Istnieją legendy o ludziach
urodzonych z darem tworzenia muzyki tak prawdziwej,
że może przebić zasłonę między życiem i śmiercią.
Przywołując duchy z dawnych lat i z przyszłości.
W starożytnej Irlandii zwano ich filidami.
W krainie Czoktawów strażnikami ognia.
A w Afryce Zachodniej
noszą miano griotów.
Ten dar może przynosić ukojenie ich społecznościom,
ale przyciąga też zło.
GRZESZNICY
16 PAŹDZIERNIKA 1932 R.
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask Uwolnię blask
- Sammie! - Ruthie.
Nie.
Chodź, synu.
Wszystko gra.
- Sammie! - Mój syn poczuł zew grzechu.
Ale dobry Bóg wzywa nas, byśmy byli rybakami ludzi, którzy grzeszą
i wskazali im drogę.
Przysięgnij przede mną i przed tym zgromadzeniem,
że porzucisz ścieżki grzechu.
Przysięgnij to teraz!
Odrzuć tę gitarę, Samuelu.
W imię Boże.
Zostaw to, Samuelu.
Odłóż ją.
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Niech ktoś
W ramiona weźmie mnie
Niech ktoś weźmie mnie
Zagrasz dziś na gitarze?
Dzień dobry pani.
Powiesz, co planujesz,
czy mam słuchać wróbelków?
Miłego dnia, Beatrice.
Widzimy się jutro na mszy.
Czyli jednak wróbelki.
Doberek, mamo.
Doberek, synku.
- Nie chlap się tym. - Mydło to mydło.
Wysuszy ci skórę.
Chlapię się, póki jest mokre.
Zaspałeś, gdy Bozia dawała rozum.
Zmykaj stąd.
Mama kazała wstawać.
Doberek, Sammie.
Nie chcę wstawać.
Jesteś Hogwood?
Bliźniacy?
Nie, kuzyni.
No dobra.
Proszę bardzo.
W dobrych czasach tona drewna w miesiącu.
Pracownicy mieszkali na górze.
Co planujecie zrobić z tym miejscem?
Umyliście podłogi?
Tak.
Co na nich było?
Myślałem, że zależy wam na kupnie.
Zaczynam wątpić,
czy traktujecie to serio, chłopcy.
Tu nie ma żadnych „chłopców”.
Tylko duzi faceci.
Z dużą forsą.
I dużymi kulami.
Nie chciałem was urazić.
Tutaj tak się mówi.
Bierzemy to.
Tartak z wyposażeniem i ziemię, na której stoi.
Niech mnie.
Żeby to było jasne. Więcej kasy od nas nie dostaniesz.
A jeśli ty albo twoi kumple z Klanu
wejdziecie na nasz teren, zabijemy was na miejscu.
Szlag.
Klan już nie istnieje.
Dzień dobry, tato.
Wcześnie wstałeś, synu.
Jak sam mówisz:
„Szybciej zrobisz, mniej się urobisz”.
- Otóż to. - Wyrobiłem dzienną normę.
Tak. Przyniosłem ją tutaj.
Pomożesz mi jutro wygłosić kazanie.
Pierwszy List do Koryntian 10,13.
Czytaj.
„Żadna pokusa
nie nawiedziła was poza taką, która zwykła nawiedzać ludzi.
Wierny jest Bóg.
Nie da kusić was ponad to, co zniesiecie.
Ale gdyście kuszeni,
wskaże też sposób, jak to pokonać”.
Jeśli pozwolisz, trochę się spóźnię.
Dlaczego, synu?
Jakie miejsce jest ważniejsze od Domu Bożego?
Pracowałem cały tydzień, tato.
Chcę mieć jeden wolny dzień.
Żeby grać muzykę?
Dla pijaków?
Rozpustników unikających obowiązków rodzinnych,
żeby wspólnie się pocić?
Wrócę na poranną mszę.
Synu?
Jeśli tańczysz z diabłem
kiedyś podąży za tobą do domu.
Kuzynku, rusz się.
Nasz czas to pieniądz.
Samuelu!
Bez obaw, wujku Jed.
Odstawimy go w jednym kawałku.
Co u ciebie?
Tatuś dobrze cię traktuje?
Chyba cię nie tłucze?
Nie, stary. Nie za bardzo.
A co z maluchami?
Tylko, gdy zasłużą.
Zwykle to mama wymierza klapsy.
Wujo Jed zawsze był w porządku.
Tak.
Opowiedzcie o Chicago.
Ponoć nie ma tam praw Jima Crowa.
Czarny może wejść, gdzie chce.
Nie wierz we wszystko, co słyszysz.
Miasto napełni ci łeb mrzonkami,
ale ja i twój kuzyn... nie będziemy ci ściemniać.
Chicago to Missisipi z wysokimi budynkami zamiast plantacji.
Dlatego wróciliśmy.
Lepiej zmagać się z diabłem, którego znasz.
Nie ruszaj się.
Ciężarówkę zostaw nam.
Przez spóźnienie białasa jesteśmy do tyłu z czasem.
Dziś wszystko przygotujmy.
Otworzymy za tydzień.
Ni chuja. To musi być dzisiaj.
Wielkie otwarcie z wykopem.
Albo zaczniemy niewypałem.
Spójrz na niebo.
Piękny dzień, by poczuć się wolnym.
Nasza własna knajpa.
Dla nas i przez nas prowadzona.
Jak zawsze chcieliśmy.
Musimy się rozdzielić.
Kto przypilnuje wozu, gdy będę u Chowów?
Znają cię tam.
Długo nas nie było.
Siedem lat to za mało, by o nas zapomnieć.
No dobra.
Pilnuj, by nie wpadł w kłopoty.
Urosłeś na tyle, by mi dołożyć?
Zrobię, co się da.
Zrobisz, co ci każę.
Wypatruj tych, co gapią się za długo.
Ten czarnuch jest nieostrożny.
- Kocham cię. - Wzajemnie.
- I uważaj. - Będę.
Ty idziesz ze mną.
Hej, dziewczynko.
Chodź tu.
Skąd jesteś?
Z Shelby.
Kojarzysz Bliźniaków Smokestack?
Oczywiście.
Dobrze. Jestem Smoke.
Czekaj. Nic ci nie grozi.
Możesz zarobić trochę kasy.
Usiądziesz w tej ciężarówce.
Jak ktoś będzie się za długo przyglądał,
naciśnij na klakson, dobra?
Zrobisz to?
Znasz się na czasie?
Zapłacę ci dziesięć centów za każdą minutę.
- Pasuje ci? - Tak, pszepana.
Nie, pszepani.
Rozmawiamy o liczbach.
A liczby muszą zawsze ze sobą dyskutować.
Rozumiesz?
Powinnaś negocjować.
Dobra, dziesięć centów ci nie wystarczy.
Podaj mi inną liczbę.
50 centów.
Dwadzieścia. Więcej nie dam.
Umowa stoi?
Git. Wskakuj.
Pamiętaj, wduś klakson.
Chyba nie jesteś małą Lisą?
Trafiona, zatopiona.
Dzień dobry, Sarah.
Jest twój tata?
Tatusiu!
Co jest?
Bo Chow.
Proszę, kogo tu licho przywiało.
W czym mogę pomóc?
Mamy dziś imprezę.
- Czego potrzeba? - Suma dla stu osób.
Jak tam w Chicago?
Ponoć mają tam kasyna. Trzepiecie forsę?
Trzepiemy. Ale nie tak, jak myślisz.
A jak?
Szlag.
Kradną!
Nie po palcach.
Tylko sprawdzam.
- Weź coś innego. - Chcę pomóc.
Uważaj, stary.
A ty, kurwa, dokąd? Kula cię tam dogoni.
Postrzeliłeś mnie. Skurwy...
Smoke.
Terry? Jak się miewasz?
Gorzej, odkąd dostałem w dupę.
Czemu obrabiasz mi wóz?
Jest twój?
Nie wiedziałem.
- Słowo, Smoke. - Bzdura, mówiłam ci.
Czekaj. Myślałem, że łże.
Że robicie w Chicago dla Capone.
Ale wróciliśmy.
Niech to szlag! Czemu to zrobiłeś?
Nikt nie będzie gadał, że prawie skroił Bliźniaków.
I przy tym nie utykał.
- Kto mnie opatrzy? - Kurde!
Nie mam forsy.
A jeśli złapię jakąś sepsę?
Jazda z ulicy. Przyciśnij ranę.
- Wstawaj. - Potrzebuję pomocy!
Wstawaj, głąbie. Złaź z ulicy.
- Doktor Teddy wciąż tu mieszka? - Tak.
Postrzeliłem dwóch gości.
Przeżyją, ale trzeba ich jakoś opatrzyć.
Zajmiemy się tym.
Coś jeszcze?
Tak, potrzebujemy szyldu.
Grace nam go zrobi?
Na kiedy?
Na dziś wieczór.
Lisa. Skocz po mamę.
Będzie jedzenie, picie, muzyka. Planujecie też hazard?
A jak. Karty, kości, mamy nawet ruletkę.
Tylko strzelają do siebie.
Broń Boże nie mam nic przeciw kolorowym, ale jeśli...
Mamo, tata cię woła.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Kiedyś oni mieli swoją stronę miasta, a my swoją.
Nie czuję nogi. Będę musiał skakać na jednej!
O tak.
Trzeba go stąd zabrać.
Na zewnątrz jest dwóch facetów.
Ktoś ich postrzelił.
To moja sprawka.
Dałem już Bo kasę, żeby ich połatać.
Przynosisz nam kłopoty?
Nie tylko kłopoty.
Jezu.
Jak za to zapłacisz?
Chce, żebyś zrobiła mu szyld.
Szybka robota. To kosztuje.
Słucham cię.
Dwadzieścia. Piętnaście za szyld i pięć za menu.
Dycha. Siedem za szyld, trzy za menu.
- Szesnaście. - Piętnaście.
Stoi.
Ale mamy tylko jeden kolor.
Jaki konkretnie?
Czerwony.
- Trzynaście. - Czternaście i pół.
Czternaście. Dorzucisz te kwiaty
i umowa stoi.
Zgoda.
Gdzie Stack?
Posłuchaj.
Każda cipka ma na górze taki guziczek.
Chcesz zatrzymać kobietę, znajdź go
i wyliż.
Nie za mocno. Ale też nie za delikatnie.
Jadłeś te lody z centrum?
- Aha. - Naciskasz językiem podobnie.
Jest pycha, ale chcesz się chwilę podelektować.
Ile wyciąga ta fura?
Pruje jak cholera.
- Chcesz poprowadzić? - Wiesz, że tak.
Później.
- W drodze powrotnej. - W porządku.
Mówiłeś, że gdy dorosnę, usłyszę, jak było z twoim tatą.
Chyba już dorosłem.
Zabiliście go?
Nie zabiliśmy.
Zrobił to Smoke.
Tata zlał mnie do nieprzytomności.
Kiedy się ocknąłem, Smoke zakopał go już do połowy.
Bił was?
Głównie mnie.
Ale nie celowo.
Widzę, że o nią dbałeś.
Nie wiem, jak wam dziękować.
Tak dobrze gra.
Skąd ją wzięliście?
To gitara Charleya Pattona.
Wygraliśmy ją w karty.
Chwila, Stack.
Mówisz, że mam gitarę Charleya Pattona?
Klnę się na Boga, trzymasz ją.
Pokaż, czy grasz jak on.
- Tutaj? - Dawaj.
W porządku. Tylko patrz.
Wędruję Choć nie wiem, dokąd się kieruję
Ja cię, młody!
Bo kobieta, którą kocham Nie odwzajemnia tego, wiem
Zarobimy trochę kasy. Czuć pieniądz.
BILETY TYLKO DLA BIAŁYCH
Idziemy. Rusz się.
- Dzięki, Bliźniak. - Luz.
Czy to Delta Slim?
Delta Slim.
Dziękuję za szczodrość.
Chicagowski wiatr zdmuchnął wasze czarne dupska z powrotem?
Co to za chłopak?
To mój kuzynek. Kaznodziejski Sammie.
Najlepszy muzyk bluesowy w całej Delcie.
Mam skarpety starsze niż ten synek.
Co on, u diabła, wie o bluesie?
Zamiast gadać, pokażę.
Czekaj. Odłóż to chujostwo.
Odłóż to.
No już.
To jest mój rewir.
Gdybyś nie był jego kuzynem i takim szczylem,
pociąłbym ci zadek na plasterki.
Pogroź mu znowu,
a połkniesz tę harmonijkę.
Radzisz sobie z pianinem?
Zależy, kogo pytasz.
Dam ci 20 dolców, żebyś zagrał dziś u nas w knajpie.
Chciałbym.
Ale dziś, jak w każdy sobotni wieczór, gram w Messengerze.
Ile ci płacą?
Jak na gangstera, zadajesz dużo pytań.
Nie płacą ci 20 dolców za wieczór.
Ty też tyle nie płacisz.
Płacisz 20 dolców, być może, za dzisiaj.
Nie znam twojej knajpy.
Może jest tu dziś, a czy będzie jutro? Za tydzień? Nie.
Gram w Messengerze w każdą sobotę od dziesięciu lat.
I będzie tu przynajmniej przez następne dziesięć lat.
Kurde.
To pewnie dłużej, niż zostało mi na tym świecie, Stack.
Gram i dostaję tyle gorzały, ile zdołam wypić.
Taki grzesznik o więcej prosić nie może.
Wypiję za to, Slim.
Co tam masz?
To? Irlandzkie piwo.
Prosto z północnej części Chicago.
Mówisz, że to piwo?
Nie przywiało nas tu z pustymi rękami.
Dawaj to.
Dobry Boże.
Mam jeszcze 500 butelek takiego.
Zimniutkiego.
Cztery dychy za wieczór.
I tyle piwa, ile wypijesz.
Potem sam decyduj.
Zagraj teraz, a pozwolę ci nawet dopić tę flaszkę.
Wystąpią dziś w starym tartaku.
Na wielkim otwarciu nowego lokalu. Knajpy muzycznej.
Zorganizujemy bitwę bluesową.
To będzie prawdziwa sensacja-rewelacja. Tylko dla nas.
- Gotowi coś zjeść? - Tak!
- Gotowi się napić? - Tak!
Spocić się aż do smrodu?
Tak.
Git, ruszymy
w tan dziki jak osioł z Missisipi.
Na wejście drink na koszt Bliźniaków.
- Dobre. Skąd to masz? - Mówiłem.
Trzeba robić swoje.
Otóż to.
Już cię gdzieś widziałem.
Być może.
Śpiewasz, prawda?
Od czasu do czasu.
Jestem Kaznodziejski.
Pearline.
Jestem zamężna.
Szczęśliwie?
Ostrożnie, młody. Porywasz się z motyką na słońce.
Może dziś się spotkamy.
- Załatwimy to. - Liczę na to.
- Pamiętny wieczór. - Przynieś kasę.
Dostaniesz kasę.
Jakaś biała się gapi.
Szlag.
Na pewno jest biała?
Właśnie tu idzie.
- Zrobimy tak... - Przepraszam.
Czy to Smoke?
Czy może Stack?
Nie patrz na nią. Idź tam i graj dalej.
Poradzę sobie.
Wiesz, że czekałam.
Nie wiem, po jaką cholerę.
Wyznałeś mi miłość.
Kazałem ci też spierdalać,
ale chyba nie usłyszałaś.
Usłyszałam.
Głośno i wyraźnie,
a potem wetknąłeś mi język w cipę i tak zerżnąłeś,
jakbyś zmienił zdanie.
Mów trochę ciszej.
Inaczej to zapamiętałem.
Nie zasnąłeś z głową na mojej piersi?
I nie ulotniłeś się w nocy bez słowa?
Co ty tu robisz, Mary?
Wczoraj pochowałam mamę.
Myślałam, że będziecie. Tak się o was troszczyła.
Ale wasza miłość była interesowna.
Masz rację. Właśnie tym dla nas była.
Jedzeniem, ciepłym łóżkiem.
Obyś gnił w piekle, Stack.
I kurde będę.
Zaklepię ci tam miejsce.
Tuż obok mnie. Szlag.
Hej, Stack.
Może nie jest biała.
Weźmy się do roboty.
Chodź, Slim.
Musimy gdzieś zajechać.
Razem je wzniesiemy Boże mój
Chwila.
Zwolnij, Stack.
Szyderstwo mnie nie stłamsi
Trzymajcie głowy wysoko, słyszycie?
- Głowy wysoko! - Boże mój
Slim!
Znasz któregoś?
Wszystkich.
Co się stało?
Ja i mój kumpel Rice
wałęsaliśmy się razem po Delcie.
Zgarnęli nas za włóczęgostwo.
Biali szeryfowie zawieźli nas do aresztu. Był pusty.
Myśleliśmy, że nas zabiją.
Oddali nam instrumenty i kazali grać.
Stack, Kaznodziejski, graliśmy, słyszycie?
Muzyka ulatywała oknami.
Ludzie zatrzymywali się na ulicy.
Nazajutrz jeden z szeryfów
wymyślił, że wezmą nas w trasę.
Wsadzili nas do więźniarki.
Zabrali do wielgachnego domu.
Było tam pełno białych.
Zebrali od nich forsę i kazali grać.
Biali, dla których wystąpiliśmy, byli naprawdę dziani.
Graliście numery ragtime'owe?
A jak.
Zagraliśmy też sporo bluesa.
Biali bardzo lubią bluesa.
Tylko nie lubią jego twórców.
Białe pały kiwały łbami i tupały nogami.
Niektórzy prawie trafiali w rytm, Stack.
Zmienialiśmy go, by ich zmylić.
Co zrobiliście z kasą?
Ja przepiłem.
Rice powiedział, że zabierze forsę
do Little Rock i założy mały kościół.
Zrobił to?
Cholerny głupek.
Wyciągnął całą forsę, by zapłacić dwa dolce za bilet kolejowy.
Zobaczył to konduktor.
- Dopadł go Klan. - Dawać go tutaj!
Znaleźli w kieszeniach tę forsę.
Zmyślili historię.
Że zabił białego i zgwałcił jego żonę.
Ten chłopiec to morderca.
Zlinczowali go na stacji kolejowej.
Nie!
Do tego odcięli mu męskość.
Złapiesz za tę gitarę, młody?
Tak, dawaj.
Hej, Bochen!
Stack? Kopę lat, brachu.
To moja żona, Therise.
Miło cię poznać, Therise.
Wzajemnie.
Daj nam chwilę. Musimy coś obgadać.
Nie mam czasu na twoje przekręty, Stack.
Muszę wyrobić normę.
Pierdol normę, stary.
Jest tu moja żona. Okaż trochę szacunku.
Żonę też pierdol.
Że co?
Da ci się wyruchać,
gdy usłyszy, ile kasy zgarniesz za fuchę ode mnie.
I nie będzie to zwykłe, wolne, miłe dymanko.
Może nawet weźmie pałę do buzi.
Było tu nie wracać,
bo teraz skopię ci dupę.
- Przestań. - Nie chcę kłopotów.
Ile chcesz mu zapłacić?
I to jest zacna kobieta.
No weź.
Wrócimy.
Tata jest przy tobie.
Tak. Tata jest przy tobie.
Co u ciebie?
Nic godnego narzekania.
Przyjechałeś sam?
Stack jest po drugiej stronie miasta.
Po co wróciliście?
Kupiliśmy stary tartak.
Wyremontujemy go i zmienimy w knajpę z muzyką.
Knajpę z muzyką.
Jeden z pomysłów Stacka?
Dzisiaj ma być wielkie otwarcie.
Mieliście porzucić Deltę.
Słyszałam, że działacie na północy.
Skończyliśmy z Chicago.
A Chicago z wami?
O co ci chodzi?
Kogo obrobiliście z bratem na taką forsę, że białasy opchnęły wam tartak?
Tylko to, pani Annie.
I szczyptę Wielkiego Jana.
W porządku.
Nie waż się nic sprzedać w drodze do domu.
Nie chcę bury od twojej mamy.
Tak, proszę pani.
Dziękuję.
Że też przyjmujesz tę udawaną kasę.
Smoke, oddaj mi forsę albo cię potnę.
Odłóż to ostrze, kobieto.
- Wymienię ci. - Nie chcę.
- Nie bądź głupia. - Nie jestem.
To krwawe pieniądze.
Każde są krwawe.
Nie jak twoje.
Nigdzie ich nie wydasz.
Nigdzie się nie wybieram.
Nie chcę twojej przeklętej forsy.
Przemierzyłem cały świat.
Samochodami. Statkami. Pociągami.
Widziałem ludzi umierających na niewyobrażalne sposoby.
Ale nigdy nie widziałem korzeni, demonów,
duchów ani magii.
Wyłącznie władzę.
A zapewnią ci ją tylko pieniądze.
Ty głupcze.
Byłeś na wojnie. Wyczyniałeś jakieś diabelstwa w Chicago.
A teraz stoisz przede mną.
Masz dwie ręce, dwie nogi, dwoje oczu i sprawny mózg.
Skąd wiesz, że nie modlę się
i nie wykorzystuję nauk mojej babci,
by chronić ciebie i twojego szalonego brata
odkąd tylko stąd wyjechaliście?
Czemu to nie zadziałało na naszym dziecku?
Nie wiem.
Ale działa na was.
Nadal masz ten woreczek mojo.
Ziemia z mojej ziemi,
kość z mojej kości, krew z mojej krwi.
Błogosławię cię.
Ashé.
Po co przyszedłeś, Smoke?
Czego ode mnie chcesz?
Mamy podać dziś w knajpie jedzenie.
Ugotuj je dla nas.
Elijah.
Mam to powiedzieć?
Wracanie tu wciąż boli.
Ale kocham cię.
I tęsknię za tobą.
Twoje ciało nadal mnie pamięta.
BO CHOW I SP. SKLEP SPOŻYWCZY I MARKET
Ratunku!
Odsuń się.
Musicie mi pomóc.
Zaufałem im, a oni chcieli mnie zabić.
- Spokojnie. - Kto?
Czoktawowie.
Nie jasnoskóre czarnuchy?
Tu nigdzie nie ma Indiańców.
O Boże.
Zabrali moją żonę. Boże.
Jestem takim tchórzem.
Mam złoto.
Parszywi Indiańcy chcieli mnie okraść.
Wszystkiego nie dostali. Może być wasze.
Nie dajcie mnie skrzywdzić.
Dobry wieczór.
Ścigamy kogoś bardzo niebezpiecznego.
Mógł wejść na pani posesję.
Widziała pani kogoś?
Nie.
Bert!
Jest w środku z wami?
Nie jest tym, kim się wydaje.
Broń Boże nie wolno go wpuszczać.
Jeśli tak się stało, musimy działać natychmiast.
Jedźmy.
Pospiesz się.
Wracajmy do domu, zanim będzie za późno!
Oby Bóg był z wami i miał was w opiece.
Bert.
Byli tu Indiańcy.
Bert?
On tylko odpoczywa.
Już mu lepiej.
Cześć, kotku.
Nie płacz.
Nie spadnij.
W prawo.
Jeszcze trochę.
O w mordę.
Proszę tędy. Witam panie.
Zapraszam! Witajcie w naszej knajpie!
Rozkręcimy wystrzałową imprezę.
Mamy whiskey, irlandzkie piwo, włoskie wino.
Czarnuchy z klasą, co?
Dla mnie zbyt wyszukane.
Nie chcę lodu ani dodatków. Czysta gorzała wystarczy.
To będzie 50 centów.
Cholercia, mam tylko 30.
Ale te przyjmą w sklepie Maybell.
PLANTACJA MAYBELL
- Lubisz gorzałę? - A jak.
Proszę bardzo.
Serdeczne dzięki.
Musimy pogadać.
- Dobry wieczór. - Dobry.
Pięknie wyglądasz.
Dziękuję.
Dotarłaś.
To nie jakaś domówka.
Ani impreza charytatywna.
Przyjmujemy gotówkę, jebane amerykańskie dolce.
To nie Chicago, Smoke.
Co ty pierdolisz?
Stary tyrał jak wół na te lewe moniaki.
Przez cały dzień pracują w polu.
Daj im się zabawić, gdy tu przyjdą.
Muszą czuć się tu mile widziani.
Niech poczują, że są u siebie.
Zapraszam.
Pani wybaczy.
Dobrze pani trafiła?
To cholernie trafne pytanie, Bochen.
Mała Mary?
Już nie taka mała.
Mała Mary.
Od kiedy tu jest knajpa?
Od dzisiaj. Należy do kuzynów.
Znasz Bliźniaków?
Słyszałam o nich, jasne.
Są twoimi kuzynami?
Chyba przyszywanymi.
Ich tata to starszy brat mojego.
Łączą was więzy krwi?
Wyglądasz na takiego grzecznego młokosa.
Bywam też niegrzeczny.
I już nie taki młody.
Kondolencje z powodu matki.
Wpadlibyśmy na stypę,
ale musieliśmy z żoną pracować.
Nie szkodzi.
Pozwól mi coś wypić, nim się rozbeczę.
Proszę, dobrej zabawy.
Masz moje dwa dolce?
Alfonsując w Little Rock,
przyjmowałeś od frajerów weksle?
W życiu.
Ale zrozum, nie sprzedawałem dupeczek w Delcie.
Będziesz grał?
A zaśpiewasz?
Noc jest jeszcze młoda.
Mąż przyszedł?
Kurde.
Chwila.
Pani wybaczy.
Powinna pani wyjść. Jestem z Bliźniakami...
Z Bliźniakami? Chłopcze, odpierdol się ode mnie...
Jestem z nimi. Spotkaliśmy się na stacji.
Młodszy kuzyn.
Młodszy kuzyn?
Radzę wyjść, nim panią zobaczą.
Jesteś mały Sammie?
Od gitary.
Wolno ci już pić?
Chodź, postawię ci coś.
- Cześć. - Grace.
Miło widzieć.
- Dwie whiskey. - Jasne.
Nie znam się na hoodoo i gładkiej gadce, ale na biznesie tak.
A to jest złe dla biznesu.
Dziś otwieramy.
Poza tym takich jak on jest garstka.
Muszę, cholera, zapalić.
Mówisz i masz.
Grasz na gitarze od nich?
- Tak. - To dobrze.
Masz z tego jakąś kasę?
Nie bardzo. W każdym razie... jeszcze nie.
Rzekłabym: grunt, że to lubisz,
ale to gówno prawda.
Kim jesteś?
Kim jestem?
Ludzką istotą.
Nie to miałem na myśli. Raczej...
Wiem, co miałeś.
Tatuś mamy był półczarny.
Wychował ją, żeby Klan jej nie zabił.
Wiesz, że odbierała poród Bliźniaków?
Naprawdę?
Ocaliła Stacka, gdy utknął w łonie mamy.
A gdy ona umarła, wychowywała ich jak własnych.
Mieli dość forsy, żeby kupić cały tartak, a nawet
nie przysłali kwiatów na jej pogrzeb.
Wysyłaliśmy twojej mamie kwiaty. Mnóstwo.
Kiedy jeszcze mogła je wąchać.
- Smoke. - Mary.
Zobacz, co u Slima.
Może trzeba mu pomóc.
Zająć się nią?
Nie, załatwię to. Wszystko gra.
- To działaj. - Idę.
No już, idziemy.
Ja nie do ciebie.
Więc po co?
Posłuchać bluesa.
W Arkansas też potrafią grać bluesa. Chodź.
- Bochen, ogarnij wóz. - Weź łapy.
Ile chcesz?
Za ile się odpierdolisz?
Nie kupisz mnie.
To zapłacę jakiejś wieśniarze,
- żeby cię wywaliła. - Nauczyłeś mnie walki.
Dokopię każdej z nich.
Uczyłem cię też odpuszczać, gdy brak zysku.
Masz bogatego męża, farmę. Wracaj do tego.
Nie prosiłam o to.
To był twój pomysł. Nie chciałam białego.
Ani być biała. Chciałam być z tobą.
Zobaczy cię tu niewłaściwa osoba,
szepnie białasom i grozi ci śmierć.
Obchodzi cię to?
Jeśli podniosą na ciebie rękę,
skrzywdzą cię,
zabijemy z bratem wszystkich.
Zabiłbyś dla mnie?
Zgadza się.
A mimo to nie powiesz mi prawdy.
Młoda i naiwna wierzyłam, że wrócisz.
Czekałam. Czekałam bardzo długo.
Ale już dorosłam, Stack.
Nigdy nie planowałeś zostać.
Czemu tego nie powiesz?
Czego?
Że cię kocham?
I co dzień myślę o tobie?
Chciałem, żebyś była bezpieczna.
A tutaj to niemożliwe.
I ze mną to niemożliwe.
Nigdy.
No dobra.
Tak jest.
Przez cały dzień słyszę o pewnym młokosie.
Podobno to piekielnie dobry bluesman.
Kaznodziejski, gdzie jesteś?
Chodź no tu.
To mój kuzynek, ludzie. Tylko patrzcie.
Czekaj.
Powiedz im, kim jesteś i skąd się wziąłeś.
Jestem Sammie Moore.
- Dobra. - No już, dawaj.
Jestem dzierżawcą z plantacji Sunflower.
Zwą mnie Kaznodziejski, bo mam tatę pastora.
- W porządku. - Amen.
Napisałem to dla niego.
No to dawaj.
Chcę o czymś ci powiedzieć Od dawna tak
Mogę cię zranić Obyś nie wpadł w szał
Miałem osiem lat Byłem chłopczykiem
Rzuciłeś mi Biblię Na drodze w Missisipi
Kocham cię, tato Robiłeś, co się dało
Mówią, że prawda boli A ja cię okłamałem
Tak, okłamałem W bluesie zakochałem
Ruszcie nogami, ludzie.
Tak!
Niech ktoś mnie weźmie
W ramiona swe
Właśnie tak
Powiadam, weź mnie
W ramiona swe
Tak, tak
Niech ktoś mnie weźmie
W ramiona swe
Narzucili nam tę religię, ale nie bluesa.
Nie, synu, przywieźliśmy go z domu.
Tworzymy tu magię.
To coś świętego
i ważnego.
Istnieją legendy o ludziach
urodzonych z darem tworzenia muzyki tak prawdziwej,
że może przebić zasłonę między życiem i śmiercią.
Przywołując duchy z dawnych lat...
Niech ktoś mnie weźmie
...i z przyszłości.
W ramiona swe
Będzie dobrze nam
Niech ktoś mnie weźmie
W ramiona swe
Niech ktoś mnie weźmie
W ramiona swe
Nowy kawałek! Kaznodziejski!
Sammie Moore!
Obyś to zdzierżył
Obyś wytrzymał
Bo tego, co robię
W kazaniach twych nie było
Przepełnia mnie blues
Święcona woda też
Wiem, że prawda boli
Okłamałem cię
Kaznodziejo
Głoś, co chcesz
Wiem, że prawda boli
Tak, okłamałem cię
W bluesie kocham się
Tak, tak, tak, tak
Wiem, że prawda boli
Okłamałem cię
Niech ktoś mnie weźmie
W ramiona swe
Poprzez ten rytuał...
Uzdrowimy nasz lud...
I będziemy wolni.
Można je zamknąć?
Tylko kluczem.
Przyblokuj je choć nogą.
Chwila. Chcę czegoś spróbować.
Czekaj.
Kaznodziejski...
Daj mi się umyć. Szłam tu pieszo.
Jesteś piękna.
Chcę cię posmakować.
Szlag.
Przepraszam. Jak leci?
Dobrze? Jeszcze kielicha? O to chodzi.
Szlag.
Kaznodziejski.
Młody znalazł guziczek.
Smoke cię woła.
Posłuchaj mojego kuzynka.
Mnie będzie uczył o bawełnie.
I mówię: „Kuźwa... chłopak nic nie wie”.
Leć po Bliźniaków. Już. Wołaj ich.
Podliczyłem utarg.
No i? Ile ci wyszło?
Kwota na górze to forsa z plantacji.
Kwota na dole – prawdziwe dolary.
Jak to widzisz?
Dwa miesiące i skończy nam się kasa.
- Czołem. - Dobry wieczór.
Mogę w czymś pomóc?
Doszły nas słuchy o imprezie.
Picie, jedzenie, blues i te rzeczy.
Doprawdy?
Lubimy się napić. Też jesteśmy muzykami, no i tu zaszliśmy.
Jesteśmy głodni jak psy.
Hau, hau.
Pozwolisz nam wejść, prawda?
Chyba źle trafiliście.
A to niby dlaczego?
Musicie być właścicielami tego lokalu?
Zgadza się. A wy to kto?
Jestem Remmick. A to są Joan i Bert.
Stack, wszystko gra?
A ty pewnie
jesteś tym głosem, który słyszałem.
Był piękny.
Cholernie piękny głos.
Nawet przez te ściany.
Skąd jesteście?
Z niedaleka.
To znaczy?
Karolina Północna.
Ludzie Klanu?
Proszę pana...
Wierzymy w równość.
I muzykę. Wpadliśmy tu tylko zagrać.
Wydać trochę forsy, rozerwać się.
Pokażę wam.
Bo...
Rudzik smaczny był Rudzik smaczny był
Wziąłem mu głowę I nogi też
Wciąłbym całe ciało Lecz nie dało się zjeść
Rudzik smaczny był Rudzik smaczny był
Będę frajdę miał, rodzinę znajdę też
Te pały nie są złe.
Panie, czy sójka śmiała się
Że rudzik smaczny był
Że smaczny był Rudzik smaczny był
Panie, czy sójka śmiała się
Dobra, czekajcie.
Chwileczkę.
Akurat się rozkręcała.
Wierzę, ale w tej knajpie muzycznej
gra się bluesa.
Mamy forsę i chętnie ją wydamy.
Gramy w dechę i mówisz, że nas tu nie chcecie?
Mówię, żebyście wrócili tą drogą do miasta.
Macie tam kupę białych spelun.
To dlatego, że jesteśmy...
W porządku.
Jak ona weszła?
- Nie twój... - Jest tu, bo to rodzina.
Rodzina.
Nie możemy, na ten jeden wieczór
wszyscy stać się rodziną?
Nie musi pan tego robić.
Już nas nie ma.
Ale będziemy iść powoli.
Gdybyście zmienili zdanie.
Życzę miłego wieczoru.
Przyprawili mnie o ciarki.
Jak to białasy spotkane wieczorem.
Nie tylko dlatego.
Jest ich więcej?
Wątpię. A jeśli nawet, mamy dość giwer, by ich pognać.
Zapomnieliśmy o kufrze.
Nie przypomniałeś?
Ty miałeś przypomnieć, głąbie.
Nie potrzebujecie kufra. Było ich tylko troje.
Posłuchaj, a jeśli przyszli tu po prostu zaśpiewać?
A gdyby ktoś coś na nich wylał?
Nadepnął na but?
Za długo patrzył na ich babę?
Mielibyśmy większy problem niż kłótnia.
Z pewnością.
Nie wpuszczaj ich.
Chciałeś pogadać.
Tak. Widziałem twój występ.
Cholernie dobry.
Nie wiem, jak dziękować.
To wy daliście mi tę gitarę. A teraz to.
Masz talent, to pewne.
Ale to nie jest sposób na życie.
Znam wielu muzyków. Żadnego szczęśliwego.
Teraz jest fajnie.
Ale z czasem zaczyna męczyć. Ta wieczna włóczęga.
Dzisiaj, tu z wami...
Czuję się, jakbym latał.
I dziś zdecydowałem.
Idę na swoje.
Dokąd pójdziesz?
Nie wiem.
Może do Chicago.
Co jest, Stack?
Jesteśmy pod kreską.
Jak to?
Wszyscy z plantacji płacą kredytkami.
A te białasy?
W sensie?
Wezmę ich na spytki, póki są blisko.
Sam mogę to zrobić.
Mnie powiedzą więcej niż tobie.
Dowiem się, ile mają.
A jeśli są z Little Rock?
Nie są.
Kiedyś tata pobił Stacka naprawdę mocno.
Doszliśmy do wniosku, że trzeba wiać.
Ja chciałem iść na następną plantację.
Ale Stack umyślił, że pójdziemy do Mound Bayou.
Małe miasto. Tutaj w Missisipi.
Założyli je wolni niewolnicy.
Wszystko należy do czarnych.
Pachnie bujdą.
Widziałem je.
Czemu nie zostaliście?
Burmistrz słyszał o naszym tacie.
Wiedział, że to zły człowiek.
I za nic nie wierzył, że tego zła nie odziedziczyliśmy.
Pójdę i załatwię tę forsę.
Wiem, że się przyda.
Co to ma znaczyć?
Masz ojca kaznodzieję.
Ty możesz to zrobić.
Lubisz tworzyć muzykę? Twórz kościelną.
Chcesz odejść,
jedź do Mound Bayou. Zamieszkaj z porządnymi czarnymi braćmi.
A całe tutejsze zepsucie zostaw nam.
Irlandzkie piwo? Włoskie wino?
Łupicie obie strony.
Obwinią się nawzajem, a ty i Smoke
ustawicie tu kramik.
Przyda wam się każdy cent, gdy się skapną.
Ale się nie skapną.
Mogą.
Nie pojadę do Mound Bayou.
Mój tata to wielebny, ale jestem też waszym kuzynem.
A Bliźniacy Smokestack są o wiele bardziej znani niż tata.
Tak?
Zatem baw się dobrze, bo to twój ostatni wieczór tutaj.
Nie masz prawa mi mówić, jak mam żyć.
Pogadam z nimi
i sprawdzę, czy są wypłacalni.
No weź.
Jeśli dowiem się, że grasz w jakiejś mordowni,
osobiście cię zabiję.
Opuszczam tę plantację tak jak wy.
Jeśli to dla ciebie problem,
zabij mnie teraz.
O co chodzi?
Jestem żołnierzem.
I właśnie wydałeś mi rozkaz.
Pójdziesz ze mną, dziewczyno?
I ruszymy wszyscy razem
Dziki, górski rwać tymianek
Pośród wrzosów kwitnących
Pójdziesz ze mną, dziewczyno?
Teraz gdy nadchodzi lato
I rozkwitły słodko drzewa
A tymianek dziki, górski
Wśród kwitnących wrzosów rośnie
Pójdziesz ze mną, dziewczyno?
I ruszymy wszyscy razem
Dziki, górski rwać tymianek
Pośród wrzosów kwitnących
Pójdziesz ze mną, dziewczyno?
Wzniosę miłej mej altanę
Gdzie źródełka kryształ chłodny
Potem całą ją umaję
Górskim kwieciem różnorodnym
Pójdziesz ze mną, dziewczyno?
Wyszłaś zaczerpnąć powietrza? Czy...
Sprawdzić, czy z was dobrzy ludzie.
Miło z twojej strony.
- Przemiło. - Oczywiście, że dobrzy.
I macie kasę do wydania?
O tak. Kupę kasy. Chcesz zobaczyć?
Tak, chcę.
Co to za pieniądze?
To czyste złoto, skarbie.
Tak.
Skąd je macie?
Z innego miejsca i innego czasu.
Ale wydasz je tak samo.
Możesz to wziąć.
Ale ci nie pomoże.
Nie pomoże jej.
O co wam chodzi?
Bo nęka cię wielki ból, którego pieniądze nie uleczą.
Mam rację?
Szukasz tu wspólnoty i miłości.
Wspólnoty i miłości.
Moja matka...
Właśnie odeszła.
To okropne.
Wręcz okropne.
Utrata matki bardzo rani.
Szczerze żałuję, że nie spotkaliśmy się wcześniej.
Ocaliłbym twoją matkę przed takim losem.
Ale wciąż mogę ocalić ciebie.
Chyba coś ci się pomyliło.
Smutno mi, ale nie potrzebuję ratunku.
Tak, potrzebujesz.
Jak wy wszyscy.
Zbieram się stąd.
I wy też powinniście.
Wracajcie do siebie.
W górze nad sosnami Blady księżyc wstał
Panie, ja poczekam, aż nadejdzie brzask
Za sobą zostawię Wszystkie troski dnia
I gdzieś mam, czy słońce Zalśni jeszcze raz, mówię wam
Bochen.
Mary, co tu robisz?
Wpuścisz mnie?
Czy będziesz blokował drzwi?
Nie. Proszę, wchodź.
Wydam forsę całą Na słodkie, mocne coś
Będę ruszać ciałem Przez całą długą noc
Stary, gorąco tam.
Popilnuj drzwi. Muszę się odlać.
Nie możesz się wyszczać tutaj?
Masz gówno we łbie.
Stary dureń. Pilnuj drzwi.
Szlag.
Elias.
Przepraszam.
Co się stało?
W to mi graj.
Chcą się za to napić?
Jesteś pewna?
No dobra, szlag z tym.
Powiesz im, żeby coś zaśpiewali?
Boisz się?
Ty się boisz.
Nie, ale należysz do innego.
Więc rabujesz pociągi i banki,
a nie ukradniesz cipki na jedną noc?
Hej, czy to Bochen?
Cześć.
Wspólnota i miłość.
Cześć, Bochen.
A kuku.
Co tu się dzieje?
Sukinsyn miał oszukane kości! Oskubał nas!
Radzę ci odłożyć tę brzytwę.
Nie mogę. Kazałem mu trzymać łapy przy sobie.
Więc mnie też potniesz?
Jeśli będę musiał. Pozwól mi tylko wyjść.
Blady, blady księżyc
W górze nad sosnami Blady księżyc wstał
Sprawdź kieszenie.
Panie, ja poczekam, aż nadejdzie brzask
Za sobą zostawię Wszystkie troski dnia
- Zabierz te brudne łapy! - Uważaj.
I gdzieś mam, czy słońce Zalśni jeszcze raz, mówię wam
Nie dam mu lśnić
Zajmijcie się głąbem.
Blady, blady księżyc
Dajcie mi...
Blady, blady księżyc
Chcę do niego wyć
Maleńka...
Ślinisz się.
Chcesz trochę?
Blady, blady księżyc
Nie ma miłości w żarze słońca Pracuj, aż przytulisz dolca
Trzeba założyć szwy.
Wołaj mojego brata.
Blady, blady księżyc
Nie ma miłości w żarze słońca Będę śpiewać, aż dzień się skończy
- Slim, widziałeś Stacka? - Blady, blady księżyc
Tak, jest na zapleczu.
Śmiało, możesz wejść.
Stack, Smoke cię szuka.
Kurde.
Trochę zajęty, co nie?
Blady, blady księżyc
Zawołałeś go?
Nie.
Czemu nie, u diabła?
Akurat kogoś posuwał.
Wali mnie, co robi. Kazałem go zawołać.
Sam tego nie zrobię.
Kurde.
Blady, blady księżyc Blady, blady księżyc
Gdzie wcięło Bochna?
Pewnie stawia ci nowy wychodek.
Polazł szczać ze dwa dni temu.
I zostawił na straży ciebie?
Myślisz, że nie dam rady?
Gacie na tyłki, wchodzę.
Zabawiacie się tutaj i...
Co, do chuja?
Smoke.
To nie to, co myślisz.
Smoke!
Zabijemy was wszystkich.
Boże!
Niedługo wrócę, Slim!
Ale będzie dziś ubaw!
Trzymaj się, Stack.
Nie. Wytrzymaj, Stack.
Co się stało?
Nie zamykaj oczu.
Ona, ona
mnie ugryzła.
Tak bardzo się boję, Smoke.
Spokojnie. Wszystko gra.
Jestem przy tobie.
Kocham cię.
Przykro mi.
Tak bardzo mi przykro.
Slim, nie pozwól nikomu wejść.
Slim, kto strzela, kurwa?
Czy wróci muzyka?
Do diabła z muzyką. Sammie tam jest?
Tak, Sammie zaraz wyjdzie.
Koniec imprezy.
Nie.
- Musicie wyjść. - Bzdura.
Słyszeliście go.
No już. Ruszać się.
Dzięki, że wpadliście. Naprawdę to doceniamy.
No już. Wezmę to.
- Rozkręcało się. - Dziękuję.
Do zobaczenia.
Mamy problem.
Mogłem to przerwać.
Nie rób tego.
Myślałem, że się kochają.
- Myślałem... - To nie twoja wina.
Stack naprawdę umarł?
Mówiła coś?
Powiedziała: „Zabijemy was wszystkich”.
„Zabijemy”?
Powiedziała: „my”?
Smoke...
Trzeba przenieść ciało.
Na zewnątrz. Tymczasowo.
Nie waż się... go dotykać.
Nikt go nie ruszy.
Zastrzeliłeś ją.
A ona pobiegła, jakby nic się nie stało.
Mamy do czynienia ze złym duchem. Albo gorzej.
Wszyscy muszą zostać w środku, a zwłoki na zewnątrz.
To nie są zwłoki.
To Stack.
Zostaje tu ze mną.
Znasz czary, które go ożywią?
Masz dla niego woreczek mojo?
Nie potrafię.
Proszę.
Nie potrafię. Przykro mi.
Niech to.
Odszedł.
Nie ma go.
Był jedynym, co we mnie dobre.
- Musimy iść. - Co?
Wynośmy się stąd.
Facet stracił brata.
Mieliśmy tylko pomóc przy imprezie.
Wracajmy do domu, dobra?
- Dobra. - Lisa czeka.
Tak.
- Chodźmy do domu. - Jasne.
- Idź po auto. - Dobrze, już idę.
- Dobrze? - Idę po auto.
Miej go na oku.
Co się stało?
Jestem tu.
Slim! Smoke!
Gdzie cię wcięło?
Mówiłem, że idę na stronę, stary ochlaptusie.
Musiałem też postawić klocka.
Jasny gwint! Co z tobą, Smoke?
Stack nie żyje.
Ale co się działo z tobą?
Przykro mi.
Dobra, wpuśćcie mnie, pomogę.
Poczekaj.
Co ty robisz?
Odsuń się i wpuść mnie do środka.
Dlaczego go prosisz?
Taki duży chłop wejdzie bez trudu.
To chyba nie byłoby za uprzejme, pani Annie?
Nie wiem, po co z tobą gadam.
To pewnie twoja kanapka z rybą podrażniła mi kiszki.
Stary tłuszcz.
Nie używam starego tłuszczu.
Stul dziób, Annie.
- Smoke. - Nie gadaj z nim.
Gadasz ze mną.
Czemu nie wciśniesz tam dupska bez zaproszenia?
Śmiało. Przyznaj się.
Do czego?
Że jesteś umarłym.
Jeden z tamtych białych cię zabił i jesteś złym duchem.
Smoke, słyszysz to?
Ten człowiek okazał mi życzliwość.
Zatrudnił mnie. Zabrał z pola. Teraz mówi, że zabili mu brata.
Potrzebuje pociechy,
a ty trujesz mu o jakichś starych gusłach z Luizjany.
Sterczymy tu, grając w jakieś gierki,
opowiadając historie o duchach, zamiast robić, co należy.
A co powinniśmy robić?
Okazywać sobie życzliwość!
Zachowywać się uprzejmie. Jesteśmy jak rodzina.
I nie powinniśmy pchać się komuś pod dach bez zaproszenia.
Więc...
Cały dzień tu się kręcisz.
I nie potrzebowałeś zaproszenia.
Coś tu jest nie tak.
Kurde, przywiózł mnie tu Stack.
Mam wracać pieszo?
To nie mój problem.
To tak się traktuje swoich.
Myślałem, że stać cię na więcej, a ty jak biały.
Dostanę chociaż kasę?
Ale się narobiłeś...
Chcesz zapłaty za nic?
Nie z tobą gadam. Stul dziób.
Sam, kurwa, stul.
Nic mu nie dawaj, Smoke.
Ostrożnie.
Smoke!
- O nie! - Smoke!
Zamykaj! Zamknij drzwi! Co, do chuja?
Dorwał cię?
Nic mi nie jest.
- Co to było? - Nie wiem.
Czujecie coś?
Nie.
Chyba się zesrałem.
Jak on wstał, u diabła?
- Nie wiem. - Strzeliłem mu w łeb.
Skubany Bochen mnie złapał.
Ktoś tam jest?
Smoke.
Smoke!
Smoke?
No już. Otwórz te drzwi i mnie wypuść.
Stack...
Czarnuchu, to ty?
Nie, ciołku, Jim Crow.
Pewnie, że to ja. Otwórz.
Stack...
Jak się czujesz?
Straciłeś mnóstwo krwi.
O tak. Fakt.
To było straszne, ale już mi lepiej.
Przysięgam. Na grób mamy.
Mówiłaś, że jest martwy.
Bo był. Sprawdzałam puls.
To czemu, kurwa, z nami gada?
Ale to dobrze, prawda? Czyli nic mu nie jest.
Smoke...
To nie jest twój brat.
O czym gada ta wiedźma?
Ma znowu nas poróżnić?
Tyle przeszliśmy.
Niemieckie okopy.
Mroczne zaułki Chicago.
No już, stary.
Zapłacicie za to wszyscy.
Zamykać takiego cwaniaka w komórce?
Otwieraj drzwi, Smoke!
Wypuść mnie, bo klnę się na Boga, że wszystkich was ukatrupię!
Po kolei!
Smoke, daj spokój. Otwórz drzwi, to ja.
Wiesz, że mnie to wkurza.
Proszę, Smoke, wypuść mnie stąd. Smoke, proszę.
Annie, daj klucz.
Stack?
Przestań!
Sammie!
No już, wstań.
Co było w tym słoju?
Kiszony czosnek.
To nie złe duchy.
Są wampirami.
Bo jest na zewnątrz. Trzeba po niego iść.
Ja go tam wysłałam.
- Nie pozwolę ci. - Pomogę mu.
Bo umie o siebie zadbać.
Pojechał w bezpieczne miejsce.
Nie rozdzielicie mnie z mężem.
Grace, próbujemy ocalić ci życie.
Musimy przyczaić się tu do świtu.
Zgoda?
Będziemy potrzebować
czosnku,
drewna,
srebra i wody święconej.
Badziew może ich nie zabije, ale spowolni.
Czemu rusza się i mówi jak Stack,
skoro to nie on?
Słyszałam tylko historie.
Nigdy ich nie spotkałam.
Co słyszałaś?
Jak działają złe duchy. Zajmują miejsce ludzkiej duszy.
Ale wampiry są inne.
Być może najgorsze.
Dusza zostaje uwięziona w ciele. Nie może dołączyć do przodków.
Skazana na nienawistny byt tutaj.
Nie zaznając ciepła wschodu słońca.
Można sprowadzić go z powrotem?
Jak zabiję te, co go zmieniły...
Smoke,
łączy je więź, ale przetrwają,
nawet jeśli ten, który je przemienił, zginie.
Możemy tylko uwolnić jego duszę od tej klątwy.
Trzeba je zabić po kolei.
Jak mamy to zrobić?
Światło słoneczne.
Drewniany kołek w serce.
Do diabła, Annie.
Chroniłem chłopaka przez tyle lat.
Na całym świecie.
Dlaczego dzisiaj?
To przeze mnie.
Tata mi to mówił.
Że moja muzyka zwabi diabła.
Miałem kiedyś pannę, wampirzycę.
Też miała jasną skórę.
Gryzła mnie, ale nie w szyję.
Sammie...
Nie frasuj się tak.
Diabeł przychodził po mnie nie raz.
Jeśli dziś tu zapuka,
nim cię capnie, musi zmierzyć się ze starym kumplem Deltą Slimem.
To dotyczy was wszystkich.
Jeśli któryś mnie ugryzie,
obiecaj mi teraz,
że uwolnisz mnie, nim się zmienię.
Co znaczy „uwolnisz”?
Tam po drugiej stronie ktoś na mnie czeka.
Czeka też na ciebie.
Rozumiesz?
Spójrz na mnie.
Mam gdzieś te pierdoły.
Wrócisz bezpiecznie do domu.
Sammie! Smoke!
Kto to zrobił? Stack albo Mary?
Nie. Wybiegli stąd. Widziałaś ich.
Zatem kto go ugryzł?
Wyrzućmy go, nim się obudzi.
Dawaj.
Nie słyszysz?
Porzuciłem rodzinne strony
Grają muzykę.
Z tarniny solidny kij wyciąłem
By gnać duchy i gobliny
Brogsów nowych mam parę
By kroczyć przez moczary
I wszystkie psy odstraszać
Wracajmy do środka.
- Na wyboistej drodze do Dublina - Chodź.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
To był wesoły maj Gdy dom opuściłem
Złamane serca pań W Tuam zostawiłem
Ojcu pokłon złożyłem Mamę ucałowałem
Pintę piwa wypiłem Łagodząc łzy i żale
Fortuny spragniony Porzuciłem rodzinne strony
Wyciąłem kij z tarniny By gnać duchy i gobliny
Brogsów nowych mam parę By kroczyć przez moczary
I wszystkie psy odstraszać Na wyboistej drodze do Dublina
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
Uderz w tan, wywijaj Na wyboistym szlaku
I w drodze do Dublina Śpiewaj tra, la, la
Chłopaki z Liverpoolu Gdy dotarłem do celu
Wyzwali mnie od ciulów Tego już za wiele
Krew w żyłach mi zawrzała Straciłem panowanie
Zacnej Wyspy Erin zaczęli obrażanie
„Hulaj dusza”, mówię Niech moja shillelagh fruwa
A paru chłopców z Galway Zoczyło, żem w opałach
I głośno „hurra” krzycząc Ruszyło niczym taran
Na wyboistej drodze do Dublina Raz, dwa, trzy, cztery, pięć
Uderz w tan, wywijaj Na wyboistym szlaku
I w drodze do Dublina Śpiewaj tra, la, la
Uderz w tan, wywijaj Na wyboistym szlaku
I w drodze do Dublina Śpiewaj tra, la, la
Uderz w tan, wywijaj Na wyboistym szlaku
I w drodze do Dublina Śpiewaj tra, la, la
Każdy musi zjeść ząbek czosnku.
Nie znoszę jego smaku.
Nikt nie każe ci go lubić.
Musimy ustalić, czy jakiegoś nie ma wśród nas.
Nie ma już tych kiszonych?
To niedorzeczne.
- Smoke, opuść gnata. - Stul dziób.
Jedz albo strzelę.
Opuść broń, nie jest wampirem.
- Skąd wiesz? - Zjedz ten czosnek, dziewczyno.
Smoke!
Ratuję ci życie. Nie stawiaj się.
Jesteś złym człowiekiem.
Nic dziwnego, że przyszedł po nas diabeł.
Slim, co się dzieje, chłopie?
Slim?
Co się dzieje, Slim?
Za dużo wypiłem.
Cholerne piwsko z Chicago.
Mam zjebane nerwy, Smoke.
Nic mi nie jest.
Widzicie?
To na pewno była krew?
Smoke, wpuść mnie, stary.
No proszę.
Smoke, wpuść mnie!
Smoke, słowo, spłaciłem krechę. O to chodzi?
Smoke!
Zrobię, co zechcesz!
Smoke! Tu się odwala jakieś posraństwo!
Wiem, że mnie słyszysz!
Smoke, wpuść mnie!
Co do... O w mordę.
Zostaw mnie!
- Zamknij drzwi. - Czekaj!
- Zostaw mnie! - Bo.
- Odwal się! - Cześć, kotku.
Chodź, uruchomiłem wóz.
Co jest, Grace?
Morduje go.
Mówisz o tym?
Nie przejmuj się Bochnem.
Trochę zgłodniał i tyle. Jedźmy.
No już.
Chodźmy. Auto już się grzeje.
Chyba że...
Wpuścisz mnie do środka.
Wejdę tam, zabierzemy nasze graty
i ruszymy do domu?
Nie słuchaj go.
Grace, znajdziemy wyjście. Słowo.
Ja jestem waszym wyjściem.
Ten świat spisał was na straty.
Nie pozwoli nic zbudować. Nie przyjmie do wspólnoty.
A my to zrobimy. Razem.
Na całą wieczność.
Tak będzie najlepiej, kotku.
Więc może zaprosisz nas do środka.
Posłuchaj go, Grace.
Albo posłuchaj mnie.
Bo teraz wiem wszystko, co on.
I chcę, żebyś nas wpuściła.
Albo pójdziemy do sklepu. Odwiedzimy małą Lisę.
- Ani się, kurwa, ważcie! - Nie.
- Nie! - O tak, Grace. Teraz wiem wszystko.
Nawet to, jak bardzo lubisz być lizana.
Obiecuję, że nie ugryzę cię za mocno.
To musi być sen.
Jesteś diabłem, prawda?
Sammie!
Przyszedłem po ciebie.
Wyczułem cię.
Chcę znów spotkać swoich. Jestem tu uwięziony.
Ale twój dar mi ich zwróci.
Wydajcie mi małego Sammiego,
a pozwolę wam żyć.
Ej, spokojnie.
Coś ci powiem, pieprzona biała pało.
Nie dostaniesz go.
Należy do nas. Jego miejsce jest przy nas.
A ja na to nie pozwolę.
Nie ocalisz go, Smoke, tak jak nie ocaliłeś brata.
Nie jesteś tu bezpieczny.
Bo ilu spluw albo ile forsy byś nie miał,
odbiorą ci to, kiedy zechcą.
Dzisiaj coś tu zbudowałeś i to było piękne.
Ale zbudowano to na kłamstwie.
Hogwood jest Wielkim Smokiem Ku Klux Klanu.
To jego jebany siostrzeniec.
Zawsze chcieli was zabić.
A ja po prostu zjawiłem się w odpowiednim czasie i miejscu.
Mówi prawdę, Smoke.
Widzę jego wspomnienia.
Smoke, to nie jest twój brat.
To nie miała być knajpa. Ani klub.
To jest rzeźnia.
Cholerne miejsce uboju.
Ale wujek Hogwood nie wie, że założymy sobie nowy klan
oparty na miłości.
Pójdziemy całą grupą do starego bigota
i też go naprostujemy.
Nie możecie odejść?
Nie ruszymy się stąd bez was.
Jesteśmy rodziną, prawda?
Wiem, że to brzmi wariacko, ale kiedy już was zabijemy,
będziemy mieć niebo tu na Ziemi.
Serwus.
- No chodź. - Witamy.
Hej, spójrz na mnie.
Coś ci powiem. Coś ci, kurde, powiem, czarnuchu.
Stack, którego znam, nie zwąchałby się z pieprzonym diabłem.
Pierdol się, czarnuchu. To ja.
Elias Moore.
I gadam teraz z bratem, Slim,
więc bądź łaskaw zamknąć ryj.
Nigdy nie bylibyśmy wolni.
Zawsze uciekaliśmy, szukając wolności.
I dobrze wiesz, że nigdy byś jej nie znalazł.
Aż do teraz.
Tak to osiągniemy.
Razem.
Już na zawsze.
Nie dokonam tego bez ciebie.
Bo bez ciebie mnie nie ma.
To jak będzie?
Nie.
Zamykamy drzwi.
- Nie. - Nie, stary.
Zero wyobraźni.
Mówił, że zabierze naszą córkę.
Nie wierz mu. Chciał, żebyś go wpuściła.
Nie groził twoim dzieciom!
Trzeba przetrwać noc.
I co? Pozwolić mu zabić moją rodzinę?
Wymordować miasto?
Zmienić wszystkich w potwory?
Ten biały diabeł mówił po chińsku.
Wlazł do głowy Bo.
Musimy je powstrzymać, Smoke. Dorwać je, nim się oddalą.
Grace, spokojnie. Daj mi chwilę pomyśleć.
Co? Nie jesteś żołnierzem?
Nie postrzeliłeś dwóch gości, bo tknęli twój wóz?
Zabiły twojego brata.
Przemieniły Stacka.
I mojego Bo.
Powiedział, że zabiją Lisę.
Jeśli teraz nie zadziałamy, to kiedy?
Przeczekamy noc, a one odbiorą nam więcej bliskich?
Zmienią w demony?
Nie odchodzą, Grace.
Stul zapijaczony dziób, Slim!
Teraz nie jestem pijany.
Radzę uważać na słowa, kobieto.
Co ty robisz?
- Przestań. - Nie!
Słyszycie to?
Wziąłem mu głowę I nogi też
Wciąłbym całe ciało
- Lecz nie dało się zjeść - Śpiewali to.
Och, rudzik smaczny był
Rudzik smaczny był
Będę frajdę miał, rodzinę znajdę też
Czy sójka śmiała się
Że rudzik smaczny był
Biedny rudzik smaczny był
Rudzik smaczny był
Czy sójka śmiała się
Że rudzik smaczny był
- Nie. - Grace!
- Zostaw to mnie. - Puśćcie!
- Spokojnie! - Do diabła!
- Pomyślmy. - Zabijemy je!
Odpuść. Uspokój się.
Musimy pomyśleć, Grace.
- Trzeba tu zostać. - Spokojnie.
Musimy pomyśleć.
Dobrze?
- Poradzimy sobie. - Chodźcie...
- Chodźcie tu, skurwiele! - Nie!
Co ty wyprawiasz?
Niech cię szlag, Grace!
- Czemu to zrobiłaś? - Bez jaj.
Kazałem ci zamknąć ryj!
Chyba tu idą, trzeba się przygotować.
No już!
Bez paniki. Skupcie się wszyscy.
Wziąłem mu głowę i nogi też
Wciąłbym całe ciało Lecz nie dało się zjeść
Och, biedny rudzik smaczny był
Ty skurwy...
Smoke!
Odczuwają jego ból.
Annie!
Nie!
Stack, nie!
Proszę. Nie ty.
O nie.
- Nie ty! - Elias, nie Annie!
Nie!
Teraz wszystko będzie dobrze.
Nie! Annie.
Nie.
O nie!
Elijah.
Obiecałeś mi.
Do zobaczenia.
Kocham cię.
- Annie! - Nie!
- Nie, chodźmy!
Chodźmy, szybko.
Smoke, trzeba wyciągnąć chłopaka. Ona odeszła.
Smoke, rusz się.
- Spadam! - Schodami w górę.
- Ja też spadam! - Sammie.
- Chodu. - Sammie!
Co wam mówiłem? Idźcie.
- Już! - Chodźmy!
Slim!
O tak.
Nadal paskudne.
Chcecie trochę?
Ostatnia kolejka.
Slim.
- Tak, szybko. - Wchodźcie!
Sammie!
Nie!
- Idź! - Pearline.
- Idź! - Pearline!
Biegnij! Szybko!
Nie zatrzymuj się! Aż nastanie świt!
Miałem wszystko obcykane. A ty zabiłeś Annie.
Co z tobą nie tak?
Chcę twoich historii.
I twoich piosenek.
A ty dostaniesz moje.
Ojcze nasz,
któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje...
Przyjdź królestwo Twoje,
bądź wola Twoja.
Jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj
i odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Amen.
Dawno temu
ludzie, którzy ukradli ziemię mego ojca, narzucili nam te słowa.
Nienawidziłem tych ludzi, ale te słowa wciąż niosą mi pociechę.
Nie podnoś dupska!
Mam cię dość, stary.
Skurwy...
Ci ludzie okłamywali samych siebie i okłamywali nas.
Opowiadali historie o Bogu w niebie i diable na dole.
I kłamstwa o panowaniu człowieka nad wszelkim stworzeniem i nad ziemią.
Wybacz, że cię nie ochroniłem.
Nie przepraszaj. Zawsze to robiłeś.
My jesteśmy ziemią, stworzeniem i bogiem.
Kobietą i mężczyzną.
Ty i ja jesteśmy połączeni...
Ze wszystkim.
Szlag!
Nie.
Posmakujesz słodkiego bólu śmierci.
Razem będziemy tworzyć piękną muzykę.
- Dorwał cię? - Nie!
Jestem przy tobie.
- Słońce! - Słońce!
Pomóc ci?
Wracaj do domu.
I spal tę jebaną gitarę.
Nie mogę.
Należała do Charleya Pattona.
Co?
Kto ci to powiedział?
Stack.
Że wygraliście od niego.
A to kłamliwy sukinsyn.
To gitara naszego taty.
Chodź tu.
Bądź silny, słyszysz?
Słyszysz mnie?
Muszę coś załatwić.
Bądź silny. Słyszysz?
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask
Światełko w sobie mam
A jeśli ty
albo twoi kumple z Klanu wejdziecie na nasz teren,
zabijemy was na miejscu.
Klan już nie istnieje.
Poranne łowy na bambusa.
Lubię obedrzeć czarnucha ze skóry na dzień dobry.
Zaczynają się panoszyć.
Dajmy chłopcom nauczkę.
Knajpa muzyczna?
Wielkie otwarcie i wielkie zamknięcie.
- Do dzieła. Otwieraj. - Tak jest.
Sammie!
Chodź, synu.
Drzwi zamknięte.
Może od frontu.
Odrzuć tę gitarę, Samuelu.
Też zamknięte.
- Skąd strzelają? - Czarnuchy do nas walą!
Zabić czarnego gnoja!
Jedź! Ruszaj, do cholery!
Odrzuć tę gitarę, Samuelu.
Odłóż ją. W imię Boże.
Powiedz im:
moje serce...
mój głos,
moja dusza
należą do naszego Pana.
Masz papierosa?
Idź do diabła, czarnuchu.
Elijah.
Odłóż fajka, to dam ci ją potrzymać.
Nie chcę, żeby nawdychała się dymu.
Słuchaj...
Mam pieniądze.
Tata jest przy tobie.
16 PAŹDZIERNIKA 1992 R.
Szefie,
mamy tu parkę.
Mówię, że zamknięte, ale dają parę stów.
- Masz coś przeciw? - Zupełnie nic.
SAMMIE MOORE WE WŁASNEJ OSOBIE
Wejdźcie.
Wampiry są inne.
Być może najgorsze.
Przetrwają, nawet jeśli ten, który je przemienił, zginie.
Trzeba je zabić po kolei.
Wezmę to samo, co staruszek.
Jak?
Byłem jedyną osobą, której nie mógł zabić.
Kazał mi przyrzec, że cię zostawię.
Pozwolę ci spokojnie żyć.
Długo już nie pociągniesz, co?
Mogę sprawić, że tu zostaniesz.
Będziesz dalej grał.
I dalej żył.
Bez bólu.
Dość naoglądałem się tego miejsca.
Mamy wszystkie twoje nagrania.
Wolę grę akustyczną od tego elektrycznego syfu.
O tak.
Tęsknię za prawdziwą grą.
Nagrania z tamtych lat brzmią jak gówno.
To jak, Sammie?
Wciąż masz w sobie prawdę?
Wędruję
Choć za licho nie wiem, co robię tu
Wędruję
Choć za licho nie wiem, co robię tu
Bo kobieta, którą kocham
Wiecie, naprawdę Naprawdę ma to gdzieś
Fakt, ma.
Trzymaj się, mały Sammie.
Wiecie co?
Może raz w tygodniu budzę się sparaliżowany,
przeżywając tę noc na nowo.
Ale myślę, że nim zaszło słońce,
to był najlepszy dzień w moim życiu.
Z tobą też tak było?
Nie mam wątpliwości.
Ostatni raz widziałem brata.
Kocham cię.
Ostatni raz widziałem słońce.
I choć przez kilka godzin...
Byliśmy wolni.
GRZESZNICY
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask
Tak
Tak, tak, tak, tak
Światełko w sobie mam
Uwolnię ten blask
Uwolnię blask
Tak
Och, uwolnię blask
Gdzie nie udam się
Uwolnię ten blask
Legendas: Bartek Fukiet