ERFENIS
Je bent een geweldige danser.
Ik ben geweldig.
Rustig aan, neem ik aan.
Weet je zeker, dat je niets wilt zeggen?
Ik heb al te vaak "kut" gezegd.
Zou haar niet uitmaken.
-Nee. -Oh, kom op.
Ik kan niet geloven, dat hij gekomen is.
Maya en ik beiden, waarderen het, dat jullie allemaal de tijd hebben genomen,
om ons te helpen afscheid te nemen van onze moeder, Laura Welch.
Ma leefde haar leven als een verpleegster,
zorgend voor anderen, alsof het haar eigen kinderen waren.
Zoals een goede boeddhist, zei ze altijd,
"Blijdschap neemt nooit af door het te delen."
Weinigen van ons konden haar nobele voorbeeld volgen.
Maar, zoals de meesten van jullie weten, kwam mijn zus Maya er dichtbij.
Spendeerde de laatste negen maanden, de klok rond, met zorgen voor haar.
Ze is een zegen geweest in dit helse jaar, en daarvoor dank ik haar.
Ja. Dit is kloten. Ze zou het gehaat hebben.
Hé, meiden.
-Doug, hoe gaat het? -Goed u te zien, meneer Welch.
-Dit moet Cleo zijn. Hé, Cleo. -Hier, laat mij haar nemen.
-Waar kom jij vandaan gevlogen? -Londen.
Ik wou alleen, dat ik eerder was gekomen. Ik had hier voor jullie moeten zijn.
Je bent hier al heel lang niet voor ons geweest.
Ik was een idioot, en heb het verknald, en ik wou dat ik alles terug kon nemen.
Maar nu, wil ik het alleen proberen goed te maken met jullie tweeën, alsjeblieft.
Maya.
Wat ga je nu doen?
-Naar huis gaan. -Ik bedoel het werk.
Kijk, misschien is dit het laatste waar je nu over wilt praten,
maar ik heb misschien iets voor jou, mits je geïnteresseerd bent.
Ik weet helemaal niets van onroerend goed.
Hoef je ook niet, je hoeft alleen maar charmant te zijn.
En onder dat stoere uiterlijk, weet ik dat je dat bent.
Buitenlandse kopers, het meest uit Egypte en India. Jong.
Als ze komen en de woning bekijken,
willen ze dat iemand hen een paar dagen door de stad loodst.
-Ze verwennen. -Zoals een escort.
Als een agent.
Je weet wel, iemand met wie ze zich kunnen identificeren.
-Jong... levendig en leuk. -Nou, ik ben één van die dingen.
Duizend dollar per dag, met een minimum van drie weken.
-Daarna zien we wel. -Wat is het addertje onder het gras?
Dat is er niet.
Maar je moet ze eerst in Caïro ontmoeten,
voor een paar dagen en dan hierheen brengen.
Ik heb je in jaren niet gezien.
-Ik ken je niet eens. -Oh, kom op, Maya
Je kent me. We waren een goed team. Het was altijd jij en ik.
Maar het is juist. Het is te lang geweest en het is mijn fout, dus laat me dat goedmaken.
Je hebt een lastig jaar gehad, je hebt je moeder verloren.
Laat me...
Laat me je vader zijn.
Ik kan niet geloven, dat ik dit hier allemaal zelf op moet ruimen.
Wat denk je?
Ik denk dat dit gestoord is.
-Weet ik. -Nee. Dit is gestoord.
-Laat me je ogen zien. -Ik ben niet dronken. Wat, verdomme?
Ik weet het niet. Hij komt zomaar voorbij, en je gaat zo met hem mee.
Ik dacht, dat je probeerde grip op je leven te krijgen.
Het is werk.
Hij is ons nog steeds de begrafenis, het ziekenhuisbed schuldig.
Hij maakte ons het geld over. Voor alles is gezorgd.
Alles? Dat betwijfel ik.
Kijk? Sam Welch. Gisteren gestuurd. Hij doet, wat hij moet doen.
-Geef hem een ​​kans. -Van een bank in Zuid-Korea?
Nou, hij is, meneer de internationale zakenman.
Ik zou niet met hem meegaan, hoeveel hij ook betaalde.
Hij is de enige ouder die ik nog heb. En, kom op, Jess,
de laatste negen maanden zat ik vast in dit appartement, kijkend na ma die stierf.
Ik zal alles doen, overal heen gaan, om hier weg te komen.
Je hebt het gehaald.
Ik heb iets voor je.
Een week vooruit, zoals je vroeg.
Je was altijd een harde onderhandelaar, sinds de dag dat je geboren werd.
Waarover onderhandelde ik? Liefde?
Je weet, wat je wilt, en je weet het te krijgen.
Dus, geen liefde?
Je wilt risico's nemen. Je krijgt dingen voor elkaar.
Dat is iets, wat we beiden delen.
Weet je, je hebt zoiets nog nooit eerder tegen me gezegd.
Juffrouw Welch, wilt u nog iets voor we vertrekken?
-Nee, bedankt. -Meneer Robertson?
-Nee, niet voor mij. Dank u. -Robertson?
Ze moet moe zijn.
Op nieuwe ondernemingen.
Het is een 42 etages glazen toren, lobby met drie verdiepingen,
-Twee zwembaden, dakterras, kelder. -Wie koopt het?
Een consortium van rijke individuen.
Eén zit in de telecom, een ander bezit een autobedrijf in India.
Dus, jij helpt rijke mensen hun geld wit te wassen.
Nee.
Nou, is dat niet waar het bij high-end vastgoed in New York om draait?
-Dat is niet wie mijn cliënten zijn. -Hoe weet je dat?
Want als ze dat waren, zou ik veel meer geld maken. Excuseer me.
VERENIGDE ARABISCHE EMIRATEN PASPOORT
-Sam! -Khalil!
-Hoe gaat het? -Goed, m'n vriend.
-Goed je te zien. -Welkom terug.
Dank je. Wat? Is dat de goedkoopste sigaar, die je kon vinden?
Je kent me, Sam. Ik hou niet van sigaren.
Dus, dit is ze?
Dit is Khalil Ibrahim, zakenpartner en vriend.
Voor juffrouw Maya, kleine schoonheid voor grote schoonheid.
-Dank je. -Welkom in Egypte.
Daar ben je.
Kijk, wat ik vond.
-Oh, mijn God. -Je was wat, zes?
Weet je die trip nog?
-Ja? -Nauwelijks.
-Je leek toen ook al op je moeder. -Nee, iedereen zegt, dat ik op jou lijk.
We waren als twee handen op één buik, problemen veroorzaken, plezier hebben.
Ze stonden precies hier, plaatsten hun handen hier.
Legden deze massieve stenen op hun plek.
Ze waren slaven, toch?
Niemand kent hun namen, of iets over ze.
We herinneren ons nauwelijks nog de koningen.
Ooit gehoord van Rahotep, Antef, Thoetmosis?
- Nee. - Hoe zit het met Hatsjepsoet?
Langst regerende vrouwelijke Farao. Ze was een goede heerser in moeilijke tijden.
Achnaton was ondoeltreffend. Seti was bruut.
Ze vonden hun kleine drama's allemaal belangrijk, maar uiteindelijk,
zijn het gewoon zandkorreltjes.
Zelfde als de kerels, die deze stenen legden...
... onbeduidend.
Dat is deprimerend.
Of bevrijdend.
-Ben je er klaar voor? -Zeker.
-Vertel me over Robertson. -Wat?
Ik zag je Robertson paspoort in het vliegtuig.
-Mijn pseudoniem. -Je bent geen schrijver.
Lieg niet tegen me. Je kunt me tenminste de waarheid vertellen.
Ik verkoop onroerend goed. Dat doe ik. Maar in het verleden,
weet je, waren mijn cliënten een beetje schimmiger.
Het was makkelijker een ander naam te gebruiken, zodat het niet terugleidde naar je moeder en jullie.
-Hoe schimmig waren ze? -Sommigen vochten oorlogen,
wat ze wanhopig en soms gevaarlijk maakte.
-Wat doe je voor ze? -Deed. Doe het niet meer.
Oké, wat deed je?
Ik waste hun geld wit via onroerend goed.
Natuurlijk.
-Waar ging dat geld heen? -Om informatie of invloed te kopen.
Of wapens?
-In sommige gevallen, ja. -Dus, dictators, terroristen?
Nee. Nee, ik steunde de Koerden in Syrië, LGBT activisten in Rusland.
Ik heb de Arabische Lente helpen financieren.
Dat heeft zeker een paar mensen hier in Egypte kwaad gemaakt.
Maar ik kies mijn cliënten net zo goed, als zij mij kiezen.
Hoe dan ook, dat is verleden tijd, weet je?
Ik zit gewoon vast aan Robertson.
Wat deed je, toen wij in Turkije woonden?
Werkte voor het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Wat deed je?
Contact leggen met de lokale bevolking, informatie verzamelen.
Je was een spion.
-Wist ma dat? -Natuurlijk wist ze dat.
-Is dat waarom we terug naar huis gingen? -Nee, ik...
Ze was het gewoon zat om elke paar jaar te verhuizen.
Wilde niet zo twee kinderen opvoeden, en ze had gelijk.
Ik mis haar niet.
Maya, het is te vroeg, weet je?
De realiteit dringt nog niet tot je door.
Ze was echt een heilige.
Er was niemand, die ze niet probeerde te helpen.
Ik wilde als haar zijn, maar...
... ben ik niet.
Het is wat zwaar om hardop te zeggen, maar ik was opgelucht toen ik het ziekenhuis verliet.
Ik voelde me wat... duizelig.
Vrijheid.
Toen sloeg het schuldgevoel toe, als een schop op m'n schedel.
Dat is allemaal normaal.
-Dat weet je, toch? -Ik weet het niet.
-Ik... moet gewoon verder. -Laat me je daarmee helpen.
Kijk, niets hiervan is belangrijk of wereld veranderend, maar ik heb hier iets opgebouwd.
Iets reëels.
En... en ik wil dat jij en ik samen verder gaan.
Sorry, wacht even.
Ik moet dit aannemen. Blijf zitten, oké?
Wat?
-Kan ik nog zo één krijgen? -Ja, mevrouw.
Wat is er?
Maya, verlaat het restaurant. Nu!
Waarom? Ik heb net besteld.
Nu! Ik zorg later wel voor de rekening. Neem gewoon m'n iPad en loop weg. Snel!
Oké, je maakt me bang. Wat is er aan de hand?
Schiet gewoon op.
Ik ga al.
Hang niet op.
Laat me weten, als je bij de deur bent.
Je doet vreemd.
Ga gewoon.
Oké, ik ben buiten. Waar ben jij?
Loop weg van het restaurant.
De politie is hier.
Blijf gewoon doorlopen. Ga!
Is hij binnen? Heb je dat bevestigd? En jij?
Hij is binnen. Klaar om te gaan.
Begrepen.
Wat is er aan de hand?
Heb je mijn iPad?
Ja.
Ga weg bij de rivier.
Oké, maar waar ben jij? Wat gebeurt er, verdomme?
Ik zie je bij het café Zebdya. Het café Zebdya.
Het is ten zuiden van je.
Ga gewoon links bij de volgende straat en loop drie blokken door. Begrepen?
Nee, pa, heb ik niet. Heb ik niet. Wat, verdomme?
Ik zie je daar.
Het spijt ons. U heeft een nummer bereikt dat niet is verbonden,
of is niet langer in...
-Juffrouw Maya. -Waar is mijn pa?
Alsjeblieft, hij... Er is hem iets overkomen.
-Wat bedoel je? -Ga even zitten.
-Twee mannen duwden hem in een busje. -Nee, ik had hem net aan de lijn.
-Hij komt hierheen. -Ik zag het zelf.
Hij wist dat ze hem zochten.
Ik haastte me om daar te komen, maar ik was te laat.
Er was politie bij het restaurant. Ik dacht, dat ie daarom wegging.
Welke kleur uniform? Groen of wit? Of donkerblauw?
-Niet wit, donkerder. -We moeten nu gaan.
-Naar het hotel? -Daar kunnen we niet naar terug.
Waarom niet?
Alsjeblieft, juffrouw Maya, je vader vroeg me, je veilig te houden.
Ik moet dat doen. Laten we gaan.
-Waarom bellen we de politie niet? -Het is niet zo simpel.
Er is goede politie en slechte politie, zoals overal.
Dit is niet New York. Je moet weten met wie je praat.
-Het kan de politie zijn, die hem ontvoerde. -Waarom zou de politie dat doen?
Hij heeft hier wat vijanden gemaakt, tijdens de Arabische Lente.
Laat me wat telefoontjes plegen, en ik zal er achter komen.
Wie is dat?
Onbekende beller
Neem hem op.
Hallo.
Maya Welch?
Wie is dit?
Hallo?
Maya, ik ben het.
Pa? Ben je oké?
Ik ben in orde. Het spijt me zo, dat dit gebeurt.
Alsjeblieft, maak je geen zorgen. Alles komt goed.
Wacht. Wat is er aan de hand? Wat is er gebeurd?
Ik weet, ik vertelde je, dat ik klaar was met m'n oude leven, maar sorry.
Het zijn gewoon zaken. Ze willen iets, dat ik heb. Iets waar zij voor betaalden.
jij moet het voor me ophalen.
Oké, nou, wat moet ik doen?
Heb je mijn iPad? Open de kalender.
Oké, ik heb je wachtwoord niet.
Het is je verjaardag, lieverd.
Er staat een afspraak in voor morgenochtend.
Oké, ik zie hem.
Goed. Ga daar gewoon heen, zeg ze mijn naam. Ze zullen je iets geven.
En dan... En waar breng ik het dan heen?
Het is niet zo simpel. Je moet nog een stop maken. Je zult het zien.
Praat hier met niemand over. Niemand.
Oké.
En zeg niets aan Khalil, oké? En vernietig de iPad, gooi hem in de vuilnis.
Geef me de telefoon. Niets meer.
Maya Welch, als je naar de politie gaat, is hij dood.
Als je het niet bij ons brengt, ben jij dood. Heb je dat begrepen?
Ja.
Je hebt twee dagen.
-Jezus Christus. -Wat heeft hij je verteld?
Hij...
Hij wil dat ik iets ophaal, zodat ze hem vrijlaten.
Wat is het? Waar?
Hij wil niet dat ik het iemand vertel.
-Zelfs mij niet? -Ik weet het niet. Ik denk het niet.
-Kijk... ik moet naar het hotel. -Dat is een slecht idee.
Oké, nou...
Wat als jij gaat?
Alsjeblieft, het is maar, het is één tas.
Mijn computer zit erin, en, je weet wel, wat vrouwen spul.
Laat niemand binnen. En houd de deur achter me gesloten.
Verenigde Staten Ambassade. Dit is het noodnummer. Wat is uw noodgeval?
Ik... Ik denk, dat m'n vader is ontvoerd.
Bent u een Amerikaans burger?
Ja.
Het dienstdoende kantoor is momenteel niet bereikbaar, maar we bellen u terug op dit nummer.
Bent u op een veilige plek?
Ik... ik denk het wel, maar ik... kan ik daar naar toe komen? Naar de ambassade?
We zijn niet eerder open dan 7:00 uur.
VS AMBASSADE CAÏRO
Maya.
Haat je je vader zoveel, dat je wilt, dat ie sterft?
Waarom is het zo moeilijk hem te helpen?
Jouw familie is niet mijn zaak, maar ik ben erg gesteld op Sam.
Hij heeft me vaak geholpen.
Ik zag een vrouw naar binnen gaan.
Zij was met de politie bij dat restaurant, gisteravond.
-En wat zegt jou dat? -Ik weet het niet.
Ik denk niet, dat je echt zo naïef bent.
Kijk, als jij hem niet wilt helpen, laat mij het dan doen.
Ik zal doen wat er moet gebeuren.
Vertel me alleen wat het is.
Hij wil dat ik het doe. Ik zal het doen.
Bedankt.
Ik ben hier om iets op te pikken voor Sam Welch.
Nee.
Er is mij verteld, dat je iets hebt voor Sam Welch. Ik heb het nodig.
Wil je iets kopen?
Nee, ik...
En Sam Robertson dan?
Wie?
Sam Robertson. Ik ben z'n dochter.
Dit?
Wat had je verwacht, juffrouw Robertson?
KONINKLIJKE NATIONALE BANK VAN INDIA
Allemachtig. Oké. Dit moet je doen.
Je moet naar het vliegveld gaan en pak het eerste vliegtuig naar huis.
Wat? Ik kan niet zomaar weggaan.
Natuurlijk kun je dat. Als hij zichzelf in de nesten heeft gewerkt,
is het niet jouw werk, om hem eruit te krijgen.
Maar ik kan hem eruit krijgen, oké? Ik moet hem alleen iets brengen.
Wat? Losgeld? Kom op, Maya. Hoe denk je dat te krijgen?
Het is in India. Ik moet daar naar toe.
Dat is gekkenwerk. Ga niet naar India.
Dit is niks voor jou.
Wat heeft dat te betekenen?
Maya, ga gewoon daar weg, oké? Ga nu rechtstreeks naar het vliegveld!
650.
-Dank u. -Dank u.
Paspoort, alstublieft.
Dames en heren, zorg er alstublieft voor, dat uw gordel dicht zit,
en dat uw stoel rechtop staat.
Over een paar minuten, zullen we landen in Delhi.
57.500.
bel dit nummer als je het hebt.
Hallo? Dit hotel goed.
Kom.
Hier.
-Wilt u mijn...? -Alstublieft, kom.
-Hier. -Hoeveel?
1.500.
KONINKLIJKE NATIONALE BANK VAN INDIA
- Excuseer me? - Ja. Goedemorgen, mevrouw.
-Ik wil graag bij mijn kluisje. -Oké. Heeft u de papieren?
-Ik heb de sleutel ook. -Ja, die heb ik later nodig.
Hierheen.
Denk alstublieft om het afstapje, mevrouw.
Uw sleutel.
Voor het geval u iets anders nodig hebt, ik sta hier buiten.
bel dit nummer als je het hebt.
Heb je het?
Ja.
Morgen ga je naar de Chandni Chowk Markt, op de Esplande Weg.
In Caïro?
In Delhi.
Je loopt de hele weg af. Iemand zal je aanspreken.
En ik geef het aan hem?
Morgenvroeg, 10:00 uur. We letten erop dat je alleen bent.
Waar is m'n vader?
Zo gaan we het doen.
Nee.
Nee, ik breng dit terug naar Caïro, en ik geeft het je, als ik hem zie.
Hij is niet in Caïro.
Waar is hij dan?
Doe wat we zeggen, of hij sterft.
Val dood. Je bewijst me dat hij veilig is, of ik geef je geen donder.
Kluisje 928 Sleutel 928
COMPUTER HACKER GEDOOD TIJDENS POLITIEACHTERVOLGING
Singh werd gezocht door Interpol voor de diefstal van geheime V.S. militaire documenten.
Politie zoekt nog steeds naar meneer Singh's buitenlandse partner, Samuel Robertson...
New York.
-Wat? -Je bent van New York.
-Misschien. -Staat op je gezicht geschreven.
-Is dat zo? -Ik was daar twee weken geleden.
Bezocht m'n broer. Hij is een kapitalist. Hij schuift met kapitaal.
En jij?
Dacht dat het op m'n gezicht geschreven stond.
Artiest.
Nee. Punk rocker.
Dat is gek.
-Je zit in een band. -We zijn hier op tour.
Ik wist het. Wanneer kan ik je zien spelen?
-Je hebt ons gemist. -Heb ik dat?
Het was gisteravond.
-Waar was de show? -Ik heb geen idee.
Wat doe je nu? Ik ontmoet wat vrienden. Eén van hen is ook een muzikant.
Hier net om de hoek. Kom met me mee. Het zijn goede mensen.
-Ik moet vroeg op. -Dat klinkt niet erg rock en roll.
Eén drankje maar.
Ik kan niet.
Je zit niet echt in een band, wel?
-Eigenlijk wel. -Nee, zit je niet.
Je bent een spion.
Wacht. Ben je een spion?
Natuurlijk.
Dat gaf je heel gemakkelijk weg.
-Je moet nieuw zijn. -Ja. Ja, helemaal nieuw.
CIA? Wie bespioneer je?
Dat vertel ik nooit.
Je kunt me vertrouwen. Ik kan je helpen.
Oké, dit wordt vreemd.
-Kom op. Ik plaag alleen maar. -Excuseer me, kan ik de rekening krijgen?
-Komt er aan. -Hé, ik plaag maar wat.
Goed? Laat me je trakteren op een drankje.
Kut.
Kom met mij mee.
Ik heb wat jij wilt.
Maya Welch? Kijk voor je, loop door.
Ik geef je niets, totdat ik m'n vader zie.
Blijf gaan.
-Oké. Loop, loop. -Dat doe ik.
Neem hem op.
Pa, ben je oké?
Ik maak het goed. Je kunt het overhandigen.
Waar ben je?
Ik loop nu van ze weg.
Ze zouden je weer kunnen pakken.
Dat doen ze niet. Doen ze niet, als jij... als jij het hen nu geeft.
Oké?
Shit!
Wat? Wat? Maya, wat gebeurt er?
Maya!
Hallo?
Wat is er gebeurd?
Er was politie. Ze hebben jouw man.
Heb je de harde schijf nog?
Ja, maar ik moet weten waar...
Luister goed. Ga rechtstreeks naar het treinstation. Ga niet terug naar enig hotel.
Neem de trein 1310 naar Mumbai, Centrale Terminal. Iemand zal je daar ontmoeten.
Waar is mijn pa?
Schrijf het nummer op, gooi dan je telefoon weg, of de politie kan je traceren.
Waar is m'n pa? Zeg op.
bel dit nummer als je het hebt.
-Ben jij een taxi? -Ja, natuurlijk.
-Waar kan ik u naartoe brengen, jonge dame? -Treinstation.
-Kun je hier afslaan? -Natuurlijk, mevrouw.
Zoeken ze u, mevrouw?
Het is m'n ex-vriendje. Hij vermoord me, als hij me vind.
U vermoorden? Oké.
Shit.
Wacht, wacht, wacht, wacht!
Politie! Stop!
Ga, ga, ga!
Ga, ga, ga, ga, ga! Ga, nu, ga!
Ticketbalie is daar.
Is hij gevaarlijk? Ik bedoel uw ex.
Ja, dat is hij.
Lijkt dat ie het halve politiekorps heeft gekocht.
-Dat zijn allemaal bandieten. -Hier.
-Nee, nee, dit is teveel geld. -Alsjeblieft, je hebt me gered.
-Ik bedoelde dat niet... Ik bedoel... -Pak aan. Dank je.
Trein naar Mumbai.
-Mumbai? -Mumbai.
Mag ik uw aandacht, alstublieft...
Mag ik?
Ja, zeker.
Dit land, hè?
Ik ben Emily.
Carol.
Fijn je te ontmoeten, Carol.
Je hebt goed geslapen.
Jetlag.
Vertel me erover.
Ga je helemaal naar Mumbai?
-Ja. Jij? -Ja.
Alleen in Delhi voor het weekend, bezocht m'n vriendje.
-We werken voor "Armen om de Wereld". -Missionarissen?
Ze slaan de Bijbel open op het hoofdkwartier,
maar hier buiten, willen we de mensen alleen te eten geven.
Maar je bent een gelovige.
In het maken van een verschil in het leven van mensen?
Ja. Waarom neem ik anders ruimte in beslag?
Je maakt je geen zorgen, dat je nog meer dingen verpest?
Ja.
Maar wat moeten we dan? Onze kop in het zand steken?
Er zijn teveel mensen, er is teveel lijden. Wat is het punt?
En nu, misschien als we iemand anders redden... redden we ons zelf.
-Dat zei m'n moeder altijd. -Ja? Je zou naar haar moeten luisteren.
Slimme vrouw.
Jess, bel me. Jess, gemiste oproep.
Jess, PAK OP. Jess, Gemiste oproep.
Onbekende beller
Hallo?
Maya Welch? Mijn naam is Erika Papp, ik werk voor Interpol.
Interpol?
We weten dat je in Delhi bent, ik zag je zelf.
En je moet nu meteen naar ons toe komen, op de V.S. ambassade.
Begrepen?
Kan ik niet doen.
Je bent in het bezit van gestolen eigendom van de Amerikaanse overheid.
Geheim materiaal, dit is serieus. Maar breng ons wat je hebt,
en ik zorg ervoor, dat jij niet in de problemen komt.
Misschien besef je niet met wie je vader verwikkeld is.
Met wie is hij verwikkeld?
Noord-Korea, bijvoorbeeld. Ze zoeken hem, en jou.
Weet je waar je vader op dit moment is?
Mijn vader werd ontvoerd.
Ontvoerd? Nee. Hij verliet Egypte in een privé vliegtuig.
We verwachtten hem in India en planden hem te arresteren aan de grens,
maar dat zal hij wel ontdekt hebben. Dus, in plaats daarvan, stuurde hij jou.
Dat wist je niet, wel?
Ik moet gaan.
Je kunt India niet uit. Je kunt niet naar je vader.
Maya...
Gaat het?
Wat is er?
Het is m'n pa.
Oh, nee, is hij oké?
Weet ik niet. Ik kwam er net achter, dat hij tegen me gelogen heeft.
Families, niet?
Ik neem aan, dat het enige wat je kunt doen, is praten met je vader.
Geef hem een kans het uit te leggen.
Ja.
Maar ik weet niet eens waar hij is.
REKENINGOVERZICHT
Wil je op m'n spullen letten?
Opgepast! Excuseer me.
Mevrouw, wat doet u?
-Dat is acht. -Dank u, mevrouw.
Is Seoul uw eindbestemming, juffrouw Fergus?
Ja, dat is het.
-Bedankt. -Ga.
Fortunas vlucht 393 met service tot Incheon, Zuid-Korea.
Masker af.
Verkoopt u telefoons?
Zoals mobiele telefoons? Verkoopt u die hier?
Ja. Alstublieft, geef me een kaart.
-Hoi, pappie. -Hoi. Hoe gaat het?
Hallo, lieve meid. Hoe gaat het? Alles goed?
Heb je me iets moois gekocht?
-Ja! -Wat heb je voor me? Speelgoed?
-We hebben je favoriete dingen. -Laat eens zien.
-Heeft u een reservering? -Nee.
Wie is dit?
Ik moet m'n vader spreken.
Je bent niet op komen dagen in Mumbai. Waar ben je?
Geef hem aan de telefoon, of ik ga naar de VS ambassade.
Interpol heeft al contact met me opgenomen.
Heb je de harde schijf nog?
Geef m'n vader.
Hij is hier niet.
Nou, zoek hem.
Nu, of ik ben weg.
Ben je daar?
Wacht.
Maya, ben je oké? Ben je veilig?
Ik ben in orde.
Ik was zo bezorgd, toen ze zeiden, dat je niet verschenen was.
Godzijdank ben je oké. Het spijt me zo. Dit was teveel van je gevraagd.
Ja.
Heb je het? Wat ze willen?
Heb ik. Ik ben klaar voor een ruil.
Goed. Goed, goed, goed, goed.
Daarom kwam ik naar Seoul... om het jou te geven.
Naar Seoul?
Ja.
Pa?
Ik wist dat je slim was.
Nee. Nee, ik ben stom. Heel stom.
Waar ben je precies?
Ga je het niet zeggen? Je was niet ontvoerd.
Het was de enige manier. Ik kon niet naar India.
Toen verscheen de politie, ik moest daar weg.
Waarom vertelde je me het niet gewoon?
Ik kon het niet riskeren dat jij "nee" zou zeggen, dus deed ik wat ik moest.
Anders was ik een dode man.
Sorry. Jij was de enige die ik kon vertrouwen.
Vertrouwen? Bedoel je niet manipuleren?
Ik bedoel, de enige sterk genoeg, slim genoeg, onverschrokken genoeg om...
Om de zaak te kunnen klaren.
Wat staat er op de harde schijf, pa?
Werk je nu voor Interpol?
Val dood.
Maya, blijf daar.
Blijf daar. Denk je dat ik je dit allemaal wilde laten meemaken?
Ik had geen keus. Ik was ingehuurd voor een klus en nu moet ik leveren.
Wie zijn zij?
Maakt niet uit. Geef me het gewoon, oké? M'n tijd raakt hier op.
Maya?
Ma...
Hoe gaat het?
-Goed. -Jij ook?
-Ben je oké? -Ik ben oké. Ik ben oké.
-Dit ook. -Oké.
Bedankt.
Hallo?
Maya.
Ik weet dat ik het verkloot heb, echt. Maar ik heb dit nodig.
Hoe gaat het met je familie?
Kijk, ik ben niet perfect. Ik heb gelogen... heel veel.
Maar dit, Maya, is de waarheid. Als ik die schijf niet krijg, ben ik een dode man.
Dit is groots, Maya. Groter dan ik ooit gepland had.
Mijn vergoeding, is genoeg voor ons beiden. Je kunt met pensioen.
Nooit meer werken, morgen beginnend.
Ik weet dat je niets van je moeder hebt geërfd,
dus, neem dit tenminste. Het is waar je recht op hebt.
Alles wat ik je nooit gegeven heb, maar dat kan ik nu.
Geheime Projecten Rapport
ZEER GEHEIM BEVAT GEVOELIGE GEDEELDE INFORMATIE
Maya?
Ik weet, je haat me, maar je haat me niet genoeg om me te vermoorden.
Maya?
Oké, pa.
Hangang Brug, over een uur.
Maya?
Het spijt me zo... verschrikkelijk.
Maar ben ook dankbaar. Je had hier niet mee door hoeven gaan, maar deed je wel.
Dus, dank je.
Ik weet, je kunt me nooit vergeven, en moet je ook niet, maar pak tenminste het geld aan.
Het vergoed niet, voor wat ik gedaan heb,
-maar het verzacht de pijn. -Ken je deze brug?
Tijdens de Koreaanse Oorlog, toen het Noorden binnenviel en het Zuiden zich terugtrok,
was dit de enige manier om de rivier over te steken.
Dus voorzagen ze het van explosieven om het Noorden tegen te houden.
Het enige probleem was...
... ze waarschuwden de Zuid-Koreaanse vluchtelingen, die vluchtten, niet.
Dus toen de brug explodeerde... werden er meer dan 1.000 mensen gedood.
En dat is verschrikkelijk... maar het was oorlog, weet je?
Misschien redde het veel meer levens. Misschien was het wel waard...
-... voor het grotere goed. -Is dat, waar jij voor werkt?
-Het grotere goed? -Ik werk voor het goed van mijn familie.
Ik wil er zeker van zijn dat we winnen, dat jij wint.
Dat ik win? Juist.
Ik kan dit geen twee keer doen, Maya. Ik kan m'n leven niet opnieuw leven,
en kijken of verschillende beslissingen dit moment zouden veranderen.
We zitten vast aan wat we hebben gedaan, en schuld is net zo nutteloos als de gebeden,
die je moeder altijd zei tegen haar Boeddha. Het verandert niets.
En ze was geen heilige. Alles wat Laura deed, deed ze om geprezen te worden.
Haar vrijgevigheid, was alleen een manier om te krijgen wat ze wilde van de wereld.
Iedereen handelt uit eigenbelang. Zelfs zij.
Zelfs jij.
Dus, heb je het?
Kom op. Maya, alsjeblieft. Maya.
Denk je echt, dat ik op dat vliegtuig stapte met jou, voor het geld?
We weten beiden, dat ik meeging voor jou, pa.
Ik wilde jou.
En ik hoopte, dat jij misschien...
-... kwam om mij te zien. -Ik ben hier voor jou.
-Absoluut, dat ben ik. -Oh, maar dit...
-Dit is, waarom je naar ma's begrafenis kwam. -Nee.
-Niet waar? -Nee.
-Lieg nog eens tegen me. Ga je gang. -Oké, ja, ja.
Ik had je hulp nodig, maar toen ik je zag,
de vrouw die je nu bent, je bent een geweldig persoon geworden, uniek.
Toen ging het niet meer om die verdomde schijf. Ik hou van je, Maya.
Ik wilde niet dat dit zou gebeuren.
Jij bent echt mijn nummer één.
-En je houdt van mij, hoe dan ook? -Natuurlijk.
Oké.
Goed.
-Kut. -Jij stomme kut.
Je nummer één, hè?
Val dood.
Gaat het?
-Moet ik iemand bellen? -Nee.
Ik ben in orde.
-Moet ik de politie bellen? -Geen politie.
Geen politie.
Kut.
Masker, alstublieft.
Ik ben op een vliegveld in Seoul, op het punt om aan boord van een vliegtuig te gaan.
Je bent in Zuid-Korea?
Ja. Seoul. Hij woont hier.
Maar wat is er gebeurd?
Niets.
Het was allemaal een misverstand.
VS Douane en Grensbescherming heten u welkom,
in de Verenigde Staten van Amerika.
Zorg ervoor dat u al uw reisdocumenten bij u hebt.
En onthoud, als u iets ziet, zeg dan iets.
Volgende.
Welkom thuis.
Maya Welch?
Ja.
U moet met ons meekomen. Hierheen, alstublieft.
Omdraaien.
Iets in je zakken?
Benen uit elkaar.
-U kunt hier gaan zitten. -Kun je even...
U bent verbonden, mevrouw.
Hallo, Maya.
Hoe was je naam ook alweer?
Het is mevrouw.
Hoe is het je gelukt uit Zuid-Korea te vertrekken?
Het gerucht gaat hier de ronde, dat je de schijf in de rivier Han hebt gegooid.
Is dat waar?
Ja, ik was behoorlijk link op m'n vader.
Ik zou je moeten bedanken dat je het niet ergens anders terecht hebt laten komen, maar doe ik niet.
Nou ja, je bent hoe dan ook welkom.
Waar is Sam?
Interesseert me niet.
Nou, interesseert het je, dat wat jij deed een misdaad is?
Op die schijf stonden militaire geheimen, maar ook geld.
Miljoenen dollars in digitale valuta.
Blijkbaar met het wachtwoord, dat ook op de schijf stond.
Je had het naar ons moeten brengen, Maya.
Maar je bent een dwaas, net als je vader.
Jouw naam staat erop, maar het is naar mij gestuurd.
Van pa?
-Iets wat ik voor mezelf opgepikt heb. -Sieraden?
Het is, alsof je me niet eens kent.
-Wat is het? -Niets.
Waarom heb je het naar mij gestuurd? Dat is vreemd.
Ik wist niet, of ik op tijd terug zou zijn om het op te halen. Wil je koffie?
-Ga je het niet openmaken? -Nee.
-Wanneer komt de makelaar hier? -Gauw.
Is hij bijna klaar?
Hoe lang nog, denk je?
-Ik weet niet. Ongeveer 15 minuten? -Goed, gaaf.
Wat doe je?
Wat verdomme is dit?
Mijn erfenis.
Betaal aan
Betaal
Overdracht in behandeling
Overdracht voltooid
Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000