(ริปเปอร์ผู้น่ากลัว ตอน 2)
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ริปเปอร์ชนะเกมนี้
และทําตามคําพูดที่ว่า จะกําจัดวายร้ายให้หมดไปจากเมือง
ทั้งเมืองให้รางวัลริปเปอร์ และที่แย่สุดคือผู้ว่าการรัฐให้อํานาจยัยนั่นเต็มๆ
เพื่อกําจัดเหล่าวายร้าย และเปลี่ยนให้เมืองนี้มันเพอร์เฟกต์
แม้แต่ความผิดเพียงแค่เล็กน้อยก็ยังถูกกวาดล้าง
หา
ไม่ เดี๋ยว ฉันใส่ให้อีก 25 เซนต์ก็ได้ ขอร้องละ
ตอนนี้เมืองกลายเป็นอะไรไปแล้วก็ไม่รู้
ทิฟฟานี่ ฟลัฟฟิต สดจากพิพิธภัณฑ์
พอไม่มีอาชญากรรม พวกยามก็ตกงานกันหมดเลยค่ะ
ผมต้องหาเงินเลี้ยงครอบครัวนะ
โหดร้ายมาก
ดีที่ฉันเป็นนักข่าวสายอาชญากรรม อาชีพฉันยังอยู่ดี
เดี๋ยวนะ
วันที่รูปปั้นนั่นถูกปล้นควรจะเป็นจุดจบของริปเปอร์
ควรจะเป็นวันที่แบดกายส์กลับมาทําสถิติต่อเนื่อง
แต่วันนั้นกลับเป็นวันที่ริปเปอร์ชนะ
เราจะได้ออกไปจากที่นี่มั้ย
แบดกายส์จะได้กลับไปร้ายอีกหรือเปล่า แล้ว...
แล้วเมื่อไหร่แกจะเงียบ
ถ้าโดนขังเดี่ยวคงเหมือนได้ไปเที่ยวแล้ว
ทุกคนช่วยตั้งใจคิดหาทางออกไปจากที่นี่ก่อนได้มั้ย
คิดออกละ อิสรภาพสุดที่รัก เรามาแล้ว
รักเขาข้างเดียว
(วายร้ายพันธุ์ดี: เดอะ ซีรีส์)
เราต้องออกจากที่นี่ แต่จะทําไง
หรือว่าฉัน... แล้วฉันก็...
คิดออกแล้ว
ลองวิธีไหนก็ล้มเหลวหมดเลย
วิธีขุดโพรงหนียังไม่ถือว่าล้มเหลวนะ แต่ว่าตอนนี้มันแค่ยังไม่สําเร็จเท่านั้น
สเนค บอกทีว่าเจอทางออกผ่านท่อประปา
ไม่อะ มันเป็นระบบปิด
แต่มีข่าวดีอย่างหนึ่ง
ฉันมุดท่อไปแลกของกับห้องอื่นได้
อยากได้อะไรอะ เค้ก เจลใส่ผม หรือบะหมี่
ขนมส้วม
ฉันน่าจะแฮ็กประตูได้ ถ้าโน้ตบุ๊กฉันไม่โดนยึดเป็นของกลาง
แล้วโน้ตบุ๊กสบู่ที่สร้างก็ใช้การไม่ได้
ขอพูดอีกทีว่าฉันอยากจะขอยืม ไอ้สบู่นั่นมาใช้อาบน้ําในส้วมหน่อย
นี่ฉันตัวเหม็นหมดแล้วเนี่ย
สเนค งั้นนายลองเอามันไปแลกเป็นของจริงซิ
ฉันเก่ง แต่ไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก
ต้องใช้ของเด็ดๆ ถึงจะแลกโน้ตบุ๊กของเธอคืนมาได้
อรุณสวัสดิ์ เหล่าวายร้าย เป็นเช้าที่งดงามอะไรเช่นนี้
ข้างนอกคือเมืองที่เพอร์เฟกต์ที่สุดที่เคยเป็น
และในนี้ พวกแกก็ได้อยู่ในที่ที่ควรจะอยู่
คือในห้องขังตลอดกาล
โชคดีนะที่มีกรงมาคั่นฉันกับแกไว้อะ
ทําตัวสบายๆ ก็แล้วกัน แต่ก็สบายเต็มที่ไม่ได้
เพราะเดี๋ยวก็จะมีหน้าใหม่มาให้แออัดกันกว่าเดิม
ยามแกรี่ ไม่
พ่อหนุ่มหน้ามนคนนี้ไปทําอะไรให้ใครมา เขาถึงสมควรจะโดนจับแบบนี้
เราจับได้ว่าเขาบุกรุกเข้าพิพิธภัณฑ์ ตอนกลางคืน หลังจากโดนไล่ออกแล้ว
คุณไล่ผมออกได้ แต่ผมจะไม่มีวันหยุดเฝ้ายาม
แต่แกบุกรุก เพราะงั้นแกเป็นวายร้ายแล้ว
และอย่างพวกแกก็เป็นได้แค่วายร้ายเท่านั้น
แต่ชาวเมืองคนอื่นยังมีโอกาสอยู่
โอกาสทําตัวให้เพอร์เฟกต์
เพราะฉันมาเพื่อกําจัดขยะ และทําความสะอาดบ้านเมือง
อ๋อ เหรอ เดี๋ยวจะทําความสะอาดบ้านให้
หมายถึงบ้านไง บ้านใหญ่ๆ ก็คือคุกนี่แหละ เพราะฉันจะพาพวกเราออกไป
กะแล้วเชียว ฉันเจอ...
แปรงสีฟันเก่าเหรอ
แหวะ
ฉันขอนะ ฟันฉันมันชักจะรู้สึกเหมือนตะไคร่ขึ้นอะ
เดี๋ยว ไอ้นี่เป็นของที่ต้องมี
กระดาษชําระ ของใช้สุดแสนล้ําค่าที่สุดในคุก
คิดว่ามันใช้แลกโน้ตบุ๊กฉันคืนมาได้มั้ย
ซีกโลกนี้กดส้วมแล้วน้ําหมุน ทวนเข็มนาฬิกาหรือเปล่าล่ะ แน่อยู่แล้ว
นายจะบ้าหรือไงเนี่ย
แต่ฉันจะไม่ไหวแล้วอะ
ได้มาหรือเปล่า
- เยี่ยม - ฉันบอกว่าไง
ราชาส้วมออกโรงเองเลยนะเนี่ย
โอเค เวลาปล้นส่วนใหญ่ เราต้องหาทางเข้า แต่วันนี้ต้องหาทางออก
เวบส์ ประตูกรงเป็นยังไงบ้าง
ประตูอะไร
ริปเปอร์วางระบบของที่นี่ เอาไว้เป๊ะมาก เป๊ะเกิน
เป๊ะจนทุกอย่างเป็นแบบเดิม ในเวลาเดิมทุกวันเลย
ในสาม สอง...
ไปเรียนภาษาไมโครเวฟมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่ใช่ เอ่อ
ไปๆ
เฮ้ย ไอ้พวกหุ่นกระป๋อง เอานี่ไปกิน
จะยืนบื้อทําไม รีบหนีไปสิ
ฉันให้แกดูแลช่วงบ่ายแค่วันเดียว แล้วแกก็ปล่อยแบดกายส์หนีไปได้
เพราะแกโดนอาหารเลอะเทอะ ดึงความสนใจเนี่ยนะ
ฉันเคยจับมันได้ และจะจับมันได้อีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ ฉันเรียนรู้จากความผิดพลาด
ที่ผ่านมา ฉันคงใจดีเกินไป
ขอดูแผงควบคุมแกหน่อยซิ
ฉันแน่ใจ
ฉันจะปรับระดับความเข้มงวดของแกเป็นขั้นสุด
จากนี้ไป เราจะไม่ได้หมายหัวแค่วายร้าย
แต่จะรวมถึงการก่อกวน ความสะเพร่า ข้อห้าม
และที่ฉันไม่ชอบส่วนตัว ผิดธรรมเนียม
ไหนดูซิว่าทีนี้แบดกายส์จะหนีฉันพ้นได้ยังไง
เรารอดแล้ว
ข้างนอกอากาศบริสุทธิ์ชะมัดเลย
รสชาติเหมือนอิสรภาพ
- นายว่าริปเปอร์รู้หรือยังว่าเราหายไป - ใครสน
ขอให้ชีวิตนี้ไม่ต้องเจอหน้ามันอีก
ทั้งขังเราไว้ แล้วก็พังสถิติต่อเนื่องของเราอีกอะ
แล้วจะทําอะไรกันต่ออะ
ทําในสิ่งที่วายร้ายอย่างเราจะทํา
คือย้ายเมือง สร้างตัวตนขึ้นใหม่ แล้วก่อการร้ายที่อื่นแทน
ฉันอยากจะกลับมาไว้หนวดอีกที
สเนค ครั้งล่าสุดที่นายไว้หนวด นายก็แค่ลอกคราบที่ริมปากบน มันอี๋มาก
แล้วเราจะย้ายเมืองจริงๆ ดิ
เราต้องย้ายเหรอ อย่างเศร้า
เรามีความทรงจํากับเมืองนี้เยอะเลย
แต่มีทางเลือกไหนอีกอะ
เมืองนี้ยังมีอะไรที่ฉันอยากแฮ็กอยู่
มีความเป็นส่วนตัวอีกเพียบรอให้ฉันบุกรุกเข้าไป
นั่นมันซอยที่ฉันล้วงกระเป๋าครั้งแรกเลยนะ
ส่วนซอยนั้นเป็นซอยที่ฉันโดนจับ ข้อหาล้วงกระเป๋า ซึ่งก็ครั้งเดียวกันนั่นแหละ
ฉันเห็นรังเก่าของเราด้วย ยังไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันเผลอระเบิดมัน
รังเก่าอยู่ทางนั้นเว้ย
จะไปลืมลงได้ไง
แล้วถ้าเรามีทางเลือกอื่นอะ
เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเรานะ
วูล์ฟ
ก็คิดดูสิ ริปเปอร์ยังไม่รู้ว่าเราหนีมา
วูล์ฟ
ฝ่ายที่ได้เปรียบคือเรา เราเซอร์ไพรส์มันได้นะ
วูล์ฟ
ปัดโธ่เว้ย พวกแกอย่าเพิ่งขัด ตอนที่ฉันกําลังพูดได้มั้ย รอแป๊บหนึ่ง
ดูโง่เลยทีนี้
จะเอายังไงดี
คุณทักผิดคนแล้ว
ชื่อผมคือจอห์นนี่ หนวดงาม ทรอปิคาน่า
มันก็ต้องลองดูน่ะนะ
ขึ้นมาเลย
ขอบคุณที่ช่วยเราไว้เมื่อกี้นะ
ริปเปอร์กับหุ่นของมันเกลียดเรา
ริปเปอร์ไม่ได้จะหยุดแค่พวกวายร้ายแล้ว
ตอนนี้เขาหมายหัวใครก็ตามที่ไม่ "เพอร์เฟกต์"
แค่เคี้ยวหมากฝรั่งก็ผิดกฎ นอนดึกก็โดน เปิดเพลงดังๆ
ชายเสื้อออกนอกกางเกง สับปะรดบนพิซซ่า
แต่อันนี้ฉันก็แอบเห็นด้วยนะ ไม่มีใครรอด
จริงๆ นะ ฉันคิดถึงความซ่าของพวกคุณน่ะ
พอไม่มีอาชญากรรมให้รายงาน นักข่าวอาชญากรรมก็ไม่มีอะไรให้ทํา
มีแค่ข่าวเบาสมอง ตัดริบบิ้นเปิดงาน
แถมนางห้ามกระทั่งกรรไกรแฟชั่นด้ามใหญ่ แล้วจะตัดริบบิ้นไปเพื่อ
ริปเปอร์ไม่ยอมหยุดแน่ๆ จนกว่าเมืองนี้จะเพอร์เฟกต์โดยสมบูรณ์
ฉันเลยจะไม่อยู่ละ
จะให้ฉันไปส่งที่ไหนก็ได้นะ แต่ไม่เอาบาร์สโตว์ ฉันไม่เคยจอดที่บาร์สโตว์
ขอบคุณที่อยากช่วยนะ ทิฟฟานี่
ขอบคุณที่เปิดเผยภูมิหลังปริศนาของคุณด้วย
แต่เราจะอยู่เมืองนี้
ถามจริง
เราจะยอมให้ริปเปอร์เอาความเพอร์เฟกต์ ที่บิดเบี้ยวมาทําลายเมืองไม่ได้หรอก
รู้มั้ย ฉันนึกว่าเราต้องเป็นวายร้ายที่เพอร์เฟกต์
และทําสถิติที่เพอร์เฟกต์
แต่พอมันจบแล้ว ฉันก็เลยรู้สึกตัวว่า
ถึงเราจะไม่เพอร์เฟกต์ แล้วยังไงอะ
มันทําให้เรามีความเป็นวายร้ายน้อยลงเหรอ
ใช่
ไม่
อาจจะ
ง. ถูกทุกข้อ
พอพยายามจะเพอร์เฟกต์ ก็กลายเป็นการทิ้งส่วนดีไปด้วย
ถูกเผงเลย สิ่งที่ฉันคิดได้ก็คือ ความเพอร์เฟกต์ก็คือคุกละ
และเมืองที่เพอร์เฟกต์ ก็เป็นแค่คุกขนาดใหญ่ที่ริปเปอร์อยากสร้าง
แต่นี่เมืองของเรา มันคุ้มที่จะช่วย จะเอายังไงอะ
เราเอาด้วย แต่ต้องทํายังไงอะ ไอ้ริปเปอร์มันมีกองทัพหุ่นยนต์เลยนะ
ฉันมีไอเดีย แต่ต้องมีคนช่วยเรานะ
ทิฟฟานี่ ก่อนคุณจะไป คุณช่วยเรา ทําข่าวที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตก่อนได้มั้ย
ชาร์ก ปิรันย่า ขอแรงด้วยนะ
ได้อยู่แล้ว วูล์ฟ
เราพร้อมสําหรับทุกอย่าง
หลังจากผ่านไอ้คุกมืดๆ เหม็นๆ น่าอนาถนั่นมาได้
ฉันจะส่งนายกลับไปคุกนั่น
แค่ชั่วคราวน่ะ ฉันอยากให้พวกนาย พาแก๊งอื่นออกมา จะได้ช่วยเราได้ไง
กว่าจะออกมาจากคุกได้ เราหาทางกันชาติหนึ่งเลยนะ
และไม่ได้จะว่าเพื่อนปลาหรอกนะ แต่เราไม่ใช่ปลาที่ฉลาดที่สุดในถัง
จริงแหละ
ฉันแฮ็กระบบความปลอดภัยไว้แล้ว
ข้างในคุกกันสัญญาณทั้งหมดเลย เพราะงั้น ใช้เครื่องสื่อสารไม่ได้
แต่พวกนายก็แค่ต้องกรอกพาสเวิร์ดนี้ ที่คอมพิวเตอร์กลาง
เพื่อเปิดประตูห้องขังทั้งหมด
ง่ายจะตาย ไม่มีทางพลาดอยู่แล้ว
อย่ามาบอกว่าฉันทําอะไรไม่ได้
โอเค ทีม พวกเรามาล้มริปเปอร์ และช่วยเมืองของเรากัน
ทําตัวร้ายๆ สนุกขนาดนี้เลยเหรอ
มิน่าล่ะ ถึงได้ทําเป็นอาชีพ
หุ่นริปเปอร์ เราต้องย่องเข้าไปปิดมัน
นิ่งๆ ไว้
ทําไมฉันเป็นคนดึงนาย
ฉันรู้ว่าฉันเป็นพี่กล้าม แต่นายตัวใหญ่กว่าฉันห้าเท่า
นายเกือบทําเราโดนจับได้
โทษที แต่ฉันจะไม่พลาดแล้ว
โอเค เวบส์แฮ็กระบบแล้ว
เราน่าจะเข้าไปได้ด้วยพาสเวิร์ดที่เธอให้มา
- เอากระดาษมา - อ้าว ฉันนึกว่านายเอามา
ไม่ นั่นมันหน้าที่นาย
ไม่ใช่แล้ว เพื่อนปลา แต่เราไม่มีเวลาจะเถียงกัน
นี่ ฉันจําได้ว่าพาสเวิร์ดเป็นอะไรที่จําง่ายๆ
เพราะงั้น เราก็แค่ต้องนึกให้ออก
ในหัวฉันคิดออกแค่คําว่า "เบอร์เกอร์"
ใช่ "เบอร์เกอร์" มั้ย
ในหัวฉันมันมีแต่ป้ายนีออนใหญ่ๆ กะพริบว่า "เบอร์เกอร์"
มันไม่ใช่ "เบอร์เกอร์" มันเป็นอย่างอื่น มัน...
หรือว่าเป็น "เบอร์เกอร์"
- บ้าจริง - ไม่ใช่ได้ไง
ลอง "เบอร์เกอร์เบอร์เกอร์" ไหม
อันนี้แหละถูกชัวร์ป้าบ
แฮ็กระบบประชาสัมพันธ์ริปเปอร์แล้ว ได้เวลาลุย
- พร้อมนะ - พร้อม
ห้ามใครวิ่ง กระโดด หรือวิ่งกระโดด
และจําไว้ เสื้อผ้าลายทางกับลายสก็อต ห้ามใส่พร้อมๆ กัน
ทุกคนต้องเป็นเหมือนฉัน เมืองนี้จะได้เป็นเมืองที่เพอร์เฟกต์
ไง ผมเอง วายร้ายขาประจําของคุณ
หรืออย่างน้อยก็เคยเป็น ก่อนริปเปอร์พยายามกําจัดเรา
ตอนแรกพวกคุณอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องดีแล้ว
แต่พวกคุณรู้สึกยังไงบ้าง ที่ริปเปอร์ทําให้ทุกคนกลายเป็นวายร้าย
เพราะภารกิจบิดเบี้ยว ที่จะทําให้ทุกอย่างเพอร์เฟกต์
เขาเลยมองข้ามความพอดีที่เพอร์เฟกต์ไป
เพราะมันไม่มีใครหรอกที่เพอร์เฟกต์
พวกเราน่ะล้วนประกอบขึ้นมาจาก ส่วนที่ดีและส่วนที่แย่
ถามจริงนะ พวกคุณอยากจะ เพอร์เฟกต์ตลอดเวลางั้นเหรอ
น่าเบื่อจะตาย
มันคงน่าสนุกกว่านะ ถ้าจะนอนดึกกว่าเคอร์ฟิว ใส่เสื้อขาวหลังวันแรงงาน
กินของหวานก่อนกินมื้อเย็น
กดลิฟต์เล่นๆ ให้มันครบทุกชั้น
เขย่ากระป๋องน้ําอัดลมเลย เพื่อน
เคี้ยวข้าวไม่ปิดปาก ใส่ถุงเท้ากับรองเท้าแตะ
