Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Καλώς ήρθατε στο Σίμπρουκ.
Η πόλη μας είναι λίγο διαφορετική από τις άλλες...
Όπου μια μυστηριώδης σεληνιακή πέτρα
έφερε στον κόσμο ζόμπι, λυκάνθρωπους και εξωγήινους.
Κι όλοι ζούμε τώρα σαν μία μεγάλη, χαρούμενη,
τριχωτή, πράσινη οικογένεια με κυνόδοντες.
Και τώρα μερικοί από εμάς σπουδάζουμε στο Mountain College.
Γνωρίσαμε κόσμο από παντού, και ακούσαμε πολλές ιστορίες...
Μα αυτή είναι η αγαπημένη μας.
Ο θρύλος λέει πως μια άλλη σεληνιακή πέτρα έπεσε στο Όρος Ρέιμπερν,
δημιουργώντας δύο νέα πλάσματα σε δύο ξεχωριστούς κόσμους.
Τους Ημερόβιους...
Και τους Βρικόλακες.
Η Σεληνιακή Πέτρα δημιούργησε επίσης τον Ματωμένο Καρπό,
τον οποίο και τα δύο πλάσματα χρειάζονται για να επιβιώσουν.
Μα με τα χρόνια άρχισαν να πολεμούν για την πολύτιμη τροφή τους,
και οι διαφορές τους μετατράπηκαν σε καχυποψία και φόβο.
Έτσι απομονώθηκαν από τους εχθρούς τους για πάντα.
Ως τώρα.
Γεια, είμαι ο Ζεντ, ζόμπι, ήρωας της πόλης,
και, πιο πρόσφατα, νέος αστέρας του ποδοσφαίρου στο Mountain College.
Ναι, αναπληρωματικός.
Εντάξει. Έχω ακόμα μερικές ρυτίδες να σιδερώσω, αλλά το ‘χω.
Ζεντ, αν δουλέψεις το καλοκαίρι στα βασικά,
θα μπεις βασικός σε χρόνο μηδέν.
Ναι, κόουτς.
Προπόνηση σε εντατικό ποδοσφαιρικό καμπ.
Θα ‘ναι δύσκολο να μην βλέπω όλους το καλοκαίρι,
μα δεν είμαι ο μόνος που κυνηγάει το όνειρο.
Γεια, είμαι η Άντισον.
Θα νόμιζες πως το να ‘μαι μισή εξωγήινος
θα μου έδινε πλεονέκτημα στην κολεγιακή ομάδα τσιρλίντερ...
...μα αυτή η ομάδα είναι κορυφή.
Κι αν θέλω να γίνω Αρχηγός, πρέπει να μείνω συγκεντρωμένη.
Γι’ αυτό το καλοκαίρι θα πάω σε κορυφαίο καμπ τσιρλίντινγκ.
Θα μου λείψουν πολύ ο Ζεντ και οι φίλοι μου.
Μα αν θέλουμε να αφήσουμε το στίγμα μας, πρέπει να συγκεντρωθούμε.
Αυτό είναι ζαβολιά, Ζεντ.
Γεια, κόουτς.
Γεια σου, Ζεντ. Πρέπει να μιλήσουμε για μπάλα.
Ναι!
Βοήθεια!
Οδικό ταξίδι! Οδικό ταξίδι! Οδικό ταξίδι!
Ωραία. Μπράβο, παιδιά.
Θυμηθείτε, βάλτε όλο σας το σώμα μέσα.
Κατευθείαν στους κυνόδοντες. Γιαχ!
Γιαχ!
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, σωστά;
Ο Ματωμένος Καρπός μας πεθαίνει, και πρέπει να βρούμε κι άλλον για να ζήσουμε.
Οπότε, συνεχίζουμε.
Γιατί να το κάνω εγώ αφού δεν μου επιτρέπεται να έρθω;
Για να προστατεύεις την πόλη όσο θα λείπουμε, χαζούλα.
Έλα εδώ.
Νόβα;
Ε, εσύ!
Γη καλεί Νόβα.
Νόβα.
Σου ζήτησα να βάλεις τους νεοσύλλεκτους να κάνουν ασκήσεις,
και σε βρίσκω να κάνεις τι ακριβώς;
Λίγη αυτοκριτική.
- Έλα. Πρέπει να μιλήσουμε. - Εντάξει.
Συνεχίστε την καλή δουλειά, όλοι.
Νόβα, δεν έχουμε χρόνο για οράματα.
Αν οι οπωρώνες μας πεθαίνουν, ίσως το ίδιο και στους βρικόλακες.
Θα μας καταστρέψουν για να πάρουν τον τελευταίο καρπό.
Μπαμπά...
Ως πότε θα ζούμε με τον φόβο
για ανθρώπους που δεν έχουμε καν δει;
Όσο εγώ είμαι επικεφαλής,
ξέρω τι χρειάζεται για να κρατήσω τον λαό μας ασφαλή.
Κι αν θέλεις να ηγηθείς μια μέρα, θα ακολουθήσεις το παράδειγμά μου.
- Σωστά. - Νόβα.
Μπορώ να βασιστώ σε σένα;
Μπορείς. Το υπόσχομαι.
Ξέρω ότι μπορώ.
Κάντε χώρο για τον Ρέι!
Ωραία, Ρέι.
Άκουσα ότι δεν έχουμε αρκετούς για να μαζέψουμε Καρπό.
Ήθελα να σιγουρευτώ πως είμαι μπροστά στη δράση.
Όταν οι βρικόλακες τα βάλουν μαζί μας, τέλος,
με υπογραφή του Ρέι.
Ρέι, θα ακολουθείς τις διαταγές μου.
- Σαφώς; - Απολύτως, Διοικητή Μπράιτ.
Καλή σκέψη.
Θέλεις την τιμή;
Ημερόβιοι, το ταξίδι μας ξεκινά.
Βάργκας, αν συνεχίσεις να σφυρίζεις,
θα σε εκτοξεύσω στον ήλιο.
Βέρα, το σφύριγμα με κάνει να ξεχνώ ότι δουλεύω,
και η δουλειά με κάνει να ξεχνώ ότι πεινάω.
Πού είναι ο Βίκτορ;
Βαρέθηκα να χαλάω το φανταστικό φεγγαρομανικιούρ μου
κάνοντας τη δουλειά του.
Σόρι, έρχομαι και είμαι καυτός!
Βίκτορ, σταμάτα!
Ωπα, φίλε!
Ωπα!
Από τις καλύτερες προσγειώσεις μου.
- Βίκτορ! - Στη διάθεσή σας.
Η Γηραιά των Βρικολάκων όλο ρωτάει.
Νόμιζα πως ήσουν ο επόμενός μας αρχηγός.
Δεν μπορώ να συνεχίσω να σε καλύπτω.
Συγγνώμη, αλλά σου έφερα κάτι για να το επανορθώσω.
Φρούτο του Αίματος!
Μου πήρες δώρο, και στο αγαπημένο μου χρώμα. Αίμα κόκκινο.
Πού το βρήκες αυτό;
Το πήρα και για τους τρεις μας,
για να γιορτάσουμε που επιτέλους φεύγουμε απ’ αυτήν την πόλη.
Να γιορτάσουμε; Όλοι είναι τρομοκρατημένοι.
Κανείς δεν θέλει να φύγει απ’ το Σέιντσάιντ.
Ε, εγώ θέλω.
Κοίτα, λατρεύω το Σέιντσάιντ.
Πραγματικά. Αλλά υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω,
και θέλω να τον δω. Όσο περισσότερο μπορώ.
Κράτα τον κόσμο.
Αν δεν ζω τη νυχτερινή ζωή, δεν ζω τη σωστή ζωή.
Μην ανησυχείς, θα βαρεθείς και θα γυρίσεις γρήγορα.
Μέχρι τότε, ας μοιραστούμε αυτό.
- Ναι. - Εντάξει. Ξέρεις ότι μισώ το μοίρασμα.
- Αλλά μπαίνω. - Ναι!
Βρικόλακες! Ώρα να σώσουμε το Σέιντσάιντ.
Ο θερισμός πλησιάζει.
Ναι!
Σωστά, κόουτς. Ηρεμία στην επίθεση.
Οραματίσου τη φάση πριν συμβεί. Ναι.
Το οραματίζομαι. Το οραματίζομαι!
Κόουτς, υπόσχομαι ότι φέτος το καλοκαίρι θα σκέφτομαι μόνο το φούτμπολ, τίποτα άλλο.
- Τώρα; - Το σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.
Τουλάχιστον έχουμε το αμάξι του Ζεντ για την εκδρομή μας.
Τι, Γουίλα, δεν είναι αυτό ο ποιοτικός χρόνος που ήθελες;
- Τώρα; - Με τσάκωσες, κόουτς. Συγγνώμη.
Δεν σκεφτόμουν το φούτμπολ, τώρα όμως το σκέφτομαι.
Ουάου, Γουίλα! Τι;
Ουπς. Θα έπεσες σε νεκρή ζώνη.
Έλα τώρα. Λίγη ισορροπία δουλειάς και ζωής-τέρατος;
Όχι. Το να ισορροπώ στην πυραμίδα των μαζορετών
είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ τώρα.
Τι σκεφτόμουν μόλις; Το φούτμπολ, για αρχή...
Ζεντ, τι έχεις;
Ζεντ, ζορίζεις αυτό το σαράβαλο πολύ.
Ναι, ε, εγώ και το σαράβαλο το ‘χουμε.
Ζεντ!
Εντάξει, δεν το ‘χουμε.
Τα μαρσμέλοου! Σώστε τα μαρσμέλοου!
Είναι όλοι εντάξει;
- Τι ήταν αυτό; - Μην πανικοβάλλεστε.
Τα μαρσμέλοου είναι εντάξει.
Έλα. Ναι!
Αυτό ήταν απίθανο!
Να χωριστούμε για να βρούμε βοήθεια.
Θα καλύψουμε περισσότερο έδαφος έτσι.
Νιώθω κάτι. Από κείνη την κατεύθυνση.
Ίσως είναι αυτό που χάλασε το Ζ-μπαντ του Ζεντ.
Έρχεσαι; Ίσως χρειαστώ επιστήμη.
- Μου λείπεις ήδη. - Μου έλειπες όλο τον χρόνο.
Ξέρεις κάτι; Σε λίγο θα είμαστε ξανά στον δρόμο.
Σωστά, κι ύστερα πάμε στις κατασκηνώσεις μας.
Εντάξει.
Ουάου, μέρα με τη νύχτα η διαφορά.
Ίσως κάποιος σ’ αυτήν την πόλη να ξέρει τι συμβαίνει.
Ως αύριο τέτοια ώρα, θα ζω, θα αναπνέω και θα τρώω φούτμπολ.
Αναρωτιέμαι τι γεύση έχει το φούτμπολ.
Πολιτισμός!
Ημερόβιοι, σχεδόν φτάσαμε στα τούνελ.
Μείνετε δυνατοί, σε εγρήγορση.
Περίμενε.
Γεια. Χαίρετε, είμαι ο Ζεντ.
Μήπως έχετε κανέναν μηχανικό που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω;
Τι; Εντάξει, ουου, σιγά!
Ηρεμήστε τώρα. Χαλαρά!
- Εντάξει, βρικόλακα. Μίλα. - Βρικόλακας;
Τι; Όχι, όχι. Είμαι ο Ζεντ. Ζόμπι είμαι.
- Πώς μπήκες εδώ μέσα; - Δεν ξέρω.
Οδηγούσα κι ύστερα το Ζ-μπαντ μου τρελάθηκε.
Κι ύστερα ξαφνικά...
Βρέθηκες τιμώμενος καλεσμένος στο μπάρμπεκιου των ημερόβιων.
- Σιγά, σιγά! - Ρέι!
Ηρέμησε.
Διοικητά.
Πώς ξέρεις ότι αυτό το πλάσμα...
δεν είναι κατάσκοπος βρικόλακας;
Νόβα, ελπίζω να έχεις σοβαρό λόγο
που αυτός ο εισβολέας δεν εξοντώθηκε άμεσα.
Μπορείς να το κάνεις έχεις πολύ καλό λόγο;
Συγγνώμη.
Μπαμπά, δεν νομίζω ότι είναι βρικόλακας.
Ζόμπι, χαμογέλα.
Βλέπεις;
- Χωρίς κυνόδοντες. - Ναι. Χωρίς κυνόδοντες.
Δηλαδή χωρίς κυνόδοντες σημαίνει καλωσόρισμα και σταματάω να χαμογελώ;
Μπαμπά, πάντα μας έλεγες ότι οι βρικόλακες είναι κακοί και αδίστακτοι.
Μα αυτός είναι απλώς πράσινος κι εντελώς χαμένος.
Ευχαριστώ. Ναι.
Περίμενε. Αυτό ήταν κακό. Εντάξει.
Θα μας χρησίμευε ένας ακόμα νεοσύλλεκτος.
Τι λες;
Δείχνει να έχει γερό κορμί.
αυτός θα μπορούσε να μαζέψει πολύ καρπό.
Θα μαζέψω ολόκληρο τον οπωρώνα σου,
αν σημαίνει ότι δεν θα με τηγανίσουν.
Νόβα, είναι δική σου ευθύνη. - Εντάξει.
Στο τούνελ!
Εντάξει. Σε παρακαλώ, μην με κάψεις.
Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω!
Ημερόβιος!
Τι συμβαίνει;
Κάποιος να με βοηθήσει!
Κατεβάστε με!
Βίκτορ, γιατί να σώσεις αυτόν την ημερόβια;
Όχι, δεν είμαι ημερόβια.
Είμαι η Άντισον. Είμαι μαζορέτα.
Ευχαριστώ που με έσωσες.
Ναι, κανένα πρόβλημα.
Βίκτορ.
Τι είναι αυτό το πλάσμα;
Θεία, δείχνεις σήμερα ιδιαίτερα μεγαλοπρεπής και επιβλητική.
Βίκτορ, το αίμα της οικογένειάς μας ξεχειλίζει από άγρυπνους, εργατικούς ηγέτες.
Αλλά όλα αυτά χάθηκαν καθώς έφταναν στις φλέβες σου.
- Ρίξτε την στο μπουντρούμι. - Περίμενε!
Πύρινη πανοπλία! Σκύψε!
Όχι, είναι φακός Λούμα.
Είμαι μισή εξωγήινη.
Βλέπετε; Δεν είναι ημερόβια.
Είναι μισή εξωγήινη, μαζορέτα κάτι.
Τέλος πάντων, γιατί να χαλαρώνει στο μπουντρούμι,
όταν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εκείνο το παράξενο γάντι
για να μας βοηθήσει να μαζέψουμε καρπούς;
Εντάξει.
Είναι δική σου κρατούμενη.
Αν όμως συμβεί κάτι...
Τότε θα χαλαρώσω κι εγώ στο μπουντρούμι.
Συγχαρητήρια.
Μόλις στρατολογήθηκες στον Στρατό των Βρικολάκων.
Τέλεια!
Ποια είναι αυτή;
Δεν ξέρω.
Είναι κάποια που βλέπω στα όνειρά μου.
Αρκετά με μένα.
Πάμε στη παρέλαση;
- Απλά πάμε. - Εντάξει.
Ο τρόπος που ήρθατε όλοι για μένα,
πρέπει στ’ αλήθεια να σας τρόμαξαν οι βρικόλακες;
Δεν ξέρεις ούτε τα μισά.
- Βίκτορ, έλα! - Γρήγορα!
- Έλα! - Ναι!
Να τος, ο παλιός οπωρώνας.
Είναι εντάξει, είμαστε ασφαλείς. Ο ήλιος δεν μας βλάπτει.
Πάντα νόμιζα ότι ο ήλιος θα έκανε τους βρικόλακες να καίγονται,
αλλά είναι πιο πολύ σαν μια ζεστή, χουχουλιάρικη κουβέρτα.
Το ξέρω, αηδία.
Ημερόβιοι!
Κατευθύνονται στον οπωρώνα.
Βρικόλακες!
Κουνηθείτε, γρήγορα!
Πρέπει να φτάσουμε πρώτοι στον Αιματοκάρπό!
Πώς θα μπούμε μέσα;
Πρέπει να βρούμε δίοδο.
Εσύ είσαι.
- Εσύ είσαι. - Ζεντ!
Ζεντ.
Βρικόλακες, δώστε εξηγήσεις.
Τι κάνετε στον οπωρώνα μας;
Θα μπορούσα να ρωτήσω το ίδιο για τον δικό μας οπωρώνα.
Ημερόβιοι κλέφτες.
Κλέφτες!
Εε, μήπως δεν είναι κατάλληλη στιγμή;
Θα το αναλάβω εγώ. Κάνε στην άκρη!
Θα πετάξω από πάνω.
Περίμενε. Σταμάτα!
Ίσως να μην είναι ασφαλές.
Υπάρχει ενεργειακό πεδίο.
Πώς θα πάρουμε τον καρπό;
Δεν ξέρω.
Φαίνεται πως χρειάζονται τρία κλειδιά.
Υπάρχει ένας γρίφος κάτω από το πρώτο κλειδί.
Ημερόβιοι, φυλάξτε την πύλη.
Βρικόλακες, ετοιμαστείτε.
Περίμενε!
Έχουμε μια πρόταση.
Συγκεντρώστε μια ομάδα από νέους ηγέτες σας,
και θα σας βοηθήσουμε να βρείτε τα κλειδιά να ανοίξετε την πύλη.
Ναι, αν συμφωνήσετε να μοιραστούμε τη σοδειά.
Τέλεια ιδέα, κι μπορούμε να μείνουμε σε εκείνο το παλιό στρατόπεδο.
Και γιατί να σας εμπιστευτούμε;
Γιατί είμαστε δύο ζόμπι, ένας λυκάνθρωπος κι ένας εξωγήινος.
Ζωντανή απόδειξη ότι όλα τα τέρατα μπορούν να συνεργαστούν.
Εγώ θα είμαι ο πρώτος που θα δεχτώ τους όρους.
Νόβα, αναλαμβάνεις εσύ.
Ναι!
Εντάξει.
Θα κάνουμε το ίδιο.
Βίκτορ, δείξε τους ποιος κυβερνά το βουνό.
Ωραία. Διάλειμμα δέκα λεπτών.
Συγγνώμη. Εννοώ, ναι, ας το κάνουμε!
Νόβα.
Μόλις ανοίξει η πύλη, παίρνεις όλα τα φρούτα για εμάς,
ακόμα κι αν σημαίνει να καταστρέψεις κάθε βρικόλακα.
Μπαμπά, είπαμε πως θα τα μοιραστούμε.
Δεν υπάρχουν αρκετά φρούτα για να τα μοιραστούμε.
Ή αυτοί ή εμείς.
Συμφωνώ, κύριε.
Εκατό τοις εκατό.
Νόβα.
Μπορείς να γίνεις η αρχηγός που χρειάζεται ο λαός μας;
Σου δίνω τον λόγο μου.
Δαιμόνιο της νύχτας! Μισώ τη νύχτα.
Είναι τόσο σκοτεινή και τόσο τρομακτική,
και τόσο υγρή.
Σιχαμένοι της ημέρας!
Κοίτα εκείνους τους ψευδό-βρικόλακες.
Δεν είναι καθόλου τρομακτικοί.
Δεν έχουν καν δόντια.
Δεν το πιστεύω.
Αληθινή νύχτα. Είναι όμορφη.
Θα σας μάθω να τα βάζετε με τους ημερόβιους.
Δεν είναι φοβερό;
Ξέρεις, μου θυμίζει την παλιά κατασκήνωση ζόμπι,
όπου πάντα ήθελα να γίνω ομαδάρχης.
Μάλλον αυτή είναι η ευκαιρία μου.
Αρχιομαδάρχης Ζεντ στην υπηρεσία!
Εντάξει.
Ναι, μου αρέσει.
Τόλμα να ονειρευτείς, μεγάλε.
Ακούγεται ωραίο.
Λοιπόν, τι είναι αυτό το μέρος;
Υπάρχουν σύμβολα ημερόβιων παντού.
Σύμβολα βρικολάκων.
Αυτό ήταν κάποτε κατασκήνωση βρικολάκων.
Μάλλον πρώτα ήταν κατασκήνωση ημερόβιων,
και μετά οι βρικόλακες την πήραν και την κατέστρεψαν.
Ακριβώς όπως λέει ο Διοικητής Μπράιτ ότι κάνετε με όλα.
Ξέρεις τι λέει η Γηραιά για τους ημερόβιους;
Δεν τρώμε σαπούνι για να γυαλίσουμε από μέσα!
Είμαστε φυσικά γυαλιστεροί.
Ημερόβιοι! Βρήκαμε τα κρεβάτια μας.
Εντάξει, θα χρειαστεί μόνο χίλια χρόνια αερισμού εδώ μέσα.
Θα χρησιμοποιήσω αυτή τη λίγο αηδιαστική γωνία για τον αισθητήρα μου.
Να εντοπίσω τον παλμό που χάλασε το Ζ-μπαντ του Ζεντ.
Ναι. Αυτό το μέρος είναι αηδία.
Το ξέρω, το λατρεύω.
Και αυτός ο μικρός το αγάπησε τόσο,
που έμεινε για πάντα.
Τέλειο Fang Shui.
Βρικόλακες! Βρήκα τα κρεβάτια μας!
Κοιμάστε όλοι σε φέρετρα;
- Τι είναι το φέρετρο; - Αυτά είναι κρεβάτια.
Εσείς σε τι κοιμάστε;
Άστο καλύτερα. Τέλος πάντων...
Διαλέξτε ένα φε... ένα κρεβάτι, και πέστε για ύπνο.
Και γιατί να σε ακούσουμε;
Ναι!
Ξέρετε χρησιμοποιείτε αυτά τα δόντια μόνο για φρούτα;
- Ναι. - Εγώ όχι.
Καληνύχτα.
Λίγη προειδοποίηση την επόμενη φορά, φίλε.
Αλλά ευχαριστώ. Καληνύχτα, ήλιε μου.
- Γεια. - Γεια σας.
- Καλώς ήρθατε. - Ουάου. Ευχαριστώ.
Το έκανα όλο μόνος μου, παρεμπιπτόντως.
- Ωραίο να κάνουμε διακοπές μαζί. - Ναι, εγώ κι εσύ...
- με ένα εκατομμύριο κατασκηνωτές... - Ναι.
Ήταν δύσκολη χρονιά.
Και ακόμη πιο δύσκολο να μη σε βλέπω, να μη γυρίζω σπίτι το καλοκαίρι.
Ο Μπάκι γύρισε από το διάστημα.
Ο Μπόνζο και η Μπρι άρχισαν τις πρώτες καλοκαιρινές δουλειές τους.
Η Γουίλα μού είπε ότι η Γουίντερ διδάσκει διαλογισμό.
Δεν το περίμενα αυτό.
Αλλά τουλάχιστον έχουμε αυτή τη μικρή απρόσμενη περιπέτεια.
Ναι. Βοηθώντας νέους φίλους...
Που μας βοήθησαν.
Είμαι τόσο ευγνώμων που ο Βίκτορ πήρε το μέρος σου.
Το ίδιο και η Νόβα.
Σου θυμίζουν κανέναν που ξέρουμε;
Δύο παιδιά μαζί...
Οι λαοί τους εχθροί.
Ναι. Ναι, μου θυμίζει δύο άτομα που ξέρουμε.
Δεν το πιστεύω.
Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα ήταν αλήθεια.
- Είναι αληθινή. - Είναι αληθινός.
Φωτιά!
Ε, τι γίνεται;
Προσπαθούν να μας κάψουν.
- Θα το κανονίσω εγώ. - Ευχαριστώ.
Κι έτσι τελείωσε.
- Άντισον. - Μμ;
Σε ευχαριστώ τόσο πολύ που μας βοήθησες.
Ναι, το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Αφού έσωσες τον φίλο μου από το να γίνει Ζομ-μπέργκερ.
Λοιπόν, έχετε αναλάβει πολλά.
Οι βρικόλακες και οι ημερόβιοι μισούνται από πάντα.
Τώρα μπορούμε να συγκεντρωθούμε στο να περάσουμε την πύλη
και να σώσουμε την κατάσταση μαζί με τους ημερόβιους.
Ίσως βοηθούσε αν εσύ κι ο αρχηγός των βρικολάκων
ο Βίκτορ. Νομίζω τον είδες έξω από την πύλη.
Άκου, Βικ, να σε λέω Βικ;
- Όχι, ευχαριστώ. - Εντάξει.
Ουσιαστικά, αυτό θα πετύχει μόνο αν δώσουμε όλοι το 100%...
...αν εσείς οι δυο δείξετε πως μπορείτε να συνεργαστείτε,
θα τους δείξει ότι κι εκείνοι μπορούν να συνεργαστούν.
Ναι, βγάζει νόημα.
Ωραία, λοιπόν. Πάμε να το κάνουμε.
Ναι!
Εντάξει, Ομάδα! Ώρα να φτιαχτούμε για να βρούμε τα κλειδιά.
Εμείς, οι ημερόβιοι και οι βρικόλακες, όλοι μαζί, σαν ομάδα.
Ναι, καλά... Αυτό δεν θα συμβεί.
Έλα, πάμε στη δουλειά.
Ποιοι θα σώσουν την κατάσταση;
Οι βρικόλακες και κανείς άλλος.
Όχι. Εσύ και οι ημερόβιοι
πρέπει να δουλέψετε δίπλα δίπλα.
Μπου!
Έλα τώρα. Πού είναι το ομαδικό σας πνεύμα;
Έχουμε ομαδικό πνεύμα, για τη δική μας ομάδα.
- Ημερόβιοι! - Βρικόλακες! Βρικόλακες!
Ημερόβιοι! Ημερόβιοι!
Βρικόλακες! Βρικόλακες!
- Γεια. - Γεια.
Γεια.
Κι εγώ.
Εσύ πρώτος. Ε, όχι.
Πραγματικά αληθινό.
- Το ‘χω πάθει. - Συγγνώμη, αντανακλαστικά.
Ναι, το κατάλαβα. Απλώνω τώρα το χέρι μου.
Μην με πετάξεις στον ήλιο. Βίκτορ.
Νάτο.
Αυτό είναι το σύμβολο που ήταν πάνω από τη λέξη συγκεντρωθείτε
στην πύλη.
Ε, λοιπόν, σίγουρα συγκεντρωθήκαμε.
Αυτό είναι. Αυτό είναι το κλειδί.
Αυτό το παίρνω εγώ.
Άκρη. Θα το πάρω εγώ.
Δώσε μας το κλειδί, αστραφτερή.
Είναι ο δεύτερος γρίφος.
Τι σημαίνει;
Καμία ιδέα.
Το ίδιο.
Ε, λοιπόν, η κατασκήνωση ξεκίνησε επίσημα.
Γιουχού!
Δηλαδή δεν χρησιμοποιείτε τα δόντια σας για να πίνετε αίμα;
Φρούτο Αίματος. Δεν πίνουμε αίμα, εκτός κι αν προσφέρεις.
Αστειάκι, αστειάκι.
Κατασκηνωτές! Ώρα να πάτε στους κοιτώνες.
Καληνύχτα, ημερόβιοι.
Καληνύχτα, βρικόλακες.
Περνάμε τέλεια.
Ανάψτε τα φώτα, κάποιος.
Ξέρετε, παρόλο που καταλήξαμε ομαδάρχες
- στην... - Πιο επικίνδυνη καλοκαιρινή κατασκήνωση στη Γη;
Ναι. Είναι ωραία.
Μου λείψατε πολύ.
Ναι, η πρώτη χρονιά μας τσάκισε όλους.
Ειδικά εσάς τους δυο.
Καθόλου αστείο. Αλλά το κολέγιο δεν κρατάει για πάντα, σωστά;
Πρέπει να εστιάσουμε ό, τι έχουμε στους στόχους μας τώρα.
Αυτός είναι ο τρόπος να αφήσουμε κληρονομιά.
Είναι όμως ο μόνος τρόπος;
Δηλαδή, δεν υπάρχει κάτι παραπάνω από το να είσαι
αρχηγός τσιρλίντερ ή αστέρι του ποδοσφαίρου;
Όπως να βρίσκεις χρόνο για αυτούς που σε αγαπούν.
Νομίζω ήρθε η ώρα για σ’μόρς. Ποιος θέλει;
Έλα, ποιος είναι μέσα; Ένα, δύο, τρία, τέσσερα σ’μόρς.
Α λα Ζεντ, έρχονται!
Αρκεί να βρω το κρυφό απόθεμα μαρσμέλοου της Ελάιζα.
- Δεν θα τα βρεις ποτέ. - Ήδη τα βρήκα.
Τι;
Λες να έχει δίκιο η Γουίλα;
Ξέρω ότι όλοι μας λείπουμε ο ένας στον άλλον.
Μου λείπουν τρελά ο μπαμπάς και η Ζόι.
Αλλά δεν δούλεψα τόσο σκληρά για να πάω στο κολέγιο και να κάθομαι στον πάγκο.
Το καταλαβαίνω.
Το να είσαι βασικός παίκτης είναι μεγάλο θέμα.
Το να γίνω αρχηγός τσιρλίντερ είναι μεγάλο θέμα.
Για μένα, τους φίλους μου και την οικογένεια στο Σίμπρουκ.
Θα ήθελα να είχαμε περισσότερο χρόνο με όλους.
Ξέρω, αλλά έχουμε άπλετο χρόνο να περάσουμε μαζί τους.
Τώρα είναι πιο σημαντικό να τους κάνουμε περήφανους.
Ακριβώς. Πρέπει να στρωθούμε και να κάνουμε...
Ζεντ;
Είστε όλοι καλά;
Στην καλύβα του προσωπικού, τώρα.
Ζεντ, νόμιζα ότι ο παλμός επηρεάζει μόνο εσένα
επειδή έχεις πειράξει το Ζεντ-μπαντ περισσότερο από κάθε ζόμπι στην ιστορία.
Αλλά στην πραγματικότητα σήμαινε ότι το μπαντ σου
το ανίχνευσε πρώτο επειδή είναι το πιο ευαίσθητο.
Εντάξει, τι σημαίνει αυτό;
Με τον ρυθμό που ο παλμός δυναμώνει και αυξάνει σε συχνότητα,
θα γίνει αρκετά ισχυρός ώστε να φτάσει στο Σίμπρουκ.
Η αγέλη μου κινδυνεύει.
- Γουίντερ, Γουάιατ. - Και Μπόζνο.
Ο μπαμπάς και η Ζόι.
Όλη η Ζόμπι πολιτεία.
Αυτό είναι μολύβι;
Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θες να τρομάξεις πισώπλατα.
Ξέρω. Η πλάτη μου ακόμα πονάει μετά από εκείνη τη τούμπα.
- Συγγνώμη. - Όχι, όλα καλά.
Μου αρέσει κάπως να περπατώ στραβά.
Με κάνει να δείχνω επικίνδυνος και κουλ.
Τέλος πάντων, να σου δείξω κάτι που βρήκα;
Εντάξει. Έλα.
Έλα.
- Ουάου. - Τι είναι αυτό το μέρος;
Δεν είναι απίθανο;
Σύμβολα βρικολάκων και ημερόβιων.
Μαζί παντού.
Φαίνεται ότι και τα δύο χωριά μας ερχόντουσαν εδώ μαζί.
Επίτηδες.
Τρελό, αν σκεφτείς πόσο μισούνται οι πόλεις μας.
Ναι, αλλά εμείς δεν μισούμε ο ένας τον άλλον.
Ναι, πρέπει να δουλέψουμε πάνω σε αυτό.
Δηλαδή, τι είδους ηγέτες είμαστε;
Κοίτα, δεν είμαι ηγέτης.
Δεν θέλω να ηγηθώ του Σέιντσαιντ.
Θέλω να το αφήσω πίσω.
Γιατί το λες αυτό;
Γιατί υπάρχει ένας ολόκληρος, εκπληκτικός κόσμος εκεί έξω.
Αλλά όλοι φοβούνται πολύ για να τον γνωρίσουν.
Οι ηγέτες πρέπει να εμπνέουν τον λαό τους να γίνουν καλύτεροι.
Να σκέφτονται νέα πράγματα, να γκρεμίζουν τείχη.
Ακούγεσαι σαν τον ηγέτη που χρειάζονται.
Κανείς δεν είχε τέτοια πίστη σε μένα.
Καταλαβαίνω γιατί ο πατέρας σου πιστεύει ότι θα γίνεις σπουδαίος ηγέτης.
Δεν ξέρω αν το πιστεύει.
Η αλήθεια είναι ότι ο λαός μου φοβάται όσο και ο δικός σου,
κι εγώ το μισώ.
Αλλά όταν προσπαθώ να του μιλήσω,
περιμένει να ηγηθώ με τον δικό του τρόπο, ή καθόλου.
Νόβα, μπορώ να καταλάβω ότι τα κάνεις όλα με όλη σου την καρδιά.
Κι όταν έρθει η ώρα σου, ξέρω ότι θα ηγηθείς με τον δικό σου τρόπο.
Με τον σωστό τρόπο. Μέσα από την καρδιά σου.
Εδώ μαζί σου νιώθω πως είμαι ο άνθρωπος που πρέπει.
Σαν να μπορώ να κάνω τα πάντα.
Έλα.
Τι είναι αυτά;
Οι φάσεις του φεγγαριού. Μα δεν είναι στη σωστή σειρά.
Το φωτεινό κι αστραφτερό είναι δική σου ειδικότητα.
Τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Κι αυτά σε λάθος σειρά.
Πρέπει να τα βάλουμε στη θέση τους.
Ναι, τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε.
Έλα.
Για ξεπέρασέ το.
Βέρα, κοίτα. Φορητή νύχτα.
- Μπορώ να τα δανειστώ; - Ναι, φίλε, τα έχεις.
Τέλεια.
Θα μας πεις γιατί μας έφερες όλους εδώ;
Βρήκαμε το κλειδί.
Η τελευταία κλειδαριά.
Παιδιά, προσέξτε!
«Μόνο μία ομάδα μπορεί να νικήσει.»
Οι βρικόλακες πρέπει να σπρώξουν τη μπάλα προς το φεγγάρι.
Και οι ημερόβιοι, προς τον ήλιο.
Μόνο μία ομάδα;
Ήμασταν πάντα φτιαγμένοι να πολεμάμε μεταξύ μας;
- Δεν βγάζει νόημα. - Βγάζει απόλυτο νόημα.
Πολεμάμε για να σπρώξουμε την πέτρα στη μεριά μας.
Κι ο νικητής ανοίγει την πύλη και παίρνει τη συγκομιδή.
Κι αυτό πρέπει να είμαστε εμείς.
Κι αυτό σημαίνει ότι μία από τις πόλεις μας δεν θα επιβιώσει.
Κι ενημερωτικά, δεν θα είμαστε εμείς.
Στοπ, στοπ!
Περιμένετε, ακούστε. Πρέπει να υπάρχει και άλλος τρόπος.
Κάτι δεν πάει καλά.
Εντάξει, αρκετά! Φτάνει!
Χειροτερεύει.
- Πολύ χειρότερα για μένα. - Ζεντ!
Ζεντ!
Καλά. Ας τον γυρίσουμε πίσω στο στρατόπεδο.
Ελπίζω να είναι καλά.
Ο παλμός έγινε τόσο δυνατός, που καίει το Ζεντ-μπαντ του Ζεντ.
Αν δεν τον σταματήσουμε, θα μείνει για πάντα ζόμπι.
Είμαι εντάξει.
Καλά; Πηγαίνετε να ελέγξετε τους κατασκηνωτές.
Μας χρειάζονται.
Πηγαίνετε.
Θα είναι καλά;
Ναι.
Ελίζα, πες μου σε παρακαλώ ότι έχεις εντοπισμό για τον παλμό.
Νομίζω ότι βρήκα κάτι αλλά δεν βγάζει νόημα.
Δείξε μας.
Ο παλμός έρχεται από εδώ;
Είναι από κάτω του.
Μην πιέζεσαι πολύ, Ζεντ.
Ε, είσαι καλά;
Ναι, ναι.
Ο παλμός έρχεται από βαθιά υπόγεια.
Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε να αρρωστήσουμε όλοι. Θα πάω εγώ.
Πώς;
Ας κάνουμε μια κίνηση.
Ζεντ!
Τι στο καλό;
Ζεντ!
Έλα, ακολούθησέ με.
Ζεντ!
Δεν κουνιέται.
- Είσαι καλά; - Ναι, ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Δεν ξέρω.
Ρίζες Αιματοκάρπου;
Ο κατεστραμμένος πύργος πληγώνει τις ρίζες και προκαλεί τον παλμό.
Έχει δίκιο.
Ο παλμός έρχεται από τις ρίζες.
Ο παλμός ήταν κραυγή βοήθειας.
Ο πύργος πρέπει να λειτουργεί σαν κεραία.
Ενισχύει τη δύναμη του παλμού.
Άρα αν τον αφαιρέσουμε, θα σταματήσει ο παλμός.
Πάμε, Ζεντ. Έλα, πάμε. Μπορείς, το ’χεις!
Χρειάζεται βοήθεια.
- Ναι! - Έλα, μπορείς!
Ναι!
- Σώσαμε τα Τέρατα. - Ξανά.
Θα το πω. Έχουμε αρχίσει να το συνηθίζουμε.
Όταν δουλεύουμε όλοι μαζί, τίποτα δεν μας σταματά.
- Ελάτε, ομάδα! - Ναι!
Ομάδα. Μα μόνο μία ομάδα μπορεί να κερδίσει.
Αυτή είμαστε. Όλοι εμείς.
Έλα τώρα. Μία ομάδα σημαίνει ακριβώς αυτό.
Εμείς ή αυτοί.
Κι αυτό θα είμαστε εμείς. Βρικόλακες!
- Ημεροβάτες! - Ημεροβάτες!
- Βρικόλακες! - Ημεροβάτες!
Παιδιά, όχι.
Φτάνει!
Ερχόμαστε από μια πόλη που λέγεται Σίμπρουκ,
όπου όλα τα τέρατα ζουν μαζί ειρηνικά.
Μα δεν ήταν πάντα έτσι.
Για χρόνια μας μάθαιναν να μισούμε ο ένας τον άλλον.
Κι ήταν φρικτός τρόπος ζωής.
Αλλά σήμερα είμαστε εδώ σαν απόδειξη.
Απόδειξη ότι η αλλαγή μπορεί να έρθει
μόνο αν βρεις δύναμη στις διαφορές του άλλου.
Έτσι χτίζεις καλύτερο κόσμο.
Σταθείτε μαζί.
Παλέψτε για ό, τι πιστεύετε.
Γιατί αυτό που κρίνεται είναι το μέλλον της πόλης σας.
Το μέλλον σας.
Γίνετε η ομάδα που ξέρουμε ότι μπορείτε.
Γιατί όταν το κάνετε, μπορείτε τα πάντα.
Ας σας ακούσω να το λέτε.
- Τι είμαστε; - Μία ομάδα.
Δεν σας ακούω! Τι είμαστε;
- Μία ομάδα! - Τι είμαστε;
Μία ομάδα! Ναι!
Νόβα,
Δεν το πιστεύω ότι εσύ κι αυτός ο βρικόλακας συνεργάζεστε κρυφά.
Θα κάνω τα πάντα και θα συνεργαστώ με οποιονδήποτε
για να πάρω το τρίτο κλειδί.
Αρκεί να κλέψουμε το μερίδιό τους.
Νόβα, ξέρεις τι διακυβεύεται, σωστά;
Ο πατέρας σου, ο ηγέτης σου, βασίζεται σε σένα.
Βασίζεται σε μένα να προδώσω τους βρικόλακες.
Αυτό είναι λάθος, Ρέι.
Είναι εχθροί μας, Νόβα.
Όχι για μένα. Όχι πια.
Κι εγώ είμαι ακόμη αρχηγός εδώ.
Τι συμβαίνει στ’ αλήθεια με σένα κι αυτόν τον βρικόλακα;
Τίποτα. Αλλά κι αν υπήρχε, δεν είναι δική σου δουλειά.
Απλώς να θυμάσαι, Νόβα.
Ο λαός σου λογαριάζει σε σένα.
Ευχαριστώ που μου το θύμισες.
Έι, έι, κοίτα εδώ!
Ήλιος και φεγγάρι μαζί.
Αυτό είμαστε εμείς.
Εκεί πρέπει να μπει αυτό το μεγάλο κλειδί.
Πάμε! Σπρώξτε!
Μαζί!
Σαν μία ομάδα!
Ναι!
Πάμε! Πάμε!
Μπορείτε! Πάμε! Ξέρω, ότι είναι δύσκολο.
- Ναι! Μπορείτε! - Σπρώξτε! Σπρώξτε!
Τέλειο! Καταπληκτικό!
Το τελευταίο κλειδί.
Ημεροβάτες, ας λιώσουμε το κεχριμπάρι με τη φωτιά μας.
Δεν είναι αρκετά ζεστό.
Βρικόλακες, δυναμώστε τη φλόγα τους.
Ναι!
Έχουμε το κλειδί.
Ώρα για συγκομιδή.
Για όλους μας!
Ναι!
Πολύς Αιματόκαρπος! Ναι!
Νόβα!
Μπαμπά;
Ο Ρέι μας προειδοποίησε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Σε έστειλα να πάρεις όλους τους Αιματοκάρπους
με κάθε κόστος.
Περίμενε,
όλους τους Αιματοκάρπους;
Θα μας άφηνες να λιμοκτονήσουμε;
Όχι!
Ευχαριστώ, Βέρα, που με ειδοποίησες.
Και εσύ, Βίκτωρ, να συνεργάζεσαι με τους εχθρούς μας;
Θα ’πρεπε να σε ξεδοντιάσω.
Αυτό το πείραμα τελειώνει τώρα.
Πρόσεχε!
Ο οπωρώνας!
Όχι!
Ζεντ!
Κάποιος να τον βοηθήσει!
Ζεντ!
Κατέστρεψες σχεδόν τα μισά Αιματοφόρα Φρούτα.
Ναι.
Κι εσύ βοήθησες.
Τα υπόλοιπα Αιματοφόρα Φρούτα
ανήκουν στους βρικόλακες!
Αυτός ο οπωρώνας πάντα σε εμάς ανήκε.
Αν αγγίξεις έστω ένα, σημαίνει πόλεμος.
Αυτός είναι πόλεμος!
Η κατασκήνωση τελείωσε.
Μαζέψτε τα πράγματά σας! Γυρίζουμε σπίτι!
Πρέπει να ετοιμαστούμε για μάχη!
Πίστευα πραγματικά πως ήσουν ο ηγέτης που χρειαζόταν ο λαός μας.
Νόβα,
σε παρακαλώ, κατάλαβέ με. Εγώ απλώς προσπαθούσα...
Μάζεψε τα πράγματά σου, Ρέι.
Συγχαρητήρια, Βέρα.
Πήρες ό, τι ήθελες.
Κι έβαλες όλους μας σε κίνδυνο
επειδή εμπιστεύτηκες τυφλά την ημεροβατίδα.
Την άκουσα να μιλά με τον Ρέι.
Θα έκλεβαν όλα τα φρούτα.
Εγώ… απλώς προσπαθούσα να κάνω το σωστό.
Ήθελα μόνο να είμαστε ασφαλείς.
Νιώθεις ασφαλής;
Γιατί εγώ όχι.
Ο οπωρώνας έγινε στάχτη
και πληγώσαμε όσους ήθελαν να μας βοηθήσουν.
Αν και σηκώσαμε τον πύργο από τις ρίζες,
η φωτιά έφερε τον παλμό πίσω κι είναι χειρότερος από πριν.
- Ναι. - Ζεντ!
Είμαι καλά, είμαι καλά. Απλώς πρέπει…
…να πάρω… ανάσα.
Ήταν υπερβολικό για να το αντέξει.
Εμένα το λες.
Σύντομα θα είναι υπερβολικό για όλους μας.
Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι, αλλά δεν μπορώ.
Κανείς μας δεν μπορεί, μα πρέπει να προσπαθήσουμε.
Θα το ξεπεράσω.
Μόλις… πάρει η ανάσα μου.
Ξέρω πως όλοι πονάμε,
αλλά πρέπει να επιστρέψω στην αίθουσα του καζανιού.
Χρειάζομαι καθαρή μέτρηση του σήματος από τις ρίζες.
Ίσως είναι η τελευταία μας ευκαιρία.
Άκου. Αν μείνω για πάντα ζόμπι,
και μιλάω μόνο για μυαλά συνέχεια,
δεν χρειάζεται να μείνεις μαζί μου.
Γιατί; Πάντα έλεγες πως είχα αρκετά μυαλά
και για τους δυο μας.
Ναι, απλώς… νόμιζα πως είχαμε περισσότερο χρόνο.
Κι εγώ.
Κι αν είχα… αν το ήξερα,
θα περνούσα κάθε δευτερόλεπτο της πρώτης χρονιάς μαζί σου.
Και μαζί σου. Και μαζί σου.
Σας αγαπώ τόσο πολύ. Εγώ…
Συγγνώμη.
Εντάξει, εντάξει.
Απλώς ανάσανέ.
Ζεντ, υποσχέσου πως δεν θα πειράξεις το Ζ-περιβραχιόνιό σου
μέχρι να βρούμε θεραπεία.
Μπορούμε;
Δεν φαίνεται καλό.
Οι ρίζες είναι γεμάτες πόνο και πίεση
κι ο παλμός μεγαλώνει εκθετικά.
Ε, υπέροχα.
Γίνεται όλο και καλύτερο.
Θα δω τους κατασκηνωτές.
Περίμενε.
Όχι, Ζεντ.
Είσαι σε άσχημη κατάσταση.
Πρέπει να μείνεις εδώ.
Να φροντίζετε ο ένας τον άλλον.
Βίκτορ, πρέπει να με πιστέψεις.
Δεν θα έκανα ποτέ κάτι για να βλάψω εσένα ή τον λαό σου.
Ναι, αλλά ο πατέρας σου θα το έκανε.
Κι όσο ξέρω,
δουλεύεις γι’ αυτόν.
Είμαι ο εαυτός μου.
Εσύ μου το έδειξες.
Εδώ μαζί σου,
τα μάτια μου άνοιξαν,
κι έμαθα κάτι.
Αυτά τα οράματα μας έφεραν μαζί για κάποιο λόγο,
και δεν ξέρω ποιος είναι,
μα ξέρω πως δεν είναι για να μισήσουν
περισσότερο οι λαοί μας.
Ναι.
Δεν βγάζει νόημα.
Μα εμείς βγάζουμε.
Το ξέρω.
Κοίτα εκεί.
Οι μαύρες ρίζες είναι από τον οπωρώνα μας.
Κι οι λευκές είναι δικές μας.
Και οι δύο δείχνουν χάλια.
Όπως και οι δύο οπωρώνες μας.
Γιατί είναι υγιείς;
Καμία ιδέα.
Ίσως το καζάνι έχει σχέση με αυτό;
Νόβα, τι σου θυμίζει;
Φαίνονται να είναι για να κρατάνε μια Λιθόπετρα Φωτός.
Κι… μια Λιθόπετρα Σκότους.
Περιμένετε, έχετε Σεληνόπετρες;
- Από αυτές φτιάχνεις τέρατα. - Εντάξει, σωστό.
Άρα γι’ αυτό είναι αυτό το δωμάτιο.
Να τρέφει όλους τους οπωρώνες από την ενέργεια της Σεληνόπετρας.
Οι πόλεις μας, οι οπωρώνες μας,
όλα συνδεδεμένα από αυτό το σύστημα ριζών.
Αν φέρουμε τις Σεληνόπετρες εδώ
και τις βάλουμε στο καζάνι,
θα ζωντανέψουν οι οπωρώνες μας.
Ναι.
Άρα το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να κλέψουμε
το πιο σημαντικό πράγμα από τα χωριά μας
και να το φέρουμε εδώ.
Δεν πρόκειται να γίνει.
Περίμενε.
Ετοιμαστείτε για μάχη.
Έγινε.
Μακριά από τη Λιθόπετρα και κανείς δεν θα τραυματιστεί.
Γεια, παιδιά.
Μόνο να δανειστώ τη Λιθόπετρα του Σκότους θέλω.
Υπόσχομαι θα την επιστρέψω… σύντομα.
Βίκτορ, μη το κάνεις.
Βέρα, κοίτα,
Ξέρω πως αγαπάς τους βρικόλακες με όλη σου την καρδιά.
Τόσο πολύ που δεν αμφισβητείς
όσα δεν βγάζουν νόημα.
Αλλά εγώ αγαπώ εμάς τόσο που πρέπει να αμφισβητήσω όσα δεν βγάζουν νόημα.
Καταλαβαίνεις;
Δεν μπορείς να νικήσεις, Βίκτορ.
Ξέρω.
Αλλά εμείς μπορούμε.
Εντάξει.
Θα σε καλύψω.
- Τώρα φύγε. - Ευχαριστώ.
Τα Αιματοφόρα Φρούτα χάθηκαν!
Βρείτε τα.
Τα καταφέρνουμε!
Πάντα ήταν δυνατό.
Μαζί το κάναμε δυνατό.
- Είναι εδώ. - Κρύβουν τα Αιματοφόρα Φρούτα.
Μακριά από τα φρούτα.
- Βίκτορ! - Νόβα.
- Προδότης. - Νομίζω εννοείς «ηγέτης».
Δώσε τη Λιθόπετρα Φωτός.
Νόμιζα ότι θα οδηγούσες τον λαό μου,
αλλά έκανα λάθος.
Είναι και δικοί μου άνθρωποι.
Κι ο λαός μου θέλει ειρήνη.
Συλλάβετε τους!
Δες αν μπορείς να μαντέψεις τι είμαι.
Είμαι φοίνικας. Κατάλαβες; Κρα-κρα!
Καλό, Ρέι.
Τι θα έκανες χωρίς εμένα;
Δεν μπορώ.
Εκτός αν γίνω τελείως ζόμπι.
Ζεντ, όχι, δεν μπορείς.
Θα μείνεις για πάντα στο τέρας σου.
Πρέπει να προσπαθήσω.
Σ’ αγαπώ, Άντισον.
Πάντα σ’ αγαπούσα.
Όχι!
Δεν δουλεύει.
Σε παρακαλώ.
Οι δύο Σεληνόπετρες μας.
Ή μία Σεληνόπετρα.
Πήγαινε!
Κοίτα!
Τα καταφέραμε! Θεραπεύσαμε τους οπωρώνες!
Ναι!
Κι οι οπωρώνες μας θεράπευσαν κι εμάς.
Όλα τα τέρατα συνδέονται μέσω των Σεληνοπέτρων.
Κρατήσατε τις Σεληνόπετρες χωριστά για πολύ,
προκάλεσε τον θάνατο των οπωρώνων.
Κι ο παλμός που απελευθερώθηκε επηρέασε όλους μας.
Οι πρόγονοί μας,
έχτισαν αυτό το μέρος μαζί.
Για τις δύο πόλεις μας. Όλους μας.
Για να γιορτάσουμε ποιοι είμαστε.
Μια φορά το χρόνο, θα ερχόμαστε στο κάμπινγκ
και θα φέρνουμε τον εαυτό μας μαζί.
Θα φέρνουμε ισορροπία στους οπωρώνες και τους κόσμους μας.
Το μέλλον του λαού μας είναι σε καλά χέρια.
Βίκτορ;
Δεν ήμουν πάντα εντάξει με το καθήκον μου,
αλλά είμαι έτοιμος να αναλάβω.
Συμφωνώ.
Είσαι έτοιμος.
Είμαι ευγνώμων που θα περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί.
Κι εγώ.
Εσύ κι εγώ, κι
- Ένα εκατομμύριο κάμπερς. - Ένα εκατομμύριο κάμπερς.
- Έλα, παιδιά! - Έλα!
Ναι!
Λοιπόν, έχω μια ιδέα.
Είναι ας ξεχάσουμε τα κάμπινγκ μας;
Διάβασες το μυαλό μου.
Νιώθω ότι θα έπρεπε να περάσουμε το καλοκαίρι στο Σίμπρουκ, ξέρεις;
Ναι.
Οι φίλοι και η οικογένειά μας μας αγαπούν
ό, τι κι αν γίνει.
Πρώτη ομάδα ή δεύτερη ομάδα.
Αρχηγός ή μέλος της ομάδας, δεν έχει σημασία.
Το σημαντικό είναι ότι είμαστε με αυτούς που αγαπάμε.
Όπως εσύ.
Λοιπόν…
θα ξαναβρεθούμε σύντομα;
Ναι,
σύντομα. Υπόσχομαι.
Τα λέμε.
Περίμενε!
Ουάου.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta