Hej!
Czekajcie! Stójcie!
Hej!
Cóż, Kaede.
Przecież nie proszę o wielką przysługę.
Ale zdecydowanie nie chcę, żebyś odmówił.
Zrobię to.
- Zrobię, co chcesz! - Co?
Mów do nas z większym szacunkiem.
O rany! Hej!
Hej!
Zrobisz to?
Tak! Co tylko zechcecie!
- Tak? - Jasne. Tak!
Hej!
Dzięki temu wywabimy Natsumi Kawai ze świątyni.
Piękny wyraz twarzy człowieka przyciśniętego do muru.
Chętnie zobaczyłbym jego minę, jak go puszczasz.
Znasz film Szklana pułapka?
Tak.
Ta scena na końcu, kiedy Hans, szef złodziei, spada,
była kręcona komputerowo.
Ale Hansa naprawdę zrzucono z 13 metrów.
Powiedzieli mu,
że usłyszy: „Trzy, dwa, jeden… skacz!”.
A potem go puszczą.
A było tylko:
„Trzy, dwa,
jeden!”.
I go puścili.
Dzięki temu udało im się nagrać
realistyczny wyraz zaskoczenia i strachu na twarzy.
Hans Gruber…
To był świetny złoczyńca.
Genialny, zimny jak głaz, diaboliczny, ale dżentelmen.
Atrakcyjna postać, pełna humoru i tragizmu.
Ten film stał się klasykiem
nie z powodu niechlujnego bohatera, ale ze względu na osiągnięcia Hansa.
Niewiele pamiętam z filmu.
Zdaje się, że Goto skontaktował się z Abiru Holdings.
Już czas, żeby informacja dotarła do Sekiyo,
dlatego musimy szybko znaleźć impostorkę.
Zgadzam się.
Skontaktuję się z Reiko.
A co z Takeshitą?
Nie wiem.
Ostatnio się nie kontaktował.
Nawet nie prosił o pieniądze.
Ale jego rola jest prawie skończona, więc to bez znaczenia.
TOKIJSCY OSZUŚCI
Oszuści kradną duże sumy pieniędzy, udając właścicieli nieruchomości.
Chcą sprzedać ziemię przy użyciu podrobionych dokumentów.
W grupie takich oszustów jest lider,
negocjator, informator,
prawnik, fałszerz dokumentów
i koordynator castingów dla impostorów.
Aby ukraść miliardy jenów,
potrzeba precyzji i zaawansowanych technik kryminalnych.
I jak? Znalazłeś nową działkę?
ODCINEK 4
Jeszcze nie.
Tak między nami. Pojawiły się grunty podobne do Oimachi…
Nie,
nawet większe.
Naprawdę?
Zdobędziesz je?
Tego jeszcze nie wiem.
Wygląda na to, że właścicielka nie chce ich sprzedać.
Cały nasz dział bardzo się stara, ale…
Rozumiem.
Nie możemy grać ostro, jak kiedyś…
Mamy za sobą kilka niebezpiecznych akcji, co?
Zdecydowanie.
Ale jeśli obaj mamy wspiąć się jeszcze wyżej,
nie możemy się tu potknąć.
Zdaję sobie z tego sprawę.
W przyszłym tygodniu prezes leci na miesiąc do Kazachstanu.
Zaangażował się w ten projekt.
Ale nie sądzę, że wszystko pójdzie gładko.
Pewnie wróci później, niż sądzi.
Rozumiem.
Do tego czasu załatw ten teren.
Zrozumiałem.
Przepraszam.
Panie dyrektorze, czas jechać.
Dobrze.
- To ja już pójdę. - Tak.
W porządku?
Tak.
Nie wygląda na to.
Halo?
Co?
Zaraz tam będę.
To nie pomyłka?
Nie, ale nie wiem, czemu ta informacja pojawiła się tak nagle.
Zarządca majątku świątyni
oferuje teren firmie Abiru Holdings.
Abiru?
Handel nieruchomościami, kurorty, ubrania…
Czemu taka nędzna firma?
Robiliśmy już z nimi interesy?
Nie, ale w zeszłym roku mieli 15 mld jenów obrotu.
Sprawdziliśmy ich. Nie ma nic, co mogłoby zagrozić umowie.
I jeszcze jedno.
Proszę. Ta doradczyni.
Inne nazwisko, ale to żona Tabuse’a, członka liberałów.
Tabuse wspiera firmy budowlane.
Brzmi wiarygodnie.
Szefie, pospieszmy się.
Skoro my o tym wiemy, jest duża szansa, że inne firmy też.
Tokyu rewitalizuje okolice stacji kolejowych…
Jeszcze nie zacząłeś działać?
Pomyślałem, że najpierw zapytam.
Idioto! Skontaktuj się z nimi!
Tak jest! Przepraszam.
RESTAURACJA JAPOŃSKA ATAMI
Co? Teraz pracuję.
Co to za praca?
Co?
Szykujesz bankiet czy szukasz impostorki?
Jedno i drugie. Jak sytuacja?
Sekiyo chyba wpadnie w naszą pułapkę.
Zaczęliśmy szykować dokumenty, ale…
Wiem.
- Zdjęcia do prawa jazdy i paszportu? - Tak.
Chyba zaczniemy w przyszłym tygodniu, więc gdybyś mogła…
Wiem. Rozłączam się.
Takumi, co mam zamazać w umowie sprzedaży?
Część dotyczącą ceny.
Tu, tu i tu.
Dziesięć miliardów…
Ogromna kwota.
To będzie wasza największa transakcja?
Chyba tak.
Cześć.
Masz ochotę?
Co?
Chciałam kupić kawę, ale wcisnęłam zły przycisk.
Ale…
Proszę.
Dziękuję.
To twój syn?
Co?
Zauważyłam zdjęcie.
Aha.
Ile ma lat?
Dziesięć.
Rozumiem.
Jest rok młodszy od mojego syna.
Naprawdę?
Tak.
Byłby… gdyby on żył.
Co?
Minęło już pięć lat…
Chcesz zobaczyć zdjęcie Ryuto?
Tak, chętnie.
Chwileczkę.
Jeśli masz zobaczyć zdjęcie, to to najładniejsze.
Które ci pokazać…
Tak, to.
Zobacz.
Jaki ładny uśmiech.
Był nieśmiałym jedynakiem.
Jęczał, że nie chce iść do podstawówki.
Ale jak już zaczął szkołę, było dobrze.
Mój syn był taki sam.
Naprawdę?
Tak.
Zdobył wielu przyjaciół.
Zaprosili go do klubu piłkarskiego.
Na początku był beznadziejny,
ale ciężko pracował
i w końcu zaczął grać na meczach.
Pewnej niedzieli wyszedł na mecz…
ale po drodze…
potrącił go samochód…
Dużo wycierpiałaś.
Przepraszam. Nie powinnam była tak nagle o tym mówić.
Jak ma na imię twój syn?
Kenta.
Kenta uprawia jakiś sport?
Nie…
Od dawna jest w szpitalu.
Jest chory.
Co?
Tak mi przykro.
Pewnie jest ci ciężko.
Myślę, żeby znów pojechać do więzienia w Chibie.
Chodzi o Tsujimoto?
Gdybym mogła z nim znów porozmawiać,
może znalazłabym jakąś wskazówkę.
Na przykład?
Nie jestem pewna…
Czuję, że Takumi Tsujimoto nie zerwał zupełnie kontaktów z rodziną.
Na przykład ten list. Złożył wniosek o zmianę adresu.
Albo grób jego żony i syna.
Zbliża się rocznica ich śmierci. Może odwiedzić grób.
To wciąż jego rodzina.
Nie jestem pewien…
Obecny Takumi mógł odrzucić całą swoją przeszłość,
gdy postanowił zostać oszustem.
A czy ty…
zrobiłbyś to samo?
Co?
A gdyby, hipotetycznie,
to samo przytrafiło się twojej żonie i córce?
Odciąłbyś się od absolutnie wszystkiego?
Co? Dziwne pytanie.
Ja nie wiem. Nie jestem mężatką i nie mam dzieci.
Ale ty masz rodzinę. Dlatego cię o to pytam.
Ja bym tak nie zrobił.
Nie? Dlaczego?
No bo… po prostu nie.
Dlatego że kochasz swoją rodzinę?
Nie bądź śmieszna.
Wiem, że na tym zagraconym biurku masz zdjęcie rodziny.
Wcale nie.
Kłamiesz.
Przestań!
Widzisz? Masz.
Myślę, że nie byłoby mu łatwo odciąć się od rodziny.
Tatsu…
Masz chwilę?
Jasne.
Ta ofiara zabójstwa, nad którą pracuje I Wydział,
to nie ten rekin nieruchomości z twojej dawnej sprawy oszustwa?
Toshikatsu Hayashi. Tak, to on.
Tak mi się wydawało.
Jaki jest status tego śledztwa?
Wczoraj znaleziono ciało,
jeszcze nic się nie dzieje.
Rozumiem.
Halo? Mówi Haba.
Tak.
Dobrze.
Dokąd idziesz?
Pozwolę ci zająć się ojcem Tsujimota.
Co?
Śledczy prawie skończyli.
Tędy.
Hej, Matsuoka.
Tatsu! Co tu robisz?
- Pracuję nad oszustwem gruntowym. - Jasne.
Pomyślałem, że te sprawy są powiązane.
To na pewno zabójstwo?
Właśnie trwa sekcja, ale to zadzierzgnięcie.
- Tutaj? - Tego nie wiemy.
Nie ma śladów walki.
Ale rozmawiałem z technikami. Trochę tu za czysto.
Zdaje się, że ofiara często tu nocowała.
Nie wyglądał na czyścioszka,
a podłoga jest dziwnie czysta.
Myślisz, że zatarto ślady walki?
Tego jeszcze nie wiemy.
Zaczekaj.
Mogę się rozejrzeć?
Jasne.
Halo?
Tak…
WIZYTA G. AHIRU
„G. Ahiru”?
„G…”
Tak, rozumiem.
Pasuje mi.
Dam znać, ile osób będzie z naszej strony.
Tak, dziękuję.
Przepraszam. Do widzenia.
- Załatwione? - W końcu rozmawiałem z dyrektorem Abiru.
- No i? - Powiedział:
„Porozmawiajmy”.
Tak jak się spodziewaliśmy, inne firmy też się dopytują,
ale chyba spotkamy się z nimi jako pierwsi.
Świetnie. Kiedy?
Za pięć dni. Ósmego listopada o 15.00.
Nie można trochę wcześniej?
Dyrektor mógłby się z nami spotkać,
ale to najlepszy dzień dla właścicielki i pozostałych.
Właścicielka? Czyli poznamy mniszkę rezydentkę?
Tak.
Będą tam właścicielka, Natsumi Kawai, sekretarz sądowy, doradca finansowy
i doradca, który zarządza majątkiem świątyni.
My też musimy tam iść w silnym składzie. Zbierz ludzi.
Ile mamy przygotować? Nie możemy iść z pustymi rękami.
Pomyślmy.
Przerób projekt Oimachi i przygotuj jak najdokładniejszy plan.
Rozumiem.
Zaczekaj.
Podał konkretną cenę?
Mówił, że powie nam na spotkaniu.
To logiczne.
Jak sądzisz?
Myślę, że podstawą do negocjacji będzie 10, może 11 miliardów.
Też tak myślę.
Przepraszam.
Yamauchi, Haraguchi, Takasu, Yashiki i Ninomiya!
- Do sali konferencyjnej! - Już.
Dziesięć miliardów…
Cześć.
Cześć, Takumi.
Mamy spotkanie z Sekiyo.
Kiedy?
Ósmego listopada o 15.00. U Abiru.
Rozumiem.
Nie cieszysz się?
Nie o to chodzi.
Jeszcze nie wpadli w naszą pułapkę.
Takumi dopiero zaczyna.
Ale to ogromny krok naprzód.
Dziękuję.
Reiko przysłała zdjęcie kandydatki na impostorkę.
Sprzątaczka?
Co myślisz?
Inne rysy twarzy, ale ma w sobie to coś.
Też tak myślę.
Naprawdę?
Sam nie wiem.
Taka nieszczęsna kobieta w średnim wieku.
Dzwoni Reiko.
Cześć.
Dobra robota.
Reiko, właśnie rozmawialiśmy o tej impostorce.
Opowiesz nam coś o niej?
Dajcie mi chwilę.
Jestem wykończona jej żałosną historią.
Wyborne.
No więc…
Yoshie Taniguchi, 51 lat.
Samotna matka pracująca jako sprzątaczka w hotelach i zajazdach w Atami.
Prowadziła z mężem restaurację. Rozwiedli się parę lat temu.
Zdradzał ją i uciekł z jej przyjaciółką, która z nimi pracowała.
Restauracja podupadła, a teraz ona ją spłaca.
Obecnie ma około 12,5 mln długu.
To na razie tyle.
Wyraźnie ma pecha.
Jak podejrzewałeś, jest w podobnej sytuacji co mniszka.
Inne kobiety też są w złej sytuacji,
ale Taniguchi potrzebuje pieniędzy już teraz.
To znaczy?
Jej jedynak jest w szpitalu z wrodzoną wadą serca.
Nie mają pieniędzy na leczenie.
Idealnie.
Dla dziecka matka stanie się demonem. U mnie w rodzinie jest tak samo.
Ile potrzebuje?
Na razie pięć milionów.
Stawka wynosi trzy, ale może tym razem trochę ją podniesiemy.
Jak jej pamięć?
Nie wydaje się głupia,
ale jak mówiliście, dla syna zrobi wszystko.
Takumi, co myślisz?
Najpierw musiałbym ją poznać, ale czuję, że się nadaje.
No to postanowione.
Nie mamy czasu,
więc pójdzie na spotkanie z Sekiyo w przyszłym tygodniu.
Dobrze. Jeśli chodzi o paszport i prawo jazdy,
myślę, że wystarczy zmienić zdjęcie.
Wyślę je do Nagaia.
Zaczekaj.
Jeszcze jest czas, ale ma się spotkać z nimi osobiście.
Będzie gotowa? Ogoli głowę?
To nie będzie problem. Po tych przejściach ma alopecję.
Widzicie?
Serio?
Dobrze się składa.
Sądziłem, że to będzie największa przeszkoda.
Dla kobiety włosy dużo znaczą.
Akurat.
Choć to na pewno będzie najtrudniejsze zadanie.
Powinnam za to dostać coś więcej.
Jeszcze nie mówiłaś, że ma być impostorką?
Powiem jej to za kilka dni.
Wracam do restauracji.
Dziękuję.
- A właśnie, Goto. - Tak?
Zamówię ci nowe wizytówki.
Świetnie.
Mogę wybrać ci imię i nazwisko?
Pewnie.
ZNALEZIONO CIAŁO 50-LETNIEGO MĘŻCZYZNY ZDANIEM POLICJI TO ZABÓJSTWO
Tatsu, myślisz, że ten rekin gruntowy ma z tym coś wspólnego?
Nie wiem.
Jednak,
kiedy ostatnio ścigałem Harrisona i pozostałych,
ten człowiek był pośrednio zamieszany w sprawę.
PODEJRZENIE ZABÓJSTWA
Myślisz, że „G” sugeruje Goto?
Jeśli szykują nowe grunty,
to możliwe.
A to „Ahiru”? Ma oznaczać kaczkę?
Nie wiem.
„Wizyta”, czyli… spotkanie?
Chwileczkę.
No…
Ahiru… nieruchomości.
W Hiroszimie jest firma Ahiru Nieruchomości,
- Specjalizacja: domy jednorodzinne. - No…
Raczej nie mają z tym nic wspólnego.
- Co? - Nie, nic.
Wyobraziłam sobie Golgo 13 z kaczką.
Co to takiego?
Manga. Pseudonim Golgo to G.
To dlatego obraz zabójcy Golgo
z kwaczącą kaczką…
Dobrze. Już rozumiem.
Co z tym spotkaniem z Masamim Tsujimoto?
Jadę tam jutro z samego rana.
To na dziś możesz kończyć. Ja też idę do domu.
Dobrze. Świetna robota.
Tatsu, gdzie mieszkasz?
W Tsurukawie.
To dość daleko.
Tak.
Masz własny dom?
No tak.
Cudownie.
Tak sobie.
Z rynku wtórnego i daleko od komisariatu.
Ja cię za to bardzo szanuję.
Obecnie pomysł kupna domu dla rodziny
młodym mężczyznom nawet nie przychodzi do głowy.
Jak mojemu byłemu. Był w oddziale prewencji.
Mieliśmy się pobrać,
ale kiedy wspomniałam o domu,
spytał, czemu nie zostaniemy w mieszkaniu policyjnym.
Nie do wiary, co?
Dlatego zerwaliśmy.
Rozumiem.
Twoja żona też pracuje?
Nie, zajmuje się domem.
No to ją też bardzo podziwiam.
Bo to znaczy, że wspierała detektywa oddanego swojej pracy
i zajmowała się rodziną.
Zwykła starsza kobieta.
Nie, to niesamowite.
Zaproś mnie kiedyś.
Do siebie?
Ale po co?
Chcę zobaczyć twój dom.
Tak na przyszłość.
Dobrej nocy.
Dobranoc.
DZIADKU, BABCIU, DZIĘKUJĘ ZA WSZYSTKO
WIZYTA G. AHIRU
Przygotować ci coś?
Nie, dziękuję.
Zaraz idę spać.
Yuri powiedziała, że wpadnie w przyszłym tygodniu.
Dobrze.
Jak się czujesz?
Tak sobie. Wyniki mi się poprawiły. Będzie dobrze.
Zostało ci niecałe pół roku.
Nie przesadź, proszę.
Dobranoc.
Co powiesz na wycieczkę?
Chcesz jechać?
Co?
Gdy przejdę na emeryturę, będziemy mieli czas,
więc może pojechalibyśmy z Yuri i jej rodziną do Okinawy…
Co tak nagle?
Dostanę odprawę, będziemy mogli sobie pozwolić. To jak?
Zapytam Yuri.
W najgorszym razie pojedziemy we dwoje.
To nie byłoby takie najgorsze.
No tak…
To nie byłoby najgorsze.
„Abiru”?
ABIRU NIERUCHOMOŚCI
REJESTRACJA ROZWODU ŻONA: SAEKO SHIMOMURA
Co to było?
Coś nie tak?
Nie, to nic takiego.
Wspomnienia z rodziną?
Tak. Jakie najszczęśliwsze wspomnienie związane z rodziną
przychodzi panu teraz do głowy?
Najszczęśliwsze wspomnienie…
Ja…
zabiłem…
Rozumiem, jak pan się czuje.
Ale zbliża się rocznica ich śmierci, prawda?
Tak.
Szukamy Takumiego,
który może być zamieszany w pewną sprawę.
Uważamy, że może przyjść na groby w rocznicę ich śmierci.
Zastanawiałam się, gdzie mógłby postawić grób żonie i synkowi,
bo nie pochował ich w grobie rodzinnym.
Pomyślałam,
że może wybrał miejsce, z którym wiążą się dobre wspomnienia.
To może być wszędzie.
Przychodzi panu coś do głowy?
Rok przed tym…
jak przyczyniłem się do ich śmierci,
pojechaliśmy latem do Izu.
To była spontaniczna wycieczka. Wszystkie hotele były pełne.
Zatrzymaliśmy się w małym pensjonacie.
Gdzie dokładnie?
Chyba… w Inatori.
Inatori.
To była cudowna wycieczka.
Ostatniego wieczoru
puszczaliśmy fajerwerki na plaży.
Toshimi powiedział wtedy…
Dziadku.
Tak?
Chcę tu zostać na zawsze!
Ale ja…
Ja…
- Inatori? Na półwyspie Izu? - Tak.
Jadę tam coś sprawdzić.
Jest tam trochę grobów. Nie wiem, czy go znajdę.
Dobrze.
A ty coś znalazłeś?
Nie, jeszcze nic.
Odezwę się, jak na coś trafię.
Dobrze.
Tatsu.
Dzień dobry.
To dla ciebie od mojej żony.
Co? Dziękuję.
Co to jest?
Dżem domowej roboty.
Z jagód z naszego ogrodu.
O rety.
Dziękuję.
Jak twoja żona?
No cóż…
Nie ma już miłości między nami.
Wszędzie jest tak samo.
Halo?
Tak.
ABIRU HOLDINGS, NIERUCHOMOŚCI
- Przepraszam. - Tak?
Czy jest tu jest grób rodziny Tsujimoto?
Tsujimoto?
Tak.
Ten cmentarz jest tak duży, że nie wiem.
NATSUMI KAWAI
Mikrochipy wyglądają OK.
Nagai, czy mógłbyś trochę zamazać kontury jej głowy?
- I dodaj trochę cienia. - Dobrze.
Cześć.
Co ty tu robisz?
Takumi kazał tu posprzątać…
Co ty wyprawiasz?
Kto jest twoim szefem, Takumi czy Harrison?
- Ty! - Co?
Nie możemy im tego pokazać!
Nie rozumiecie? Pracujemy nad umową za 10 mld jenów!
- Pamiętajcie o tym! - Tak jest!
Kenta!
To moja koleżanka Reiko.
Tak bardzo się starasz,
- że przyniosłam ci to. - Nie trzeba.
To nic takiego.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Smacznego.
W środku siedzi Aoyagi, szef działu rozwoju.
Abiru naprzeciwko Aoyagiego?
Nie, Abiru to tylko pośrednik.
Sekiyo uzna, że ostateczną decyzję podejmie Kawai, czyli ja.
Negocjujesz cenę, tak? Od czego zaczniesz?
Zagrasz ostro?
Przepraszam, że przeszkadzam.
- Długo już pan tu siedzi… - Och…
Mamy innych klientów, którzy chcieliby usiąść, więc jeśli można…
Bardzo pana przepraszam.
Och, proszę o wybaczenie.
Przed sprzedażą ziemi dojdzie do negocjacji.
Chciałabym, żebyś tam była i udawała właścicielkę.
Reiko, czy to znaczy…
- Dam ci pięć milionów. - Co?
Tu masz 500 000 jenów zaliczki.
Jeśli przyjmiesz tę pracę, dostaniesz i te 4,5 miliona.
Potrzebujesz pieniędzy na operację.
Tak.
Rozumiem.
Zajmę się resztą.
TAKANAWA COROX ZARYS PROJEKTU
Dobrze, weźmiemy to.
- Dziękuję! - Dziękuję!
- Co za ulga… - Wreszcie skończyliśmy.
- Yashiki. - Tak?
- Weź to i kup nam piwo. - Naprawdę?
Uczcimy przyszłą bitwę. Ale nie pijcie za dużo.
- Tak! - Dziękuję!
Szefie, mogę kupić kwaśne?
Co?
- Shochu z zieloną herbatą? - Ja chcę śliwkowe.
A kup, na co macie ochotę!
Tak jest!
To napiszcie mi, czego chcecie!
8 LISTOPADA, GODZINA 14:55
To dla pana.
Nie zamawiałem tego.
Na koszt firmy.
Dziękujemy za ciężką pracę.
Życzę powodzenia.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Dwa, proszę.
Zajmijcie wolny stolik.
- Goto, może być kawa? - Tak.
- Poprosimy mrożoną i gorącą. - Oczywiście.
To nie pora na kawę.
Nie powinniśmy iść?
Jest już po 15.00.
Niech trochę poczekają.
Panujemy nad sytuacją, potrzymajmy ich w niepewności.
Coraz bardziej upodabniasz się do Harrisona.
Naprawdę?
Podobno Reiko namówiła tę sprzątaczkę.
W końcu wczoraj do mnie zadzwoniła. Za tydzień przywiezie ją do Tokio.
A Takeshita? Co z nim?
Nie mogę się z nim skontaktować.
Niedobrze. Za dużo bierze.
Co mówi Harrison?
Że Takeshita swoje zrobił i nie powinno być problemu.
To prawda, ale…
Co o tym sądzisz?
Każdy z nas ma tu swoją rolę do odegrania.
- Zrobi swoje i… - Nie.
Pytam o Harrisona.
Co?
Co masz na myśli?
Wiesz o śmierci Hayashiego, rekina gruntowego?
Nie żyje? Kiedy to się stało?
W zeszłym tygodniu.
Dzień po tym, jak mu zapłaciłem
za przedstawienie nas Abiru.
Myślę, że Harrison to zrobił.
Oczywiście nie bezpośrednio. Chyba kogoś wykorzystał.
Jest opętany.
Szalony.
Jak skończyliśmy z Ebisu, ten staruszek też zginął w dziwny sposób.
To pewnie też Harrison.
Tak między nami…
Po tej robocie chcę przejść na emeryturę.
Nie potrzebuję pieniędzy. Dość zarobiłem.
Wystarczy, że będę mógł spokojnie żyć ze swoją rodziną.
Takumi,
uważaj na Harri…
- Tak? - Tatsu!
Znalazłam!
Nie ma na nim nazwiska Tsujimoto,
ale jestem pewna, że to ten.
Potwierdzę w świątyni i oddzwonię.
Dobrze.
Rozumiem.
Dziękuję.
Przepraszamy za spóźnienie.
Jestem zajęty. Oddzwonię.
Minęło sporo czasu, Shimomura.
Mówi Harrison Yamanaka.
Jestem pod wrażeniem, że dotarłeś tak daleko.
Ale to już koniec.
Zaraz zaczynamy ważną ceremonię
i nie możesz nam przeszkadzać.
Hej…
Tędy.
Dziękuję za cierpliwość. Pan Jinnai i pan Mamiya już tu są.
Przepraszamy za spóźnienie.
Prosimy o wybaczenie.
Jestem Aoyagi z Sekiyo House.
Kieruję Działem Rozwoju.
Ja jestem sekretarzem sądowym pani Kawai i jej doradcą finansowym.
Nazywam się Jinnai.
Na prośbę pana Jinnai zarządzam majątkiem pani Kawai.
Nazywam się Mamiya.
Miło pana poznać.
Jestem Aoyagi.
Dziękuję.
Czy możemy zaczynać?
Przepraszam,
czy pani Kawai się spóźni?
A właśnie.
Pani Kawai nagle dostała rano gorączki i nie przyjedzie.
Rozumiem.
Ale jeśli chodzi o tę ziemię,
pani Kawai nam ufa, więc proszę się o nic nie martwić.
Ale w którymś momencie ją poznamy?
To zależy, jak nam dzisiaj pójdzie. Jeszcze nie zaczęliśmy negocjacji.
Możliwe, że więcej się nie zobaczymy.
Proszę wybaczyć moją arogancję.
Zaczynajmy więc.
Jeśli chodzi o grunty,
byliśmy kilka razy na miejscu i je widzieliśmy.
To naprawdę fantastyczna działka.
Jesteśmy nią bardzo zainteresowani.
Kiedy Sekiyo House dokona zakupu tej ziemi,
chcemy wykorzystać te 3200 m2 na Projekt Takanawa,
duży obiekt handlowy i biurowiec.
Za wcześnie na to.
- Nie musimy czegoś ustalić? - Przepraszam.
Na pewno już słyszeliście od pana Abiru,
że pani Kawai zgodziła się
podpisać umowę sprzedaży z Abiru Holdings.
No tak…
Oto ta umowa. Proszę ją przejrzeć.
UMOWA ZAKUPU NIERUCHOMOŚCI
Dawno się nie widzieliśmy.
To nowe nambu?
Podobno większość detektywów nosi sakurę albo smith & wessona.
Jesteś lojalny.
Staroświecki.
Całe życie w II Wydziale Śledczym.
Raczej nie miałeś okazji z niego korzystać.
Całe życie ścigam przestępców intelektualnych, takich jak ty.
Ale wiesz,
nigdy nie sądziłem, że zostanę zastrzelony z własnej broni.
Zastrzelony?
Bo mnie zabijesz, prawda?
Zrobisz to.
Prawda?
Nie.
Policja wpada w histerię kiedy ginie ktoś od nich.
Nie będę tak ryzykował.
Skoczysz stąd.
Popełnisz samobójstwo, Shimomura.
To kopie dokumentów tożsamości pani Kawai i zarejestrowanej pieczęci.
Proszę spojrzeć.
CERTYFIKAT PIECZĘCI NATSUMI KAWAI
PEŁNOMOCNICTWO
TOŻSAMOŚĆ POTWIERDZONA NA PODSTAWIE PASZPORTU I PRAWA JAZDY
Tak więc,
jeśli chodzi o cenę zakupu gruntu…
Mogę spytać, o jakiej kwocie myślicie?
Takie działki rzadko się spotyka w pobliżu linii Yamanote.
Ta leży blisko stacji Shinagawa i Sengakuji,
a jak wiecie, za dwa lata otworzą nową stację linii Yamanote.
W pobliżu tej stacji JR & Tokyu rozpoczął inwestycje na dużą skalę,
a okolica ma być…
Nie, na pewno bardzo się rozwinie.
To prawda.
Zazwyczaj takie perspektywy miałyby wpływ na cenę,
ale właścicielka chce jej w rozsądnych granicach,
czego mamy dopilnować.
Ile konkretnie?
Czternaście miliardów.
Czternaście miliardów…
Dom w Tsurukawie, w prefekturze Kanagawa,
kupiony 25 lat temu na kredyt za 32,7 mln.
Czyli pewnie mały, ale miły domek.
Chyba przyjechała twoja córka i wnuki.
Jeśli nie skoczysz,
zabiję całą twoją rodzinę, a dom spalę.
Jeśli skoczysz,
rodzinie nic nie zrobię.
Obiecuję.
Masz tylko jedną opcję.
Ty gnoju!
Harrison!
Czternaście miliardów.
Taką cenę ustaliłem na podstawie wartości rynkowej.
Wiecie, co to za teren. Na pewno ktoś by go kupił za tę cenę.
Ale pani Kawai jest bardzo hojna.
Co powiecie na 12 mld?
Dajcie nam chwilę.
Oczywiście.
KOSZT NABYCIA GRUNTU: 10,3 MLD
Proszę, zdejmij buty.
Dopilnuję, żeby nie zwiało twojego listu pożegnalnego.
Przygotowałeś się.
Owszem.
Podrobiłem twój charakter pisma.
Co napisałeś?
Typowe banały.
Podziękowania dla rodziny,
troska o zdrowie fizyczne i o to, co będzie na emeryturze.
To chyba nic złego, co?
Powiedz mi jeszcze jedno.
Czy jest możliwość,
że rozważycie kwotę 10,8 mld?
Pani Kawai obniżyła cenę poniżej wartości rynkowej,
a wy chcecie się dalej targować?
Może nie bądźcie zbyt chciwi.
Nie, nie chcieliśmy…
Panie Abiru, nie macie zapytań z Mitsui, Tokyu, Nomury i Mori?
Owszem.
Chcemy sprzedać ziemię komuś, kto się szybko zdecyduje.
Prosimy o chwilę przerwy.
Skąd wiedziałeś, że cię szukam?
Że sprawdzam tę firmę?
Skąd tyle o mnie wiesz?
Tego ci nie powiem. Muszę dochować tajemnicy.
Tajemnicy? Żarty sobie robisz?
Ty masz tylko jedną zasadę:
martwi nic nie powiedzą.
I nie usłyszą.
Ty nie musisz nic słyszeć.
Masz informatora w moim wydziale. Kto to jest?
Na pewno chcesz wiedzieć?
To ma być twoje ostatnie wspomnienie?
Nadinspektor Haba?
Tak myślałem.
Dla pieniędzy?
Był zaskakująco rozsądny.
No dobra.
Na ciebie już czas.
W takim razie
może 11,4 miliarda?
Każda kwota poniżej 11,8 będzie problematyczna.
To zaledwie minimum.
Czyli 11,8 miliarda…
No nie wiem…
W porządku.
To może pozostańmy przy 11,2 mld.
Co więcej,
zapłacimy za rozbiórkę budynku.
Czyli 11,2 miliarda.
Co panowie na to?
Dziękujemy.
Ale mamy pewien warunek.
Co się stało?
To zrozumiałe.
Nie masz się czego wstydzić.
U ludzi to normalne.
Ale umierasz, żeby twoja rodzina mogła żyć.
To śmierć godna podziwu.
Nie chcę tego słuchać od takiego potwora.
Więc zrób to.
Ale mamy pewien warunek.
Pani Kawai spieszy się ze sprzedażą.
Wniosek o zakup gruntu prosimy złożyć do jutra.
Jeszcze tego samego dnia wystawimy wam list intencyjny.
A dwa tygodnie później
podpiszemy umowę i dokonamy płatności.
- Za dwa tygodnie? - Tak.
To będzie trudne.
Przy takiej kwocie trzeba zwołać wewnętrzne zebranie…
Rozumiemy,
ale jeśli się nie pospieszycie, inna firma może was ubiec.
Pani Kawai chce sprzedać jak najszybciej.
Ale my nie możemy…
Żadna firma nie zdoła tak szybko uzyskać zgody…
Zgadzamy się.
Co?
Zamknij oczy.
Popchnę cię.
No proszę.
„Trzy”.
„Dwa”.
„Jeden”.
„Skacz”.
Może tak być?
Ale nie myśl, że złapiesz mnie za rękę i pociągniesz za sobą.
Dla dobra twojej rodziny.
No dobrze.
Trzy.
No więc…
umówmy się na 11,2 mld.
Jednakże,
ponieważ to wyjątkowo duża płatność, potrzebne będą pewne modyfikacje.
Postaramy się spełnić państwa oczekiwania.
Dziękujemy.
Tym niemniej,
my również mamy pewien warunek.
Jako podejmujący decyzje z ramienia Sekiyo House
nie mogę przystać na tę umowę po jednym spotkaniu.
Co to za warunek?
Chcemy niezwłocznie poznać sprzedawcę, panią Kawai.
Ponadto w jej obecności
chcemy zwiedzić świątynię Kouan-ji, jej dom.
To zrozumiałe.
Omówimy to niezwłocznie z panią Kawai.
I jeszcze jeden warunek.
Spotkanie z panią Kawai odbędzie się po uzyskaniu wewnętrznej aprobaty.
To wszystko.
Halo?
Tatsu, słyszysz mnie?
Halo?
Tatsu?
Halo?
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka