Proszę.
Dziękuję.
POŚWIADCZENIE REJESTRACJI PIECZĘCI KENICHI SHIMAZAKI
BIURO SPRAW PRAWNYCH ODDZIAŁ SHIBUYA
Szefie!
Tak?
Zdaje się, że certyfikat pieczęci dołączony do wniosku o rejestrację
jest sfałszowany.
Sfałszowany?
Tak.
Jak mówiłem, lepiej, żebyśmy nie widywali się przez jakiś czas.
Co? Musiałaś odejść z programu?
Hej! Mnie też jest ciężko.
Moja córka nie chce chodzić do szkoły,
a teściowie się dopytują…
Dobra. Oddzwonię.
Dobrze? Pa.
Przepraszam.
O co chodzi?
No więc…
Chodzi o to…
Co się dzieje?
Ta ziemia w Ebisu…
Ach tak.
Skoro o tym mowa… To mi się nie podoba.
Ma przyciągać młodych i bogatych, a nie rodziny.
I na zewnątrz też…
Przed chwilą…
to przyszło z Biura Prawnego.
Od nich?
Co to jest?
WNIOSEK ZŁOŻONY PRZEZ OSOBĘ NIEUPRAWNIONĄ ODRZUCONY
Co?
Jak to odrzucony?
To oszustwo.
Co?
Ta ziemia nie była na sprzedaż.
Nic z tego nie rozumiem.
Wygląda na to, że padliśmy ofiarą
oszustwa gruntowego.
Ale podpisaliśmy umowę…
Ci ludzie to…
oszuści gruntowi.
Oszuści gruntowi?
TOKIJSCY OSZUŚCI
Oszuści kradną duże sumy pieniędzy, udając właścicieli nieruchomości.
Chcą sprzedać ziemię przy użyciu podrobionych dokumentów.
W grupie takich oszustów jest lider,
negocjator, informator,
prawnik, fałszerz dokumentów
i koordynator castingów dla impostorów.
Aby ukraść miliardy jenów,
potrzeba precyzji i zaawansowanych technik kryminalnych.
ODCINEK 2
YOSHIO GOTO, HARRISON YAMANAKA, REIKO INABA
Tatsu, masz chwilę?
Tak.
POLICJA METROPOLITALNA W TOKIO
Jeśli chodzi o nominację…
Tak?
To nie będzie możliwe.
Próbowałem wszystkiego…
Rozumiem.
Dziękuję.
Chyba mogę to bez żalu zostawić innym.
Nic więcej nie mogłem zrobić.
Byłbym zapomniał. Kuramochi!
Tak?
To Kuramochi, dziś zaczęła pracę.
Będzie twoją partnerką zamiast Okubo. Weź ją pod swoje skrzydła.
Jestem Kuramochi. Miło mi.
Ja tu zostaję tylko na kilka miesięcy.
Niewiele mogę ją nauczyć.
Nie szkodzi.
Na jakiś czas. Nim przejdzie do Wydziału I.
- Tak? - Tak. Chciałabym tam kiedyś trafić.
- To miał być żart. - Tak?
Przepraszam.
Bądź więc mentorem Kuramochi i kontynuuj dochodzenie.
Rozumiem.
Ale nie przesadzaj.
Wiem.
KAWA CZARNA
DODATKOWA ŚMIETANKA
DODATKOWY CUKIER
Och.
Też się napijesz?
Chętnie.
- Ile masz lat? - Słucham?
Nie próbuję cię nękać. Nic z tych rzeczy.
Przez jakiś czas będziemy partnerami, więc…
Mam 29 lat.
Młodsza od mojej córki.
Chcesz trafić do Wydziału I?
Tak.
Jako dziecko uwielbiałam seriale detektywistyczne.
Myśląc o pracy detektywa, zwykle ma się na myśli Wydział I.
Zabójstwa, kradzieże, porwania, zakładnicy…
Wybacz, całe życie byłem w Wydziale II.
Nie to miałam na myśli.
Po prostu
weteran i młoda detektyw to podstawa filmów detektywistycznych.
Młoda detektyw ratuje weterana!
Rozumiem…
Jakby co, będę na ciebie liczył.
Czemu nas sprawdzacie?
Chodzi o miliard jenów! Jasne?
Zgarnęli miliard jenów!
Rozumiem. Dlatego was wysłuchaliśmy.
No to pospieszcie się i ich złapcie!
Przynajmniej odzyskajcie mój miliard!
Będziemy sprawdzać…
Przysłała go policja w Shibuya.
I jak?
Tak się zachowuje,
że jutro pójdę do firmy i pomówię z pozostałymi pracownikami.
To byli oszuści!
Odzyskacie je, prawda? Błagam.
Mogę tam jutro pójść z tobą?
Co?
Ale, Tatsu…
Nie będę się wtrącać do dochodzenia.
- To dla niej. - Co?
Chcę, żeby zobaczyła, jak pracujesz. Niech się uczy.
Ale ja nie…
Tak?
Czyli przy podpisaniu umowy
był starszy mężczyzna, zwany Shimazakim,
młody człowiek, który zarządzał nieruchomością,
i mężczyzna w średnim wieku, który był pośrednikiem?
Tak, ta trójka.
Czy ktoś z nich przypomina zarządcę albo pośrednika?
On!
To on!
Był pośrednikiem?
Tak, chyba tak.
Nie „chyba”! To na pewno on!
Mówił w udawanym dialekcie Kansai.
Detektywie,
proszę, złapcie go szybko. Odzyskajcie mój miliard jenów!
Chwileczkę.
Przy podpisaniu umowy była nie tylko ta trójka?
Czy był z nimi ten mężczyzna?
Tak?
Nie, raczej nie.
A może ten?
Sam nie wiem. Zdjęcie jest zbyt rozmazane…
To też oszuści gruntowi?
No cóż…
Czemu ich nie złapiecie?
Macie zdjęcia, znacie ich tożsamość.
Powinniście móc ich szybko złapać.
Tu chodzi o miliard!
Oszukali mnie na miliard jenów!
Pospieszcie się i ich złapcie!
Bo jeśli nie,
moja firma upadnie!
Panie Maki,
oszustwa gruntowe to nie jest prosta sprawa.
Co?
Takimi oszustwami
zajmuje się grupa najlepszych specjalistów.
Dobrze znają się na prawie i przepisach związanych z nieruchomościami.
Na przykład ten gość. Goto.
Na początku był świetnym sekretarzem sądowym.
Ma wiele certyfikatów i dyplomów.
Ponadto również…
ma gadane.
Dlatego nawet profesjonaliści od nieruchomości, jak wy,
dają się łatwo oszukać.
To typowy przypadek oszustwa gruntowego z udziałem impostora.
Jednakże
sprawcami są nie tylko te trzy osoby, które poznaliście.
Sami widzicie.
Dopóki nie złapiemy ich wszystkich,
nie rozwiążemy sprawy.
Czyli mój miliard jenów…
Kiedy go odzyskam?
Miliard jenów, który wpłaciliście na fikcyjne konto grupy,
przelano już na konto zagraniczne.
Stamtąd trafi na konto w innym kraju,
do parabanku, albo zostanie zamieniony na środki wirtualne.
Innymi słowy, pieniądze zostaną wyprane.
Pomimo dużego ryzyka ludzie wciąż dokonują oszustw gruntowych,
bo nawet jeśli zostaną aresztowani,
wyjdą z więzienia, mając odłożone miliardy.
Oczywiście będzie dochodzenie,
ale jeśli pieniądze są w kraju, który nie współpracuje…
Co wtedy?
Wtedy niestety… nic już nie wskóramy.
Dlaczego nie odbierałeś?
Nie wiesz, w jakiej jestem sytuacji? Straciłam pracę…
Zamknij się, suko!
Zgiń…
Przepadnij!
Kiedy wyszła sprawa z agencją Mike Homes,
wyjechaliśmy z Tokio.
Nie wiedzieliśmy, kto dokąd jedzie ani co robimy.
Specjalnie spudłowałeś, co?
Rozumiem.
Kiedyś też taki byłem.
Ale…
nie zabijamy dla przyjemności.
Zabijając dla mięsa,
nie czujemy śmierci.
Czujemy życie.
Czujemy życie…
Ale czyje? Jakie życie?
Czy ja w ogóle żyję?
Co? Nie!
Moja rodzina może być w tym domu!
Osiem lat temu w pożarze w domu moich rodziców
straciłem matkę, żonę i synka.
Przyczyną pożaru było podpalenie. Ogień podłożył mój ojciec.
Ale to nie tylko ojciec pozbawił życia moją matkę, żonę i syna.
Dziękuję.
Przepraszam, że musiałeś spędzić ze mną urlop.
Nie przepraszaj.
Nudzisz się?
Nie, skąd.
A mnie to nudzi.
Co?
Jakby wiedział, że go zabijemy i zjemy.
To jak z naszą poprzednią robotą.
Ofiara jakby tylko czekała, aż zostanie oszukana.
Nudna zdobycz. Sama przyszła, żeby dać się oszukać.
Co zrobić, żeby się tym cieszyć?
Nie wiem.
Ale…
mógłbym cieszyć się z tobą.
Mam takie przeczucie.
Gdy ekscytacja po incydencie z Mike Homes opadła, wróciliśmy do Tokio
i zaczęliśmy pracować nad nowym celem, największym z dotychczasowych.
Zaczynamy?
Mów, Takeshita.
No dobrze.
Świątynia Kouan-ji jest w Takanawie, w Minato City.
Została zbudowana w okresie Edo,
a posąg Buddy w głównym budynku to ważny eksponat kulturowy.
Właścicielką jest mniszka rezydentka, Natsumi Kawai, lat 45.
Mieszka sama na terenie świątyni.
Tym razem naszym celem
jest 3200 m2 gruntów przylegających do świątyni.
Jest tam parking na 80 samochodów i ośrodek rehabilitacji przestępców.
Przestępców?
Poprzednim rezydentem był ojciec Kawai. Zmarł jakiś czas temu.
Współpracował z rządem.
Przyjmował byłych więźniów i pomagał im w powrocie do społeczeństwa.
Ale pięć lat temu coś się wydarzyło.
Chodzi o byłego męża? Wżenił się w rodzinę żony?
Tak. Ośrodek rehabilitacji był tylko dla kobiet.
A mąż Kawai, który nim kierował, był strasznym dupkiem.
Zaliczył chyba każdą kobietę, która tam trafiła.
W ten sposób też „pomagał”.
Rząd się o tym dowiedział,
a wtedy uciekł z kobietą z zakładu.
Tabloidy się o tym rozpisywały, a ośrodek zamknięto.
Od tego incydentu Kawaii się nie pokazuje
i większość dni spędza…
w świątyni.
Rozumiem. Będzie trudno, skoro właścicielka jest zawsze na terenie.
Jest właścicielka, nie potrzebujemy impostora.
Ta mała mniszka mówi, że nie sprzeda ziemi, tak?
Tego nie przeskoczymy.
Może na razie obserwujmy teren? Zobaczymy, co się wydarzy.
Dobrze.
- Zróbcie tak. - Dobrze.
Goto, co z informacją o tej ziemi?
Niełatwo sprzedać grunt wart 10 mld.,
dlatego puszczam wieści w półświatku.
Podejrzani pośrednicy, rekiny nieruchomości…
Z kilkoma się spotkam.
Rozumiem.
Reiko, chcę, żebyś wybrała impostora.
Chwileczkę.
Ktoś ma ogolić głowę?
Oczywiście.
Inaczej każdy się pozna.
To będzie spora trudność.
Kobiety jakoś nie mają problemu z goleniem dołu.
Zamknij się.
Zabiję cię.
Hej.
Hej!
Jeśli mamy to ciągnąć, daj mi zaliczkę.
Już ci dałem.
Wszystkie pieniądze wydałem na sprawdzenie tego!
Rozumiem.
Przygotuję na jutro.
Co z tym zrobimy?
Jak sobie poradzimy bez tej ziemi?
Dział Rozwoju?
No cóż,
negocjacje szły gładko i mieliśmy podpisać umowę…
Nie ciebie pytałem!
Przepraszam.
Aoyagi.
Wyjaśnij to.
Trzy dni przed podpisaniem umowy…
O co chodzi?
Kochanka właściciela zaszła w ciążę. Żona się dowiedziała i się rozwodzą.
Dostanie ziemię?
Rozmowy były dość zaawansowane.
Zrozumiałe, że Sunaga się wścieka.
Jeśli dowie się o tym 25 piętro, będą kłopoty.
Ile stracimy?
Poważnie? Ależ Aoyagi dał ciała!
Co zamierzasz, Aoyagi?
Poszukam innego terenu.
Co?
- Masz coś na oku? - Na razie nie.
Siedem miliardów za samą ziemię. To wielki projekt!
Niełatwo coś znajdziesz!
Coś wymyślę!
Dajcie mi miesiąc.
Myślisz, że coś załatwisz? Hej!
Zgłoszę to przełożonym, Aoyagi!
Co za dupek!
- Otani! - Tak?
Daj mi informacje o gruntach, które sprawdzasz.
Oczywiście.
Coś jeszcze?
To wszystko.
Przepraszam.
„Przepraszam” nie wystarczy!
Musicie coś znaleźć!
Ale znalezienie alternatywy na tak duży projekt…
Samo nie przyjdzie!
Nie tylko agencje mają informacje o gruntach.
Kiedy byłem w waszym wieku,
znałem agentów, rekiny nieruchomości, wiedziałem…
Z całym szacunkiem,
to sprzeczne z zasadami…
To jest wojna.
Co?
Chrzanić zasady na wojnie!
Wojna, czyli walka o ziemię.
Żeby zdobyć choć maleńką działkę w Tokio,
trzeba się poświęcić.
Tak działają deweloperzy!
Toczymy wojnę!
Wystarczy.
W porządku. Możecie odejść.
Dziękuję.
Przepraszam.
- Bańka budowlana się skończyła. - Czy to nie nękanie?
Na wszelki wypadek go nagrałem. Jakby co, mam dowód.
Świetnie.
Oimachi i…
Tatsu.
Ten zarządca nieruchomości przy podpisaniu umowy z Mike Holmes…
Ten młody, na którego mówią Inoue?
Tak.
Sprawdziłem adres na wizytówce.
Chyba tam mieszkał.
Albo może tylko używał go do odbierania poczty.
A teraz?
Są tam nowi lokatorzy, nie można zebrać dowodów.
A co mówi szefostwo?
W centrali są redukcje. Mnie przeniesiono do nowej sprawy.
Nie mam z tym już nic wspólnego.
Nie powinniśmy tego zgłosić inspektorowi Habie?
Nie ma potrzeby.
To nie jest dochodzenie.
Odbywasz szkolenie praktyczne.
Tak?
Przepraszam, że przeszkadzam.
Shimomura, Drugi Wydział Śledczy.
Pytaliśmy ostatnio o pana Inoue, poprzedniego lokatora.
Mało wam jeszcze?
Zauważyła pani coś od tamtej pory?
Może przyszła jakaś poczta dla pana Inoue?
Nic szczególnego…
Co?
To nie Uber Eats?
Nie!
Mogę już iść?
Rozumiem.
Ale jeśli coś sobie pani przypomni, proszę o kontakt…
Te siniaki.
To od uderzenia, prawda?
Co z tego?
A jeśli regularnie jest bita?
Nawet jeśli, to nie jest nasza sprawa.
Hej.
Hej!
Uber Eats. Przywiozłam jedzenie.
Wieki ci to zajęło.
- Mogę na chwilę? - Co?
Jesteś jego dziewczyną?
- Masz kłopoty? - O czym pani mówi?
Jeśli cię molestuje, zgłoś to.
Co pani wyprawia?!
Hej!
- Hej… - Co wy robicie?
Chwileczkę…
Poddaję się.
Co pani ćwiczy?
Sztuki walki? Ja też.
Co?
Sztuki walki.
To z ostatniego treningu.
Co? Naprawdę?
Odpuść sobie.
Jestem silniejsza od niego.
O nie, przepraszam.
Ja też przepraszam.
Wcześniej skłamałam.
Dostałam dziwny list,
ale spanikowałam i go wyrzuciłam.
Jak to, spanikowała pani?
No bo…
Och! To jest to?
WIĘZIENIE W CHIBIE MASAMI TSUJIMOTO
To jest to. „Więzienie w Chibie”.
Takumi Tsujimoto?
Dziś znów nic nowego.
Tak.
Takumi.
Dziękuję.
Nie wystarczy na dziś?
I tak możemy ją oglądać przez kamerę.
- Mniszka raczej nic nowego nie zrobi. - Pewnie tak.
Gdyby była młodą kobietą czy celebrytką, fajnie byłoby ją szpiegować.
Mniszki nie uprawiają seksu, co?
Nie jestem pewien.
Takumi, przeleciałbyś ją? Mniszkę.
Co?
Ja pewnie tak, ale ledwo.
Chcę piwa. Pójdę kupić.
Takeshita będzie zły, jak się dowie.
Nie boję się tego ćpuna!
Siedzimy zamknięci w małym pokoju. Przypomina mi się poprawczak.
Naprawdę?
Takumi, kiedy zająłeś się takimi rzeczami?
Co?
Dlaczego w ogóle chciałeś zostać oszustem gruntowym?
Sam nie wiem.
A czym się wcześniej zajmowałeś?
Byłem kierowcą.
Jasne.
Tak?
Gdzie jesteś?
Czekam na Saki w Roppongi.
Jej czas dawno się skończył!
Kolejny klient czeka. Co ty robisz?
Tak. Przepraszam.
„Przepraszam” nic nie da!
Dobrze.
Idź po nią do pokoju!
Dobrze.
Saki właśnie wróciła. Już jedziemy.
Dobra robota.
Dałbyś spokój z tym samochodem.
Śmierdzi, jest mały i brudny.
Otwórz chociaż okna!
W tamtym czasie
przez jakieś dwa lata po tym, jak wszystko straciłem, byłem samotnikiem.
Kiedy skończyły mi się pieniądze,
skusiło mnie ogłoszenie o pracy dla kierowców.
Tak zacząłem wozić dziewczyny na telefon.
Mam szczęście.
Ten gość jest zboczony,
ale dobrze płaci za dodatkowe usługi.
Możesz chociaż odpowiedzieć?
Dostarczam dziewczynę do pokoju,
a ona kasuje 300 000 za dwie godziny bez penetracji.
Odbieram zapłatę, a gdy skończą, dostarczam ją kolejnemu klientowi.
Zamierzałem spędzić resztę życia, żyjąc na uboczu.
SAKI
Tak?
Przepraszam.
Coś się wydarzyło i chciałbym porozmawiać.
Może pan przyjść do pokoju?
Przepraszam za kłopot.
Wyjaśnię sytuację. Chciałem dziś trochę pofantazjować.
Oczywiście wyraziła zgodę.
Powiedziała, że mogę spróbować, jeśli zapłacę jej milion jenów.
Chyba nie żyje.
Ale jeśli ją tak zostawię, będzie afera,
dlatego zadzwoniłem po pana.
Może pan to weźmie i uda, że niczego nie widział?
Oferuję to jako znak litości dla pana.
Przed telefonem do pana skontaktowałem się ze znajomym.
Zajmuje się takimi problemami.
Będzie tu za dziesięć minut,
a ciało zniknie bez śladu.
Ale jeśli odrzuci pan moją ofertę,
panem też się zajmiemy.
Czy wyrażam się jasno?
Ja już umarłem… dawno temu.
Saki.
Nic ci nie jest, Saki?
W porządku?
Saki!
To on! Prawie mnie…
- Ten człowiek… - Wiem.
Saki, nikomu o tym nie mów.
Co?I
Wal się!
Prawie umarłam! Prawie mnie zabił!
Zamknij się!
Weź pieniądze i zapomnij o tym.
Idź.
Już!
- Do widzenia. - Chwila.
Ty…
już kiedyś kogoś zabiłeś, prawda?
Jeśli będziesz miał kłopoty,
zadzwoń do mnie.
Czekaj! Co to za cyrk?!
Na pewno to zgłoszę!
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Nie ignoruj mnie!
Hej!
Ty draniu!
Giń, psychopato!
Czyli chodziło o pieniądze?
Co?
Oszuści gruntowi zarabiają kupę kasy.
Ile dostajesz, 100 milionów za robotę?
Masz szczęście.
Takim płotkom jak ja Takeshita niewiele daje.
Dlatego kiedyś mu powiedziałem, że też chcę być oszustem.
Ale odmówił, bo nawet nie skończyłem liceum.
Czy to nie brutalne?
No…
Skoro o tym mowa, ty studiowałeś?
Tak.
O rety.
Powinienem był się dalej uczyć, niezależnie od tego, co robiłem.
Hej.
- Cześć. - Cześć.
Och…
I co, Takumi? Jak nasza mniszka?
Na razie nic nie mam.
Serio?
Przez cały tydzień robi to samo.
O 5 rano śpiewa sutry w głównym holu,
potem sprząta świątynię
i zajmuje się roślinami w ogrodzie.
Po wieczornych sutrach zamyka główną bramę
i resztę wieczoru spędza w domu.
To samotniczka.
Nikt cię nie pytał.
Co?
Schudłeś?
Co? Tak?
Jest tak poważny, że czuwa, jak mniszka idzie spać.
Mówiłem. Nikt cię nie pytał.
Chcesz?
Doda ci energii.
- Takeshita. - Tak?
To przestępstwo.
Hej! I kto to mówi!
Nie ma szans, żeby Takumi wziął metę…
Stań na czatach.
Dobra.
Mam ciekawe informacje.
O co chodzi?
W biurze księgowym zarządzającym finansami świątyni
przyjrzano się jej dochodom i wydatkom.
ŚWIĄTYNIA KOUAN-JI KSIĘGA GŁÓWNA
Znaleźli regularne przelewy sporych kwot
z konta świątyni na osobiste konto Kawai.
Spójrz na ostatni miesiąc. Pięć milionów naraz.
Coś mi tu śmierdzi.
Tak…
Co?
O co chodzi?
Ktoś wyszedł.
Co?
To Kawai?
Wygląda inaczej niż zwykle…
Więc kto?
Nie, to ona. Nasza mała mniszka.
Hej. Takumi?
Ty też idź!
Dobrze.
O rety.
- Jest na drodze do Tamachi! - Jasne!
Pospiesz się, Orochi!
Już idę!
Jest! Taksówka z Tokyo Musen.
Widzę.
Ciekawe, dokąd jedzie.
Złap się czegoś.
Wiesz o jakichś transakcjach do zamknięcia?
Im większy teren, tym lepiej.
Zgodzę się na każde warunki, jeśli tylko zdołam.
To dla ciebie.
To ten projekt?
Szukasz gruntów w zamian za posiadłość Oimachi?
Co?
No tak…
Słyszałem o tym.
Umowa nie doszła do skutku.
Czyli wszystko wiesz.
Hayashi, znamy się od dawna.
Możesz mi jakoś pomóc?
O czym ty mówisz?
Zostawiłeś mi całą brudną robotę,
a zasługi przypisałeś sobie.
A jak się zrobiło niekomfortowo,
odciąłeś mnie jak ogon jaszczurki. Zapomniałeś?
Tym razem…
Odsiedziałem za to trzy lata!
A teraz, gdy jesteś w potrzebie,
znów mam odwalić brudną robotę?
Żarty sobie robisz, Aoyagi?
Uważaj,
są takie kanalie, które mogłyby powiedzieć coś niemiłego.
Jasne.
Wyjdź, proszę.
Co?
To ty, Aoyagi?
Co tu robisz?
Znam to miejsce!
Byłeś u starego Hayashiego?
Stosujesz przestarzałe metody.
Nie weźmiemy ziemi od rekina gruntowego.
Dział prawny się nie zgodzi.
Lepiej się poddaj.
Przeżyjemy z 200 mln straty.
Szefowie wezmą pod uwagę twoje dotychczasowe wyniki i ci wybaczą.
Ale pewnie nigdy już nie awansujesz.
Halo? Tak, panie prezesie.
Już pan tam jest? Rozumiem, pospieszymy się.
Hej. Chodźmy.
Pospiesz się.
Czy to nie hotel?
Orochi, zaparkuj.
- I przynieś tę torbę z tyłu. - Takumi, czekaj!
Pokój 3507.
Przepraszam.
Dobry wieczór.
Czy pokój 3507 jest wolny?
Pokój 3507?
Tak.
To pierwszy pokój, w którym kiedyś zatrzymałem się z dziewczyną.
Dziś jemy tu kolację. Chcę jej zrobić niespodziankę.
Rozumiem. Chwileczkę.
Bardzo mi przykro,
ale ten pokój jest niestety zajęty.
Rozumiem. Co mam zrobić?
A pokój obok jest wolny?
- Chwileczkę. - Dziękuję.
Tak, pokój obok jest wolny.
Dziękuję.
Tu jesteś!
Jak tam, Takumi?
Ten hotel to dopiero coś.
Co?
Cholera, to antyspołecznym nie dają pokoi?
Zamknąć się!
Coś powiedział?
- Chodź. - Jest silny.
Przepraszamy.
Co robimy?
Gdybyśmy mieli tajną broń, jak Tom Cruise,
i mogli zjechać po linie z dachu…
Co?
Do kogo dzwonisz?
Po moją tajną broń.
Było blisko! Co ty wyprawiasz?
No dobra, mam! Tak… Nie!
Cholera.
Halo? Nagai? Możesz rozmawiać?
Takumi? Nie teraz. Mam dobry moment. Pogadamy innym razem.
Nagai, zaczekaj chwilę.
Nie mówiłeś, że twoja kotka
ma dużo kociąt?
Tak, a co?
Jeśli to zrobisz, przedstawię cię komuś, kto je weźmie.
Ale to nie jakiś szemrany handlarz?
Weterynarz, którego poznałem dawno temu. Nie pozwolę, by kociaki zostały uśpione.
Daję słowo.
No dobra…
Nieważne, który pokój. Po prostu zdobądź kartę.
Przepraszam, gdzie jest toaleta?
- Toaleta? - Tak.
- Tędy. - Dziękuję.
Masz szczęście, Takumi.
Ten hotel nadal używa starego modelu zamków VingCard Vision.
Nie wiedziałeś?
Kiedy w hotelu w Dubaju zamordowano przywódcę Hamasu,
tak dostano się do pokoju.
- Nagai, pospiesz się. - Dobra.
Rozumiem.
- Takumi. - O co chodzi?
Ochrona w tym hotelu może być dość mocna.
Masz jakieś 45 sekund.
Tylko 45 sekund? Dobra, pospiesz się.
Okej.
Gotowe.
Możesz wchodzić.
Takumi!
Oto państwa pokój.
Dziękuję, że poświęcił pan czas, by przyjść tu z nami.
Jest pan ważną osobistością.
Zawsze chętnie państwa odprowadzę, panie Higuchi.
Miło mi to słyszeć.
To tutaj.
Miłego pobytu.
Niech go szlag!
No i? Słyszysz coś?
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka