FILM OPARTY NA FAKTACH
NIE WSIADAĆ
Drodzy podróżni.
Pociąg z Brukseli skończył bieg.
Prosimy o zabranie bagaży.
Tak. Dobrze, pa.
POLICJA
Centrala każe przegonić kieszonkowców z Placu Dam.
Mieszkańcy się skarżą?
Tak. Wkurzające dupki.
Kieszonkowcy? Boże.
Dlatego chcę przenieść się do dochodzeniówki.
Do dochodzeniówki?
Dzień dobry.
REPUBLIKA BUŁGARII
Witamy ponownie. Jak się pan ma?
Nadal zmęczony i spłukany.
To tak samo jak ja.
- Znów praca? - Tak.
- Proszę. - Dziękuję.
Cześć, skarbie.
Dojechałeś bezpiecznie?
Tak. Podróż była w porządku, tylko trochę długa.
Mówisz jakby z oddali.
Przepraszam. Zgubiłem słuchawki.
Naprawdę? To niedobrze.
Bardzo niedobrze.
- Cholera. Były drogie. - Wiem.
Trochę tam pobędziesz. Kup sobie nowe.
Pomyślę o tym.
Odebrałam rano broszury.
Jakie broszury?
Mieszkań.
Wyglądają świetnie.
Powiedzieli, że jeśli wpłacimy zaliczkę, możemy wybrać najlepsze.
No tak. Zaliczkę.
Co ci?
Nic. Jestem zły przez te słuchawki.
Jasne, rozumiem.
Hej...
Słyszysz?
Tak.
Już za tobą tęsknię, skarbie.
Zadzwonić wieczorem?
Jasne, skarbie.
- Pogadamy wieczorem. - Pa.
Dzień dobry.
Chcę kupić airpody.
Dobrze.
- On panu pomoże. - Dziękuję.
Proszę.
...jedyny w takiej cenie.
Lukas.
Sprawdziliśmy go.
Padł zupełnie czy...
Nie, tylko bateria jest do wymiany.
- W czym mogę pomóc? - Szukam airpodów.
Airpodów? Jasne. Mam je na zapleczu.
Tak, już idę.
Możemy wymienić baterię. Będzie jak nowy.
- Ile to potrwa? - Góra dziesięć minut.
- Dobra. - Super, zaraz wracam.
Mamo, nie zachowuj się tak, proszę.
Chce pan te najnowszej generacji czy poprzedniej?
- Te najnowsze. - Dobrze.
- Przyniosę. - Dziękuję.
Wiesz, co jest najlepsze w „jesz, ile chcesz”?
Zawsze się najesz.
Niewiele płacisz.
I wiesz, co jest zabawne?
Jeśli zamówisz za dużo i tego nie zjesz, i tak za to zapłacisz.
Na tym zarabiają te restauracje.
Dlatego wolę jeść swoje sałatki.
Proszę.
Miłego dnia.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Proszę pana, nie wolno zostawiać tu rzeczy.
Wszyscy na ziemię.
Wszyscy na ziemię!
To moje terytorium.
Wszyscy na ziemię.
Nikt stąd nie wychodzi.
Połóżcie się na ziemi.
Nikt stąd nie wychodzi.
Wszyscy na ziemię!
Nikt mnie nie słucha.
Chodź.
Stać! Nikt stąd nie wychodzi.
Muszą mnie słuchać. Wszyscy.
Szybko.
Wszyscy zostają w środku. Połóżcie się na ziemi.
Na ziemię!
Zostańcie tutaj! Hej!
- Proszę to zgłosić w ratuszu, nie nam. - Dobrze.
Zna pan procedurę...
Wszyscy mają leżeć. Na ziemię!
Chodź.
Centrala, alarm!
Mów, 14-11.
Ludzie wybiegają z Apple Store przy Leidseplein.
Chyba słyszałam strzały.
- Strzały? - Do środka!
Do wszystkich jednostek w centrum.
Napad z bronią w Apple Store przy Leidseplein. Potrzebna pomoc.
- Biegnij! - Do środka!
Schowajcie się!
Jeszcze nie widzę, co się dzieje.
Jest tu dużo gapiów. Opuścić teren!
Uciekajcie! Do środka!
Schowajcie się do środka! Nie wychodźcie!
- Do środka! - Szybko!
Nikt stąd nie wychodzi.
Na ziemię.
To moje terytorium.
- Szybko, do schowka. - Chodź.
Nikt stąd nie wychodzi.
Stój! Nie wychodź!
- Chłopaki! Szybko! - Ruchy!
Ręce, bracie.
Ręce.
Nie rozumiem.
Ręce na plecach. Leż i morda w kubeł, jasne?
Nie ruszaj się.
Widzimy uzbrojonego mężczyznę w odzieży kamuflażowej.
Wyślij ludzi.
Może mieć przy sobie bombę.
Nie wstawaj, bracie.
Jezu.
Strzela do nas. Niech nikt tu nie podchodzi.
Zamknijcie Leidseplein. Gdzie DSI?
Dziesięć minut.
- Ranni, zabici? Ilu uzbrojonych? - Na razie jeden.
Napad czy atak terrorystyczny? Co mam mówić?
Kogo potrzebujemy?
Wszystkich.
DZIAŁANIA OPERACYJNE DSI
Mówi Winston.
Tak, rozumiem.
Dajcie mi chwilę.
Hej.
Chodźcie tu. Tata musi jechać.
Kocham was.
- Szybko wrócisz? - Jak zawsze.
Dobra.
Kocham cię.
Wiem.
Hej.
Uważaj na siebie.
Będę.
Masz.
Informacja dla jednostek w sprawie priorytetowego incydentu.
Ograniczcie komunikację.
14-11, DSI jest w drodze. Nie wychylajcie się.
Incydent przy placu Leidseplein.
Reszta jednostek ma nie wchodzić na Leidseplein.
Zamknąć dostęp do placu.
Nikt nie wchodzi na Leidseplein. Powtarzam. Plac został zamknięty.
Jednostki na miejscu mają nosić kamizelki.
- Monitoring, słyszycie? - Tak.
- Kamery na Apple Store. - Ustawiam.
Czekajcie.
Przepraszam.
- Halo. - Kees, tu Karina.
Możesz przyjechać do pracy? Mamy zakładników w Apple Store.
Już jadę.
Szach-mat.
Wybacz, praca wzywa.
Bracie.
Wstań.
Wstań, bracie.
Wstań.
Chodź.
Chcę negocjatora.
Chcę rozmawiać.
Chcę mediatora.
Albo wysadzę wszystko w powietrze.
Jaki macie problem? No chodźcie tutaj!
- Ja pierdolę. - Kurwa.
Siedźcie tam.
Usiądź.
Zostań tutaj.
Proszę pana.
Czy ja umrę?
Słuchaj. Nic nie mów.
ZGŁOSZENIA
Policja. W czym mogę pomóc?
Jestem w sklepie.
W Apple Store.
Chcę rozmawiać z negocjatorem.
Kim pan jest?
Mam zakładnika i chcę rozmawiać z negocjatorem.
Z mediatorem, właściwą osobą. Widzieliście to, nie?
Mówię poważnie. Chcę gadać z kimś kompetentnym.
Karina. Widzisz to?
Bez numerów, bo wysadzę sklep.
Halo! Słyszy mnie pani?
Słyszę.
Chce pan rozmawiać z negocjatorem, tak?
Tak, przecież mówię.
Chcę negocjować.
Sprowadzimy negocjatora.
Dobrze. Macie mój numer. Niech do mnie zadzwoni.
Oddzwonią do mnie.
Co robimy?
- Musimy stąd wyjść. - Proszę pani.
Musimy być bardzo cicho.
Nie wie, że tu jesteśmy. Szepczmy, żeby nas nie usłyszał.
Jeśli otworzymy drzwi, zginiemy.
Mamo, proszę cię.
Macie telefon?
Mój został tam.
- Mogę? - Tak.
Policja. W czym mogę pomóc?
Mówi Mingus.
Ukrywamy się w schowku w Apple Store.
Jest tu mężczyzna z bronią.
W schowku w Apple Store? Gdzie dokładnie?
Na parterze, naprzeciwko windy.
Pracuję tu. Zabrałem ze sobą ludzi.
Dobrze. Ilu was jest?
Cztery osoby.
Jesteście tam bezpieczni?
Proszę pana?
Halo.
Nie.
Ktoś was widzi? Ktoś wie, że tam jesteście?
Nie. Drzwi są zamknięte.
Tylko pracownicy mogą je otworzyć kartą.
Dobrze, rozumiem.
Mingus, widziałeś napastników?
Ilu ich jest?
- Kurde. Chyba jeden. Tak? - Tak.
- Tak, na pewno. - Jeden. I ma broń.
Ale widziałem ludzi uciekających do kantyny.
Tak, wiemy. Mamy z nimi kontakt.
Nie możecie zwracać na siebie uwagi.
Zachowajcie spokój i się ukrywajcie. Tak będzie najlepiej.
Mamy ludzi przed sklepem. Próbujemy zrozumieć sytuację.
Pracujemy nad tym.
Leidseplein jest po lewej.
Tak. Lecę tak, żebyś miał dobry widok.
Jesteśmy. Możecie korzystać z naszej kamery.
Widzimy dwoje naszych na placu.
Trzeba ich stamtąd zabrać.
Są w potrzasku. Musimy ich wyciągnąć.
Centrala, na placu są funkcjonariusze.
Są w niebezpieczeństwie.
Jeśli nie mogą do nas podejść, to my pójdziemy po nich. Ruszamy.
Bądźcie w gotowości.
Centrala, auto jedzie w stronę budynku Hirsch.
Jest spokojnie, ale to może się zmienić.
Niech nikt się nie zbliża.
Chodź, bracie.
Chodź tutaj.
Gotowy?
Tak, funkcjonariusze idą za samochodem.
Chodź.
Nie rób nic głupiego.
Siadaj.
Żeby cię widzieli.
Mam na imię Ilian.
Jestem z Bułgarii.
Nie obchodzi mnie to.
- Cześć. - Co się dzieje?
W Apple Store przy Leidseplein jest mężczyzna z bronią.
Strzelił kilka razy.
Cztery osoby schowały się w schowku na parterze.
Ma co najmniej jednego zakładnika. Na piętrze ukryło się więcej osób.
- Z 40, może 50. - Dobra.
Mamy z nimi kontakt? Na pewno nie są zakładnikami?
Tak, mamy ich na linii.
On nie wie, że tam są.
- Ale jeśli pójdzie na górę... - Dobra.
Muszą się stamtąd wydostać.
- Sprawdzam łączność. Valerie? - Słyszę.
Poprosił o negocjatora.
- Sam poprosił? - Tak.
A to nowość.
- Gdzie cię ulokować? - Tutaj.
Przekierujcie zgłoszenia do Zaanstadu. My zostaniemy tutaj.
Negocjatorzy będą tam.
Trzymaj.
- Co to? - Masz zadzwonić.
Burmistrz wyjechał, a komisarz jest w drodze.
- Czemu ja mam dzwonić? - Taki protokół.
Mój protokół to wyciągnięcie ludzi i aresztowanie gościa.
Kees, DSI będzie tam za minutę.
POLICJA
- Sprawdźmy łączność. - Sprawdzam.
- Działa.
- Kto dowodzi? - Zero Zero.
Cholera.
Cześć. Przepraszam, że cię ściągnęliśmy.
Przeproś moją żonę.
Po wszystkim wyślę Mayi kwiaty.
Kwiaty? Będziesz musiał wykupić cały Keukenhof.
Słuchaj, na piętrze ukrywa się 40 osób.
Muszą szybko stamtąd uciec.
Gdy dostaniemy plany pięter, zrobimy analizę taktyczną.
Potem wejdziemy.
Nie wcześniej.
- Cześć. - Cześć.
Alfa, szykujcie się do wejścia. Bravo i Charlie, zastąpicie mundurowych.
Przejmujemy cały teren.
Najważniejsza jest ewakuacja lokali i biurowców. Jasne?
Tak.
Musimy zastąpić mundurowych. Idziemy.
Wycofaj się.
- Plany pięter? - Mamy prawie wszystkie.
Których brakuje?
Apple Store. Nikt ich nie ma.
Dzwoń do USA, do szefa Apple. Muszę szybko mieć te plany.
Delta na miejscu.
Echo na miejscu.
Abe. Dobrze, że jesteś.
Kees, wszyscy negocjatorzy już jadą.
Bawcie się dobrze. Jadę na Leidse.
Leidseplein jest na dziesiątej.
Kiedy...
Centrala, zejdziemy w dół i zachowamy dystans.
- Lynn, jesteś jedynką. - Co wiemy?
Zakładnik, nieznany motyw, jeden sprawca.
Dobra. Tyle potrzebuję.
Sam poprosił o negocjatora.
- Gdzie się rozkładamy? - Tam.
- W tym wariatkowie? - Wszyscy mają być razem.
Plan jest taki.
Snajperzy mogą w niego nie trafić przez grube szyby.
Ma na sobie bombę i trzyma detonator.
Nie można zdjąć go na odległość.
Ale nie może też łazić z bombą.
Musi wyjść bez niej
albo go stamtąd wykurzymy i tak zmęczymy, że się podda.
Sprawię, że stamtąd wyjdzie.
Lynn.
Dorwij go.
Centrala, Zero Zero jest na miejscu.
Sprawdzam łączność. Echo, Bravo, jak ewakuacja?
Prawie wszystko gotowe.
Gotowi?
Mamy plany pięter, żeby wejść na górę?
- Nie. - Kurwa.
- To on? - Tak.
- Na miejsca. - Tak jest.
ZAKŁADNICY NA PLACU LEIDSEPLEIN
ATAK W APPLE STORE
- Wilco. - Lynn.
- Rachelle. - Lynn.
Proszę pana.
Muszę wziąć lekarstwo.
Po co? Jakie lekarstwo?
Biorę je trzy razy dziennie.
Jest w moim plecaku.
- Halo. - Mówi Lynn z policji.
Prosił pan o negocjatora.
Zgadza się.
Co?
Pokazuje nam, kto tu rządzi?
Tak, to.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Przepraszam.
Bardzo bolą mnie ręce.
Odwróć się.
- Bardzo dziękuję. - Zamknij się!
Daj ręce. Trzymaj je na plecach.
- Dziękuję za lekarstwo. - Milcz.
Nie odzywaj się!
Nie ruszaj się i milcz.
Mówi Lynn.
Cześć.
Dziękuję, że oddzwoniłeś.
Prosiłeś o negocjatora.
Tak.
- To ja. Mam na imię Lynn. - Już to mówiłaś.
- Dwa razy. - Jak masz na imię?
To nieważne. Wymyśl jakieś. I tak się dowiecie.
Dobrze.
Cieszę się, że rozmawiamy.
Mogę ci powiedzieć, co macie dla mnie zrobić?
Bo o to tutaj chodzi, prawda?
- Czy nie? - Idzie.
Nie zakładaj, że jestem głupi.
Mamy problem, który powinniśmy spróbować...
Ja nie mam problemu.
To ty go masz. Powiem ci, czego chcę.
- Moje żądania. - Powiedz. Dlatego dzwonię.
Tak. Dobra.
Chcę 200 milionów w bitcoinach i wolną drogę ucieczki.
Dwieście milionów?
Tak. Głucha jesteś?
Nie. Tylko chcę się upewnić,
że dobrze cię usłyszałam, bo to dużo pieniędzy.
Dużo pieniędzy?
Dla was to niewiele! To zwykłe drobniaki!
Ale dla mnie 200 milionów to nic za to, co mi zrobiliście.
Idę wam na rękę.
Mam tyle materiałów wybuchowych, że wysadzę cały plac.
Rozumiem...
Rozłączył się.
Siedź tu. Nie wstawaj.
Powiedział, że wysadzi cały budynek.
Kurwa. Nie powinno mnie tu być.
Gdybym nie zgodził się na wymianę baterii...
Nie chciałem zostawać. Po co mnie namówiłeś?
Współpracujesz z nim?
Hej.
- Co? - Przestań.
Pieprzysz głupoty.
To nie jego wina.
To oczywiste, że z nim nie współpracuje.
Przepraszam.
Proszę pana.
Co?
Rozmawiał pan z policją, tak?
Co powiedzieli?
Ile pieniędzy pan zażądał?
Dużo.
Jasne?
Tyle wystarczy mi na wszystko.
Wiesz dlaczego?
Bo chcieli mnie wydymać.
Policja, wydział sprawiedliwości, rząd.
Chcieli mnie wydymać! Moje życie się skończyło!
Zniszczyli mnie! Chcieli mnie wydymać!
Rozumiem.
Ale ja nie chcę cię wydymać, bracie.
Nie.
Nie wydymasz mnie.
Bo jeśli będziesz coś kombinował,
to cię zabiję.
A jeśli oni będą kombinować,
wysadzę ten budynek w powietrze.
Bracie.
Uśmiech.
Co to?
- Skąd to zdjęcie? - Wysłał je do AT5.
Niech go nie publikują.
Abe. Spójrz na to zdjęcie.
- Są tam saperzy? - Kurwa.
Sprawdźcie, co to za bomba.
Czekaj.
Co to?
Takie napisy mają bomby do ćwiczeń.
Do ćwiczeń?
- Nie wybuchnie? - Mam taką nadzieję.
- Ale napisy mogą być podrobione. - Jak zwykle nie pomogłeś.
Mówię, co widzę.
- Co ma w torbach? - Nie wiem. A co?
Załóżmy, że nastąpi detonacja, a w torbach są materiały wybuchowe.
- Apple Store się zawali. - Nie tylko on.
Na twoim miejscu odsunąłbym ludzi.
Nie jesteś na moim miejscu.
Słyszałeś, Kees?
Tak.
Idealna pozycja.
- Szefie. - Cześć.
Potrzebuję dwóch planów.
Musimy szybko i po cichu wyprowadzić ludzi na piętrze.
- Dobra. - I musimy szybko wejść na parter.
Ma na sobie bombę.
Nie wiemy, czy jest prawdziwa. Stąd tego nie widać.
Ale ma tam jednego zakładnika, a w schowku ukrywają się cztery osoby.
Nie wie o nich?
Jeszcze nie.
Przepraszam.
Chciałem pomóc. Skąd miałem wiedzieć...
Spoko.
Wiem, że to nie twoja wina.
Poniosło mnie. Przepraszam.
Mam na imię Mingus.
Lukas.
Bente.
Soof.
To moja...
Masz dzieci?
Tak, syna.
Nigela. Jest bardzo...
To świetny dzieciak.
Mieliśmy obejrzeć dziś mecz Ajaxu.
A ty?
- Masz dzieci? - Nie.
Mam świetną dziewczynę, ale...
To trochę skomplikowane.
Wieczorem mieliśmy iść na kolację.
Pewnie zastanawia się, gdzie jestem.
Pewnie mnie nienawidzi.
- Halo. - Mówi Mark z policji.
Będę waszym kontaktem.
Jestem blisko. Zaparkowałem naprzeciwko sklepu.
Dobra.
Jak się trzymacie?
Chyba dajemy radę.
Ma zakładników w sklepie?
Pewnie ma, bo inaczej byście weszli.
Rozmawiamy z nim. Prowadzimy negocjacje.
Robimy, co możemy, żeby to się zakończyło.
Będziemy na linii, ale siedźcie cicho.
Dobrze.
Chyba nie wie, że tu jesteśmy.
Też myślę, że o was nie wie.
I pomaga to, że w sklepie gra muzyka.
Cholera.
Teraz gra.
Co masz na myśli?
Wyłącza się o 21, gdy zamykamy sklep.
Włączy się alarm, jeśli ktoś będzie w środku.
Dobra.
Możemy zrobić coś, żeby światła i muzyka się nie wyłączyły?
Nie, steruje nimi centrala w USA.
Dobra, sprawdzę to.
Wycisz telefon i włącz oszczędzanie baterii.
Wyłącz wszystko, co zżera baterię.
Dobrze.
Kees, światło i muzyka wyłączają się o 21.
Musimy zadzwonić do Apple.
- Macie moje pieniądze? - Światło i muzyka mogą się wyłączyć.
Zamykają sklep o 21, więc włączy się alarm, bo tam jesteście.
To nie my, jasne?
Takie mają ustawienia. To normalne.
Chodź.
Zaraz wszystko wybuchnie.
Nie okłamuj mnie, Lynn.
Nie kłam, jasne?
Nie kłamię. Możesz mi zaufać.
Obiecuję, że nic się nie stanie, jeśli będziesz ze mną rozmawiał.
- Nie zabijaj mnie. - Wierzysz mi?
Nie rób tego.
Nie róbmy niczego, czego będziemy żałować.
Przepraszam, co wyłącza się o 21?
Tylko światło i muzyka.
To standardowa procedura. Nie sterujemy alarmem.
Mam żonę.
Nie rób tego.
Proszę, nie rób tego.
Proszę.
Pamiętajcie, że coś może się stać. Zachowajcie bezpieczną odległość.
Nie rozłączaj się. Zachowaj spokój. Nic się nie stanie.
Widzisz?
Alarm się nie włączył. Nie okłamuj mnie.
Nie. Nie wiem, dlaczego...
Kurwa, Kees. Nie mogę go okłamywać.
Proszę się nie rozłączać. Kees!
Apple pomoże. Włączyli światło i muzykę. Udostępnią nam też obraz z kamer.
- Super. A plany pięter? - Szukają ich.
Są w innym miejscu. Taki protokół.
Może to porwać kilka minut albo kilka godzin. Ale się starają.
Mamy obraz ze sklepu.
Będziesz dzwonić?
Chyba ci nie ufa. Rozłączył się.
Przekonam go do siebie.
- Halo. - Hej.
Wszystko w porządku?
A dlaczego nie?
Rozłączyłeś się w złości.
Bo kłamałaś. Nie podoba mi się to.
Rozumiem, ale działam na podstawie informacji, które dostaję.
Usłyszałam o świetle, muzyce i alarmie.
Pomyślałam, że cię poinformuję. Nie chciałam, żebyś się przestraszył.
Spoko.
Macie moje pieniądze?
Mogę potwierdzić, że je załatwiamy.
Chcę bitcoiny. Mam nadzieję, że wiesz, co to jest.
Jasne, że wiem.
Łatwiej by mi się z tobą rozmawiało, gdybym znała twoje imię.
Teraz jest tak bezosobowo.
AA. Mów na mnie AA.
Dobrze, EE. Ładne imię.
Chwila, nie EE, tylko AA.
Mów na mnie AA.
Podwójne A. AA.
Nie znasz angielskiego?
- Znam. - To dobrze.
Ale urodziłam się w Amsterdamie.
Czuję, że ty też. Mówisz z amsterdamskim akcentem.
Nie gadajmy o mnie, tylko o tym, co masz dla mnie zrobić.
Porozmawiamy o tym, bo mam nadzieję, że wszyscy wyjdą z tego cało, AA.
Tak?
Kto powiedział, że chcę wyjść?
Ale...
Myślę, że robisz to, bo chcesz coś osiągnąć.
Osiągnąć? Tak po prostu?
Chcę 200 milionów w bitcoinach i drogę ucieczki.
To mi wystarczy.
Co do tej drogi ucieczki. Masz jakiś pomysł?
Jak chcesz to zrobić?
Szybkie auto i eskorta na autostradę A10.
Na A10?
A co potem?
Będziecie musieli mi obiecać, że za mną nie pojedziecie.
- I uciekniemy. - Kto?
Ja i mój kolega.
Twój kolega?
- Chcesz go ze sobą zabrać? - Czy chcę?
Pojedzie ze mną.
Gdy będę pewny, że za mną nie jedziecie, wypuszczę go.
Słuchaj.
Trochę tam siedzicie. Pewnie chcecie zjeść albo się napić.
Dałem mu picie i lekarstwo.
To dobrze.
Opiekujesz się nim.
Co to było za lekarstwo?
Twój lek.
- Co to jest? - Lizynopryl na serce.
Dobrze.
Obserwujesz go?
Czy dobrze się czuje?
Ty się tym zajmij.
Wykonaj swoją pracę, a szybko stąd wyjdziemy.
I nie wygląda na chorego.
To problem z sercem. Może tego po nim nie widać.
Dlatego musisz szybko załatwić kasę.
Jeśli będziesz to przeciągać
i coś mu się stanie, to będzie twoja wina, koleżanko.
Moja? Trochę cię poniosło, kolego.
Nie ja siedzę tam uzbrojona razem z zakładnikiem.
Dobra, masz rację.
Kees.
PRACOWNICY I KLIENCI UKRYWAJĄ SIĘ W KANTYNIE.
NIEDŁUGO WIĘCEJ INFORMACJI!
- Skąd to? - Pewnie od kogoś w środku.
- Krąży po internecie. - Kurwa.
Abe, to pilne.
Mów.
Jakaś idiotka opublikowała informację, że w kantynie są ludzie.
Kurwa.
Musimy szybko ich stamtąd wydostać.
Jeśli przeczyta, że...
Nagle będzie miał 40 dodatkowych zakładników.
Musimy zaryzykować i tam wejść.
- Niech usuną te posty. - Dobra.
Zadzwoń do dostawców internetu.
Cholera, dlaczego to tyle trwa?
- Mingus. - Słucham.
Próbujemy zdobyć plany pięter sklepu,
ale jeszcze ich nie mamy.
Musimy iść po ludzi na piętrze.
Wiesz, jak najszybciej się tam dostać?
Z tyłu są drzwi prowadzące do budynku obok.
Można wejść od tyłu.
Mogę narysować wam mapę.
Super. Zrób to.
- Wyślij mi ją szybko. - Dobrze.
Co robisz?
Mamy mapę.
Chłopaki, zbiórka.
Wejdziemy do budynku od południowej strony.
W środku jest uzbrojony napastnik. Nie wiemy, czy działa sam.
Na piętrze jest uwięzionych 40 osób.
Wyciągniemy ich po cichu. To nasza misja. Jasne?
Skupcie się.
Dobra, Idziemy.
Lynn, zagaduj go.
Uwaga. DSI wchodzi do środka.
Proszę pani, naprawdę musi pani...
Kees.
Czwórka.
Dziewczyna nie chce usunąć posta.
- Kim ona jest? - Influencerką.
- Mówi, że jest „osobą opiniotwórczą”. - Dzwoń.
Mówi Kees van Zanten, komendant policji.
Opublikowałaś post o Apple Store?
Wiesz, bezmózga gówniaro, ile osób może zginąć?
Posłuchaj mnie.
Jeśli nie usuniesz tego posta, zaraz wyślę do ciebie funkcjonariuszy,
którzy wyciągną cię z domu z torbą na łbie. Czy to jasne?
Zrozumiałaś?
Więc go usuń!
Tak się zastanawiam.
Co się dziś wydarzyło, że musiałeś to zrobić?
Formacja taktyczna.
Nie chodzi tylko o to, co wydarzyło się dzisiaj.
Trwa to od dłuższego czasu.
Chodzi o to, jak niesprawiedliwie mnie traktujecie.
Dobra.
Wy wszyscy.
Wasza niechlubna trójca.
Noktowizory.
Prokurator, policja i rząd.
Znęcaliście się nade mną. Zakuliście mnie w kajdanki.
Wrzuciliście mnie do celi. Skrzywdziliście mnie.
Ale to się skończy.
Dziś jest ten dzień.
Te pieniądze będą rekompensatą.
Potrzebuję ich, żeby uciec.
Tutaj i tak nikt mnie nie słucha.
Nie liczę się.
Ale nie można mnie lekceważyć.
- Zobaczycie. - Rozumiem.
Staram się dla ciebie. Wierzysz mi?
Nie masz wyjścia, prawda?
Udajesz, że ci na mnie zależy?
Po wszystkim wrócisz do domu. Do chłopaka czy swojego dziecka.
Chcę, żebyś wyszedł z tego żywy.
Jestem pewna, że wielu osobom na tobie zależy.
Chcą, żebyś wyszedł z tego cały.
Też tego chcę.
Żebyś bezpiecznie wyszedł.
AA.
Mów mi Ammar.
Dobrze.
Ammar.
Dziękuję.
Jak mówiłam, chcę ci pomóc.
Chcę też pomóc mężczyźnie,
który z tobą jest.
Poszedł do sklepu, żeby coś kupić.
Nie ma z tym nic wspólnego. Pewnie jest przerażony, nie sądzisz?
Co robisz?
Nic nie robię.
Chcę zapytać, jak on się czuje.
Ammar Ajar? A-J-A-R? Ma na imię Ammar.
Kierowca. Pod sklepem stoi furgonetka.
Data urodzenia? 21 kwietnia 1995 roku.
Proszę pani, przełączę panią do kolegi.
Przejmij piątkę.
Harry, duży ekran.
Ammar Ajar. Urodzony w Amsterdamie, ma syryjskie korzenie.
Drobne wykroczenia. Jako dziecko był w Syrii.
Ma problemy psychiczne.
To on.
Widzicie mnie, prawda?
Tak.
Ammar, widzimy cię.
Ja cię widzę.
To zobaczycie, co mu zrobię, jeśli nie dacie mi pieniędzy.
Widzę, że się nim opiekujesz.
Podoba mi się to.
Dobrze postępujesz.
Nawet dałeś mu papierosa.
Nie pozwalasz mu panikować.
Tak, no cóż...
Jest tylko...
Jest tylko człowiekiem.
Tak?
Tak, zgadza się.
- Właśnie. - Właśnie.
Jest człowiekiem jak ty i ja.
Można otworzyć drzwi.
- Mamy kontakt. - Idziemy.
Ręce do góry.
Zero Zero, tu Bravo. Czysto. Brak napastników. Ewakuujemy.
- Chodźcie. - Nie zatrzymywać się.
- Ruchy. - Idźcie. Czysto.
Nie chce mi się już z tobą gadać.
Za dużo gada. Boli mnie przez nią głowa.
- Mingus. - Słucham.
Wszyscy są bezpieczni. Wydostaliśmy ich z kantyny.
To wszystko dzięki tobie.
- Pracujemy, żeby was wyciągnąć. - Dobra.
Mark, jak długo to potrwa?
Robimy, co możemy. Wierz mi.
Próbują nas wyciągnąć.
Dobra robota.
Zbierzcie chłopaków. Mamy kawę i zamówiliśmy sto pizz.
- A negocjacje? - Jest nieprzewidywalny.
Trochę to potrwa.
Spokojnie. Zamówiłem już kwiaty.
Zróbcie sobie przerwę. Zaraz będzie pizza.
To twój?
Dzwoni moja żona.
Chcesz z nią porozmawiać?
Nie myśl, że jesteś Bruce’em Lee.
Żona chce, żebym kupił dom.
Nie stać nas na niego, więc...
przyjechałem tu do pracy.
Na parę miesięcy.
Trochę zarobiłem.
Za mało,
ale ją kocham.
Jeśli chce, żebyśmy kupili dom...
to zrobię, co w mojej mocy.
Dla niej. Dla nas.
Bardzo się teraz martwi.
A ktoś martwi się o ciebie?
Nie jestem tego wart.
Sam do tego doprowadziłem.
Też mogłem kupić broń.
Wejść do sklepu i wziąć zakładnika.
Ale to zawsze będzie niewłaściwy zakładnik. Zawsze.
Ktoś, kto nie powinien się bać ani ginąć.
Oni nie powinni byli mnie tak traktować.
Rozumiem. Znam to uczucie.
Traktują cię jak gówno.
Rząd.
Płacisz wszystko, co ci każą.
Ale potem wymyślają dodatkowe podatki.
W końcu nie masz nic.
Wiem, jak to jest.
Tutaj...
Tutaj jestem nikim.
Ale gdy będę miał tę kasę, to gdzieś będę...
Będę królem.
Pomogę ludziom znajdującym się w podobnej sytuacji.
Będę jak król Robin Hood.
Znasz go?
Sprawdzę, czy kasa mnie uszczęśliwi.
Boję się, że tego nie przeżyjesz.
Mogą cię zastrzelić.
Gorszego miejsca chyba nie mogłeś wybrać.
Nie boję się.
Mam ciebie.
Masz mnie.
Ale załóżmy, że nie dadzą ci kasy.
Zabijesz mnie i co potem?
Wtedy oni wygrają.
I przegrają.
Chcesz kawy?
Chcę.
Mingus.
Idzie w waszą stronę. Nie odzywajcie się.
Idzie. Jeśli wejdzie, uderz go tym.
Gdzie boli cię najbardziej?
Serce.
Mamo.
- Mark. - Słucham.
Soof źle się czuje.
Co się dzieje?
Ciągle mdleje.
Trzyma rękę na sercu.
Kees, Abe, kobieta w schowku chyba ma zawał.
To może być poważny problem.
Lynn.
- Zagaduj go. - Dobra.
Kolego. Potrzebuję lekarza.
- Robi się. - Dzięki.
Cześć, Lynn. Mamy przerwę na kawę.
Miło słyszeć.
Jak się czujesz?
- Mark. - Słucham.
Rozmawiałem z Keesem.
Jeśli ma zawał, to wejdziemy z pełną mocą.
Ale musimy mieć pewność, bo to duże ryzyko.
Dobra, rozumiem.
- Cześć. - Cześć.
- Potrzebuję konsultacji. - Dobrze.
Mingus, jest ze mną lekarka.
Cześć. Zemdlała czy jest przytomna?
Jest przytomna.
Ból się rozprzestrzenia?
- Ból się rozprzestrzenia? - Nie.
Nie.
Mam z nim problem.
Chyba bardzo chce wrócić do żony.
Martwi się.
Wyobrażam sobie.
Też powinnaś się martwić.
Będziesz musiała powiadomić żonę, że nie wróci do domu.
Jeszcze nic nie wiadomo.
Rozmawiajmy dalej.
Poci się? Ma sine usta?
Poci się, ale usta nie są sine.
Czujesz bicie jej serca?
Mam w zegarku pulsometr. Mogę zmierzyć jej tętno.
Zrób to.
O czym chcesz rozmawiać?
Prosisz o dużą sumę pieniędzy.
O bardzo konkretną sumę.
- Co chcesz z nią zrobić? - Co?
- Chcesz trochę? - Nie.
Dzięki. Pytam z ciekawości.
Mam zbyt wiele problemów.
Nie daję już rady.
- Nie chcę już cierpieć. - Rozumiem.
Nie chciałbyś o nich z kimś porozmawiać?
Są specjaliści, którzy mogą ci pomóc.
Czas na gadanie minął, Lynn.
Gadałem z pracownikami opieki społecznej, aż mnie język bolał.
Tylko przytakiwali i się uśmiechali.
Jeszcze bardziej zagonili mnie w kozi róg. Wyszedłem stamtąd w gorszym humorze.
Dobra.
Tak. Dobrze.
Tak.
MIERZĘ...
Hej, Ammar. Załóżmy...
Załóżmy, że wyjdziesz stamtąd bardzo cicho i spokojnie.
No bo co takiego się stało?
Chcesz, żebym się poddał?
Mam wyjść na zewnątrz?
- Nie ma mowy. - Dlaczego nie?
Bo zawsze kończę to, co zacząłem.
Już nie ma odwrotu.
Serce bije równo?
Tak, bije równo.
Posłuchaj mnie, Mingus.
To tylko atak paniki.
Nic poważnego.
Nie masz zawału.
- Przepraszam. - Nie.
Nie masz za co przepraszać.
Abe, lekarka potwierdziła, że to nie jest zawał.
Powtarzam. To nie jest zawał.
Alarm odwołany.
Ty jebana suko!
Co się stało?
Kurwa. Moja wina.
Wyłączcie lasery.
Chcesz, żeby mnie zastrzelili?
- Wstań. Widziałem to. - Ammar.
Masz mnie za idiotę? Widziałem zieloną kropkę.
Co? Co się dzieje?
Przysięgam.
Wpakuję w niego cały magazynek.
Posłuchaj, Ammar.
Jesteś przygotowany. Masz broń, bombę i zakładnika.
Myślisz, że na rogu stoi policjant
i kieruje ruchem? Bez jaj!
Wszyscy tam są. I tak, mają lasery.
Nic ci się nie stanie, jeśli będziesz ze mną rozmawiał.
Obiecuję.
Jeb się, Lynn.
Chcę gadać z facetem. On będzie poważny.
Ma do mnie zadzwonić facet.
Znów to samo.
KOCHANIE MYŚLIMY O TOBIE.
- Wie, czym się zajmujesz? - Jasne, że tak.
Piszą o tym w gazetach.
Gdyby tylko ten koleś zaczekał dwa dni...
- Byłoby łatwiej. - Wypadłoby coś innego.
Zawsze mamy dużo pracy.
Na świecie jest coraz więcej szaleńców.
Nie mówią tego na rozmowie kwalifikacyjnej.
Myślisz, że będziesz walczył z bandytami, a walczysz też ze swoją rodziną.
Ja tę walkę przegrałem już dawno temu.
Dramatyzujesz.
Ale jak to jest?
Pierwszy miesiąc był super.
Wyjścia na miasto, imprezy, dziewczyny.
Ale po jakimś czasie...
zaczyna ci kogoś brakować.
Kogoś, kto na ciebie czeka.
Kogoś, z kim dzielisz życie.
Ale nieważne.
Zobacz, gdzie jesteśmy.
Dla mnie nie ma nic lepszego. Ale dla ciebie...
Dbaj o rodzinę.
Dzięki.
- Macie. Jest pyszna. - Dzięki.
Trzymaj.
- To nie będzie rozsądne. - Zbyt duże ryzyko.
- Lynn... - Mam go w garści.
Mam go.
On też to wie.
Dlatego nie chce z tobą rozmawiać.
Daj mi godzinę.
- Góra. Wyjdzie z tego sklepu. - To za duże ryzyko.
Nie zastrzeli go, gdy z nim rozmawiam.
- Lubi mnie. - Chce gadać z facetem.
Co myślisz?
Myślę, że masz szansę go przekonać.
Dobrze ci poszło z zakładnikiem.
Słucha cię.
Ale jest trochę szalony, trochę normalny. Jest nieprzewidywalny.
- Dlatego jest niebezpieczny. - Tak.
Wiem o tym. Jest chory psychicznie.
Powinien się leczyć, ale to teraz nasz problem.
Potrzebuje pomocy, a negocjator jej udziela.
Dajcie mi godzinę.
Pół godziny.
Nie możemy ryzykować.
Wiesz o tym.
Co mówi między wierszami? Na co jest gotowy?
Myśli, że nie przeżyje.
Halo.
Mówi Wilco. Też jestem z policji.
Jestem kolegą Lynn, z którą rozmawiałeś.
Chciałeś rozmawiać z mężczyzną.
Jesteś pewny, że nim jesteś?
Tak. Jestem mężczyzną.
Facet udziela odpowiedzi.
To kiedy dostanę to, o co poprosiłem?
Robimy, co możemy. Potrzeba czasu, żeby zebrać taką sumę.
Musimy znaleźć te 200 milionów.
Nasi eksperci od finansów się tym zajmują.
Nie odpowiedziałeś. Nie jesteś facetem.
Słuchaj...
Po prostu powiedz, że tego nie zrobicie.
Ale będziesz musiał ponieść konsekwencje.
Jak mężczyzna.
Widzisz to?
Myślicie, że żartuję?
Zapytaj o jego cel. Mów, że traktujesz go poważnie.
Traktuję cię poważnie. Po co to wszystko robisz?
Jeśli mam umrzeć, umrę jako wojownik.
Tego chce?
Tego chcesz? Umrzeć?
Bo wtedy...
przestaniemy szukać kasy i oszczędzimy dużo czasu.
Mogliście to zrobić dawno temu. Zaoszczędzilibyście dużo czasu.
Niech do mnie strzelają.
Wasze małe kulki nic mi nie zrobią.
Jeśli to upuszczę, zabiję waszych ludzi na zewnątrz.
Będziecie mogli spać spokojnie. Ty, Lynn czy cała reszta.
Jebać to.
Odliczajmy.
Dziesięć, dziewięć, osiem...
Zmień temat. Zapytaj, jakie chce dostać auto.
Pięć.
- Ammar, robimy, co możemy. - Cztery.
- Trzy, dwa. - Jakie chcesz dostać auto?
Jeden.
Limuzynę.
Chcesz uciekać limuzyną?
Słyszałeś. Czarny hummer limo.
Wy to zaczęliście.
Ja tylko gram w waszą grę. Zróbcie to.
Może różowe?
Nie.
Myślałem o różowym.
Ale chcę czarne.
Dobra, Ammar.
Limuzyna? Mówił poważnie.
Nie rozłączaj się.
Limuzyna?
Jeśli umierać, to z przytupem.
Poproś o wodę.
Mam red bulla.
Nie, jest szkodliwy dla mojego serca.
Muszą robić, co chcesz.
Ty tu rządzisz.
Poproś o wodę.
Prosi o limuzynę zamiast o wodę! Co za pieprzony idiota!
Idiota!
Poproś o cholerną wodę.
Albo mnie zastrzel.
Przynieście nam wodę. Kilka butelek.
Dobrze, Ammar.
Dziękuję.
Wiem, że muszą cię słuchać.
Zamknij się albo wpakuję ci kulkę w łeb, jasne?
Masz coś?
- Halo. - Ammar.
Woda jest pod drzwiami.
Jak prosiłeś.
Kilka butelek.
Robot odjeżdża.
My trzymamy się z daleka.
Jesteś tam?
Idziemy po wodę.
Nic nie kombinujcie, bo wszystko wybuchnie.
Rozmawiajmy i będzie dobrze.
Odwróć się.
Szybko.
Odwróć się.
Wstań.
Idź.
Stój.
Centrala, obserwujemy drzwi.
Trochę się cofniemy. Snajperzy mają go na celowniku.
Tak, widzimy dwóch mężczyzn. Czekamy.
Mingus.
Gdy powiem „na ziemię”, natychmiast macie się wszyscy położyć.
Co się dzieje?
Nie zadawaj pytań, tylko słuchaj.
Mówię „na ziemię”, a wy się kładziecie.
Wyciągniemy was, gdy będzie bezpiecznie. Koledzy z DSI podadzą wam hasło.
Otwórz drzwi tylko wtedy, gdy usłyszysz hasło. Dobra?
Jak brzmi hasło?
iHostage.
Nic nie kombinujcie, Wilco.
Nie będziemy.
Weź wodę.
Nikt cię nie skrzywdzi.
Zachowajmy spokój. Woda jest dla was.
Weź ją.
Podnieś ją.
Nie mogę.
Ja pierdolę.
Na ziemię!
Co to kurwa było?
Po lewej!
Osłonić go!
Odsunąć się! Nie zasłaniajcie linii ognia!
Niech on się odsunie!
Odsunąć się.
Nie zasłaniać linii ognia!
Odsuńcie się!
Wycofać się.
- Słabo to wygląda. - To prawda.
- Żyje? - Centrala, leży na placu.
Ammar, słyszysz mnie? Odezwij się.
Jestem tutaj. Słyszysz mnie?
Alfa, tu Zero Zero. Sytuacja opanowana.
Nie było detonacji.
Nie podchodźcie, dopóki nie sprawdzą bomby.
Niech saperzy podejdą do ciała.
Wyciągnijcie ludzi ze schowka.
Chłopaki...
Do wszystkich jednostek.
Zakładnik wybiegł w budynku, a porywacz pobiegł za nim.
Potrąciło go auto DSI.
Zostańcie wszyscy na swoich pozycjach. Czekajcie na informacje.
Nieźle narozrabiałeś, wiesz o tym.
Dobra robota.
W porządku?
Tak.
Tak myślę.
Dobry refleks.
Cieszę się, że nie wybuchł.
Wiele osób chce z tobą porozmawiać.
Mogę wrócić do domu?
Do Mayi i dzieci.
Dopiero jutro rano.
Proszę pana.
Jest pan cały?
Już dobrze, to koniec.
Przepraszam.
Przepraszam. Już dobrze. Jest pan bezpieczny.
- Jestem? - Tak. Obiecuję.
Zabierzemy pana na komisariat.
Chodźmy.
Weźcie go.
- Policja. - Policja.
Policja. Odezwijcie się.
Proszę.
- Dziękuję. - Dziękuję.
iHostage.
Otwórzcie.
Opuśćcie ręce.
Wyjdźcie.
Możecie wyjść.
- Chodźcie. - Tędy.
- Jesteście bezpieczni. - Chodźcie.
- W porządku? - Jesteście ranni?
Jesteście ranni?
Tędy. Chodźcie za mną.
Już po wszystkim.
- Wychodzą. - Dobra.
Mingus.
Przeprowadziłeś ich przez to. Dobra robota.
Bardzo mi pomogłeś. Dziękuję.
Jutro o 9 mamy spotkanie w siedzibie głównej.
Ale najpierw się wyśpij.
Jeśli to możliwe.
Pamiętaj.
Gdy z nim rozmawiałaś,
wydostaliśmy stamtąd tych ludzi.
Dzięki.
Widzimy się jutro.
Tak.
Odwiozę pana do domu.
Ja pierdolę!
POLICJA
NAPASTNIK W STANIE KRYTYCZNYM ZOSTAŁ PRZEWIEZIONY DO SZPITALA
I NASTĘPNEGO DNIA ZMARŁ.
31 MARCA 2022 ROKU ZAKŁADNIK I CZTERY OSOBY ZE SCHOWKA
OTRZYMAŁY ODZNAKĘ ZA ODWAGĘ OD WŁADZ AMSTERDAMU.
PO 4 MIESIĄCACH ŚLEDZTWA PROKURATOR UZNAŁ,
ŻE FUNKCJONARIUSZ DSI POSTĄPIŁ SŁUSZNIE, POWODUJĄC WYPADEK.
NIE ZOSTAŁ ZA TO UKARANY.
MOTYW NAPASTNIKA POZOSTAŁ NIEZNANY.
Napisy: Kamila Krupiński