‫ارائه‌ شده توسط وب‌سایت دیجی موویز ‫© DigiMoviez.Com
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫ادای احترام به آمرزیده‌ی بی‌همتا، ‫یگانه پارسای ارجمند،
‫و او که به خودبیداری کامل رسیده
‫ادای احترام به آمرزیده‌ی بی‌همتا، ‫یگانه پارسای ارجمند،
‫و او که به خودبیداری کامل رسیده
‫ادای احترام به آمرزیده‌ی بی‌همتا، ‫یگانه پارسای ارجمند،
‫و او که به خودبیداری کامل رسیده
‫مامان، برای کی دعا می‌کنی؟
‫مگه کسی رو که توی قبره می‌شناسی؟
‫دارم برای موجوداتِ مقدس دعا می‌کنم
‫منم می‌خوام توی یه قطعه‌ی خصوصی ‫مثل این دفن بشم
‫بعید می‌دونم آرزوت رو برآورده کنن
‫هر قطعه یه میلیون قیمتشه
‫مامان!
‫برای رفتن حاضرید؟
‫خانواده‌ی واقعی مرحوم اومدن
‫باشه، یه لحظه صبر کن
‫بجنب، مامان
« ترجمه از سینـا صداقت » .:: SinCities ::.
‫می‌تونیم توی یه قطعه‌ی مشترک ‫مثل اینجا دفنت کنیم
‫نزدیکِ مادر و پدرت
جای دِنج و ارزونیه
مامان، به حرفِ این گوش نده
‫من برات می‌خرمش
این روزها راحت میشه یه میلیون در آورد
‫به من نزدیک نشو
‫نفست بوی سیگار میده
‫اول سعی کن پولی رو که بهت قرض دادم ‫بهم پس بدی
الان چند صد هزار بات بهم بدهکاری، سوی؟
‫نمی‌دونم. یادم نیست. ‫فقط چیزهای خوب یادم می‌مونن.
‫پس حافظه‌ات گزینشی کار می‌کنه
‫هی! به چه جرأتی از روی اونا رد میشی؟ ‫و تو!
‫تو چند دهه‌ست که میای اینجا؟
‫کونِ مرغه و اردکه به سمتِ پدر و مادرمه
‫خب اینجوری چطوره؟
‫اِم
اِم
‫بیا کمک کن
من که کمک کردم حصیر رو بندازی زمین، مامان
‫یالا
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫مراسم هنوز شروع نشده
‫ما برای روزِ نظافت قبور اومدیم،
ولی تو فقط بازی کردی
‫بیخیال، مامان‌بزرگ
اقلاً من اومدم
‫خانواده‌ی دایی کیانگ رو نگاه کن
‫می‌بینم. آره
‫- دیدی، بهت که گفتم. همه اومدن ‫- خیلی خب
‫هوا خیلی گرمه؟
‫گرم نیست
‫آماده نشدی؟
‫پس از طرفت یه عود روشن می‌کنم، باشه؟
‫مامان. اومد
‫- یه لحظه... ‫- فقط یک بار در سال،
‫برای ادای احترام میایم اینجا
‫زن و دخترت هیچوقت نمیان
‫صبر کن
برو اینا رو اون بالا پخش کن
‫قیافه‌ات رو ببین
‫[پدربزرگ و مادربزرگ] ‫[ژنگ یافانگ - ژو کینشینگ]
خدایا. ببین چیکار کردی
‫نمی‌تونی درست و حسابی انجامش بدی؟
‫- این که چیزی رو عوض نمی‌کنه ‫- می‌بینی؟
‫اجداد بزرگم الان بالای ابرهان
‫تو واقعاً یه «چی چو» هستی
‫یعنی چی؟
‫- یعنی «آدمِ بی‌عرضه» ‫- آره
‫مامان، بیا پایین. می‌افتی
‫وقتی باد بزنه گُل‌ها رو پخش می‌کنه
‫تو خیلی کله‌شقی، می‌دونستی؟
‫بیا پایین
‫اون دنبال دردسر می‌گرده
‫مامان!
‫مامان، بیا پایین دیگه
‫- هی، مامان! ‫- مامان!
‫لطفاً خانواده‌ی بیمار فرم رو پر کنن
‫حتماً
خدافظ، مامان
سِیو، برو تو و فرم‌ها رو پر کن
بچه‌ها
‫من باید برم دنبال رینبو
‫کی می‌تونه بمونه پیش مامان؟ ‫یکم بهتون پول میدم.
‫موتورم خونه‌ی توئه، کیانگ
‫اول باید برم موتورم رو بردارم
‫بعدش برگردم و پیش مامان بمونم
‫دیوونه شدی؟ ‫خونه‌ی کیانگ خیلی دوره
‫لازم نکرده زحمت بکشی تا اونجا بری
‫من می‌تونم ازش مراقبت کنم
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫این رو بگیر
اِم
‫دایی کیانگ، از کنارِ ایستگاه مترو رد میشی؟
‫آره
میشه منم برسونی؟
‫باشه. بیا
‫- بیا بریم ‫- فعلاً خدافظ
‫پس می‌سپرمش به خودت
این ناحیه پر از طلسمه، بچه‌ها
‫وایسا، یه شبح!
‫یه شبح اینجاست، بچه‌ها
‫بگیر که اومد!
‫- صبر کن، کجا رفتی؟ ‫- فقط چهارتا بیننده داری؟
‫مامان، میکروفن صدات رو می‌گیره
‫مامان، بیا بشین و استراحت کن
‫تمام روز سر پا بودی
‫هنوز پیامم رو نخوندی؟
‫یه کامپیوترِ نو واسه گیم‌هات می‌خوای
‫و اطلاعاتِ کارتم رو می‌خوای
‫چرا با کارت خودت نمی‌خری
‫قراره کارتم رو مسدود کنن
‫خب بذار مسدود شه
‫اگه دوباره اینترنتت قطع شه، ‫من پولش رو نمیدم.
‫نمی‌فهمم
‫وقتی از مدرسه انصراف دادی ‫که استریمر گیم بشی،
‫بهم چی گفتی؟
گفتی قراره پول پارو کنی
‫آپارتمان خودت رو اجاره کنی
حتی قرار بود به منم یه پولی بدی
‫من می‌خوام وقتی 60 سالم شد بازنشسته شم
‫می‌دونم
‫نمک روی زخمم نپاش
‫خدایا!
‫امروز که مامان سرِ قبر از بالای تپه افتاد،
‫به دکتر گفت دل درد داره
‫و توی مدفوعش خون دیده
‫واسه همین روده‌هاش رو بررسی کردن
‫نتایجش امروز صبح آماده شد
‫مامان‌بزرگ سرطان داره
‫توی مرحله‌ی آخره
‫- دکتر گفته یه سال وقت داره ‫- مُردم!
‫پسر، بهشون گفتم قبلش دعا کنن
‫لعنتی
بگذریم، یه وقتی پیدا کن برو دیدنش
‫ولی از سرطان چیزی بهش نگو
‫نمی‌خوام استرسش رو بگیره
‫خب بهم پول میدی برم؟
‫وقتِ من ارزشمنده
‫خدای من
‫[مویی: تلویزیون دوباره خراب شده]
‫[اگه وقت کردی میای] ‫[واسه بابابزرگ یه نگاهی بهش بندازی؟]
‫باید نرم‌افزارش رو به روز کنی ‫وگرنه بازم هنگ می‌کنه
‫چی؟
‫گفت خیلی وزنت کم شده
‫باید بیشتر غذا بخوری
‫اون یه صداهای نامفهومی در آورد ‫و تو فهمیدی چی گفت؟
‫راستش، از خودم درش آوردم
‫احتمالاً داره بهت میگه ‫جلوی تلویزیون واینستا
‫هی
‫بابابزرگ!
‫معلومه هنوزم سرِ حالیا!
‫پوشکت سنگین شده. ‫برات عوضش می‌کنم.
‫تخت رو میارم پایین
‫تو آرزوی هر پدربزرگی هستی،
‫که نوه‌ای داشته باشه ‫که پرستاری خونده
‫راست میگه، بابابزرگ؟
‫کی رو بیشتر دوست داری؟
‫یالا، بابابزرگ!
‫داری احساساتم رو جریحه‌دار می‌کنی
‫امشب رو تنها می‌خوابی
‫هیچوقت به این فکر نمی‌کنی ‫که کارِ دیگه‌ای بکنی؟
‫کِی واسه خودت وقت داری؟
‫بابابزرگ یه بار بهم گفت
‫برم یه شغل آسون با درآمد بالا پیدا کنم
‫خب چرا این کارو نمی‌کنی؟
‫الان دارم همین کارو می‌کنم
‫این یه کمربند نقره‌ی خالصه
‫می‌تونی بیشتر از 10 هزارتا بابتش بگیری
‫ممنون
‫بابات دیگه زنده نیست. ‫واسه همین بابابزرگ اون رو برای تو گذاشته.
‫خیلی ممنون
‫من برات نگهش می‌دارم
تو شاید ببری بفروشیش
‫مامان
‫بابابزرگ آدمِ زرنگی بود. ‫از قبل ارث و میراث رو تقسیم کرده بود.
‫فقط منتظر بود مرگش ‫همه چی رو آشکار کنه
‫و برای بازماندگانی مثل من ‫چیزی جز دردسر نذاشته
‫بابابزرگ چیز دیگه‌ای هم برام گذاشته؟
‫چیز دیگه‌ای نمونده
‫خونه‌اش رو برای اون دختره مویی به ارث گذاشته
به تمام عموها و عمه‌هات فقط یکم پول رسیده
‫توجه کنید. ‫قطار به ایستگاه تالات فلو نزدیک می‌شود.
‫قطار از ایستگاه ماهاچای راه افتاده...
‫مامان‌بزرگ
‫[چگونه قبل از مرگ مادربزرگ] ‫[چندین میلیون در بیاریم]
‫خیلی قدیمیه
‫[آگهی فروش یک خانه ‌مغازه‌ی سنّتی] ‫[در ناحیه‌ی تالات فلو]
‫[نزدیکِ غذاخوری با دسترسی راحت و عالی]
‫[و نزدیکِ ایستگاه مترو]
‫[با اِم. تاناپات تماس بگیرید]
‫کی درِ خونه‌ست؟
‫مامان‌بزرگ
‫منم، اِم
‫سرم خلوت بود، اومدم بهت سر بزنم
‫دلم برات تنگ شده بود
‫کیانگ و سویی هم اون روز به دیدنم اومدن
‫واقعاً؟
‫چی شده همه‌تون یادتون افتاده ‫بیاید به من سر بزنید؟
‫اومدم ببینم پات چطوره
‫خوشحال نیستی که نوه‌ات به دیدنت اومده؟
‫خوشحالم
‫چیکار می‌کنی؟
‫غذا خوردی؟
‫بفرما. برات یکم نودل آوردم
‫بیا باهم بخوریم
‫هنوز وقتِ غذا خوردنم نشده
‫چجور نودلی گرفتی؟
‫از اون رستورانِ نودل گوشت معروف
‫یادمه دل و جیگر و اینا رو دوست داری، نه؟
‫واسه همین برات دل و جیگر و سیرابی گرفتم
‫می‌بینی؟ حسابی تازه‌ست. ‫بیا باهم بخوریم.
‫من به درگاه الهه گوان‌یین دعا می‌کنم
‫من اصلاً گوشت قرمز نمی‌خورم
‫پس چی می‌خوری؟
‫مگه این رستوانِ ماهی سرخ‌شده‌ست ‫ستاره‌ی میشلن داره؟
‫ماهیِ سرخ‌شده داریم!
‫تازه سرخ شدن
‫ماهی سرخ‌شده می‌خواید؟
‫ماهی سرخ‌شده!
‫- تازه سرخ شده و خیلی بزرگه ‫- یک، دو، سه، چهار، پنج...
‫ماهی سرخ‌شده؟
‫ماهی سرخ‌شده؟ کدوم یکی رو می‌خوای؟
‫عجب! ماهی سرخ‌شده‌اش ‫خیلی خوشمزه به نظر میاد
‫چرا انقدر سریع برگشتی؟
‫صفِ جلوی مغازه‌اش کوتاه بود؟
‫دوتا ماهیتابه استفاده می‌کرد، مامان‌بزرگ
‫امروز سرش شلوغ بود
‫من 40 ساله که از اون خرید می‌کنم
‫فکر می‌کنی می‌تونی گولم بزنی؟
‫ماهی مغازه‌های دیگه
‫روغنِ زیادی جذب می‌کنه
‫من این رو نمی‌خورم
‫اگه داری غذای سرخ شده می‌خوری، ‫لازم نیست نگرانِ سلامتی‌ات باشی.
‫از همون یارو ماهی گرفتم. ‫داغ داغه.
‫خدایا
‫دیگه سیر شدم
‫چی خوردی؟
‫ماهی‌ای رو که قبلاً برام خریده بودی خوردم
‫داری واسه خودت آب می‌جوشونی؟
‫دارم چایی درست می‌کنم ‫به خدایان پیشکش کنم
‫بذار من برات درستش کنم
‫هی، آب به این زودی جوشید؟
‫معلومه
‫چرا صدای سوت کشیدن کتری رو نشنیدم؟
‫آب رو توی مایکروویو جوشوندم
‫پسره‌ی نفهم!
‫- خدایا! ‫- چیه؟
‫همین الان بیارش پایین!
‫- چرا؟ نمی‌تونی ازش استفاده کنی؟ اون... ‫- چون نمی‌تونی!
‫- سریع‌تره و توی مصرفِ گازم صرفه‌جویی میشه ‫- بیارش پایین
‫نمیشه ازش استفاده کرد
‫چرا، میشه
‫چاییش فرقی نداره، مامان‌بزرگ
‫برای خدایان مهم نیست آب جوشیده یا نه
‫اگه می‌خوای کارها رو سرسری انجام بدی، ‫اصلاً انجامشون نده.
‫فردا میام آب رو برات می‌جوشونم، باشه؟
‫فقط برو
‫فردا با دوتا کتری انجامش میدم
‫اصلاً لازم نکرده بیای
‫به هر حال معمولاً هیچوقت نمیای
‫مواظب خودت باش
‫خیلی خب، بیا
‫خانم مویی یادش رفته اینا رو ببره. ‫حیفه بندازمشون دور.
‫تو چرا انقدر یه‌دنده‌ای؟
‫بهت که گفتم قصد داشتم ‫اونا رو بندازم دور
‫ولی تو بازم اونا رو برام آوردی
‫اگه مثل بقیه‌ی فامیل‌ها ‫اومدی ازم پول بخوای،
‫من هیچ پولی ندارم
‫نه، اینطور نیست
‫من...
‫فکر می‌کنم تو خیلی خوب ‫از بابابزرگ مراقبت کردی
‫ارث و میراثشم باید به کسی ‫که ازش مراقبت کرده برسه
بده، من برات میارمش
‫اومدم باهات در مورد اون شغل آسون
‫با درآمد بالا که داشتی حرف بزنم
‫می‌خوام پول فروش خونه‌ی ‫بابابزرگ رو پس‌انداز کنم
‫واسه همین یه هتل ماهانه اجاره کردم
‫صبحونه و نظافت اتاق داره
‫اگرم حوصله‌ام سر بره، ‫می‌تونم از اینجا برم.
‫الان کارِ پرستاری می‌کنی؟
‫توی کدوم بیمارستان؟
‫اون لباسیه که واسه حسابِ اونلی‌فنزم می‌پوشم
‫با پوشیدن اون لباس‌ها پولِ بیشتری در میارم
‫می‌خوای مشترکِ اونلی‌فنزم بشی؟
‫نه، ممنون
‫از چی خجالت می‌کشی؟
‫ما حتی قبلاً همدیگه رو بوسیدیم
‫وقتی بچه بودیم،
‫وقتی پدر و مادرهامون ‫توی خونه‌ی بابابزرگ ورق بازی می‌کردن،
‫ما خاله‌بازی می‌کردیم، یادته؟
‫من مامان بودم و تو بابا بودی
‫زیرِ پتو همدیگه رو بغل می‌کردیم
‫آره،
‫الان یادم اومد، باشه؟
‫چرا می‌خوای از مادربزرگت مراقبت کنی؟
‫می‌خوام بتونم تنها زندگی کنم
من امتیازاتِ بقیه رو ندارم
‫بعضی‌ها پولدار به دنیا اومدن
‫یه کسب و کارِ خانوادگی ‫برای ادامه دادن دارن
‫پس به اموالِ مادربزرگت چشم دوختی؟
این غم‌انگیزه
‫کاری که ما می‌کنیم...
‫اشتباهه؟
‫می‌دونی،
‫من واقعاً از بچه‌های بابابزرگ متنفرم
‫[باغ بونیانوچ]
‫اونا هفته‌ای یه بار فقط واسه 15 دقیقه ‫به دیدنش می‌اومدن
‫اصلاً چرا زحمت می‌کشیدن بیان؟
اِم
‫هوم؟
‫ما قصد نداریم ناراحتشون کنیم
‫ما اونا رو شاد می‌کنیم
‫چطور تونستی فرد مورد علاقه‌ی بابابزرگ بشی،
‫با این که فقط نوه‌اش هستی؟
‫می‌دونی
‫چیزی که سالمندها واقعاً می‌خوان،
‫ولی هیچوقت از بچه‌هاشون ‫دریافت نمی‌کنن چیه؟
‫وقت، اِم
‫ولی من که تمام روز پیشش بودم
‫وقتی به دیدن مادربزرگت رفتی،
‫بوی عجیبی حس نکردی؟
‫خب، سالمندها بو میدن
‫این یعنی به اندازه‌ی کافی پیشش نبودی
‫باید انقدر پیشش بمونی ‫که دیگه متوجهش نشی
من حتی بوی ادرار بابابزرگم اذیت نمی‌شدم
‫وای!
‫وقتی پوله رو گیر بیارم برت می‌گردونم
‫تو چت شده؟ ‫چرا خونه‌ی مامان‌بزرگ می‌مونی؟
‫مگه تو خودت نمی‌خواستی بری اونجا؟
‫چطور اومدی تو؟
‫مامان بهم کلید داد
‫اینا دیگه چین؟
‫بعضی‌هاشون مالِ خودمه ‫و بعضی‌ها رو خریدم
‫این برای توئه، مامان‌بزرگ
‫پولش رو از فروختن آنلاین وسایلم در آوردم
‫واقعاً برای چی همه‌تون میاید اینجا؟
‫اگه من حالم خوبه،
‫دیگه نیازی به اومدنِ شماها نیست!
‫اون روز که مامانم تو رو برد دکتر،
‫فهمید که...
سرطان داری
‫ولی مامان و دایی‌ها نمی‌خوان تو بدونی
‫شدیده؟
‫مرحله‌ی چهاره
‫دکتر گفته یه سال وقت داری
‫ولی لازم نیست به حرفش گوش کنی، خب؟
‫اون دکترها دوست دارن وانمود کنن ‫همه چی رو می‌دونن
‫خاله ین رو که پایین بلوک ‫زندگی می‌کرد یادته؟
‫دکترش گفته بود نصف سال زنده می‌مونه. ‫الان 10 سال گذشته و زنده‌ست.
‫هنوزم توی خونه‌ی پنج طبقه‌اش ‫بالا و پایین میره
‫وقتی بچه بودم و اینجا زندگی می‌کردم،
‫تو سال‌ها از من مراقبت کردی
‫حالا نوبتِ منه که از تو مراقبت کنم
‫از این به بعد،
‫می‌خوام وقتم رو با تو بگذرونم، مامان‌بزرگ
‫پس این پول رو برای قبض‌ها قبول می‌کنم
‫فردا کمکت می‌کنم حلیم بفروشی
‫کِی میری بیرون؟
‫ساعت 5 صبح
‫- چی؟ ‫- ساعت 5 صبح!
‫چرا انقدر زود؟
‫انتظار داری آخرِ روز حلیم بفروشم؟
‫مردم شب هم حلیم می‌خورن
‫حلیم رو میشه تمام روز خورد
‫مگه این ضرب‌المثل رو نشنیدی؟
‫پرنده‌ی سحرخیز کِرم رو می‌گیره
‫تو تا حالا این رو نشنیدی؟
‫کرمِ سحرخیز زودتر شکارِ پرنده میشه
‫کِرمی که دیر بیدار میشه زنده می‌مونه
‫چشم غُره میری؟
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫خب، من که ساعتِ زنگ‌دار نیستم
تو کیسه‌ی بعدی رو آماده کن
‫باشه
‫- می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟ ‫- فقط صبر کن
‫می‌تونی پول رو بدی از دستگاه خوددریافت ‫بریزم توی حسابت،
‫تا مجبور نشی پیاده تا بانک بری
‫تو دخالت نکن
‫من هر ماه پیاده میرم بانک
‫بهتر نیست این ماه نری؟
‫انگیک
‫اون کیه؟
‫دوستمه
‫بگیر
‫انگیک، حالت چطوره؟
به این زودی مرخصت کردن؟
‫- تازه دیروز مرخص شدم ‫- آهان
‫دکتر گفتی الکی تخت رو اشغال کردم
‫منم از اون مریضی‌ها گرفتم
‫کجاته؟
‫توی روده‌ام
‫چه مرحله‌ای؟
‫چهار
‫منم همینطور
‫خب،
‫باهات همدردی می‌کنم
‫ولی حداقل تو نوه‌ات رو داری ‫که ازت مراقبت کنه
‫بهت حسودی‌ام میشه
‫دیدی؟
‫همه بهت حسودی می‌کنن
‫[بانک پس‌انداز سیام]
‫همین‌جا بمون!
دزدکی از اطلاعاتِ بانکی‌ام استفاده می‌کنی
‫من نوه‌اتم، دزد که نیستم
‫- زیادی اخبار می‌بینی؟ ‫- حالا هرچی. همونجا بمون
‫- سلام، خانم ‫- فکر می‌کنی من یه جور کلاهبردارم؟
‫ممنون
‫- امروزم مثل همیشه سپرده گذاری می‌کنید؟ ‫- بله
‫مامان، این چه وضعیه
‫یخچال بوی سطل آشغال میده
‫باید این چیزهای تاریخ گذشته رو بریزی دور
‫تاریخشون نگذشته. ‫هنوز می‌تونم بخورمشون.
‫تو هر روز اینا رو می‌خوری. ‫برای همین دل درد می‌گیری.
‫حتی اگه بندازیشون دور، ‫از سطل آشغال برشون می‌دارم.
‫شما دخترها از صبح زود بگومگو می‌کنید
‫چرا پایین می‌خوابی، نه بالا؟
‫مامان‌بزرگ درِ اتاقش رو قفل می‌کنه. ‫نمیذاره پیشش بخوابم.
‫چرا انقدر شیک و پیک کردی، مامان‌بزرگ؟
‫شیک و پیک؟
‫آره
‫چرا دکمه‌ی آخرش رو نبستی؟ ‫می‌خوای تیپت سکسی باشه؟
‫بس کن. لازم نیست
‫خیلی تنگه. خوشم نمیاد
‫معلومه که تنگه
‫چرا اذیتم می‌کنی؟
‫دمپایی‌های رینبو رو کِش رفتی؟ ‫اونا زیادی برات تنگ نیستن؟
‫سایزشون خیلی هم خوبه
‫- کاملاً اندازه‌ان؟ ‫- آره
‫- این کاملاً اندازه‌ست؟ ‫- چطور؟
‫چرا اذیتم می‌کنی؟
‫می‌دونی "کاملاً اندازه" یعنی چی دیگه، آره؟
‫اینا پاهای خودمه
‫اگه می‌تونم بپوشمشون، یعنی خوبه. ‫دمپایی‌های تو چی؟
‫حرف ندارن
‫خب چرا لباس قشنگ‌هات رو پوشیدی؟
‫خب، امروز یکشنبه‌ست
‫همه میان اینجا
‫فقط تویی که هیچوقت نمیای
‫این مرغ رو از هتل مونتین گرفتیم، مادر
‫همونی که غذاهای اعیانی داره
‫می‌دونی، رینبو
‫ما طبقه‌ی پایین یه مرغ خونگی داشتیم
‫- ازشون خوشت میاد؟ ‫- من جوجه کوچولو دوست دارم
‫- جوجه کوچولوها نازن ‫- واقعاً؟
‫من و عمه‌ات و بابات ‫تمام روز با مرغه بازی می‌کردیم
‫تا این که توی سال نوی چینی،
‫مامان‌بزرگ سرِ مرغه رو برید
‫بعدش تیکه‌تیکه‌اش کرد ‫و بخارپزش کرد تا بخوریم
‫ولی هیشکی دلش نمی‌اومد اون رو بخوره. ‫واسه همین دادیمش به سگ‌ها.
‫عجب حافظه‌ای داری
‫- درسته، سِیو؟ ‫- یادته کیانگ انقدر گریه می‌کرد
‫که آب دماغش حباب می‌شد؟
‫- آره! ‫- هی!
‫میشه دیگه داستان‌های مسخره ‫واسه دخترم تعریف نکنید؟
‫بیخیال، کیانگ. چیزی نیست
‫به این میگن انتقال دادن دانش
‫هی
‫وقتی غذامون تموم شد، ‫بیاید ورق بازی کنیم.
‫همه‌مون اینجاییم
‫خب، قصد داری از بچه‌هات پول ببری، آره؟
‫برو گاوصندوقت رو باز کن. ‫قراره همه‌ی پول‌هات رو ببرم.
‫می‌خوام تلاش کردنت رو ببینم
‫هرچی داری رو کن!
مامان، ولی من و خانواده‌ام نمی‌تونیم بمونیم
‫باید رینبو رو ببرم بذارم کلاس انگلیسی
‫هی، بیخیال
‫اگه یکی دو دست بازی کنی دیرش نمیشه
‫- راست میگه، کیانگ ‫- وقت ندارم
‫ترافیک هم هست
‫سوی، تو هم همینطور
‫نباید با مامان ورق بازی کنی
‫- واسه چی؟ ‫- باید بذاری استراحت کنه
‫- مامان، هنوزم دل‌درد داری؟ ‫- آره
‫جاییت درد می‌کنه؟
‫من خودم می‌دونم سرطان دارم
‫چی؟
اِم بهم گفت
‫خب، بدنِ خود مامان‌بزرگه
‫به نظرم حق داره بدونه
‫خودم میرم پیش دکتر
‫مزاحم شما نمیشم
‫اینطور نیست
‫اولش، می‌خواستم درمان شی
‫ولی اونا قبول نکردن
‫چی؟
‫چرا داری خودت رو خوب جلوه میدی؟
‫تو اصلاً نیومدی و هیچ هزینه‌ای ندادی
‫آهان، بازم بحثِ پول رو وسط کشیدی
‫من پول ندارم. اگه داشتم، می‌دادم
‫به خاطر این که کار نمی‌کنی
‫کار می‌کنم. چند جا مشغولم
‫- کاسبی کساده ‫- لازم نیست داد بزنید
‫- من کار می‌کنم ‫- تو هم بهتر نیستی، کیانگ
‫- من هر وقت می‌تونم میام ‫- تو وقتت آزاد نیست
‫مگه منم کار نمی‌کنم؟
‫منظورت اینه من و سوی کار نمی‌کنیم؟
‫آره
‫وقتی بزرگ بشم،
‫خوب درس می‌خونم تا دکتر شم ‫و بتونم خوبت کنم
‫چیزی نیست، مامان
‫دوستم یه دکتری می‌شناسه ‫که کله‌گنده‌ها رو درمان می‌کنه
‫خودم هزینه‌ی درمانت رو میدم. ‫بهتر میشی.
‫چیزی نیست. نگرانش نباش
‫خودم می‌برمت بیمارستان
‫نیازی نیست...
‫وظیفه‌ی منه، مامان
‫مامان
‫مامان، من الان رفتم دستشویی ‫و متوجه شدم کفِ زمین خیلی لیزه
‫یه نرده نصب می‌کنم ‫تا بتونی بگیریش. باشه؟
‫از همه‌تون ممنونم
‫خب دیگه. لازم نیست پیاز داغش رو زیاد کنی
‫حالت خوب میشه
‫مگه امروز توی سوپرمارکت شیفت نداری؟
‫نه
‫رفتم شیفتم رو به شب تغییر دادم
‫تا بتونم روزها مامان‌بزرگ رو ببرم شیمی‌درمانی
‫نمی‌تونم پنج شیش روز مرخصی بگیرم
‫ازش انتظاری داری؟
‫چه انتظاری؟
‫مامانم مریضه
‫به نظرت نباید ازش مراقبت کنم؟
‫وگرنه شاید مردم بگن ‫من بچه‌ی قدرنشناسی‌ام
‫فقط این یه دفعه اومدم اینجا
‫دیگه پام رو اینجا نمیذارم
‫یادت نیست دکتر بهت چی گفت؟ ‫گفت باید زیاد ورزش کنی.
‫خودم می‌تونم راه برم
‫می‌بینی؟ مجبور شدی ‫یه روز از کارت مرخصی بگیری
‫اخراجت می‌کنن
‫نگران نباش، مامان‌بزرگ
‫مامان از این به بعد شیفتِ شب کار می‌کنه
‫واسه همین می‌تونه تو رو ببره دکتر
‫آهان
رفتی شیفتت رو عوض کردی؟
‫کِی کارت تموم میشه؟
‫کِی؟
‫صبح، مامان‌بزرگ. ‫اون شب‌ها کار می‌کنه.
‫آهان!
پس یعنی هنوز نخوابیدی؟
‫من میرم بیرون. ‫دیگه نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫چرا الان میری بیرون؟
‫نمی‌تونی بذاری یه کارِ خوب برات بکنم؟
‫هر بار که می‌خوای کارِ خوبی برام بکنی،
‫همیشه برام دردسر درست می‌کنه
‫وقتی از مدرسه انصراف دادی ‫که کمکم کنی حلیم بفروشم...
‫من چه اشتباهی کردم؟
‫نمی‌تونستم مثل کیانگ ‫و سوی بیکار بشینم
‫- و بذارم هر روز با حلیم‌فروشی کمرت رو بشکنی ‫- خب آخرش چی شد؟
‫خودت رو ببین که الان کمرت رو ‫با کار کردن بیشتر از من می‌شکنی
‫اگه کیانگ آورده بودت اینجا، ‫مشکلی باهاش نداشتی؟
آره! بهش میگم
‫ولی معلوم نیست کِی وقتش آزاد میشه ‫که این کارو بکنه
‫مامان‌بزرگ توی دستشویی گریه می‌کنه
‫این غیرممکنه
‫اون هیچوقت یه قطره اشکم برای من نمی‌ریزه
‫درسته
‫همیشه تویی که گریه می‌کنی
‫هر چقدر بیشتر دعوا کنید، ‫اون بیشتر استرس می‌گیره.
‫بذار من مامان‌بزرگ رو ببرم شیمی‌درمانی
من رو نماینده‌ی خودت بدون
‫- چراغ‌ها رو خاموش کردی ‫- بله
‫- هم پایین و هم بالا رو؟ ‫- بله
‫مویی
‫مامان‌بزرگ، این موییـه
‫دخترعموم
‫مامان‌بزرگ، غذا خوردی؟
‫آره
‫کجا میری، مامان‌بزرگ؟
‫میرم دکتر
‫من شما رو می‌رسونم بیمارستان
‫ممنون
‫تو زبونِ تیوچو بلدی؟
‫هی!
یکی طلبم، باشه؟
‫حله
‫اِم، کفش‌هات رو بذار توی صف و نوبت بگیر. ‫ساعت هشت بیمارها رو پذیرش می‌کنن.
‫تازه ما از ساعت 4 صبح بیدار شدیم
‫بریم یه جا برای نشستن پیدا کنیم، مامان‌بزرگ
‫اینجا منتظرم بمون
‫میرم برات ویلچر میارم
‫دفعه‌ی بعد برو کنارش بشین
‫الان بهترین زمان برای جلب نظرشه
‫احساس می‌کنم کل بدنم داره می‌سوزه
‫برو پول رو بذار کنار
‫- توی کابینت ‫- باشه
‫صبر کن، مامان‌بزرگ. ‫کمکت می‌کنم بری بالا.
‫نه. لازم نکرده
‫وقتی بچه بودی، ‫ازم خواستی دستت رو بگیرم.
‫ولی چشم‌هات رو به تلویزیون دوخته بودی
‫به خاطر تو از پله‌ها افتادم پایین
‫یادم نمیاد
‫- ترجیح میدم تنها از پله‌ها بالا برم ‫- بیا اینجا
‫هردو دستت رو بده
‫مویی گفت وقتی کمکت می‌کنم ‫از پله‌ها بالا بری،
‫باید بالاتر ازت وایسم تا نیفتی
‫مطمئنی؟
‫آره. یالا
‫- دست‌هات رو بده ‫- اگه دوباره بیفتم...
‫مواظب باش. یواش
‫یکم استراحت کن
‫این دایی سویـه؟
‫آره
بامزه‌ست
‫مامان‌بزرگ
‫تو و بابابزرگ قدیم‌ها خیلی باحال بودید
‫وقتی تو بچه بودی،
‫از روح می‌ترسیدی
‫هر شب بین من و بابابزرگ می‌خوابیدی
‫من از روح می‌ترسیدم؟
‫باید برات لالایی می‌خوندم ‫تا خوابت ببره
‫دروغ میگی
‫خوبه که دیگه نمی‌ترسی
‫چون روح بابابزرگ خوشش میاد ‫هر شب بیاد پایین قدم بزنه
‫اگه روحش رو دیدی،
‫هیچی نگو
‫لعنتی!
‫فکر کردم گفتی نمی‌ترسی
‫توی تاریکی چیکار می‌کنی؟
‫دارم دعا می‌کنم
‫خواب پدر و مادرم رو دیدم
‫اومده بودن من رو ببرن پیش خودشون
‫اِم...
‫من قراره بمیرم، مگه نه؟
‫این چه حرفیه، مامان‌بزرگ
‫تو به درگاه الهه‌ها دعا کردی
‫دهه‌ها گوشت نخوردی
می‌دونی چندتا گاو به خاطرت نجات پیدا کردن؟
‫تو قرار نیست به این راحتی بمیری. ‫بهم اعتماد کن.
‫خب، پس دیگه برمی‌گردم بالا بخوابم
‫- هی، لازم نیست ‫- تو بخواب...
‫بیا اینجا بخواب
‫لازم نیست خودت رو خسته کنی
‫بیا باهم بریم توی پشه‌بند
‫از این که یه جا خوابیدیم ناراحت نیستی؟
‫میشه یکم بری اون طرف؟
‫باید بهت بگم «زوی سیا»
‫این فحشه؟
‫یعنی «ازت ممنونم»
‫تو چطور چینی هستی؟
‫یه کلمه هم نمی‌فهمی
‫من یه چینیِ تایلندی زبونم. ‫یه چینی تایلندی.
‫- حالا هرچی، من دیگه می‌خوابم ‫- خیلی خب
‫شب بخیر
‫برام لالایی بخون، مامان‌بزرگ
‫هر وقت بیکار بودی این کارو بکن
‫- حتماً. اینجوری تو از کار بیکار میشی ‫- به اندازه‌ی کافی سفت نمی‌بندی
‫اگه زیادی سفت باشه، ‫سرکه خفه میشه.
‫پیشخوان باز شد
‫مامان‌بزرگ، یالا. بیا بریم
‫مامان‌بزرگ، حاضری؟
‫یه لحظه صبر کن
‫مامان‌بزرگ
‫چی شده؟
‫- خدایا ‫- یه لحظه صبر کن
‫وایسا
‫خدای من
‫بیا امروز نریم حلیم فروشی
‫بیا بریم بالا. حمومت می‌کنم
‫می‌تونم برم بفروشم
‫یالا، بریم با اسفنج بشورمت
‫مواظب باش. یواش
‫من کمکت می‌کنم
‫یک، دو، سه
‫بیا
‫خیلی خب. دست‌ها
‫زیرش رو هم پاک کن
‫صبر کن! وایسا! چیکار می‌کنی؟
‫بدنم رو هم پاک کن. ‫همه‌جام چسبناک شده.
‫من دیگه پیر شدم. ‫خجالت نمی‌کشم.
‫یه لحظه صبر کن. ‫من تا حالا این کارو نکردم.
‫بذار قبلش خودم رو آماده کنم
‫خدای من
‫واسه چی آه می‌کشی؟
‫وای!
‫چته؟
‫اون به نوکِ سینه‌ات خورد؟
‫دیوونه شدی؟
‫اون خالِ منه!
‫ممه‌های کی انقدر شل میشه ‫که تا اون پایین بیفته
‫من از کجا بدونم؟
‫ممه‌های من اونقدرم شل و ول نیستن
‫اون دوربینه چیه؟
‫برای زیر نظر گرفتنه
‫زیر نظر گرفتن چی؟
‫زیر نظر گرفتن تو، مامان‌بزرگ
‫اگه یه وقت از حال بری ‫می‌تونم به موقع کمکت کنم
‫اگه تبدیل به زیبای خُفته بشی،
‫سخت میشه شاهزاده‌ای پیدا کرد ‫که تو رو ببوسه
‫داری بهم فحش میدی؟
‫نه
‫بیا، نگاه کن
‫هی!
‫چطور جرأت کردی الهه رو جابجا کنی؟
‫- چرا؟ ‫- نمی‌تونی!
‫همین الان برش گردون سرِ جاش
‫همین الان انجامش بده
‫چطور جرأت کردی، اِم؟
‫- درست شد ‫- نه! دوباره انجامش بده
‫با احترام انجامش بده
‫با هردو دستت
‫با احتیاط جابجاش کن
‫درست شد. برگشت همون جای قبلی
‫انگار هیچوقت جابجا نشده
‫[گوان‌یین]
‫خیلی خب، تموم شد
‫خیلی راحته. دیگه می‌تونی ‫راحت بشینی و راه بری
‫تموم شد؟
‫مامان، برو اون طرف. ‫از بوی سیگار بدت میاد.
‫چرا اینجا وایسادی؟
‫مامان
‫انگار این اناره رسیده. ‫بذار بچینمش.
‫ولش کن
‫من می‌خوامش. برام مهم نیست
‫اون مالِ تو نیست!
‫چی؟ ای جان!
‫سوی!
‫- چرا انقدر روشون حساسی؟ ‫- چون اونا مالِ تو نیستن
‫- چیه؟ ‫- نگهشون داشتی واسه پسرِ مورد علاقه‌ات،
‫آقای کیانگ، درسته؟
‫چی واسه خوردن هست؟
‫برو یه نگاهی بکن
‫هی، اِم
‫می‌دونستی؟
‫مامان‌بزرگ قبلاً به زنِ کیانگ می‌گفت بی‌مصرف
‫بی‌مصرف؟ منظورت چیه؟
‫مگه تو مدرسه نرفتی؟ ‫پس اونجا چی یادتون دادن؟
‫بی‌مصرف به کسی میگن ‫که عیب و ایراد داره
‫هیچکس نمی‌خوادش
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫وقتی اون زنیکه پین تونست خودش رو ‫به کیانگ بچسبونه،
‫کیانگ تبدیل به یه آدم دیگه شد، می‌دونی؟
‫اعیونی‌تر شد
‫کلاسش بالا رفت
‫بچه‌اش رو می‌فرسته مدرسه‌ی بین‌المللی
‫- می‌دونستی؟ ‫- سوی
‫- اون یه وام گرفته... ‫- وقتی مست می‌کنی،
‫- دهنت چفت و بست نداره ‫- چی؟
‫چیه؟ هنوز غیبت کردنم تموم نشده
‫اون روی پسرش حساسه
‫خیلی خب، یه کلمه دیگه حرف نمی‌زنم
‫می‌دونی، شعارِ من اینه: ‫«در حد وُسعت زندگی کن»
‫نه مثل اون. هر چقدر هم داشته باشه، ‫بازم براش کافی نیست.
‫- بسه دیگه ‫- باید به جاش به نیازمندها کمک کنه
‫موافق نیستی؟
‫بگذریم، هزارتا داری بهم قرض بدی؟
‫نه!
‫- کجاست؟ ‫- ندارم
‫- اگه پیداش کنم، برش می‌دارم ‫- نه
‫- فقط هزارتا ‫- نه
‫- هزارتا ‫- هیچی ندارم!
‫- به بوسیدنت ادامه میدم ‫- خدایا!
‫به سوی که می‌رسه،
‫همون بهتره که نیاد
‫چرا؟
‫اگه نیاد، یعنی وضعش خوبه
‫اینطوریه، اِم
‫اونا بچه‌هاش هستن، ما نوه‌ها هستیم
‫اونا خیلی قبل از ما دوست داشته شدن
‫خب می‌تونی خودتون رو رده‌بندی کنی؟
‫الان مامان‌بزرگ کی رو بیشتر دوست داره؟
‫جایگاه اول به دایی کیانگ یا دایی سوی می‌رسه
‫یکی توی بازار سهام فعالیت می‌کنه ‫اون یکی الّاف و بیکاره
‫خودم هم احتمالاً از مامانم بالاتر رفتم
‫اگه نفرِ سوم باشی هیچی گیرت نمیاد
‫تو اون موقع از کجا می‌دونستی نفرِ اولی؟
‫- بابابزرگ بهت گفته بود؟ ‫- سالمندها مستقیم بهت نمیگن
‫می‌تونی حسش کنی
‫حسش کنم؟
‫من نمی‌تونم هیچی رو حس کنم
‫فقط زخم زبون‌ها رو حس می‌کنم
‫هر روز خدا
‫احتمالاً وقت‌هایی بود که بابابزرگم ‫پیش بقیه‌ی فامیل ازم تعریف می‌کرد
‫و می‌گفت چقدر خوب ازش مراقبت می‌کنم
‫گمونم
‫چیزی نمونده برسیم، مامان
‫یکم دوره، ولی هواش بهتره
‫ببخشید که هیچوقت نیاوردمت اینجا
‫به خونه‌مون خوش اومدی، مامان‌بزرگ
‫سلام، مادر
‫نقاشی‌ای رو که کشیدی ‫به مامان‌بزرگ نشون بده، عزیزم
‫بفرمایید
‫مامان‌بزرگ، ازش خوشت میاد؟
‫آره
‫قشنگه
‫مامان، تخت رو دیدی؟
‫رینبو خودش بالش‌ها و پتو رو انتخاب کرده
‫تلویزیون به اینترنت وصله
‫می‌تونی تمام روز برنامه‌های چینی ببینی
‫ولی باید از خونه‌ام مراقبت کنم
‫بیخیال، مامان
‫اون خونه خیلی قدیمیه. ‫اینجا زندگی راحت‌تره.
‫اینجا رستوران و سالن آرایش مو و ناخن هست
‫یه باشگاه سالمندان هم داره
‫هر روز تای‌چی کار می‌کنن
‫ولی مامان‌بزرگ باید بره ‫شیمی‌درمانی، دایی کیانگ
‫سفرِ زیاد براش خوب نیست
‫خب، من توی خونه سهام معامله می‌کنم، ‫پس می‌تونم تمام وقت ازش مراقبت کنم.
‫ولی چطور حلیم بفروشه؟
‫الانم که یکشنبه‌ها رو تعطیل می‌کنه ‫مشتری‌ها شاکی شدن
‫راستش من می‌خوام دیگه حلیم نفروشه
‫من پول دارم
‫اگه بیاد اینجا بمونه، ‫من خودم می‌برمش شیمی‌درمانی.
‫ولی اینجا خیلی دوره
‫اون موقع مجبور نمیشه ‫ساعت 2 صبح بیدار شه؟
اِم
‫بله؟
‫واقعاً ازت ممنونم
‫بیا
‫برای وقتی که گذاشتی و چند ماه گذشته ‫از مامان‌بزرگ مراقبت کردی
این چه حرفیه، دایی کیانگ
‫من به خاطر پول این کارو نمی‌کنم
‫مامان
‫من فقط شنیدم که بچه‌ها ‫باید از مادرشون مراقبت کنن
‫چطور می‌تونم بذارم خواهرزاده‌ام ‫این کارو بکنه؟
‫مامان
‫من می‌خوام تمام وقت پسرت باشم
‫«دیجــــی موویـــــز»
‫- درِ خونه رو قفل کردی؟ ‫- آره
‫رینبو
‫برو از مامان‌بزرگ بپرس ‫بهش خوش می‌گذره یا نه؟
‫می‌خوام بدونم بهش خوش می‌گذره یا نه
‫- می‌تونی این کارو بکنی؟ ‫- آره
‫- مامان‌بزرگ، بهت خوش می‌گذره؟
‫- تو چی، رینبو؟ ‫- به منم خوش می‌گذره
‫نوه‌ی قشنگم
‫این معبد برای تهیه‌ی تابوت کمکِ مالی قبول می‌کنه، مادر
‫خیلی مقدسه
‫دوستم تازگی‌ها به اینجا اومده بود ‫و خیلی زود وضعیتش بهتر شد
‫مامان، قطار سواری خوبه، آره؟
‫درست مثل وقتی که بچه بودیم
‫من رو یاد وقتی میندازه که تو و بابا ‫ما رو با قطار می‌بردید سفر
‫- تو اون موقع خیلی کوچیک بودی ‫- من؟
‫تو
‫سوی توی قطار بدو بدو می‌کرد؟
‫معلومه. هر سه تاتون این کارو می‌کردید
‫امیدوارم امروز همه از زیارتِ معبد حاجت بگیرید
‫هفت
‫هشت
‫نُه
‫مامان، می‌تونی بیای بالا؟
‫- یازده ‫- شما می‌تونید زودتر برید، دایی
من مراقبش هستم
‫دوازده
‫سیزده
‫بالأخره تصمیم گرفتی ‫خونه‌ی خودت بمونی یا خونه‌ی دایی؟
‫میشه ساکت باشی؟
‫دارم پله‌ها رو می‌شمارم. ‫داری باعث میشی یادم بره.
‫چرا می‌شماری؟
‫برای قرعه‌کشی
‫خدایا
‫درد می‌کنه؟
‫یالا
‫قدیم‌ها، وقتی کیانگ بچه بود،
‫ما برای دعا کردن اومدیم اینجا
‫وقتی کارمون تموم شد، ‫دمپایی‌هاش رو دزدیدن.
‫مجبور شدم دمپایی‌هام رو بدم بهش ‫تا بتونه پیاده برگرده خونه
‫اون روزم هوا مثل امروز به شدت آفتابی بود
‫کفِ زمین هم به اندازه‌ی امروز داغ بود
‫پس دایی کیانگ این دمپایی‌ها رو برات خریده؟
‫می‌بینی؟
‫خیلی خب
‫- بیا ‫- خب؟
‫«دعا می‌کنم من، خانم منگجو سیجو...
‫مامان، من برچسب‌ها رو می‌چسبونم ‫و بیرون منتظرت می‌مونم
‫- اوهوم؟ ‫- ...شفا پیدا کنم»
‫- خیلی خب ‫- فقط همین نیست
‫کجا با این عجله؟
‫دیگه چه آرزویی داری؟
‫«دعا می‌کنم پسرِ بزرگم،
‫دخترم،
‫و پسرِ کوچکم...
‫سالم و قوی باشند،
‫و ثروت و طلای زیادی به دست بیارن»
‫خدایا. با این همه آرزو ‫یه برچسب دیگه لازم داریم.
‫پس ریزتر بنویس
‫«و دعا می‌کنم نوه‌ام...
‫شغل خوبی پیدا کنه»
‫خیلی خب
‫- میرم برات می‌چسبونمش ‫- خیلی خب
‫مامان‌بزرگ، ببین. یک
‫[کیانگ: دعا می‌کنم همسر و دخترم شاد باشند]
‫دو
‫[رینبو: دعا می‌کنم با دوست‌هام] ‫[توی همین مدرسه بمونم]
‫سه
‫[پین: دعا می‌کنم پولدار شم]
‫هیچکس برای سلامتی تو آرزو نکرده
‫فکر کنم دایی کیانگ ‫واقعاً نمی‌خواد تو بری باهاشون زندگی کنی
‫اون فقط داره بذر می‌پاشه ‫که بعداً حاصلش رو درو کنه
‫خب، اون خانواده داره
‫باید اول به خانواده‌اش فکر کنه
‫مگه تو خانواده‌اش نیستی، مامان‌بزرگ؟
‫[دعا می‌کنم شفا پیدا کنم]
‫[دعا می‌کنم پسرِ بزرگم، دخترم] ‫[و پسرِ کوچکم]
‫[سالم و قوی و ثروتمند باشند]
‫[و دعا می‌کنم نوه‌ام] ‫[شغل خوبی پیدا کند]
‫[اِم: دعا می‌کنم مادربزرگ] ‫[در قرعه‌کشی برنده شه]
‫مامان
‫وسایلت رو واسه یکشنبه‌ی بعد آماده کن، باشه؟
‫یه ماشین می‌گیرم بیاد دنبالت
اِم
‫پاهام درد می‌کنن
‫می‌خوام دمپایی‌هام رو عوض کنم
‫اول اینا رو امتحان کن
‫چطورن؟
‫یکم گشادن
‫- گشادن؟ ‫- آره
‫خوبه
‫این دفعه سایزِ درست می‌خری
اِم
‫بله؟
‫تو هم داری بذر می‌پاشی به این امید که ‫بعداً حاصلش رو درو کنی، مگه نه؟
‫من...
‫درست مثل دایی کیانگم
‫می‌خوام تمام وقت نوه‌ات باشم
‫تو خیلی چرت و پرت میگی
‫«تو خیلی چرت و پرت میگی»
‫اگه حرفم رو باور نمی‌کنی، اشکال نداره
‫بعدش می‌خوای کدوم‌ها رو امتحان کنی؟
‫بیا هر لنگه‌اش رو یه پات کن ‫تا ببینی از کدوم بیشتر خوشت میاد
‫چیکار می‌کنی؟
‫ببین، به نظرت خوشگل نیستی؟
‫دوباره خوشگل شدی، می‌بینی؟
‫خدایا. تو هم روی ظاهرت حساسی، آره؟
‫بعد از تموم شدن شیمی‌درمانیت،
‫یه جورایی این شکلی میشی
‫چیه؟
‫این چرنده!
‫چیه؟ به نظرت خفن نشدی؟
‫واقعاً خفن شدی
‫دیگه لازم نیست صبح زود بیدار شی ‫که موهات رو فِر کنی
‫ازش خوشت میاد؟
‫آره
‫خیلی خب، یکم استراحت کن
‫استراحت کن
‫چشم‌هات رو ببند
‫من یکم گوشتِ خوک می‌خوام. ‫یکم گوشتِ خوک بهم بده.
‫- فقط گوشتِ خوک می‌خوای؟ ‫- شکمِ خوک...
‫و یکم سبزیجات بده
‫- گفتی فقط گوشتِ خوک می‌خوای ‫- منظورم این بود زیاد بهم!
‫باشه. کلی گوشتِ خوک بهت میدم
‫ببین و یاد بگیر. مدام همش بزن
‫بعدها می‌تونی جای من حلیم بفروشی
‫من نمی‌تونم هر روز ساعت 4 صبح ‫بیدار شم، مامان‌بزرگ
‫می‌تونم آخر شب بفروشم؟
‫یادت نره،
‫ممارست توی هر کاری
‫باعث موفقیتِ آدم میشه
‫فقط کافیه کارت رو خوب انجام بدی
‫اون موقع می‌تونی راحت زندگی کنی
‫درست مثل اون آدم‌های موفق
‫ولی مگه اونا نباید اخته بشن؟
‫اون کلمه «خواجه»ست
‫داری همه چی رو قاطی می‌کنی
‫من شکستت میدم
‫امتحان کن
‫خیلی خب
‫یالا!
‫خیلی خب
‫توی این دست،
‫خانم جو از تالات فلو
‫می‌تونه با این دست بلوف بزنه ‫و برنده شه؟
‫میشه ساکت شی؟
‫داری کارت‌هام رو چشم می‌زنی
‫- بذار ببینم ‫- نه
‫دایی سوی حتماً قماربازی رو ‫از تو به ارث برده
‫خب، توی سال نوی چینی ‫و فستیوال ارواح،
‫نمی‌دونستیم بعد از مراسم‌ها چیکار کنیم
‫پس دور هم جمع می‌شدیم ‫و ورق بازی می‌کردیم
‫احساس تنهایی می‌کنی؟ ‫تو سال‌ها تنها زندگی کردی.
‫احساس تنهایی؟ نمی‌دونم
‫زندگی همینجوریه دیگه
‫ولی از فردای سال نوی چینی خوشم نمیاد
‫یخچال پر میشه از غذای مونده
‫و من...
‫خب...
‫باید همه رو تنهایی بخورم
‫بیا ورق بازی کنیم
‫- بیا، ورق‌های من ‫- خیلی خب
‫هفت با دوتا «دنگ»
‫تو هم رو کن
‫من هشت با دوتا «دنگ» دارم
‫چی؟ این شیشه، نه هشت
‫چون من یه جفت هشت دارم ‫دو برابر میشه
‫مطمئنی وقتی حلیم می‌فروشی ‫سرت کلاه نمیره؟
‫و این اضافه رو هم دارم
‫چی؟
‫تسلیم شو دیگه. من برنده شدم
‫- تسلیم شو ‫- چی؟
‫20 بات از اون سبد بده بیاد
‫چیه؟
‫حتی از مادربزرگتم دزدی می‌کنی
‫چی؟
‫من وقتی پولم رو می‌گیری اصلاً گله نمی‌کنم
‫خیلی خب، یه دور دیگه بازی کنیم؟
‫خوبه که تو پیشمی
‫خوش می‌گذره
‫یالا. بیا به بازی ادامه بدیم
‫باشه
‫- این بار یه بازیِ واقعیه ‫- باشه
‫دایی کیانگ جواب نمیده
‫احتمالاً ناراحته که نرفتی پیشش زندگی کنی
‫دایی سوی هم گوشی‌اش رو خاموش کرده
‫مامانم هم گفت امروز سوپرمارکت نیرو کم داره
‫احتمالاً امروز هیچکس نمیاد، مامان‌بزرگ
‫پس غذا رو بذار توی کابینت
‫وگرنه حشرات دورش جمع میشن
‫درش شُله
‫هی! پول‌های من چی شدن؟ ‫سرِ جاش نیست.
‫- اِم! ‫- چیه؟
‫چطور گُم شده؟
‫کارِ من نبوده
‫من برش نداشتم
‫جدی میگم، کارِ من نبوده
‫می‌بینی؟
‫هم خوراکِ گوشت رو کِش رفته ‫هم پول‌ها رو برداشته
‫تعجبی نداره که غیبش زده
‫چقدر پول برداشته؟
‫لعنتی!
‫خاک بر سرت! تا حالا به مامان‌بزرگ ‫کمک کردی حلیم بفروشه؟
‫اون از هر کیسه فقط 10 تا 20 بات در میاره
‫چند کیسه باید بفروشه که ‫به 200 هزار بات برسه؟
‫تو اصلاً وجدان نداری؟
‫حتی مادربزرگت هم هیچوقت ‫اینجوری توبیخم نکرده بود
‫چقدر بدهی داری؟
‫یه میلیون؟
‫یا...
‫باید از مادربزرگت بخوام کمکم کنه؟
‫دایی سوی
‫چیه؟
‫این نقره‌ی خالصه
‫- می‌تونی بابتش پول خوبی بگیری ‫- خدایا!
‫محشره. بیا اینجا
‫نجاتم دادی
‫ولی این دفعه باید مدتِ بیشتری پیدات نشه
‫بابتِ همه چی متأسفم، اِم
‫از طرفِ من از مادربزرگت مراقبت کن
‫دایی سوی توی آپارتمانش نیست، مامان‌بزرگ
‫موتورش رو هم ندیدم
‫همسایه‌هاش گفتن رفته بیرون شهر کار کنه
‫کسی خونه‌ست؟
‫کی اونجاست؟
‫صاحب خونه هست؟
‫باید از طلبکارهای سوی باشه
‫برو قایم شو
‫من میرم باهاش حرف می‌زنم
‫سلام، خانم
‫اینجا سوی رو پیدا نمی‌کنید
‫اون رفته راهب شده ‫و دیگه برنمی‌گرده
‫من اینجا فقط خدمتکارم
‫من دنبال کسی به اسم سوی نمی‌گردم، خانم
‫توی اینترنت آگهی فروشِ این خونه رو دیدم
‫وقتی به طرف پیام دادم، ‫هیچکس جواب نداد.
‫مطمئن نیستم چیکار کنم
‫ممنون، خانم
‫این خونه فروشی نیست
‫بفرمایید، خانم
‫اسم کسی که آگهی رو منتشر کرده اِم. تاناپاته
‫اون دلّالی چیزیه؟
‫نه. من نمی‌شناسمش
‫مامان‌بزرگ
‫یارو رفت؟
‫به طلبکاره چی گفتی؟
‫گفتم من اینجا فقط خدمتکارم
‫بهتم میاد
‫با این ریخت و لباس
‫به قیافه‌ات هم می‌خوره
‫خدمتکار، برو سرِ کارت. ‫انقدر بیکار نشین.
‫یه پیراهن برات خریدم
‫برای چی؟
‫برای این که واسه کار بپوشی
‫خدایا
‫این پیراهن یکم از مُد افتاده
‫من بعد از سومین جلسه‌ی شیمی‌درمانی،
‫خوب میشم
‫دیگه لازم نیست ازم مراقبت کنی
‫داری من رو بیرون می‌کنی؟
‫وقتی کلاس اول بودی،
‫همیشه شاگرد اول کلاستون بودی
‫تو اگه اراده کنی ‫می‌تونی هر کاری می‌خوای انجام بدی
‫باشه؟
‫برو یه کارِ درست و حسابی پیدا کن
‫من یه آدمِ بی‌عرضه‌ام، مامان‌بزرگ
‫نمی‌تونم با دیگران رقابت کنم
‫وقتی که تو به دنیا اومدی ‫این درختِ انار رو کاشتیم
‫اون دقیقاً با تو هم‌سنه
‫میگن اگه درختِ انار بکاری، ‫بچه سالم می‌مونه.
‫تو یه بار بهم گفتی ‫اگه این درخت روزی میوه داد
‫اونا رو به هیچکس ندم
‫باید اونا رو برای تو نگه می‌داشتم. ‫بیا، بخورش.
‫یادم نمیاد
‫ببخشید که همیشه گفتم تو یه بی‌عرضه‌ای
‫فقط بذار فعلاً پیشت بمونم و مُفت‌خوری کنم
‫وقتی بهتر شی میرم
‫پس...
‫فردا می‌تونی با من یه جایی بیای؟
‫این واقعاً خونه‌ی برادر بزرگته؟
‫چرا من توی این خانواده به دنیا نیومدم؟
‫خونه‌اش مثل هتله
‫خدای من
‫♪ وقتی نیازمندم جانی تازه به من بده ♪
‫♪ وقتی گمراه شدم هدایتم کن ♪
‫♪ همیشه منبع انرژی‌ام باش ♪
‫♪ قلبم را گرم کن ♪
‫♪ قلبِ تو ♪
‫♪ مثل قلبِ من است ♪
‫♪ قلب‌هایمان را بین ستاره‌ها یکی می‌کنیم ♪
‫♪ خالص و درخشان ♪
‫دلیل این که من و نوه‌ام امروز اینجاییم
‫اینه که من سرطان دارم
‫می‌خوام یه قطعه زمین برای قبرم بخرم ‫به امید این که عمرم رو بیشتر کنم
‫پس می‌خوام کمکم کنی
‫شاید یه میلیون بات، ‫اگه امکانش باشه؟
‫وقتی مامان و بابا ‫خونه‌ی «تالات نوی» رو به تو دادن،
‫تو از فروشش چندین میلیون گرفتی
‫من هیچوقت ازت یه قرونم نخواستم
‫خب، مامان و بابا ‫اونجا رو به من دادن، درسته؟
‫یادت نمیاد؟ تو هم اونجا بودی
ولی من بود که تر و خشکشون کردم
‫چرا هیچوقت چیزی به من نرسید؟
‫از وقتی که بچه بودم،
‫مامان و بابا هرچی که داشتن،
‫همیشه فقط به تو می‌دادن
‫پس منی که ازشون مراقبت کردم چی؟
‫چرا به من هیچی نرسید؟
‫اونا کارِ درستی کردن
‫اگه به تو چیزی می‌دادن،
‫همش به شوهرِ نکبتت می‌رسید
‫ولی اون شوهرِ نکبتم رو...
‫مامان و بابا برام پیدا کرده بودن
‫اگه واقعاً پول لازم داری،
‫برو از بچه‌هات بخواه
‫فهمیدی؟
‫چون من حتی یه قرونم به تو نمیدم
اِم، بیا بریم خونه
‫برو و دیگه هیچوقت برنگرد
‫من و تو دیگه یه نام خانوادگی نداریم
‫- در حال نزدیک شدن به ایستگاه تافرا ‫- مامان‌بزرگ. پاشو بریم
‫لطفاً هنگام پیاده شدن...
‫چرا انقدر دلت می‌خواد ‫قطعه‌ی قبرت بزرگ باشه؟
‫من یه قطعه زمینِ خوب برای قبرم می‌خوام
‫تا بچه‌هام مرفّه و خوشبخت بشن
‫مردم می‌بیننش و فکر می‌کنن
‫شما تقوای فرزندی دارید
‫اینا چرنده، مامان‌بزرگ
‫خیلی احمقانه‌ست
‫قبرهای پدر و مادر خودت ‫توی زمین‌های کوچیک و ناجوره
‫ولی بازم برادرت ثروتمنده
‫وقتی آدم‌ها می‌میرن، فقط می‌میرن
‫مغز از کار می‌افته
‫بعدش هم بدن تبدیل به بخشی ‫از خاک یا آب میشه
‫کی می‌دونه قراره کجا باشه؟
‫حتی نمی‌فهمی بقیه توی چه وضعی هستن
‫نمی‌فهمی پولدارن یا فقیر
‫ولی اگه بمیرم
‫و تو گُل‌ها رو با بی‌دقتی پخش کنی،
‫روحم میاد سراغت و عذابت میده
‫باشه
‫فقط بیا
‫امیدوارم بیای
‫توی روزِ نظافت قبور، ‫حتی نمی‌فهمی کی میاد و کی نمیاد.
‫دایی کیانگ شاید یکی رو استخدام کنه ‫که مراسم رو انجام بده
‫منم شاید برم توی استریت ویوی گوگل
‫و از پشتِ مانیتور بهت ادای احترام کنم
‫ولی اگه جایی که توش دفن میشم قشنگ باشه...
‫کی می‌دونه، شاید همه‌تون دلتون بخواد بیاید
‫بفرمایید بشینید
‫سلام
‫بعد از بررسی نتایج شیمی‌درمانی،
‫به نظر میاد بیمار هیچ بهبودی پیدا نکرده
‫دکتر گفت حالت بهتره
‫دیگه نیازی به ادامه دادن شیمی‌درمانی نداری
‫اولش گفتید شیمی‌درمانی ‫بیماریش رو درمان می‌کنه
‫مطمئنید خوب بررسی کردید؟
‫از این به بعد، طبق علائمت درمانت می‌کنیم
‫نیازی نیست شیمی‌درمانی رو تکمیل کنم؟
‫همونطور که گفتم
‫باید میزانِ زیادی از وقتتون رو ‫به بیمار اختصاص بدید
‫- این از هر چیزی مهم‌تره ‫- آروم باش
‫- درست میشه ‫- خانواده باید قوی باشه
‫دوستم انگیک رو که یادته،
‫اون چند روز پیش مُرد
‫اونم شیمی‌درمانیش رو تکمیل نکرد
‫این بدنِ خودمه
‫حق دارم بدونم، مگه نه؟
‫مامان‌بزرگ چی گفت؟
‫یعنی چی، مامان؟
‫«آب رفته به جوی برنمی‌گرده»
‫اتفاقیه که افتاده و نمیشه کاریش کرد
‫بابا. مامان
‫بیاید و من رو با خودتون ببرید. ‫خیلی درد دارم.
‫بابابزرگ، مامان‌بزرگ. کجایید؟
‫من می‌خوام بمیرم
‫سِیو
‫مامان حالش چطوره؟
‫دکتر آزمایشات بیشتری انجام میده
‫اگه چیزی نباشه، ‫فردا می‌تونه بره خونه.
‫پاشو
‫سِیو، بیا بیرون باهم حرف بزنیم
‫سند خونه‌ی مامان کجاست؟
‫مامان هنوز نمرده
‫واسه چی الان داری سراغش رو می‌گیری؟
‫بالأخره یکی باید کارهاش رو بکنه دیگه
‫الان انجام دادنش راحت‌تر از بعده
‫زنت بهت گفته این کارو بکنی، مگه نه؟
‫دیدی؟
‫برای همین نمی‌خوام عضو این خانواده باشم
‫چرا شماها با پین جوری رفتار می‌کنید ‫انگار عضو خانواده‌مون نیست؟
‫خب سند کجاست؟
‫توی کمد خونه‌ی مامانه
‫مامان
‫اگه دایی کیانگ از مامان‌بزرگ خواست ‫چیزی رو امضا کنه، نذار امضاش کنه
‫مامان
‫به من گوش میدی؟
‫مامان
‫[اتاق بیمار]
‫سریع مالکیتش رو انتقال بده
‫خیلی ممنون، سِیو
‫مامان‌بزرگ خونه رو به دایی سوی داده
‫[اتاق ویژه]
‫صبر کن
‫من میرم با بیمارستان تسویه حساب کنم
‫ببرش ایستگاه تاکسی ‫و اونجا منتظر بمون
اِم
‫از پول دادن به دایی سوی ‫درس عبرت نگرفتی؟
‫خب، اون نمی‌تونه از پس خودش بربیاد
‫تو همیشه اینجوری هستی
‫برای همین اون شکست‌خورده‌ست
‫فکر می‌کردم خودت گفتی ‫مراقبت‌کننده پاداش می‌گیره
‫من چیز دیگه‌ای ندارم بدم
‫دیگه لازم نیست ازم مراقبت کنی
‫من خوب ازت مراقبت نکردم؟
‫تو خوب ازم مراقبت کردی
‫در واقع خیلی خوب بودی
چرا هیچوقت نمیذاری عزیزکرده‌ات بشم؟
‫جایگاه من کجاست؟
‫من رو کجا قرار میدی؟
‫جواب بده!
‫جواب بده، مامان‌بزرگ!
‫تو احمقی...
‫که آدمِ اشتباهی رو دوست داری
‫بمیر، بمیر، بمیر!
‫مامانت مُرده!
‫تموم شد
‫تو اصلاً خوابیدی؟
‫مامان! میکروفن صدات رو می‌گیره
‫هی
‫اصلاً این وقت صبح بیننده هم داری؟
‫مگه نشنیدی؟
‫پرنده‌ی سحرخیز کِرم رو می‌گیره
‫ولی کِرمش باید خارجی باشه
‫کسی که خونه‌ی مامان‌بزرگ رو خریده ‫قراره بیاد و بازسازیش کنه
‫برو اونجا و کمک کن وسایل رو جمع کنن
‫هرچی که اونجاست باید دور ریخته شه
‫چیه؟
‫دقیقاً عینِ کیانگ حرف می‌زنی
‫اون حتی گفت اگه مامان‌بزرگ بمیره ‫به مراسم خاکسپاریش نمیره
‫راستش خوبه که خونه به من و تو نرسید
‫بخشنده بودن خیلی از گیرنده بودن ‫احساسِ بهتری داره
‫سعی داری دلِ خودت رو خوش کنی یا چی؟
‫مگه تو هم خونه رو نمی‌خواستی؟
‫کِی می‌خواستمش؟
‫اگه نه، چرا همش شیفتت رو عوض می‌کردی که به مامان‌بزرگ سر بزنی؟
‫چون دلم براش تنگ میشه
‫وقتی تو خونه نبودی،
‫خونه واقعاً ساکت بود
‫احساس تنهایی می‌کردی؟
‫بالأخره درک کردم
‫وقتی همه از خونه رفتن ‫مامان‌بزرگ چه حسی پیدا کرده
‫سلام. می‌تونید داخل پارک کنید
‫یه اتاق برات حاضر کردم، مویی
‫- ممنون ‫- قابلی نداره
‫آخرین بار، عمه‌ام بی‌هوش شد
‫از قرار معلوم بیماری قلبی داره
‫پس می‌خواد من ازش مراقبت کنم
‫تنها پسرش سال‌ها پیش از دنیا رفته
‫عروسش و نوه‌هاش برای همیشه ‫به خارج از کشور مهاجرت کردن
‫بیا کمکم کن، اِم
‫من توی خونه ازش مراقبت می‌کنم
‫تو هم می‌تونی با بردنش ‫به بیمارستان کمک کنی
‫وقتی که از دنیا بره،
‫بخشی از سهمم رو به تو میدم
‫فکر می‌کردم خونه به تو برسه
‫مامان‌بزرگت بهم گفت
‫تو خوب ازش مراقبت کردی
‫تا حالا خوابِ بابابزرگ رو دیدی؟
‫روزی که بابابزرگ فوت شد...
‫غذا پرید ته گلوش و بعد خشکش زد
‫من می‌دونستم چطور بهش کمک کنم
‫ولی این کارو نکردم
‫اون همش بهم می‌گفت...
‫وقتشه بذارم بره
‫گمونم به جای خوبی رفته
‫برای همین هیچوقت به دیدنم نیومده
‫به الهه گوان‌یین مهربان ادای احترام می‌کنم
‫گوان‌یینِ محترم، ناجی از خطرات ‫و مظهرِ الهام الهی
‫به الهه گوان‌یین مهربان ادای احترام می‌کنم
‫[خانه‌ی سالمندان]
‫مامان، می‌دونستی؟
‫دایی سوی مامان‌بزرگ رو نبرده پیش خودش زندگی کنه
‫اون رو گذاشته خانه‌ی سالمندان
‫دارم میرم ملاقاتش
‫سلام، مامان‌بزرگ
‫سلام
‫صبح بخیر
‫- برای ملاقاتِ فامیلت اومدی؟ خوش اومدی ‫- سلام. به ملاقات فامیلت اومدی؟
‫سلام
‫- سلام ‫- برای ملاقات فامیلت اومدی؟
‫بله
‫آقای چائیاپون، خواهرزاده‌تون اومده
‫- بله ‫- بفرمایید
‫مامان‌بزرگ تازه خوابش برد
‫من تمام بدهی‌هام رو دادم
‫یکم پول مونده
‫باید بگیریش
‫نگهش دار
‫هی، چیزی نیست
‫چون از این به بعد، ‫هیچکس قرار نیست کمکت کنه.
‫کی هستی؟
‫نوه‌ی بی‌عرضه‌ات اومده، مامان‌بزرگ
‫غذا خوردی؟
‫عالیه، می‌خواستم جذابیتم رو بهت نشون بدم
‫مامان‌بزرگ، با من بیا خونه
‫من برات حلیم درست می‌کنم
‫بیا بریم خونه
‫مامان!
‫چرا این رو نگه داشتی؟
‫چیه؟ تو هم این کارو می‌کنی
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫برگرد و دراز بکش
‫تو نباید مثل من چیزهای ‫تاریخ مصرف گذشته بخوری
‫سرطان ژنتیکیه
‫می‌دونم
‫پسرها اموال رو به ارث می‌برن
‫دخترها سرطان رو به ارث می‌برن
‫از چی حرف می‌زنید؟
‫دارید خاطره سازی می‌کنید، آره؟
‫ادامه بدید
‫اِم...
‫همیشه بهم گیر میده،
‫و ازم می‌پرسه
‫کی رو بیشتر دوست دارم
‫منم نمی‌دونم
‫ولی تنها چیزی که می‌دونم
‫اینه که بیشتر می‌خوام با تو بمونم
‫- سلام، زن‌دایی پین ‫- سلام
‫سال نوی چینی مبارک
‫می‌تونی به زبون تیوچو بگی، رینبو
‫بیا بریم مامان‌بزرگ رو ببینیم
‫نمی‌دونم این رو می‌دونی یا نه، دایی کیانگ
‫مامان‌بزرگ یه بار بهم گفت که
‫گوشتِ گاو غذای مورد علاقه‌اشه
‫ولی تو وقتی بچه بودی، ‫زیاد مریض می‌شدی.
‫بنابراین از الهه گوان‌یین خواسته ‫مراقبت باشه
‫و تو قوی و سالم باشی
‫در عوض دیگه تا ابد گوشت نخوره
‫کیانگ
‫بیا پایین
‫تازگی‌ها زیاد نتونستی بخوابی
‫مامان‌بزرگ
‫پسرت به دیدنت اومده
‫لبخند بزن
‫مامان‌بزرگ
‫دایی کیانگ دستت رو گرفته
‫مامان، تو خیلی خوش‌شانسی
‫که نوه‌ای داری که خوب ازت مراقبت می‌کنه
‫[خانواده دائوچای]
‫دل و جیگر و سیرابی انقدر پختن ‫که نرم شدن، مامان‌بزرگ
اون ‫کمربند نقره‌ای رو که بابابزرگ بهت داد ندیدی؟
‫نمی‌دونم کجا گذاشتمش. ‫پیداش نمی‌کنم.
‫این یه جور کلاهبرداریه؟
‫مادربزرگم فوت شده. شرمنده
‫[بانک پس‌اندازِ سیام]
‫[خانم منگجو سیجو] ‫[برای آقای تاناپات تاواراکول]
‫این حساب کِی افتتاح شده؟
‫چرا من یادم نمیاد؟
تو فقط گیم بازی می‌کنی
‫خیلی یواش راه میری
‫الان بانک می‌بنده
‫مامان‌بزرگ تو هم یواش راه میری
‫می‌خوام برات یه حساب باز کنم
‫می‌بینی؟
‫قراره توش پول بریزم
‫تو شاگرد اول کلاستون شدی
در طول سال توی حسابت پول می‌ریزم
‫می‌تونی تا آخر عمرت توش پول بریزی؟
‫من می‌خوام میلیون‌ها پول داشته باشم
‫خدایا. داری بهم فحش میدی؟
‫می‌خوای با یه میلیون چیکار کنی؟
‫یه خونه‌ی جدید می‌خرم، مامان‌بزرگ
‫خونه‌ی تو قدیمیه
‫پر از سوسکه
‫حتی وقتی ازش حرف می‌زنم ‫موهای تنم سیخ میشه. می‌بینی؟
‫خدای من، موهای تنت سیخ میشه؟
‫تو خیلی چرت و پرت میگی
‫می‌خوام کل مبلغ رو برداشت کنم ‫و حساب رو ببندم
اِم
‫به تابوت ضربه بزن ‫و مسیر رو به مامان‌بزرگ بگو
‫مامان‌بزرگ
‫ما داریم می‌ریم
‫مامان‌بزرگ
‫داریم از کنار حلیم‌فروشی رد می‌شیم
‫مامان‌بزرگ
‫داریم از روی پل رد می‌شیم
‫مامان‌بزرگ
‫به خونه‌ای که برات خریدم رسیدیم
‫مامان‌بزرگ
‫من تو رو بیشتر از همه دوست دارم
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫رینبو
‫چیکار می‌کنی؟
‫بیا اینجا
‫برو گل‌ها رو واسه مامان‌بزرگ پخش کن
‫سوی، چرا کمک نمی‌کنی ‫غذاها رو آماده کنیم؟
‫- من سعی دارم لاتاری 12 میلیونی ببرم ‫- خدایا!
‫بفرما. قشنگ واسه مامان‌بزرگ پخششون کن
‫کیانگ، مامان چند سالش بود؟ ‫78 سالش بود، درسته؟
‫- رینبو ‫- طبق تقویم چینی 79 سالش بود
‫بذار کمک کنم
‫بیا، اینجوری انجامش بده
‫من نشونت میدم
‫- ببین ‫- 997...
‫مهم نیست چه عددی باشه
‫هیچوقت برنده نمیشی
‫عددی داری که با 22 تموم شه؟
‫اون شماره رو می‌خوام چیکار؟ ‫قراره 79 باشه!
‫یه عکس بگیر!
‫خیلی خب، می‌خوای اینجا بمونی؟ باشه
‫« ترجمه از سینـا صداقت » ‫.:: SinCities ::.
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.