-Πόνεσε; -Τι;
Όχι, δεν πονάει.
Δεν γκρινιάζει ποτέ. Ούτε καν ξύπνησε όταν της έβαλα πάνα.
Ξέρεις ότι δεν πονάει.
Εσύ πονάς.
Ντρέπεσαι.
Μικρή μου.
Είσαι πανέμορφη.
ΠΑΜΠΛΟΝΑ, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1973
Αν πλησίαζες όταν την πλένω,
αν την κράταγες, θα το ξεπερνούσες.
Κοίτα.
Κοίτα πόσο όμορφη είναι.
Δεν θέλω να ζήσει όπως εκείνες.
Δεν ξέρεις πώς ζουν. Έχεις να τις δεις 40 χρόνια.
Τι ξέρεις εσύ για τη ζωή τους;
Εγώ ξέρω όμως πώς θα είναι η ζωή της.
Γιατί θα είναι με τη μαμά της.
Τι θα κάνουμε;
Θα κάνουμε αυτό που είπαν οι γιατροί.
Το συντομότερο.
Δεν θα το μάθει ποτέ.
Κανείς δεν θα το μάθει.
Θα έχει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή.
Κι εσύ θ' αφήσεις τις κουταμάρες.
Θα αγαπήσεις την κόρη σου και θα γίνεις καλός πατέρας.
-Μπορείς; -Ήδη την αγαπώ.
Κι εγώ θα κάνω ό,τι χρειαστεί.
Ό,τι χρειαστεί.
Η μαμά σου θα 'ναι πάντα μαζί σου.
Πάντα.
ΑΓΑΠΗΤΗ ΣΕΝΙΟΡΙΤΑ
-Γεια! -Γεια σας, δεσποινίς!
Γεια σας!
ΑΝΤΙΚΕΡΙ ΝΤΕ ΧΟΥΑΝ
ΠΑΜΠΛΟΝΑ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1999
"Το κήρυγμά μας είναι χωρίς νόημα,
όπως και η πίστη σας".
Που σημαίνει ότι αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε πραγματικά,
η Εκκλησία πρέπει να σωπάσει.
Είναι αμαρτία να χειροκροτάς τον Πάπα;
Αμαρτία δεν είναι είναι, αλλά ούτε και η τέταρτη εντολή.
Μπορώ να τον χειροκροτώ όταν βγαίνει στην τηλεόραση; Τον θαυμάζω.
Μπορείς αν τον θαυμάζεις, Χαβιέρ, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό.
Οι εντολές όμως είναι υποχρεωτικές για όλους τους καθολικούς.
Ευχαριστώ, δεσποινίς. Ανησυχούσα.
Χειροκροτώντας τον Πάπα, πέρασε η ώρα.
Να προβάρετε τα κάλαντα. Πλησιάζει η γιορτή.
Και συμμαζέψτε, παρακαλώ.
Εξελίξεις στην υπόθεση Βάνινκοφ.
Σύμφωνα με πηγές της οικογένειας,
ο δολοφόνος της 19χρονης νεαρής πρέπει να ήταν κάποιος που εμπιστευόταν.
Ναι. Λένε ότι το έκανε η φίλη της μητέρας της.
Αυτή που μοιάζει σαν λοχίας.
Γιαγιά, ο κόσμος κουτσομπολεύει πολύ.
Ποιος το λέει αυτό;
Δεν λέω ότι είναι ένοχη,
αλλά δεν βοηθάει κι αυτή.
Με τέτοια μούτρα, ποιος να την πιστέψει;
Δεν φαίνεται κυρία.
Το ίδιο μπορείς να πεις και για μένα.
Ότι δεν φαίνομαι κυρία.
Λες και δεν έχει ήδη αρκετά προβλήματα αυτή η οικογένεια.
Είστε το ίδιο και το αυτό.
Έλα τώρα. Αυτό είναι αδιανόητο.
Εσύ έχεις καθαρό πρόσωπο. Φαίνεσαι καλή.
Άντε πάλι!
Εντάξει, στη φυλακή όλες οι αντιπαθητικές
που δεν φαίνονται κυρίες, σωστά;
Μέχρι να μείνουμε…
Γιαγιά!
Θεέ μου. Γιαγιά, περίμενε.
Αδέλα, καλή μου.
Τι έγινε;
Γιαγιά.
-Μην κουνιέσαι. Θα έρθει ασθενοφόρο. -Απίστευτο.
-Δεν το πιστεύω ότι με τράκαρες εσύ. -Συγγνώμη.
Είδες τι μου έκανες; Βρήκα στο πεζοδρόμιο.
-Συγγνώμη. -Μη με κοιτάς σαν χαζή. Κοίτα.
Βλέπεις τι μου έκανες;
Ειλικρινά, λυπάμαι, Μπεγόνια. Μιλούσα με τη γιαγιά.
-Είναι η γιαγιά σου στο αμάξι; -Είσαι καλά;
Θα πάρω τον αδερφό μου. Είμαι έξαλλη.
-Έξαλλη. -Εμπρός;
Είχαμε ένα ατύχημα.
Ντούκε ντε Αουμάδα, κοντά στην Κόρτες ντε Ναβάρα.
Μια ηλικιωμένη.
Ελάτε γρήγορα, παρακαλώ.
Γεια.
Μ' ακούς;
Είσαι καλά;
Ναι. Η γιαγιά μου είναι εκεί.
Τη φροντίζουμε ήδη.
Άσε με να σ' εξετάσω.
Καλά είμαι! Αφήστε με, παρακαλώ.
Καλώς. Αν πάθεις κάτι, είναι δική σου ευθύνη, εντάξει;
Γιαγιά, θα πάω με την αστυνομία στο νοσοκομείο, εντάξει;
Τα λέμε εκεί.
Ναι, καλή μου.
Μην ανησυχείς. Θα πάω με την εγγονή σου.
ΦΛΕΡ ΓΙΕΓΚΙ ΤΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ
Πότε γύρισες;
Τον Σεπτέμβριο.
Έπρεπε να είχα περάσει να σε χαιρετήσω, αλλά έχω πήξει στη δουλειά.
Ο πατέρας μου θα μου αφήσει το γραφείο.
Και πρέπει να κατατοπιστώ.
Δεν θα γυρίσεις στο Λονδίνο;
Ήθελα να μείνω εκεί.
Αλλά ήξερα ότι δεν γινόταν.
Ήλπιζα ότι ο πατέρας μου θα συνταξιοδοτούνταν πιο αργά
ή ποτέ.
Αλλά όχι.
Πώς ήταν η ζωή εκεί;
Ήσουν ευτυχισμένος;
Ναι.
Είναι μια απέραντη πόλη.
Δεν θέλω να αδικήσω την Παμπλόνα και το πώς ζούμε εδώ,
αλλά η δική μας Παμπλόνα, η δική σου και η δική μου,
παραείναι μικρή.
Είναι δέκα δρόμοι κι εκατό νοματαίοι.
Όταν πας στο Λονδίνο,
ο κόσμος φαίνεται τεράστιος.
Και μετά πρέπει να γυρίσεις.
Μετά πρέπει να γυρίσεις.
Αδελίνα, όπως είπε ο γιατρός, έτσι;
Να περπατάς αργά και πάντα συνοδευμένη.
-Η εγγονή μου. -Είναι πολύ ψηλή και όμορφη.
-Ναι. -Πάμε, λοιπόν.
Πού ήσουν;
Καλησπέρα.
Γύρισε η γιαγιά;
Πού ήσουν, Αδέλα;
-Γύρισα με τα πόδια. -Σου φαίνεται φυσιολογικό αυτό;
Μπαμπά, είμαστε καλά.
Ήμουν στρεσαρισμένη. Ήθελα να πάρω λίγο αέρα.
Τα βλέπεις όλα εύκολα.
Εντάξει, πάρε λίγο αέρα. Με την ησυχία σου.
Έχει δίκιο ο πατέρας σου.
Έπρεπε να δείξεις υπευθυνότητα και να γυρίσεις σπίτι.
Μια βόλτα πήγα μόνο. Συγγνώμη.
Το φαγητό είναι έτοιμο. Ζέστανέ το.
Ας το αφήσουμε. Ό,τι έγινε έγινε.
Κάθε κρατική υπηρεσία θα διαθέτει μια επιτροπή έκτακτης ανάγκης,
αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον ιό της χιλιετίας με ψυχραιμία.
Χωρίς πανικό.
ΟΙΣΤΡΑΔΙΟΛΗ
Το κουδούνι. Μπορείτε ν' ανοίξετε;
Γεια. Ισαμπέλ Γκόνι, φυσιοθεραπεύτρια.
Ήρθα για την Αδελίνα Αράν.
-Εδώ είναι. Πέρνα. -Ναι;
Εντάξει.
Είναι πολύ βαρύ. Σαν να κουβαλάω πτώμα.
-Τ' όνομά σου; -Αδέλα.
Χαίρω πολύ.
-Από δω. -Από δω;
-Συγγνώμη που αργήσαμε ν' ανοίξουμε. -Δεν πειράζει.
Πού να αφήσω το μπουφάν;
-Θα το κρεμάσω εγώ. -Εδώ;
-Ισαμπέλ. Χαίρω πολύ. -Ναι.
-Από δω. -Ναι. Θα αφήσω κι αυτό εδώ.
Μου φέρνεις το σακίδιό μου, σε παρακαλώ;
Αδελίνα, η φυσιοθεραπεύτριά σου. Τη λένε Ισαμπέλ.
Αδελίνα, ακόμη να σηκωθείς;
Μόλις στήσω το κρεβάτι, θα σηκωθείς.
Δεν είναι καλό να 'σαι συνέχεια ξαπλωμένη.
Δεν μπορώ να ξεκουραστώ μετά το ατύχημα;
Είμαι 88 χρονών.
Ακριβώς. Αν ο γιατρός δεν είπε να ξεκουραστείς, μην ξαπλώνεις.
Το σώμα είναι νωθρό. Του αρέσει η ξάπλα.
Κάτσε να σε σηκώσω. Κράτα με.
Έλα, Αδελίνα.
Στο πλάι. Έτσι μπράβο.
Όχι, δεν έχω καμία όρεξη.
Και τόσο πολύ φαγητό…
Ειλικρινά, είναι αηδιαστικό.
Ναι, ξεκίνησε σήμερα.
Ώστε αυτό είναι ένα ταγέρ; Δεν είχα ιδέα.
Εκείνη την εποχή δεν συνηθίζονταν τα λευκά νυφικά.
Και ο παππούς μου είχε πεθάνει μια βδομάδα πριν.
Ήμουν ντυμένη πένθιμα, αλλά κομψή.
-Φυσικά. -Με ένα ταγεράκι.
Αδελίνα, τώρα γύρνα προς τα δω, όπως πριν.
Κι άλλο. Πονάς;
-Όχι. -Όχι;
-Όχι, δεν πονάει. -Ωραία.
Ήσουν πανέμορφη.
Κούκλα.
Τελειώσαμε.
Θα σου βάλω τις παντόφλες.
Να σου πω πώς πήγε;
Περίμενε, θα φωνάξω τη μαμά. Θα θέλει ν' ακούσει.
Έλα, μαζί μου.
Μαμά!
Χαλάρωσα πολύ, καλή μου.
Αλήθεια;
-Χαίρομαι. -Είσαι πολύ καλή, Ισαμπελίτα.
-Ωραία. -Τελειώσατε;
Ναι. Είναι καλά.
Είναι σφιγμένη λόγω της πρόσκρουσης.
Οι συνεδρίες που της έγραψαν αρκούν.
Αλλά πρέπει να είναι πιο δραστήρια.
Να ανεβαίνει σκάλες, τέτοια πράγματα.
Θέλει να με πάει στο Μπενιδόρμ να χορέψω πάσο ντόμπλε,
όπως οι γριές στη Μαδρίτη.
Ευχαριστούμε.
-Θα φροντίσουμε να κινείται. -Ωραία.
Θα κινούμαι όποτε θέλω. Αυτό μου έλειπε.
Εσύ είσαι καλά, κοπελιά;
-Ναι. -Εσύ οδηγούσες, σωστά;
-Αυτό το κοίταξες; -Όχι, ήταν απλώς μια χειρονομία.
Μια χειρονομία που δείχνει πόνο.
Για να δω.
Όχι, καλά είμαι.
Ναι, μια χαρά είσαι.
Θες να ρίξω μια ματιά;
Άφησέ την να το κοιτάξει.
Κάν' το για μένα.
Εμείς θα πάμε στο σαλόνι.
Πάμε, Κρουθ.
Έλα.
Ξεκούμπωσε τη ζακέτα σου.
Κάθισε με τα πόδια τεντωμένα και κατέβασε λίγο το πουκάμισο.
Εδώ, σωστά;
Ναι.
Για να δούμε.
Πρέπει να το κατεβάσεις λίγο ακόμη. Ξεκούμπωσε άλλο ένα κουμπί.
Ωραία.
Εντάξει.
Θέλω να μου πεις αν σε πονάει
και πόσο πονάει.
Γύρνα προς τα κει.
Εντάξει;
-Νιώθω ένα τράβηγμα, αλλά δεν πονάει. -Ωραία.
Τι έγινε;
Ορίστε. Σε πόνεσα;
Είσαι καλά;
Αυτό το χαμένο βλέμμα στο κενό
Που ψάχνει ό,τι κι εσύ
Να μάθει κάτι στη ζωή
Να καταλάβει την αγάπη
Να ανακαλύψει πώς είναι ο κόσμος
Να καταλάβει
Να μάθει κάτι στη ζωή
Να καταλάβει την αγάπη
Μια ελπίδα
Πέρνα.
Πέρασα να σε χαιρετήσω. Έχω δουλειά.
Τι; Περίμενε, δεν σ' ακούω.
Λατρεύω τη Μόνικα Ναράνχο και παρασύρομαι.
-Τι είπες; -Πέρασα να σε χαιρετήσω. Φεύγω.
Κάτσε λίγο να πιούμε μια μπίρα.
Άλλη φορά. Δεν έχω φάει ακόμη.
Έχει πολλούς υδατάνθρακες.
Είναι σαν ένα γεύμα.
Εντάξει, ευχαριστώ. Μόνο μία.
Γεια μας.
Τέλεια.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Έμαθα για το ατύχημα.
Δεν ήταν τίποτα.
Τράκαρες την Μπεγόνια.
-Τη νεότερη κόρη του Γκόμεθ Αρεγιάνο. -Ναι, έγινε έξαλλη.
Είναι ηλίθια.
Ευτυχώς, ήρθε ο αδερφός της.
Που ήταν στο Λονδίνο;
Ναι, ο Σάντι.
Είναι συμπαθέστατος.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Τι θα κάνεις τις γιορτές;
Ξέρεις πώς με φωνάζουν στην Παμπλόνα;
-Ναι. -Ξέρεις;
Αλόγα.
Αυτοί οι καριόληδες δεν είναι πολύ διακριτικοί.
Τις προάλλες έμαθα
ότι κάποιοι με φωνάζουν Μητέρα Χοσέ Μαρία.
-Τι; -Πώς σου φαίνεται;
Δεν το πιστεύω.
Βλέπεις;
Ζούμε όπως στον 16ο αιώνα.
Ο κόσμος φοβάται τις ψηλές γυναίκες και τους θηλυπρεπείς άντρες.
Εγώ πρέπει να τους συγχωρώ, γιατί είναι καθήκον μου, αλλά εσύ όχι.
Δεν είναι όλοι έτσι.
Όχι;
Όχι, υπάρχουν κι άτομα που σε εκπλήσσουν ευχάριστα.
Πρέπει να πεις στη Μητέρα Χοσέ Μαρία ποια είναι αυτά τα άτομα.
Σου το υπόσχομαι, αλλά όχι τώρα.
Πρέπει να φύγω.
Τι μυστηριώδης.
Έχεις στιλ, δεσποινίς.
Ευχαριστώ για την μπίρα.
Ο κος Γκόμεθ Αρεγιάνο θα λείπει την άλλη βδομάδα.
Ξανακαλέστε και το κανονίζουμε.
Καλή σας μέρα.
Μάμεν, τα έντυπα που σου ζήτησα, παρακαλώ.
Ναι.
Αδέλα, χαίρομαι που σε βλέπω. Πώς από δω;
Εδώ και τέσσερα χρόνια δουλεύω στην αντικερί του πατέρα μου.
Και δεν έχω ξοδέψει σχεδόν τίποτα.
-Θα ήθελα να επενδύσω κάπου. -Ωραία.
Είναι χαζό να τ' αφήνεις στην τράπεζα.
Για πόσα χρήματα μιλάμε;
Περίπου έξι εκατομμύρια.
Μια χαρά.
Έχεις σκεφτεί να αγοράσεις κάνα διαμέρισμα;
Όχι.
Εντάξει.
Επενδυτικό ρίσκο;
-Το ελάχιστο δυνατό. -Εντάξει.
Τότε, κρατικά ομόλογα.
Χαμηλού επιτοκίου, αλλά σίγουρα.
-Τι λες; -Ό,τι πεις.
Εντάξει.
Μόλις ετοιμάσουμε τα χαρτιά, θα υπογράψεις,
κι αυτό είναι όλο.
Άφησέ το πάνω μου.
Γεια.
Συγγνώμη. Δεν ήξερα ότι ήσουν εδώ. Ήθελα ένα ποτήρι νερό.
Φυσικά, πέρνα.
Θα σου βάλω εγώ.
Ευχαριστώ.
Θες καφέ;
Ετοιμαζόμουν να φτιάξω.
Ναι, αν δεν σου είναι κόπος. Έχω πολλή δουλειά σήμερα.
Αδέλα, λυπάμαι πολύ για τις προάλλες.
Σε έκανα να νιώσεις άβολα. Δεν το ήθελα.
-Συγγνώμη. -Δεν μ' αρέσει η σωματική επαφή.
Και συγγνώμη που αντέδρασα έτσι.
Όχι, είμαι πολύ ενθουσιώδης και δεν ξέρω να βάζω όρια.
Ήθελες να βοηθήσεις και πήγε στραβά.
Καλώς, αλλά αν θες να σιγουρευτούμε ότι είναι όλα μια χαρά,
να μου το πεις, εντάξει;
Και θα βρούμε τρόπο να νιώσεις άνετα.
Δεν ξέρω να βάζω όρια, αλλά κάνω καλά τη δουλειά μου.
Μισώ τον πόνο, τον δικό μου και των άλλων.
-Θα το σκεφτώ. Το υπόσχομαι. -Εντάξει.
Αδέλα, πρέπει να ετοιμαστείς και να κατέβεις στο μαγαζί.
Θα συνεχίσετε με την πεθερά μου ή τελειώσατε;
Τέλειωσα. Θα πάρω τα πράγματά μου.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1999
Εντάξει.
Εντάξει αυτό το χέρι.
Αγαπούλα, φεύγω.
Ναι, σ' άκουσα.
Ναι, μ' αυτό το πράγμα, είμαι σαν σκουπιδιάρικο.
Άκου…
Ξέρεις πού είναι το βιντεοκλάμπ Casablanca;
Θα το βάλω στο αμάξι και πάμε.
Δείξε Μου Αγάπη.
Τι ωραία ταινία!
Είναι σαν να 'χε γυρίσει ο Φασμπίντερ ταινία της Disney, αλλά με λεσβίες.
Δεν την έχω δει. Πότε βγήκε;
Πέρσι.
Θα είχα γλιτώσει πολλά προβλήματα αν είχε βγει παλιότερα.
-Τι ψάχνουμε ακριβώς; -Το Πάθος της Ζαν ντ' Αρκ του Ντράγερ.
Είναι μια βουβή ταινία.
Στην αφίσα, φαίνεται η πρωταγωνίστρια με κοντό μαλλί κι ένα ψάθινο στέμμα.
Πολύ όμορφη.
-Η Μαρία Φαλκονέτι. -Η Μαρία Φαλκονέτι, ναι.
Δεν θυμόμουν το όνομα.
Λατρεύω αυτήν την ταινία.
Είναι τέλεια.
Είναι σαν προσευχή.
Ακριβώς.
Ναι.
Το βλέμμα της, σωστά;
Θες να της ζητήσεις συγγνώμη, με πιάνεις;
Ανατριχιάζω.
Ήταν η εποχή των υπερπαραγωγών.
Ο Ντράγερ κάνει ακριβώς το αντίθετο.
-Είναι τόσο πνευματικό, τόσο… -Ναι.
-Θεατρικό! -Θεατρικό!
Ακριβώς.
Θα ήθελα να έρθεις να με δεις στο θέατρο.
-Στο θέατρο; -Είμαι ηθοποιός.
Με τη φυσιοθεραπεία βγάζω το ψωμί μου. Δυστυχώς, το κάνω πολύ καλά.
Όλοι έχουμε μια αντικερί, αγαπούλα.
Πού είναι η παράσταση;
Την Πέμπτη το βράδυ στο ΕΝΤ, στην παλιά συνοικία.
Είναι μια εκδοχή του Πάθους της Ζαν ντ' Αρκ.
-Θα έρθω. -Άκου…
Μην περιμένεις τίποτα σπουδαίο.
Είμαστε ένας θίασος φίλων. Κι εγώ δεν είμαι Φαλκονέτι.
Το ελπίζω. Τουλάχιστον εσύ μιλάς.
Ναι, εγώ μιλάω.
Εντάξει.
Είναι αργά. Πρέπει να φύγω.
-Εντάξει. -Ξέρεις πού είναι το αμάξι;
Ναι, μην ανησυχείς, αγαπούλα.
Τι κρίμα.
Το γουρουνόπουλο είναι καλύτερα να το ψήνεις ολόκληρο.
Δεν μ' αρέσει να βλέπω το πρόσωπο του ζώου.
Καλώς, θα το τεμαχίσω.
-Ορίστε. -Καλύτερα έτσι.
-Τι σου χρωστάω; -1.500 πεσέτες.
Γεια. Καλές γιορτές.
-Παρομοίως. -Εντάξει, πάμε σπίτι.
Ποιος έχει σειρά;
-Μαμά. -Τι;
Πρέπει να πάω στον γιατρό.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Έχει να κάνει με το ατύχημα. Θα πάρω τον Λουίς μόλις πάμε σπίτι.
Θα έρθω μαζί σου.
Καλά είμαι. Απλώς χρειάζομαι ένα τσεκάπ.
Μάλλον θέλω ένα τσεκάπ. Αλλά όχι με τον δρα Ετσεμπερία.
Σε ξέρει από τότε που γεννήθηκες. Ξέρει όλη την οικογένεια.
Μαμά, θέλω να πάω σε γυναικολόγο.
-Τα λέμε. -Γεια.
Συνέβη κάτι που πρέπει να ξέρω;
Όχι, τίποτα. Απλώς είμαι 26 και δεν έχω πάει ποτέ σε γυναικολόγο.
Ακριβώς, δεν βλέπω τον λόγο, καλή μου.
Στα 26, αν δεν έχεις περίεργα συμπτώματα,
δεν χρειάζεσαι τσεκάπ.
-Στην ηλικία μου… -Σου το είπα γιατί θέλω να πάμε μαζί.
Μπορώ να πάω και μόνη μου.
Μη μου το λες έτσι. Ξέρω ότι έχεις μεγαλώσει.
Μαμά, παίρνω οιστρογόνα από τα 15 μου.
Και ξέρω μόνο ότι τα χρειάζομαι.
Ναι, τα χρειάζεσαι. Εξαιτίας της πάθησής σου.
Τι έχω όμως;
Δεν μπορώ να κάνω παιδιά, δεν έχω περίοδο και χρειάζομαι οιστρογόνα.
Αδέλα, αυτό είναι όλο.
Τα λέμε αύριο μετά το δείπνο.
Και κάτι ακόμη, μαμά.
Μη φας πολύ αρνί. Σε ξέρω.
Πέρνα.
Πες στη θεία να σε κοντρολάρει, ναι.
Γεια. Φιλάκια.
Χτύπα.
Χοσέ.
Πριν γίνεις ιερέας,
είχες ερωτευτεί ποτέ;
Πρόσεχε, θα χυθεί απέξω.
Έλα.
Ρίξ' τα μέσα. Έτσι.
Ωραία.
Δοκίμασε.
Υπέροχο. Οι πατάτες είναι τέλειες.
Ας το αφήσουμε λίγο εδώ.
Έλα μαζί μου να σου πω κάτι.
Κοίτα.
Τι είναι αυτό;
Περίμενε.
Να το.
Δεν το πιστεύω!
Τι γίνεται εδώ;
-Τι είναι αυτό; -Σκάνδαλο.
Είσαι ένας άντρας-σκάνδαλο.
Αν είσαι τρελή, πάρε με. Διαφορετικά…
-Τι να κάνουμε; -Τι να κάνουμε;
Λεγόταν Αλόνσο.
Τι έπαθε;
AIDS, όπως όλοι.
Ήταν… Ήσασταν…
Ναι.
Ήταν ο έρωτας της ζωής μου.
Λυπάμαι πολύ.
Τέλος πάντων…
Κι εσύ;
Αύριο θα βρεθώ με τον Σαντιάγο Γκόμεθ Αρεγιάνο.
Ωραία.
Αλλά
δεν ήρθες μόνο γι' αυτόν.
Μου μίλησες για άτομα που μπορούν να σε εκπλήξουν ευχάριστα.
-Ποιους εννοούσες; -Τη φυσιοθεραπεύτρια της γιαγιάς.
Είμαι μπερδεμένη.
Έχουμε κανονίσει να βρεθούμε σε λίγο.
Έχεις διαβάσει το Χένρι και Τζουν;
Όχι. Ποιανού είναι;
Της Αναΐς Νιν.
Μια νύμφη που έγραφε σαν δαίμονας.
Πήδηξε το μισό Μονπαρνάς κατά τον Μεσοπόλεμο.
Είναι υπέροχη. Τη λατρεύω.
Κι εσύ θα τη λατρέψεις. Κοίτα.
Διάβασε εδώ.
"Είναι υπέροχο να αγαπάς και να είσαι ταυτόχρονα ελεύθερη".
Εγώ δεν είμαι μια Γαλλίδα τη δεκαετία του '30 στο Παρίσι.
Είμαι μια κατηχήτρια απ' την Παμπλόνα.
Διάβασε αυτό το βιβλίο, κατηχήτρια απ' την Παμπλόνα,
και μετά τα λέμε.
Όταν ήμουν 13 χρονών,
άκουσα τη φωνή του Θεού για να με καθοδηγήσει.
Άκουσα αυτήν τη φωνή
το μεσημέρι…
το καλοκαίρι,
στον κήπο του πατέρα μου.
Κι από τότε, δεν ένιωσα ποτέ ξανά μόνη
ή αβοήθητη.
Δεν φοβάμαι την κρίση των ανθρώπων.
Και με τον Θεό, δέχομαι αυτήν τη φωτιά που κουβαλώ μέσα μου και πεθαίνω.
Κρατήστε τις στάχτες μου.
Η καρδιά μου ακούει ήδη τις φωνές των αγγέλων.
Αγαπούλα, ήρθες!
-Δεν το πιστεύω! Σου άρεσε; -Ναι.
-Δεν σου άρεσε. -Μου άρεσε.
Μου άρεσε πολύ.
Σίγουρα;
Έλα τώρα. Φυσικά και της άρεσε.
Αφού σου λέει ότι της άρεσε.
Πάμε για μπίρες;
Λέγομαι Άνε.
Αδέλα. Χαίρω πολύ.
-Ξέρουμε ποια είσαι. -Σταμάτα.
Λοιπόν, πάμε για μπίρες; Θα 'ρθεις;
Έλα. Πάρε.
Μετά απ' αυτό φεύγω.
Μη λες ανοησίες!
Από πού είσαι;
Ένα, δύο, τρία!
Σ' αρέσει;
Και με ρωτάει ο χαζούλης
"Είναι αληθινό αίμα, δεσποινίς; Πρέπει να το πιούμε;"
Και του λέω "Δεν είναι αληθινό αίμα, Χαβιέρ.
Μην είσαι χαζός".
Βασικά, δεν του είπα αυτό.
Του εξήγησα τη μετουσίωση και τα συναφή.
Αλλά ο καημένος έκλαιγε.
-Δεν ξέρω τα λόγια! -Τι;
-Δεν ξέρω τα λόγια! -Ποια λόγια;
Θες να περάσεις;
-Περίμενε εδώ. -Εντάξει.
Έλα.
Είναι ανώνυμο, απ' τις αρχές του 20ού αιώνα.
Μιμείται το ύφος του Γκουίντο Ρένι.
Είναι υπέροχο.
Βλέπεις τα καθαρά μέρη; Σχεδόν όλο το πρόσωπο.
Αυτό τι είναι; Είναι γνήσιο;
Ναι, τα φέρνουν εδώ για αποκατάσταση.
-Τι; -Είναι παράδοση.
-Προσεκτικά. Είναι εύθραυστα. -Εντάξει.
Πρόσεχε.
Ισαμπέλ, σε παρακαλώ.
Ισαμπέλ…
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Θες να γλεντήσουμε;
Αρκετά. Βγάλ' το.
Απίστευτο.
Τι;
Νομίζω ότι η Λουθία σε μουτζούρωσε όταν σε αποχαιρέτησε.
Σου πάει.
Τρόμαξα.
-Ναι; -Αδέλα;
Τι κάνεις εκεί τέτοια ώρα; Είσαι καλά;
Ναι, μην ανησυχείς, μπαμπά. Ήθελα να δουλέψω λίγο.
Ο Χεσούς ο ταξιτζής είδε το μαγαζί ανοιχτό
και με πήρε.
Όχι. Περίμενε.
-Ευχαριστώ. -Τι λες, Αδέλα;
Μ' ακούς; Γύρνα σπίτι αμέσως.
Αδέλα, είναι 12:15. Μ' ακούς;
Ο Σαντιάγο είναι μέσα. Λέει ότι ήρθε να σε πάρει.
Τώρα που έχουμε πιει λίγο, θα σου δείξω κάτι που θα σε χαροποιήσει.
Δεν το πιστεύω!
Πού το βρήκες;
Εγώ σχεδίασα το εξώφυλλο.
Απίστευτο, έτσι;
Κοίτα, η γιορτή Χαβιεράδα του '88.
Κοίτα, ο Φραν.
Αυτή με το παγούρι είναι η Μάιτε.
Κι αυτός…
-Ποιος; -Πώς τον έλεγαν;
-Εουσέμπιο. Σέμπι. -Σέμπι! Σωστά.
Δεν το πιστεύω.
-Ωραίες εποχές. -Ναι.
Ξέρεις τι θυμάμαι πιο πολύ από εκείνη την εποχή;
Εσένα, τη νύχτα,
κρατώντας μια κούπα με κάτι ζεστό στην πόρτα του καταφυγίου.
Χαμομήλι.
Ακόμη πίνω. Το έμαθα απ' τη γιαγιά.
Σε κοιτούσα απ' το παράθυρο.
Φαινόσουν 20 χρόνια μεγαλύτερη.
ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΟΥΜΕ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Ήμουν…
Τι;
Ήμουν τρελός για σένα.
Μακάρι να μου το 'χες πει.
Ήμουν ηλίθιος, Αδέλα, όπως όλοι μας.
Όχι, Σάντι.
Εσύ είχες κύρος.
Γρήγορα!
Γρήγορα. Από δω.
Είμαι τρελός για σένα.
Δεν ξέρω αν αυτό σε πληγώνει,
αν σ' αρέσει…
Δεν ξέρω τίποτα.
Συγγνώμη.
Πρέπει να φύγω.
-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!
Καλά Χριστούγεννα.
Το κρέας είναι πολύ τρυφερό.
Πάντα μου δίνουν καλό κρέας.
-Ναι, είναι πολύ νόστιμο. -Ναι.
Να δούμε πώς θα 'ναι η λειτουργία.
-Είναι η πρώτη του νέου ιερέα. -Το δαγκώνει το αντίδωρο.
Δεν ξέρω πώς κατέληξε εδώ.
-Ωραίο δώρο μάς έκανε ο επίσκοπος. -Ναι.
Ένα αστείο ήταν.
Δεν το βρήκα αστείο.
Άσε να τα πλύνω εγώ.
Θα τα πλύνω εγώ.
Εσύ σκούπιζε.
Αδέλα, ξέρω ότι είμαστε πολύ νευρικές τελευταία,
αλλά φοβάμαι μην πάθεις κάτι ή πληγωθείς.
Τρέμω στην ιδέα.
Έλα.
Μαμά, πρέπει να πάω σε γυναικολόγο.
Πάλι τα ίδια;
Άσ' το. Θα το κάνω εγώ.
Κάνε ό,τι θες.
"Όταν νιώθω χαμένος,
μου δείχνεις τον δρόμο.
Δεν έχω ούτε έναν φίλο στο πλευρό μου.
Δεν έχω πού να κρυφτώ.
Κανείς δεν νοιάζεται αν ζω ή όχι.
Γι' αυτό ζητάω τη βοήθειά Σου.
Λύτρωσέ με απ' τους διώκτες μου, γιατί είναι πιο δυνατοί από μένα".
ΑΝΑΪΣ ΝΙΝ ΧΕΝΡΙ ΚΑΙ ΤΖΟΥΝ
ΜΗΝΥΜΑ
Καλά Χριστούγεννα.
Την παραμονή Πρωτοχρονιάς θα πάμε στο μπαρ. Μασκαρεμένες.
Θες να έρθεις; Θέλω να σε δω.
Ίσα.
Καλημέρα. Σε λίγες ώρες θα αποχαιρετήσουμε το 1999.
Απόψε θα δούμε τι θα γίνει με τον πολυσυζητημένο ιό της χιλιετίας
τα πρώτα λεπτά της νέας χιλιετίας.
Γαμώτο.
-Εμπρός; -Αδέλα, είμαι ο Χοσέ.
Ας βρεθούμε.
Έλα μαζί μου.
Πού πάμε; Πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Εντάξει. Έλα.
Μωρή, είσαι ήδη μεθυσμένη, και δεν είναι καν μεσάνυχτα.
Όταν η μοναξιά γίνεται αφόρητη,
έρχομαι εδώ και τους χαζεύω.
Δεν μπαίνω ποτέ,
αλλά μου δίνει χαρά.
Νιώθω σαν να σου συστήνω την οικογένειά μου.
-Φαίνονται ευτυχισμένοι. -Τώρα είναι ευτυχισμένοι.
Το να έχεις ένα μέρος που θεωρείς δικό σου,
σαν σπίτι σου,
το να είσαι με τους δικούς σου, είναι κάτι μοναδικό.
Λοιπόν;
Ο Σαντιάγο με φίλησε.
Μου άρεσε πολύ.
Πάρα πολύ.
Αλλά μόλις έκλεισα τα μάτια,
το μόνο πρόσωπο που είδα ήταν το δικό της.
Της αλέγρας μασέζ, σωστά;
Ναι, της Ισαμπέλ.
Όταν είμαι με τον Σαντιάγο,
νιώθω όμορφη.
Αλλά όταν είμαι με την Ισαμπέλ,
νιώθω ελεύθερη.
Ποτέ δεν ήμουν ελεύθερη.
Είχα καταφέρει
να γίνω αόρατη, Χοσέ.
Να είμαι εντελώς μόνη.
Δεν με ένοιαζε τίποτα.
Ούτε το σώμα μου,
ούτε η στειρότητα,
ούτε τα φάρμακα…
Όλα όσα δεν ξέρω για τον εαυτό μου.
Και τώρα…
Τώρα θέλω να ζήσω!
Τώρα θέλω να με αγγίξουν.
Θέλω να με αγγίξουν πολύ, καταλαβαίνεις;
Με τρομάζει το να πάρω τη ζωή μου στα χέρια μου.
Αδέλα, γλυκιά μου,
η ζωή είναι πάθος.
Από τον Χριστό ως τη Μόνικα Ναράνχο.
Κι όταν καταπιέζεις το πάθος, καταπιέζεις την ίδια τη ζωή.
Και το συναίσθημα μετατρέπεται σε πικρία.
Δεν θες να είσαι πικραμένη μια ζωή.
-Είμαι ήδη. -Σταμάτα να 'σαι έτσι.
Τώρα.
Αύριο. Μεθαύριο θα 'ναι αργά.
Ο φόβος που νιώθεις δεν αρκεί. Πρέπει να νιώσεις πιο πολύ φόβο.
Πιο πολύ πόθο. Να τα νιώσεις όλα.
Κοίτα,
όταν…
Όταν πέθανε ο Αλόνσο…
μου έμεινε μόνο
ένα άγριο σκοτάδι.
Και ήμουν πολύ φοβισμένος.
Πολύ φοβισμένος.
Όσα έζησα μαζί του όμως,
όσα έζησα πριν τον γνωρίσω,
τα ρίσκα που πήρα, οι αμαρτίες που διέπραξα,
που με έκαναν τόσο ευτυχισμένο,
όλα αυτά με κάλυψαν σαν κουβέρτα και με παρηγόρησαν.
Και όταν έπιασα πάτο,
εμφανίστηκε ο Θεός, ως αποτέλεσμα των καταχρήσεών μου.
Μπουμ!
Και τα γέμισε όλα.
Όλα.
Ήταν σαν…
Σαν να γαμιέμαι με όλους τους άντρες της ζωής μου ταυτόχρονα.
Η αλήθεια είναι
ότι μου λείπει ακόμη ο Αλόνσο.
Νιώθω ακόμη θλίψη,
αλλά δεν είμαι ποτέ πια μόνος.
Στην εκκλησία, τον υπηρετώ.
Όταν κοιτάζω όμως την πόρτα αυτού του μπαρ,
τον βλέπω.
Καλή χρονιά, μωρό μου!
Εγώ όμως δεν έχω μια ζωή που να με παρηγορεί.
-Δεν έχω κουβέρτα. -Ψάξ' την.
Ψάξ' την. Κάνε λάθη.
Λέρωσε τα χέρια σου.
Ξέρεις πολύ καλά τι πρέπει να κάνεις.
Κάν' το. Απογοήτευσε κάποιον.
Απογοήτευσέ μας όλους.
Άσε μας στην τύχη μας, κάνε κάτι φοβερό, απρόσμενο.
Κάν' το.
Καλή χρονιά, πάτερ.
Καλή χρονιά, τέκνο μου.
Αδέλα!
Έλα! Σφηνάκι!
Σταμάτα.
Τι;
Αδέλα!
Στάσου! Αδέλα, στάσου!
Αδέλα!
Αδέλα, στάσου!
Στάσου, σε παρακαλώ. Τι τρέχει;
-Θέλω να φύγω. -Εντάξει, αλλά άκουσέ με.
Αυτό που είδες ήταν ασήμαντο. Δεν…
Ήθελα πολύ να σε δω, αγαπούλα. Αλήθεια.
Εγώ φταίω, Ισαμπέλ. Άσε με.
Καλή χρονιά!
Ευτυχισμένο το 2000!
Καλησπέρα, καλή μου.
-Μπορώ να περάσω; -Φυσικά, γιαγιά. Πέρνα.
Κοίτα, η θεία μου η Μάργα
και η μεγάλη μου αδερφή η Ερνεστίνα, Θεός σχωρέσ' την.
Τις φώναζαν αντρογυναίκες.
Δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά και δεν είχαν περίοδο,
αλλά ήταν ψηλές, γεροδεμένες.
-Όπως εγώ. -Ναι.
Όπως εσύ.
Η μαμά δεν μου το είπε ποτέ.
Η μαμά σου σε λατρεύει,
αλλά ζει τρομοκρατημένη από τότε που γεννήθηκες.
Κάνει ό,τι μπορεί.
Ό,τι της έμαθαν.
Όπως κι εγώ. Όπως όλες μας.
Ήταν ευτυχισμένες;
Ήταν λίγο απ' όλα.
Δεν τους κάναμε τη ζωή εύκολη.
Δεν παντρεύτηκαν. Κληρονόμησαν όμως λεφτά.
Και δεν μπήκε κανείς σπίτι τους,
που δεν το λες κακό,
αλλά ούτε και στο κρεβάτι τους.
Είσαι πολύ έξυπνη, γιαγιά.
Όχι αρκετά.
Τώρα τις καταλαβαίνω, χάρη σ' εσένα.
Είναι αργά όμως.
Την επόμενη φορά που θα σε πει κάποιος Αλόγα,
να θυμάσαι ότι προέρχεσαι από μια οικογένεια φοράδων.
Δεν φαίνεται εύκολα, αλλά αν κοιτάξεις τους βλεννογόνους,
φαίνεται η ουλή.
Δεν θα το 'χα προσέξει, Άνχελ.
Μετά βίας φαίνεται.
Τελειώσαμε. Μπορείς να σηκωθείς.
Αν με χρειαστείς, φώναξέ με.
Ευχαριστώ πολύ, Άνχελ.
-Γεια. -Θα σε ενημερώσω.
Ντύσου. Σε περιμένω στο γραφείο μου.
Λοιπόν, Αδέλα,
θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σαφής γίνεται.
Δεν έχεις περίοδο και δεν μπορείς να μείνεις έγκυος
γιατί δεν έχεις μήτρα.
Γεννήθηκες χωρίς μήτρα και ωοθήκες.
Αντ' αυτού, είχες εσωτερικές γονάδες.
Εσωτερικές γονάδες.
Όρχεις.
Ναι, που δεν κατέβηκαν.
Οι όρχεις στα άρρενα βρέφη κατεβαίνουν προς το τέλος…
Μισό λεπτό, γιατρέ.
Είπατε "άρρενα βρέφη".
-Τι εννοείτε; -Άκου. Δεν λέω ότι είσαι άντρας.
Έχεις αιδοίο, κι ας είναι μικρό.
Στην εξέταση, διαπιστώσαμε
ότι πιθανότατα γεννήθηκες με υπερτροφική κλειτορίδα
και σε χειρούργησαν για να βελτιώσουν την εμφάνιση του αιδοίου.
Έκαναν πολύ καλή δουλειά.
Έτσι γίνεται πάντα;
Σχεδόν πάντα.
Οι γιατροί θα μίλησαν με τους γονείς σου και θα πήραν μια απόφαση.
Συνηθίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις διαφυλικότητας.
-Διαφυλικότητας; -Ναι.
Είναι πολύ πιο σύνηθες απ' όσο νομίζεις.
Κι αυτές οι εσωτερικές γονάδες…
-Είναι ακόμα εκεί; -Όχι.
Μάλλον τις αφαίρεσαν κατά την εφηβεία.
Συνηθίζεται για να αποφευχθούν όγκοι ή άλλες παθήσεις.
Με εγχείρισαν στα 14 μου,
αλλά μου είπαν ότι είχα μια κήλη.
Ίσως να είχες κήλη.
Κι επί τη ευκαιρία, τις αφαίρεσαν.
Μα αυτό είναι ευνουχισμός.
Αυτή είναι πολύ βαριά λέξη, Αδέλα.
Δεν σου είπαν την αλήθεια κι ο γιατρός σου δεν σε παρακολούθησε όπως έπρεπε.
Εγώ όμως δεν θα το αποκαλούσα έτσι.
Αυτό είναι όμως.
Και τώρα τι κάνω;
Καλύτερα να το ξεχάσεις και να συνεχίσεις τη ζωή σου.
Αν θες, μπορούμε να σου κάνουμε εξετάσεις εδώ.
Αν κόψω τα οιστρογόνα, τι θα γίνει;
Δεν σ' το συνιστώ. Το σώμα χρειάζεται ορμόνες.
Τότε, πώς θα ήμουν εγώ
χωρίς επεμβάσεις και φάρμακα;
Πώς θα ήταν ο πραγματικός μου εαυτός;
Αδέλα, όχι.
Όχι.
Εγώ είμαι το σπίτι σου.
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2000
Πρέπει να μιλήσουμε κάποια στιγμή.
Ελπίζω να είσαι καλά και να έγινε η μεταβίβαση του μπαρ.
Μου λείπεις.
Χοσέ.
ΥΓ Βλέπω όνειρα που με ανησυχούν.
Είμαι σε μια παράξενη διάσταση,
περιτριγυρισμένος από φλόγες που καίνε ηδονικά.
Κι εμφανίζεται ένας άγγελος, ή αρχάγγελος, δεν ξέρω.
Η υπόθεση Βάνινκοφ είναι γνωστή ως υπόθεση της νονάς δολοφόνου
κι έχει προκαλέσει την αγανάκτηση των γειτόνων.
Ενώ μετέφεραν τη Μαρία Ντολόρες,
η χωροφυλακή και η αστυνομία του Φουενχιρόλα
δυσκολεύτηκαν πολύ να αποτρέψουν ένα λιντσάρισμα.
Όλο λένε ψέματα. Θα καταλήξει στη φυλακή η καημένη.
Έχουν βαλθεί να την καταστρέψουν.
Η μητέρα την κακολογεί με κάθε ευκαιρία.
Έχει τρελαθεί χωρίς την κόρη της.
Και είναι πικραμένη.
Μια πληγωμένη καρδιά δαγκώνει σαν κυνηγόσκυλο.
Εσύ τι λες, μικρέ;
Όταν ένας όχλος βάζει κάποιον στο μάτι,
συνήθως τον κυνηγάνε για άλλον λόγο.
Σημείωσέ το, Ισιδόρο.
Δεν μου έφταναν οι παραγγελίες.
-Τίποτα άλλο, Πατρίθια; -Όχι, ευχαριστώ.
-Τι σου χρωστάω; -Δύο τάπας και μία Coca-Cola;
550 πεσέτες.
Α-Ντε, έρχεσαι λίγο;
Τα λέμε.
Σου έχω πει τόσες φορές να μου φέρεις την ταυτότητά σου.
Αν μου κάνουν έλεγχο, την έκατσα.
Δεν θα το ξαναπώ.
Αύριο οπωσδήποτε.
Αν δεν μου τη φέρεις, θα ψάξω άλλον.
Λυπάμαι.
Θες βοήθεια;
Δεν χρειάζεται. Το ανέβασμα είναι πιο εύκολο.
Θα σου το δώσω.
Πρέπει να κατουράς.
Και πες στον Αντόνιο να πλένεται εκεί κάτω.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Κάνει δουλειά η τεστοστερόνη.
Δύο κουτιά.
Ορίστε. Δύο κουτιά.
-Ακόμη δεν έχεις συνταγή; -Δυστυχώς, όχι.
Δεν θα σ' αφήσω χωρίς φάρμακα.
Αλλά πρέπει να πάρεις συνταγή από γιατρό.
Ορίστε.
Εσάς σας πιάνει αμέσως.
Έχω δει άντρακλες που μοιάζουν σαν να βγήκαν από τσόντα.
Δεν φαντάζεσαι πώς ήταν πριν.
Σε δυο μήνες θα δεις.
-Γεια. -Γεια.
Γεια.
Κι εγώ σε περίμενα εδώ. Είσαι ξεδιάντροπος.
Ξεδιάντροπος.
Είσαι απίστευτος. Μια μέρα θα με πεθάνεις.
-Πού πας; -Έλα.
Πού πας;
Εμπρός;
Αδέλα;
Εσύ είσαι; Είσαι καλά;
Μίλα μου, σε παρακαλώ.
Καλησπέρα.
Γεια. Είσαι καλά;
Ναι. Πάω να κοιμηθώ.
Α-Ντε, θέλουμε να σου μιλήσουμε. Έρχεσαι λίγο;
Καλύτερα άλλη ώρα. Είμαι κουρασμένος.
Κοίτα, προσπαθήσαμε.
Καταλαβαίνουμε ότι έχεις τα θέματά σου,
αλλά η Άνχελα κι εγώ βλέπουμε τη συγκατοίκηση αλλιώς.
Δεν ξέρουμε πώς να σε πλησιάσουμε.
Λυπούμαστε, αλλά ίσως πρέπει να βρεις άλλο σπίτι.
Αν σε ενόχλησε κάτι, πες το μας, αλλά δεν πάει άλλο αυτό.
Δεν μπορώ να ζω έτσι.
Το μουνί που σε πέταγε. Αυτό ήταν όλο;
Γι' αυτό δεν μας μιλάς έξι μήνες;
Απίστευτο.
Συγγνώμη.
Γιατί ζητάς συγγνώμη, Α-Ντε;
Γιατί ζητάς συγγνώμη;
Νομίζεις ότι με λένε όντως Γάτο;
Ότι η μάνα μου έχει οχτώ βυζιά και νιαουρίζει;
Όχι.
Για ποιους μας πέρασες;
Μ' έχεις δει να φέρνω άντρες, γυναίκες, άντρες και γυναίκες…
-Ό,τι κάτσει. -Κι αυτή;
Δεν ξέρει καν ποιανού είναι το μωρό.
Όχι.
Υπάρχουν τρεις υποψήφιοι.
Δύο απ' το χωριό κι ένας Γερμανός χίπης που ζούσε σε μια σπήλια.
Ελπίζω να μην είμαι εγώ.
Α-Ντε, καλέ μου,
το ξέραμε ήδη.
Το υποψιαζόμασταν. Δεν μας νοιάζει.
Γι' αυτό σε δεχτήκαμε.
Γιατί ταιριάζεις σ' αυτό το μπουρδέλο.
Έτσι δεν είναι;
Έχει κάτι βιβλία στο σπίτι του, που μια μέρα θα του βάλει χέρι η Εκκλησία.
Αλήθεια είναι ιερέας; Με τέτοια φωνή;
Και είναι πολύ όμορφος.
Καύλα.
Εγώ έχω πάθει πλάκα με την αντικερί.
Σου ταιριάζει.
Μου τη δίνει που είσαι τόσο ενδιαφέρων.
Λοιπόν…
Κι εσείς;
Ποιο είναι το αληθινό σου όνομα, Γάτε;
Δεν γνωριζόμαστε τόσο καλά.
Εγώ είμαι απ' την Τενερίφη.
Με τις υγείες σας, κύριε μαρκήσιε.
Δουλεύω απ' το σπίτι. Βάζω προσκλήσεις σε φακέλους, ό,τι κάτσει.
-Και οι δικοί σου; -Όπως οι δικοί σου.
Τους αγαπώ, είναι καλοί.
Μπορώ να γυρίσω σπίτι όποτε θέλω,
αλλά υπάρχουν πράγματα που δεν ανέχομαι.
Και οι δικοί σου;
Ο πατέρας μου είναι ξυλουργός και φασίστας όσο δεν πάει.
Η μητέρα μου είναι πανέμορφη
και πανέξυπνη.
Αλλά παντρεύτηκε ένα κτήνος.
Μιλάω μαζί της κάθε βδομάδα. Μαζί του όχι.
Συντηρητής δεν είσαι;
Κράτα το σαν πινέλο.
Ρούφα τον καπνό
σαν να απαλλάχτηκες από μια ανεπιθύμητη υποχρέωση.
Έτσι μπράβο.
Στάσου. Θα βγάλω μια φωτογραφία.
Κούκλος.
Το πρώτο σου τσιγαριλίκι.
Παιδιά, με όλα αυτά που έγιναν σήμερα,
ξέχασα να σας πω κάτι σημαντικό.
Έχασα τη δουλειά μου σήμερα.
Κι έχω λεφτά για άλλους δυο μήνες.
Ξέρουμε πώς είναι να ζεις μες στην αβεβαιότητα.
Δύο μήνες είναι πολύς καιρός.
Κάτι θα βρεις.
Φυσικά.
-Ελάτε, πάμε μέσα. -Πάμε.
Ωραία.
Όχι, γλυκέ μου.
Απόψε ξεκινάει η αναζήτηση του χαμένου χρόνου.
Θα έρθεις μαζί μου.
Κάτι φευγαλέο
Λίγο ψεύτικο
Τα χρυσά μου κορίτσια.
Σαν φλας ηλεκτρικό
Που μπορεί να σε σκοτώσει
Αλάνα!
Τι λέει;
Είσαι κούκλα. Σαν τα χιόνια. Γεια.
-Τα λέμε σε λίγο. Του κάνω ξενάγηση. -Εντάξει.
Γιογουρίνα, πόσα βυζιά έχεις;
Έχει γεύση γάλακτος. Γεια.
Που μπορεί να σε σκοτώσει
Ρομπέρτα!
Αγάπη μου.
Είναι νυμφομανής. Είναι απίστευτη.
Η La Prohibida.
Αρκετά. Ευχαριστώ.
Ας τη χαιρετήσουμε. Είναι φίλη μου.
Prohibida!
-Γεια. -Γεια!
Ποια είναι αυτή η αδερφή;
Λέγομαι Α-Ντε.
-Άντε; -Α-Ντε.
Όπως λέμε "άντε γεια".
Άντε γεια και να μας γράφεις.
Να σας τηγανίσω ένα αυγό;
Είμαστε κομπλέ.
-Τα λέμε μετά; -Ναι.
Το εννοούσε αυτό με το αυγό.
Ποτό;
Κρις.
-Τι κάνεις, Γατούλη; -Γεια σου, πριγκιπέσα.
Τι λέει, κούκλε; Τι θα πιεις;
Δύο βότκες λεμόνι, παρακαλώ.
Καινούρια αδερφή;
Τι κάνεις; Κρίστι.
-Καλώς ήρθες στο τρελάδικο. -Μην το τσιγκουνεύεσαι.
Γατούλη, σ' έχω καλομάθει.
-Ευχαριστώ πολύ. -Δώσε μου ένα τσιγάρο και είμαστε πάτσι.
-Εντάξει. -Καλά να περάσετε.
Δεν έχω τέσσερα χέρια. Έχω μόνο δύο. Αλλιώς, δεν θα ήμουν εδώ.
Με είπαν αδερφή. Και οι δύο.
Γλείψε.
Η λέξη "αδερφή" είναι μοναδική.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον ενικό, στον πληθυντικό, δεν έχει γένος.
Είναι ένα όνειρο.
Δεν νομίζω ότι πάει έτσι.
Όχι;
Σκάσε, μωρή αδερφή, θα σου πω κάτι που θα σ' αφήσει κόκαλο.
Βλέπεις;
Δεν μιλάω σ' εσάς, εγωμανείς.
Το τραγούδι μου. Πάμε να χορέψουμε;
Συγγνώμη! Το τραγούδι μου!
Αυτό που πρέπει να κάνεις
Είναι να ντυθείς και να βγεις
Με άτομα μοντέρνα
Και να χορέψεις σε μια ντισκοτέκ
Θα έπρεπε να έχεις
Απολυτήριο λυκείου
Εδώ μπορείς να είσαι ο εαυτός σου.
Ας χορέψουμε.
Αν θες να πας μπροστά
Αυτό που πρέπει να κάνεις
Είναι να φορέσεις το παλτό σου ανάποδα
Κι αυτό που πρέπει να κάνεις
Είναι να μάθεις αγγλικά
Αυτό που πρέπει να κάνεις
Αυτό που πρέπει να κάνουμε
Είναι να έχουμε το δικό μας στιλ
Και να κάνουμε ό,τι θέλουμε
Ό,τι κι αν λένε για μας
Και να δυναμώσουμε Τους δεσμούς της φιλίας μας
Κάτσε.
Κατάλαβες τι εννοώ;
Σου έλεγα για τη συνθετική ρητίνη του Τζάκσον Πόλοκ.
Έχω μπερδευτεί. Είσαι σαν εγκυκλοπαίδεια.
Καλώς ήρθες.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Έλα. Μην κοιμηθείς μόνος σου.
Τι;
Μην κοιμηθείς μόνος σου. Έλα.
Ραμόν Βιθέντε.
Ο Γάτος. Το όνομά του είναι Ραμόν Βιθέντε.
-Ποιος είναι; -Είμαι η Πατρίθια, μικρέ.
-Κατέβα. -Πατρίθια;
Τι θες εδώ; Ποιος σου έδωσε τη διεύθυνση;
Ο Ισιδόρο. Πάλι καλά που δεν ήρθε αυτός.
Είναι έξαλλος.
Αν σε έστειλε αυτός, πες του συγγνώμη, αλλά εγώ δεν γυρνάω στο μπαρ.
Ηρέμησε, παπαδάκι. Να πάει να γαμηθεί ο Ισιδόρο.
Εγώ ήρθα για σένα.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Αλλά περνάω μια δύσκολη περίοδο.
Πρέπει να σκεφτώ, γι' αυτό χρειάζομαι ύπνο.
Δουλειά και ταυτότητα χρειάζεσαι.
Κράτα.
Πού πας;
Ταυτότητα δεν μπορώ να σου βρω, αλλά δουλειά, ναι.
Δεν κάνεις για σερβιτόρος.
Αλλά έχω δει πώς κινείσαι. Έχεις φινέτσα και τρόπους.
Δούλευες σε ξενοδοχείο;
-Στην αντικερί του πατέρα μου. -Βλέπεις; Τέλεια.
Χρειάζομαι κάποιον σαν εσένα.
Θα σου δίνω 25.000 πεσέτες παραπάνω απ' τον Ισιδόρο. Τι λες;
Τι επιχείρηση είναι;
Ένα υποκατάστημα τράπεζας.
Χάζεψες απ' το πολύ ποτό.
Δεν ήθελα να φανώ αδιάκριτος.
Πουτάνα είμαι, όχι φαλαγγίτισσα.
Πες το φωναχτά.
Εγώ δεν πάω με κανέναν για λεφτά.
Σταμάτα. Έχω την τσάντα σου.
Δεν με νοιάζει με ποιον πας. Εγώ σε χρειάζομαι για δύο πράγματα.
Πρώτον, για τη ρεσεψιόν.
Δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι.
Και δεύτερον, ως προσωπικό μου βοηθό.
Γιατί θες να με βοηθήσεις;
Γιατί ήσουν ο μόνος που με βοηθούσε να κατέβω τα σκαλιά.
Ταξί! Έλα, πάμε.
Ξεκινάς αμέσως. Πάμε στην κλινική.
Στάσου. Βρομάω. Χρειάζομαι έναν καφέ κι ένα ντους.
Δεν έχουμε χρόνο. Έλα έτσι.
Μοιάζεις σαν ζιγκολό του Παζολίνι. Έλα.
Εμένα μπορείς να μου δώσεις την ταυτότητά σου.
Εντάξει;
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Εδώ είναι.
Καλημέρα, Πατρίθια. Τι κάνεις;
-Καλημέρα. -Γεια.
-Τώρα θα σε φωνάξουν. -Ευχαριστώ.
Χαλάρωσα πολύ.
Χαίρομαι.
Με ξύπνησε το ροχαλητό μου.
Να σε.
Θα καλέσω ταξί. Σε περιμένω έξω.
Τι λέει;
Σηκώθηκες νωρίς.
Βρήκα δουλειά.
Κιόλας;
Δεν το πιστεύω.
Εντυπωσιακό.
Πού;
Στην επιχείρηση μιας πελάτισσας του μπαρ.
Πάλι καλά.
Ο Αμαδέο θα μας ανεβάσει το νοίκι.
Σαράντα χιλιάδες πεσέτες.
Ο καριόλης.
Η Άνχελα τη γάμησε.
Κι εγώ το ίδιο.
Πρέπει να φύγω.
Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Θα του αλλάξεις πάνα όταν ρευτεί; Μυρίζει λίγο.
Είναι όλα στο δωμάτιο της Άνχελα. Στο κάτω ντουλάπι.
Μπες ελεύθερα.
Όλα καλά;
Ναι.
Πριν ανοίξεις, να τσεκάρεις τα στοιχεία του ραντεβού.
Ποιος είναι ο πελάτης, ποια θα τον εξυπηρετήσει,
σε ποιο δωμάτιο και τι χρειάζεται.
Θα παίρνεις τα παλτά και τις τσάντες τους
και θα τα βάζεις στην ντουλάπα στην είσοδο.
Εδώ θα δουλεύεις.
Συνήθως μας παίρνουν τηλέφωνο για να κλείσουν ραντεβού.
Να ρωτάς το όνομά τους μία φορά
και να μην το λες ποτέ φωναχτά, εντάξει;
-Τους ρωτάω εγώ τι θέλουν ή όχι; -Όχι.
Μη ρωτάς ποτέ.
Το πρώτο ραντεβού είναι πάντα μαζί μου.
Πρέπει να μου πουν τι ψάχνουν και ποιον δρόμο θέλουν να πάρουν.
Αν δεν ξέρουν, πρέπει να τους καθοδηγήσω.
Αυτό είναι το δωμάτιο Βερσαλλίες.
Εδώ δουλεύει η μαντάμ Βέγα.
Έλα.
Αυτό είναι το Ιατρείο.
Εδώ δουλεύει η μαντάμ Αλτέρ.
Κι αυτό χρησιμοποιείται…
Ποτέ…
Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Ποτέ μην κρίνεις τους πελάτες.
Θέλει θάρρος το να εμπιστευτείς τις επιθυμίες σου σε κάποιον άλλον.
Είναι κάτι ιερό.
Εδώ δουλεύω εγώ, στο Μπουντρούμι.
Α-Ντε.
Θέλω να θυμάσαι κάτι.
Από τη στιγμή που μπαίνεις εδώ μέχρι να βγεις,
θα με αποκαλείς αφέντρα Φέλι ή μαντάμ Φέλι.
Μάλιστα.
Εδώ είναι το καμαρίνι. Να χτυπάς πάντα πριν μπεις.
Τις προάλλες μου ζήτησε να φορέσω μάσκα γουρουνιού.
-Ο γνωστός Φερνάντο; -Ναι.
Κορίτσια.
-Πώς είσαι, γλυκέ μου; -Καλά.
Μου αρέσει πολύ, αφέντρα.
Χαίρω πολύ, Α-Ντε.
Κι εγώ το ίδιο.
Α-Ντε, οι πελάτες αλλάζουν στα δωμάτια.
Πρέπει να τα ετοιμάζεις όλα πριν έρθουν.
Η στολή σου είναι εκεί. Έχεις δύο.
Ξεκινάμε σε μία ώρα.
Ρώτα αν χρειαστείς κάτι.
Δεν καταλαβαίνει.
Αγαπούλες, πηγαίνετε εσείς. Τα λέμε αύριο.
-Γεια. -Τα λέμε αύριο, Ίσα.
Είναι γραφτό μου να έχω πελάτισσες όλες τις γριές στη ζωή σου.
Αν σε άκουγε η Πατρίθια να τη λες γριά, θα σε σκότωνε.
Πάω προς τα κει.
Πόσο καιρό είσαι στη Μαδρίτη;
Το συμβόλαιό μου ως αναπληρώτρια έληξε
έναν μήνα αφότου εξαφανίστηκες.
Και πώς πάει;
Δεν ξέρω αν μπορώ να το κάνω αυτό τώρα.
Αυτήν την κουβέντα μεταξύ γνωστών που συναντιούνται τυχαία…
Δεν ξέρω αν θέλω να σου πω τι κάνω εδώ.
Καταλαβαίνω. Δεν ξέρω τι να πω. Συγγνώμη.
Γι' αυτό έφυγες έτσι;
Δεν σε κρίνω.
Αλήθεια.
Αλλά όταν σε είδα έτσι ξαφνικά…
Είχα φανταστεί πολλές φορές πώς θα ήταν αν συναντιόμασταν,
αλλά αυτό δεν μου είχε περάσει απ' το μυαλό.
Το ξέρω.
Γιατί ήρθες;
Γιατί δεν ήθελα να φύγω πάλι τρέχοντας.
Θες το τηλέφωνό μου;
Το έχω ήδη.
Έχω αλλάξει νούμερο.
Τότε, το θέλω.
Πες μου.
Είναι 655…
Ναι.
…34-72-85.
-Πώς να σε αποθηκεύσω; -Α-Ντε.
Δεν το πολυσκέφτηκες.
-Καληνύχτα, Α-Ντε. -Καληνύχτα.
Έχεις ελαφρύ χέρι.
Η γιαγιά μου έχει διαβήτη.
Πώς πάει;
Καλά. Προσαρμόζομαι γρήγορα.
Ναι, τα πας πολύ καλά.
-Χαίρομαι που είσαι εδώ. -Ευχαριστώ, αφέντρα.
Όταν είμαστε κλειστά, λέγε με Πατρίθια.
Θες να έρθεις σπίτι να φάμε;
Έφτιαξα αχομπλάνκο.
Όχι, ευχαριστώ, Πατρίθια.
Όπως θες, καλέ μου. Θα βγω σε λίγο.
ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ ΣΤΑΪΝ Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΛΙΣ ΤΟΚΛΑΣ
Ναι;
Μόλις βγήκα από μια ανυπόφορη παράσταση.
-Τόσο χάλια ήταν; -Όχι, ήταν εξαιρετική.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
-Μ' ακούς; -Ναι, σ' ακούω.
Σε σκέφτομαι διαρκώς.
Κι εγώ, και δεν μ' αρέσει καθόλου.
Επί μήνες,
σκεφτόμουν τι έγινε την τελευταία φορά που σε είδα στην Παμπλόνα.
Δεν μου είχε ξανασυμβεί αυτό.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ούτε τώρα ξέρω.
Ναι, αγαπούλα, αλλά εγώ θα τρελαθώ, γιατί…
Δεν ξέρω ποιος είσαι.
Θέλω να πω, είσαι εσύ, αλλά…
Σ' ερωτεύτηκα. Δεν με πειράζει να σ' το πω.
Ερωτεύτηκα τη βικτοριανή κατηχήτρια, τη δεσποινίδα, και ξαφνικά βρίσκω…
Δεν ξέρω, ένα μοντέλο του Κάλβιν Κλάιν.
Δεν ξέρω τι να πω.
Κοίτα, εγώ δεν πάω για ύπνο τώρα.
Κι εσύ ακούγεσαι ξύπνιος.
Θες να βρεθούμε;
Θες; Μόλις την πήρα.
Τι είδες;
Τις Δούλες.
Με κάτι εκπληκτικές ηθοποιούς.
Δεν έχεις παίξει πουθενά εδώ;
Όχι, θα το ήθελα.
Γι' αυτό ήρθα εδώ, για να γίνω ηθοποιός, αλλά…
Αυτή η πόλη με τρώει ζωντανή.
Μου άρεσες στη σκηνή.
Άσε το δούλεμα, Αδέλα.
Α-Ντε. Συγγνώμη.
Απλώς είχες μαστουρώσει με οξυτοκίνη.
Μην το λες αυτό.
Ήμουν ειλικρινής.
Άκου, όταν σε είδα να κοιτάς τον πίνακα,
τον πίνακα που μου έδειξες,
και πρόφερες το όνομα του ζωγράφου… Πώς τον έλεγαν;
-Γκουίντο Ρένι. -Ναι.
Δεν τον είχα ξανακούσει.
Θέλω να πω, έχω δει πώς κάνεις όταν κάτι σε παθιάζει.
Δεν ξέρεις πώς είναι
να συγκρίνεις τον εαυτό σου με γεννημένες ηθοποιούς.
Έχουν έναν τρόπο να λένε τα λόγια τους
με τόση σιγουριά,
αλλά ταυτόχρονα με μια ελαφρότητα.
Ξαφνικά μεταμορφώνονται.
Είναι…
Είναι ακαταμάχητες.
Κι εγώ ακούω τον εαυτό μου να λέει το ίδιο πράγμα,
με πάθος, και νιώθω άσχημη.
Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω.
Νιώθω άσχημη και ντρέπομαι.
-Εγώ δεν σε βλέπω τόσο άσχημη. -Ναι.
Θέλω να πω…
Τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου
τις έχω ζήσει χάρη στην ομορφιά που δημιούργησαν άλλοι.
Και, φυσικά, ξέρω πώς είναι να είσαι η άσχημη της παρέας.
Όχι απλώς να νιώθεις άσχημη.
Να σου το λένε.
Ο κόσμος δεν έχει ιδέα.
Ακριβώς.
Πήγα να δω τον φίλο σου τον παπά.
Αλήθεια;
Όταν εξαφανίστηκες.
Τον ανέφερες μόνο μία φορά, όταν ήσουν πιωμένη…
Πιωμένος. Συγγνώμη.
Κατάλαβα όμως ότι νοιαζόσουν πολύ γι' αυτόν.
Και πώς πήγε;
Ήταν υπέροχος.
Με βοήθησε να σε καταλάβω λίγο.
Μου γράφει πού και πού. Ξέρει ότι ξανασυναντηθήκαμε.
Δεν μου το είπε.
Μάλλον περιμένει να του το πεις εσύ.
Σε σέβεται πολύ.
Θεέ μου.
Μ' αρέσει αυτό το πάρκο.
Έρχομαι συχνά. Με ξέρουν όσοι κάνουν κρούζινγκ.
Το Σάββατο σε είδα στον ύπνο μου.
Είχαμε ένα συγκρότημα,
αλλά δεν τραγουδούσαμε εμείς, και μας έπιασαν.
Μου λείπει που ερχόσουν κλαίγοντας και ζητούσες τη συμβουλή μου.
Ένιωθα σαν τον Κομφούκιο.
Σ' αγαπώ.
ΥΓ "Αν δεν είχα δημιουργήσει τον δικό μου κόσμο,
θα είχα πεθάνει στον κόσμο κάποιου άλλου".
Η Αναΐς μας.
Μιάμιση ώρα τον κοιμίζω. Επιτέλους, κοιμήθηκε. Κατουριόμουν.
Γύρισες αργά το βράδυ.
Δούλευα.
Μου βάφεις το άλλο χέρι; Δεν μπορώ μόνη μου.
Θα 'ναι ο Γάτος.
Θα ξυπνήσει το μωρό. Μπορείς να του ανοίξεις;
Είσαι πιωμένος;
-Είστε εδώ. Το ήξερα. -Αμαδέο, τι κάνεις;
Πρέπει να μιλήσουμε.
Γι' αυτό υπάρχουν τα τηλέφωνα.
-Για να μιλάς. -Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται.
Είναι σπίτι μου.
Όχι, είναι ιδιοκτησία σου, όχι σπίτι σου.
Γι' αυτό σε πληρώνουμε.
Ακούστε, παιδιά.
Δεν θέλω, αλλά πρέπει να ανεβάσω το νοίκι.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Και μετά υπάρχει το θέμα του παιδιού.
Ποιου παιδιού;
-Του γιου μου; -Ναι.
Οι γείτονες παραπονιούνται.
Ζουν ηλικιωμένοι εδώ. Δεν θέλω παιδιά στο σπίτι.
Ποιοι γείτονες παραπονέθηκαν;
Ονόματα δεν λέμε, Άνχελες.
Άνχελα. Με λένε Άνχελα. Άνχελα.
Και κόψε τις παροιμίες, γαμώτο!
Ξέρεις κάτι; Πάμε να ρωτήσουμε.
Να δούμε ποιος παραπονέθηκε για το μωρό.
-Ηρέμησε λίγο. -Όχι.
-Δεν θα ηρεμήσω. -Μην κάνεις έτσι.
Δεν ακούς; Σπαράζει στο κλάμα.
-Κάνει σαν ελάφι! -Για να δούμε.
-Τι τρέχει; -Σε ενοχλεί το μωρό μου;
Όχι, γιατί να μ' ενοχλήσει;
Αυτός λέει ότι ενοχλεί τους γείτονες.
Δεν είπα ότι ήταν αυτός. Ακούγεται ως τον έκτο.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Χρωστάτε και νοίκια.
Πάρε μας τηλέφωνο και το συζητάμε.
Θες να πετάξεις το μωρό μου στον δρόμο;
Δεν μπορώ να μιλήσω μαζί σας. Πάντα τα ίδια.
Τι συμβαίνει εδώ;
-Μας ανεβάζει το νοίκι. -Φαίνεσαι αναστατωμένος.
-Λέει ότι το μωρό ενοχλεί τους γείτονες. -Άκου πώς κάνει.
Ακούγεται σ' όλο το κτίριο.
Λυπάμαι, Αμαδέο, αλλά εγώ δεν ακούω τίποτα.
Για να δω.
Τι; Κόψε το δούλεμα.
Τίποτα. Δεν ακούω κανένα μωρό.
Λυπάμαι.
Πάμε μέσα, ελάτε.
Αμαδέο, τα λέμε άλλη μέρα.
Χάρηκα που σε είδα, όπως πάντα.
Πού διάολο θα βρούμε τα λεφτά;
Σας δίνω έναν μήνα!
Ο καριόλης.
Μικρέ, έλα εδώ.
Βοήθησέ με να βγάλω την μπότα.
Τέλεια.
Είναι χάλια.
-Θα σου κάνω μασάζ. -Εντάξει.
Συνέχισε.
Τι ωραία.
Πρέπει να σταματήσω.
Γίνομαι όλο και πιο αδέξια.
Συνέχισε.
Πονάει, αλλά μ' αρέσει.
Καλά που έχω τα κορίτσια.
-Κι αυτές έχουν εσένα. -Ναι.
Χαίρομαι που θα συνεχίσουν να το δουλεύουν.
Ίσως να τα παρατήσω του χρόνου.
Θα σου έκανε καλό.
Η δουλειά πάει καλά. Δεν θα 'χεις πρόβλημα.
Εσύ τι θες να κάνεις;
Εγώ; Είμαι καλά εδώ. Μ' αρέσει.
Έχεις ταλέντο. Δεν θα μείνεις εδώ για πάντα.
Για την ώρα, σε βολεύει,
αλλά σε ρωτάω τι θέλεις να κάνεις.
Δεν ξέρω, Πατρίθια.
Ξέρεις τι πρόσεξα στο κορσάζ;
Τι;
Είχε τη μυρωδιά σου.
Δεν εννοώ τη φτηνή κρέμα χεριών σου.
-Εννοώ τη μυρωδιά σου. -Γιατί το φόρεσα όταν το έραβα…
Μην ανησυχείς.
Δεν σε κρίνω.
Είσαι μέλος της οικογένειας της μαντάμ Φελίνα.
Φόρα το όσο θες, αρκεί να το πλένεις.
Έλα. Κάτσε εδώ.
Τι θες από μένα; Τι θες να σου πω;
Πώς αποφάσισες να γίνεις ο εαυτός σου; Να πάρεις ορμόνες;
Γιατί ρωτάς;
Γιατί θέλω να μάθω.
Δεν ξέρω. Όταν έφυγα από το πατρικό μου.
Φαντάζομαι ότι το σκεφτόσουν καιρό. Δεν υπάρχει σωστή απάντηση.
-Από περιέργεια ρωτάω. -Δεν ξέρω, Πατρίθια.
Με εγχείρισαν χωρίς την άδειά μου.
Για το δικό τους καλό.
Καταλαβαίνω.
Αποφάσισες να πάρεις τα ηνία.
Είναι λογικό.
Μερικές φορές πρέπει να πεις "άντε γαμηθείτε".
Αυτό που μου έκαναν δεν αλλάζει.
Οι άνθρωποι κάνουν σκληρά πράγματα όταν φοβούνται, Α-Ντε.
Έτσι είναι ο κόσμος.
Αυτό που θεωρείται φυσιολογικό είναι δικαιολογίες που επινοούν οι χέστες.
Φτιάχνουν ακόμη και νόμους.
Έλα, βοήθησέ με να σηκωθώ.
-Σίγουρα; -Ναι, δώσε μου το μπαστούνι.
Πάμε στον καθρέφτη.
Ξέρεις πώς κατάλαβα ότι είμαι γυναίκα;
-Όχι. -Η απάντηση δεν βρίσκεται εκεί.
Ούτε σ' αυτήν τη μαλακία.
Αυτό δεν με κάνει γυναίκα.
Ούτε αυτό.
Αυτό δεν λέει τίποτα για μένα.
Είμαι γυναίκα γιατί μου το φωνάζουν τα σπλάχνα μου.
Γιατί ό,τι λέω, ό,τι κάνω,
ό,τι νιώθω,
ό,τι με πληγώνει, ό,τι με κάνει ευτυχισμένη,
μου φωνάζει από δω.
Από δω, Α-Ντε.
Κι αν δεν τα άκουγα, θα με σκότωναν.
Θα σάπιζα.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τα σπλάχνα σου.
Δεν μπορείς.
Εσένα τι σου λένε;
Τίποτα.
Μέσα μου επικρατεί σιωπή.
Νιώθω μόνο οργή.
Ήθελε αρχίδια αυτό που έκανες.
Αλλά υπακούς ακόμη. Δεν το καταλαβαίνεις.
Η οργή τα εξισώνει όλα με τον χειρότερο τρόπο.
Μας μισούν με παρόμοιο τρόπο.
Αλλά δεν είμαστε το ίδιο, καλέ μου.
Έλα. Έλα εδώ.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Συγγνώμη.
Θα προσπαθήσω να βρω μια λύση.
Έχετε μου εμπιστοσύνη.
Άνχελα, πρέπει να με αντικαταστήσεις μια μέρα στη δουλειά.
Πήγαινε στις 12 μ.μ. στην οδό Πασέο ντελ Πιντόρ Ροσάλες 118,
διαμέρισμα 1Α.
Πες στην Πατρίθια ότι σ' έστειλα εγώ.
Σας αγαπώ, Α.
Καλησπέρα.
-Θέλω να τον φάω. Μπορώ; -Όχι.
Γεια σου, κούκλε.
Πέρνα. Έχεις ραντεβού;
Όχι, με στέλνει ο Α-Ντε.
Ψάχνω την Πατρίθια.
-Εντάξει. Μισό λεπτό. -Εντάξει.
Άφησε ένα γράμμα.
Είπε ότι θα έβρισκε λεφτά και ότι έπρεπε να έρθω εδώ.
Μία μέρα μόνο. Έτσι κατάλαβα.
Αυτό το παιδί…
Είναι όλο μυστικά.
Να σου δείξω τι πρέπει να κάνεις;
Τι θα κάνω με το μωρό; Δεν έχω πού να το αφήσω.
-Ο άλλος συγκάτοικός μου λείπει. -Αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Έλα, γατούλη.
Έλα.
Σήκω.
Είναι γιατρός. Έχει τρία παιδιά. Θα 'ναι εδώ όλη μέρα.
-Θα το προσέχει αυτός. -Το μωρό;
Μην ανησυχείς.
Εμπρός;
Γεια σου, Σαντιάγο.
Θα 'πρεπε να κλείσω.
Ναι, αλλά μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Αδέλα, τι συμβαίνει;
-Δεν μπορεί να 'ναι τόσο σοβαρό. -Μην ανησυχείς. Καλά είμαι.
-Αλλά μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις. -Εντάξει.
Γιατί δεν έρχεσαι εδώ να μου πεις τι συμβαίνει;
Μπορούμε να βρεθούμε χωρίς να το μάθει κανείς.
Αδέλα, μ' ακούς;
Ναι, σ' ακούω.
Έχω ένα οικονομικό πρόβλημα και χρειάζομαι τα λεφτά μου.
Έχεις πολύ θράσος, Αδέλα.
Απίστευτο.
Είχα να μάθω νέα σου έξι μήνες.
Φανταζόμουν τα χειρότερα στο μυαλό μου.
Οι γονείς σου δεν μου μιλάνε.
Παρακαλούσα τον πάτερ Χοσέ Μαρία να μου πει αν ζεις.
Και τώρα με παίρνεις για να μου ζητήσεις λεφτά.
-Αυτό είμαι για σένα. -Όχι, δεν είναι έτσι, Σαντιάγο.
Δεν μπορούσα να σου μιλήσω.
Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να γυρίσω εδώ, και δεν μπορούσα.
Συγχώρα με, Σαντιάγο, σε παρακαλώ.
Δεν άξιζα μια εξήγηση;
Θα καταλάβαινα, ό,τι κι αν ήταν.
Αδέλα, γαμώτο…
Την τελευταία φορά που σε είδα φιληθήκαμε.
Λυπάμαι πολύ.
Μια επένδυση δεν είναι όπως όταν έχεις λεφτά στην τράπεζα.
Υπάρχουν όροι. Δεν είναι εύκολο να βγάλεις λεφτά.
Έχεις τον ίδιο λογαριασμό;
Ναι.
Θα στείλω λεφτά από τον δικό μου λογαριασμό
και θα κρατήσω τα ομόλογα.
Τέλεια.
Σαντιάγο, ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι να πω.
Τότε, δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε.
Περίμενε. Μην κλείσεις.
Αν είχα μείνει,
αν γινόταν να μείνω,
θα ήμασταν μαζί,
και θα ήταν τέλεια.
Εύχομαι να βρεις ό,τι ψάχνεις.
Κι εσύ το ίδιο, Σαντιάγο.
Εγώ ξέρω τι με περιμένει.
Δέκα δρόμοι και 99 νοματαίοι.
ΑΝΤΙΚΕΡΙ
Κάλεσες υδραυλικό;
Δεν πρόλαβα. Συγγνώμη.
-Θα πέσει το ταβάνι πάνω μας. -Το ξέρω.
-Τι είναι; -Άκου…
Επιτέλους.
Πού ήσουν; Ανησυχήσαμε.
Συνέβη κάτι;
Το νοίκι τακτοποιήθηκε. Μην ανησυχείτε πια γι' αυτό.
-Τι εννοείς; -Άνχελα.
Το συζητάμε μετά.
Δεν καταλαβαίνω.
Γεια σου, καλέ μου.
Μας έλειψες χθες, αλλά η φίλη σου τα πήγε μια χαρά.
Θες να μιλήσουμε;
-Να παραγγείλουμε κινέζικο; -Δεν πεινάω. Ευχαριστώ, Λίδια.
Εντάξει.
Αν αλλάξεις γνώμη όμως,
η πόρτα μου είναι πάντα ανοιχτή.
Όπως και των υπολοίπων.
Κι αν ντρέπεσαι, να ξέρεις
ότι αντιμετωπίζουμε την ντροπή κάθε μέρα.
-Και τη μετατρέπουμε σε ευτυχία. -Ακριβώς.
Και μη μείνεις μέχρι αργά.
Ναι. Άσ' το, θα τελειώσω εγώ.
Γεια.
Καληνύχτα.
Α-Ντε!
Α-Ντε, τι κάνεις; Τι συμβαίνει;
Σταμάτα.
-Άσε με! -Σταμάτα.
Άκουσέ με, αγάπη μου.
Θα τρομάξεις το μωρό.
Ηρέμησε.
Άνχελα. Είμαστε εδώ.
-Είμαστε εδώ. -Δεν θέλω να πάθει τίποτα.
Το σώμα μου, Γάτε.
Άνχελα.
-Σώπα. -Δεν θέλω να πάθει τίποτα.
-Το σώμα μου. -Δεν θα πάθει τίποτα.
Σ' το υπόσχομαι. Θα το φροντίσουμε μαζί.
-Εντάξει; -Φυσικά, αγάπη μου.
Φυσικά.
Δεν θα πάθει τίποτα άλλο.
-Εντάξει; Είμαστε εδώ, μαζί σου. -Σώπα.
Σώπα.
Παραμιλούσες όλη νύχτα.
Τι έλεγα;
Δεν ξέρω. Κάποια στιγμή ρώτησες κάτι για τις Δέκα Εντολές.
Γιατί ήρθες;
Γιατί
μου είπαν πώς ήσουν.
Και γιατί
δεν μπορώ να μείνω μακριά σου.
Και γιατί, όπως σου είπα, μισώ τον πόνο, Α-Ντε.
Θα ήθελα να σ' ακούσω να λες το όνομά μου.
Μισώ τον πόνο. Τον δικό σου και τον δικό μου, Αδέλα.
Μου είχε λείψει.
Εμένα να δεις, δεσποινίς.
Τι κάνουμε τώρα;
Θα επιμείνουμε.
Θα επιμείνουμε, αγαπούλα.
Έλα, σήκω.
Σήκω απ' το κρεβάτι.
Σήκω, το σώμα είναι νωθρό και του αρέσει η ξάπλα. Έλα.
Κοιτάξτε.
"Έπρεπε να ευφρανθούμε και να χαρούμε,
γιατί ο αδερφός σου, η αδερφή σου ή αυτή η τζαζλή,
ήταν νεκρή κι αναστήθηκε.
Ήταν χαμένη και βρέθηκε".
Δεν το πιστεύω.
Τι κάνεις εδώ;
Άγνωστες οι βουλές του Κυρίου.
Θ' αρχίσεις να μιλάς σαν ιερέας;
Όχι, αυτά τα δυο τυπάκια
μου είπαν πώς ήσουν, και ήρθα αμέσως.
Ελάτε, ας βγούμε στο μπαλκόνι.
-Είναι ωραία έξω. -Πάμε.
Κοιτάξτε.
Θες να κατέβεις;
Αύριο.
Αύριο. Ναι.
Δεν είμαι μόνο η σιωπή
Δεν είμαι η πληγή
Που δεν μπόρεσα να κλείσω
Δεν είμαι μόνο ο φόβος
Μπροστά στον καθρέφτη
Που έδιωχνε
Όσους ήθελαν να με αγκαλιάσουν
Αφήνω πίσω την αντανάκλαση
Που με έκανε να αμφιβάλλω
Αφήνω τον εαυτό μου στα χέρια μου
Ανακαλύπτω τον εαυτό μου σιγά σιγά
Το σπίτι μου είναι το σώμα μου
Το σπίτι μου είμαι εγώ
Δεν κρύβομαι πια σε ψέματα παλιά
Δεν σωπαίνω για να μην ενοχλήσω
Έχω στο βλέμμα μου το φως που θα 'ρθει
Είμαι η σημαία του εαυτού μου
Βρήκα τη γαλήνη
Και με τον άνεμο
Αρχίζω να χορεύω
Αφήνω τον εαυτό μου στα χέρια μου
ΑΓΑΠΗΤΗ ΣΕΝΙΟΡΙΤΑ
Ανακαλύπτω τον εαυτό μου σιγά σιγά
Το σπίτι μου είναι το σώμα μου
Το σπίτι μου είμαι εγώ
Επιλέγω τα φώτα
Επιλέγω τα βήματά μου
Επιλέγω το όνομά μου
Επιλέγω την αγάπη μου
Καταλαβαίνω τις σκιές μου
Την ενοχή, τη μεταμφίεση
Αγκαλιάζω το κορίτσι
Που δεν ήξερε πώς να φωνάξει
Αγκαλιάζω την οργή
Που με έκανε να σωπαίνω
Και τη συνήθεια
Να κρατάω την ανάσα μου
Αφήνω πίσω την αντανάκλαση
Που με έκανε να αμφιβάλλω
Αφήνω πίσω το βλέμμα
Που ήθελε να με περιορίσει
Κι εγώ έρχομαι στο μουσείο όταν νιώθω μόνη.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί;
Γιατί επικρατεί ησυχία εδώ.
Κι όταν βγαίνω έξω,
η ζωή με εκπλήσσει πάλι με τη βαβούρα της.
Και δεν νιώθετε πιο μόνη εκεί έξω;
Μερικές φορές.
Αλλά νιώθω ζωντανή.
Και η ζωή είναι υπέροχη.
Δεσποινίς.
Συνοδέψτε με ως την έξοδο, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Αφήνω τον εαυτό μου στα χέρια μου
Ανακαλύπτω τον εαυτό μου σιγά σιγά
Το σπίτι μου είναι το σώμα μου
Το σπίτι μου είμαι εγώ
Επιλέγω τα φώτα
Επιλέγω τα βήματά μου
Επιλέγω το όνομά μου
Επιλέγω την αγάπη μου
Υποτιτλισμός: Γιώργος Μακράκης