Is er genoeg ‘ik’?
Betekenis?
Is er niet te veel geschilderd?
We kunnen je nog steeds zien.
Maak je geen zorgen.
Het is geweldig!
- Echt? - Ja.
Begin met de choreografie!
- Super, hé! - Geweldig.
Wil je zien?
Afspelen, alstublieft.
De jurk is prachtig.
De kleuren zijn geweldig in deze collectie!
En de make-up is cool.
Jammer van het gele jurkje botst met het schilderij.
Ik kan de kleur van de jurk veranderen.
Dat kunnen wij niet doen!
Het is een samenwerking.
Verander gewoon de kleur van het schilderij.
Geweldig idee!
Oké.
- Geweldig! - Perfect.
KLEUREN VAN DE TIJD
Bedankt allemaal voor jullie komst.
We hebben deze bijeenkomst al lang gepland
met Maryline Ménard, genealoog,
en mijn collega, Jocelyne Jean-Baptiste.
Zoals je weet, jullie zijn allemaal nakomelingen
van een vrouw, geboren in 1873, Adèle Meunier,
geboren Vermillard.
Maryline wordt geleid een onderzoek van twee jaar
het ontrafelen van uw familiebanden.
Ik geef je het woord.
Bedankt.
Adèle Meunier had 3 kinderen,
van wie je afstamt,
verdeeld in drie verschillende takken.
Alsjeblieft...
Hier kun je het zien uw hele stamboom.
Laten we nu eens weergeven...
Degenen die zijn gestorven worden grijs weergegeven.
En die in kleur
zijn al uw levende familieleden,
die hier misschien zijn.
Wij hebben dit onderzoek gedaan
omdat de stad wil kopen Het huis en eigendommen van Adèle Meunier.
Dus ik geef het woord aan meneer Duquesne,
hoofd van de Economische Activiteitszone.
Specifiek...
wij willen uitbreiden het bestaande winkelcentrum
creëren een prachtig Europees knooppunt.
Dat zullen we hebben een parkeerplaats met 3.000 plaatsen.
En zelfs...
milieuvriendelijk parkeren,
gelokaliseerd zijn op de huidige locatie
van het huis van uw familie.
Het lijkt erop dat het huis
is sinds 1944 gesloten.
Het kan alleen worden geopend in aanwezigheid van de erfgenamen.
Dus jij zult kiezen 4 vertegenwoordigers
om vandaag het huis te openen met de juiste autoriteiten.
- Je moet gaan. - Nee.
- Ja, je moet gaan. - Nee.
Dank je.
Bedankt.
Mijn genoegen.
Geeft u ons toestemming? om de deur te openen?
Ja, ga je gang.
Verbazingwekkend!
Al die foto's!
Is het niet?
Ja.
Het is je hele familiegeschiedenis.
Wat is dat schilderij?
Ik weet het niet.
Het is heel mooi.
En ik heb geen idee wat dat is.
Het is zo ontroerend.
Om dat te denken wij zijn afstammelingen van al deze mensen.
Ja.
Ik was op zoek...
Die vrouw...
Ik denk dat ze mijn grootmoeder zou kunnen zijn.
En als ik het goed begrijp,
dat is de Adèle Meunier die je noemde.
Ja, dat zou Adèle Meunier kunnen zijn.
Omdat ze 3 kinderen had.
- Ophélie... - Mijn overgrootmoeder!
François, en de baby zou Louis zijn.
Je overgrootmoeder? We zijn dus redelijk ver weg.
Ophélie was de zus van mijn overgrootvader Louis.
Was je grootmoeder degene die naar Algerije is gegaan?
- Nee, dat was mijn moeder. - Je moeder!
Mijn moeder zei haar oudtante viel voor een Algerijn.
Precies! Ze had 2 kinderen met haar eerste echtgenoot,
ging vervolgens naar Algerije en ontmoette mijn vader, Mohamed.
Uit die unie ben ik geboren.
Oké.
Dat verduidelijkt alles!
Gaat het?
Ja. Sorry...
Ik was gisteren op een 15 uur durende shoot, dus...
Ik heb wat rust nodig.
Kijk, hier is een kalender uit 1944.
De dagen zijn doorgestreept tot 4 sept.
Mogelijk zijn zij slachtoffers geweest van de bomaanslagen op Le Havre.
De hele stad werd binnen twee dagen weggevaagd.
En precies rond die data...
Gaspard!
Adèle!
Ga je weg?
Ja.
Waarom zei je niet dat het vandaag was?
Ik wist dat het moeilijk voor je was, maar...
het is voor mij ook moeilijk.
Ik zeg het je te snel zou erger zijn geweest.
- Ik was bang dat je zou zeggen dat ik moest blijven. - Verblijf!
Je kunt niet zomaar weggaan!
Ja, dat kan ik.
Ik wil naar Parijs, Gaspard.
Om mijn mama te vinden.
Het is gevaarlijk, naar Parijs gaan. Helemaal alleen.
Ik zal je schrijven.
Je kunt niet schrijven, Adèle.
Ik zal het uitzoeken, Ik zal iemand vinden.
Zo zul je aan mij denken.
Dat overleeft de reis niet eens.
Hier.
Wees niet boos op mij.
Ik heb hier geen familie meer, en ik heb het gevoel...
Ik zal nooit volwassen worden, zonder mijn moeder te kennen.
Vertrouw je mij?
Natuurlijk vertrouw ik je.
Seb...
Gaat het?
Ja.
We moeten gaan. Ik zal daar wachten.
Wees daar.
Wat dacht je van een kleine meet-and-greet?
"Meet-and-greet"?
Ik weet het niet, om te zeggen wat we doen,
waar we vandaan komen, wat wij willen.
Wij zijn familie, maar we kennen elkaar niet eens.
WAAR.
Jij bijvoorbeeld. Wat doe je, Seb?
Ik creëer digitale inhoud.
"Tent".
"Tent"?
Inhoud".
Juist, "tentje". Digitale inhoud.
Wij weten het je hebt er niet maar één gemaakt.
Hoe zit het met jou?
Ik ben een ingenieur in de transportsector.
Ik heb een masterdiploma Toekomst, innovatie en disruptie.
Nu werk ik aan disruptieve projecten voor spoorweginnovatie.
Verstorend? Betekenis?
Er zijn 2 manieren om naar de toekomst te kijken.
Als logisch vervolg van het heden,
of door het begrip breuk te integreren.
Oké.
En aan welke kant sta jij?
Ik ben een groot voorstander van bust-ups!
Technologische mislukkingen, bedoel ik.
‘Technologisch’ omdat Heb je het net uitgemaakt met iemand?
Ja.
Goed...
Nee. Ik bedoel, het is ingewikkeld.
Ik zal het je niet eens vragen.
Je bent duidelijk een leraar Frans.
Absoluut. Op de middelbare school.
Vandaag een leraar
moet ook zo zijn een communitymanager.
Ik breng mijn leven door op WhatsApp.
Met ouders, leerlingen, andere docenten. Het is een nachtmerrie.
De overheid moet je leeg laten bloeden.
Nationaal Onderwijs verandert voortdurend van minister!
Het wordt alleen maar erger.
Ik kan niet klagen.
Ik hou van mijn werk.
En ik werk met studenten, geen ministers.
Voor mij verandert er dus niet zoveel.
Omdat niemand het vroeg...
Ik ben een imker.
Een imker?
Dat is goed. Ik bedoel, ze zijn nuttig!
"Imker" is reducerend.
Uiteraard maak ik honing, Ik verzorg de bijen.
Maar ik ben vooral activist bij de FNBU.
- FNBU? - De Franse Nationale Unie van Imkers.
Wij zijn actief in de strijd tegen het grootkapitaal -
GGO's, pesticiden, al die onzin.
Als dit zo doorgaat, Er zullen geen bijen meer op aarde zijn.
Sorry, mijn vriendin is net terug uit Dubai.
Wat is er zo ongelooflijk aan bijen...
Seb! Waar ben je?
In de trein.
Vanavond gaan we allemaal clubben!
Om het begin te vieren van het einde van de modeweek. Wil je komen?
- Groots! - Koel!
Het wordt geweldig! Ik ben zo opgewonden! Ik hou van je...
Bijen kunnen hun oriëntatie doorgeven en afstand tot de zon.
Het is vrij specifiek, maar het is prachtig om te zien.
Ze fladderen zo met hun vleugels.
En gewoon door hun vleugels te bewegen...
Alles gaat tegenwoordig veel te snel. Nietwaar?
Jullie jonge mensen Neem geen tijd meer om te leven.
Het is waar.
"Laten we dit doen, laten we dat doen."
Voor jullie, jongeren,
het is niet meer zoals vroeger.
Toen we graag dingen zeiden.
Gewoon voor het plezier van het uitwisselen van beleefdheden.
Ik weet het niet...
"Hallo mevrouw, Hoe gaat het met je schapen?"
"Goed, meneer, en met u?"
Misschien moeten we de taken verdelen, om onze neven en nichten op de hoogte te houden.
Ik zou de ontwikkelaar kunnen bellen.
Ik denk dat hij schaduwrijk is. Hij zal het ons niet geven een figuur en hij is zo opdringerig.
Ik ben het ermee eens. En ik zal het schilderij bekijken.
Zijn we er wel zeker van moeten we het huis verkopen?
Dat hoeft niet, maar...
Het zal ingewikkeld zijn om het op 30 manieren te verdelen.
- Ik moet gaan. - Tot snel!
Doei.
Aanloophaven!
We bereiken de aanloophaven!
Hallo.
- Ga je naar Parijs? - Ja.
- Ben je daar ooit geweest? - Nee.
Wij ook niet.
Wij komen uit Le Havre. Jij ook?
Ik kom uit Saint-Jouin-Bruneval.
Niet ver van ons!
Ik ben Lucien.
Hij is Anatol.
We gaan in Parijs werken.
Wat ga je doen?
Ik ga mijn mama zoeken.
Mijn grootmoeder heeft mij opgevoed.
En ze is net overleden.
Dus besloot ik om mijn moeder te zoeken in Parijs.
Om het haar tenminste te laten weten.
Je hebt je moeder niet gezien over hoe lang?
Twintig jaar.
Zei je niet jij was 21 jaar oud?
Ja, ik ben 21.
- Anatole is een schilder. - Schilderen.
En ik ben een fotograaf.
Alleen maar omdat Lucien niet kan tekenen.
Echt niet! Ik kan heel goed tekenen.
Ja, juist!
Hij zegt dat omdat hij een schilder is.
Hij beseft het niet schilderen is een uitstervende kunst.
- Schilderen is een uitstervende kunst? - Blijkbaar!
Het zal nutteloos zijn.
Nutteloos!
Je denkt echt schilderij zal verdwijnen?
Dat weet iedereen.
Schilderen is voor harde werkers.
En fotografie is voor luie zwervers!
Dat kun je niet zeggen.
Waarom wil je Le Havre verlaten?
Het gebeurt nu allemaal in Parijs.
Luciens oom kent daar iedereen.
Mijn oom is een grote speler.
- Hij zal zeker werk voor ons vinden. - Bijna zeker.
Bijna zeker!
We hebben dit besproken.
Je hebt hem al tijden niet meer gezien.
Hij is mijn oom.
- Maar het is al eeuwen geleden. - Maar hij is mijn oom.
- Maar je hebt hem al tijden niet meer gezien. - Dus?
Hij zal zich mij herinneren.
Ik ken hem niet. Hij zal mij geen werk bezorgen.
Het is een weddenschap! Hij zorgt ervoor dat we allebei aan het werk zijn.
- Oké. - Drankjes zijn voor jouw rekening!
Een echte fotograaf! Een luie dronkaard.
Onzin!
Valentina, zoals gewoonlijk is het perfect.
Maïmouna, grote vooruitgang!
Bedankt.
Malone, ik weet niet wat ik moet zeggen of doen.
Wat?
- "Ik weet niet wie Jean Valjean is"? - Ik weet echt niet wie hij is.
Ik weet het niet."
Dat is wat ik zei. Ik ook niet!
Geef mij een idee van het bedrag.
Ik heb geen idee wie je bent.
Ik vertegenwoordig 30 rechthebbenden.
Het is legitiem om dit te vragen een margecijfer voor deze transactie.
Kijk, gezien je toon,
wij kunnen beslissen om het huis of de grond niet te verkopen.
Lul!
- Alles oké? - Ja.
- Kun je mij horen? - Een beetje.
Céline, alles goed?
Wat een lul!
Alsof vrouwen daartoe niet in staat zijn van praten over geld.
Het is krankzinnig!
Ze ziet er gespannen uit.
Nee, ze is aardig. Dat is Céline.
Ze is mevrouw Bizness. Haar brein is een Excel-spreadsheet.
Een beetje vastgelopen. Leuk, maar vastgelopen.
Of verwaand, maar wel leuk.
Bekijk alle foto's!
Scroll naar beneden en je ziet het huis.
- Mooi, hè? - Het is ongelooflijk!
- Weet je wat ze willen doen? - Nee.
- Ze willen een supermarkt bouwen! - Nee?
Met een parkeerplaats. Het is totale onzin!
Nog een waardeloos Europees meesterwerk!
Bovendien denkt de burgemeester dat we sukkels zijn. Ze zijn onder één hoedje.
Met hun "super milieuvriendelijke zonnepanelen" onzin.
Ze houden ons echt voor idioten!
Weet je, kerel,
Mama is zo trots van wat je doet voor het gezin.
Het is mij een genoegen.
Ik leer zoveel
over ons allemaal.
- Kijk, ze werken allemaal. - Ja.
Ik heb jullie allemaal gemist!
Mijn kleine schoonheden!
Heb je mij gemist?
Ik ben het er helemaal mee eens! Ga niet meer naar Roubion.
Ze spuiten daar Roundup!
Adele...
Adèle!
Wakker worden.
- Kom met mij mee. - Waarom?
Kom op!
We logeren in een bistro in Montmartre. Le Rat Mort.
Ze zeggen dat iedereen het weet.
Dus als je ooit behoefte hebt...
Hij heeft gelijk. Of zelfs...
Nee, dat is lief, maar de kans is niet zo groot dat...
Blijf in beweging. Welkom in Parijs!
Louis, de bagage!
Nou...
tot ziens.
Tot ziens.
Dus... weet je hoe je daar moet komen?
Abdel!
Hoe is het met je?
Je bent niets veranderd!
Ik wist dat je dat zou zeggen.
Natuurlijk ben ik veranderd.
Ik kan mezelf niet herstellen de manier waarop we hier schilderijen restaureren.
Laten we gaan! Ik wist dat ik je bij Courbet zou vinden!
Kent u mijn liefde voor Baudelaire?
Zullen we daar zitten?
Dus hoe gaat het met jou?
Staat op het punt met pensioen te gaan.
Al?
Ik heb berekend dat over 40 jaar, Ik heb ongeveer 5.000 studenten gehad.
En ik zal het nooit weten als ik iets heb doorgegeven.
Absoluut. Ik kan je vertellen, je hebt me veel gegeven.
Mijn liefde voor kunstgeschiedenis, dat ben jij alleen.
- Ja. - Natuurlijk.
Ik weet het niet.
Dat is in ieder geval wat ik deed.
- Hoe gaat het met je dochters? - Prima.
Kun je geloven? ze zijn nu in de dertig?
Maar ik zie ze bijna niet meer.
En uw zoon?
Het gaat goed met hem. Hij woont nu in Lyon.
Dus ik ben alleen.
Dat geeft mij in ieder geval de tijd om mijn boek te schrijven.
Schrijf je een boek?
Over hoe te begrijpen de grote meesterwerken.
Om de tijd te nemen, wees selectief,
de eenzame blik voor het doek.
Waarom voel ik mij hiertoe aangetrokken
in plaats van dat?
O, de tijd vliegt!
Laat me dat schilderij zien waar je het over had.
Hier.
Het ziet er zeker impressionistisch uit.
Er waren niet veel exemplaren voor de oorlog.
Onze beste gok zou zijn om het origineel aan Dounia te laten zien,
een goede vriend die curator is in het museum in Le Havre.
- Le Havre? - Ja.
We kunnen samen gaan. Dat zou ik geweldig vinden.
Ik heb ♥ ♥ ♥ toegevoegd en een emoji-kus.
Je weet heel goed dat het toevoegen van...
Wat is er, opa?
Onderbreek ik?
Ja. Wat is er?
- Ben je hier voor de lunch? - Ja, ga meteen weg.
Doe de deur dicht, alsjeblieft.
♥ ♥ ♥ verzenden heeft geen zin als we uit elkaar zijn.
Natuurlijk wel. Voor mij is ♥ ♥ ♥ logisch.
Ik zie je nooit.
Dan laat je mij staan en stuur mij ♥ ♥ ♥?
Ja. Voor mij is dat belangrijk.
Voor mij, het begint pijn te worden.
Staan de zaken op de helling met Leslie?
Heb je die zanger gezien? die hier kwam
laatst?
- Waarom vraag je dat? - Geen reden.
Je leek haar leuk te vinden, dat is alles.
Wat een rotzooi!
Helemaal niet.
Ja, dat is zo.
Jij bent degene die haar leuk vindt.
Dat is waar, dat doe ik ook.
Bovendien is ze een goede zangeres.
Wat?
Niets, ik vroeg me alleen af...
Woon je bij je grootvader?
Ja, ik woon bij hem thuis.
Is dat schokkend?
Helemaal niet. Het was gewoon grappig om jullie samen te zien.
Ik begrijp. Hij heeft mij opgevoed, dus...
Ik heb het moeilijk hem helemaal alleen achterlatend.
Weet je?
Ik begrijp. Bovendien lijkt hij aardig.
- Hij is aardig. - Is hij niet?
Ja, hij is cool.
Laten we daarheen gaan.
- Daar? - Ja.
Ga je gang!
Gaan!
Opnieuw.
Hef nu langzaam je armen op.
Heel langzaam. Perfect.
Geweldig. Nog een beetje meer.
Heel langzaam.
Opnieuw. Dat is het.
Begin bij de pijl te draaien.
Stop.
Nog een beetje meer.
Opnieuw.
Blijf doorgaan.
Opnieuw.
Perfect. En...
Blijf vooruitgaan.
Weet je dit zeker?
Ja, het zal geweldig zijn.
Hef je armen op.
Ga vooruit. Perfect.
Is er niet te veel 'ik'?
Alleen 'jij' zou kunnen werken.
Maar ik probeer een beetje Parijs te krijgen met jou.
Laten we zeggen dat het jij en Paris zijn.
Is het niet te cliché? Te "oud Parijs"?
Parijs is Parijs. Het is oud en cliché, maar...
En met jou daarbinnen, het is minder cliché.
Je "ont-clicheert" alles.
Ik "ont-cliché"... Zullen wij dat ook doen?
Wanneer je er klaar voor bent.
Als de nacht luistert
Als het verleden
gemompel van andere levens
Iets drijft mij
Om jou te zoeken
in de straten van de stad
Je gezicht verscheen in de nacht
Ik ken je naam, ik ken je leeftijd
Ik heb gewacht
leeftijden voor jou
Alsof ik dat had gedaan
mezelf verliezen
Om betekenis te geven
aan deze liefde
- Ja? - Is dit het kantoor van Monsieur Gosset?
Ja, kom alsjeblieft binnen.
Dank je.
Odette Vermillard heeft mij twintig jaar geleden aangenomen maandelijks 100 frank te sturen.
Jouw adres is het enige dat ik had om mijn moeder te vinden.
Ze brengt mij persoonlijk het geld op de eerste van elke maand.
Maar jij...
Heb je haar nog nooit gezien?
Nee, nooit.
Nou...
Je hebt niet eens haar adres?
Nee, dat doe ik niet. Ik hoopte dat je dat zou doen.
Nee, dat doe ik niet.
Ik weet het alleen haar standplaats.
Echt?
Ja?
Werkt Odette Vermillard hier?
Ja.
Laat je spullen hier achter.
Deze kant op.
Wacht hier.
Wil je Odette zien?
Voor...?
Ik wil haar gewoon spreken.
Kom op.
Kom op!
Kun je hier wachten?
Ja.
Hallo.
Mevrouw Yvonne zei dat u mij wilde spreken.
Ja.
Waar is Odette?
- De kolonel? - Ja.
Haast. Ik heb een klant. Ik kan hem niet laten wachten.
Spreek je uit, waarom wilde je mij zien?
Mijnheer Gosset...
zei dat ik je hier kon vinden.
Adèle?
Ja, mevrouw.
Zou je ons kunnen verlaten?
Noem mij geen mevrouw, oké?
Ik ben je moeder. Je kunt mij "mama" noemen.
Als je wilt...
Ik ging naar Monsieur Gosset.
Hij is degene die zei dat ik kon komen...
naar jouw plaats van...
Dus ik kwam.
Waarom bent u niet gekomen, mevrouw?
Noem mij "mama".
Waarom ben je mij nooit komen opzoeken?
Waar is mijn kleine slet?
Het was precies dit Ik wilde niet dat je het zag.
Ik wilde niet dat je het wist.
Odette, wat is er aan de hand? Kom op!
Wees daar.
Wacht op mij.
Ik ben zo terug.
Ik zal het uitzoeken.
Daar ben je!
Eindelijk.
Het spijt me, kolonel. Ik kan vandaag niet.
- Echt? - Het spijt me.
Wat bedoel je?
Laat de kolonel niet wachten.
- Ik heb een afspraak. - Ja, dat weten we, kolonel.
Adèle!
Als de nacht luistert
Als het verleden
gemompel van andere levens
Iets drijft mij
Om jou te zoeken
in de straten van de stad
Je gezicht verscheen in de nacht...
De familiebijeenkomst is begonnen!
- Wees daar. - Kom je?
Stap erop!
Je zult het allemaal missen!
Wij laten het schilderij zien naar het museum in Le Havre.
Mijn vriend in het Musée d'Orsay is het ermee eens dat het impressionistisch is.
Ik heb met het hoofd gesproken van de regionale gemeenschap,
bepalen de waarde van het huis.
Maar vreemd genoeg wil hij het mij niet vertellen.
denk ik oprecht
verkoop van ons familiehuis een supermarkt bouwen breekt mijn hart.
Dat is Guy.
Is dat onze toekomst? Van muur tot muur beton?
Is dat wat wij willen onze kinderen achterlaten?
Parkeerplaatsen?
Ik ben constant aan het rijden. Parkeerplaatsen zijn praktisch.
Meneer, u heeft een filterprobleem.
Ik weet. Ik heb geprobeerd het te repareren. Ik kan het niet.
Ik denk dat mijn kleindochter het heeft gedaan.
Ga naar "instellingen".
Dat deed ik. Er staat 'kattenkamer'. Is dat waarom?
Nee, het is 'chatroom'. Geen relatie.
Ga naar 'filters en voorkeuren'.
Het is niet de parkeerplaats die schokkend is, het zijn hun methoden.
Ik ben het ermee eens.
We moeten teruggaan naar Normandië.
Om het schilderij te onderzoeken en al het andere.
Mijn kleinzoon vertelt me dat die er zijn veel familiebezittingen daar.
Dat moeten we allemaal inventariseren.
Als het schilderij waardevol is, er kunnen nog andere dingen zijn.
Als we wat deeg kunnen maken, ga ervoor!
Zei je Waren er ook oude foto's?
- Is het weg? - Eindelijk!
Oude foto's zijn een pain in the ass.
En meestal waardeloos.
Ik denk 2 of 3 dagen daar zou ideaal zijn.
Wat zeggen jullie, neven?
Opa, ik ga drie dagen weg... Ik kan het niet.
Ik heb het te druk met werk.
Ik heb een shoot, bewerken om te voltooien...
Wat bedoel je? Shoots en Amstagram hebben minder prioriteit.
Ik moet dit nemen.
Wat?
Is het de zanger?
Rot op!
Goed teken!
- Stoor ik je? - Helemaal niet!
Kijk jij even?
Ja, ik zag je snee
en het is prachtig. Ik ben geschokt.
Koel!
Het is geen probleem. Het is gewoon een grove snit...
om je een idee te geven.
Het is gewoon zo anders van de dingen die je me liet zien.
- Ik was niet helemaal overtuigd. - Rechts.
Ik doe zoveel optredens alleen voor het brood.
En nu heb ik het gevoel Ik moet ergens anders heen.
En met jou samenwerken is een grote hulp, want...
Ik hou zo veel van je liedje, het inspireert mij.
Als ik je inspireer, is dat geweldig.
Dus de Seine is niet te cliché?
Nee, helemaal niet.
Het is eenvoudig en mooi. Het is Parijs!
Koel.
Drie dagen Normandië. Geen probleem!
Het is onze hele familiegeschiedenis, immers.
Het kan zelfs interessant zijn.
- Pardon... - Eén minuut!
- Georgette! Ik heb een paard gekocht. - Nee?
Nanar! Wist je dat? Etienne kocht een paard.
Wat?
Wist je dat over het paard van Étienne?
Hij heeft geen paard.
Dat deed hij niet, maar nu wel.
Ja?
Hallo, mevrouw. Ik zoek twee jongens,
Anatole en Lucien.
Ze zeiden dat ze bleven in een kamer boven. Weet je...
De kinderen uit Normandië?
Ik zag ze naar buiten gaan, maar kom niet terug.
Neem plaats. Ze komen terug.
Dank u, mevrouw.
Schatje, als je dronken bent je kunt een bruut zijn
Wanneer je verkouden wordt je komt in de problemen
Als je op een avond gearresteerd wordt in een gevecht
Niemand zal mij komen opzoeken
in Saint-Lazare
Ik sluit mijn brief af met een kus
Adieu, mijn liefste
Je bent niet al te verliefd
Toch ben ik dol op je
Alsof ik de goede Heer aanbad, zoals papa
Toen ik klein was...
Ze is zo mooi en ze is zo aardig
- Wij vinden haar leuk. - WHO?
- Nini peau d'chien - Waar?
Bij de Bastille!
Goedemorgen.
Adèle!
- Kwam ze gisteravond? - Ja, ik vraag naar jou.
Waarom heb je haar niet naar boven gestuurd?
Ik wilde het arme kind niet wakker maken.
Gaat het?
Dus wat is er gebeurd?
Wat is er gebeurd?
Heb je je moeder gevonden?
Ja.
Je bleef niet bij haar?
Nee... ze kon mij niet in huis nemen.
Wij kunnen!
Natuurlijk kunnen we dat.
Echt? Zou je het niet erg vinden?
Waarom vraag je het niet aan bedelaars? als ze honger hebben.
Onzin.
Het is niet wat je denkt.
Laat ze met rust, het is te vroeg!
In plaats van niets te doen, zoals Nanar, Je kunt me helpen met de lunch.
Ik zal haar geen aanklacht indienen, maar jij kunt mijn boodschappen doen.
Ik heb aardappelen nodig,
melk en boter.
Meel ook!
Waar gaan we heen?
Naar Titi's, in Barbès. Het is dichtbij.
Alsjeblieft.
Het is die kant op, door het veld.
- Via deze deur? - Ja.
Het moet hier zijn, nietwaar?
Laat de emmers daar staan.
Ik haal de aardappelen.
En je kunt de melk krijgen.
In die schuur.
Er is hier geen melk.
Wat gaan we doen? Wachten?
- Hij zei dat we onszelf moesten helpen. - Maar waar?
Daarachter.
Waar?
Oh oké.
Is het op deze manier?
Ik weet het niet.
Pardon, welke kant op naar de rue Caulaincourt?
Op die manier. Na de moestuin aan uw linkerhand.
Weet je, in Frankrijk,
er is geen enkel oerbos.
Betekenis?
Dat betekent alles is door de mens geplant.
Alles wat je hier ziet werd door mannen geplant.
Precies.
Het is dus moeilijk te definiëren wat natuur is.
Dat is waar.
Dames en heren, mogen we officieel de deur openen?
Dus wat doen we precies?
We moeten methodisch zijn.
We kiezen ieder een kamer en maak een lijstje van wat erin zit.
Maak een lijst van alles op uw smartphones.
Ik heb een telefoon, maar het is niet zo slim.
Dit is ongelooflijk!
Het is een schande van rijkdom!
Er zijn zoveel dingen hier!
Ik zal een lijst maken,
maar het zal nog wel even duren!
Je kunt het neerleggen.
Daar!
Nu hebben we er nog één.
We kunnen een laken ophangen...
zodat u zich meer op uw gemak voelt.
Dat is niet slecht!
Anatole, kom hier.
- Waarom? - Kom hier.
- Wie is dat? - Geen idee.
Geloof je echt? Wat zei je over schilderen?
Wat zei ik?
Dat het niet meer zal bestaan vanwege fotografie.
Ja, ik denk het wel.
Waarom zouden mensen willen blijven schilderen?
Kijk naar Anatol. Hij weet dat fotografie bestaat,
toch lijkt hij niet willen stoppen met schilderen.
Dat is waar.
Ik begrijp niet waarom.
Dit zijn enkele van mijn schetsen.
En zijn tekeningen zijn prachtig.
Natuurlijk zijn ze dat.
Wacht even...
Kijk hier eens naar.
Het is een foto die ik heb gemaakt.
Kijk naar de details. De dakpannen,
de weerspiegelingen op het water, de bomen...
Het is prachtig.
Geen enkele schilder zou dat vandaag de dag kunnen doen.
Het is zo precies.
- Het is toch gek, nietwaar? - Ja, gek!
Ik bedoel...
het feit dat mensen hebben zelfs zoiets uitgevonden.
Het concept achter fotografie is vrij eenvoudig.
Zoals wanneer je een appel schilt.
Als je de helft van de appel laat staan in de zon,
het wordt bruin.
Maar als je de andere helft laat in het donker blijft het wit.
Een foto is hetzelfde.
Je hebt een goede beroerte. Dat is precies wat ik nodig heb.
Laten we elkaar morgenochtend ontmoeten
en ik zal het je proberen.
Tot morgen dan. Bedankt.
Anatol...
Mag ik je iets vragen?
Ja...
Zou ik...
- Ik durf het niet te vragen. - Ga je gang.
Je kunt schrijven, nietwaar?
Natuurlijk.
Ik mis je zo erg.
Beste Gaspard, Je bent in mijn gedachten geweest...
Je zei ooit:
lang geleden, dat...
Het was de bedoeling dat ik zou leren schrijven.
Ik weet niet of dat waar is, maar...
nu besef ik hoeveel
Ik zou dat graag willen kunnen.
Ik zag mijn moeder...
Ik weet niet zeker wat ik nu moet doen.
Ik heb erover nagedacht terugkeer naar Normandië.
Maar ik heb het gevoel dat er dingen zijn
Ik moet het hier in Parijs verkennen.
Is dat alles?
Adèle.
Ik snap het!
Ik kan de bakkerijgevel ontwerpen.
- Nee? - Ja!
Ongelooflijk!
Gefeliciteerd!
Hij bestelde een modern fresco. Een allegorie van de oogst.
Van mensen die op het land werken. Zeer realistisch.
In een techniek waar ik nog nooit van heb gehoord.
Je zult leren.
Dan kunt u uw maaltijden betalen.
Zo hou ik van artiesten!
Gefeliciteerd!
Ik ben blij voor je.
Adele...
Ja?
Ik moet mijn notitieboekje pakken. Vertel me wanneer we het gordijn kunnen openen.
Ja...
Het zal niet lang meer duren.
Wat?
Niets.
Waarom kijk je zo naar mij?
Het is niets.
Het is eigenlijk voor mijn werk.
Echt?
Ik moet een meisje tekenen, maar ik heb niet veel naaktfoto's gemaakt.
Naakten? Wat is dat?
In een tekenles,
mensen poseren naakt voor je, zodat je het menselijk lichaam kunt bestuderen.
- Doe jij dat? - Ja.
Heb je dat al gedaan?
Je moet, om te leren tekenen.
Maar ik heb er niet veel gedaan.
En meisjes gaan akkoord om dat te doen?
Ja, dat doen veel meisjes.
Ja, juist...
Wat?
Je bent goed!
Wat?
Ik kan zien waar je heen gaat.
Hoe zo?
Je wilt dat ik dat doe, toch?
Ja, ik vroeg me af of je misschien...
misschien even voor mij poseren.
Om naakt voor je te gaan staan?
Wij wonen in dezelfde kamer, dus het zou praktisch zijn.
Ja!
Zou jij?
Als ik dat doe...
wil je het mij leren lezen en schrijven?
Eh, ja.
Alles oké?
Wat ben je aan het doen?
Wakker worden.
Een fotograaf?
- Daar. - Bedankt.
En de andere twee?
Geen idee. Ze zeiden dat ze zo naar beneden zouden komen.
En dit is...
een Lancaster Instantograaf.
Het is heel praktisch. Je kunt het overal mee naartoe nemen.
Weet je hoe je dat moet gebruiken?
Zeker, ik doe het al tijden.
Dat is geweldig.
Als u wilt dat ik uw portret maak, het is heel goed mogelijk.
- Ja! - O ja!
Kies je mooiste jurkje uit en...
een mooi plekje.
Rose heeft veel leuke jurkjes.
Waarom dat zeggen?
- Wat? - Geen idee.
Als ze Rose geven...
Nee, Violette!
Het is niets!
Waar gaat dit over?
Wanneer ze krijgt een mooie jurk om te wassen,
ze probeert het...
Ze raakt de hotspots!
Ik nooit!
- Steel je ze? - Nee, nooit!
Misschien een of twee keer.
Denk niet dat ik een dief ben!
Ik ben een goede wasvrouw. Het is waar!
Jij bent.
Soms leen ik een jurk. Maar ik ben heel voorzichtig.
En je geeft het terug?
Natuurlijk doe ik dat! Ik was het zelfs.
Laat het mij dan weten wanneer je het zou willen doen.
Buig je knie een beetje.
Buig uw voet iets meer.
Goed. Draai je richting het raam.
Til je rechterhand iets hoger op.
Til je kin op.
Erg goed. Beweeg niet.
Kijk niet zo naar mij.
Ik moet naar je kijken. Ik ben je aan het tekenen.
- Ja? - Nee!
Wat?
- Ja? - Wat is er?
Ik denk dat ik goud heb gewonnen.
Echt?
Goud geslagen?
- Kijk! - Daarbinnen?
Kijk.
Is dat het goud?
Het staat vol met foto's en brieven.
"Maandag 13 mei 1895."
Beste Adèle...
Hier zijn we...
ruim een maand...
sinds je vertrok.
"Ik wil je zien.
‘Ik heb veel te zeggen, maar ik wacht tot je terugkomt..."
"...om je alles te vertellen Ik zou het heel graag willen zeggen."
Maar ik zal het je vertellen
als we helemaal alleen zijn, bij uw terugkeer.
Dit is onbegrijpelijk!
Wat probeer je te zeggen?
Dat ik graag...
Dat zou ik willen zeggen...
dat Marguerite bevallen is.
Daar!
Nu zal ze blij zijn.
‘Ik zou het ook graag willen zeggen dat Margaretha beviel,
"en het kalf doet het goed."
"We noemden hem Kitty,
‘Omdat ik het me herinner hoeveel je van katten houdt.
"Ik hoop dat het goed met je gaat in Parijs..."
en dat...
Je doet het net zo goed als Kitty.
...je doet het net zo goed als Kitty.
De tijd gaat langzaam voorbij zonder jou.
Dat is prachtig.
Ja.
'We kijken allemaal uit naar je terugkeer.'
Tot snel, Gaspard.
- Tot snel, Gaspard. - Gaspard.
Gaspard.
Bedankt.
Het was dus goed nieuws.
Ja.
Het is vreemd hoe ze toen schreven.
Het is zo afstandelijk, zo bescheiden.
Bijna onhandig.
Eenvoudiger.
Misschien was hun woordenschat beperkt.
Dus ze is in Parijs?
Rechts?
‘Meer dan een maand sinds je naar Parijs vertrok."
Als hij haar na slechts een maand schreef...
Zoek naar meer brieven.
Ik ben zo blij dat je terugkwam.
Ik was bang Ik zou je nooit meer zien.
Het zou niet veel anders zijn dan voorheen?
Ja, het zou heel anders zijn geweest.
Niet echt.
Voor mij zou dat wel zo zijn.
Heel anders.
Je bent boos op mij.
Ja.
Natuurlijk ben ik dat.
Als ik ooit kinderen heb, Dat zou ik nooit kunnen.
Om ze in de steek te laten en nooit...
Ik heb je niet in de steek gelaten.
Ik weet het...
Omdat je geld hebt gestuurd?
Ja.
Het was mijn manier om je niet in de steek te laten. Van het denken aan jou.
Dat is geen manier van denken.
Niet echt een manier om over mij te denken.
Wat?
Dat is beter, vind je niet?
Je ziet er wat Parijser uit.
Ik kon niet goed overweg met mijn moeder.
Maar het lijkt erop dat ze aardig tegen je was.
Dus dat is goed.
Ze kon het niet verdragen wie ik was.
Na je geboorte, ze wilde mij niet...
modelleren te blijven.
Ze wilde je houden
en mij van carrière laten veranderen, als ik je wilde zien.
Ze dacht dat alle modellen zwervers waren.
Maar niet noodzakelijkerwijs.
Niet alle modellen worden dat wat ik ben geworden.
En dat vond ik echt geweldig -
een model zijn,
kunstenaars ontmoeten.
Dat is geen goede reden.
Je had kunnen proberen mij te zien, ondanks dat alles.
Ik weet dat je dat gemist hebt.
Vergeef mij.
Het is moeilijk uit te leggen. Maar geloof me, het was niet gemakkelijk.
Dat heb ik mijn moeder nooit kunnen uitleggen.
Heeft ze goed voor je gezorgd?
Ja.
Hoe is het met haar?
Zij...
Ze is net overleden.
Heeft dat invloed op jou?
Natuurlijk.
Dit voelt bijna als een politieonderzoek.
Ik ben het ermee eens.
Het is raar in de levens van die mensen sluipen.
Je zegt: "die mensen."
Maar die mensen zijn onze familie.
ik heb het gevoel, door dingen over hen te ontdekken,
we ontdekken onszelf.
Dat is precies wat mijn vader zegt.
Nu belt hij mij non-stop.
Vragen wat we hebben geleerd over de familie.
Is er iets mis?
Nee, mijn leven is gewoon een soort...
Kunnen we iets doen?
Ik denk het niet.
Ik ga.
ik denk...
liefde moet vandaag opnieuw worden uitgevonden.
Ik heb ergens gelezen...
Ik denk dat ik in de trein zat.
Ja?
"Liefde...
‘Het is een heruitvinding van het leven.
"Om de liefde opnieuw uit te vinden...
"betekent het opnieuw uitvinden van die heruitvinding."
Ik hou van die zin.
Voor mij is het in ieder geval
man-vrouw relaties
kan niet meer op dezelfde manier worden gezien.
U kunt hier niet zijn, meneer.
- Rot op, dame. - Kerel!
Dit is ongelooflijk!
Als ik hier binnen ben, er moet iets gebeuren, toch?
Fijne dag.
Wat een tact!
- Nee, het spijt me. - Nee!
- Laat mij dit afhandelen. - Doe geen moeite.
Mevrouw!
Wacht even...
- Ik zet het uit. - Nee, kerel!
In beslag genomen!
Ik heb de telefoon uitgeschakeld. Het is voorbij.
Je zult je meteen beter voelen.
- Je hebt gelijk. - Ja.
Het spijt me dat ik zo'n domper ben.
We zijn hier allemaal familie.
Ontspan, we hebben allemaal onze problemen.
Het is mijn vriendje...
Nou, dacht ik Hij zou mijn vriendje zijn, maar...
Zoals gewoonlijk, hij zei dat hij mij wilde.
Gewoon niet genoeg... om hier te blijven.
Einde verhaal.
Als ik even mag: "Eén deur gaat dicht...
"Er gaat er weer een open!" Helemaal!
Zeker voor iemand als jij.
Je zou niet veel problemen moeten hebben.
Ik doe.
Als je 'koele' liefde wilt, ga naar Italië.
"E" is iets strakker.
De "L" heeft die lus.
Succes! Wij hebben er een.
Het moet jouw maat zijn.
Maar wees echt voorzichtig.
Als mijn baas erachter komt, ben ik dood.
Ja, dat beloof ik. Ik ben altijd heel voorzichtig.
Het is echt prachtig!
Klaar?
Laat me voorstellen Anatole en Adèle.
- Mijn oom... - Betoverd.
Théophraste.
Vind je deze plek leuk?
Het is wild!
Mooi. De landschappen op de muren.
Ga zitten!
Het is het toppunt van moderniteit in Parijs!
Iedereen is hier!
Wanneer kunnen we jouw werk zien?
Sterker nog: dat zal hij binnenkort doen heb schilderijen in Montmartre....
Het is Sarah Bernhardt.
Wie is dat?
Sara!
Geef ze iets.
Slechts één regel...
voor Parijs.
"Zon!
‘Ik kom je opzoeken voor de laatste keer."
Théophraste!
Nog steeds op alle chique plekken!
Net als jij!
Dit is mijn neef, Lucien.
Ik sprak net over jou. Hij is een aspirant-fotograaf.
Goedenavond.
Opgetogen. Goede keuze! Kom naar mij toe.
De neven van mijn vrienden
zijn bijna mijn neefjes!
Je bent overal.
Ik zou hetzelfde van jou kunnen zeggen.
Felix!
Ja. Komst.
Dat is Félix, een vriend.
Een geweldige fotograaf.
Ik weet niet of ik kan blijven.
Het probleem is het leven is erg duur in Parijs.
Het lijkt erop dat je dat hebt gedaan wat dat betreft geen probleem.
Deze jurk is niet van mij.
Ik heb het geleend.
Hoe lief je ook bent,
je zou het gemakkelijk kunnen vinden veel manieren om geld te verdienen.
Wat bedoel je?
Veel mensen...
zou je graag willen kopen
zulke mooie jurkjes.
Ik was pas twintig toen jij werd geboren.
Ik was nog steeds een model. Een rijke man beloofde voor ons te zorgen.
Wat hij deed, maar slechts voor een paar maanden.
Toen vroeg hij me om je bij mama achter te laten.
Hij heeft mij een paar jaar gesteund, verloor toen de interesse.
Al snel schopte hij mij eruit.
Toen probeerde ik je weer te zien.
Maar mama liet mij dat niet toe.
Ik moest dus een keuze maken en...
Ja.
Ik besloot niet terug te gaan naar Normandië.
Ik wilde leven. Om vrij te zijn.
En vooral niet naar mijn moeder luisteren.
En mijn vader? Wie is mijn vader?
Ik had toen twee geliefden.
Een schilder en een fotograaf.
De fotograaf was al beroemd.
De schilder was dat niet, maar hij had iets...
soort speciaal.
Ik weet het niet, ik vond hem leuk.
Ik voelde dat hij talent had.
Wie was de fotograaf?
Félix Nadar.
Felix Nadar?
Ken je hem?
Natuurlijk doe ik dat!
Hij is degene die we met mijn oom zagen.
Ik ga hem zien.
Hem?
Ik weet niet zeker of ik hem nog een keer zou durven zien.
Als hij je vader is, je moet het weten.
Geef me een lichte glimlach.
Dat... dat... dat...
Dat! Daar.
Bevriezen!
Beweeg niet...
Klaar!
Je kunt nu verhuizen.
Help haar overeind, Timothée.
- Dank u, meneer Nadar. - Graag gedaan.
Binnen 2 weken hebben we de uitslag.
Ik kan niet wachten!
Familiefoto's zijn nu zo anders.
Mensen poseren niet op dezelfde manier.
Zeker, vandaag is het gratis voor iedereen.
We maken voortdurend foto's, selfies...
Om één foto te maken, nemen we er vijf.
Weet je wat ik lees?
Elke 2 minuten maken we meer foto's dan in de gehele 19e eeuw.
Elke 2 minuten?
Nu is iedereen fotograaf.
Iedereen kan mooie foto's maken.
Gewoon een camera hebben maakt je nog geen goede fotograaf.
Kun je het mij laten zien? een paar van je foto's?
Ik kan je mijn Insta laten zien,
maar het reflecteert niet het werk dat ik erg leuk vind.
Niet interessant...
Deze vind ik leuk.
Ja, dat zie ik.
Ja, die is goed.
Ik kan het je niet vertellen Wat ik leuk vind aan dat beeld, maar...
het heeft iets.
In Le Havre, Ik heb voor Firmin Kaiser gewerkt
en Gustave Le Gray.
Ik ken het werk van Gustave goed.
Heb je ooit gewerkt? met droge collodiumplaten?
Nee, ik heb vooral gewerkt met natte collodiumplaten...
Pardon, meneer...
Het voelt alsof ik je ken.
Heb ik je ooit gefotografeerd?
Het was waarschijnlijk mijn moeder.
Ze zei dat ze je goed kende.
Hoe heet ze?
Odette Vermillard.
Odette... Ja.
Natuurlijk.
Ik kende haar goed.
Dat was in de jaren '70... We waren allemaal een beetje gek.
Eens kijken of ik iets kan vinden.
Is hij het?
Je vader?
Hier.
Odette...
Ik ken deze.
Jij ook?
Zou ik je kunnen fotograferen?
Erg goed.
Ik zal me concentreren...
Beweeg niet.
Daar.
Ze werden gefotografeerd door Nadar.
Ongelooflijk.
Ze waren prachtig!
Wij zeiden dat zij haar moeder mag zijn.
Misschien.
Ze ziet er jonger uit.
Die foto's zijn zo mysterieus.
Je vraagt ​​je af hoe hun leven eruit zag.
Ze zijn echt...
Mijn fantasie komt op gang...
tot nu toe.
Kun je het geloven?
Misschien ga ik wel voor Félix Nadar aan de slag!
Dus...
Denk je dat hij je vader is?
Nee...
Ik weet het niet. Ik voelde in ieder geval niets bijzonders.
Nee, ik kan me niet voorstellen dat hij het is.
Ik ontmoette meneer Nadar.
Echt? En?
Hij heeft je zeker herinnerd.
Maar ik weet het niet...
Ik voelde niets. Ik denk ook niet dat hij dat deed.
En de schilder?
Wie was de schilder?
André Malraux Museum voor Moderne Kunst
Dat is Calixte.
Hallo!
Ik ben Calixte. Ik ben blij je te ontmoeten.
Dit is Dounia.
We hebben samen aan het Louvre gestudeerd.
Ze is geworden een belangrijke impressionistische specialist.
Abdelkrim, mijn voormalige leraar op de middelbare school.
Maar niet alleen!
Mijn neven...
- Céline. - Aangenaam.
Kerel...
En Seb.
Wil je mij volgen?
En hier,
wij hebben een mooie Eugène Boudin-collectie.
- Een voorloper. - Ze zijn verbluffend.
Vóór hem, schilderen gebeurde alleen in het atelier.
Toen de buis eenmaal was uitgevonden...
Hé! Abdel...
Wat?
Kunt u het "niet alleen" uitleggen?
Er valt niets uit te leggen.
Kom op!
Ze was een hele goede leerling...
Ik twijfelde vanaf de foto. Maar nu, ja!
Het is duidelijk een impressionistisch schilderij.
Het is behoorlijk verontrustend.
Het is niet het werk van een amateur.
En duidelijk uit de impressionistische periode.
Dit was ook in het huis.
Enig idee wat het zou kunnen zijn?
Het canvas lijkt te zijn van dezelfde periode.
Maar de stijl is veel moderner.
Of het is maar een schets. Het is moeilijk te zeggen.
In beide gevallen Ik stel diepgaande analyses voor.
Röntgenstralen en microfluorescentie
zal ons veel tastbaardere gegevens opleveren.
Sinds we hier zijn,
Ik kan het niet laten om je een plekje te laten zien
dat is een mijlpaal in de kunstgeschiedenis.
Hier zijn we.
Het was hier,
op Southampton Quay - of de Grote Kade -
dat het Hôtel de l'Amirauté stond.
Precies daar. En het kwam uit dat hotel
dat Monet schilderde
wat wordt overwogen het eerste impressionistische schilderij,
Indruk, zonsopgang.
Daar!
Dat werk zien en het niet begrijpen,
kunstcriticus Louis Leroy
gaf het impressionisme zijn naam.
Er zijn zeker dingen veranderd!
Er is iets
Ik wilde discussiëren voor een tijdje.
Ik heb wat Ayahuasca meegenomen.
Nee?
Betekenis?
Weet je wat Ayahuasca is?
- Zeker. - Ja.
Misschien geloof je er niet in, maar ik wel.
Het is een sjamanistische plant
dat staat je toe
om met de ouderen te communiceren.
Als het zou werken, zou dat krankzinnig zijn.
Bedankt. Dat is aardig van je, maar...
Ik koop dat sjamanistische spul niet.
Ik denk dat Ayahuasca werkt zelfs op ongelovigen.
Natuurlijk wel.
Ik wil het graag proberen!
Is het niet echt gevaarlijk?
Elke mystieke ervaring is gevaarlijk.
We weten niet waar we heen gaan of wanneer we terug zijn.
Maar het is een ervaring.
Dat is genoeg! Bedankt.
Voorlopig voel ik niets...
Dat zou ik ook graag willen.
Het is zo vreemd.
Het lijkt alsof een kind het heeft gedaan!
Of het is nog niet af.
Het is verschrikkelijk!
Is het niet meer zoiets als je blik is niet bereid om te grijpen...
Calixte...
Dat is Félix Nadar.
Berthe Morisot!
Pissarro!
Degas, Sisley,
Cézanne,
Renoir...
Claude Monet!
Calixte, ze maken een foto...
Je kunt nu verhuizen.
Erg goed.
Ben jij Adèle?
Nee, ik ben Odette.
Adèle is mijn dochter.
Odette?
Wat doe jij hier?
Ik was benieuwd naar je schilderijen.
En ik wilde je voorstellen.
Kom met mij mee.
Wat zegt dit schilderij?
Dat is de vraag.
Het is Impressie, Zonsopgang.
"Indruk"?
Het eerste impressionistische schilderij.
"Impressionist"?
Pakkende zin!
Voel je iets?
Natuurlijk doe ik dat.
Ik ben de bloemen aan de muur Die bloeien pas in april
Je hoeft alleen maar te vertrekken Dat er niets meer overblijft
Precies.
Magnifiek!
Bedankt.
Ik ben een grote fan.
Jij bent een...?
Ik ben een groot bewonderaar.
Mag ik uw adres vragen?
Ik wil je graag sturen... een bloemlezing.
Een bloemlezing?
Ja.
Onthoud dit?
Ja.
Heb je het bewaard?
Natuurlijk.
Dat moment, dat leek zo belangrijk voor jou, is nu belangrijk voor mij.
Hoe heet ze?
Adèle.
Ik werd aangereden door Victor Hugo!
- Echt niet! - Ik zweer het, Victor Hugo! Kijk!
Ja!
Zien?
Kom met mij mee.
Raak mij niet aan.
Je moet je schilderijen afmaken voordat je ze ophangt!
Wie denk je dat je bent?
Wat weet jij over kunst?
Lul!
Calixte, kalmeer!
Weet jij wie ik ben?
- Jij onwetende! - Wat?
Het is meneer Leroy!
Gaat het?
Seb...
Gaat het?
Seb, wij zijn het.
Gaat het?
Ja.
Gaat het?
Dat was krankzinnig.
- Echt? - Heeft het voor jou gewerkt?
Ik voelde niets.
Natuurlijk deed je dat! Je werd aangereden door Victor Hugo.
Victor Hugo?
Dat deed je!
Dat is een verandering uit mijn waardeloze liefdesleven!
Hoe dan ook,
het werkte tenminste voor een van ons.
Ik was echt aan het trippen.
Waar is Calixte?
Ik ben niet de enige.
Hoe gaat het met Calixte?
Ze huilt nog steeds, maar het gaat goed met haar.
Ze is er kapot van dat ze 26 uur heeft geslapen.
En moedeloos over het in elkaar slaan van Leroy.
Leroy?
Ik begreep het niet helemaal.
Maar ik denk dat het goed met haar gaat.
Dat spul was behoorlijk krachtig.
Alles goed, Seb?
Ja.
Dit is Odette,
Ik denk.
Ze is de moeder van Adèle.
Echt?
Het tegenovergestelde van wat we dachten.
Gaat het?
Ja.
Ik ben oké.
Mijn ouders stierven toen ik 5 was.
Ze kwamen samen om bij een auto-ongeluk.
Daarom hebben mijn grootouders mij opgevoed.
Nu heb ik alleen nog mijn grootvader.
Het was heel belangrijk voor hem dat ik hier kom en dit met jou doe.
Om eerlijk te zijn, Het kon me echt niets schelen.
Maar het ontdekken van deze mensen en jou...
Het voelt alsof ik mijn familie heb ontdekt.
Een echte familie.
Meestal ben ik liever voorzichtig.
Ik hou van absolute zekerheid.
Dus vergeef me alsjeblieft mijn getemperde enthousiasme. Hoe dan ook...
Ik heb de eerste analyses ontvangen.
Ik denk dat ik het kan bevestigen
dat jouw schilderij...
is van Claude Monet.
Claude Monet?
Ja.
Voordat we het vieren, is het duidelijk dat dat moet bevestigd worden
door andere deskundigen.
Maar als dat wordt bevestigd,
het betekent dat dit schilderij
is van onschatbare waarde.
Wanneer je zegt
"onbetaalbaar"...
Wat zou de prijs zijn, denk je? Over...
Als ik zeg "onbetaalbaar", Ik bedoel, het is moeilijk in te schatten.
Gewoon om te weten, min of meer.
Gewoon om te weten...
Natuurlijk.
Plus, met de Nadar-foto's jij hebt mij gebracht,
het roept veel vragen op.
Over het leven van je voorouder.
Het is verontrustend.
Volgens onze analyses is het schilderij dateert uit de jaren 1890.
Toch dit stuk canvas dateert uit de jaren 1870.
Wat schilder je?
De opkomende zon.
De zon is niet rood.
Niet meer, maar het was wel zo.
Ik schilder de haven niet, gewoon een ogenblik...
Een vluchtig moment.
Nog maar een paar ogenblikken geleden.
Het is vreemd hoe de reflecties blijven verschuiven.
Alsof ze dansen.
Alsof ze zingen....
Zingen hoe?
Dat werkt behoorlijk goed.
Ja, dat is goed.
Het is c-a-l-f.
Echt?
Wie is dat?
Dus, hoe gaat het met jou?
Dit is mijn mama.
- Hallo, mevrouw. - Hallo, jongens.
Lucien en Anatole.
Mag ik...?
- We kunnen daar gaan zitten. - Oké.
Ik wilde je iets geven voordat je vertrok.
Wat is het?
De schilder waar ik je over vertelde gaf het aan mij.
Ik wil dat je het krijgt.
Voor mij is het gekoppeld aan je geboorte.
Je vindt de jongen leuk met de snor?
- Nee? - Ja...
Maar ik...
Ik heb het gevoel dat hij alleen maar aardig tegen mij is omdat hij mij mooi vindt.
Dus?
Je kunt het hem niet kwalijk nemen. Het is geen ziekte om mooi te zijn.
Nee... ik weet het niet.
Ik wil niet alleen maar mooi zijn.
Maar vind je hem leuk?
Ja, ik vind hem leuk, maar...
Maar wat?
Ik weet niet of het juist is om...
Wat denk jij dat ik moet...
Ik weet niet zeker of ik de juiste persoon ben om u advies te geven.
Ja, dat ben je. Ga door!
Vertel me wat je denkt.
Neem wat het leven biedt!
Maak fouten.
Misschien krijg je er later spijt van, maar...
Het is beter om spijt te hebben van wat je hebt gedaan, dan wat je niet hebt.
Heb je er spijt van dat je mij hebt?
Nee.
Zeker niet.
Nooit zou ik daar spijt van krijgen.
Kijk in de lens.
En... beweeg niet.
Daar gaan we!
Beweeg niet...
Nu kun je bewegen.
Het voelt raar.
Het is prachtig.
- Bijna een foto. - Maar in kleur!
Schiet op, we zullen het missen!
Nee, het gaat ons lukken!
- Sneller! - Wacht op ons!
Wacht op ons!
- Dus? - Je kunt het zien!
Alles verlicht?
Zie jij de Avenue de l'Opéra?
Dat is krankzinnig!
Het is prachtig!
Echt prachtig!
Gewoon mooi!
Ongelooflijk!
Misschien op een dag,
elke straat in Parijs zal zo verlicht worden.
Met elektriciteit.
Je droomt!
Wij moeten dromen!
Kijk eens naar die laan.
Hoe zit het ermee?
Het is de straat van de toekomst!
Het is waar!
Morgen ben ik er.
Aan de Avenue de l'Opéra.
Echt? Waarom?
Meneer Nadar neemt ons mee naar een cinematograafdemonstratie.
Wat is dat?
Ik begreep het niet helemaal, maar...
Ik denk dat het net foto's zijn die bewegen.
- Echt? - Ja.
Waarvoor?
Wat dacht je van een drankje?
- Absoluut! - Ja.
Dus?
Het is gericht aan Adèle Vermillard.
En het is ondertekend door iemand genaamd Anatole.
Een van haar minnaars!
12 april 1916.
Beste Adèle,
Ook ik denk vaak aan jou.
Ik ben blij je kunt lezen en schrijven,
en dat mijn lessen niet voor niets waren.
Toch had ik het gevoel Ik was een heel slechte leraar.
Wetende dat je leraar bent geworden vervult mij met vreugde.
Ik ben zojuist naar Verdun gemobiliseerd. Ik weet niet wat ik daar ga doen.
Maar ik hoop dat ik wat tijd heb om te tekenen.
Zorg goed voor jezelf.
Ik hoop je snel weer te zien,
Anatol.
Pardon.
Mag ik?
Wacht maar tot de familie het hoort we hebben een Monet geërfd!
Dat is behoorlijk goed nieuws.
Ik waarschuw je, Ik zal proberen ze ervan te overtuigen het te doneren.
Een Monet is van iedereen, niet alleen onze familie.
Veel succes daarmee!
Waarom zeg je dat?
Denk je dat ze alleen om geld geven?
Ik denk het niet!
Het zou leuk zijn om snel weer samen te komen.
Ik hoop dat we dat kunnen.
Nou, als je vrijdag vrij bent,
Kom naar mijn pensioenfeestje.
Ga je met pensioen?
Waar?
Op mijn middelbare school.
Geweldig! Ik kan komen.
Ik kan het filmen.
- Filmen? - Ja!
Er valt misschien niet veel te filmen.
Als souvenir.
Met plezier. Tot vrijdag dan!
Tot dan!
Heb je haast?
Ik heb een behoorlijk drukke dag, maar...
Wat ben je aan het doen?
Niets!
- Helemaal niets? - Nee.
- We kunnen koffie drinken. - Ja!
Oké!
- Kan ik helpen? - Nee.
Ik weet daar een café.
Voor u, meneer.
Niet veel te filmen?
Ja...
Ik had dit niet verwacht.
Dat is dus onze familie.
We zijn een beetje bij elkaar gekomen
van de puzzel van wat we delen.
Dus nu is de vraag
wat gaan we met het schilderij doen?
We hebben het besproken en aanbevolen door het aan de overheid te schenken.
Maak je een grapje of zo? Doneer het?
Wij hebben een Monet en het aan de overheid geven?
Weten wat mijn pensioenuitkeringen zijn?
Het is van onschatbare waarde...
Familie... Wat een genot!
Kijk hier eens naar.
Dus, opa, ik wilde zeggen...
Dank je.
Waarvoor?
Bedankt omdat...
Het heeft mij goed gedaan om deel uit te maken van dat alles.
Ik heb een beter idee van wat ik nu wil.
- Goed. - Ja.
Kunt u uitleggen waarom?
Ik heb altijd vooruitgekeken. En het deed mij goed om terug te kijken.
Pardon...
Ik ben op zoek naar meneer Monet.
Ik zal het hem vertellen. Je kunt naar binnen gaan.
Ga je gang.
Hallo.
Je wilde met mij praten?
Heeft Odette je dit gegeven?
Ja, meneer.
Ik wist zeker dat ik je ooit weer zou zien.
Het leven vliegt voorbij.
Ik heb schilderijen gemaakt.
Dan ik...
Ik heb deze tuin gemaakt,
schilderijen maken.
Ik heb veel gereisd.
Ik heb mensen geschilderd, steden, landschappen.
Maar nu, Ik wil gewoon hier blijven, thuis,
in mijn tuin.
Mijn reizen zijn nu hier.
Heb je gereisd?
Nee.
Ik ben net naar Parijs geweest.
En wat heeft dat je gebracht?
Ik ontmoette mijn moeder.
En ik leerde schrijven. Nou, ik begon te leren.
En ik ontmoette wat mensen.
Dat is best veel.
Ik wil hier graag iets mee doen.
Ik weet nog niet wat.
Wat?
Zou je bereid zijn om hier een tijdje bij mij te blijven?
Een paar dagen?
Ja.
Ik zou graag jouw portret schilderen.
Mag ik je een vraag stellen?
Hield je van mijn moeder?
Ja.
Maar je wilde niet bij haar blijven?
Ben je ooit verliefd geweest?
Ja.
En je hebt nog nooit verlangen gevoeld voor een ander?
Ja, dat heb ik gedaan.
Neem je houding aan.
Waarom vroeg je mij om hier te komen?
Je bent terug?
Ja.
Deze film portretteert verschillende bekende karakters.
Sommige elementen zijn aangepast of uitgevonden voor verhalende doeleinden.
Ondertiteling door Rozemarijn Ricchio
Ondertiteling: TransPerfect Media Frankrijk