μυαλό.
Η UNIT σε χρειάζεται.
Μικρή μου.
Θα κάνω τα πάντα για να βοηθήσω.
Θα φτιάχνω τσάι.
Εσείς το φτιάξατε;
Εγώ, ναι.
Αφήστε το καλύτερα.
Κρίστοφερ!
Έπρεπε να με βλέπατε.
Περπάτησα ως το σπίτι.
Μπήκα μέσα, κι η γιαγιά σου μου την είπε για τη σκόνη.
Τσέρι.
Αλλά ήθελα να πω...
Άσ' το, μαμά. Όλα καλά.
Ήθελα να σε ευχαριστήσω, Δόκτωρ.
Τη γύρισες πίσω.
Μας γύρισες όλους πίσω, ποιος ξέρει από πού.
Θυμάσαι τι έγινε όταν...
Αμυδρά.
- Τα καταφέραμε. - Ανάκτηση DNA, 100%.
Η μητέρα μου.
Λουίζ Άλισον Μίλερ.
Τριάντα πέντε ετών.
Δεκαπέντε, όταν σε γέννησε.
Τα αρχεία λένε ότι ο πατριός της ήταν... Ήταν μπελάς.
Νομίζω ότι έκανε πολύ καλά που σε πήρε από κει.
Πρέπει να έκρυψε την εγκυμοσύνη.
Πατέρας, Γουίλιαμ Μπέντζαμιν Γκάρνετ.
Επίσης δεκαπέντε ετών τότε.
Η Λουίζ μετακόμισε στο Κόβεντρι στα 18.
Τα κατάφερε. Πήρε πτυχίο.
Είναι νοσηλεύτρια.
Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω. Είναι τόσο φυσιολογική.
Είναι υπέροχη.
Όχι, είναι υπέροχη, κι είναι φυσιολογική, και την αγαπώ γι' αυτό. Μόνο που...
Πώς κατάφερε να ξεφύγει από έναν θεό;
Νίκησε τον Σούτεκ.
Ήταν σημαντική...
επειδή νομίζουμε εμείς ότι είναι. Έτσι πάνε αυτά.
Όλοι οι πόλεμοι, οι θρησκείες, οι ιστορίες αγάπης.
Εμείς τους δίνουμε αξία.
Την ώρα που όλη η δημιουργία γύριζε γύρω από αυτήν,
αυτό έκανε την ύπαρξή της πιο δυνατή από Άρχοντες του Χρόνου και θεούς.
Στο τέλος, το πιο σημαντικό πρόσωπο στο σύμπαν ήταν και το πιο συνηθισμένο.
Μια τρομαγμένη κοπελίτσα που ήθελε να σώσει το μωρό της.
Μα εκείνη έδειξε κάτι.
Όντως.
Έδειξε εσένα, Δόκτωρ.
Δεν έδειχνε εμένα.
Καθαρίσαμε την κασέτα. Πίσω μου υπήρχε εκείνος ο φανοστάτης.
- Και λοιπόν; - Ήταν μια πινακίδα.
Έδειχνε το όνομα του δρόμου.
ΟΔΟΣ ΡΟΥΜΠΙ
Σου έδινε το όνομά σου.
Θεέ μου. Πάντα νόμιζα ότι το όνομα Ρούμπι το διάλεξαν οι κοινωνικοί λειτουργοί
ή οι διασώστες ή όποιος άλλος. Αλλά, όχι, τελικά ήταν εκείνη.
Η μητέρα μου.
Το όνομά μου είναι Ρούμπι.
Είναι χαρούμενη.
Έχει ένα διαμέρισμα. Έχει σύντροφο που τον λένε Μάικ.
Θα πάει στην Ισπανία σε τρεις βδομάδες.
Και το θέμα είναι
ότι είχε 7.000 μέρες μπροστά της για να σε ψάξει,
αλλά δεν το έκανε.
Τώρα τη βρήκα εγώ.
Με μια χρονομηχανή.
Είναι δίκαιο;
Η Λουίζ Μίλερ έκανε την επιλογή της...
Ας μην την ενοχλήσουμε.
- Τι να σας φέρω; - Καπουτσίνο με γάλα βρόμης.
- Ρούμπι; - Εγώ είμαι αυτή.
Μου έδωσαν το όνομα ενός δρόμου.
Της οδού Ρούμπι.
Με άφησες μπροστά σε μια εκκλησία πριν από 19 χρόνια.
Θεέ μου.
Με άφησες σε ασφαλές μέρος.
Κι ήθελα να σε ευχαριστήσω.
Συγγνώμη.
- Συγγνώμη. - Όχι, μη.
Εσύ είσαι.
Μωρό μου.
Ωραίο αυτό.
Πάντα σκεφτόμουν να επικοινωνήσω μαζί σου.
Κάθε Χριστούγεννα έλεγα "Εντάξει, φέτος θα το κάνω".
Αλλά πάντα σκεφτόμουν "Κι αν με μισεί;"
Δεν υπάρχει μίσος σε αυτό το σπιτικό, γλυκιά μου.
Αλλά υπάρχουν φωτογραφίες.
- Ναι; - Καμιά 500αριά.
Κανονικές.
Τις έχω τυπώσει.
Πού να τη δεις δέκα ετών, ντυμένη Ντέιβιντ Μπόουι.
Δεν αργώ.
Θα καθίσουμε λίγο να τα πούμε, να φάμε καμιά πίτσα και...
Η μαμά θέλει να φιλοξενήσουμε τη Λουίζ απόψε.
Και μετά θα φύγουμε. Εσύ κι εγώ.
Για πού;
Όπου θέλεις.
- Ρούμπι. - Έλα κι εσύ.
Πλέον ξέρει τα πάντα για σένα.
Και... Μια στιγμή. Συγγνώμη.
Το αγνοώ.
Και είπα "Η ζωή με τον Δόκτορα είναι τρέλα".
Και...
Περίμενε. Καλύτερα...
Θεέ μου.
Μάλλον βρήκαν τον μπαμπά μου. Τον Γουίλιαμ. Πιστεύουν...
Οι γονείς του μένουν ακόμα στην ίδια διεύθυνση,
μα η αληθινή μου μαμά δεν του το είπε ποτέ.
Δεν είπε στον Γουίλ για μένα. Δεν γνωρίζει την ύπαρξή μου.
Πρέπει να πάμε και...
Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Μη ζητάς καμία συγγνώμη.
Η ζωή σου είναι εκεί έξω τώρα.
Σου έδειξα τέρατα και πλανήτες και θρύλους.
Αλλά αυτό...
Γλυκιά μου, η περιπέτειά σου τώρα ξεκινά.
Θα μπορούσες να έρθεις και να δεις τον μπαμπά μου.
Δεν τα κάνεις αυτά, έτσι;
Θα σε ξαναδώ;
Και βέβαια θα με ξαναδείς.
Εννοείται.
Την ίδια σου την εγγονή, έφυγες και δεν την είδες ποτέ ξανά.
Αυτό ήταν το λάθος μου.
Ίσως μια μέρα να την ξαναβρώ.
Αλλά εσένα, Ρούμπι Σάντεϊ, θα σε ξαναδώ επειδή με άλλαξες.
Μιλάω για την οικογένεια όπως ποτέ πριν.
Χάρη σ' εσένα.
Έκανες τη ζωή μου μεγαλύτερη και καλύτερη.
Και τώρα, Ρούμπι Σάντεϊ...
αντίο.
Σ' αγαπώ.
Είναι υπέροχη.
- Τι σε έκανε να φύγεις; - Μαμά!
Κι έτσι, η ιστορία
της εκκλησίας στην οδό Ρούμπι φτάνει στο τέλος της.
Με ένα πολύ ευτυχισμένο τέλος για τη μικρή Ρούμπι Σάντεϊ.
Μα η ζωή συνεχίζεται, έτσι δεν είναι;
Ανελέητα.
Και τι συμβαίνει, ίσως να αναρωτιέστε,
και τι συμβαίνει σ' αυτόν τον μυστηριώδη ταξιδιώτη
του χωροχρόνου που είναι γνωστός ως ο Δόκτωρ;
Λυπάμαι που το λέω, μα η ιστορία του τελειώνει με τρόμο.
Καλή σας νύχτα.
Ο DOCTOR WHO ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου