Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ไม่...
เรียว
ใครก็ได้
มีใครอยู่ไหม
- เอาละนะ - ครับผม
อาจมีคนอยู่ใต้ซาก ปรักหักพังมากกว่านี้ เราควร...
ขอโทษค่ะ ฉันหาลูกชายไม่เจอ
ทุกคนอยู่ไหน...
เรียว
รุ่นพี่คันดะ คุณปลอดภัย
ยูโกะจัง เป็นอะไรหรือเปล่า
ผมจะไปเอาผ้าห่มมาให้
รุ่นพี่เห็นลูกชายฉันไหมคะ
รุ่นพี่คันดะ
นี่มันอะไรกัน
โทษนะคะ
ใครก็ได้
ในนั้นไม่ปลอดภัยครับ
เดี๋ยว
รอด้วย
คุณ
คุณโอเคไหม
ค่อยยังชั่ว
ฉันตื่นมาที่ชายหาด
ไม่มีใครตอบฉัน และฉันจับต้องอะไรไม่ได้เลย
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วคุณก็เรียกฉัน...
ผมเข้าใจแล้วๆ
ก่อนอื่น
สงบใจก่อนดีกว่าครับ
หายใจลึกๆ
เหตุการณ์นี้ใหญ่มากเลย
ตอนนี้ มาอยู่กับเราก่อนละกันครับ
คุณเดินไหวไหม
อย่างที่บอก
ฉันเกิดไอเดียเรื่องทรายดาวนี้ขึ้นมา
นี่ไง
เคยเห็นของพวกนี้ ในร้านขายของที่ระลึกใช่ไหมล่ะ
ผมเคยซื้อให้ครอบครัวตอนไปทำงานที่นั่นครับ
เหรอ
ฉันเป็นคนคิดเองแหละ
เอาอีกแล้ว
มันคือความจริง
ฉันเคยเข้าร่วมการประท้วง ของนักศึกษาใช่ไหมล่ะ
ตอนนั้นฉันถังแตกสุดๆ เลยหนีไปเกาะอิริโอโมเตะ
แล้วคุณก็ยัดทรายใส่ขวด และเอาไปขายใช่ไหม เราเคยฟังแล้ว
โอ้ เรามีแขกมาใหม่เหรอ
อ๋อ
จากแผ่นดินไหวสินะ
คงงั้นครับ
ไง สวัสดี
เธอคงลำบากมากแน่ๆ
เรื่องนี้มัน...
ร้ายแรงมาก
คุณไมเคิล
ที่นี่คืออะไรเหรอคะ
คือว่า...
อธิบายยากสักหน่อยครับ แต่...
ไม่เป็นไรน่า
ไม่ต้องห่วง
เรามีเวลาเหลือเฟือ ใช่ไหม
คุณคาโอริ พาเธอไปดูทั่วๆ สิ
ได้เลย ฉันชื่อคาโอริค่ะ
ทางนี้
ฉันขอโทษค่ะ
นี่เรื่องอะไรกัน
ฉันไม่อยากอธิบายนี่
คือว่า...
คนที่มีเรื่องค้างคาใจตอนยังมีชีวิตอยู่ จะมารวมตัวกันที่นี่ครับ
ที่จริงไม่ใช่แค่ที่นี่หรอก
มีสถานที่แบบนี้อยู่ทั่วประเทศเลย
เรื่องค้างคาใจ
หมายความว่าไง
นี่ อากิระ
อย่าอ้อมค้อมสิ
งั้นก็บอกเธอสิ โชริคุง
พูดง่ายๆ ก็คือพี่สาวตายแล้ว
แต่คุณข้ามไปอีกฝั่งไม่ได้ เพราะคุณมีเรื่องค้างคาใจ
ตายแล้วเหรอ
ฉันตายแล้ว...
เอาน่าๆ วันนี้พักผ่อนสักหน่อย
เรามีเหล้าด้วย
ฉันไม่อยากได้อะไร
มากับฉันนะ
ไม่เป็นไรหรอก
คงจะมีคนรัก
น่าจะ
จริงเหรอ วัยอย่างเธอเนี่ยนะ
เดี๋ยวนะ
ทางนี้
คนที่อยู่สุดท้ายไปแล้ว
เชิญอยู่ที่นี่ได้ตามสบาย
ฉันรู้ว่ารับทุกอย่างในคราวเดียวมันไม่ไหว
เพราะงั้นคืนนี้หลับให้สบายก่อน
ทุกคนเหมือนฉันหรือเปล่าคะ
ใช่แล้ว
เราเป็นรุ่นพี่เธอ
เราเชี่ยวชาญทีเดียว
ราตรีสวัสดิ์
นี่ลูกคุณแม่ค่ะ ยินดีด้วย
ทำไมถึงไม่เข้าใจเล่า
ผมน่ะ...
คุณต้องการแบบนี้ไง
ไปจัดการเรื่องตัวเองเถอะ
นี่แน่ะๆ
เรียว มานี่
น่ากลัว
แฮปปี้ เบิร์ดเดย์ ทู...
ยินดีด้วย
- ดูสิครับ - หลบไป
ทำอะไรน่ะ
แม่ ดูสิ
หยุด
รีบไปได้แล้ว
- ผมไม่อยากไป - ทำไมเล่า แม่ต้องไปทำงาน
ผมไม่อยากไปโรงเรียน
แม่ครับ
ตื่นสิ
- แม่ครับ - เรียว
- ไง - อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
ไง
สวัสดี
อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ คุณคาโอริ ผมขอกาแฟด้วยครับ
ได้เลย
นี่ค่ะ
ทำอะไรน่ะ
โยคะจ้ะ
คนตายเล่นโยคะ และพยายามรักษาสุขภาพเหรอเนี่ย
หุบปากเลย
โยคะเนี่ย
ฉันเป็นคนนำโยคะเข้ามาในญี่ปุ่นเองแหละ
พอได้แล้วน่า
มันคือความจริง
ฉันถึงได้บาดเจ็บที่หลัง ตรงนี้เลย
อรุณสวัสดิ์ครับ
ไง พี่สาว อรุณสวัสดิ์
พอสว่างเห็นชัดๆ เธอก็น่ารักดีนะ
ชื่ออะไรล่ะ
มินาโกะ คาวาคามิค่ะ
มินาโกะจัง
พูดจริงนะเนี่ย เธอสวยมาก
คุณไมเคิล
ยุคสมัยนี้คุณพูดแบบนั้นไม่ได้
อะไร จริงเหรอ ทำไม
คุณปู่คนนี้คือคุณไมเคิล
ส่วนคนที่พาเธอมาที่นี่คืออากิระ
เด็กหนุ่มคนนั้นชื่อโชริคุง
เขาเคยเป็นยากูซ่าแหละ
ส่วนนี่คุณทานากะ อดีตนายธนาคาร
ฉันชื่อคาโอริ อดีตโฮสต์ในบาร์แห่งนึง
มานั่งกับเราสิ
นี่
(ตลาดหุ้นตก)
(วันที่ 2 ตุลาคม 1990)
นี่…
ผมติดนิสัยน่ะ
ฉันขอยืมกุญแจรถคุณได้ไหมคะ
เอ๋
ได้อยู่แล้ว
ช่างหยาบคายจังนะคนนี้
(กรุณาติดต่อเรา ถ้าคุณมี ข้อมูลของเด็กหายดังต่อไปนี้)
ชินัตสึ
ไอโกะ
คาซึกิ
คุณด้วยเหรอ
ผมพลัดหลงกับครอบครัวครับ
ผมนึกว่าคงหาพวกเขาเจอ ถ้าผมตะโกนเรียกชื่อพวกเขาทุกวัน
แต่...
ถ้าพวกเขาได้ยินผม ก็แปลว่าพวกเขาตายแล้ว
ผมหวังว่า...
คุณจะเจอครอบครัวนะ
ทางหลวงเป็นเหมือนแนวกั้น ทำให้พื้นที่ในเมืองได้รับผลกระทบน้อยกว่า
เรายังไม่เจอคาวาคามิเลย
หวังว่าเธอจะปลอดภัย
ทีมกู้ภัยกำลังหาตัวคนหายสุดความสามารถ
สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คือร่วมมือกับตำรวจ
และรายงานข่าวที่ถูกต้องฉับไว
ไปทำงานได้
รับทราบ
คุณคันดะ ฉันอยู่นี่ค่ะ
- กลับมาแล้วเหรอ - สวัสดีครับ
ค่ะ
นี่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
มาได้จังหวะเหมาะ คืนนี้เราจะกินหม้อไฟกัน
มินาโกะจังอยากร่วมด้วยไหม
ขอโทษนะคะ ฉันไม่อยากทำอะไรเลย
นั่นยิ่งทำให้เธอควรมาร่วมวง
โอเคนะ
อ้าว…
เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว
ณ ชายหาดว่างเปล่าแห่งนี้
ต่อให้
ฝันหนึ่งสลาย
เขาร้องเพลงนี้มาพันครั้งแล้ว
ฉันจะไม่ลืมเธอ
เพราะฉันสัญญาไว้กับผืนทราย
ไม่ว่าฉันจะเศร้าแค่ไหน ไม่ว่าเสียใจเพียงใด
ฉันจะไม่ยอมตายจากเธอ
"ชายหาดว่างเปล่า"
เป็นเพลงที่เพราะมาก ใช่ไหม โชริ
ใช่แล้วๆ
มินาโกะจังล่ะ อยากร้องเพลงหน่อยไหม
ไม่ค่ะ ขอบคุณ
เหรอ น่าเสียดาย
โอเค มาแล้ว หม้อไฟพร้อมแล้ว
เร็วเข้า
- เสร็จแล้ว - มาสิ
ขอบคุณ
หนักมาก
หม้อไฟสูตรพิเศษของคาโอริ
น่าอร่อย
- กินเนื้อสิ - เร็วเข้า กินกันเถอะ
เนื้อให้พลังงาน
- ลุยกันเลย - กินกันเถอะ
อร่อย
คือว่า...
พวกคุณทุกคนมีเรื่องค้างคาใจ ตอนยังมีชีวิตอยู่เหรอคะ
ก็ใช่
สิ่งเดียวที่เรามีคือความเสียดาย
เพราะแบบนี้พวกคุณถึงได้เอ้อระเหยอยู่เหรอคะ
ฉันคงไม่พูดว่าเราเอ้อระเหยหรอก
เอ๋
คงดูเหมือนเรากำลังเอ้อระเหยไปวันๆ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายหรอกนะ
แต่ฉันจะเสียเวลาแบบนี้ไม่ได้
คุณมินาโกะครับ
วันนี้คุณอยู่กับเราสักวันได้ไหมครับ
ทำไมคะ
เพราะว่า
เราอาจช่วยคุณได้
ใช่ ฉันว่าจะพูดแบบนั้นแหละ
ใช่แล้ว
ได้เวลาแล้ว รีบกินเร็วเข้า
เร็วๆ
สวัสดี
เราเริ่มโดยไม่ทำแบบนี้ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
เริ่มอะไรคะ
เราทำแบบนี้เป็นการ ชำระล้างก่อนสร้างหนังเสมอ
เขาอ้างตัวว่าเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์
ถ้าว่างก็แวะมาดูสิ ผลงานชิ้นเอกทั้งนั้น
ดูได้ทุกเรื่องเลยในโรงหนังตรงโน้น
รู้แล้วๆ ไปกันเถอะ
ก็ได้ ไปกันเถอะ
ทุกคนทำอะไรกันอยู่คะ
เดือนละครั้ง
ในคืนเดือนดับ ทุกคนมารวมตัวกันและค้นหาครับ
ว่าไงนะ
เราค้นหาคนที่แต่ละคนกำลังตามหาครับ
แปลกดี
ฉันไม่นึกว่าจะได้อยู่กับคนเยอะๆ ตอนตายแล้ว
โชริคุง
พยายามหาเหตุผลให้ความขัดแย้ง ก็ขัดแย้งในตัวมันเองแล้วนะครับ
ใช่แล้ว
โอ๊ะ นี่
ผมเจอพวกเขาแล้ว
ชินัตสึ
คุณคะ
ไอโกะ
- พ่อ - พ่อ
คาซึกิ
ขอโทษ
แปลกใช่ไหมล่ะครับ
เราตายแล้ว แต่เราอยู่ที่นี่
เรามีตัวตนอยู่ในโลกนี้แน่นอน
เรามีตัวตน
พ่อขอโทษ
พ่อปกป้องทุกคนไม่ได้
ปวดหลังจัง
คุณคาโอริ ขอเบียร์หน่อยครับ
จ้า
นี่ครับ
- ขอบคุณ - มินาโกะจังอยากได้อะไรไหม
ผมจะเอาไปให้เธอเอง
ขอบคุณ
นี่ครับ
คุณคิดอะไรอยู่ครับ
อะไรนะ
คือ...
ฉันแปลกใจ...
และสับสน
ใครบ้างไม่เป็น
มินาโกะจัง ขอให้เธอตามหาคนรักเจอเร็วๆ นะ
นี่ พอได้แล้ว
ทำไมล่ะ
ลูกชายฉันน่ะ
ฉัน...
ฉันมีลูกชายหนึ่งคนที่ฉันเลี้ยงมา ด้วยตัวคนเดียว ชื่อเรียว อายุเจ็ดขวบ
สิ่งเดียวที่ฉันห่วงคือเขามีชีวิตอยู่หรือเปล่า
ให้ฉันอยู่ที่นี่ต่ออีกหน่อยได้ไหมคะ
ยกนิ้วให้เลย
ได้อยู่แล้ว
เราจะหาเขาให้เจอ
ยกนิ้วให้เหรอ
งั้นยกนิ้วให้เลย
ยกนิ้วให้
เอาละ มานี่ มาดื่มฉลองกัน
เราเข้าใจ
คุณคาโอริ
- เอาละ คัมปาย - คัมปาย
- คัมปาย
(เดอะ พาเหรด)
เปิดอยู่ครับ
อ้อ เชิญครับ
นี่คืออะไรเหรอคะ
เป็นบันทึกที่ผมจดไว้น่ะ
แต่คืออย่างนี้
ผมจะสรุปรวมเป็นเรื่องราว ผมเป็นนักเขียนครับ
อ๋อ
มีอะไรเหรอครับ
ขอบคุณที่ชวนฉันอยู่ต่อเมื่อวันก่อนค่ะ
ฉันรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย
ไม่เป็นไรครับ ผมรู้ว่าคุณกำลังเจออะไร
คุณก็ตามหาคนอยู่ด้วยเหรอคะ
เปล่าครับ ไม่ใช่
ผมแค่อยากจดบันทึกเรื่องทั้งหมดนี้
ผมอยากบันทึกว่ามีโลกแบบนี้หลังจากเราตาย
นี่คือเรื่องค้างคาใจของคุณอากิระเหรอคะ
ผมก็ไม่แน่ใจหรอก
อ๋อ อยากได้รถใช่ไหมครับ
คุณเอาไปใช้ได้ทุกเมื่อเลย
ขอบคุณค่ะ
เราจะหาเขาเจอแน่นอน
ไม่ต้องห่วง
คุณพึ่งพาเรามากกว่านี้ก็ได้
คุณมินาโกะครับ
ถ้ามีเวลา ขอให้ผมสัมภาษณ์คุณนะครับ
ช่วยเล่าชีวิตคุณให้ฟังหน่อย
ยินดีค่ะ
สวัสดี
ไง
แจ๋วนะ
หล่อเลิศ
เงียบไปเลย
ฉันเคยทำหนังยากูซ่าไว้เรื่องนึงเมื่อนานมาแล้ว
หนึ่งในหนังที่ยังทำไม่จบใช่ไหม
ไม่ใช่ นี่หนังดีมาก ไว้คราวหน้าฉันจะเอาให้ดู
ได้ๆ
โอเค ผมไปละ
(การประชุมคณะรัฐมนตรีจัดการเหตุฉุกเฉิน)
(โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ "ยังคงความเสถียร")
(ผู้เสียชีวิต)
พวกเขายังไม่เจอคุณมินาโกะสินะ
(คนหาย จากโฮชิสึนะ มินาโกะ คาวาคามิ 35 ปี)
หัวหน้าครับ สุขสันต์วันเกิด
ยินดีด้วยครับ
ขอบใจนะ
หมดแก้ว
ขอบคุณครับ
พ่อครับ สุขสันต์วันเกิด
กินสิ
ขอบคุณครับ
อิลซ่า ผมไม่ถนัดเป็นคนดีหรอก
แต่ผมเข้าใจได้ไม่ยากว่า ปัญหาของมนุษย์ตัวเล็กๆ สามคน
เป็นเรื่องขี้ปะติ๋วในโลกกว้างใหญ่อันบ้าคลั่งนี้
สักวันคุณจะเข้าใจ
ไม่เอาๆ
ดูคุณสิ เด็กน้อย
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ดีหมดยกเว้นเรื่องเดียว
(อีกฝั่งมีอะไร)
กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอ
คุณคาโอริ ขอเบียร์หน่อย
ได้เลย
- วางไว้ตรงนี้นะ - ครับ
เป็นอะไรไป โชริคุง
เธอดูเศร้าจัง
เอ๋ เหรอครับ
วันนี้วันเกิดคุณพ่อเธอใช่ไหม
เขาเป็นยังไงบ้าง
เขาแก่ขึ้นเยอะ
แน่อยู่แล้ว
เจ็ดปีแล้วนี่นาตั้งแต่เธอมาที่นี่
บางครั้งผมก็สงสัย
มันคงไม่เป็นแบบนี้ถ้าผมอยู่ข้างเขา
ฉันเคยทำหนังยากูซ่ามาก่อนก็จริง
แต่ยากูซ่าสมัยนี้ลำบากมาก
พวกเขาเป็นสัญลักษณ์ของสังคม
แต่พวกเขากลับถูกแยกจากสังคม และไม่ได้รับสิทธิมนุษยชนด้วยซ้ำ
คราวหน้าฉันจะให้นายดูตอนนายมาโรงหนัง
ครับ โอเค เข้าใจแล้ว
เรื่องที่ค้างคาของคุณโชริคืออะไรคะ
ทำไมจู่ๆ ก็สนใจขึ้นมาล่ะ
ฉันยังเล่าเรื่องของฉันให้ทุกคนฟังเลย
ผมมาลงเอยที่นี่เพราะผมถูกฆ่าตาย ในสงครามระหว่างแก๊งเมื่อเจ็ดปีก่อน
ผมทิ้งภรรยาไว้ลำพัง
เอ๋ คุณแต่งงานแล้วเหรอ
ก็ไม่เชิงภรรยาหรอก
ไม่เป็นทางการน่ะ
ที่จริงเขาเป็นคนน่ารักเลยนะ
อะไรเนี่ย เงียบไปเลย
คุณตามหาเธอมาเจ็ดปีแล้วเหรอ
ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
บางทีผมอาจไม่อยากเจอเธอ
ผมกอดเธอไม่ได้อีกแล้วด้วย
(จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าสิ่งที่ค้างคาไม่ได้รับการสะสาง)
(โฮชิสึนาสะ)
ขออนุญาตค่ะ
คนอื่นปลอดภัยหรือเปล่า
เข้าใจแล้ว ทำให้เต็มที่กันเลยนะ
ใช่
บาย
(ปี 1970 โอกินาวะ)
เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว
ณ ชายหาดว่างเปล่า...
ซาซากิ ทามาชิโระคุงถูกจับแล้ว
งั้นเหรอ
เจ้าหน้าที่กำลังเข้มงวดมากเลย
คนต่อไปที่พวกเขาจะมาหาคือนาย
ไปหาที่กบดานเถอะ
ฉันรู้
ข่าวทามาชิโร่ถูกจับจะต้องพาดหัวใบปลิวพรุ่งนี้
ใช่ ฉันจะจัดการให้เสร็จภายในวันนี้
งั้น คุณไมโกะ
เจอกันพรุ่งนี้ครับ
คุณโคกะ
ไม่เป็นไรนะ
ครับ
ไม่ต้องห่วง
เมื่อวันก่อน ทามาชิโร่ สหายของเรา ถูกจับกุมโดยมิชอบด้วยกฎหมาย
เราจะไม่มีวันยอมรับการกดขี่แบบนี้จากทางการ
ใช่แล้ว
ถึงเวลาแล้วที่นักศึกษา...
เราไม่สามารถยอมให้พวกคุณ ยึดครองมหาวิทยาลัยได้อีกต่อไป
จงย้ายเครื่องกีดขวางและออกมาทันที
พูดตาม
เอาโอกินาวะคืนมา
ต่อต้านสงครามเวียดนาม
ย้ายฐานทัพสหรัฐฯ ออกไป
บุก
เกาะกลุ่มไว้
โคกะ
กี่โมงแล้วครับ
ยังเที่ยงคืนอยู่เลย นอนพักเถอะ
เจ็บไหมคะ
ตกใจหมดเลย
ขอโทษค่ะ ฉันเดินเข้ามาเฉยเลย
มินาโกะจัง
แปลกใจจัง
หนังเรื่องนี้ชื่ออะไรคะ
อ้อ "ค้นหาเวลาที่สูญหาย"
ดีมากใช่ไหมล่ะ
ค่ะ แต่ยังไม่จบเลย
ใช่ ผมรู้ มันไม่จบเพราะผมตายซะก่อน
จริงเหรอคะ
ไม่งั้นหนังเรื่องนี้คงส่งผลกระทบ ใหญ่หลวงต่อคนหนุ่มสาวทุกวันนี้
มันดีมากจริงๆ
โปสเตอร์จะมีไมโกะ นางเอกน่ะ ยืนอยู่คนเดียวที่ชายหาด
แล้วก็ปัง ชื่อเรื่องอยู่บนสุด
มันจะต้องดังมากแน่ๆ
ออกแบบโปสเตอร์แล้วเหรอคะ
แน่นอนอยู่แล้ว
ผมเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง
ทั้งธีม เรื่อง ทุกอย่างเลย
แต่ทำไมคุณถึงอยากถ่ายหนัง เกี่ยวกับการประท้วงของนักศึกษาล่ะคะ
อ้อ เรื่องนี้
(ค้นหาเวลาที่สูญหาย)
มันเป็นชีวิตจริงของผมน่ะ
อัตชีวประวัติเหรอคะ
ก็ไม่เชิง...
คืออย่างนี้ ผมเคยเข้าร่วม ขบวนประท้วงของนักศึกษา
ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิด
สิ่งที่มีคือความสามัคคี
การทำหนังก็เหมือนกัน
ผู้ใหญ่กลุ่มนึงที่ทุ่มเททำงาน เพื่อเป้าหมายเดียวกัน มันน่าทึ่งมาก
คุณชอบทำหนังมากจริงๆ นะคะ
ใช่
ถ้าเป็นอัตชีวประวัติ งั้นคุณไมโกะเป็นแฟนคุณใช่ไหมคะ
ใช่ ก็คงใช่มั้ง
เกิดอะไรขึ้นกับคุณสองคนคะ
ก็มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายแหละ
แต่ผมอยากให้เธอได้ดูหนังที่เสร็จสมบูรณ์
ฉันคิดว่าเธออาจจะยังรออยู่
ไม่หรอก
ไม่คิดอย่างนั้น
กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอ
ทุกคน อาหารเย็นพร้อมแล้ว
มาเถอะ เคนตะ
พี่บอกว่าอาหารเย็นเสร็จแล้ว
มาเร็ว เคนตะ เลิกเล่นเกมได้แล้ว
- ริโกะ นี่สำหรับแม่ - โอเค
เคนตะ บอกว่ามื้อเย็นเสร็จแล้ว
นี่ค่ะ
เธอล่ะ
ปริมาณปกติ
- เคนตะล่ะ - ขอเยอะๆ
เยอะๆ นี่พอไหม
ครับ ขอบคุณ
เคนตะ ลูกไม่ได้เคี้ยวเลย
เป็นไง กิจกรรมชมรมเป็นยังไงบ้าง
ขออีกถ้วย
- อาทิตย์หน้ามีแข่งเหรอ - ใช่
คิดว่าจะชนะได้มั้ย
ของกล้วยๆ
- คราวก่อนกรรมการใจดี - อย่าพูดแบบนั้นสิ
ทำไมพี่...
แม่ก็ได้ดูเกมนั้น
อย่าพูดขึ้นมาสิ
เด็กเตะละ
จริงเหรอ
เดี๋ยวนะ
ทำอีกทีซิ
- เด็กเตะจริงๆ - ใช่
- เคนตะ - ไม่เป็นไร
มาสิ
ถึงจะเก่า แต่ก็ยังใช้ได้
ดูสิ เงาวับเลย
ไง มินาโกะจัง
อรุณสวัสดิ์
ทำอะไรอยู่คะ
เมื่อวานฉันฮึกเหิมกับคำพูดของเธอมาก
เอ๋ คำพูดไหนคะ
คุณทำให้เขาคึกทำไมเนี่ย วันนี้ผมมีแผนไว้แล้ว
จริงๆ นะ ฉันไม่รู้เรื่อง
มินาโกะจัง เธอทำงานในวงการทีวีใช่ไหมล่ะ
เป็นคนทำข่าวมากกว่าค่ะ
งั้นก็ดี เอานี่ไป
ฟังนะ
ฉันตัดสินใจแล้วจะทำหนังเรื่องนั้นให้เสร็จ
เหรอคะ
เอาละ ทุกคนฟังนะ
รายการทีวีมาแล้วก็ไป แต่หนังเป็นสิ่งที่คนลืมไม่ลง
ผมยอมให้พวกคุณทำงานครึ่งๆ กลางๆ ไม่ได้
แล้วเราควรจะ...
ใช่ อากิระ นายเคลื่อนไหวช้า ให้นายถือนี่
อะไร นี่เหรอ
คุณคาโอริเป็นคนบันทึกเสียง
ว้าว งานสำคัญนะ
- ทานากะ นายเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ - ครับ
ครับ
ส่วนโชริ
นายหล่อ เล่นเป็นลูกชายฉันได้
เอาบทไป
ว่าไงนะ
(ค้นหาเวลาที่สูญหาย)
คุณไมเคิลเป็นผู้กำกับเหรอคะ
ฉันเป็นนักแสดงนำและผู้กำกับ ทำแบบยางอิกจุนน่ะ
แบบอะไรนะ
- เอ๋ - เอาละนะ
เริ่มกันเลย
เทคหนึ่ง
พร้อม
เริ่ม
นี่มัน...
ผ่านมา 50 ปีแล้ว
อะไรต่อนะ
- "ฉันอยากเจอเธออีกครั้ง" - อะไรนะ
อะไรนะ
"ฉันอยากเจอเธออีกครั้ง"
คัต
พร้อม เริ่ม
ว่าอะไรนะ
เอ่อ...
โอ๊ะ กระดานของคุณอยู่ในภาพด้วย
"ฉันอยากเจอเธออีกครั้ง"
มันไม่เกี่ยวกับบท
มันอยู่ที่อารมณ์
โอเค อีกครั้ง
ฉันเข้าถึงบทแล้ว
ประตูติดขัด
"ฉันอยากเจอเธออีกครั้ง"
ฉันจำได้แล้ว
สว่างเกินไป
ต้องรออีกนานแค่ไหนเนี่ย
แค่เข้าถึง...
ดูฉันแล้วเตรียมตัวแสดงบทของเธอไป
- ทำให้ได้ในเทคเดียวกันเถอะ - ใช่
โอ๊ะ
- นี่ผ่านมาตั้ง 50 ปีแล้ว - ฉันจำได้
อะไรน่ะ จะหมุนทำไม
ไม่มีอะไรค่ะ
เราเริ่มด้วย "นี่ผ่านมา..."
แหม ยังเป็นวันแรกอยู่เลย
ทีมงานยังไม่รู้ใจกัน
อย่างนั้นเหรอคะ
ใช่แล้ว
การทำหนังคือการทำงานเป็นทีม ใช่ไหมล่ะ
ทำไมถามผมล่ะครับ
ยังไงก็เถอะ ฉันคิดว่าเราต้องประชุมเพื่อทบทวน
มินาโกะจัง ฉันจะสอนเธอใช้กล้อง
ฉันใช้เป็นค่ะ
- ทำไมล่ะ มาสิ - เอ๋
มีแขกมาใช่ไหม
ฉันจะไปดูเองค่ะ
อายุยังน้อยแท้ๆ เลย
สวัสดี
คุณเห็นหนูเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
ฉันก็เพิ่งมาใหม่เหมือนกัน
ไปหาทุกคนกันก่อนเถอะ
เธอชื่ออะไร
นานะ
สวัสดี
ชอบดูหนังมั้ย
อะไรนะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันรู้ ตกใจใช่ไหมล่ะ
เสียใจนะ แต่...
หนูไม่เสียใจ
หนูดีใจมากที่ชีวิตห่วยแตกของหนูจบลงสักที
เรามีเด็กเบื่อชีวิตมาอยู่ด้วยแล้ว
อะไร เรารู้จักกันเหรอ
เอาละๆ
สาวน้อย มีที่ให้เธอพักได้นะ ไปกันเถอะ
เด็กคนนี้คือแบบนั้นใช่ไหม ทานากะ
คงอย่างนั้นครับ
โอเค ผมไปละ
โชริ
มีอะไร
ยินดีด้วย ย่างเข้าปีที่เจ็ด
เงียบไปเลย
ขอโทษนะ โชริ
พ่อตัดสินใจจะยุบแก๊งแล้ว
(ตระกูลคาโต้)
(โชริ - มิซึกิ ครบรอบสองปี)
(มิซึกิกับโชริ)
(ขอบคุณที่ให้ฉันนั่งมอเตอร์ไซค์สุดที่รักของคุณ)
กลับมาแล้ว
กลับแล้วเหรอ
กลับบ้านเร็วนะคะ
ใช่ ผมส่งข้อความบอกคุณแล้วนะ
ฉันไม่ทันเห็น ขอโทษนะ
แกงกะหรี่เป็นมื้อเย็นนะ
ได้ค่ะ ขอบคุณนะ
มิซึกิ
อาทิตย์หน้าผมได้หยุดหนึ่งวัน
อยากไปเยี่ยมพ่อแม่ผมไหม
ผมไม่เคยมีโอกาสแนะนำคุณเลย
อืม ก็ดีค่ะ
ผมว่าเราควรคุยเรื่องอนาคตของเราด้วย
คุณพูดถูก
ไม่เจอกันซะนาน
คุณไม่เปลี่ยนไปเลย
เขาดูเป็นคนดีนะ
แต่ผมหล่อกว่าเขาแฮะ
ผมขอโทษ
ขอให้มีความสุขนะ
ความทรงจำถึงเธอ
แม้ว่าเธอไม่กลับมา
ฉันจะไม่…
- กลับมาช้าจัง - ไง
คุณคาโอริ ผมขอแรงๆ สักแก้ว
ได้เลย
เพราะฉันสัญญากับท้องฟ้า
ไม่ว่าฉันจะเหงาแค่ไหน ไม่ว่าเศร้าแค่ไหน
ฉันจะไม่ยอมตายจากเธอ
ไม่ว่าฉันจะเหงาแค่ไหน…
โชริ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ฉันจะไม่ยอมตายจากเธอ
ฉันไปเจอเธอ
อะไรนะ
ดูเหมือนเธอจะทำใจเรื่องฉันได้แล้ว
เธอดูสบายดี
คงกำลังจะแต่งงาน
โล่งอกนะ
ใช่
แล้วรู้อะไรไหม
แฟนใหม่ของเธอเป็นคนดีมาก
ตรงข้ามกับฉันเลย
โล่งใจจริงๆ
เธอจะไม่เป็นไรแล้ว
ฉันหมดห่วงละ
นี่ โชริ
เธอยังไม่เคยดูหนังของฉันเลย
คุณพูดถูก
ผมจะดูให้ได้
หนังยากูซ่าน่าเบื่อของคุณน่ะ
ใช่ นั่นแหละที่ฉันจะพูด
งั้นก็ไปกันเถอะ ไปกันเลย
- อากิระ ไปเอารถมา - ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ
- เธอจะต้องประทับใจ - แน่ใจเหรอ
นี่ ยัยหนู
จงใช้ชีวิตให้เต็มที่นะ
ว่าไงนะ
มีที่ไปหรือเปล่า
อยากมาอยู่กับเราไหม
หัวหน้า คุณ...
ไม่เอาน่า
มีครอบครัวใหญ่ขึ้นก็ไม่เสียหาย
นายชื่ออะไร
มาซาชิ...
ยามาดะ
ไง ดีใช่ไหมล่ะ
ก็ดี
แวะมาเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย
ไปกันเถอะ
ไปกันเลยดีไหม
ได้
ฉันเป็นคนทำให้โยคะเป็นที่นิยม
พอเถอะน่า
เมื่อ 30 ปีก่อน ฉันทำงานโฆษณาใช่ไหมล่ะ
สมัยนั้นคนหันมารักสุขภาพ...
โชริไปแล้ว เลยไม่มีใครคอยห้ามเขาอีก
- ฉันคือคนที่... - นานะจัง อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์
ยากูซ่านั่นไปไหนแล้ว
เขาไปอีกฝั่งนึงแล้ว
คุณพูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย
นานะจังมีเรื่องเสียใจหรือค้างคาใจ ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ใช่หรือเปล่า
ว่าไงนะ
นั่นคงเป็นเหตุผลที่เธอมาอยู่ที่นี่
พวกคุณทำหนูกลัวนะ นี่มันลัทธิอะไรสักอย่างใช่ไหม
ลัทธิเหรอ หยาบคายจริง
นี่ๆ เธออยากถ่ายหนังกับเราไหม
คุณมินาโกะ ไปเลยดีไหมครับ
ค่ะ
นานะจัง นั่งก่อนสิ
(ผู้เสียชีวิต)
แต่ละวัน ฉันกลัวที่จะดูสิ่งนี้
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะเป็นยังไงถ้าเจอชื่อเรียวที่นี่
นั่นสิครับ
คุณอยากรู้เรื่องชีวิตฉันใช่ไหม
ครับ
ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ ก่อนที่คุณจะข้ามไปอีกฝั่ง
คือ...
ฉันชื่อมินาโกะ คาวาคามิ อายุ 35 ปี
ฉันเป็นนักข่าวของที่นี่ โฮคุโตะทีวี และเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวของลูกชายเจ็ดขวบ
สามีคุณล่ะครับ
เราแยกกันหลังจากเรียวเกิดไม่นาน
ฉันอยากทำงานแต่เขาไม่อยากให้ฉันทำงาน
ตั้งแต่นั้นมา ก็เหลือแค่ฉันกับเรียว
โลกนี้เป็นยังไงสำหรับคุณมินาโกะครับ
หมายถึงโลกตอนมีชีวิตน่ะเหรอ
ครับ
ไม่รู้สิ
ชีวิตฉันวุ่นวายกับงานและการเลี้ยงลูก
มองย้อนกลับไป ฉันไม่รู้ว่า ทำไมถึงเอาจริงเอาจังขนาดนั้น
ถ้าคุณกลับไปได้ คุณอยากทำอะไรครับ
ฉันอยากจะ...
ไปเที่ยวกับเรียว
เพราะฉันไม่เคยพาเขาไปได้เลย
และ...
ฉันอยากขอโทษเขา
มีข้อเท็จจริงมากมายในโลกนี้ ที่เรายังไม่รู้จัก ที่เรามองไม่เห็น
เช่น อะตอม อิเลกตรอน และอนุภาคมูลฐาน
ตัวอย่างเช่น สิ่งที่เราจับต้องได้คือสามมิติ
ถ้าเราเพิ่มเวลาลงไป ก็สี่มิติ
ลิซ่า แรนดัลล์ นักวิทยาศาสตร์...
เป็นไวรัลแน่ๆ
อัจฉริยะจริงๆ
เธอจะโพสต์เหรอ
- จริงด้วย - นี่
นี่ ยาสึโกะจัง
อย่ากรีดข้อมือเหมือนนานะล่ะ น่ารำคาญชะมัด
ตรงนั้นตั้งใจเรียนด้วย
ค่ะ
มาทบทวนคำว่า "มิติ" กัน
มันถูกกำหนดให้เป็นตัวบ่งชี้สำหรับวัดพื้นที่
โอเค หนึ่งมิติคืออะไร มันคือเส้น
ของหวานมาแล้ว
นี่
อ้อ นานะจัง
หนูรู้ว่าหนูตายแล้ว แต่ว่า...
หนูฆ่าคนได้ไหม
มีคนที่หนูอยากฆ่า
นี่ นานะจัง
อย่าพูดเรื่องแบบนั้นสิ
เราในโลกนี้ทำร้ายคนในโลกคนเป็นไม่ได้
งี่เง่าจัง
พวกคุณตายหมดแล้วนะ
นี่
มันไม่มีรสชาติเลย
หนูต้องอยู่ในนรกนี่นานแค่ไหน
นานะจัง
มากับเราดีไหม
ฉันอยากให้เธอดูบางอย่าง
อะไรล่ะ
ไว้ใจฉันนะ ตามมาก็พอ
งั้นก็เอาละ ไปกันเถอะ
เอ๋
นี่คืออะไร
ทุกคนที่ตายแล้วและจากคนสำคัญมา
เราทุกคนช่วยกันตามหาคนนั้นให้
คนที่เราตามหาอยู่น่ะ
คนที่เราตามหา...
ฉันไม่รู้นะว่านานะจังมีเรื่องค้างคาอะไร
แต่เราช่วยได้นะถ้าเธอต้องการ
นี่ ทางนี้ๆ
ขอโทษ
ขอโทษจริงๆ
- แบบนี้ดีใช่ไหม - ฉันได้รับข้อความแล้ว
หนู...
มีคนที่หนูอยากขอโทษ
นี่คือหน้าลูกคุณ นี่ตากับจมูก
นี่ปาก
ฉันไม่อยากตายจนกว่าลูกสาวจะคลอดลูก
ฉันเลยฝืนสู้กับโชคชะตา และมาอยู่ที่นี่
โลกนี้ใจดีมากเลยนะ ว่าไหม
ผมก็คิดอย่างนั้นครับ
ฉันเลยได้อยู่กับพวกเขานานๆ
ฉันไม่มีเรื่องติดค้างใจแล้ว
การเฝ้าดูลูกๆ มาตลอดเวลานี้ทำให้ฉันรู้ว่า...
พวกเขาเข้มแข็งมาก
พวกเขาคงไม่เป็นไรแต่แรกแล้วที่ไม่มีฉันอยู่
บางครั้งฉันคิดอย่างนั้น
ไม่จริงหรอกครับ
(วันที่ 32 ไม่เจออะไรที่ กระดานแจ้งข่าวที่สถานี ไม่มีความคืบหน้า)
โธ่เอ๋ย คุณไมเคิล
นี่ ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ
กลับห้องคุณกันเถอะ คุณทานากะ ช่วยหน่อย
ครับ
ตื่นสิ
คุณไมเคิล พร้อมไหม
หนึ่ง สอง ยก
โอเค ไปกันเถอะ
เขาเมามากเลย
ไปได้สวยไหมคะ
ครับ ผมชอบเขียนมาก
แต่ยังมองไม่เห็นตอนจบเลย
ตาคุณแล้ว อากิระคุง
เล่าให้ฉันฟังสิ
อะไรนะ ไม่ครับ ผมไม่มีเรื่องน่าสนใจจะเล่าหรอก
คุณเลี่ยงตลอดเลยเมื่อเป็นเรื่องของตัวเอง
เหรอครับ
ฉันอยากรู้ว่าชีวิตคุณเป็นยังไงน่ะค่ะ
คุณมินาโกะครับ
ผมรู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณของนักข่าวเลย
ก็จริงค่ะ
แต่ว่า...
ผมคงเล่าให้คุณมินาโกะฟังได้แหละ
เหตุผลที่...
ผมข้ามไปอีกฝั่งไม่ได้น่ะครับ
หรือนี่คือ...
ครับ
พ่อผมดูเป็นคนหัวแข็งใช่ไหมล่ะ
ผมป่วยมาตลอด ดังนั้นสำหรับผมแล้ว
ตัวตนพ่อน่ากลัวที่สุดในโลก
มื้อเที่ยงเธอเหม็นบูด
อะไรกัน เธอเก็บขึ้นมาด้วย
เธอจะเก็บไปทำอะไร
หรือเธอจะกินต่อ
น่าขยะแขยงจริง
ตัวประหลาด
มาเลอะฉันแล้ว อี๋
- โอเคไหม - น่าขนลุก
นานะ
ยาสึโกะ
ยาสึโกะ ฉันขอโทษ
นานะ
ทำไม…
นานะ
นานะ ทำไม…
ยาสึโกะ ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
ขอโทษนะ ยาสึโกะ
ฉันขอโทษจริงๆ
ทำไม นานะ
นานะ
ผมใช้ชีวิตอยู่แต่บนเตียง
ผมเป็นลูกชายเจ้าของไร่ แต่ผมกลับออกแรงไม่ได้
ผมคิดมาตลอดว่า
พ่อไม่เคยยอมรับผมเป็นสมาชิกครอบครัว
ตอนที่พวกเขาบอกว่าผมเหลือเวลาอีกกี่วัน
ผมคิด "ทำไมต้องเป็นผม"
ผมระบายอารมณ์ใส่ครอบครัวหลายต่อหลายครั้ง
ผมทำร้ายพวกเขามากเลย
ผมคิดว่า...
นี่คือเหตุผลที่ผมไปไหนไม่ได้
พ่อผม คนที่ไม่เคยอ่านหนังสือสักเล่ม
เขียนนิยายมาหลายปีแล้วครับ
เขียนเรื่องเกี่ยวกับผม
ถ้าผมยังมีชีวิตอยู่
พ่อคงไม่เขียนนิยาย
หรือเขาคงจะทำอยู่ดี ผมไม่มีวันรู้
แต่มันทำให้ผมดีใจ
ผมรู้สึกเหมือนว่าในที่สุดผมก็ได้รู้จักพ่อ
(อากิระให้กำลังใจลูกวัวแรกเกิด...)
แต่ว่า...
ผมอยากรู้จักพ่อตอนผมมีชีวิตอยู่จริงๆ นะ
นานะจัง
ห้องคุณรกจัง
ขอโทษที
คุณเขียนอะไรอยู่
ฉันบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่
(ก่อนจะไป "อีกฟากหนึ่ง" [ชื่อเรื่องชั่วคราว] บทที่ 14)
มีอะไรเหรอ
คือว่า
ฉันขอโทษไปแล้ว
แต่...
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ทำไมล่ะ
ฉันมั่นใจว่าสักวันหนึ่ง
คนนั้นจะได้ยินที่นานะจังพูด
ไม่ต้องห่วงนะ
นั่นไม่ใช่คำตอบสักหน่อย
ยืมได้นะ
ลาก่อน
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
มินาโกะจัง
มินาโกะจัง เขายังไม่ตาย
ลูกชายเธอ เขายังไม่ตาย
เขายังอยู่
(โฮชิสึนะ บ้านสงเคราะห์เด็ก)
เราจะรอตรงนี้นะ
ครูครับ เรียวมีไข้อีกแล้ว
หนึ่งสัปดาห์แล้วนะ พรุ่งนี้เราพาเขาไปหาหมออีกครั้งเถอะ
ครับ
แม่ครับ
เรียวคุง พรุ่งนี้เราจะไปหาหมอกันนะ
ผมอยากเจอแม่ครับ
ฉันรู้
ฉันมั่นใจว่าเราจะหาแม่เธอเจอ
เรียว
แม่ขอโทษที่ทิ้งลูกให้อยู่คนเดียว
แม่ครับ
แม่มาแล้วเหรอ
ใช่
แม่อยู่ตรงนี้
แม่อยากขอโทษลูก
แม่จะไปรับลูกที่โรงเรียน
แต่แม่โดนสึนามิซัดไป
แม่ขอโทษ
แม่ครับ เราจะกลับบ้านด้วยกันใช่ไหม
แม่ก็อยากทำแบบนั้น
ผมต้องอยู่ที่นี่ตลอดไปเหรอ
แม่ขอโทษจริงๆ
แม่จะอยู่ดูแลลูกนะ ลูกจะไม่อยู่คนเดียวหรอก
ครับ
แม่ครับ
เล่านิทานให้ผมฟังจนผมหลับนะ
ได้สิ
เรื่องไหนดีล่ะ
เรื่องสนุกๆ ที่แม่เพิ่งทำครับ
ในโลกที่แม่อยู่ตอนนี้น่ะ
ทุกคนช่วยกันออกตามหาคนที่พวกเขารัก
เหมือนเดินขบวนพาเหรดเลย
น่าสนุกจังเลย
พวกเขาช่วยแม่ตามหาลูกด้วย
อย่างนี้เอง
งั้นก็ถึงตาแม่ช่วยคนอื่นบ้าง
ใช่
จริงด้วยนะ
คุณทานากะคะ
ครับ
ฉันมีเรื่องนึงที่ยังจัดการไม่เสร็จ
ช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ
ได้ครับถ้าผมมีอำนาจทำได้
อากิระ
อย่าใช้สายตา "ฉันอกหัก" มองฉันแบบนั้น
คุณพูดเรื่องอะไรครับ
เปล่าสักหน่อย
ใช่ แต่มินาโกะจังช่างมีเสน่ห์เหมือนจิ้งจอกสาว
ถ้าฉันยังหนุ่มกว่านี้ ฉันคง...
แหวะ
อะไรเล่า
หมายความว่าไง "แหวะ" ฉัน
แหวะ
คุณมินาโกะ
กลับมาแล้วค่ะ
มานี่สิ
มินาโกะจังเอากาแฟไหม
ขอบคุณค่ะ คุณคาโอริ
คุณไมเคิลคะ
ฉันยังไม่ได้ขอบคุณอย่างเป็นทางการเลย
ขอบคุณนะคะ
หยุดน่า เธอทำฉันเขินตัวบิดแล้ว
หนังของคุณน่ะ
มาทำให้เสร็จกันเถอะค่ะ
เอ๋
ฉันจะอยู่จนกว่าเราจะทำเสร็จ
คุณอยากให้เธอดูใช่ไหมล่ะคะ
ไม่เอาน่า หยุดเถอะ เธอจะทำให้ฉันร้องไห้
ก็ได้ ฉันจะทำ ได้
หนังเรื่องนี้จะต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ
เธอด้วย นานะจัง
อะไรนะ ไม่เอาหรอก
นานะจัง นี่เป็นข้อบังคับ
ไม่เอาๆ
- ทานากะคุง - ครับ
เอากล้องมา
ได้เลยครับ
เอาละ
ลุยกันเลย
- พร้อมนะ - โอเค
เทคหนึ่ง
พร้อม เริ่ม
นี่ผ่านมา 50 ปีแล้ว
หนังเรื่องนี้ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์
ตัวเอก โคกะ
ศรัทธาการปฏิวัติสังคม และอุทิศตัว ให้กับการประท้วงของนักศึกษา
แต่เพราะกลัวว่าจะถูกจับ
เขาจึงตัดสินใจกลับโตเกียวระหว่างการประท้วง
โดยไม่พาแฟนสาวไปด้วย
เขาหนีไป
คนโง่น่าสมเพช
คุณโคกะ รอเดี๋ยว
ผมขอโทษ
ไม่มีทางเลยที่ผมจะเริ่มปฏิวัติอะไรได้
ไม่ต้องหรอกค่ะ
อยู่กับฉันก็พอ
เราจะได้เจอกันอีก ผมสัญญา
แล้วโคกะก็ถอนตัวจากการประท้วงของนักศึกษา
หนีไปโตเกียว
ผมรู้ว่าพวกนี้ต้องขายได้
ไมโกะแต่งงานกับซาซากิ
ส่วนโคกะก็จมอยู่กับงาน
ทั้งคู่ใช้ชีวิตโดยปิดผนึกอดีตที่เคยมีร่วมกัน
ผ่านไป 50 ปีแล้ว
(โฮชิสึนะสะ)
โคกะกลับมาที่โอกินาวะอีกครั้ง
ความทรงจำในวันนั้นย้อนกลับมา เหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน
คุณไมโกะ...
เขาเข้าถึงบทมากเลย
คุณโคกะ มิตสึรุใช่ไหมคะ
และด้วยความบังเอิญอย่างน่าประหลาด
โคกะได้พบกับหลานของไมโกะ
เอ๋ หนูเหรอ
คุณโคกะรู้จักคุณยายของหนูใช่ไหมคะ
เอ๋
เธอคือ...
ช่วยมาหาคุณยายหน่อยค่ะ
คุณยายอยากเจอคุณมานานแล้ว
คัต
อะไรกัน นี่เธอคือเด็กอัจฉริยะใช่ไหม
สุดยอดเลย
ยกนิ้วให้เลย
วิเศษมาก
นานะจัง
หยุดเถอะค่ะ
ช่วยมาหาคุณยายหนูหน่อยค่ะ
- คุณไมเคิล อย่าสิ - เขาล้อหนู
อย่างนี้เอง
คุณไปก่อนผมแล้ว
คุณโคกะ
ลาก่อนค่ะ
คุณโคกะ
ใช้ชีวิตให้เต็มที่นะคะ
คุณโคกะ
คุณไมโกะ
คุณโคกะ
คุณไมโกะ
คุณไมเคิล
- ไม่ รอเดี๋ยว คุณไมเคิล - คุณไมเคิล
คุณไมเคิล
เป็นอะไรไป
คุณไมโกะ
คุณไมเคิล
คุณไมโกะ
เอาไปฉายบนจอใหญ่กันเถอะ
ใช่แล้ว
เป็นอะไรไปคะ
เรื่องนั้นน่ะ...
ฉันอยากมอบหนังเรื่องนี้ให้ใครสักคน
แต่ฉันเขินมากกับการทำเรื่องแบบนี้
พวกเธอช่วยไปทำแทนฉันหน่อยได้ไหม
อะไรกัน ทำเองสิ
ฉันรู้ แต่ว่า...
คุณไมเคิล
ไปด้วยกันเถอะ
ฉันจะไปกับคุณ
ดีจังแฮะ ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันนี่
ก็ได้
ฉันจะไป
ถามจริง คนเยอะมาก
ใช่ สุดยอดเลย
นี่ ทุกคน
มีบางอย่างที่ฉันอยากให้ทุกคนดู
มากับฉันสิ
ทางนี้
ดูนี่สิ
เห็นนี่ไหม
นี่คุณเหรอ คุณไมเคิล
- คุณเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังจริงๆ - อย่ามาประจบฉันเชียว
คุณไม่ได้โกหก
ไม่ได้โกหกอยู่แล้ว
หนูนึกว่าคุณโกหก
ที่จริง เราทุกคนคิด
เห็นไหม
ว้าว
(หนังควรมีเสรีภาพ)
ขวัญผวาสุดๆ เลย
ฉันไม่ถนัดเรื่องแบบนี้ซะเลย
คุณไมเคิลทำได้แน่ เราจะรอคุณอยู่ตรงนี้
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
อะไรกัน อุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว
แต่...
โคกะ นั่นนายเหรอ
ซาซากิ
อะไรกัน เพิ่งมาเอาป่านนี้
ฉันอยากมาขอโทษคุณไมโกะ
ขอฉันเจอเธอด้วยเถอะ
เข้ามาสิ
ซาซากิ นายตายเมื่อไหร่
สองปีก่อน มะเร็งน่ะ
อย่างนั้นเหรอ
นั่นอะไร
นี่เหรอ
หนังเรื่องใหม่ของฉัน
เป็นเรื่องของฉัน คุณไมโกะ และนาย
ตายไปแล้วก็ยังทำหนังเนี่ยนะ
ไอ้คนบ้าหนัง
ใช่แล้ว
นี่เป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้
ทางนี้
- แล้วคุณล่ะคะ - ผมจะอยู่ที่นี่กับเขาจนกว่าเครื่องขึ้น
ไม่ ริชาร์ด เกิดอะไรขึ้น เมื่อคืน...
เมื่อคืน เราพูดเรื่องสำคัญหลายอย่าง...
คุณไมโกะ คุณไม่เปลี่ยนไปเลย
ไมโกะยึดมั่นกับนายมาตลอด
แต่เธอเลือกนาย
รู้ไหม
ฉันยังคิดถึงสมัยอดีตของเรา
เราไม่สามารถปฏิวัติสำเร็จ
แต่...
เราเป็นหนึ่งเดียวกัน เรื่องนั้นฉันแน่ใจ
คุณไมโกะ
ขอโทษครับ
ผมขอโทษ
ไง ทุกคน
ทุกอย่างเรียบร้อยนะคะ
สมบูรณ์แบบ ยอดเยี่ยม
คุณไม่ได้ให้เธอเหรอ
ใช่ แต่ถ้าลองคิดดู เราดูหนังที่บ้านไม่ได้
ฉันจะเอามาให้ตอนเป็นดีวีดีแล้ว
แต่มันจะไม่ได้ทำดีวีดีนะ
ไม่เอาน่า ไม่เป็นไร
ทีนี้ กลับบ้านกันดีไหม
นี่ ทุกคน
เราเอาหนังไปฉายกันดีไหม
เราชวนทุกคนก็ได้
ความคิดนี้ดีมาก
ฉันว่าจะพูดแบบนั้นอยู่พอดี
จริงเหรอ
ใช่
- ไปกันเถอะ - ใช่ ไปกันเลย
ตกลง เอาตามนี้
คุณไมเคิล เราพร้อมแล้ว
คือว่า...
สวัสดีทุกคน ผมไมเคิลครับ
ผมบังคับให้เพื่อนๆ ช่วยผม จนเราทำหนังเรื่องนี้เสร็จสมบูรณ์
หนังเรื่องนี้มีพลังที่จะปฏิวัติยุคสมัย
และผมคิดว่ามันเชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน
"ตายไปแล้วยังทำหนังอีกเรอะ"
เพื่อนผมพูดแบบนั้น แต่ใครทำก่อนคนนั้นได้เปรียบล่ะนะ
ผมหวังว่า...
พวกคุณจะชอบหนังเรื่องนี้
ทุกคน
ฉันมีไอเดียนึงสำหรับหนังเรื่องใหม่
อีกแล้วเหรอ
อัตชีวประวัติของฉัน
ฉันอยากทำหนังเกี่ยวกับเวลาที่ฉันเคยอยู่ที่นี่
คุณไมเคิล นั่นความคิดผมครับ
ถ้างั้นเราทำด้วยกันก็ได้
นี่จะเป็นผลงานชิ้นเอกเลยนะ
ผมให้คุณอยู่ต่อไม่ได้แล้วครับ
ไม่ได้เหรอ
มินาโกะจัง
สบายดีหรือเปล่า
ดีค่ะ
แค่กำลังซึมซับช่วงเวลานี้อยู่ค่ะ
เหมือนกัน
บอกตามตรง ฉันก็รู้สึกกระวนกระวายหน่อยๆ
นี่ คุณทานากะ
ครับ
อีกฝั่งเป็นยังไงเหรอ
ผมบอกคุณไม่ได้ครับ
อ้าว
คุณทานากะเป็นเหมือนผู้คุมเราน่ะ
อะไร ทำไมไม่เคยบอกล่ะ น่ากลัวจัง
ไม่เอาน่า บอกเราหน่อย
เดี๋ยวคุณก็จะรู้เองอยู่ดี
ทานากะนี่หัวแข็งจริงๆ
แต่รู้อะไรไหม
การทำหนังสนุกจังค่ะ
ใช่ไหมล่ะ
หนังนี่ดีมากนะ
ผู้ใหญ่กลุ่มนึงที่ทุ่มเททำงานสู่เป้าหมายเดียวกัน
มันสุดยอดมาก
- ค่ะ - ใช่ไหมล่ะ
นานะ
ทำหนังต่อไปนะ
เธอใช้บันทึกในห้องฉันก็ได้
ทำเต็มที่นะ นานะจัง
ทำไมถึงมีแค่หนูล่ะ
อากิระ
ที่เหลือฉันขอฝากเธอด้วย
บันทึกเกี่ยวกับโลกนี้ให้ละเอียดเลยนะ
วางใจเถอะครับ
แต่เธอต้องไม่ท้อถอยนะ อย่ายอมแพ้ล่ะ
เขาจะแข่งกับใครคะ
มาดื่มฉลองกัน
คัมปาย
- คัมปาย - คัมปาย
เรายังมีอาหารเหลืออยู่ กินต่อสิ
กินกันเถอะ
ขอกินนั่นหน่อยนะ
- กินไก่ทอดด้วยสิครับ - ได้ งั้นขอหนึ่งชิ้น
ขอบใจ
นี่ของทอด...
- เท่านี้พอไหม - ครับ ขอบคุณ
อีกหน่อย...
(เสียงคลื่นและชายหาดว่างเปล่า)
ก๊อกๆ
ทุกคนหลับแล้วเหรอครับ
ใช่
สุดท้ายแล้ว คุณไมเคิลก็หลับไประหว่างคุยกัน
เขาเป็นคนที่มีพลังเหลือเฟือจริงๆ
นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
อากิระคุงจะเขียนต่อใช่ไหม
ครับ
ผมคงจะเขียนต่อไป จนกว่าพ่อผมจะเขียนนิยายเสร็จ
งั้นเหรอคะ
ต้องเขียนเรื่องของฉันด้วยนะ
แน่นอนครับ
คุณมินาโกะจะได้เป็นตัวละครหลักเลย
ไม่เอาสิ ฉันแค่ต้องการบทตัวประกอบเล็กๆ
ผมอยากอยู่กับคุณ
นานอีกหน่อยน่ะครับ
จู่ๆ ทำไมพูดอย่างนี้ล่ะคะ
ผมน่ะ...
ชอบคุณครับ
จู่ๆ สารภาพรักกันเหรอคะ
แปลกเหรอครับ
ค่ะ แปลก
สงสัยจังว่าทุกอย่างจะต่างจากนี้ไหม
ถ้าเราเจอกันตอนยังมีชีวิตอยู่
เราคงไม่มีวันรู้หรอกค่ะ
นั่นสิครับ
อากิระคุง
ขอบคุณค่ะ เป็นช่วงที่สนุกมากเลย
เหมือนกันครับ
ขอบคุณ
ลงมือเลย
จะส่งให้คุณละนะ
ระวังข้างหลังด้วย
- ขอบคุณ - แล้วนี่ล่ะ
ตรงกลางตรงนี้เลย
เอาละ นั่นแหละ
(โฮชิสึนาสะ)
ว้าว คนเยอะจัง
เรียวคุง
- ไม่เจอกันนานเลยนะครับ - ใช่
เรายังพอมีเวลา ไปดื่มชากันไหม
ได้ครับ
เธอโตขึ้นเยอะนะ
ขอบใจที่มานะ
มาโตเกียวครั้งแรกเหรอ
ใช่ครับ
คนเยอะมากเลย
ใช่ เทียบกับที่นั่นล่ะนะ
ใช่ครับ
ปีหน้าเรียวคุงจะเรียนจบแล้วใช่ไหม
ใช่แล้วครับ
รู้ไหมว่าอยากทำอะไร
ผมก็ไม่แน่ใจซะทีเดียว
แต่ผมคงอยากทำงานที่แม่เคยทำน่ะครับ
ช่วยเล่าเรื่องของแม่ผมให้ฟังอีกนะครับ
ได้อยู่แล้ว
ผมตั้งตารอดูหนังวันนี้เลยนะครับ
ใช่ ช่วยดูด้วยนะ
นานะจัง
ไม่เจอกันนานเลยนะ
สวัสดี
ไม่เจอกันนานเลยนะ
สวัสดีจ้ะ
ยกนิ้วให้เลยค่ะ
ยกนิ้วให้เลย
ขอดูตั๋วหน่อยค่ะ
- เชิญค่ะ - โรงสอง
เดี๋ยวเจอกันนะครับ
ขอให้สนุกนะ
ฉันชักจะตื่นเต้นแล้ว
ใช่
(เดอะ พาเหรด)
(ภาพยนตร์โดยนานะ)
(ด้วยความระลึกถึง "ไมเคิล")
คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล