Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hindi…
Ryo.
Ryo!
Tulong!
May tao ba diyan?
-Okay, makinig kayo. -Yes, sir.
Posibleng may mga tao pang natabunan.
Excuse me! Di ko mahanap ang anak ko!
Asan 'yong mga na-rescue…
Ryo.
Mr. Kanda. Ligtas ka.
Yuko, ayos ka lang?
Kukuha ako ng kumot.
Nakita mo ba ang anak ko?
Mr. Kanda.
Ano'ng nangyayari?
Hello?
May tao ba diyan?
Delikado diyan!
Sandali.
Hoy!
Ayos ka lang ba?
Hay salamat.
Nagising ako sa dagat.
Walang nakikipag-usap sa 'kin at wala din akong pakiramdam.
Di ko alam kung ano'ng nangyayari, tapos napansin mo ako…
Naiintindihan ko.
Una,
huminahon ka muna.
Huminga ka nang malalim.
Sobrang lalim no'ng hinga mo.
Sumama ka na lang muna sa 'kin.
Kaya mong maglakad?
Gaya ng sinabi ko,
nagka-idea ako sa star sand na 'to.
Okay?
Nakakita ka na nito sa souvenir shop, di ba?
Ito lagi ang pasalubong ko sa pamilya ko.
Talaga?
Gano'n ako.
Eto na naman siya.
Totoo 'yon, okay?
Sumali kasi ako sa student protest.
Gipit ako no'n kaya pumunta ako sa Iriomote Island.
Tapos nagbenta ka ng star sand, di ba? Alam na namin 'yan.
May bago tayong bisita?
-Dahil yata sa lindol? -Siguro.
Hi.
Tiyak maraming kang pinagdaanan.
Ang tindi no'ng lindol.
Michael.
Anong lugar 'to?
Well…
Mahirap ipaliwanag…
Ayos lang 'yan.
Wag kang mag-alala.
Marami pa tayong oras.
Kaori, ilibot mo siya.
Sige. Ako si Kaori.
Dito tayo.
Pasensiya na.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Ayaw kong magpaliwanag.
Well…
Dito nagsasama-sama ang mga may pagsisisi sa living world.
Well, di lang naman dito.
Maraming ganitong lugar sa buong bansa.
Mga pagsisisi?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Uy, Akira.
Wag ka nang magpaligoy-ligoy.
Sige, ikaw na ang magsabi, Shori.
Bale, patay ka na.
Pero di ka pa makakapunta sa kabilang buhay dahil may di ka pa tapos gawin.
Patay na?
Patay na ako…
Sige na. Magpahinga ka na muna.
May alak kami dito.
Ayoko.
Sumama ka sa 'kin, okay?
Magiging okay ka din.
Siguro dahil sa lalaki 'yon?
Siguro.
Talaga? Sa edad niyang 'yon?
Teka lang.
Dito.
Umalis na 'yong huling tumira dito.
Wag kang mahihiya sa 'min.
Alam kong mahirap iproseso 'to lahat.
Kaya magpahinga ka na muna.
Katulad ko din ba kayong lahat?
Oo.
Nauna kami sa 'yo.
Kaya mas may alam kami.
Goodnight.
Eto na ang anak mo. Congratulations.
Bakit di mo maintindihan?
Ako…
'Yan ang gusto mo!
Wag kang makialam!
Ayan.
Ryo, halika dito.
Nakakatakot!
Happy birthday to…
Congratulations!
-Tingnan mo. -Tumabi ka.
Ano'ng ginagawa mo?
Mama, tingnan mo.
Tigil!
Bilis na, umalis ka na.
-Ayaw kong umalis! -Bakit? Magtatrabaho ako!
Ayaw kong pumasok sa school!
Mama.
Gumising ka.
-Mama! -Ryo!
Good morning.
Uy.
Kumusta.
Good morning.
Good morning. Kaori, gusto ko din ng kape.
Sige.
Eto.
Ano 'yan?
Yoga.
Patay na nagyo-yoga para maging healthy?
Tumahimik ka.
Yoga.
Ako ang nagpauso ng yoga sa Japan.
Tama na.
Totoo 'yon.
Kaya nga sumakit ang likod ko.
Good morning.
Uy, miss. Good morning.
Ang cute mo pala.
Ano'ng pangalan mo?
Minako Kawakami.
Minako.
Talaga. Maganda ka.
Michael.
Maling magsalita nang ganyan sa panahon ngayon.
Talaga? Bakit naman?
Michael ang pangalan ng matandang 'to.
Si Akira naman 'yong nagsama sa 'yo dito.
Siya naman si Shori.
Dati siyang yakuza.
Siya si Mr. Tanaka, dating banker
at ako si Kaori, dating waitress sa bar.
Saluhan mo kami.
Uy!
BUMAGSAK ANG STOCK MARKET
OCTOBER 2, 1990
Ito…
Nakasanayan ko nang magbasa.
Pwedeng pahiram ng sasakyan?
Ha?
Sige.
Ang pangit ng ugali niya.
KONTAKIN KAMI KUNG MAY IMPORMASYON KAYO SA MGA BATANG ITO NA NAWAWALA
Chinatsu!
Aiko!
Kazuki!
Ikaw din?
Napahiwalay ako sa pamilya ko.
Baka sakaling makita ko sila pag sinigaw ko ang pangalan nila.
Pero…
kung maririnig nila ako, ibig sabihin patay na sila.
Sana mahanap mo din ang pamilya mo.
Naharangan ng highway ang tubig, kaya di naapektuhan ang urban.
Di pa din namin nahahanap si Kawakami. Sana ligtas siya.
Ginagawa ng rescue team ang lahat para makita ang mga nawawala.
Ang makipagtulungan sa pulis lang ang magagawa natin
at magbalita nang tama.
-Magtrabaho na kayo. -Yes, sir.
Mr. Kanda, nandito ako.
-Welcome back. -Hi.
Uy.
Salamat.
Sakto ang dating mo. Magha-hot pot tayo ngayon.
Saluhan mo kami?
Sorry, wala ako sa mood.
Kaya mas dapat mo kaming saluhan.
Okay?
Taglagas na ngayon
Sa bakanteng beach na ito
Kahit na
May masirang panaginip
Paulit-ulit ang kanta niya.
Hindi kita makakalimutan
Dahil pinangako ko sa buhangin
Kahit gaano ako kalungkot
Hindi ako mamamatay
Empty Beach.
Ang ganda ng kanta. Di ba, Shori?
Oo.
Minako, gusto mong kumanta?
Ayoko, salamat.
Talaga? Sayang naman.
Okay, eto na. Luto na ang hot pot!
Tara.
-Luto na. -Halika dito.
Salamat.
Ang bigat!
Ang special na hot pot ni Kaori!
Mukhang masarap!
-Kumain ka ng karne. -Sige na. Kain na tayo.
Pampalakas ng katawan ang karne.
-Kumain na tayo. -Kain na.
Ang sarap!
May mga pinagsisihan ba kayo no'ng buhay pa kayo?
Well, mayro'n.
Lahat kami, may pagsisisi.
Kaya ba nagre-relax na lang kayo?
Di naman sa gano'n.
Ha?
Well, mukha lang kaming nagre-relax.
Di sa pang-iinsulto,
pero ayokong mag-aksaya ng oras dito.
Minako.
Pwede bang dito ka muna kahit ngayon lang?
Bakit?
Baka sakaling matulungan ka namin.
Tama. 'Yon nga sana ang sasabihin ko.
Oo, tama.
Oras na. Bilis, kumain na kayo!
Bilis.
Hi.
Dapat gawin muna natin 'to bago magsimula.
Simula ng ano?
Lagi kaming nagpu-purification ritual bago gumawa ng pelikula.
Nagpi-feeling film producer siya.
Panoorin mo ang mga masterpiece ko pag may oras ka.
Pwede mo 'yong panoorin sa sinehan do'n.
Okay. Tayo na.
Sige. Tayo na.
Ano'ng ginagawa nila?
Minsan sa isang buwan,
tuwing new moon, sama-sama kaming naghahanap.
Ano?
Hinahap namin 'yong gusto naming makita.
Kakaiba 'to.
Di ko akalaing may mga makakasama pag namatay ako.
Shori.
Ang pag-unawa sa contradiction ay mismong sa contradiction din.
Totoo 'yan.
Uy!
Nahanap ko na sila.
Chinatsu.
Dear.
Aiko.
-Papa. -Papa.
Kazuki.
Sorry.
Kakaiba, di ba?
Patay na tayo, pero nandito tayo.
Nabubuhay tayo sa mundong 'to.
Buhay tayo.
Sorry.
Di ko kayo naprotektahan.
Ang sakit ng likod ko.
Kaori, isang beer nga.
Okay.
Eto.
-Salamat. -Gusto kaya ni Minako?
-Ibibigay ko sa kanya. -Salamat.
Eto.
Ano'ng iniisip mo?
Ano?
Nagulat at nalito ako.
Sino ba'ng hindi?
Minako, sana mahanap mo na din ang boyfriend mo.
Hoy! Tama na.
Bakit?
Anak ko ang hinahanap ko.
Mag-isa kong pinalaki ang anak kong si Ryo. Seven years old na siya.
Gusto ko lang malaman kung buhay pa siya.
Okay lang bang dito muna ako?
Okay lang.
Oo naman.
Hahanapin natin siya.
Okay?
Okay.
Sige, halika. Mag-inom tayo.
Gets ka namin.
Kaori.
-Okay. Cheers. -Cheers.
-Cheers.
Bukas 'yan.
Uy, pasok ka.
Ano 'to?
Mga sulat ko 'to.
Pero sina-summarize ko sa isang kwento. Author ako.
Okay.
May problema ba?
Salamat, pinigilan mo ako no'ng isang araw.
Mas gumaang ang pakiramdam ko.
Wag kang mag-alala. Alam ko ang pinagdadaanan mo.
May hinahanap ka din ba?
Wala akong hinahanap.
Gusto ko lang isulat ang lahat nang 'to.
Gusto kong i-record na may ganitong mundo pagkatapos mamatay.
'Yan ba 'yong di mo pa natatapos gawin?
Di ako sigurado.
Hihiramin mo 'yong sasakyan, di ba?
Wag kang mahihiyang gamitin 'yon.
Salamat.
Mahahanap din natin siya.
Wag kang mag-alala.
Pwede mo kaming asahan.
Minako.
Minsan iinterviewhin kita.
Ikuwento mo ang buhay mo.
Ikaw ang bahala.
Hi.
Uy.
Ayos.
Ang guwapo mo.
Tumahimik ka.
Gumawa ako ng pelikula tungkol sa yakuza noon.
-Gaya no'ng mga pangit na pelikula? -Maganda 'yon. Minsan ipapanood ko sa 'yo.
Sige.
Sige, aalis na ako.
CHIEF CABINET SECRETARY CONFERENCE SA KALAMIDAD
NUCLEAR POWER PLANT "NANATILING MATATAG"
MGA NAMATAY
Di pa din nila nahahanap si Minako?
NAWAWALANG TAGA-HOSHISUNA, MINAKO KAWAKAMI (35)
Boss, happy birthday.
Congratulations.
Salamat.
Mag-inom kayo.
Salamat.
Pa, happy birthday.
Kumain kayo.
Salamat.
ANO ANG NASA KABILANG BUHAY?
Nandito na ako.
Hi.
Kaori, beer nga, please.
Sige.
-Ilalagay ko lang dito. -Oo.
Ano'ng problema?
Mukhang malungkot ka.
Mukha ba akong malungkot?
Birthday ngayon ng tatay mo, tama?
Kumusta siya?
Well, medyo tumanda na siya.
Well, oo.
Pitong taon na mula no'ng dumating ka dito.
Minsan naiisip ko.
Di siguro magkakaganito kung nanatili ako sa tabi niya.
Gumawa ako ng pelikula tungkol sa yakuza dati.
Pero hirap ang mga yakuza ngayon.
Simbolo sila ng lipunan.
Pero di na sila parte ng lipunan at tinanggalan sila ng karapatang pantao.
Ipapanood ko sa 'yo pag nagawi ka sa sinehan.
Okay, sige.
Ano ang di mo pa natatapos gawin?
Bakit mo naitanong?
Naikwento ko na sa inyo ang buhay ko.
Nandito ako kasi pinatay ako sa away ng mga yakuza, pitong taon na mula no'n.
Naiwan ko ang asawa ko.
Ha? May asawa ka?
Di pa talaga asawa.
Di pa kami kasal.
Medyo ma-drama siya.
Ano? Manahimik ka nga.
Pitong taon mo na siyang hinahanap?
Well, di talaga ako sigurado.
Ayoko na din yata siyang makita.
Di ko naman na siya mahahawakan.
PAANO PAG DI MO NATAPOS GAWIN 'YONG DAPAT MONG TAPUSIN?
Hello?
Ligtas ba 'yong iba?
Okay. Gawin natin ang best natin.
Oo.
Bye.
1970, OKINAWA
Taglagas na ngayon
Sa bakanteng…
Sasaki, naaresto si Tamashiro.
Gano'n ba?
Gumagamit ng dahas ang awtoridad.
Ikaw na ang susunod.
Iwasan mong mapansin ka ng mga tao.
Alam ko.
Gawing headline bukas ang pagkaaresto kay Tamashiro.
Oo. Tatapusin ko 'yon mamaya.
Sige, Maiko.
Bukas na lang.
Koga.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Wag kang mag-alala.
Ilegal na inaresto ang kasamahan nating si Tamashiro.
Di tayo magpapatalo sa pang-aapi ng mga awtoridad!
Tama!
Eto ang panahon ng mga estudyante…
Kailangan n'yo nang umalis dito sa university.
Tanggalin n'yo ang barikada at umalis na kayo.
-Sabay-sabay nating isigaw! -Sabay-sabay nating isigaw!
Ibalik n'yo sa 'min ang Okinawa!
Tutol kami sa Vietnam War!
Alisin ang base militar ng US!
Panagutin!
Magkaisa!
Koga!
Anong oras na?
Hatinggabi pa. Humiga ka lang.
Masakit ba?
Tinakot mo ako!
Sorry. Basta na lang akong pumasok.
Minako.
Nakakagulat.
Ano'ng title no'ng pelikula?
In Search for Lost Time.
Maganda, di ba?
Oo. Kaya lang di pa tapos.
Oo, alam ko. Hindi kompleto kasi namatay ako.
Gano'n ba?
Malaki ang magiging epekto ng pelikulang 'to sa mga kabataan.
Sobrang ganda nito.
Ang magiging poster niyan, si Maiko habang nakatayo siya sa beach.
Tapos nasa taas naman ang title.
Magiging mabenta dapat 'yon.
-Planado mo na din pati ang poster? -Siyempre.
Ako ang nagdedesisyon sa lahat.
Pati sa tema, kuwento, at lahat.
Pero bakit gusto mong gumawa ng student protest na pelikula?
Ito 'yon.
Totoong kwento 'to hango sa buhay ko.
Talambuhay 'to?
Di sa gano'n…
Ganito, sumali kasi ako no'n sa student protest.
Tama man o mali 'yon, may pagkakaisa kami do'n.
Gano'n din sa pelikula.
Pinagtutulungan 'yon ng mga tao para sa iisang layunin. Ang galing.
Mahilig ka talaga sa pelikula, 'no?
Oo.
Kung talambuhay 'to, girlfriend mo ba si Maiko?
Well. Parang gano'n na nga.
Ano'ng nangyari sa inyong dalawa?
Alam mo. Maraming nangyari.
Pero sana napanood niya ang buong pelikula.
Sa tingin ko, hinihintay ka pa din niya.
Hindi.
Ewan ko lang.
Nandito na ako.
Welcome back.
Uy, luto na ang hapunan.
Tara na, Kenta.
Luto na daw ang hapunan.
Uy, Kenta. Wag ka nang maglaro.
-Riko, para kay mama 'to. -Okay.
Kenta! Sinabing kakain na.
Eto.
Ikaw?
Gano'n ulit kadami.
-Kenta? -Damihan mo.
Madami… Ganito?
Oo, salamat.
Kenta, ang bilis mong kumain.
Kumusta ang club activities n'yo?
Sandali.
-May laban ka ulit? -Oo.
-Mananalo ka kaya? -Madali lang 'yon.
-Talo agad sila no'ng nakaraan. -Wag mong sabihin 'yan!
Bakit ka ba…
Napanood ko din 'yon.
Wag mo nang banggitin.
Sumipa ang baby.
Talaga?
Teka, saglit…
Sumipa ka ulit.
-Sumipa ang baby! -Oo.
-Kenta. -Ayos lang ako.
Halika.
Luma na 'to, pero nagagamit pa din.
Tingnan mo, ang kintab.
Uy, Minako.
Good morning.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Tinamaan ako sa mga sinabi mo kahapon!
Ano'ng sinabi ko?
Bakit mo ginawa 'yon? May gagawin ako ngayon.
Di ko kayo maintindihan.
Minako, nagtrabaho ka sa TV, tama?
Journalist ako.
Okay. Kunin mo 'to.
Makinig ka,
nagdesisyon akong tapusin ang pelikula.
Ano kamo?
Okay. Makinig kayong lahat.
Tumatatak sa mga tao ang pelikula pero hindi ang TV shows.
Dapat gawin n'yo 'to nang may pagmamahal.
Ano'ng dapat naming…
Akira, mukhang mabagal ka. Kaya ikaw ang humawak nito.
Ano 'to?
Kaori, ikaw ang magre-record.
Wow, importanteng trabaho 'yan.
-Tanaka, assistant director ka. -Sige.
Oo.
At ikaw Shori.
Gwapo ka, kaya ikaw ang anak ko.
Eto ang script.
Ano?
Michael, direktor ka, di ba?
Ako ang bida at ang direktor. Yang Ik-june style 'to.
Anong style?
Okay, sige.
-Simulan na natin. -Take one.
Handa na.
Umpisahan na.
May 50 taon na mula no'n.
Ano ngang kasunod?
-"Gusto ko siyang makita ulit." -Ha? Ano?
Ano?
-"Gusto ko siyang makita ulit." -Cut!
Ready, roll!
Ano nga 'yon?
Nakikita sa video 'yong board.
Gusto ko siyang makita ulit.
Di mahalaga ang linya kundi ang emosyon.
Okay. Isa pa.
Ramdam ko na 'yong role.
Ang hirap buksan.
"Gusto ko siyang makita ulit."
Alam ko 'yon.
Masyadong maliwanag!
Gaano katagal akong maghihintay?
Basta…
Manood ka lang at maghanda ka sa role mo.
-Gawin natin 'to nang isang take. -Sige.
Naku…
-May 50 taon na mula no'n. -Alam ko 'yan.
Bakit mo iniikot?
Wala.
Umpisahan natin do'n sa "Mula…
Well. Unang araw pa lang naman.
Di pa nagkakaisa ang team.
Gano'n ba 'yon?
Oo.
Mahalaga ang teamwork sa filmmaking, di ba?
Bakit ako ang tinatanong mo?
Dapat yata mag-review meeting tayo.
Minako, tuturuan kita sa camera.
Okay lang.
-Bakit? Sige na. -Ha?
Bisita ba natin siya?
Lalapitan ko siya.
Ang bata pa.
Hello.
Nakikita mo ako?
Ano'ng nangyayari?
Bago lang din ako dito.
Do'n muna tayo.
Ano'ng pangalan mo?
Nana.
Hi.
-Mahilig ka ba sa pelikula? -Ano?
Nice to meet you.
Alam ko, nagulat ka.
Sorry, pero…
Di ako nagsisisi.
Mabuti't natapos na ang buhay ko.
May kasama pala tayong batang pagod na sa buhay.
Ha, sino ka ba?
Okay.
Magpahinga ka na muna, tara na.
Alam mo na ang babaeng 'yon, di ba, Tanaka?
Siguro.
Sige, aalis na ako.
Shori.
Ha?
-Congratulations sa seventh year mo. -Tumigil ka.
Sorry, Shori.
Binuwag ko na ang grupo.
SALAMAT SINAKAY MO AKO SA MOTOR MO!
Nandito na ako.
Hi.
Ang aga mong umuwi.
Oo. Nag-text ako.
Di ko napansin. Sorry.
Curry ang hapunan natin?
Oo, salamat.
Mizuki.
May day off ako sa susunod na linggo.
Gusto mong bumisita sa magulang ko?
Di pa kita naipapakilala.
Oo. Gusto ko.
Dapat pag-usapan na natin ang future natin.
Tama ka.
Medyo matagal na din.
Di ka pa din nagbabago.
Mukhang mabait siya.
Pero mas guwapo ako sa kanya.
Sorry.
Sana maging maayos ang buhay mo.
…ang alaala mo
Kahit hindi ka na bumalik
Hindi ako…
-Ginabi ka na. -Uy.
Kaori, isang hard nga.
Okay.
Dahil nangako ko sa langit
Kahit gaano ako kalungkot
Hindi ako mamamatay
Kahit gaano ako kalungkot…
Shori, ano'ng nangyari?
…Hindi ako mamamatay
Nakita ko siya.
Ano?
Mukhang nakalimutan na niya ako.
Mukhang maayos na siya.
Ikakasal na yata siya.
-Nakakagaan ng loob, 'no? -Oo.
At alam mo?
Mabait ang boyfriend niya.
Kabaligtaran ko siya.
Masaya ako.
Magiging maayos na siya.
Sigurado ako.
Uy, Shori!
Di mo pa napapanood ang pelikula ko.
Hindi pa.
Papanoorin ko.
'Yong pelikula mong tungkol yakuza.
Oo, 'yon nga ang tinutukoy ko.
Kung gano'n, tara na.
-Akira, kunin mo ang sasakyan. -Tara na.
Tara na!
-Tiyak mata-touch ka. -Sigurado ka?
Uy, bata.
Sulitin mo ang buhay mo.
Ano?
May pupuntahan ka ba?
Gusto mong sumama?
Boss, ano bang…
Sige na.
Okay lang magkaro'n ng malaking pamilya.
Ano'ng pangalan mo?
Masashi…
Yamada.
Ang ganda, di ba?
Ayos lang.
Pumunta ka dito pag maayos na ang lahat.
Tara na.
Aalis na tayo?
Oo.
Ako ang nagpasikat sa yoga.
Eto na naman.
Nasa advertising ako no'n, 30 taon na mula no'n.
Uso ang fitness no'n…
Wala si Shori, kaya wala nang pipigil sa kaniya.
-Ako na… -Nana, good morning.
Good morning.
Asan 'yong yakuza?
Nasa kabilang buhay na siya.
Di ko maintindihan.
May mga pinagsisisihan ka ba at di natapos gawin no'ng buhay ka pa?
Ano?
Dahil yata do'n kaya ka nandito.
Tinatakot mo ako. Kulto ba kayo?
Kulto? Grabe.
Gusto mong sumama sa shooting namin?
-Minako, tara. -Kadiri.
Sige.
Umupo ka, Nana.
MGA NAMATAY
Natatakot akong tingnan 'to lagi.
Paano kaya pag nakita ko ang pangalan ni Ryo dito?
Kaya nga.
Gusto mong malaman ang buhay ko, di ba?
Oo.
Gusto kitang mas makilala bago ka pumunta sa kabilang buhay.
Ako si Minako Kawakami. 35 years old.
Single mother ako, journalist ako sa Hokuto TV.
Asan ang asawa mo?
Naghiwalay kami no'ng pinanganak ko si Ryo.
Ayaw niya akong payagang magtrabaho.
Mula no'n, kami na lang ni Ryo.
Para sa 'yo, ano ang mundong 'to?
-Sa living world ba? -Oo.
Di ko alam.
Abala ako sa trabaho at pagiging magulang.
Pag naiisip ko, di ko alam kung bakit ako nagpapakahirap.
Kung makakabalik ka, ano'ng gusto mong gawin?
Gusto kong…
magbakasyon kasama si Ryo.
Dahil di ko pa siya naipapasyal.
At…
hihingi ako ng tawad sa kanya.
Marami pa tayong di natutuklasan sa mundo na di natin nakikita,
gaya ng atoms, electron at elementary particles.
Halimbawa, three dimensional ang nararanasan natin.
Four dimensional na, pag nagdagdag ng oras.
Si Lisa Randall, isang scientist…
Magba-viral 'to.
Ang galing nito.
Ipo-post mo 'yan?
-Totoo nga. -Uy.
Yasuko.
Wag kang maglalaslas gaya ni Nana. Nakakainis 'yon.
Ano'ng nangyayari diyan?
-Wala po. -Sorry.
I-review natin ang salitang "dimension."
Indicator 'yon ng measurement ng space.
Okay. Ano ang one dimension? Linya 'yon.
Eto na ang panghimagas.
Uy.
Nana.
Alam kong patay na ako…
Pero pwedeng pumatay ako?
May gusto akong patayin.
Naku, Nana.
Wag kang magsalita ng ganyan.
Di tayo pwedeng manakit ng mga taong nasa living world.
Nakakainis.
Patay na kayong lahat.
Hoy.
Wala namang lasa.
Hanggang kailan ba ako dito sa impiyernong 'to?
Nana.
Bakit di ka na lang sumama sa 'min?
May ipapakita ako sa 'yo.
Ano?
Sumama ka na lang.
Sige na, Tara na!
Ha?
Ano 'to?
Sila 'yong mga namatay at mga naiwan nilang mahal nila sa buhay.
Magkakasama nating hinahanap…
'yong mga gusto nating makita.
'Yong mga gusto nating makita…
Di ko alam ang mga pinagsisihan mo,
pero pwede ka naming tulungan.
Uy, dito!
Sorry.
Sorry talaga.
-Ang ganda, 'no? -May message ako!
May…
Gusto kong mag-sorry sa isang tao.
Eto ang mukha ng baby mo. 'Yan 'yong mata at ilong. Eto ang bibig.
Ayokong mamatay hangga't di nanganganak ang anak ko.
Kaya nandito ako ngayon.
Maawain sa mundong 'to, 'no?
Sa tingin ko nga.
Matagal ko silang nakasama.
Wala na akong pinagsisisihan.
Sa tagal kong pinapanood mabuhay ang mga anak ko na-realize kong,
matatag sila.
Siguro noon pa man, kaya naman nila na wala ako.
Naiisip ko 'yon minsan.
Di totoo 'yon.
DAY 32, WALANG UPDATE SA NOTICEBOARD, WALANG BALITA SA HOKUTO TV
Uy, Michael.
Bakit dito ka natutulog?
Do'n ka sa kwarto mo. Mr. Tanaka, tulungan mo ako.
Okay.
Gumising ka.
Michael, handa ka na?
Isa, dalawa, tayo.
Okay, maglakad tayo.
Lasing na lasing siya.
Okay ba 'yang ginagawa mo?
Oo. Nae-enjoy ko ang pagsusulat.
Di ko pa alam ang ending.
Ikaw naman, Akira.
Magkwento ka.
Ha? Wala akong magandang kwento.
Lagi mong iniiwasan ang tanong pag tungkol sa 'yo.
Umiiwas ba ako?
Gusto kong malaman ang buhay mo.
Minako,
ramdam ko ang pagka-journalist mo.
Tama ka.
Pero…
Okay lang sigurong ikwento ko sa 'yo.
'Yan ang dahilan kaya di ako makapunta sa kabilang buhay.
Ito ba 'yong…
Oo.
Mukhang matigas ang ulo ni Papa, 'no?
Lagi akong may sakit, kaya para sa 'kin,
natatakot ako para sa buhay niya.
Ang baho ng pagkain mo.
Ano? Pinupulot niya.
Ano'ng gagawin niya diyan?
Kakainin pa niya 'yon?
Nakakasuka.
Parang baliw.
Natapunan niya ako. Yuck.
-Ayos ka lang? -Yuck.
Nana.
Yasuko.
Yasuko, sorry!
Nana.
Bakit.
Nana.
Nana, bakit.
Yasuko, sorry.
Sorry, Yasuko.
Sorry talaga.
Bakit. Nana.
Nana.
Lagi lang akong nakahiga.
Anak ako ng may-ari ng rantso pero di ako makakilos.
Lagi kong iniisip na di ako tanggap ng papa ko bilang kapamilya.
No'ng sinabi nilang may taning na ako, napaisip ko, "Bakit ako?"
Lagi kong isinisisi 'yon sa pamilya ko.
Lagi ko silang sinasaktan.
Sa tingin ko,
'yon ang dahilan kung bakit di ako maka-move on.
Di nagbabasa ng libro ang papa ko,
pero nagsusulat na siya ng nobela ngayon.
Kwento 'yon tungkol sa 'kin.
Kung buhay pa ako,
baka di siya nagsusulat ng nobela.
Siguro magsusulat din siya, pero di ko malalaman.
Pero natutuwa ako na nagsusulat siya.
Pakiramdam ko mas nakilala ko ang papa ko.
NATUWA SI AKIRA SA BAGONG SILANG NA BAKA…
Kaya lang…
Sana nalaman ko na no'ng buhay pa ako.
Nana.
Ang gulo ng kwarto mo.
Pasensiya na.
Ano'ng sinusulat mo?
Nire-record ko ang nangyayari mula no'ng dumating ako dito.
BEFORE GOING TO "THE OTHER SIDE" (WORKING TITLE) CHAPTER FOURTEEN
May problema ba?
Alam mo,
nag-sorry na ako.
Pero…
walang nagbago.
Bakit?
Sigurado akong balang araw,
may makakarinig ng boses mo.
Wag kang mag-alala.
Di mo naman ako sinagot.
Pwede mong hiramin 'yan.
Bye.
-Goodnight. -Goodnight.
Minako!
Minako, buhay siya!
Buhay ang anak mo!
Buhay siya.
HOSHISUNA HOME FOR CHILDREN
Maghihintay na lang kami dito.
May lagnat na naman si Ryo.
Halos isang linggo na. Dalhin natin siya ulit sa doktor bukas.
Okay.
Mama.
Ryo, pupunta tayo sa doktor bukas, okay?
Gusto kong makita ang mama ko.
Alam ko.
Mahahanap din natin ang mama mo.
Ryo.
Sorry iniwan kitang mag-isa.
Mama.
Nandiyan ka ba?
Oo.
Nandito ako.
Gusto kong mag-sorry sa 'yo.
Susunduin dapat kita sa school,
pero tinangay ako ng tsunami.
Sorry.
Mama, magkasama tayong uuwi, di ba?
Kung pwede lang sana.
Habambuhay ba ako dito?
Sorry talaga.
Babantayan kita para di ka mag-isa, okay?
Okay.
Mama.
Magkwento ka hanggang sa makatulog ako.
Sige.
Anong kwento?
Magkwento ka ng nakakatuwang nangyari sa 'yo.
Sa mundo kung asan ako ngayon,
nagtutulungan kami para mahanap ang mahal namin sa buhay.
Na parang parada.
Ang galing naman.
Tinulungan din nila akong hanapin ka.
Gano'n ba?
Tapos, ikaw naman ang tutulong sa kanila.
Oo.
Tama ka.
Mr. Tanaka.
Bakit?
May isa pa akong di natatapos gawin.
Tutulungan mo ba ako?
Kung kaya ko.
Akira.
Wag ka ngang umastang broken hearted ka.
Ano'ng sinasabi mo?
Di ako broken hearted.
Oo, pero maganda si Minako.
Kung bata lang ako…
Yuck.
Ano?
-Anong "Yuck"? -Yuck.
Minako.
Nandito na ako.
Halika dito.
Gusto mo ng kape?
Salamat, Kaori.
Michael.
Di pa kita napapasalamatan.
Salamat.
Tama na. Nahihiya tuloy ako.
'Yong pelikula mo.
Tapusin na natin.
Ha?
Mananatili ako hanggang sa matapos natin. Gusto mong mapanood 'yon ni Maiko, tama?
Sige na, tama na! Pinaiiyak mo ako.
Sige. Gagawin ko.
Magiging maganda ang pelikulang 'yon.
-Ikaw din, Nana. -Ano? Ayoko nga.
Nana, bawal tumanggi.
Ayoko.
-Tanaka. -Bakit?
-Kunin mo ang kamera. -Masusunod!
Okay.
Gawin natin 'to.
-Rolling na. -Okay.
Take one.
Ready, umpisa na!
Fifty taon na din.
Patapos na ang pelikulang 'to.
Si Koga ang bida,
naniniwala siya sa rebolusyon at kasama siya sa student protest.
Pero dahil natakot siyang mahuli,
bumalik siya sa Tokyo no'ng araw ng protesta,
iniwan niya ang girlfriend niya. Tumakas siya.
Ang tanga-tanga niya.
Koga, sandali!
Sorry.
Di ko kayang simulan ang rebolusyon.
Di mo naman kailangang gawin 'yon.
Basta wag mo akong iwan.
Magkikita pa tayo ulit. Promise.
Umalis si Koga sa student protest
at tumakas papuntang Tokyo.
Alam kong magiging mabenta 'to.
Kinasal si Maiko kay Sasaki.
Sinubsob ni Koga ang sarili niya sa trabaho.
Namuhay sila at kinalimutan ang nakaraan.
Makalipas ang 50 taon…
Bumalik ulit si Koga sa Okinawa City.
Naalala niya ang nakaraan, na parang kahapon lang 'yon.
Maiko…
Nadadala siya.
Ikaw ba si Mitsuru Koga?
Sa di inaasahang pagkakataon,
nakausap ni Koga ang apo ni Maiko.
Ha, ako?
Kilala mo ang lola ko, di ba?
Ha?
Apo ka ni Maiko…
Please, dalawin mo siya.
Matagal ka na niyang gustong makita.
Cut.
Grabe, ang talented mo.
Ang galing mo!
Okay!
Nakakatuwa!
Nana!
Tama na!
Please bisitahin mo siya.
-Michael, tama na! -Inaasar niya ako.
Ganito pala.
Nauna ka palang namatay sa 'kin.
Koga!
Goodbye!
Koga,
sulitin mo ang buhay mo.
Koga!
Maiko.
Maiko!
Koga!
Maiko!
Michael.
-Sandali, Michael. -Michael!
Michael!
Ano'ng nangyari? Maiko!
Michael!
Maiko!
-Ipalabas natin sa sinehan 'yan. -Oo, tara.
Ano'ng problema?
Tungkol do'n…
Gusto kong ibigay 'tong pelikula sa isang tao.
Pero nahihiya akong ibigay.
Pwede bang kayo ang magbigay para sa akin?
Ano? Ikaw na.
Alam ko…
Michael.
Tayong lahat ang magbibigay. Sasama ako.
Nakakatuwa 'tong samahan natin.
Okay.
Sasama na ako.
Grabe, ang daming tao.
Oo. Nakakaloka.
Uy, guys.
May ipapakita ako sa inyo.
Sumunod kayo.
Dito.
Tingnan n'yo 'to!
Kita n'yo?
Ikaw ba 'yan, Michael?
-Major producer ka. -Wag mo akong bolahin.
-Di ka nagsisinungaling. -Siyempre hindi.
-Akala ko nagsisinungaling ka. -Akala din namin.
Kita n'yo.
Wow.
"MALAYA DAPAT ANG PELIKULA"
Kinakabahan ako.
Di ako magaling sa ganito.
Wag kang mag-alala. Hihintayin ka namin dito.
-Nagbago ang isip ko. -Sinamahan ka pa namin.
Pero…
Koga. Ikaw ba 'yan?
Sasaki?
Sa tinagal-tagal?
Gusto kong mag-sorry kay Maiko.
Pwede ko ba siyang makita?
Tuloy.
Sasaki, kailan ka namatay?
Dalawang taon na, dahil sa cancer.
Gano'n ba?
Ano 'yan?
Eto ba?
Eto ang bago kong pelikula.
Tungkol 'to sa 'kin, kay Maiko, at sa 'yo.
Pelikula pa din, kahit patay ka na?
-Adik ka talaga sa pelikula. -Oo nga.
Eto lang ang kaya kong gawin.
Dito tayo.
Maiko, di ka pa din nagbabago.
Noon pa man, sinusuportahan ka na niya.
Pero ikaw ang pinili niya.
Alam mo…
naaalala ko pa din no'ng magkakasama tayo noon.
Di natin naumpisahan ang rebolusyon.
Pero…
Nagkakaisa tayo. Do'n ako sigurado.
Maiko.
Sorry.
Hi.
Kumusta?
Ayos naman, nakakatuwa.
Di mo 'yan binigay sa kanya?
Oo, di din naman 'to mapapanood sa bahay.
-Ibibigay ko 'to pagnaka-DVD na. -Pero di 'to magiging DVD.
Sige na. Ayos lang 'yon.
Uuwi na ba tayo?
Uy, makinig kayo.
Bakit di tayo mag-film screening?
I-invite natin ang lahat.
Magandang ideya 'yan.
Sasabihin ko na din sana 'yan.
Talaga?
Oo.
-Gawin natin 'yan. -Oo, tara.
Sige. Gagawin natin!
Michael, handa na kami.
Magandang gabi sa inyong lahat. Ako si Michael.
Pinilit ko lang ang mga kaibigan kong tapusin 'tong pelikula.
Kayang bumago ng pelikulang 'to ng panahon.
Kaya din nitong pag-ugnayin ang nakaraan sa kasalukuyan.
"Pelikula pa din kahit patay ka na?"
'Yan ang sinabi ng kaibigan ko. Pero panalo ang unang makakagawa no'n.
Sana,
magustuhan n'yo ang pelikula.
May naiisip akong bagong pelikula.
Na naman?
Talambuhay.
Gusto kong gumawa ng pelikula tungkol sa pagsi-stay ko dito.
Michael, idea ko 'yan.
Gawin nating dalawa 'yon.
Magiging masterpiece 'yon.
Ayoko nga.
Ayaw mo?
Minako.
Ayos ka lang?
Oo.
Pinoproseso ko pa lang lahat.
Ako din.
Sa totoo lang, di din ako mapakali.
Uy, Mr. Tanaka.
Ano?
Ano'ng pakiramdam sa kabilang buhay?
-Di ko pwedeng sabihin. -Ano?
Parang warden natin si Mr. Tanaka.
Ano? Bakit di nyo sinabi sa 'kin? Nakakatakot 'yon.
Sige na. Sabihin mo na.
Malalaman n'yo din naman.
Tanaka, ang tigas ng ulo mo.
Pero alam n'yo?
Ang saya gumawa ng pelikula.
Tama?
Masaya ngang gumawa ng pelikula.
Isang grupo na nagtutulungan para sa iisang goal.
Ang galing.
-Oo. -Di ba?
Nana.
Gumawa ka pa ng pelikula. Gamitin mo 'yong notes sa kwarto ko.
Galingan mo, Nana.
Bakit ako lang?
Akira.
Ikaw na ang bahala sa iba.
I-record mo lahat ng detalye sa mundong 'to.
Makakaasa ka.
Pero dapat sa opensa ka pa din. Wag kang magpapatalo, okay?
Sino ang kalaban niya?
Mag-cheers tayo.
Cheers.
-Cheers. -Cheers.
May natira pa tayong pagkain. Kain na.
Kain na tayo.
Pahingi ako niyan.
-Kumain kayo ng fried chicken. -Sige, isa lang.
Salamat.
Eto ang fried…
-Ganito kadami? -Oo, salamat.
Kaunti pa.
TUNOG NG ALON SA DAGAT
Tao po.
Tulog na ba silang lahat?
Oo.
Nakatulog na si Michael sa kakadaldal.
Ang taas ng energy niya.
Eto.
Salamat.
Itutuloy mo ba ang pagsusulat?
Oo.
Magsusulat ako hanggang matapos ang nobela ng papa ko.
Okay.
-Siguruhin mong isusulat mo ang buhay ko. -Oo naman.
Ikaw ang magiging bida.
Ayoko. Gusto ko ng simpleng role lang.
Gusto kitang makasama
nang mas matagal.
Ano'ng sinasabi mo?
May gusto ako sa 'yo.
Ba't nagtatapat ka?
-Weird ba? -Oo, ang weird.
Iniisip ko, iba kaya ang sitwasyon
-kung buhay pa tayong nagkakilala? -Mukhang di na natin malalaman.
Oo.
Akira.
Salamat. Naging masaya ako dito.
Ako din.
Salamat.
Tara na.
-Ipapasa ko sa 'yo. -Ingat ka sa likuran mo.
-Salamat. -Pa'no 'to?
Dito sa gitna.
Okay.
Wow, ang daming tao.
Ryo.
-Long time no see. -Oo nga.
May oras pa tayo. Gusto mong mag-tsaa?
Oo, sige.
Ang laki mo na.
Salamat sa pagpunta.
-First time mo dito sa Tokyo? -Oo.
Ang daming tao.
Oo, kumpara sa lugar na 'yon.
Tama.
Ga-graduate ka na sa susunod na taon?
Oo.
Alam mo na kung ano'ng gusto mong trabaho?
Well, di pa ako sigurado.
Pero baka gayahin ko 'yong trabaho ni Mama.
Magkwento ka ulit ng tungkol sa mama ko.
Sige.
Plano kong panoorin 'yong pelikula ngayon.
Sige, panoorin mo.
Nana! Long time no see.
-Uy, hi! -Long time no see.
Hello.
Okay!
Ticket please.
-Dito. -Theater 2, please.
-Magkita tayo mamaya. -Enjoy.
Kinakabahan ako.
Kaya nga.
BILANG PAG-ALALA KAY "MICHAEL"
Tagapagsalin ng Subtitle: Ignacio Reyes