INSPIRADA EN FEITOS REAIS
NON EMBARCAR
Estimados pasaxeiros,
o tren interurbano procedente de Bruxelas chegou ó seu destino.
Por favor, asegúrense de que levan todas as súas pertenzas.
Estimados pasaxeiros,
o tren interurbano procedente de Bruxelas chegou ó seu destino.
Por favor, asegúrense de que levan todas as súas pertenzas.
Si. Vale, chao.
POLICÍA
Era a Central. Carteiristas na praza Dam. Que nos encarguemos.
Volveron avisar os veciños?
Si, que putos pesados.
Carteiristas? Non me fodas!
Por iso me quero dedicar á investigación.
Á investigación?
Boas.
REPÚBLICA DE BULGARIA
Benvido de novo, señor Petrov. Como está?
Sigo canso e sen branca.
Pois xa somos dous.
- Vén de novo por traballo? - Si.
- Aquí ten. - Grazas.
MEDICAMENTO CON RECEITA
Ola, amor.
Ola, amor, chegaches ben?
Si. Fíxoseme un pouco longo, pero todo ben.
Escóitote como lonxe.
Si, síntoo, é que perdín os auriculares.
Non me digas! Que merda.
Xa cho creo.
- Que faena, eran moi caros. - Xa.
Vas estar por aí un tempo, non será mellor que merques outros?
Si, dareille unha volta.
Por certo, collín o catálogo esta mañá.
Que catálogo?
O dos apartamentos.
Teñen boa pinta.
Din que se damos unha entrada axiña, poderemos quedar co mellor.
Xa. Unha entrada.
Que che pasa?
Nada. Estou amolado polo dos auriculares.
Xa, normal...
Oe...
Escoitas iso?
Si.
Xa te boto de menos, amor.
Volvemos falar á noite?
Claro, amor. Falamos despois.
Chao.
Boas.
Ola.
Ola, boas tardes.
Necesitaba uns AirPods.
Vale, moi ben.
- Pregúntalle ó meu compañeiro, si? - Vale, grazas.
A ti.
É o que queda a este prezo.
Lukas.
Xa lle botamos unha ollada.
Morreu por completo?
Non, para nada. O único que morreu foi a batería.
- Que necesitas? - Quería uns AirPods.
AirPods? Claro. Quedan algúns dentro.
Si. Agora mesmo vou.
Se che parece, podémoscha cambiar e debería quedar coma novo.
- Cando tardariades? - Dez minutos, como moito.
- Veña, vale. - Xenial, agora volvo.
Mamá, para, pareces unha desesperada.
Queres a última versión ou a anterior?
- A máis nova. - Vale.
- Agora chos traio. - Grazas.
Sabes o mellor dos bufetes libres?
Que hai comida dabondo.
E non pagas moito.
Pero sabes o que é curioso?
Que se pides de máis e non o comes, tes que pagalo a maiores.
É aí onde sacan beneficio.
Xa, por iso eu só pido ensaladas.
Aquí tes.
Que teñas bo día.
Boas tardes. Podo axudarlle?
Perdoe, pero non pode deixar as súas cousas aí.
Todo o mundo ó chan.
Todo o mundo ó chan!
Este é o meu territorio.
Todo o mundo ó chan.
Nin se vos ocorra saír.
Tombádevos todos no chan.
Ninguén vai saír de aquí.
Todo o mundo abaixo!
Ninguén me fai caso.
Vamos.
Quietos aí. Non podedes saír.
Agora si que me van escoitar todos.
Vamos, ho.
Quero a todo o mundo dentro e tombado no chan.
Ó chan!
Todo o mundo quieto. Que ninguén saia. Ei!
Estas cousas lévaas o concello, non nós.
Xa sabe como funciona...
Quero que vos tombedes no chan. Todos, andando.
Ven comigo.
Temos unha emerxencia!
Adiante, 14-11.
Hai xente fuxindo da Apple Store de Leidseplein.
Posible roubo. Oíronse disparos.
- Disparos? - Metédevos dentro!
A todas as unidades do centro,
solicito asistencia nun roubo a man armada na Apple Store de Leidseplein.
- Correde! - Para dentro!
Entrade!
Aínda non teño visual da situación.
Hai moitos transeúntes. Saíde de aquí!
Fuxide! Metédevos dentro.
Metédevos dentro. Vamos! Non saiades de aí.
- Non saiades! - Para dentro, rápido!
Ninguén vai saír de aquí.
Ó chan.
Este é o meu territorio.
- Metédevos aquí dentro. Bulide. - Vamos.
Que ninguén intente saír.
Quietos! Que ninguén saia!
- Correde, rapaces! - Vamos, apartade!
As mans, meu.
As mans.
Que?
Pon as mans nas costas, non te levantes e non abras a puta boca. Entendido?
Vale, aí quietiño.
Vemos un home armado e con roupa de camuflaxe.
Mandádenos reforzos.
Central, parece que leva explosivos.
Non te movas, meu.
Hostia.
Acaba de dispararnos, que os compañeiros non se acheguen.
Pechade a praza de Leidseplein. Como vai a DSI?
Tardan dez minutos.
- Feridos? Mortos? Cantas persoas armadas? - Unha, que saibamos.
Roubo, atentado, terrorismo? Que lles digo?
A quen necesitamos?
A todos.
BASE DE OPERACIÓNS DA DSI
Aquí Winston.
Vale, entendido.
Dáme dez segundos.
Ei.
Vinde aquí. Papá ten que marchar.
Quérovos, peques.
- Volverás pronto? - Claro.
Veña.
Quérote.
Seino.
Veña.
Oe.
Ten coidado.
Sempre.
Toma.
Atención a todas as unidades. Temos un incidente de prioridade un.
Reducide as comunicacións ó mínimo.
14-11, a DSI vai de camiño. Mantédevos a cuberto.
Incidente en Leidseplein.
Que o resto das unidades non entren en Leidseplein. Pechen o acceso á praza.
Prohibida a entrada a Leidseplein. Repito: Leidseplein está cerrada.
Os que se atopen na escena, poñan os chalecos, por favor.
- CCTR, recíbenme? - Si.
Apunten á Apple Store.
- Vale. - Espera.
Perdoa.
- Diga? - Kees, son Karina.
Necesítote na sala de mando. Armouse. Posible toma de reféns na Apple Store.
Vou para alá.
Xaque mate.
Síntoo, o deber chámame.
Meu.
Levanta.
Arriba, meu.
Levanta.
Vamos.
Quero negociar.
Falar con alguén.
Cun mediador.
Se non, rebento con todo.
Que problema tedes? Vide por min! Veña!
- Hostia. - Merda.
Quietos aí.
Senta.
Aí quieto.
Desculpe.
Vaime matar?
Non fales. Ti caladiño, vale?
ADMISIÓN + FORZAS ESPECIAIS
112, policía. Onde ten lugar a súa emerxencia?
Estou dentro da tenda.
Na Apple Store.
Quero falar cun negociador.
Perdoe, con quen falo?
Son o secuestrador. Quero falar cun negociador. Queda claro?
Cun mediador en condicións. Xa sabedes o que hai.
Vai en serio. Quero alguén que entenda como son as cousas.
Karina? Estás vendo isto?
Sen parvadas, ou voo todo polos aires.
Ola? Escóitame? Ola!
Si, escóitoo.
Di que quere falar cun negociador, non?
Si, acábollo de dicir.
Quero negociar.
Conseguirémoslle un negociador.
Ben. Xa saben cal é o meu número. Que me chame axiña.
Vanme chamar eles.
Que facemos agora?
- Temos que saír de aquí. - Señora.
Non podemos facer ruído. Entende?
Non sabe que estamos aquí. Se murmuramos, non nos oirá.
Pero se abrimos a porta, mataranos.
Mamá, por favor.
Tedes o móbil aquí?
O meu está fóra.
- Déixasmo? - Si.
112, policía. Onde ten lugar a súa emerxencia?
Ola, chámome Mingus.
Estamos agachados nun armario dentro da Apple Store.
Hai un home armado dentro da tenda.
Nun armario da Apple Store? Onde exactamente?
Na planta baixa, en fronte do ascensor.
Traballo aquí, metinos eu no armario.
Vale. Cantos son?
Catro.
Están a salvo aí?
Segue aí?
Ola?
Non.
Alguén os viu? Sabe alguén que están aí?
Non. A porta está bloqueada.
Só se pode abrir cunha tarxeta de empregado.
Vale. Entendido.
Puideches ver os agresores, Mingus?
Cantos son?
Merda. Diría que era un só. Non?
- Si. - Si, un. E ía armado.
Pero vin xente fuxindo á planta de arriba, á cafetería.
Si, Mingus, sabémolo. Estamos en contacto con eles.
É fundamental que non chamedes a atención, vale?
Mantede a calma e non saiades. É o mellor que podedes facer.
Temos xente fóra, estamos intentando obter unha imaxe clara da situación.
Estamos niso.
Vexo Leidseplein á esquerda.
Si, estou intentando que teñas unha boa visual.
Zulu en posición e co obxectivo á vista. Central, xa podedes acceder.
Hai dous compañeiros na praza.
Será mellor sacalos de aí.
Ei, os compañeiros están acurralados. Temos que sacalos de aí.
80-14 a Central. Hai dous compañeiros atrapados na praza.
Están en perigo.
Se eles non poden saír, sacarémolos nós. Imos avanzar.
Todo o mundo alerta.
Central, o vehículo vai cara ó edificio Hirsch.
Por agora a situación é estable, pero podería cambiar.
Que todo o mundo manteña a distancia.
Ven aquí, meu. Vamos!
Comigo.
Listo?
Vale, os compañeiros móvense con nós.
Ven.
Non fagas ningunha estupidez, eh.
Senta.
Que sentes.
Que te vexan ben.
Chámome Ilian.
Son de Bulgaria.
Oe. Impórtacheme ben pouco, tío.
- Ola. - A ver, cóntame.
Temos un home dentro da Apple Store de Leidseplein
cunha arma automática que xa disparou varias veces.
Hai catro persoas agochadas nun armario da planta baixa.
Tomou polo menos un refén e hai atrapados nas plantas superiores.
- Serán uns 40 ou 50. - Vale.
Falastes con eles? Seguro que non son reféns?
Si, témolos ó teléfono.
Están ben, non sabe que están alí.
- Pero se se lle dá por subir arriba... - Xa.
Teñen que saír de aí axiña.
Probando. Valerie, recíbesme?
- Recíbote, Kees. - Solicitou un negociador.
- Que solicitou un negociador? - Si.
Nunca tal cousa oín.
- Onde establecemos o centro de mando? - Aquí.
Redirixe o resto de chamadas a Zaanstad. Nós quedamos aquí.
Os negociadores poranse aí.
Aquí tes.
- Que é isto? - Tes que chamar.
O alcalde non está e o comisario vén de camiño.
- Por que teño que chamar eu? - É o protocolo.
O meu protocolo é sacar a xente de aí e arrestar o agresor.
Kees? A DSI está a piques de chegar. Un minuto.
POLICÍA
- Rapaces, probando. - Probando radio.
- Perfecto.
- Quen está ó mando? - Dobre Cero.
Non me fodas.
Boas, Winston. Sinto ter que chamarte.
Iso cóntallo á miña muller.
Xa lle mandarei flores a Maya cando isto acabe.
Flores? Terías que comprarlle o Keukenhof enteiro para compensarllo.
Escoita. Hai unhas 40 persoas atrapadas na planta de arriba.
Hai que sacalas axiña.
Cando teñamos os planos das plantas, facede unha análise táctica.
Unha vez lista entraremos.
Nin un minuto antes.
- Ei. - Ei.
Equipo Alfa, preparádevos para entrar.
Bravo e Charlie substituirán os policías de a pé.
Cubriremos toda a escena.
A prioridade é evacuar a zona de hostalería e as oficinas. Entendido?
Vale, recibido.
Temos que sacar os outros compañeiros de aquí. Vamos.
Retirádevos.
- Temos os planos das plantas? - Case todos.
Case todos? Que falta?
O da propia Apple Store. Non aparece.
Chama a Estados Unidos, o xefazo de Apple. Quero eses planos xa.
Delta en posición.
Echo en posición.
Abe. Que ben que esteas aquí.
Kees, os negociadores están a caer.
Pasádeo ben, compañeiros. Eu marcho, vou a Leidse.
Leidseplein á esquerda ás dez en punto.
Se chegamos alí...
Central, imos descender un pouco e manter unha distancia apropiada.
- Lynn, serás a líder. - Que sabemos?
Secuestro con refén, motivos descoñecidos. Un só agresor.
Vale. Con iso chégame.
Debes saber que foi el quen pediu falar cun negociador.
- Onde nos poñemos? - Alí.
- Nesta casa de tolos? - Si, quero a todo o mundo xunto.
Plan de acción actual.
Non creo que os francotiradores poidan dispararlle a través do cristal.
Leva explosivos atados ó peito e ten un detonador na man.
Así que non é posible desconectalos de forma remota.
Pero que saia cos explosivos postos non é unha opción.
Hai que facelo saír sen eles
ou afumalo e esgotalo ata que non poida máis.
Farei que saia de aí, asegúrocho.
Lynn.
Dálle duro.
Central? Dobre Cero en escena.
Recibídesme? Echo, Bravo, como vai a evacuación?
Recibímoste. Case lista.
Estades todos listos?
Temos os planos para poder subir arriba?
- Non. - Merda.
- É ese? - Si.
- En posición. - Recibido.
LEIDSEPLEIN PARALIZADA POR UN SECUESTRO:
A VIOLENCIA SACODE A APPLE STORE
- Wilco. - Lynn.
- Rachelle. - Lynn.
Desculpe.
Perdoe?
Teño que tomar a medicación.
Por que? Que medicación?
Teño que tomala tres veces ó día.
Téñoa na mochila.
CHAMANDO...
- Diga? - Son Lynn, da policía de Ámsterdam.
Pediches alguén con quen negociar.
Así é.
Que?
Quere demostrarnos quen manda?
Si, esas pastillas.
Grazas.
Moitas grazas.
Desculpe.
Dóenme moito as mans.
Xírate.
- Moitas grazas, de verdade. - Cala a boca!
Trae aquí as mans. Ponas detrás das costas.
- Grazas polas pastillas. - Que cales.
Silencio xa!
Quieto. Cala a puta boca.
Lynn ó aparello.
Ola.
Ola, grazas por chamar de volta.
Teño entendido que solicitaches un negociador.
Si, exacto.
- Pois aquí me tes. Son Lynn. - Si, xa mo dixeches.
- Dúas veces, ademais. - Como te chamas?
Iso non importa. Chámame como queiras. Xa o terminarás descubrindo.
Está ben.
É un pracer falar contigo.
Podo dicirche dunha vez que é o que quero?
Para iso estamos facendo isto, non si?
- Ou non? - Estase achegando.
Faime o favor de non tomarme por parvo.
Escoita, atopámonos nunha conxuntura na que ambos deberiamos...
Eu non me atopo en conxuntura ningunha.
A que se atopa nunha conxuntura es ti, así que atende ben ó que quero.
- Ó que esixo. - Adiante, para iso te chamei.
Si.
Iso farei.
Quero 200 millóns en bitcoins e vía libre para saír.
200 millóns?
Si, por? Acaso estás xorda?
Non. É só que quería comprobar
que te escoitara ben. Entenderás que é moito diñeiro.
Moito diñeiro?
Para vós iso non é nada! Para vós son só cartos soltos!
Pero para min, por todo o que me fixestes, 200 millóns non son nada.
Pouco vos pido.
Teño explosivos abondo para voar toda a praza, entendes?
Entendo, pero...
Colgou.
Ó chan, non te movas de aí.
Di que vai voar toda a praza.
Merda, eu non tiña que estar aquí.
Se non me enredases co carallo do portátil...
Eu non quería quedar. Para que me dixeches nada?
Non serás dos seus?
Oe.
- Que? - Xa está ben.
Estás dicindo burradas.
Non é culpa súa.
Como vai ser dos seus? Está claro que non.
Perdoe.
Desculpe.
Que queres?
Falaba coa policía, non?
Que lle dixeron?
Canto diñeiro pediu?
Moito.
Vale?
O suficiente para pagar por todo.
E sabes por que?
Porque todos me intentaron foder.
A policía, o Ministerio de Xustiza, o goberno.
Todos intentaron foderme. Estou acabado!
Arruináronme a vida!
Todos intentaron foderme!
Enténdote.
Pero, por favor, a miña intención non é foderte, meu.
Non.
Claro que non me vas foder.
Porque che advirto que como intentes facer algo,
es home morto.
E como eles intenten facer algo,
o edificio voará polos aires.
Meu.
Sorrí.
E isto?
- De onde saíu? - Ó parecer mandouna á canle AT5.
Mellor que non se faga pública.
Abe, bótalle un ollo a esta foto.
- Están os artificieiros contigo? - Merda.
Temos que saber de que se trata. Podes preguntar?
Agarda.
E ben?
Polo que se pode ler, parecen explosivos falsos.
Falsos?
- Entón non van estoupar? - Esperemos que non.
- Pero quen pode aseguralo? - Para variar, non me axudas nada.
Co que vexo, é o que che podo dicir.
- Sabes que hai dentro das bolsas? - Non, por?
Imaxinemos que chega a haber unha detonación
e que as bolsas conteñen explosivos.
- A Apple Store viríase abaixo. - Non só a Apple Store.
Eu no teu lugar situaría os meus homes ben atrás.
Por sorte, non estás no meu lugar.
Escoitaches, Kees?
Escoitei, si.
Aí, perfecto.
- Xefe. - Ola.
Ben. Dous plans de acción.
O primeiro, sacar os da planta de arriba axiña e en silencio.
- Vale. - E o segundo...
entrar rapidamente na planta baixa.
O agresor leva explosivos.
Non temos claro se son de verdade ou non, dende aquí, imposible sabelo.
Pero tomou un refén e hai catro persoas agochadas nun armario.
E el non o sabe?
Polo de agora non.
Síntoo moito.
Eu só quería axudar. Quen ía saber que...?
Non pasa nada.
Xa sei que nada disto é culpa túa.
Non o dicía en serio. Síntoo.
Chámome Mingus, por certo.
Lukas.
Eu son Bente.
E eu Soof.
Ela é a miña...
Tes fillos, Mingus?
Si, un fillo.
Chámase Nigel e é...
É un rapaz fantástico.
Iamos ir ver o Ajax esta noite.
E ti que?
- Tes fillos? - Non.
O que si teño é unha moza estupenda, pero...
En fin, é un pouco complicado.
Iamos saír a cear esta noite.
Preguntarase onde ando metido.
Estarame odiando agora mesmo.
CHAMANDO
- Diga? - Mingus, son Mark, da policía.
A partir de agora serei o teu contacto, de acordo?
Estou moi preto, aparcado en Leidseplein, en fronte da tenda.
Vale.
Como o levades por aí?
Ben, dentro do que cabe.
Ten algún refén na tenda?
Imaxino que si, se non, xa teriades entrado, non?
Si. Estamos en proceso de negociación con el.
Estamos facendo todo o posible para que isto remate axiña.
Deixaremos esta liña aberta, pero non fagades ruído.
Está ben.
Non creo que saiba que estamos aquí.
Polo que teño entendido, non o sabe.
A música da tenda tamén axuda.
Merda.
Vai deixar de facelo.
A que te refires con iso?
A música deixa de soar á hora de peche, ás 21:00.
E a alarma actívase se aínda queda xente dentro.
Vale.
Hai algún xeito de manter as luces e a música acesas máis tempo?
Non, prográmase automaticamente dende Estados Unidos.
Vale, verei que podo facer.
Pon o móbil en silencio e en modo aforro de batería.
Desactiva todo o que consuma batería, vale?
De acordo.
Kees, as luces e a música apáganse automaticamente ás 21:00.
Temos que contactar con Apple.
Xa tes o meu diñeiro?
Escoita, é probable que a música e as luces se apaguen.
A tenda xa debería estar pechada, pero ó seguir ti aí, soará a alarma.
Pero non é cousa nosa, vale?
Está programado automaticamente, é o normal.
Ven.
Non dubidarei en voar todo polos aires, oíches?
Así que non me mintas, Lynn.
Nin se che ocorra mentirme, estamos?
Non minto. Podes confiar en min.
Xúroche que non vai pasar nada. Ti sigue falando comigo, todo irá ben.
- Non, por favor. - Confías en min?
Non o faga.
Non fagas nada do que te poidas arrepentir.
Perdoa, pero que é exactamente o que se apaga ás 21:00?
Apagaranse as luces e a música.
É o procedemento habitual. Non temos control sobre a alarma.
Estou casado.
Por favor, non.
Non o faga.
Por favor, non me faga isto.
Suplícollo.
Vale, todos atentos ó que poida pasar. Manteñamos a distancia.
Non colgues, por favor. Tranquilo, non vai pasar nada.
Viches iso?
Non soou a alarma. Non deberías mentirme.
Non, non sei por que puido pasar...
Merda, Kees, todo o que lle diga ten que ser certo.
Non colgue, por favor. Kees!
Apple apóianos. Van deixar as luces e a música acesas.
E vannos dar acceso ás imaxes das cámaras.
- Xenial. Que hai dos planos? - Están niso.
Pero están noutro sitio dos Estados Unidos. Protocolo.
Poden tardar minutos ou horas, se non hai sorte. Fan o que poden.
Temos as imaxes da tenda.
Vas chamar ti?
Parecía que xa non confiaba en ti cando colgou.
Volverá facelo.
- Si? - Ola.
Vai todo ben?
Por que ía ir mal?
Parecías enfadado cando colgaches.
Porque non me gusta que me mintan.
Enténdote, pero eu teño que fiarme da información que me dan, entendes?
Dixéronme que se apagarían as luces e a música e que soaría a alarma,
así que o lóxico era facercho saber, claro.
Non quería que te asustases.
O que ti digas.
Pero tes xa o meu diñeiro?
Podo asegurarche que estamos traballando duramente niso.
Quéroo en bitcoins. Saberás o que é un bitcoin, non?
Si, claro que sei.
Oe, sentiríame moito máis cómoda se me dis como te chamas.
Así é demasiado impersoal.
Double A. Podes chamarme Double A.
Vale, grazas. Dobre E, gústame.
Non, para o carro. Non. "E" non, "A".
Double A, en inglés.
Dobre A, pero en inglés.
Non entendes o inglés?
- Si, claro que o entendo. - Pois iso.
Aínda que me criei en Ámsterdam.
E diría que ti tamén. Por como falas, pareces de Ámsterdam.
A miña vida non che importa, o que importa é o que vas facer por min.
Iso tamén importa, dende logo. Espero que encontremos unha saída a isto,
Dobre A.
Ai, si?
Quen di que quero buscar unha saída?
Non sei...
Supoño que se fas isto, será porque queres conseguir algo, non?
Algo? Está ben claro.
200 millóns en bitcoins e vía libre para saír de aquí.
Nada máis.
De que maneira tiñas pensado saír de aí, Dobre A?
Como o queres facer?
Quero un coche rápido e que alguén me escolte ata a A10.
Ata a A10?
E despois?
Teredes que xurarme que non me ides seguir.
- E entón escaparemos. - En plural?
Eu e o meu acompañante.
O teu acompañante?
- Queres que vaia contigo? - Non é que queira.
É que vai vir.
E cando estea a salvo e non me sigades, deixareino marchar.
Escoita.
Xa levades aí un bo anaco. Debedes de ter fame ou sede, os dous.
Xa lle din algo de beber coa súa medicación.
Alégrame sabelo.
Vexo que coidas del. Que medicación lle deches?
A medicación.
- Como se chaman as pastillas? - Lisonopril. Son para o corazón.
Ah, vale.
Estalo coidando ben?
Mira que está moi enfermo...
Es ti quen debería coidar del.
Se fas o teu traballo, sairemos de aquí axiña.
Aínda que non ten pinta de estar moi enfermo.
É un problema interno, non importa a pinta que teña.
Pois no teu lugar conseguiría o diñeiro canto antes.
Se isto se prolonga e termina pasándolle algo,
será culpa túa, socia.
Culpa miña? Estaste pasando un pouco, socio.
Non fun eu quen entrou aí armada ata as orellas e tomou un refén.
Xa. Supoño que niso tes razón.
Kees?
EMPREGADOS E CLIENTES ATRAPADOS NA CAFETERÍA DA APPLE STORE.
ATENTOS Ó QUE VAI PASANDO!
- De onde saíu isto? - Supoño que de alguén dos de dentro.
- Está nas redes e nalgunhas páxinas web. - Merda.
Abe, é urxente.
Dime.
Algún iluminado publicou que hai persoas na planta de arriba.
Non me fodas.
Hai que sacalos de aí canto antes.
Se descobre que hai xente...
Si, saberá que ten 40 reféns máis para sacrificar.
Temos que arriscarnos a entrar xa.
- Fai que desaparezan esas publicacións. - Entendido.
Contacta coas compañías de Internet.
Por que carallo tardan tanto?
- Mingus? - Si.
Estamos intentando conseguir os planos das plantas,
pero aínda non os temos.
Temos que sacar esa xente de aí.
Sabes como poderiamos acceder rapidamente?
Pois hai unha saída traseira que conecta co edificio do lado.
Pódese cruzar pola parte de atrás.
Podo facerche un debuxo.
Xenial. Iso sería fantástico.
- Mándamo en canto poidas. - Vale, si.
Que fas?
Témolo.
Rapaces, achegádevos.
Imos entrar pola parte sur do edificio Hirsch.
Sabemos que hai un Tango armado dentro, non sabemos se haberá máis,
e 40 Sierras atrapados na planta superior.
A nosa misión é sacalos de aí sen facer ruído. Queda claro?
Concentración, rapaces.
Veña, andando.
Lynn, manteno ó teléfono tanto como poidas.
Atención. A DSI vai entrar.
Por favor, prégolle que...
Kees.
Pola catro.
A rapaza que puxo a publicación négase por completo a eliminala.
- Quen é? - Unha influencer.
- Considérase unha líder de opinión. - Chámaa.
Ola. Son Kees van Zanten, comandante xeral da policía.
Fuches ti quen publicou o da xente na Apple Store?
Es consciente da cantidade de vidas que estás a pór en risco, mocosa?
Escóitame ben.
Como en dez segundos non estea borrado, ordenarei persoalmente que te arresten
e que te saquen de aí cunha puta bolsa na cabeza, entendido?
Queda claro ou non?
Pois arreando!
Teño curiosidade.
Que te levou a acabar así hoxe?
Vamos, formación táctica.
O que me levou a esta situación non é só cousa de hoxe.
É algo que vén de lonxe.
Derivado da inxustiza á que me sometedes constantemente.
Vale.
Todos vós.
O voso infame Triángulo das Bermudas.
Visores nocturnos.
A fiscalía, a policía e o Estado de Dereito.
Maltratástesme, esposástesme
e tirástesme no chan dunha cela. Tratástesme inxustamente.
Pero todo ten a súa fin.
E hoxe chegou o día.
Por iso quero unha compensación económica.
Con ese diñeiro
poderei fuxir de aquí.
Total, aquí ninguén me fai caso.
Non lle importo a ninguén.
Pero si que importo, vale?
- Non hai máis que velo. - Enténdote.
Estou tratando de axudarche. Cresme?
Tampouco che queda outra.
Non fai falta que finxas preocupación por min.
Cando todo acabe, ti volverás á casa co teu mozo, o teu fillo ou o que sexa.
Quero que saias vivo de aí.
Estou segura de que hai moita xente á que lle importas
e que quere que saias desta.
Ese é o meu obxectivo.
Sacarte de aí san e salvo.
Dobre A.
Podes chamarme Ammar.
Vale.
Ammar.
Grazas.
Recórdoche que estou aquí para axudarche, vale?
Pero tamén para axudar o home que está aí contigo.
El só entrou na tenda para mercar algo
e non pinta nada en todo isto.
Ten que estar aterrado, non che parece?
Que pretendes?
Non pretendo nada.
Só me gustaría saber como o leva.
Ammar Ajar? A-J-A-R? Nome de pía, Ammar.
Condutor. Pola furgoneta na que chegou, cadra.
Data de nacemento? 21 de abril do 95.
Pásolle o meu compañeiro. Non colgue.
Encárgate, por favor. Canle cinco. Harry, pono en grande.
Ammar Ajar, nacido en Ámsterdam, con raíces sirias.
Incidentes menores. Regresou a Siria de neno.
Ten antecedentes de problemas psiquiátricos.
Témolo.
Estasme vendo, verdade?
Si.
Ammar, podemos verte.
Eu estoute vendo.
Entón tamén poderás ver o que lle pasará se non me pagades.
Polo de agora o que vexo é que estás coidando del.
É todo un detalle.
Fala ben de ti.
Ata lle ofreciches un cigarro
para que mantivese un pouco a calma.
Si, en fin...
Non deixa de ser...
Un ser humano.
Iso ías dicir?
Si, xusto.
- Exacto. - Exacto.
É tan humano coma ti e coma min.
Pode que estea aberta.
- Vale. Atrás. - Por aquí.
Mans detrás da cabeza.
Dobre Cero a Bravo. Todo despexado.
Sen Tangos, só Sierras. Preparados para a evacuación.
- Acompañádeme, por aquí. - Avanzade.
- Vamos. - Non paredes. Vale, despexado.
Vou colgar, Lynn.
Fala demasiado. Levantoume dor de cabeza.
- Mingus? - Si?
Están todos a salvo. Puidemos sacalos da cafetería
grazas á túa información, así que grazas.
- Pronto vos sacaremos a vós. - Vale.
Mark, canto ides tardar?
Creme que estamos facendo todo o posible.
Aínda están traballando niso.
Bo traballo, equipo.
Reúneos a todos. Hai café e veñen cen pizzas en camiño.
- Como vai a negociación? - É moi imprevisible.
Vai para longo.
Tranquilo, en Keukenhof están avisados.
Veña, descansade. Axiña chegarán as pizzas.
É o teu móbil?
Estame chamando miña muller.
Queres falar con ela?
Non vaias de Bruce Lee.
Sabes que? A miña muller quere que merque unha casa.
Non nola podemos permitir, así que...
veño aquí traballar
durante un par de meses.
Gaño algúns cartos.
Non son suficientes,
pero quéroa moito.
Así que se quere esa casa,
esforzareime ó máximo, en fin,
por ela, polos dous.
Estará moi preocupada.
Non hai ninguén que se preocupe por ti?
Non vale a pena preocuparse por min.
É todo culpa miña.
Eu tamén podería facerme cunha arma.
Entrar nunha tenda e tomar un refén.
Pero sempre vai ser o refén equivocado. Sempre.
Alguén que non merece pasar tanto medo ou que o maten.
Eu tampouco merecía que me tratasen así.
Enténdote ben. Sei o que se sente.
Trátante coma unha merda.
Os do goberno.
Pagas todo o que che solicitan.
E aínda así seguen afogándote con impostos extra
ata que te deixan sen nada.
Seino ben.
Aquí...
Aquí son un ninguén.
Pero en algún outro sitio, con todo ese diñeiro...
serei coma un rei.
Poderei axudar os que se atopan na mesma situación ca min.
Serei un rei ó estilo Robin Hood.
Coñeces a Robin Hood, non?
Igual ese diñeiro me fai feliz.
Pois sinto dicirche que non creo que o consigas.
Pode que che disparen.
Non puideches escoller peor sitio.
Non me dan medo.
Téñote a ti.
Tesme a min, si.
Pero imaxina que non che dan o diñeiro.
Se me matas, que pasa despois?
Que eles gañan.
E tamén perden.
Queres un café?
Si.
Mingus?
Estase achegando lentamente onda vós. Non fagades ruído.
Está cerca. Se entra, arréalle con isto.
Onde che doe?
No corazón.
Mamá.
- Mark. - Dime.
Soof non se atopa ben.
En que sentido?
Perde o coñecemento.
E non deixa de botar a man ó peito.
Kees, Abe, pode que á muller do armario lle estea dando un infarto.
Pode supoñer un problema grave.
Lynn?
- Chámao e manteno ocupado. - Vale.
Compañeiro, necesito un médico axiña.
- Recibido. - Ben.
Ola, Lynn. Estamos na pausa para o café.
Ah, que ben.
Como te atopas?
- Mark? - Cóntame.
Acabo de falar con Kees.
Se se trata dun infarto,
entraremos con todo de inmediato.
Pero só se estades seguros, xa que supón un gran risco.
Vale, recibido.
- Ola. - Ola.
- Necesito a túa opinión. - Vale.
Mingus, teño unha médica ó lado.
Ola, Mingus. Está inconsciente ou esperta?
Está esperta.
A dor estase estendendo?
- A dor estase estendendo? - Non.
Non.
Imos ter un problema con el.
Devece por volver coa súa muller.
Está un pouco preocupado.
Xa, podo imaxinalo.
Si, e ti tamén deberías estar preocupada.
Vas ter que chamar a súa muller para dicirlle que non vai volver.
Prefiro pensar que non será así.
Mellor sigamos falando.
Está suando? Ten os beizos azuis?
Si, está suando, pero non ten os beizos azuis.
Nótaslle o pulso?
O meu reloxo mide as pulsacións.
- Podo medirllas. - Si, faino.
E de que queres falar?
A verdade é que pides moito diñeiro.
Non é unha cantidade menor.
- Que tes pensado facer con el? - Anda.
- Non me digas que queres unha parte? - Non.
Pero grazas. É só por curiosidade.
É que teño moitos problemas, sabes?
Cheguei ó límite.
- Non quero seguir sufrindo. - Enténdote.
Pensaches en falar con alguén sobre ese tema?
Hai profesionais que poden axudarche.
Xa me cansei de falar, Lynn. Si.
Teño falado ata a saciedade con traballadores sociais.
Só se limitan a asentir e sorrir.
O que conseguen é acurralarte cada vez máis.
E acabas máis deprimido ca antes.
A ver.
Ben. Vale.
Dáme.
MEDINDO...
Oe, Ammar. Imos supoñer...
Supoñamos que saes de aí tranquilamente e sen armar barullo.
Que é o peor que podería pasar?
Pretendes que me entregue?
Queres que saia voluntariamente?
- Esquécete de que iso pase. - Por que?
Porque sempre remato todo o que comezo.
Agora non hai volta atrás.
O pulso é regular?
MEDINDO... RITMO CARDÍACO 117 PPM
Si, mantense sempre igual.
Vale, Mingus. Atende.
É só ansiedade, está tendo un ataque de pánico.
Non vos preocupedes.
O teu corazón está ben, vale?
- Síntoo. - Tranquila.
Non tes nada que sentir.
Abe, segundo o que puido determinar a médica por teléfono, non é un infarto.
Repito: descartamos infarto.
Retirádevos, rapaces.
Será filla de puta!
Que foi iso?
Merda, culpa miña.
Baixade os láseres.
Ías facer que me disparasen?
- Arriba. Acabo de velo, seino. - Ammar?
Tómasme por parvo? Había un punto verde no meu corpo.
Que dis? Que está pasando?
Vai en serio.
Penso descargar o cargador nel, oíches?
A ver, Ammar.
Estás aí dentro armado ata as orellas, con explosivos e un refén.
Non pensarías que fóra só habería un policía local
parando o tráfico na esquina?
Non me amoles!
Claro que está todo Cristo fóra. E si, hai láseres.
Pero mentres sigas falando comigo, non che pasará nada.
Prométocho.
E unha merda, Lynn. Que te fodan.
Quero negociar cun home que poida tomar en serio.
O próximo en chamar que sexa un home.
Outra vez aquí.
PENSAMOS MOITO EN TI, MEU AMOR.
- Sabe que estás facendo? - Claro que o sabe.
Está nas noticias, non é parva.
Aquí o colega ben puido esperar un par de noites máis.
- Evitaríame moitos problemas. - De non ser el, sería outra cousa.
Xa sabemos o que hai.
Vivimos nun mundo cada vez máis tolo.
Isto non cho contan na entrevista.
Nin que non só terás que lidar cos malos, senón tamén coa túa familia.
No meu caso esa batalla hai tempo que a perdín.
Non sexas dramático.
Pero como se vive?
O primeiro mes é caralludo.
Pásalo saíndo de festa con tías.
Pero co tempo
botas en falta ter alguén.
Alguén que sempre estea aí.
Alguén con quen compartir cousas.
Pero en fin.
Aquí estamos.
Eu non teño nada mellor ca isto. Pero ti...
Deberías coidar deles.
Grazas.
Ai, que rico. Grazas, meu.
Toma.
- Non me parece prudente. - É moi arriscado.
- Lynn... - Podo controlalo, Wilco.
De verdade.
E el sábeo.
E por iso non quere seguir falando contigo.
Dáme unha hora.
- Como moito. Verás como o fago saír. - É moi arriscado, Lynn.
Non lle vai disparar se falo eu con el.
- Chamoume "socia". - Quere falar cun home.
Ti que opinas?
Pode que teñas unha oportunidade.
Levaches ben o secuestro.
Conseguiches que se abrise.
Pero está trastornado e á vez non.
É un tipo totalmente imprevisible.
- E iso convérteo en alguén perigoso. - Xa.
Seino. Ten antecedentes de problemas mentais.
Debería estar ingresado, pero agora é o noso problema.
Necesita axuda, e nós, como negociadores, debemos darlla.
Dáme unha hora.
Pois media.
Lynn, non podemos arriscarnos.
E sábelo.
Que cres que hai entre liñas? Que se lle pasa pola cabeza?
Que non sairá vivo desta.
Si?
Ammar, son Wilco, tamén da policía.
Son compañeiro de Lynn, coa que estiveches falando.
Querías negociar cun home.
E ti es un home? Estás seguro diso?
Si, son un home.
Un home proporciona respostas.
Así que dime, cando terei o que pedín?
Facemos o que podemos. Conseguir esa cantidade leva tempo.
Temos que sacar 200 millóns de algures.
Os nosos expertos financeiros están niso.
Resposta a medias, home a medias.
En fin...
Se non mo vas dar, dimo e punto.
Pero atente ás consecuencias.
Coma un home.
Vedes isto, verdade?
Non me tomades en serio?
Pregúntalle que quere conseguir. E dille que o tomas en serio.
Claro que te tomo en serio, home. Que pretendes conseguir?
Escoita, se morro, morrerei loitando.
É o que quere?
É iso o que queres? Morrer?
De ser así...
pasamos do tema do diñeiro. Aforrariamos tempo.
E tanto que aforrariamos, isto tería acabado hai tempo.
Daquela que me disparen.
As vosas balas non me farán nada.
Se os detono, os vosos homes sairán voando comigo.
Non vos manterei a pé nin a ti nin a Lynn, ninguén perderá o sono por isto.
A tomar polo cu.
Que empece a conta atrás.
Dez, nove, oito...
Fai que volva en si. Pregúntalle que coche quere.
...cinco...
Ammar, estámonos esforzando moito.
Querías un coche. Cóntame, de que tipo?
...un.
Quero unha limusina.
Unha limusina? Queres unha limusina para fuxir?
O que oes. Quero unha Hummer negra.
Fostes vós quen empezastes. Eu sígovos a corrente, así que consíguema.
Non a queres rosa?
Non.
Non o descartaría.
Pero quéroa negra.
Está ben, Ammar. Entendido.
Unha limusina? Non o di en broma.
Non colgues.
Unha limusina?
Se saímos, será con estilo.
Pídelles auga, por favor.
Necesito auga.
Teño Red Bull.
Non, iso é malo para o corazón, meu.
Teñen que facerche caso.
Ti es quen manda.
Pídelles auga.
En vez de auga, o tipo vai e pide unha puta limusina. Será imbécil!
É que hai que ser imbécil!
Pídelles auga, hostia xa.
Ou dispárame dunha vez.
Traédenos auga. Que sexan varias botellas.
Vale, Ammar. Entendido.
Grazas.
Sabía que che farían caso.
Como non cales, métoche unha bala entre cella e cella, entendido?
Témola?
- Si? - Ammar?
Tedes a auga na porta.
Tal e como solicitaches.
Hai varias botellas.
O robot está volvendo.
Manterémonos afastados.
Segues aí, Ammar?
Imos coller a auga.
Como intentedes algo, rebento con todo.
Mentres sigas falando comigo, todo irá ben.
Xírate.
Veña.
Xírate.
Levanta.
Arranca.
Para aí.
Central, porta principal á vista.
Retrocedemos un pouco. Os francotiradores téñeno no punto de mira.
Vemos dous homes de pé. Todos alerta.
Mingus?
Se digo "ó chan", quero que vos tombedes de inmediato, entendido?
Pero que é o que vai pasar?
Mingus, nada de preguntas, necesito que me escoites.
Se grito "ó chan", tombádevos de inmediato.
Sacarémosvos en canto sexa seguro. Os da DSI diranvos unha palabra en clave.
Teredes que esperar a oíla para abrir a porta. Queda claro?
Cal é a palabra en clave?
iRefén.
Nada de parvadas, Wilco.
Non imos facer nada.
Podes collelas sen problema.
Non che faremos dano.
Mantén a calma. Cólleas cando queiras.
Vai ti.
Cólleas.
Non podo.
Así non podo.
A nai que me pariu.
Ó chan! Agora! Ó chan!
Que cona acaba de pasar?
Á esquerda!
Cubrídeo.
Atrás! Mantede a liña de fogo! Atrás!
Afastádevos del.
Atrás.
Mantede a liña de fogo.
Todos atrás, rapaces! Atrás!
Retrocedede.
- Isto non pinta ben. - Non.
- Estará vivo? - Central, está tirado na praza.
Ammar, escóitasme? Contéstame, por favor.
Sigo aquí. Escóitasme?
Alfa, aquí Dobre Cero. Situación baixo control na Apple Store.
Non houbo detonación.
Que ninguén se achegue ó obxectivo ata que analicen os explosivos.
Artificieiros, aproximádevos ó corpo.
Sacade a xente que está no armario.
Rapaces...
Atención a todas as unidades.
O refén saíu correndo do edificio seguido do secuestrador,
que foi atropelado por un coche da DSI.
Que todo o mundo se manteña en posición ata novo aviso. Cambio e corto.
Isto vai dar moito que falar, sábelo, non?
Reaccionaches ben.
Estás ben?
Si.
Supoño que si.
Vaia reflexos.
Menos mal que non voou polos aires.
Creo que vas ter que dar moitas explicacións.
Non podo volver á casa?
Con Maya e os nenos?
Dáme a min que ata mañá non.
Señor?
Atópase ben?
Xa pasou, acabouse.
Perdón.
Pode estar tranquilo. Agora está a salvo.
- Seguro? - Si, prométollo.
Imos levalo á comisaría, de acordo?
Acompáñeme.
Compañeiro.
- Policía. - Policía.
Policía. Dígannos onde están.
Toma.
- Grazas. - A ti.
iRefén.
Abran.
Non é necesario.
Vamos.
Xa poden saír.
- Saian. - Por aquí.
- É seguro. Acompáñennos. - Vamos.
- Están ben? - Están feridos?
Están feridos?
Por aquí. Síganme, por favor.
Xa acabou todo.
- Están saíndo. - Si.
Mingus.
Salvácheslles a vida. Excelente traballo.
Fuches de grandísima axuda. Moitísimas grazas.
Reunión mañá pola mañá ás 9:00 na sede.
Agora a durmir.
Se é que é posible.
E non o esquezas.
Mentres o mantiñas ó teléfono,
puidemos sacar a todas esas persoas do edificio sans e salvas.
Grazas.
Vémonos mañá pola mañá.
Si.
Suba, por favor, axiña o levaremos á casa.
Hostia puta.
POLICÍA
O SECUESTRADOR FOI TRASLADADO Ó HOSPITAL GRAVEMENTE FERIDO
E Ó DÍA SEGUINTE FALECEU.
O 31 DE MARZO DE 2022 O REFÉN E AS CATRO PERSOAS QUE ESTABAN NO ARMARIO
RECIBIRON A MEDALLA Ó VALOR OUTORGADA POLO CONCELLO DE ÁMSTERDAM.
TRAS CATRO MESES DE INVESTIGACIÓN, A FISCALÍA DETERMINOU
QUE O AXENTE DA DSI ACTUARA LICITAMENTE Ó CAUSAR A COLISIÓN
E QUE NON SERÍA PROCESADO.
NUNCA CHEGARON A COÑECERSE CON CERTEZA OS MOTIVOS DO SECUESTRADOR.
Subtítulos: Noelia Collazo