จะเสียงเบาเหมือนในบ้านไปทําไม ไม่ใส่เสื้อ ไม่ใส่รองเท้า ก็ไม่มีปัญหา
ใช่แล้ว พวกคุณอาจจะไม่เพอร์เฟกต์ แต่ใครสน คุณเป็นส่วนหนึ่งของเรา
หาทางหยุดเรื่องไร้สาระนี่เดี๋ยวนี้
รู้มั้ย ความเพอร์เฟกต์ก็คือคุก และมันได้เวลาแหกคุกแล้ว
ขอฝากพวกคุณด้วยนะ เพื่อประโยชน์ของเมืองนี้ ช่วยร้ายกันสักหน่อย
โอเค ทุกๆ คน
อย่างที่เห็นว่าตอนนี้ ยังมีวายร้ายลอยนวล แต่เดี๋ยวก็จับได้
โอเค กลับสู่ความสงบ
แล้วห้ามจ้องด้วย เพราะมันผิดกฎหมาย
ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะไม่ทําแบบนั้นนะ เขย่าน้ําอัดลม อะอะอ้า หุ่นยนต์
ไม่ ไปลากคอแบดกายส์มา
(ไม่ถูกต้อง)
โอเค ไม่ใช่ "เบอร์เกอร์" "เบอร์เกอร์เบอร์เกอร์" "แฮมเบอร์เกอร์"
หรือว่าจะลอง "เบอร์เกอร์แฮม" มันบ้าไปปะ
จะว่าไป อะไรคือเบอร์เกอร์ล่ะ โปรตีนที่ประกบด้วยแป้งเหรอ
งั้นเบอร์เกอร์คือแซนด์วิชเหรอ หรือว่าเป็นทาโก้
คาลโซเน่ใช่เบอร์เกอร์มั้ย
พาสเวิร์ดคือ "คาลโซเน่" ใช่มั้ย
ตั้งสติหน่อยสิ เราต้องนึกให้ออก
เพื่อเมืองของเรา และทุกคนฝากความหวังไว้กับเรา เฮ้ นี่ไรอะ
อะไรล่ะ
เรื่องตลกคือ สรุปว่าฉันมีพาสเวิร์ด อยู่กับตัวมาตั้งแต่แรก
"พาสเวิร์ดของเวบส์ นี่เป็นพาสเวิร์ดที่ดี เก่งมาก เวบส์"
(ปิดระบบความปลอดภัย)
งั้นเผ่นกันเถอะ
- เพื่อนปลา - เพื่อนปลา
ใครอยากกินของหวานก่อนจะกินมื้อเย็นบ้างคะ
พวกหุ่นยนต์มันยุ่งกันจนหัวไหม้กว่า ผิวฉันตอนที่อาบแดดเป็นชาติอีก
ริปเปอร์ไม่น่าไปปรับให้เข้มงวดขนาดนี้
ไม่มีทางที่พวกมันจะรับเรื่องทั้งหมดได้
นี่ แก ดูนี่
ฉันเป็นวายร้ายที่เพิ่งแหกคุกออกมาหมาดๆ
ฉันเองก็เพิ่งแหกคุกออกมาเหมือนกัน
แถมตอนหนีออกมา ฉันไม่ได้ใส่กางเกงในสะอาดด้วย
ฉันวางเครื่องดื่มโดยไม่มีที่รองแก้ว
ฉันเริ่มกินเบอร์ริโต้จากตรงกลางชิ้น
อย่างเจ๋ง
ไหนพวกมันล่ะ แกบอกว่าเห็นพวกมันแถวนี้นี่นา
ไง พวกเรากําลังจะเรอเป็นตัวอักษร พวกคุณจะเอาด้วยมั้ย
พวกนั้นไม่ใช่พวกแบดกายส์
พวกเราทุกคนคือแบดกายส์
ใช่ เราคือแบดกายส์
ไง ฉันบอกแล้วไง พวกหุ่นยนต์ของมันน่ะตามไม่ทันหรอก
ชาวเมืองอยู่ข้างเรา แต่จะจัดการริปเปอร์ยังไงล่ะ
มันจะสนุกก็ตรงนี้นี่แหละ พ่อครีบงามเพื่อนรัก
เราจะได้ทําในสิ่งที่เราถนัด
คือทําตัวร้าย
ระวังอย่าให้มื้อเช้าพุ่งนะ
พวกมันตามเรามาแล้ว
กําลังสงสัยเลยว่าเมื่อไหร่จะได้เจอแก
หวัดดี แบดกายส์
ให้ตาย พวกแกชอบใช้ชีวิต ให้สมชื่อแก๊งจังเลยเนอะ
ไหนดูซิ ข้อหาของพวกแกตอนนี้ แหกคุกหนีออกมา
แฮ็กอุปกรณ์ภาพและเสียงของฉัน ใส่เสื้อสีขาวหลังจากวันแรงงาน
เสื่อมสุดๆ ไปเลย
เท่มั้ยพวก ใส่บ่อยๆ ดีกว่า
- เยี่ยม ฉันชอบนะ - อย่างแหล่มเลย
พอแล้ว ฉันจะลากพวกแก กลับคุกที่พวกแกควรอยู่ หุ่น
โอเค แกคงทําแบบนั้นได้
แต่ฉันมีลางสังหรณ์ว่าแกคงจะหยุด สถานการณ์ที่เกิดขึ้นยากหน่อยถ้าไม่มีเราอะ
ฉันมีข้อเสนอที่ดีกับเราทั้งสองฝ่าย
ฉันคิดว่าแกอ่านแล้วน่าจะยอมรับมันได้นะ
เดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน
คิดว่าตลกมากเลยงั้นดิ
พอแกกลับไปอยู่หลังลูกกรง เดี๋ยวได้รู้ว่าใครจะขํา
ไม่มีใครขํา
เพราะว่าการขํามันผิดกฎหมาย
แกทิ้งขยะลงพื้นเหรอ
- อันนี้ผิดกฎหมายแน่นอน - น่าเกลียดมาก
ขนาดฉันยังไม่ทําอย่างนั้นเลย
ใช่ รักสิ่งแวดล้อมกันหน่อยสิ พวก
เดี๋ยว ไม่ แกหลอกฉัน
ก็ไม่รู้สิ ชาร์ก เอาไงกันดี พวกเรา
เฮ้ย แกเป็นลูกน้องฉัน ถอยไปเดี๋ยวนี้
อย่าให้ฉันต้องเล่นงานนะ ไอ้พวกหุ่น
เอาไปกิน
เข้าตัวเองล้วนๆ เลย
ไม่ได้เล่นคํานะเนี่ย
บาย ริปเปอร์ ความร้ายก็คือความร้าย และวายร้ายก็คือวายร้าย
โดยเฉพาะแก๊งเราที่ร้ายกว่าแก๊งอื่น
ด้วยเหตุที่ริปเปอร์ถูกจับ จากนโยบายให้โอกาสศูนย์ครั้งของตัวเอง
ในที่สุดเมืองของเราก็เลยกลับมา แบบไม่เพอร์เฟกต์อย่างเพอร์เฟกต์ค่ะ
พิพิธภัณฑ์เปิดงานแสดงใหม่
เกี่ยวกับเหล่าผู้แหกกฎที่โด่งดังในประวัติศาสตร์
ทายสิคะ ใครได้ตัดริบบิ้น
เอากรรไกรยักษ์มาให้ฉันตัดเลย
เก่งมากเลย ทุกๆ คน เราได้เมืองเราคืนมาละ
แถมดีที่เสนอให้สั่งเบอร์เกอร์
- ได้เสมอ - ไม่รู้ทําไมถึงอยากกินขึ้นมา
ฉันน่ะดีใจมากที่ไม่ต้องย้ายเมือง
ชักจะชอบก่อการร้ายกับพวกแกที่นี่ซะแล้ว
แต่ก็น่าจะไว้หนวดอยู่ดี
มันอี๋สุดๆ เลยอะ
- ไม่เอานะ - อย่าเลย
สรุปคือเอาไว้ก่อน งั้นวูล์ฟ จะทําอะไรต่อดีอะ
พวกเราไปปล้นกันแบบคลาสสิกดีมั้ย
ได้เวลาก่อเรื่อง และจากนี้ไป ไม่มีอะไรมาหยุดพวกเราได้
คําบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม