- ลูกเจ็บไหม - อะไร
ไม่ ไม่เจ็บ ไม่งอแงเลย
ตอนที่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้ก็ไม่ตื่นเลย
คุณก็รู้ว่าแกไม่เจ็บหรอก คนที่เจ็บคือคุณต่างหาก
คุณอาย
ลูกสาวแม่
น่ารักจังเลย
(ปัมโปลนา พฤศจิกายน 1973)
มาอาบน้ำให้ลูกช่วยฉันด้วยนะ มาอุ้มแกไว้ คุณจะได้เลิกคิดมาก
ดูลูกสิ
ลูกน่ารักขนาดนี้
ผมไม่อยากให้แกมีชีวิตเหมือนสองคนนั้น
คุณไม่รู้ว่าชีวิตพวกเขาเป็นยังไง เจอก็ไม่ได้เจอมาตั้ง 40 ปี
คุณจะไปรู้อะไรเรื่องชีวิตคนอื่น
แต่ฉันรู้ว่าชีวิตลูกจะเป็นยังไง
เพราะถ้ามีแม่ แกก็มีที่พักพิง
เราจะทำยังไงต่อ
เราจะทำตามที่หมอบอก
โดยเร็วที่สุด
แกจะไม่มีวันรู้
จะไม่มีใครรู้
แกจะมีชีวิตปกติ ชีวิตที่ปกติที่สุด
ส่วนคุณก็เลิกงอแงได้แล้ว
คุณต้องรักลูก และทำหน้าที่พ่อให้ดี
- ทำได้ไหม - ผมรักลูกอยู่แล้ว
แม่จะทำทุกทาง
ทุกทางเพื่อลูกของแม่
แม่ของหนูจะอยู่กับหนูเสมอ
เสมอ
(ซินญอริต้าที่รัก)
คุณครู สวัสดีค่ะ
(ร้านขายของโบราณเดอฮวน)
(ปัมโปลนา ธันวาคม 1999)
"การประกาศของเราไร้ประโยชน์
ความเชื่อของท่านทั้งหลายก็ไร้ประโยชน์"
หมายความว่า ถ้าพระคริสต์ไม่ได้ฟื้นคืนชีพจากความตายจริงๆ
คริสตจักรก็ควรจะเงียบ
ปรบมือให้พระสันตะปาปาบาปไหมฮะ
ไม่บาปจ้ะ แต่ก็ไม่ใช่บัญญัติข้อที่สี่
งั้นตอนที่พระสันตะปาปาออกทีวี ผมปรบมือได้ไหม
ผมประทับใจ
ถ้าเห็นท่านแล้วประทับใจก็ปรบมือได้จ้ะ ฮาเวียร์
แต่ไม่จำเป็นต้องปรบ
แต่ถ้าเป็นบัญญัติ ชาวคาทอลิกทุกคนต้องทำตาม เพราะมันคือข้อบังคับ
ขอบคุณฮะครู ผมก็แอบกังวล
ปรบมือให้พระสันตะปาปาได้ หมดเวลาแล้ว
อย่าลืมซ้อมเพลงคริสต์มาสด้วยนะ ใกล้จะถึงคอนเสิร์ตแล้ว
เก็บโต๊ะให้เรียบร้อยด้วย
ข่าวคดีโรซิโอ วานนิงคอฟ
แหล่งข่าวจากครอบครัวได้ให้สัมภาษณ์กับทีมข่าว
และยืนยันว่า ผู้ต้องสงสัยที่ฆาตกรรมเด็กสาววัย 19 ปี
ต้องเป็นคนที่เธอไว้ใจ
ใช่ เขาว่ากันว่าเป็นเพื่อนคนนั้นของแม่
คนที่หน้าดุๆ ผมสั้นๆ น่ะ
ย่า คนก็ชอบนินทากันไปเรื่อยแหละ
ไปฟังใครพูดมา
ย่าไม่ได้บอกว่าเขาเป็นคนร้าย
แต่เขาก็ไม่ได้พยายามเลย
ทำหน้าบึ้งเวลามองคนอื่น หลานต้องได้เห็น
ดูก็รู้ว่าไม่ใช่ผู้หญิงแท้
บางคนก็พูดแบบนั้นกับหนูเหมือนกันนะ ย่า
ว่าหนูไม่เหมือนผู้หญิงแท้
ครอบครัวเขาเจอเรื่องเศร้ามามากพอแล้ว ไหนจะต้องมาคิดว่ามีฆาตกรอยู่ใกล้ตัว
หลานกับผู้หญิงคนนั้นน่ะนะ
ขอล่ะ แค่คิดยังคิดไม่ออกเลย
หลานหน้าตาสะอาดสะอ้าน ใบหน้าของคนดี
เอาอีกแล้วนะ
ก็ได้ งั้นผู้หญิงคนไหนหน้าบอกบุญไม่รับ ก็จับขังคุกให้หมดเลย
คนที่หน้าตาไม่ดี ไม่เป็นกุลสตรีด้วย
ให้เหลือแต่คนดีๆ…
ย่า
ไม่นะ ย่า
อาเดลา
เกิดอะไรขึ้น
ย่า
อย่าขยับนะ เดี๋ยวมีคนมาช่วย
ดูสินั่น
ต้องเป็นเธอซะด้วยนะ อาเดลา
- ดูสิเนี่ย - ขอโทษนะ
เธอขับมาชนฉันเนี่ย จนรถฉันปีนฟุตบาทแล้ว
- ขอโทษ - ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อ ดู
ดูว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ขอโทษจริงๆ เบโกญา มัวแต่คุยกับย่าจนเสียสมาธิ
- ย่าเธอมาด้วยเหรอ - เจ็บตรงไหนไหม
ฉันจะโทรหาพี่ฉัน ดันมาทำให้ปรี๊ดซะได้
- อยากจะกรี๊ด - ฮัลโหล
มีอุบัติเหตุ
ที่ถนนดูเก เด อาฮูมาดา ตัดกับถนนกอร์เตส เด นาบาร์รา
มีหญิงชราด้วย
รีบมานะ
สวัสดีค่ะ
ได้ยินไหมคะ
โอเคไหม
ค่ะ ไม่เป็นไร ย่าฉันอยู่ในรถ
ไม่ต้องห่วง เราดูแลให้อยู่
ขอฉันเช็กอาการเธอหน่อย
ก็บอกว่าไม่เป็นไร
ไม่ต้องมาสนใจฉันก็ได้
งั้นจากนี้ไปเกิดอะไรขึ้นก็รับผิดชอบเองนะ
ย่า หนูจะไปกับตำรวจนะ
เราจะขับตามไปที่โรงพยาบาล
หนูจะไปเจอย่าที่นั่นนะ
ได้จ้ะ ได้
ไม่ต้องห่วงนะ อาเดลินา ผมจะไปกับหลานคุณเอง
(เฟลอร์ แจ็กกี้ วันอันแสนหวานใต้วินัย)
ไม่เห็นรู้เลยว่ากลับมาแล้ว
ตั้งแต่กันยายนแล้ว
ก็ว่าจะแวะไปทักทายอยู่นะ แต่ไม่มีเวลาหายใจหายคอเลย
พ่อให้ฉันดูแลกิจการแทน และ…
ฉันยังต้องเรียนรู้งานอีกเยอะเลย
จะไม่กลับไปลอนดอนแล้วเหรอ
ฉันก็อยากอยู่ที่นั่นต่อนะ
แต่ก็รู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้แหละ
พ่อฉันเป็นคนแบบนั้น ฉันเลยแอบหวังว่า
พ่อจะเกษียณช้ากว่านี้ หรือไม่เกษียณเลย
แต่ก็ผิดหวัง
ชีวิตที่นั่นเป็นไงบ้าง
มีความสุขดีไหม
ดี
มันเป็นเมืองที่สำรวจยังไงก็ไม่หมด
ไม่ได้จะพูดให้ปัมโปลนาหรือชีวิตที่นี่ดูแย่หรอกนะ
แต่ปัมโปลนาของเรา ของเธอกับฉัน
มันเล็กมาก
มีถนนแค่สิบสาย คนแค่ร้อยคน
แล้วพอไปถึงลอนดอน
โลกก็กว้างขึ้นหลายเท่า
แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมา
แต่ก็ต้องกลับมา
อาเดลินา ทำตามที่หมอบอกนะ
เดินช้าๆ
- ได้เลย - ต้องมีคนคอยอยู่ด้วย
- นั่นไง หลานฉัน - ตัวสูง หน้าตาดี
- ใช่ - เยี่ยมเลย ไปหาหลานกันนะ
ไปไหนมา
สวัสดีค่ะ
ย่ากลับถึงบ้านโอเคไหม
ไปไหนมา อาเดลา
หนูเดินกลับ
แล้วปกติเดินกลับเหรอ
พ่อ ไม่มีใครเป็นอะไร
หนูแค่เครียดๆ แล้วก็อยากสูดอากาศ
คิดว่าอะไรๆ ก็ง่ายไปซะทุกอย่าง
งั้นก็สูดอากาศไป ไม่ต้องสนใจพวกพ่อ
อาเดลา พ่อพูดถูกนะ
ความรับผิดชอบ คือการเผชิญหน้ากับปัญหาและกลับมาบ้าน
แค่ไปเดินเล่นนิดหน่อยเอง ขอโทษค่ะ
มีมื้อเย็นนะ ไปอุ่นกินไป
แล้วก็จบเรื่องกันแค่นี้ อะไรที่แล้วมาก็ให้มันแล้วไป
คณะผู้แทนจากรัฐบาลทุกฝ่าย รวมถึงหน่วยงานของรัฐ
จะมีการตั้งคณะกรรมการฉุกเฉินขึ้นมา
แต่เราต้องรับมือกับ ปัญหาวายทูเคที่น่ากังวลนี้อย่างมีสติ
เหนือสิ่งอื่นใด ห้ามตื่นตระหนกเด็ดขาด
(เอสตราดิออล เมเรียสตรา)
มีคนมา ใครก็ได้เปิดประตูหน่อย
ไง ฉันอิซาเบล โกญี นักกายภาพบำบัด
มาหาคุณอาเดลินา อาร์รานน่ะ
- ที่นี่แหละ เข้ามาเลย - เหรอ
โอเค
โอ๊ย หนักจัง อย่างกับแบกศพคน
- เธอชื่ออะไร - อาเดลาจ้ะ โทษที
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
- ทางนี้เลย - ทางนั้นเหรอ
ขอโทษที่ให้รอนะคะ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
เสื้อโค้ตเอาไว้ที่ไหนได้บ้าง
- เดี๋ยวแขวนไว้ให้ตรงนี้ - ตรงนี้นะ
- ฉันอิซาเบลค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก - ค่ะ
- ทางนี้เลย - ค่ะ ฝากอันนี้ไว้ด้วย
ที่รัก ช่วยหยิบเป้จากพื้นให้หน่อยจ้ะ
อาเดลินา นักกายภาพบำบัดมาแล้ว ชื่ออิซาเบล
อาเดลินา ยังนอนอยู่เหรอ
เดี๋ยวพอฉันตั้งโต๊ะนวดเสร็จ คุณต้องลุกขึ้นนะ
ถ้าไม่จำเป็นก็อย่านอนเฉยๆ ค่ะ
เพิ่งเกิดอุบัติเหตุมา ให้ฉันพักบ้างสิ
ฉันอายุ 88 แล้วนะ
ก็นั่นแหละ
ถ้าหมอไม่ได้สั่งให้พัก ก็อย่านอนเฉยค่ะ
ร่างกายเราชอบความขี้เกียจ ชอบอยู่เฉยๆ
มาลุกกัน จับฉันไว้นะ
ทีนี้ก็ลุกค่ะ อาเดลินา
ตะแคงตัว ดีมาก
รู้สึกอยากฉลองน้อยลงเรื่อยๆ
ไหนจะของกินขนาดนั้นอีก เห็นแล้วจะอ้วก
หืม
ใช่ เริ่มวันนี้แหละ ไว้ดูกันอีกที
นั่นคือชุดเดินทางเหรอคะ เพิ่งรู้
สมัยนั้นคนไม่นิยมใส่ชุดแต่งงานสีขาว
แถมคุณปู่ฉันเพิ่งเสียไปสัปดาห์ก่อนหน้าด้วย
ตอนนั้นฉันไว้ทุกข์ แต่ก็ยังดูสง่างาม
- ใช่ค่ะ - ในชุดเดินทาง
อาเดลินา หันทางนี้นะ เหมือนเมื่อกี้
หันเยอะๆ เจ็บไหม
- ไม่เจ็บ - เหรอ
- ไม่เจ็บเลย - ดีมาก
ตอนนั้นคุณสวยมาก สวยสะกดทุกสายตาเลย
เสร็จแล้วค่ะ
เดี๋ยวสวมรองเท้าให้นะ
อยากฟังสรุปไหม
แป๊บนะ ขอไปตามแม่ก่อน แม่น่าจะอยากฟัง
มาค่ะ ฉันช่วย
- แม่ - โอ้โห
รู้สึกดีจริงๆ
- เหรอคะ - ใช่
- ดีใจจัง - มือเธอคือยาวิเศษ อิซาเบลิตา
- ดีค่ะ - เสร็จแล้วเหรอ
ค่ะ คุณย่าแข็งแรงดีค่ะ
แค่กล้ามเนื้อตึงจากการกระแทก
ทำกายภาพตามที่หมอสั่งก็น่าจะพอ
แต่คุณย่าต้องขยับตัวให้มากกว่านี้
เดินขึ้นบันไดบ้าง ทำอะไรบ้าง
เขาอยากให้ย่าใส่ชุดวอร์มสีเขียว
แล้วพาย่าไปเต้นปาโซโดเบลที่เบนิดอร์ม
แบบที่สาวสูงวัยจากมาดริดชอบทำกัน
ขอบคุณมากค่ะ เราจะพยายามบอกให้คุณย่าขยับตัวมากขึ้น
ดีค่ะ
อยากบอกก็บอกไป ถ้าย่าอยากขยับแล้วจะขยับเอง
เธอโอเคไหม ที่รัก
- ค่ะ - เธอเป็นคนขับใช่ไหม
- ได้ให้หมอดูรึยัง - ยัง แต่แค่ปวดนิดหน่อย
ปวดนิดหน่อยเหรอ
ขอฉันดูหน่อยสิ
ไม่ต้องหรอก ฉันไม่เป็นไร
โห ไม่เป็นไรโคตรๆ เลยมั้ง
ให้ฉันดูหน่อยดีไหม
ให้เขาดูเถอะ
ถือว่าย่าขอ
แม่กับย่าจะไม่กวน
ไปเถอะ ครูซ
มาเลย
ปลดกระดุมเสื้อนอกนะ
นั่งเหยียดขา แล้วก็เปิดหลังส่วนบน
ข้างนี้ใช่ไหม
ใช่
ขอดูหน่อยนะ
ต้องเปิดอีกหน่อยจ้ะ
ปลดกระดุมอีกเม็ดนะ
นั่นแหละ
โอเค
ฉันจะทำช้าๆ ถ้าเจ็บก็บอกนะ
บอกด้วยว่าเจ็บแค่ไหน
มองไปทางนั้น
โอเคไหม
ตึงๆ แต่ไม่เจ็บ
ดี
โอ๊ะ
เป็นอะไรไป
นี่จ้ะ ฉันทำเธอเจ็บเหรอ
โอเคใช่ไหม
สายตาที่เลื่อนลอย มองไปในความว่างเปล่า
มองหาสิ่งเดียวกับเธอ
เพื่อเรียนรู้บางสิ่งในชีวิต
เพื่อเข้าใจความรัก
เพื่อค้นพบว่าโลกนี้เป็นยังไง
เพื่อจะเข้าใจมัน
เพื่อเรียนรู้บางสิ่งในชีวิต
เพื่อเข้าใจความรักอย่างแท้จริง
ฝันที่เป็นจริง
เข้ามาสิ
แค่จะมาลาน่ะ ต้องไปทำงานแล้ว
ว่าไงนะ แป๊บนะ โทษที ไม่ได้ยินเลย
ชอบโมนิกา นารันโฆมากไปหน่อย จนลืมตัวไป
- เมื่อกี้ว่าไงนะ - มาลาเฉยๆ
จะกลับบ้านแล้ว
นั่งก่อนสิ ดื่มเบียร์ด้วยกันสักห้านาที
ไว้คราวหน้านะ ยังไม่ได้กินข้าวเลย
เบียร์มีคาร์โบไฮเดรตเยอะนะ
เทียบเท่าอาหารมื้อใหญ่เลย
ก็ได้ ขอบคุณ แค่แก้วเดียวนะ
ชน
อร่อยจริงๆ
- เป็นไงบ้าง - สบายดี
- ได้ข่าวเรื่องอุบัติเหตุแล้วนะ - อ๋อ
แค่ตกใจน่ะ
ชนกับเบโกญาใช่ไหม ลูกสาวคนเล็กบ้านโกเมซ-อาเรญาโน
ใช่ เขาโกรธจนเขี้ยวงอก
ผู้หญิงคนนั้นไม่ไหวเลย
โชคดีที่พี่ชายเขามาจัดการ
คนที่เคยไปอยู่ลอนดอนน่ะเหรอ
ใช่ ซานติ
ซานตินิสัยดีมาก
อย่างน้อยก็มีเรื่องดีๆ อยู่บ้าง
ช่วงวันหยุดมีแผนจะไปไหนไหม
รู้ไหมว่าคนที่ปัมโปลนาเรียกฉันว่าอะไร
- รู้ - รู้เหรอ
ยัยม้า
ไอ้พวกเหลือขอนั่น มันไม่ค่อยรู้จักเก็บปากเก็บคำหรอก
วันก่อนพ่อเพิ่งรู้ว่ามีคนเรียกพ่อว่า
คุณแม่โฮเซ่มารีอา
- อะไรนะ - เป็นไงล่ะ
ไม่อยากเชื่อ
ก็ต้องเชื่อ
นึกว่านี่ศตวรรษที่ 16
รอบตัวมีแต่ผู้คนที่หวาดกลัว
ผู้หญิงตัวสูงและผู้ชายอ้อนแอ้น
พ่อต้องให้อภัยพวกเขาเพราะมันเป็นหน้าที่ แต่เธอไม่ต้อง
ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นแบบนั้นหรอก
งั้นเหรอ
ใช่ บางคนในปัมโปลนา ก็ทำให้เราประหลาดใจในทางที่ดี
งั้นบอกคุณแม่โฮเซ่มารีอาหน่อยนะว่าคนไหน
สัญญาว่าจะบอก แต่วันหลังนะ
ต้องไปแล้ว
ลึกลับดีนะ ไปเถอะ
เธอมีสไตล์ดีนะ ซินญอริต้า
ขอบคุณสำหรับเบียร์นะ
คุณโกเมซ-อาเรญาโนจะไม่อยู่สัปดาห์หน้าค่ะ
โทรมาใหม่นะคะ แล้วเราจะนัดให้
โชคดีค่ะ
มาเมน ช่วยเอาแบบฟอร์ม ที่ผมขอไว้ก่อนหน้านี้มาให้ที
ค่ะ
อาเดลา ดีใจที่ได้เจอนะ มาทำอะไรที่นี่
ฉันทำงานที่ร้านขายของโบราณของพ่อมาได้สี่ปี
ไม่ได้ใช้จ่ายอะไรมาก
- เลยอยากเอาเงินไปทำอะไรสักอย่าง - ดีนะ
อย่าปล่อยให้เงินมันนอนเฉยๆ อยู่ในธนาคาร
เงินประมาณเท่าไหร่
ราวๆ หกล้าน
เยี่ยมมาก
เคยคิดเรื่องลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ไหม อย่างดาวน์อพาร์ตเมนต์สักห้อง
ไม่เลย
โอเค
ระดับความเสี่ยงที่ต้องการล่ะ
- ต่ำสุด - ได้
งั้นแนะนำหนี้สาธารณะ
ดอกเบี้ยต่ำแต่ปลอดภัยมาก
- คิดว่าไง - เอาตามนั้น
เยี่ยม
เราจะเตรียมเอกสารให้ แล้วค่อยมาเซ็นอีกทีนะ
ไม่ต้องกังวลอะไร
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง
อ้าว ไง
ขอโทษที ไม่รู้ว่าเธออยู่ ขอน้ำสักแก้วได้ไหม
ได้สิ เข้ามาเลย
ฉันเทให้
ขอบคุณนะ
กาแฟไหม
กำลังจะชงพอดี
สักหน่อยก็ดีถ้าไม่รบกวน เช้านี้ยังมีงานอีกเยอะเลย
อาเดลา เรื่องวันก่อน ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธออึดอัด
ยกโทษให้ฉันนะ
ฉันไม่ค่อยชอบให้ใครมาสัมผัสตัวน่ะ
แล้วก็…
ขอโทษที่มีปฏิกิริยาแบบนั้น
ไม่เลย ฉันแม่งกระตือรือร้นไปหน่อย แถมห่วยแตกเรื่องขอบเขต
เธออยากช่วยแต่มันจบไม่ดี ก็แค่นั้นเอง
แต่ถ้าอยากเช็กดูว่าไม่มีอะไรผิดปกติตรงไหน
บอกฉันได้เลยนะ
แล้วเรามาหาวิธีเช็กที่เธอสบายใจกัน
เรื่องขอบเขตฉันไม่เก่ง แต่เรื่องวิชาชีพฉันเก่งมาก
และฉันเกลียดความเจ็บปวด ทั้งของตัวเองและของคนอื่น
- ฉันจะคิดดู สัญญา - โอเค
อาเดลา เตรียมตัวลงไปที่ร้านกับพ่อเถอะ
จะรักษาแม่สามีฉันต่อไหมคะ หรือว่าเสร็จแล้ว
เสร็จแล้วค่ะ ขอไปเก็บของเดี๋ยวเดียว
(เมอร์รี่คริสต์มาส 1999)
โอเค
แขนข้างนี้เสร็จแล้ว
ที่รัก ฉันไปแล้วนะ
ได้ยินเสียงเธอเดินมาแล้วล่ะ
ใช่ไหมล่ะ สัมภาระขนาดนี้ไปไหนก็เสียงดัง
งั้น…
รู้ไหมว่าคลับวิดีโอคาซาบลังก้าอยู่ที่ไหน
ใกล้แล้ว ฉันเอาของไปเก็บในรถก่อนนะ
ว้าว โอมอลนี่หว่า
หนังเรื่องนี้น่ารักมาก มันเหมือน…
เหมือนเอาฟาสบินเดอร์มากำกับหนังดิสนีย์ แต่มีเลสเบี้ยน
ยังไม่ได้ดูเลย ปีไหนน่ะ
ปีที่แล้ว
ถ้าหนังเรื่องนี้ออกมาตั้งแต่ต้นยุค 90 ชีวิตฉันคงไม่ต้องเจอเรื่องดราม่าวุ่นวาย
เราหาเรื่องอะไรอยู่เหรอ
"โจนออฟอาร์ก" ของเดรเยอร์
เป็นหนังเงียบ โปสเตอร์ขาวดำ เป็นรูปนักแสดงหญิง
ผมสั้น สวมมงกุฎสาน กำลังร้องไห้
สวยมาก สวยจริงๆ
- มารีอา ฟัลโคเน็ตติ - ใช่ๆ มารีอา ฟัลโคเน็ตติ
ชื่อนั้นแหละ คิดตั้งนาน
หนังดีมาก ฉันโคตรรักเลย
สมบูรณ์แบบทุกทาง มันเป็นมากกว่าหนังอีก มันคือบทสวด
ใช่เลย ใช่
สายตาที่เขามองมาเนอะ ดวงตาคู่นั้น
ดูแล้วรู้สึกอยากขอให้เขาให้อภัย
ขนลุกไปหมด
ช่วงนั้นเป็นยุคหนังฟอร์มยักษ์
แต่เดรเยอร์ทำตรงกันข้ามเลย
- มันมีจิตวิญญาณมาก แบบ… - ใช่
- ละครเวที - ละครเวที
ใช่เลย
ฉันอยากให้เธอมาดูฉันเล่นละครเวทีนะ
- เธอเล่นละครเวทีเหรอ - ใช่
ฉันเป็นนักแสดง
กายภาพบำบัดเป็นแค่งานหาเลี้ยงชีพ
และโชคไม่ดีที่ฉันเก่งงานนี้ซะด้วย
เหมือนร้านขายของโบราณของเธอไง ที่รัก
แล้วเล่นที่ไหนล่ะ
คืนวันพฤหัสนี้ที่โรงละครอีเอ็นที ในย่านเมืองเก่า
รู้จักไหม เราจะเล่นเรื่อง "โจนออฟอาร์ก"
- ฉันจะไป - แล้ว…
อย่าคาดหวังอะไรเว่อร์วังนะ
เราก็แค่กลุ่มเพื่อนที่มารวมตัวกันทำละคร และฉันไม่ใช่ฟัลโคเน็ตติด้วย
ไม่ใช่น่ะดีแล้ว
อย่างน้อยเธอก็พูดบ้าง
ใช่ ฉันพูด
งั้น…
เริ่มดึกแล้ว ฉันต้องไปแล้วล่ะ
- โอเค - เดินไปที่รถเองได้ใช่ไหม
ได้สิ ที่รัก ฉันเอาอยู่หมดแหละ
น่าเสียดายนะ
หมูย่างน่ะ ถ้าจะให้อร่อยสุดต้องย่างทั้งตัวหรือครึ่งตัว
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเห็นหน้ามัน
ก็ได้ งั้นจะสับให้
- นี่เลย - สับดีกว่า
- เท่าไหร่คะ - พันห้า
- นี่ค่ะ - เรียบร้อย
บายค่ะ สุขสันต์วันหยุด
- เช่นกัน - เยี่ยม ครบแล้ว กลับบ้านกัน
คิวต่อไปครับ
- แม่ - อะไร
หนูต้องไปหาหมอ
- ลูกไม่สบายเหรอ - เปล่าค่ะ
เพราะอุบัติเหตุเหรอ
เดี๋ยวกลับบ้านแล้วแม่จะโทรหาหมอหลุยส์
แม่จะไปด้วย
หนูไม่เป็นไร แค่ต้องตรวจร่างกาย
ไม่สิ หนูอยากตรวจร่างกาย
แต่ไม่ใช่กับหมอเอ็ตเซเบร์เรีย
อาเดลา เขารู้จักลูกตั้งแต่เกิด
เขารู้จักเราทั้งบ้าน
แม่ หนูอยากไปหาหมอสูติฯ
- ไว้เจอกันนะ - บาย
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า บอกแม่มา
ไม่มีอะไร ก็แค่หนูอายุ 26 แล้ว แต่ไม่เคยไปหาหมอสูติฯ เลย
ก็นั่นไง แม่ไม่เห็นเหตุผลว่าจะไปทำไม
อายุ 26 ถ้าไม่มีอาการแปลกๆ
ก็ไม่จำเป็นต้องตรวจหรอก
- อายุเท่าแม่ค่อยตรวจ - แม่
หนูถามเพราะอยากให้แม่ไปด้วยนะ
แต่หนูไปเองก็ได้
ไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้ แม่รู้ว่าลูกโตแล้ว
แม่ หนูกินฮอร์โมนเอสโตรเจนตั้งแต่อายุ 15
และหนูรู้แค่ว่าต้องกิน
ลูกต้องกิน เพราะภาวะของลูก
ภาวะอะไรล่ะ
หนูมีลูกไม่ได้ ไม่มีประจำเดือน แล้วก็ต้องกินเอสโตรเจน
- มันยังไงกันแน่ - อาเดลา มันไม่ได้มีอะไรหรอก
ไว้พรุ่งนี้หลังมื้อค่ำค่อยคุยกัน
แม่ อย่าลืมนะ
แล้วอย่ากินเนื้อลูกแพะเยอะเกินไปนะ นี่รู้ทันนะ
เข้ามาเลย
เชื่อที่น้าเขาบอกนะ แค่นี้แหละ
บาย จุ๊บ
(ฟังโกเรีย, เดวิด ซิลเวียน)
ตีเลย
โฮเซ่
ก่อนจะมาเป็นบาทหลวง
เคยตกหลุมรักไหม
ระวังชามด้วย เดี๋ยวก็หกหรอก
ไหนดูซิ
เทลงไปเลย
อร่อยแน่นอน
ชิมสิ
อร่อยมาก มันฝรั่งสุกกำลังดีเลย
เดี๋ยวพักไว้ก่อน แล้วตามพ่อมา พ่อจะเล่าอะไรให้ฟัง
ดูนี่นะ
นี่อะไรเหรอ
รอเดี๋ยว
นี่
โอ้โฮ
นี่อะไรเนี่ย
- นี่มันอะไรกัน - เรื่องอื้อฉาวไงล่ะ
ชายผู้ตกเป็นข่าวฉาว
ถ้าเธอจัดจ้านก็โทรมา แต่ถ้าไม่…
- แล้วจะทำไงได้ล่ะ - แล้วจะทำไงได้ล่ะ
เขาชื่ออาลอนโซ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เอดส์ เหมือนคนอื่นๆ
เขาเป็น… คุณกับเขา…
ใช่
เขาคือรักแท้ของพ่อ
เสียใจด้วย
มันก็…
แล้วเธอล่ะ
พรุ่งนี้มีนัดกับซานติอาโก โกเมซ-อาเรญาโน
ก็ดีแล้ว
แต่…
เธอไม่ได้มาที่นี่เพราะเขา
เธอบอกว่ามีคนที่ทำให้ประหลาดใจในทางที่ดี
- คนนั้นเป็นใคร - นักกายภาพบำบัดของย่า
ฉันไม่เข้าใจเลย
อีกเดี๋ยวฉันต้องไปเจอเขา
เคยอ่านเรื่อง "เฮนรี่กับจูน" ไหม
ไม่ ใครเขียน
อานาอิส นิน
นางไม้ที่เขียนหนังสือได้อย่างกับปีศาจ
เธอเอากับคนที่มงต์ปาร์นาสไปครึ่งเมือง ในช่วงสงครามโลกทั้งสองครั้ง
สุดยอดมาก พ่อชอบมาก
เดี๋ยวเธอก็จะชอบด้วย ดูนะ
อ่านตรงนี้สิ
"การได้รักและได้เป็นอิสระไปพร้อมกัน ช่างงดงาม"
แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงฝรั่งเศสยุค 30 ที่มงต์ปาร์นาส
ฉันเป็นครูคำสอนจากปัมโปลนา
เอาหนังสือเล่มนี้ไปอ่านนะ คุณครูคำสอนจากปัมโปลนา
แล้วเราค่อยมาคุยกัน
ตอนอายุ 13
ข้าได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้า ที่คอยช่วยเหลือและชี้ทางให้ข้า
พระสุรเสียงนั้น
ดังขึ้นในตอนเที่ยง
ในฤดูร้อน
ในสวนของบิดาข้า
ตั้งแต่นั้นมา ข้าก็ไม่ได้เดินอยู่ลำพัง
หรือไร้ที่พึ่ง
ข้าจะไม่หวาดกลัวการพิพากษาของมนุษย์
และเมื่อมีพระเจ้า ข้าจะยอมรับเปลวไฟนี้ที่ข้าต้องแบกรับไว้จนสิ้นชีวี
จงเก็บเถ้ากระดูกของข้าไว้
หัวใจของข้าได้ยินเสียงเหล่าทูตสวรรค์แล้ว
ตายแล้ว ที่รัก เธอมาจริงๆ ด้วย
- ไม่อยากเชื่อเลย ชอบไหม - ชอบ
- ไม่ชอบล่ะสิ - ชอบ
- ไม่ชอบเลยสักนิด - ชอบมาก
จริงนะ
พอน่า เขาก็ต้องชอบอยู่แล้ว
เขาก็บอกอยู่นี่ไงว่าชอบ
ไปกินเบียร์กันนะ
ฉันชื่ออาเน
ฉันอาเดลา ยินดีที่ได้รู้จัก
- เรารู้ว่าเธอเป็นใคร - ไง เป็นไงบ้าง
เบียร์ไหม ไปด้วยกันไหม
นี่เลย
หมดแก้วนี้ฉันจะกลับนะ
ไม่ได้ อย่าโง่น่า
เป็นคนที่ไหนเนี่ย
หนึ่ง สอง สาม
ชอบไหม
แล้วตาหนูก็ถามฉันว่า
"เลือดจริงๆ เหรอฮะ เราต้องดื่มเหรอ"
ฉันก็ตอบว่า "จะเป็นเลือดจริงได้ไง ฮาเวียร์"
"อย่ากะโหลกหนาสิ"
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นหรอก
ฉันก็อธิบายเรื่อง การแปรสภาพศีลมหาสนิทให้เขาฟัง
แต่ตาหนูก็ร้องไห้ใหญ่เลย
- ฉันไม่รู้เนื้อเพลง - อะไรนะ
- เนื้อเพลงน่ะ ฉันไม่รู้เนื้อ - เนื้อเพลงอะไร
เข้ามาไหม
- รอตรงนี้นะ - โอเค
มาสิ
ผลงานนิรนาม จากต้นศตวรรษที่ 20
เลียนแบบแนวของกุยโด เรนี
สวยจัง
เห็นส่วนที่สะอาดไหม แทบจะทั้งใบหน้าเลย
นั่นอะไรน่ะ นั่นของจริงเหรอ
ใช่ มีคนเอามาที่นี่เพื่อบูรณะ
- อะไรนะ - เป็นธรรมเนียมน่ะ
- ระวังนะ มันเปราะบางมาก - โอเค
ระวัง
อิซาเบล ขอล่ะ
อิซาเบล
อิซาเบล ขอล่ะ หยุดเถอะ
มาสนุกกันหน่อยไหมจ๊ะ
พอแล้ว ถอดออกเถอะ
สุดยอด
อะไร
ลูเซียทำลิปสติกเลอะเธอตอนที่บอกลาแน่เลย
แต่ก็ดูดีนะ
ว้าย ตกใจหมดเลย
ตกใจหมดเลย
- ฮัลโหล - อาเดลา
ดึกดื่นป่านนี้ทำอะไรอยู่นั่นน่ะ มีอะไรรึเปล่า
ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อ หนูแค่อยากทำงานต่อหน่อย
เฮซุสที่เป็นคนขับแท็กซี่ขับผ่าน แล้วบอกว่าร้านเปิดอยู่
เขาเลยโทรหาพ่อ
- อย่าเพิ่งไป - อะไร
- ขอบคุณนะ - พูดอะไรของลูกน่ะ อาเดลา
ลูก ฟังอยู่ไหม กลับบ้านเร็ว
อาเดลา นี่เที่ยง 15 นาทีแล้วนะ ได้ยินไหม
ซานติอาโกอยู่กับพ่อ เขาบอกว่าจะมารับลูก
วันนี้ต้องดื่มกันให้เมานิดๆ นะ
ฉันมีอะไรจะให้ดู เธอต้องดีใจแน่
ไม่จริง
ไปได้มาจากไหน
ฉันเป็นคนวาดหน้าปก
เหลือเชื่อใช่ไหมล่ะ
ดูสิ ฮาเวียร์ราดาปี 1988
ดูนี่ นี่ฟราน
คนที่ถือกระติกน้ำคือไมเต้
ส่วนคนนี้…
- ชื่ออะไรนะ - นั่นเหรอ
- ยูเซบิโอ เซบี - เซบี จริงด้วย
ว้าว
- ช่วงเวลาดีๆ - ใช่
รู้ไหมว่าภาพความทรงจำที่ชัดเจนที่สุดของฉัน จากตอนนั้นคืออะไร
เธอ ตอนกลางคืน
กับแก้วชาร้อนที่ไม่รู้ว่าใส่ชาอะไร ยืนอยู่ตรงประตูที่พัก
ชาคาโมมายล์
ตอนนี้ก็ยังดื่มอยู่ ย่าฝึกจนติดเป็นนิสัยน่ะ
ฉันเห็นเธอที่หน้าต่าง
เธอดูโตกว่าเพื่อนคนอื่นสัก 20 ปีได้
(เราจะกลับมาใหม่ปีหน้า)
ฉัน…
อะไร
ฉันคลั่งไคล้เธอมากนะ
ถ้าเธอบอกฉันตั้งแต่ตอนนั้นก็ดีสิ
ตอนนั้นฉันมันโง่ อาเดลา ใครไม่โง่บ้าง
ไม่ใช่ ซานติ
เธอมีสถานะ
โธ่ วิ่งเร็ว วิ่ง
วิ่ง ทางนี้
อาเดลา ฉันชอบเธอมาก
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเจ็บปวดไหม
ถ้าเธอไม่ว่าอะไร…
ฉันไม่รู้อะไรเลย
ขอโทษนะ
ฉันต้องไปแล้ว
- เมอร์รี่คริสต์มาส อาเดลา - เมอร์รี่คริสต์มาส อาเดลา
เมอร์รี่คริสต์มาส
เนื้อล่อนออกจากกระดูกเลย
เขาเลือกเนื้อคุณภาพดีให้ฉันตลอด
- จริงด้วย อร่อยมากเลย - ดีมาก
มาดูกันว่าพิธีมิสซาเที่ยงคืนคืนนี้จะเป็นยังไง
เป็นครั้งแรกของบาทหลวงคนนี้ด้วย
ข้อมืออ้อนแอ้นแบบนั้น เดี๋ยวก็ทำขนมปังหล่น
ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าเขามาประจำที่นี่ได้ไง
- ของขวัญชิ้นใหญ่จากท่านบิชอป - ใช่
ลูก ก็แค่ล้อเล่นขำๆ
ไม่เห็นขำ
เดี๋ยวแม่ทำเอง
ให้แม่ทำ
ลูกเช็ดนะ
อาเดลา แม่รู้ว่าช่วงนี้เราพากันตึงเครียด
แม่แค่กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับลูก หรือลูกอาจจะเจ็บ
แค่คิดก็กลัวแล้ว
- นี่จ้ะ - แม่
หนูต้องไปหาหมอสูติฯ
เรื่องนี้อีกแล้วเหรอ
พอ เดี๋ยวหนูทำเอง
อยากทำอะไรก็ตามใจ
"เมื่อจิตวิญญาณของข้าพระองค์อ่อนระอา พระองค์ทรงรู้จักทางของข้าพระองค์
"ขอทรงมองทางขวาข้าพระองค์ เพราะไม่มีใครเหลียวแลข้าพระองค์"
"ข้าพระองค์ไม่มีที่หลบภัย"
"ไม่มีใครห่วงใยข้าพระองค์"
"ขอทรงฟังเสียงร้องทูลของข้าพระองค์"
"ขอทรงช่วยกู้ข้าพระองค์ให้พ้นจากผู้ข่มเหง เพราะพวกเขาแข็งแรงเกินกำลังข้าพระองค์"
(อานาอิส นิน เฮนรี่กับจูน)
(มีหนึ่งข้อความ)
"เมอร์รี่คริสต์มาสนะ ที่รัก"
"วันส่งท้ายปี พวกฉันจะไปบาร์ที่ไปวันนั้นกัน แต่งแฟนซีด้วย"
"อยากมาด้วยไหม ฉันอยากเจอเธอนะ"
"อิซา"
สวัสดีตอนเช้าครับ อีกไม่กี่ชั่วโมง เราก็จะบอกลาปี 1999 กันแล้ว
คืนนี้เราจะได้เห็นกันว่า เจ้าปัญหาวายทูเคที่พูดถึงกันไม่รู้จบจะเป็นยังไง
จะเกิดอะไรขึ้นในไม่กี่นาทีแรกของสหัสวรรษใหม่
บ้าเอ๊ย
- ฮัลโหล - อาเดลา นี่โฮเซ่
มาเจอกันหน่อยสิ
มาด้วยกันหน่อยสิ
จะไปไหน ฉันต้องกลับไปกินข้าวเย็นที่บ้าน
มาเถอะน่า
หล่อน ไม่ทันจะเที่ยงคืนก็เมาแล้วเหรอ
เวลาที่เหงาจนทนไม่ไหว
พ่อจะมานั่งดูพวกเขาตรงนี้
ไม่เคยเข้าไปหรอก แต่…
แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
รู้สึกเหมือนได้แนะนำครอบครัวให้เธอรู้จักเลย
ดูมีความสุขดีนะ
ตอนนี้น่ะใช่ พ่อรับรอง
การได้เจอที่ที่เรียกได้ว่า เป็นที่ของเรา บ้านของเรา
ได้อยู่กับคนของเรา ไม่มีอะไรสู้ความรู้สึกนี้ได้
แล้วเป็นไง
ซานติอาโกจูบฉัน
ฉันชอบมาก
มากเลย
แต่พอหลับตา
ใบหน้าของเธอคนนั้นก็โผล่ขึ้นมาในหัว
หมอนวดจอมแก่นคนนั้นใช่ไหม
ใช่ อิซาเบล
เวลาอยู่กับซานติอาโก
ฉันรู้สึกว่าตัวเองสวย
แต่เวลาอยู่กับอิซาเบล
ฉันรู้สึกเป็นอิสระ
และฉันไม่เคยเป็นอิสระมาก่อนเลย
ฉันเคยทำให้ตัวเอง
หายไปจากสายตาคนอื่นได้ โฮเซ่
อยู่คนเดียวอย่างแท้จริง
ฉันไม่สนใจอะไรเลย
ร่างกาย ภาวะมีลูกไม่ได้
ยารักษา…
ทุกสิ่งที่ฉันไม่รู้เกี่ยวกับตัวเอง
แต่ตอนนี้
ตอนนี้ฉันอยากใช้ชีวิตจริงๆ
อยากให้มีคนมาสัมผัส
อยากให้มีคนมาสัมผัสเยอะๆ เข้าใจไหม
แค่คิดว่าจะได้เป็นเจ้าของชีวิตตัวเอง ฉันก็รู้สึกคลื่นไส้แล้ว
อาเดลา ที่รัก
ชีวิตคือความหลงใหล
ตั้งแต่พระคริสต์ไปจนถึงโมนิกา นารันโฆ
และเมื่อเธอข่มความหลงใหลไว้ ก็เท่ากับข่มชีวิตตัวเองไว้
และความรู้สึกดีๆ ก็จะกลายเป็นความขมขื่น
อย่าปล่อยให้ตัวเองขมขื่นไปทั้งชีวิตเลย
- ตอนนี้ก็ขมขื่นแล้ว - ก็เลิกซะ
ตอนนี้เลย
พรุ่งนี้ก็ได้
แต่อย่าช้ากว่านั้น
ความกลัวที่เธอมีตอนนี้ยังไม่มากพอ
เธอต้องกลัวกว่านี้
ต้องการมากกว่านี้ มากกว่านี้ทุกอย่าง
ฟังนะ
ตอนที่…
ตอนที่อาลอนโซจากไป
สิ่งที่เดียวที่พ่อเหลืออยู่คือความมืดมนที่ดิบเถื่อน
และพ่อก็กลัวมาก
กลัวมากๆ
แต่ชีวิตที่ได้ใช้ร่วมกับเขา
ชีวิตที่ได้ใช้มาก่อนที่จะเจอเขา
ความเสี่ยงที่เคยเผชิญ บาปที่เคยก่อ
ที่เคยทำให้พ่อมีความสุขมาก
ทั้งหมดนั้นมันห่อหุ้มพ่อไว้เหมือนผ้าห่ม
มันปลอบประโลมพ่อ
และในตอนที่ตกต่ำที่สุด
พระเจ้าก็ทรงปรากฏกายขึ้น เป็นผลจากการใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือย
บูม
และพระองค์ก็เติมเต็มทุกอย่าง
ทุกอย่างเลย
มันเหมือนกับว่า…
เหมือนได้เอากับผู้ชายทุกคนในชีวิตพร้อมๆ กัน
พ่อจะไม่โกหกนะ
เพราะพ่อก็ยังคิดถึงอาลอนโซมาก
พ่อไม่ได้ไร้ความเศร้าซะทีเดียว แต่…
ตอนนี้พ่อไม่ได้ตัวคนเดียวอีกแล้ว
ที่โบสถ์ พ่อรับใช้พระองค์
แต่เมื่อมองไปที่ประตูบาร์นั้น
พ่อก็เห็นพระองค์
สวัสดีปีใหม่นะ ที่รัก
แต่ฉันไม่มีชีวิตแบบนั้นที่จะคอยปลอบประโลมฉัน
- ฉันไม่มีผ้าห่มแบบนั้น - งั้นก็หาสิ
ไปหาให้เจอ ลองผิดลองถูก
เลอะเทอะบ้างก็ได้
จริงๆ แล้วเธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าต้องทำอะไร
ทำเลย ทำให้ใครสักคนผิดหวัง
ให้ตายสิ ทำให้พวกเราทุกคนผิดหวังก็ยังได้
ทิ้งพวกเราไว้กลางทาง ทำอะไรที่มันแรงๆ แบบไม่มีใครคาดถึง
ทำเลย ที่รัก
ทำเลย
สวัสดีปีใหม่ คุณพ่อ
สวัสดีปีใหม่ ลูก
เฮ้
อาเดลา
มาเร็ว เหล้าช็อต
เธอๆ
อะไร
อาเดลา
เดี๋ยว อาเดลา เดี๋ยวก่อน
อาเดลา
อาเดลา เดี๋ยวก่อน
อาเดลา รอก่อน ขอร้องล่ะ เป็นอะไรไป
- ฉันอยากกลับ อิซาเบล - ก็ได้ แต่ฟังฉันก่อน
ที่เธอเห็นมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย ไม่…
ฉันอยากเจอเธอจริงๆ นะ ที่รัก จริงๆ
ฉันผิดเอง อิซาเบล ไม่เป็นไร ปล่อยฉันไปเถอะ
สุขสันต์วันปีใหม่
สุขสันต์ปี 2000 นะ ทุกคน
สวัสดียามค่ำจ้ะ
- ขอเข้าไปได้ไหม - ได้ค่ะ ย่า เข้ามาเลย
ดูสิ นี่ป้ามาร์กา พี่สาวย่า
กับเออร์เนสตินาพี่สาวคนโต ตอนนี้อยู่บนสวรรค์แล้ว
คนเรียกพวกเขาว่าสาวหล่อ
ทั้งสองมีลูกไม่ได้ ไม่มีประจำเดือน
แต่ตัวสูง แข็งแรง
- เหมือนหนู - ใช่
เหมือนหนู
แม่ไม่เคยเล่าให้ฟังเลย
แม่หนูรักหนูมากนะ
แต่เขาก็กลัวมาตลอดตั้งแต่หนูเกิดมา
แม่เขาทำดีที่สุดแล้ว
ทำตามที่ถูกสั่งสอนมา
เหมือนย่า เหมือนเราทุกคน
พวกเขามีความสุขไหม
ก็สุขบ้าง ทุกข์บ้าง
พวกย่าไม่ได้ทำให้ชีวิตพวกเขาง่ายนัก
ไม่ได้แต่งงาน
แต่ก็ได้รับเงินมรดก
ไม่มีใครเข้าไปวุ่นวายในบ้าน
ซึ่งก็ไม่เลว
บนเตียงก็ไม่มี
ย่าฉลาดจัง
ฉลาดไม่พอ
ตอนนี้ย่าเข้าใจพวกเขาแล้ว เพราะหนูนั่นแหละ
แต่มันก็สายเกินไป
คราวหน้าถ้ามีใครเรียกหนูว่าม้า
จำไว้นะว่าหนูมาจากครอบครัวของม้าแกร่ง
มองไม่ค่อยเห็นหรอก แต่ถ้าดูที่เยื่อเมือก
จะเห็นรอยแผลเป็น
ผมคงไม่ทันสังเกต อังเคล
ลักษณะรูปทรงสุดยอดมาก
เสร็จแล้ว อาเดลา ลุกขึ้นได้
มีอะไรก็เรียกได้นะ คาร์ลอส
ขอบคุณมากนะ อังเคล
- ไปนะ - แล้วจะติดต่อไป
แต่งตัวเถอะ หมอจะรออยู่ที่ห้องทำงาน
เอาล่ะ อาเดลา
หมอจะพยายามอธิบายให้ชัดเจนที่สุด
เหตุผลที่เธอไม่มีประจำเดือน และไม่สามารถตั้งครรภ์ได้
เป็นเพราะเธอไม่มีมดลูก
เธอเกิดมาโดยไม่มีมดลูก และไม่มีรังไข่
แต่มีต่อมเพศอยู่ข้างในแทน
ต่อมเพศข้างใน
อัณฑะ
ใช่ แต่มันไม่เคลื่อนลงมา
ปกติแล้วอัณฑะของเด็กผู้ชาย จะเคลื่อนลงมาช่วงปลายของการตั้งครรภ์
แต่… เดี๋ยวนะคะ คุณหมอ
หมอบอกว่า "เด็กผู้ชาย"
- หมายความว่ายังไง - ฟังก่อนนะ
หมอไม่ได้บอกว่าเธอเป็นผู้ชาย
เธอมีช่องคลอด ถึงจะสั้นแต่ก็มี
จากการตรวจ เรายืนยันได้ว่า
เธอน่าจะเกิดมาพร้อมกับ คลิตอริสที่มีขนาดใหญ่กว่าปกติ
และได้รับการผ่าตัด เพื่อปรับรูปลักษณ์ของอวัยวะเพศให้ดูปกติ
ซึ่งหมอตอนนั้นก็ทำได้ดีมาก
ทำกันเป็นปกติเหรอคะ
เกือบทุกเคส
หมอของเธอคงคุยกับพ่อแม่เธอ แล้วก็ตัดสินใจ
ซึ่งเป็นขั้นตอนปกติของเคสที่มีภาวะเพศกำกวม
- ภาวะเพศกำกวม - ใช่
อาเดลา มันพบได้บ่อยกว่าที่เธอคิดนะ
แล้วต่อมเพศข้างใน…
- ยังอยู่ไหม - ไม่แล้ว
น่าจะถูกเอาออกไปตอนวัยรุ่น
ปกติจะทำเพื่อป้องกันเนื้องอกหรือโรคอื่นๆ
ฉันเคยผ่าตัดตอนอายุ 14
แต่เขาบอกว่าเป็นไส้เลื่อน
เธออาจจะเป็นไส้เลื่อนจริง
แล้วเขาก็ผ่าตัดเอาส่วนนั้นออกไปพร้อมกัน
แต่นั่นคือการตอนนะ
คำนั้นแรงไปนะ อาเดลา
พวกเขาควรบอกความจริงกับเธอ
และพูดกันตรงๆ หมอที่ดูแลเธอ ก็ไม่ได้ติดตามอาการอย่างละเอียด แต่…
หมอคงไม่ใช้คำนั้น
แต่มันก็คือการตอนอยู่ดี
แล้วฉันต้องทำยังไง
ทางที่ดีที่สุดคือลืมมันไปซะ แล้วใช้ชีวิตต่อ
ถ้าอยากมาตรวจสุขภาพที่นี่ก็มาได้
ถ้าฉันหยุดกินเมริเอสตรา จะเกิดอะไรขึ้น
หมอไม่แนะนำ ร่างกายต้องการฮอร์โมน
ถ้าไม่มีการผ่าตัดตอนนั้น ไม่มีการรักษา ตัวฉันจะเป็นยังไง
ตัวตนที่แท้จริงของฉันจะเป็นยังไง
อาเดลา อย่าไปนะ
อย่าไป
แม่คือที่พักพิงของลูก
(มาดริด)
(มิถุนายน 2000)
"น่าจะถึงเวลาที่เราโทรหากันได้แล้วนะ"
"หวังว่าเธอจะยังสบายดี และตอนนี้คงได้ดูแลบาร์แล้ว"
"พ่อคิดถึงเธอมาก"
"โฮเซ่"
"ป.ล. พ่อฝันแปลกๆ ใจไม่สงบเลย"
"ฝันว่าอยู่ในมิติประหลาด
ถูกล้อมรอบด้วยเปลวไฟ ที่สร้างขึ้นมาเพื่อแผดเผาความรื่นรมย์"
"มีทูตสวรรค์ปรากฏกาย หรืออาจจะเป็นอัครทูตก็ได้ ไม่แน่ใจ"
คดีวานนิงคอฟเป็นที่รู้จักกันในพื้นที่ ในชื่อ "คดีแม่ทูนหัวฆาตกร"
และได้ก่อให้เกิดความโกรธแค้นในหมู่เพื่อนบ้าน
ขณะที่มารีอา โดโลเรสถูกควบคุมตัวเคลื่อนย้าย
กองกำลังรักษาดินแดน และตำรวจแห่งชาติฟูเอนกิโรลา
ต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการรุมประชาทัณฑ์
โกหกไม่หยุด ผู้หญิงน่าสงสารคนนั้นต้องติดคุกแน่เลย
พวกนั้นรวมหัวกันเล่นงานเขา
แม่ของเด็กก็เอาแต่พูดให้ร้ายเขา ทุกครั้งที่มีโอกาส
ยัยแม่คนนั้นคงเสียสติไปแล้วล่ะ ที่ลูกจากไป
แถมในใจยังขมขื่นอีก
หัวใจที่แตกสลายกัดเจ็บยิ่งกว่าสุนัขล่าเนื้ออีกนะ
ว่าไหม เด็กน้อย
เวลาที่ฝูงชนเดือดดาลเล็งเป้าไปที่ไหน
ที่จริงก็แค่อยากทำร้ายผู้บริสุทธิ์สักคน ด้วยเหตุผลอื่นที่ซ่อนอยู่
จำไว้นะ อิซิโดโร
แค่ต้องรับออร์เดอร์ทั้งวันก็เหนื่อยพอแล้ว
- เอาอะไรอีกไหม แพทตริ - ไม่แล้วจ้ะ ขอบคุณ
- ทั้งหมดเท่าไหร่ - ทาปาสสอง โค้กหนึ่ง
ห้าร้อยห้าสิบ
อาเด ถ้ามีเวลา ขอคุยด้วยหน่อยนะ
ไว้เจอกันนะทุกคน
ให้ตายสิ ฉันไม่รู้จะขอยังไง นายถึงจะยอมเอาบัตรประชาชนมาให้ฉัน
ถ้ามีการตรวจ ฉันซวยแน่
อย่าให้ได้พูดอีกนะ
พรุ่งนี้นายต้องเอามา
ถ้าไม่เอามา ฉันจะจ้างคนอื่นแทน
ขอโทษนะ
แพทตริเซีย ให้ช่วยไหม
ไม่เป็นไร ขึ้นง่ายกว่าลง
ฉันจะหยิบให้
คุณต้องฉี่นะ
แล้วบอกให้อันโตนิโอล้างนกเขาบ่อยๆ ด้วย
ได้ ขอบคุณนะ
เริ่มเห็นผลของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนแล้วสินะ
ขอสองกล่อง
เอ้านี่ สองกล่อง
- ยังไม่ได้ใบสั่งยามาเหรอ - ยังเลย
ฉันไม่ปล่อยให้เธออยู่โดยไม่มียาหรอก
แต่เธอต้องขอใบสั่งยาจากหมอมาให้ได้นะ
เอ้านี่ พากันแสดงผลเร็วดีนะ
ฉันเคยเห็นหนุ่มล่ำบึ้กในหนังโป๊บางคน…
คนละเรื่องกับตอนที่เพิ่งเริ่มใช้ฮอร์โมนเลย
สองเดือนรู้เรื่อง
- บาย - บาย
สวัสดีจ้ะ
แล้วฉันก็รออยู่นี่
หล่อนมันไร้ยางอาย
ไม่อยากเชื่อว่าหล่อนจะทำแบบนั้น สักวันจะไม่เศร้าจนมาฆ่าฉันเหรอ
- จะไปไหนเอ่ย - มานี่ไหม
จะไปไหน
ฮัลโหล
อาเดลา ลูกแม่ นั่นลูกใช่ไหม ลูกโอเคไหม
พูดกับแม่หน่อยนะ
สวัสดี
ไง เป็นไงบ้าง
ก็ดี ขอไปนอนก่อนนะ
นี่ อาเด เราอยากคุยด้วยน่ะ มานี่หน่อยได้ไหม
ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม ฉันเหนื่อยมากเลย
ฟังนะ อาเด เราพยายามแล้ว
เราทุกคนร้อยพ่อพันแม่ นายเองก็มีปัญหาของนาย
แต่อังเฆลล่ากับฉันมองการอยู่ร่วมกันอีกแบบ ซึ่งไม่ใช่แบบนี้
เราไม่รู้จะเข้าหาเธอยังไง
ต้องขอโทษด้วยนะ แต่บางทีที่นี่อาจไม่เหมาะกับเธอก็ได้
ถ้าเราทำอะไรให้ไม่พอใจก็บอกกันได้ แต่สถานการณ์แบบนี้มันไม่ไหว
ฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้
พระเจ้าช่วย แค่นี้เนี่ยนะ
ไม่คุยกับเราอยู่ครึ่งปีเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ
ไม่อยากเชื่อ
ขอโทษ
ขอโทษอะไร อาเด
อะไร คิดว่าฉันชื่อ "แมวเหมียว" จริงๆ เหรอ แมวเนี่ยนะ
คิดว่าแม่ฉันมีนมแปดเต้าและร้องเหมียวๆ เหรอ
ไม่
แล้วคิดว่าเราเป็นใคร
นายเคยเห็นฉันหิ้วผู้ชายมา หิ้วผู้หญิงมา หิ้วมาทั้งชายหญิง
- ได้อะไรก็เอาหมด - แล้วยัยคนนี้
นางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นพ่อของลูกนาง
จริง
หนึ่งในสามคนนั้นแหละ
สองคนจากบ้านเกิดฉัน อีกคนเป็นฮิปปี้จากเยอรมนีที่กินนอนในถ้ำ
- ขอบอกแค่นี้พอ - หวังว่าจะไม่ใช่ฉันนะ
อาเด ที่รัก
เรารู้อยู่แล้ว
เราเดาได้น่ะ และเราไม่สนใจหรอก
นั่นคือเหตุผลที่เราให้เธออยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ
เธอเหมาะกับบ้านนางโลมหลังนี้นะ
ใช่ไหม ลูกแม่
เขามีหนังสือบางประเภทอยู่ที่บ้าน ซึ่งวันนึงทางศาสนจักรต้องไม่เงียบแน่
เขาเป็นบาทหลวงจริงเหรอ น้ำเสียงแบบนั้นน่ะนะ
หล่อมากด้วย
ฉันชอบ
ฉันตกใจเรื่องร้านขายของโบราณมากกว่า
แต่พอดูเธอแล้วมันก็เข้าเค้าอยู่
หงุดหงิดนะเนี่ยที่เธอน่าสนใจขนาดนี้
- โอเค - อิ่มแล้วเหรอ
แล้วพวกเธอล่ะ
เธอชื่อจริงว่าอะไร แมวเหมียว
เรายังไม่สนิทกันขนาดนั้น
ฉันมาจากทาโครอนเต เทเนริเฟ
ขออภัยขอรับ ท่านมาร์ควิส
ทำงานที่บ้าน ใส่การ์ดเชิญลงซอง
ประกอบปากกา ทำทุกอย่างนั่นแหละ
- แล้วครอบครัวเธอล่ะ - ก็เหมือนเธอนั่นแหละ
ฉันรักพวกเขา พวกเขาเป็นคนดี
ฉันกลับบ้านได้ถ้าอยากกลับ
แต่ฉันต้องยอมรับเงื่อนไขบางอย่างที่ฉันรับไม่ได้
แล้วของเธอล่ะ
พ่อฉันเป็นช่างไม้ เป็นฟาสซิสต์หัวรุนแรง
แม่ฉันเป็นโฉมงาม
และฉลาดมาก
แต่ดันพลาดไปแต่งงานกับสัตว์ป่า
ฉันคุยกับแม่ทุกอาทิตย์ กับพ่อไม่คุย
เธอเป็นนักบูรณะศิลปะไม่ใช่รึไง
จับเบาๆ เหมือนจับพู่กันน่ะ
สูดเข้าไป ให้เหมือนเพิ่งหลบเลี่ยง พันธะสัญญาที่ไม่อยากรักษามาได้
นั่นแหละ
ไหนดูสิ
รูปถ่าย
สวยนะ
มวนแรกเลยใช่ไหมล่ะ
ทุกคน เมื่อกี้เราดราม่ากัน
จนฉันลืมบอกเรื่องสำคัญไปเลย
วันนี้ฉันตกงาน
และมีเงินจ่ายค่าเช่าอีกแค่สองเดือน
ฉันกับเขารู้จักแต่ความไม่แน่นอน เธอจ๋า
สองเดือนนี่นานมากนะ
เดี๋ยวก็มีโอกาสเข้ามา
มีแน่นอน
- เข้ามาเลย ทุกคน - ไปกันเลย
ดี
ไม่จ้ะ เธอจ๋า ไม่
คืนนี้เป็นบทแรก ของการค้นหาช่วงเวลาที่หายไปของเรา
วันนี้เธอต้องไปกับฉัน
อะไรบางอย่างที่แวบผ่านไป ดูเหมือนไม่จริงแท้
สาวๆ วัยทองของฉัน
เหมือนแสงวาบจากไฟฟ้า
ที่อาจฆ่าเราได้…
อลานา
เป็นไงบ้าง
สวยจึ้งมาก ไม่เจอกันนานเลยนะ ไง
ไว้เจอกัน ฉันจะพาเขาดูรอบๆ
โอเค
โยกูรินา นมหลายเต้าจัง
รสชาติเหมือนนมด้วยนะ ไง
ที่อาจฆ่าเราได้…
โรเบอร์ตา
ที่รัก
นางหมกมุ่นเรื่องเพศ ยืนหนึ่ง
ลา โพรฮิบิดา
พอแล้วจ้ะ ขอบคุณนะ
ไปทักทายกันเถอะ ไม่ต้องกลัว เพื่อนกัน
โพรฮิบิดา
- ไง - ว่าไง
แล้วเกย์คนนี้ใคร
ฉันชื่ออาเด
- "อาดี" เหรอ - อาเด
อ๋อ อาเด เหมือนคำว่า "แอด"
ก็นะ ถ้าอยากขาย ก็แอดเลย
เอาอะไรไหม ฉันทอดไข่ให้ไหม
กินมาแล้วจ้ะ
- ไว้เจอกันนะ - ได้สิ
นางจะทอดไข่ให้จริงๆ นะ
ดื่มอะไรไหม
คริส
- ไงจ๊ะ น้องเหมียว - ไง เจ้าหญิง
- ว่าไง รูปหล่อ - เธอล่ะ
- ดื่มอะไรดี - วอดก้ากับเลมอนสองแก้ว
เกย์หน้าใหม่เหรอ
เป็นไงบ้างจ๊ะ ฉันชื่อคริสติ
- ยินดีต้อนรับสู่โรงพยาบาลบ้า - เทลงไป อย่าขี้เหนียว
น้องเหมียว ฉันตามใจเธอจนเสียคนแล้วเนี่ย
ขอบคุณนะ น่ารักที่สุด
เอาบุหรี่มาแล้วจะให้กินฟรี ฉันเหนื่อยไม่ไหว
- ได้เลย - ไปสนุกให้เต็มที่นะ
นี่ไม่ได้มีสี่มือนะ
มีสองมือ ไม่งั้นไม่มาอยู่นี่หรอก
สองคนนั้นเรียกฉันว่า "เกย์" ทั้งคู่เลย
เลียสิ
"เกย์" เป็นคำเดียวในภาษาเรา
ที่เป็นได้ทั้งเอกพจน์ พหูพจน์ เพศชาย เพศหญิง เป็นกลาง…
เกย์คือความฝัน
ไม่น่าใช่นะ
งั้นเหรอ
หุบปากไปเลย นังเกย์ เดี๋ยวจะเล่าอะไรให้ฟัง เธอไม่เชื่อแน่
เห็นไหม
ไม่ได้คุยกับพวกหล่อนจ้ะ อย่าหลงตัวเอง
เพลงโปรดฉัน
เต้นกันไหม
ขอทางหน่อย เพลงนี้เลิศ
เธอ
ที่เธอต้องทำ
คือ
แต่งตัวและออกไป
กับคนสมัยใหม่
ไปเต้นในดิสโก้เทค
เธอควรมี
ใบปริญญา
ที่นี่ เธอไม่ต้องเอาใจใครทั้งนั้น
เต้นกันไหม
ถ้าอยากไปถึงจุดหมาย
สิ่งที่ต้องทำ
คือใส่เสื้อโค้ตกลับด้าน
และสิ่งที่ต้องทำ
คือสมัครเรียนคอร์สภาษาอังกฤษ
สิ่งที่ต้องทำ สิ่งที่ต้องทำ
สิ่งที่เราต้องทำ
คือมีสไตล์เป็นของตัวเอง
อย่าถอดใจที่จะทำอะไร
เพราะกลัวว่าคนอื่นจะพูดถึงเรายังไง
และสุดท้าย ต้องดูแลมิตรแท้ให้ดี
ไหน…
รู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงใคร
ฉันหมายถึงเรื่อง เรซินสังเคราะห์ของแจ็กสัน พอลล็อก
ฉันงงไปหมด นี่เป็นสารานุกรมเหรอ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
- ฝันดีนะ - ฝันดี
มานี่สิ อย่านอนคนเดียว
อะไรนะ
อย่านอนคนเดียว มานี่
รามอน บิเซนเต้
แมวเหมียวน่ะ นั่นชื่อจริงเขา
- ใครน่ะ - ฉันแพทตริเซีย เด็กน้อย
- ลงมาสิ - แพทตริเซีย
มาทำอะไรที่นี่ ใครบอกที่อยู่ฉัน
อิซิโดโรน่ะสิ จงดีใจเถอะที่เป็นฉันมาที่นี่ ไม่ใช่เขา
เขายัวะจัด
ถ้าเขาส่งคุณมา ก็ฝากบอกด้วยว่าฉันขอโทษ หรืออะไรก็ได้
แต่ฉันจะไม่กลับไป
ใจเย็นหน่อย เด็กน้อย ช่างหัวอิซิโดโรเถอะ
ฉันมาหาเธอ
โอเค ขอบคุณนะ
แต่ชีวิตฉันตอนนี้ซับซ้อนนิดหน่อย
ฉันต้องคิด และถ้าอยากคิดให้ออกก็ต้องนอน
เธอแค่ต้องมีงานกับบัตรประชาชน
ถือ
จะไปไหนน่ะ
เรื่องบัตรประชาชนฉันช่วยไม่ได้ แต่เรื่องงานช่วยได้
เธอเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ห่วยแตกมาก
แต่ฉันเห็นท่าทางการวางตัวของเธอ สง่างาม มีมารยาท
โรงแรมหรือร้านหรูล่ะ
- ร้านขายของโบราณของพ่อ - เห็นไหม เข้าทางเลย
ฉันหาคนแบบเธอนี่แหละ
ฉันจะจ่ายให้เดือนละ 25,000 เปเซตา มากกว่าที่อิซิโดโรจ่าย คิดว่าไง
ธุรกิจอะไร
ธนาคารคาฮา มาดริดสาขาน่ารักๆ มั้ง
เมื่อคืนคงดื่มหนักจนสมองช้าสิท่า
ฉันไม่อยากหยาบคายนะ แพทตริเซีย
อาเด ฉันเป็นโสเภณี ไม่ใช่ฟาสซิสต์
พูดออกมาเลยก็ได้
ได้ แต่ฉันจะไม่นอนกับใครแลกเงิน
แล้วก็หยุดเถอะ เดี๋ยวฉันถือกระเป๋าให้
เธอจะนอนกับใครและทำไมก็เรื่องของเธอ
ฉันต้องการให้เธอทำสองอย่าง
หนึ่ง ทำงานที่แผนกต้อนรับ
ไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
สอง เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน
ทำไมถึงอยากช่วยฉันล่ะ แพทตริเซีย
เพราะที่บาร์ มีแค่เธอที่ช่วยฉันลงบันได
แท็กซี่ มาสิ ไปกันเถอะ
เริ่มงานเดี๋ยวนี้เลย ไปคลินิกกับฉัน
เดี๋ยว แพทตริเซีย ฉันตัวเหม็น ต้องอาบน้ำ ต้องดื่มกาแฟก่อนสักแก้ว
ไม่มีเวลาแล้ว แบบนี้ก็โอเค
ดูเหมือนเด็กของปาโซลินี ไปกันเถอะ
หวังว่าเธอจะสะดวกใจ เอาบัตรประชาชนให้ฉันไปทำเอกสารนะ
ได้ไหม
ได้
ขอบคุณ
ที่นี่แหละ
อรุณสวัสดิ์ แพทตริเซีย สบายดีไหม
- ไงจ๊ะ - ไงคะ แพทตริเซีย
- รอเรียกเดี๋ยวเดียวนะคะ - ขอบคุณนะ
รู้สึกผ่อนคลายมากเลย
อย่างที่ฉันต้องการเลย
เผลอหลับจนตื่นเพราะเสียงกรนของตัวเอง
อยู่นี่เอง
ฉันจะเรียกแท็กซี่ เดี๋ยวรอข้างนอกนะ
เป็นไงบ้าง
ตื่นเช้าจังเลยนะ
ฉันได้งานแล้ว
แล้วเหรอ
โห
น่าประทับใจสุดๆ
ที่ไหน
กับลูกค้าขาประจำของบาร์เก่า
ได้งานก็ดีแล้ว อามาเดโอจะขึ้นค่าเช่า
สี่หมื่นเปเซตา ไอ้เวรนั่น
อังเฆลล่าซวยแน่ ฉันก็ซวย
นี่ ฉันต้องไปแล้ว
ฉันต้องไปทำงาน
รอให้เรอก่อน แล้วช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อมได้ไหม กลิ่นแปลกๆ
อยู่ในห้องอังเฆลล่า ลิ้นชักล่าง
เข้าไปได้เลย
โอเคไหม
โอเค
ก่อนจะเปิดประตู เธอต้องตรวจสอบรายละเอียดการนัดหมายก่อน
ลูกค้าคือใคร ใครเป็นคนดูแล
ห้องไหน และลูกค้าต้องการอะไร
แล้วก็รับเสื้อโค้ตหรือสัมภาระมา
เอาไปเก็บไว้ในตู้ฝั่งตรงข้ามเคาน์เตอร์
ตรงนี้คือที่ทำงานของเธอ
ส่วนใหญ่ลูกค้าจะโทรหาเรา
เพื่อขอจองบริการ
ให้ถามชื่อลูกค้าแค่ครั้งเดียว
และห้ามทวนชื่อลูกค้า เข้าใจไหม
- ต้องถามไหมว่าลูกค้าต้องการอะไร หรือว่า… - ไม่ถาม
ห้ามถาม
ถ้าเพิ่งมาครั้งแรก ต้องส่งมาให้ฉัน ข้อนั้นสำคัญที่สุด
ลูกค้าต้องเป็นฝ่ายบอกฉันเองว่า กำลังมองหาอะไร อยากไปในทิศทางไหน
ถ้าลูกค้าไม่รู้ ฉันต้องเป็นคนแนะนำ
นี่คือห้องแวร์ซาย
มาดามเวก้าทำงานห้องนี้
ไปกัน
นี่ห้องพยาบาล
มาดามอัลแตร์ทำงานห้องนี้
แล้วนี่เอาไว้…
ห้าม…
ข้อนี้สำคัญมากนะ อาเด
ห้ามตัดสินคนที่มาที่นี่เด็ดขาด
ต้องใช้ความกล้าสูงมากนะ ที่จะยอมรับว่าเราต้องการอะไร
และฝากมันไว้ในมือใครอีกคน
มันเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์
และนี่คือห้องทำงานฉัน คุกใต้ดิน
อาเด
มีสิ่งหนึ่งที่เธอต้องจำไว้
ตั้งแต่วินาทีที่เธอเดินเข้าประตูบานนั้นมา จนกระทั่งกลับออกไป
เธอต้องเรียกฉันว่า "มิสเทรสเฟลี" หรือ "มาดามเฟลี"
เข้าใจแล้ว
นี่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เคาะประตูก่อนเปิดเข้าไปเสมอ
วันก่อนเขาให้ฉันใส่หน้ากากหมู
- เฟอร์นันโดของเราน่ะเหรอ - ใช่
สาวๆ
- สบายดีไหม คนน่ารัก - สบายดี
ฉันชอบเขามากเลย มิสเทรส
ยินดีที่ได้รู้จักนะ อาเด
ฉันก็ยินดีที่ได้รู้จัก
อาเด ลูกค้าจะเปลี่ยนชุดในห้อง
เตรียมทุกอย่างให้พร้อมก่อนที่ลูกค้าจะมา
ยูนิฟอร์มของเธออยู่ตรงนั้น มีสองชุด
อีกหนึ่งชั่วโมงเริ่มงาน
ถามได้ตามสบาย
เขาไม่เข้าใจหรอก
สาวๆ ไปกันก่อนเลย เจอกันพรุ่งนี้
- บาย - เจอกันพรุ่งนี้ อิซา
ฉันน่าจะมีโชคชะตาเป็นนักบำบัด
ให้กับหญิงสูงวัยในชีวิตเธอสินะ
ถ้าแพทตริเซียได้ยินเธอเรียกเขาว่า "สูงวัย" เขาฝังเธอทั้งเป็นแน่
ฉันจะไปทางนั้น
มาอยู่มาดริดนานแค่ไหนแล้ว
หลังจากที่เธอหายหน้าไปได้หนึ่งเดือน
สัญญาฉันที่ปัมโปลนาก็หมดพอดี
แล้วเป็นไงบ้าง
ที่รัก ฉันเล่นแบบนี้ด้วยไม่ได้
การถามไถ่เล็กๆ น้อยๆ ระหว่างคนรู้จักที่บังเอิญเจอกัน…
ฉันอาจไม่อยากบอกก็ได้ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่
เข้าใจ ฉันไม่รู้จะพูดอะไรน่ะ ขอโทษนะ
เนี่ยเหรอเหตุผลที่หายหน้ามา
ฉันไม่ได้ตัดสินนะ
จริงๆ
แต่ได้เห็นเธอลุคนี้โดยไม่ทันตั้งตัว มันก็อึ้งอยู่
ฉันเคยลองนึกภาพหลายครั้ง ว่าถ้าเราเจอกันจะเป็นยังไง
แต่ไม่เคยนึกภาพสถานการณ์นี้เลย
ก็แน่นอน
เธอมาทำไม
เพราะฉันเคยหนีแล้วครั้งนึง และไม่อยากหนีอีก
ฉันเอาเบอร์ให้เธอได้ไหม
ฉันมีแล้ว
เบอร์ใหม่
งั้นฉันก็อยากได้
บอกมาสิ
- หกห้าห้า - อืม
สามสี่ เจ็ดสอง แปดห้า
- จะให้เซฟชื่อว่าอะไร - "อาเด" ก็ได้
ไม่ต้องคิดนานเลยสินะ
- ราตรีสวัสดิ์ อาเด - ราตรีสวัสดิ์
มือเบาดีนะ
ย่าฉันเป็นโรคเบาหวานน่ะ
เริ่มงานใหม่เป็นไงบ้าง
ก็ดีนะ ปรับตัวได้เร็ว
ฉันก็ว่าเร็ว เธอทำได้ดีมาก
ดีใจนะที่เธอทำงานที่นี่
ขอบคุณ มิสเทรส
ร้านปิดแล้ว เรียก "แพทตริเซีย" ก็ได้
ไปกินข้าวเย็นที่บ้านฉันไหม
ฉันทำอาโฮบลังโกอร่อยมากนะ
ไม่ดีกว่า ขอบคุณนะ แพทตริเซีย
เอาที่สะดวกจ้ะ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ
(เกอร์ทรูด สไตน์ อัตชีวประวัติของอลิซ บี. โทคลาส)
ฮัลโหล
ฉันมาดูละครเวทีแต่ดูไม่จบ ทนดูไม่ไหว
- แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ - เปล่า มันดีมาก
นั่นแหละปัญหา ฉันทนดูไม่ได้
- ยังฟังอยู่ไหม - ฟังอยู่
ฉันเลิกคิดถึงเธอไม่ได้เลย
เหมือนกัน ไม่ตลกเลยสักนิด
เพราะฉันคิดวนอยู่นานหลายเดือน
เรื่องครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันที่ปัมโปลนา
เธอคือเรื่องเดียวที่ติดอยู่ในใจฉัน อิซาเบล
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ตอนนี้ก็ยังไม่รู้
ใช่ ที่รัก แต่ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว เพราะ…
ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
เธอก็เป็นเธอ แต่…
ฉันตกหลุมรัก ฉันไม่อายที่จะบอกเธอด้วย
ฉันตกหลุมรักครูคำสอนที่แต่งตัวสไตล์วิกตอเรียน ที่เรียบร้อยๆ คนนั้น แต่ตอนนี้ที่ฉันเห็นคือ…
ฉันไม่รู้สิ นายแบบคาลวิน ไคลน์แปลกๆ มั้ง
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี
ฟังนะ ฉันยังไม่นอนตอนนี้หรอก
แล้วเสียงเธอก็ฟังดูไม่ง่วงสักนิด
เรามาเจอกันดีไหม
นี่ กินไหม ฉันเพิ่งซื้อมา
แล้วละครเรื่องอะไรเหรอ
"เดอะเมดส์" เวอร์ชันใหม่
ได้นักแสดงหญิงที่เก่งกาจ
เธอเคยได้ขึ้นเวทีที่นี่รึยัง
ยัง แต่ก็อยากลองนะ
ฉันถึงมาที่นี่ไง มาแสดง ไม่ได้มาเป็นหมอนวด แต่…
ตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา ฉันถูกเมืองนี้กลืนกินทั้งเป็น
ฉันชอบดูเธอแสดงนะ
อย่ามาล้อกันนะ อาเดลา
ไม่สิ อาเด โทษที
เธอแค่กำลังเคลิ้มเพราะออกซิโทซิน
อย่าพูดแบบนั้นสิ
ฉันพูดจริงนะ
ฟังนะ ฉันเห็นเธอมองภาพวาดอันนั้น
ที่เธอเคยให้ฉันดู
แล้วก็พูดชื่อจิตรกรคนนั้น ชื่ออะไรนะ
- กุยโด เรนี - นั่นแหละ กุยโด เรนี
ฉันไม่เคยได้ยินชื่อเขามาก่อน
ที่จะบอกคือฉันเคยเห็นสีหน้าเธอ เวลาเธอทึ่งกับอะไรสักอย่าง
เธอไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง เวลาที่เห็นผู้หญิงที่เกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงจริงๆ
แล้วต้องเปรียบเทียบตัวเองกับเขา
ให้ตายสิ เวลาที่เขาพูดบท มันมีพลังอำนาจ
แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเบา สบาย
แล้วรูปลักษณ์ที่เราเห็นก็เปลี่ยนไปเลย เขา…
มีเสน่ห์เกินต้าน
แต่พอฉันพูดบทเดียวกัน ด้วยน้ำเสียงเดียวกัน
ทั้งที่ข้างในอัดแน่นไปด้วยอารมณ์ กลับรู้สึกว่าตัวเองอัปลักษณ์
ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่…
ฉันรู้สึกอาย รู้สึกอัปลักษณ์
- มองฝั่งนี้ก็ไม่ได้แย่นะ - โอเค
ไม่ใช่ ฉันหมายถึง…
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
ล้วนเกิดขึ้นได้เพราะความงดงามที่คนอื่นสร้างขึ้น
และแน่นอน ฉันรู้ดีว่า การเป็นคนอัปลักษณ์ในกลุ่มมันเป็นยังไง
ไม่ใช่ในความรู้สึกนะ แต่เป็นจริงๆ
คนอื่นก็บอกว่าเป็น
คนอื่นไม่รู้ห่าเหวอะไรหรอก
ก็ใช่ไง
รู้ไหมว่าฉันไปหาเพื่อนเธอที่เป็นบาทหลวงด้วยนะ
จริงเหรอ
ตอนที่เธอหายไป
เธอเคยพูดถึงเขาแค่ครั้งเดียว และตอนนั้นเธอเมาแอ๋เลย
โทษที
แต่ก็ยังดูออกว่าเธอแคร์เขามาก
แล้วเป็นไง
เขามีเสน่ห์มาก
เขาช่วยให้ฉันเข้าใจเธอมากขึ้น
เขาเขียนจดหมายมาหาเป็นระยะ ที่จริงเขารู้ด้วยนะว่าเราได้เจอกันอีก
ไม่เห็นเขาพูดถึงเลย
เขาคงรอให้เธอบอกเขาเองมั้ง
เขาให้เกียรติเธอมากนะ
พระเจ้า
ฉันรักที่นี่
ฉันมาบ่อยนะ มาทักทายพวกที่เดินหาคู่
"วันเสาร์ที่แล้วพ่อฝันถึงเธอ"
"เราตั้งวงดนตรีด้วยกัน
แต่ไม่ได้ร้องเพลง แล้วก็ถูกจับได้"
"พ่อคิดถึงเวลาที่เธอโผล่มาทั้งน้ำตา มาขอคำปรึกษา"
"รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นขงจื๊อ"
"พ่อรักเธอนะ"
"ป.ล. 'หากฉันไม่ได้สร้างโลกของตัวเองขึ้นมา
ฉันคงตายอยู่ในโลกของคนอื่นไปแล้ว'"
"อานาอิสของเรา"
ใช้เวลาตั้งชั่วโมงครึ่ง
หลับได้ซะที เกือบอั้นฉี่ไม่อยู่แน่ะ
เมื่อคืนกลับบ้านดึกใช่ไหม
งานน่ะ
ทาเล็บข้างนี้ให้หน่อยสิ ฉันทาเองไม่ได้
แมวเหมียวมั้ง
เดี๋ยวลูกก็ตื่นพอดี ช่วยไปเปิดหน่อยสิ
อะไรเนี่ย เมาเหรอ
อ้อ อยู่กันนี่นา ว่าแล้ว
อามาเดโอ มีอะไร
ฉันมีเรื่องต้องคุยด้วย
กริ่งก็มี โทรศัพท์ก็มี
โทรมาคุยได้ แต่จะทำแบบนี้ไม่ได้
ทำไม ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วจะกลัวทำไม
นี่ยังเป็นบ้านฉันอยู่นะ
ไม่ใช่ นี่คือทรัพย์สินของคุณ ไม่ใช่บ้านคุณ
เราจ่ายค่าเช่าแล้ว
ฟังนะ พวกหนูๆ
ฉันก็ไม่อยากหรอก แต่ฉันต้องขึ้นค่าเช่า
สถานการณ์มันบังคับ ฉันไม่มีทางเลือก
ไหนจะเรื่องเด็กอีก ฉันถึงต้องมาเองไง
เด็กไหน
- ลูกฉันน่ะเหรอ - ใช่
อังเฆเลส มีเพื่อนบ้านบางคนบ่นมา
ที่นี่มีคนแก่อาศัยอยู่ด้วย ฉันเองก็ไม่อยากให้มีเด็กมาอยู่
เพื่อนบ้านคนไหนบ่น
ฉันจะไม่ทำให้เขาเดือดร้อน
"อังเฆลล่า" ฉันชื่ออังเฆลล่า อัง เฆล ล่า
ไม่ต้องมาพูดเล่นลิ้น พอสักที
เอาแบบนี้ไหม เราไปไล่ถามดู
มาดูกันว่าใครบ่นเรื่องเด็ก
- ใจเย็นๆ ก่อนได้ไหม - ไม่
- ใครจะเย็นก็เย็นไป - ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ไม่ได้ยินรึไง เสียงเด็กแหกปากร้องไห้เนี่ย
นึกว่าเสียงกวางถูกเชือด
- มีอะไร อังเฆลล่า - ลูกฉันรบกวนนายเหรอ
ไม่ จะรบกวนยังไง
เขาบอกว่าลูกฉันรบกวนเพื่อนบ้าน
ไม่ได้หมายถึงคนนี้ แต่เสียงดังขนาดนี้ อยู่ชั้นหกก็ได้ยิน
มีเรื่องอื่นอีกนะ เรื่องค่าเช่าเอย อะไรเอย
ก็โทรมาสิ บอกราคามา แล้วเราจะหารือกัน
อยากให้ลูกฉันไปนอนข้างถนนเหรอ
พูดด้วยไม่รู้เรื่องเลย เป็นแบบนี้ตลอด
ช่วยอธิบายได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาจะขึ้นค่าเช่า
ดูอารมณ์ไม่ดีนะ อามาเดโอ
เขาบอกว่าลูกฉันรบกวนเพื่อนบ้าน
ก็ฟังเสียงร้องไห้สิ ได้ยินทุกชั้น
ขอโทษนะอามาเดโอ ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
แป๊บนะ
อะไร อย่ามายียวนนะ
ไม่มี ไม่มีเสียงเด็กร้องไห้
โทษที
ไปเถอะ เข้าไปข้างใน
อามาเดโอ ไว้ค่อยคุยกันวันหลังนะ
ยินดีที่ได้เจอ เหมือนทุกครั้ง
แล้วเราจะไปหาเงินมาจากไหนวะ
บ้าเอ๊ย พวกแกมีเวลาหนึ่งเดือน
เลวระยำจริงๆ
เด็กน้อย มานี่ที
ช่วยถอดรองเท้าให้หน่อยสิ
โล่งจริงๆ
ดูไม่ค่อยดีนะ
- ให้ฉันนวดให้นะ - ได้
นวดต่อเลย
รู้สึกดีจัง
ต้องเลิกได้แล้วนะ เฟลี
ตอนนี้ยิ่งซุ่มซ่ามขึ้นเรื่อยๆ ด้วย
ต่อเลย
เจ็บแต่รู้สึกดี
โชคดีที่มีทุกคน
- ทุกคนก็โชคดี - ก็จริง
แค่ได้รู้ว่าฉันมีกำลังพอจะทำต่อไปได้ ก็มีความสุขแล้ว
ปีหน้าฉันอาจจะแขวนส้นสูงก็ได้
รับงานน้อยลงหน่อยก็ดีนะ
ที่นี่มีลูกค้าเยอะ ไม่เจ๊งหรอก
เธอล่ะ อยากทำอะไร
ฉันเหรอ อยู่ที่นี่ก็ดี ฉันชอบ
เธอมีทั้งพรสวรรค์และสมอง คงไม่อยู่ที่นี่ตลอดไปหรอก
แต่ตอนนี้งานนี้ช่วยเธอได้ ลงตัวกับทุกคน
แต่ที่ฉันถามคือเธออยากทำอะไร
ไม่รู้สิ แพทตริเซีย
รู้ไหมว่าฉันสังเกตเห็นอะไรที่คอร์เซ็ต
อะไร
มันมีกลิ่นของเธอ
ไม่ใช่กลิ่นครีมทามือราคาถูกที่เธอใช้หรอก
แต่เป็นกลิ่นของเธอ
ฉันเอามันไปเย็บ แล้วก็ลองสวมดู จะได้…
ไม่เป็นไร ฉันไม่ตัดสินเธอหรอก
เธอเป็นพวกเรา เป็นส่วนหนึ่งของบ้านมาดามเฟลีน
จะใส่ชุดไหนก็ใส่เลย รักษาความสะอาดให้ก็พอ
มานี่สิ นั่งนี่
ต้องการอะไรจากฉัน อยากให้ฉันพูดอะไร
เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าเธอตัดสินใจเป็นตัวเองยังไง เรื่องเทคฮอร์โมนด้วย
ทำไมต้องเล่าตอนนี้
เพราะฉันถามตอนนี้
ฉันก็ไม่รู้ เพิ่งไม่นานมานี้แหละ ตอนที่ย้ายออกจากบ้านพ่อแม่
แต่เธอคงคิดเรื่องนี้มาก่อนแล้วใช่ไหม
ไม่มีคำตอบที่ถูกต้องหรอก ฉันแค่สงสัย
ไม่รู้สิ แพทตริเซีย
ฉันถูกผ่าตัดโดยที่ฉันไม่ได้ยินยอม โอเคไหม
เพื่อประโยชน์ของพวกเขามากกว่าฉัน
ฉันเข้าใจ
เธอเลยตัดสินใจควบคุมชีวิตตัวเอง
ก็สมเหตุสมผล
บางครั้งเราก็ต้องลุกขึ้นต่อต้าน แล้วพูดว่า "ช่างหัวทุกคน"
สิ่งที่พวกเขาทำกับฉันมันย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้
คนเราถ้าไม่มีหลักยึด
ก็อาจทำสิ่งที่โหดร้ายได้
โลกมันเป็นแบบนั้น
สิ่งที่เรียกกันว่า "ปกติ"
เป็นแค่ข้ออ้างของคนขี้ขลาด ที่อยากใช้ชีวิตอย่างสงบ
ถึงขั้นออกมาเป็นกฎหมาย
มา ช่วยพยุงฉันหน่อย
- จะดีเหรอ - ดีสิ ขอไม้เท้าด้วย
ไปที่กระจกกัน
รู้ไหมว่าฉันรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นผู้หญิง
- ไม่รู้ - คำตอบไม่ได้อยู่ตรงนั้น
ไม่ได้อยู่ในไอ้ของพรรค์นี้
นี่ไม่ได้ทำให้ฉันเป็นผู้หญิง
นี่ก็ด้วย
มันไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวฉันเลย
ฉันเป็นผู้หญิง เพราะข้างในตัวฉันมันกรีดร้องบอกฉันแบบนั้น
เพราะทุกอย่างที่ฉันพูด ทำ
รู้สึก
ทุกอย่างที่ทำให้ฉันเจ็บปวดและมีความสุข
มันกรีดร้องออกมาจากในนี้
จากข้างในนี้ อาเด
และถ้าฉันไม่ฟังมัน มันคงฆ่าฉันแน่
มันจะทำให้ฉันเน่าเปื่อย
เธอหนีเสียงข้างในตัวเองไม่ได้หรอก อาเด
ไม่มีทาง
ในตัวเธอกรีดร้องว่าอะไร
มันไม่กรีดร้องอะไรเลย
มันเงียบมาก
มีแค่ความโกรธ
เธอกล้าหาญมากนะที่ทำแบบนี้
แต่เธอยังเชื่อฟังเสียงข้างนอกอยู่ แค่ไม่รู้ตัวเท่านั้น
ความโกรธทำให้ทุกอย่างเสมอเหมือนกัน ในแบบที่น่ากลัว
เธอกับฉันถูกเกลียดคล้ายๆ กัน
แต่เราไม่เหมือนกันนะ เธอจ๋า
มา มากับฉัน
- โอเคไหม - โอเค
ขอโทษนะ
"ฉันจะหาทางแก้ปัญหาให้ได้"
"เชื่อฉันนะ"
"อังเฆลล่า เธอต้องไปทำงานแทนฉันหนึ่งวันนะ"
"ตอนเที่ยง ไปที่ปาเซโอ เดลปินตอร์ โรซาเลส 118 ชั้นหนึ่ง ห้องเอ
แล้วบอกแพทตริเซียว่าฉันให้เธอมา"
"รักนะ จากเอ"
สวัสดีค่ะ
- น่าฟัดจริงๆ ขอกัดได้ไหม - ไม่ได้
ไงจ๊ะ น่ารักจังเลย
เชิญจ้ะ นัดไว้ไหม
ไม่ได้นัด อาเดส่งฉันมา
ฉันมาหาแพทตริเซีย
- ได้เลย รอสักครู่นะ - ได้
เขาทิ้งจดหมายไว้บอกว่าจะจัดการเรื่องเงิน
แล้วบอกให้ฉันมาที่นี่
เท่าที่ฉันเข้าใจคือแค่วันเดียว
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด เด็กคนนี้นี่
ความลับเยอะกว่าพระราชวังลินาเรสอีก
เอาเถอะ ฉันสอนงานให้ดีไหม
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับลูกดี
ไม่มีใครดูให้ รูมเมตอีกคนก็ไม่อยู่
ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นปัญหาหรอก
มานี่ เจ้าเหมียว
มานี่
ลุกขึ้น
เขาเป็นหมอ มีลูกสามคน และจะอยู่ที่นี่ทั้งวัน
ให้เขาดูแลได้
ลูกฉันน่ะนะ
ไม่ต้องห่วง เขาโอเค
ฮัลโหล
ไง ซานติอาโก
ฉันน่าจะตัดสายไปซะ
ใช่ ฉันเห็นด้วย แต่อย่านะ
ฉันต้องให้เธอช่วย
อาเดลา มีเรื่องอะไร
ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก ซานติอาโก ฉันสบายดี
- แต่คนที่ช่วยได้มีแค่เธอ - ได้สิ
อาเดลา มาเล่าให้ฉันฟังที่ปัมโปลนาไม่ดีเหรอ
ถ้าเธอไม่อยากให้ใครรู้ว่ามาที่นี่ เราก็ไม่ต้องบอกใครก็ได้
อาเดลา ฟังอยู่ไหม
ฟัง ฟังอยู่
ซานติอาโก ฉันมีปัญหาการเงิน และต้องใช้เงินของฉัน
เธอนี่กล้ามากนะ อาเดลา
ไม่อยากเชื่อ
ฉันไม่ได้ข่าวจากเธอมาหกเดือน ไม่รู้อะไรเลย
ในหัวฉันคิดแต่เรื่องแย่ๆ
พ่อแม่เธอก็ไม่ยอมพูดกับฉัน
ฉันต้องไปอ้อนวอน ให้คุณพ่อโฮเซ่มารีอาบอกว่าเธอยังไม่ตาย
แล้วครั้งแรกที่เธอยอมโทรหาฉัน ก็เพื่อเงิน
ฉันมีค่าแค่นั้น
ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ซานติอาโก
ฉันคุยกับเธอไม่ได้
เพราะถ้าคุยกับเธอ ก็เท่ากับฉันกลับมาที่นี่ ซึ่งฉันทำไม่ได้
ยกโทษให้ฉันนะ ซานติอาโก ขอร้อง
ฉันไม่สมควรได้รับคำอธิบายเลยเหรอ
ฉันพร้อมจะเข้าใจทุกอย่างนะ
ให้ตายสิ อาเดลา
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเธอ เราจูบกัน
ฉันขอโทษจริงๆ
ขอโทษจริงๆ
การลงทุนมันไม่เหมือนการฝากเงินไว้กับธนาคาร
มันมีเงื่อนไข แล้วก็ถอนออกมาไม่ง่าย
เธอยังใช้บัญชีเดิมใช่ไหม
ใช่
ฉันจะโอนเงินจากบัญชีฉันไปให้ ตามจำนวนที่เธอลงทุนไว้
แล้วฉันเก็บพันธบัตรของเธอไว้ โอเคไหม
โอเคมากๆ
ซานติอาโก ขอบคุณนะ
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
งั้นก็ไม่ต้องพูดอะไร
เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งวาง
ถ้าฉันอยู่ต่อ
ถ้าฉันอยู่ที่นี่ต่อได้
มันก็คงเป็นเธอ และทุกอย่างก็จะสมบูรณ์แบบ
ขอให้เธอเจอสิ่งที่เธอต้องการนะ
เธอก็เหมือนกัน ซานติอาโก
ฉันรู้แล้วว่าฉันจะเจออะไร
ถนนสิบสาย กับคน 99 คน
(ร้านขายของโบราณเดอฮวน)
โทรเรียกช่างประปารึยัง
ยังเลย โทษที
- เดี๋ยวเพดานก็ถล่มลงมาหรอก - รู้แล้ว
- อะไร - ไหนดูซิ
โล่งอกไปที หายไปไหนมา เป็นห่วงแทบแย่
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
เรื่องค่าเช่าเคลียร์แล้ว ไม่ต้องกังวลแล้วนะ
- จะไม่ให้กังวลได้ยังไง - อังเฆลล่า
ไว้ค่อยคุย
ฉันไม่เข้าใจ
ไงจ๊ะ คนดี
เมื่อวานเธอไม่อยู่ แต่เพื่อนเธอทำงานได้ดีมากนะ
อยากคุยไหม
สั่งอาหารจีนมากินกันไหม
ฉันไม่หิว ขอบคุณนะ ลิเดีย
ไม่เป็นไร
แต่ถ้าเปลี่ยนใจ
ประตูห้องฉันเปิดต้อนรับเสมอนะ
ห้องของทุกคนด้วย
และถ้าเธอรู้สึกอาย
อย่าลืมว่าพวกฉันต้องรับมือกับความอายทุกวัน
- แล้วเราก็เปลี่ยนมันเป็นความสุข - ใช่
อย่ากลับดึกมากนะ
ใช่ วางไว้เลย เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง
บาย
ราตรีสวัสดิ์
อาเด
อาเด ทำอะไรน่ะ เป็นอะไร
อาเด หยุด
- ปล่อยฉัน - หยุด
ฟังฉันก่อน ที่รัก
เดี๋ยวเด็กก็กลัวหรอก
โอ๋ๆ
อังเฆลล่า พวกฉันอยู่นี่นะ
- เราอยู่ตรงนี้ - ฉันไม่อยากให้เกิดอะไรกับมัน
ร่างกายของฉัน แมวเหมียว
อังเฆลล่า
- ไม่เป็นไร - ฉันไม่อยากให้เกิดอะไรกับมันอีก
- กับร่างกายของฉัน - จะไม่มีอะไรเกิดกับมัน
ฉันสัญญา เราจะดูแลมันด้วยกันนะ
- ใช่ไหม - ใช่ ที่รัก
เราจะดูแลเอง
จะไม่เกิดอะไรกับมันนะ
โอเคนะ เราอยู่ตรงนี้กับเธอนะ
ไม่เป็นไรนะ
เธอพูดไม่หยุดทั้งคืนเลย
พูดอะไร
ไม่รู้สิ แต่มีช่วงนึงเธอถามเรื่องบัญญัติสิบประการ
ทำไมเธอถึงมา
เพราะ…
พวกเขาเล่าเรื่องเธอให้ฉันฟัง
แล้วก็เพราะ…
ฉันอยู่ห่างจากเธอไม่ได้
แล้วก็เพราะอย่างที่ฉันเคยบอก ฉันเกลียดความเจ็บปวด อาเด
ฉันอยากได้ยินเธอเรียกชื่อฉัน
ฉันเกลียดความเจ็บปวด ทั้งของเธอและของฉัน อาเดลา
คิดถึงจัง
คิดถึงฉันเหรอ ซินญอริต้า
เราจะทำยังไงกันดี
เราต้องหยัดยืน
เราต้องหยัดยืน ที่รัก หยัดยืนต่อไป
มา ลุกขึ้น
ลุกจากเตียง
ลุก ร่างกายเราชอบความขี้เกียจ ชอบอยู่เฉยๆ
ดูสิ
"เราต้องชื่นชมยินดีและรื่นเริง
เพราะน้องของลูกหรือยัยม้าพยศนี่
ตายไปแล้วและกลับมามีชีวิตอีก"
"หายไปแล้วแต่ยังได้พบกันอีก"
งี่เง่าที่สุด
มาทำอะไรที่นี่
พระเจ้าทรงทำงานในวิถีทางที่ลึกลับ
นี่จะพูดเหมือนบาทหลวงจริงๆ เหรอ
สองคนนี้น่ะสิ
พวกเขาโทรมาบอกเรื่องเธอ แล้วพ่อก็รีบมาเลย
มา ไปที่ระเบียงกัน
- ถนนสวยมาก เดี๋ยวเธอจะเห็นเอง - ไปสิ
ดูสิ
อยากลงไปไหม
พรุ่งนี้แล้วกัน
พรุ่งนี้ ได้
ฉันไม่ใช่แค่ความเงียบงัน
ฉันไม่ใช่บาดแผลที่ปิดไม่สนิท
ฉันไม่ใช่แค่ความกลัวในกระจก
ที่ผลักไสคนที่อยากโอบกอดฉันออกไป
ฉันทิ้งเงาสะท้อนที่เคยทำให้ฉันลังเล
ฉันวางตัวเองไว้ในมือของตัวเอง
ฉันค่อยๆ เปิดเผยตัวเอง
ร่างกายของฉันคือที่พักพิงของฉัน
ฉันคือที่พักพิงของตน
ฉันจะไม่หลบอยู่ในคำโกหกเดิมๆ อีกแล้ว
ฉันจะไม่เงียบเพื่อรักษาความสงบอีกแล้ว
ในดวงตาของฉันมีแสงสว่างที่กำลังจะมาถึง
ฉันคือธงของฉันเอง
ฉันยืนหยัดอย่างมั่นคงในความสงบของตนเอง
และเมื่อสายลมพัดมา
ฉันก็เริ่มเต้นรำ…
ฉันวางตัวเองไว้ในมือของตัวเอง
(ซินญอริต้าที่รัก)
ฉันค่อยๆ เปิดเผยตัวตน
ร่างกายของฉันคือที่พักพิงของฉัน
ฉันคือที่พักพิงของตน
ฉันเลือกแสงสว่าง
ฉันเลือกการก้าวเดิน
ฉันเลือกชื่อของตัวเอง
ฉันเลือกความรักของตัวเอง
ฉันเผชิญหน้ากับเงามืดของตัวเอง
ทั้งความรู้สึกผิดและการปลอมแปลง
ฉันต้อนรับเด็กหญิงคนนั้น
ที่ไม่รู้ว่าจะกรีดร้องออกมายังไง
ฉันโอบกอดความโกรธเกรี้ยว
ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้ฉันเงียบงัน
และนิสัย
ของการกลั้นหายใจเอาไว้
ฉันทิ้งภาพสะท้อน
ที่เคยทำให้ฉันลังเล
ฉันทิ้งสายตา
ที่พยายามกักขังฉันไว้
ฉันเองก็ชอบมาพิพิธภัณฑ์เวลาเหงาๆ
- รู้ไหมทำไม - ทำไม
เพราะที่นี่เงียบแล้วก็สงบมาก
แล้วพอกลับออกไป
เจอเสียง เจอความเคลื่อนไหว เหมือนได้เซอร์ไพรส์กับชีวิตอีกครั้ง
แล้วไม่ยิ่งรู้สึกเหงาเหรอ ข้างนอกน่ะ
ก็มีบ้าง
แต่ก็รู้สึกมีชีวิตชีวา
การมีชีวิตอยู่ช่างดีจริงๆ
ซินญอริต้า
ช่วยพาไปที่ทางออกหน่อยนะจ๊ะ
ขอบใจจ้ะ
ฉันวางตัวเองไว้ในมือของตัวเอง
ฉันค่อยๆ เปิดเผยตัวตน
ร่างกายของฉันคือที่พักพิงของฉัน
ฉันคือที่พักพิงของตน
ฉันเลือกแสงสว่าง
ฉันเลือกการก้าวเดิน
ฉันเลือกชื่อของตัวเอง
ฉันเลือกความรักของตัวเอง
คำบรรยายโดยอัจฉริยา สุกใส