Chameina 5 veces dende que saímos.
Non contesta. Vai ver se está ben.
- Chámote despois. - Vale.
Ola?
April?
Mi madriña.
April?
Hostia!
April? Estás aquí?
- Kit? Kit! - Merda!
- Menos mal que viñeches. - Tranquila. Xa pasou.
- Estás ferida? - Marcharon?
Quen? Que pasou? Tranquila.
Aquí estou. Que pasou?
Desapareceu todo.
- A que te refires con "todo"? - Está baleira.
- Que pasou? - Desapareceu todo da casa.
- Que? - Aquí non hai nada.
- April está ben? - É Kit?
Agarda. Que pasou?
Está ben. Entraron homes na casa e levaron todo.
- Pecharon a April e Joel no baño. - Que levaron?
Quitáronlles os móbiles. Creo que están ben.
Ai, meu Deus. Vale.
Volvemos para casa.
Dexie.
- Vamos, levanta. - Que pasa?
Debemos volver a Londres, amor. Vamos.
Non, estou durmindo.
Xa sei. Temos que ir onda April.
É imposible que arramplasen con todo.
Colle as túas cousas e sube ao coche, anda.
Vamos.
Fallaron todas as alarmas.
Deixei de ter imaxe ás 20:00.
O sistema de seguridade é excelente, só coa wifi conectada.
Como puideron levalo todo?
Desactivárona?
Vixiarían a súa casa durante semanas.
Falei cos seus veciños.
A cámara da porta estaba acesa. Pode verse todo.
Son un lote de xente.
Quen faría isto?
Somos un obxectivo.
Por que?
De quen é a empresa de mudanzas? Quen son…?
- Jamie, non. - Que? Non que?
Quero saber como atraparán as persoas que nos levaron todo!
Os rapaces están no coche.
Xenial. Grazas.
Vamos.
Hai que tomar declaración á súa filla.
Que? Agora? Son as tres da mañá.
Fechárona no baño uns homes con pasamontañas.
Cría que morrería.
Falará con vostedes mañá.
Por que deixaron unha serpe morta?
Quizais é unha firma macabra.
Onde irás?
Irei á casa de Kate.
Pediremos un coche.
Non podo crer o que pasou.
Seino.
É terrible.
Ti tamén o perdiches todo.
Non. Iso non importa.
Necesito saír de aquí.
Necesitamos os pasaportes.
MALICIA
E que pasa coa escola?
Esquécea por unha semana.
Estás cómodo?
Si?
Podemos deixar a luz acesa?
Claro que si.
Estamos ao outro lado da porta.
Quero o meu oso polar.
Ben cho sei.
Sinto que o levasen.
Atoparemos outro.
- Vale? - Vale.
Igual mañá, no aeroporto, atopamos un ben grande.
- Si. - Si?
- Ata mañá. - Si.
Ata mañá.
Van volver?
Os ladróns?
Non.
Papá vai instalar un lote de seguridade, si?
Tampouco queda nada polo que poidan volver.
Boas noites.
Que carallo nos está pasando?
April está moi alterada.
Mentiunos.
- A que vén iso? - Dixo que estaría con Mia.
E non. Estaba co tal Joel.
De verdade importa iso agora?
Non sabemos nada dese rapaz.
Que máis dá o rapaz? Temos aquí dous nenos traumatizados.
Seino. Xusto por iso non quero que marches a Grecia con eles.
Entón onde van estar? Aquí?
- Non. Ide a Severals. - Non penso ir a Severals.
Non aturo aquilo.
Sentes unha especie de zunido? Algo raro coma…
Coma un murmurio? Un zunido?
Coma unha…
Coma unha abella, unha avespa ou algo así?
Podes…?
- Podes oílo? - De que estás a falar?
Aí non hai nada.
Por alí.
Vén de alí. Vén…
- Non o oes? - Non, eu non oio nada.
- Quero ir a Grecia… - Para co de Grecia.
Sae de aquí embaixo.
Seguro que agora mesmo nos están escoitando.
Polo amor de Deus.
É a puta caldeira. Tanto ten.
Non é a puta caldeira.
Agora parou.
Pode ser.
Amor, non podes ir.
- Necesítote aquí. - Non tal.
Debo quedar e loitar para seguir formando parte da empresa que fundei.
- Que marches dá mala imaxe. - Pois queda. Arránxao.
Eu marcho cos nenos.
Que marchas cos nenos? Que queres dicir con iso?
Por que? Vasnos botar en falta?
- Claro que si. - Si?
Por que te pos agora neste plan?
Eu quérote.
Apóiote.
Axúdoche coa empresa.
Axúdasme pero non a respectas.
Respecto tal.
- Non a tomas en serio. - Respéctoa.
Agora mesmo, temos moita presión enriba.
Merda.
Non o oes?
- Oes…? - Non.
Manda carallo.
Imos marchar. Xa teño os voos.
Vale! Marcha, hostia!
Marcha a Grecia dunha puta vez. Fainos un favor aos dous.
Non podo durmir.
- Podo durmir con vós? - Claro que si.
Durmirei contigo no cuarto.
- Adeus, papá. - Todo vai ir ben.
Non te preocupes. Todo vai ir ben.
Quérote, Dex.
Nat, creo que non debedes ir.
Marchades xa?
Necesitas que eu…? Queres que vaia para axudar cos…?
Non. Grazas.
Queremos estar a soas un tempiño, Adam, vale?
Necesito que te manteñas á marxe.
Claro.
Se xa non fago falta.
Non. Quero dicir…
Grazas por todo o que fixeches, pero agora estamos pasando por…
unha situación complicada como familia.
- Xa o sei. - Si.
Necesitamos tempo para pensar e reorganizarnos.
Se te volvo necesitar,
nunhas semanas, póñome en contacto contigo, si?
Vou de primeiro.
Vale. Por suposto. En fin…
pasádeo ben.
Grazas.
Adeus.
Vale. Agora que atoparon os camións,
seguro que non poden rastrexar a orixe?
O meu ton?
Perdoe o meu puto ton, superintendente, pero é que parecen inútiles.
Seguide traballando.
- Jamie, alégrame verte. - Jared.
Empezamos?
- Fas unha copia, por favor? - Si, claro.
Somos plenamente conscientes,
de que, por suposto, a empresa existe grazas a ti.
Porén, hai unha decisión clara, corporativa e legal
pola que tivemos que optar, porque…
Alguén vai a por min, Jo.
Podería ser.
E vou descubrir quen.
E vou descubrir por que.
Vale.
Cando o faga, virás e dirasme:
"Jamie, equivocámonos. Volve."
E direi: "Que vos fodan!"
Porque o que estades crebando non se pode volver xuntar.
- Vale. - A empresa non é nada sen min.
- Comprendo o teu enfado. - Esta empresa non existe sen min.
A miña boa reputación é o que a mantén en marcha.
Ningún de nós…
E estades arruinando a miña reputación.
Veña, Dexie. Axúdanos.
Podemos chamar a papá?
Non, chamámolo despois.
Xogamos a algo na piscina?
A Marco Polo?
Veña. O último panda.
Vale.
- Marco. - Polo!
Polo!
- Marco. - Polo!
Vale. Tócame. Tres, dous un.
- Marco. - Polo!
Polo!
Pilleite.
- Pilleite. - Saio do xogo.
Vou facer algo de comer, si?
- Gañei! - Gañaches.
- Quen é o gañador? - Eu son o gañador!
Claro que es o gañador.
Velaquí o está.
Grazas por vires. De súpeto, non quería comer só.
Non estás só. Está Nayla.
Certo. Nayla sabe estar á altura nestes tempos difíciles.
Ei, sinto moito o que che pasou coa escola.
Non te preocupes. Xa recibín educación abondo.
Xa. Moi ben.
Si, que lle dean a esa escola.
Non precisas a uni.
Eu tampouco fun.
Si, seino porque non deixas de repetilo.
Estou moi orgulloso de ti.
Por como coidaches de April.
E por como falaches coa poli.
Grazas.
Non podo crer que levasen todo.
A maioría impórtame unha merda,
pero por que levar as miñas cousas de clase?
Quen quere os meus debuxos vellos?
Se cadra viron que es un xenio en potencia.
Levaron o cadro que pintaras de Frank. O do noso cuarto de baño?
- Si. Pinteino con 13 anos. - Seino. Encantábame ese cadro.
Máis ca todas esas merdas caras que colgaban das paredes.
A verdade é que vaia mágoa.
Todo sairá ben.
Sempre dis que podemos con todo, non?
Si.
Quen é?
- Jamie Tanner? - Si.
Si.
Quen pediu isto?
Non o sei. Sería Nat?
É bonita.
"Tilderman."
Hai tempo…
Eu financiei esta empresa.
Hai anos. Quebraron.
Está claro que non.
Hai unha merda dentro.
Que?
Si.
Cheira.
É unha merda de can?
Non, creo que é de persoa.
Adam, ola.
Ola. Como estás? Como estades?
Estamos ben. Grazas. Que tal ti?
Estou ben.
Dex e April xa están recuperados?
Estou moi preocupado por vós.
Nada. Estamos ben. Grazas.
Para que…?
Podo axudar en algo?
A verdade é que si.
Miña moza mais eu rompemos,
por desgraza.
Vaia. Síntoo.
Así que me preguntaba,
ponme algo nervioso dicilo,
pero…
Preguntábame se sería posible quedar aí con vós, en Grecia.
Só un tempiño.
Non, Adam.
Sodes coma familia para min.
Non o digo en plan sinistro.
Non tes ningún amigo co que te poidas aloxar?
Si. Por suposto que si.
Pero non coma vós.
Podería axudar.
Darlles clases aos rapaces.
Facer excursións.
Levar a Dexter ao templo de Apolo. Encántalle.
Xa o sei. Es moi amable, pero…
Eu podo facerme cargo deles.
Mira, Adam…
É que non te podemos ter aquí. Síntoo.
Non podedes?
Non.
Vale.
Pois éche unha mágoa.
Seino, pero necesitamos estar sós.
Escoita, Adam,
foi xenial que formases parte das nosas vidas, sen dúbida,
e fuches de moita axuda para os nenos e para min…
Pero creo que chegou o momento de que busques outra familia.
Estivo xenial por un tempo, pero…
Creo que debemos poñer fin á nosa relación laboral. Dende xa.
De acordo?
Adam?
Si.
Vale.
Mamá, ¿xogas
- ás cartas con nós? - Perdoa.
- Prometíchelo. - Xogo, si.
Preparádeo. Agora vou.
Síntoo…
Chegou o momento de pasar páxina.
Saúda a Dex da miña parte.
Vénme aí o bus.
Axiña nos veremos.
Ola?
Sinto moito o que che pasou, Jamie,
pero poden despedirme.
Son arquivos antigos. Ninguén o notará.
Non podo sacalos.
Non os saques, failles unha foto.
- Preciso lembrar… - Coa cámara espía?
Cago en todo, Ingrid! Estouche pedindo axuda. Eu…
perdino todo e necesito saber por que.
Sei que está relacionado coas maletas Tilderman.
Apenas o lembro.
Tampouco eu. Pero sei que ten algo que ver.
Que che fai pensar iso?
Pídoche que me axudes, Ingrid.
Por favor.
Marchou a wifi. Déixasme o móbil?
- Que? - Podo usar o teu móbil?
Quero falar con Joel.
Claro. Está na mesiña.
Onde?
Que?
Onde está? O teu móbil?
Mira no mesado da cociña.
Aquí non está. Onde está?
Onde está?
Que raro.
Nat?
Jamie.
Adam?
Que estás facendo? Estás en Grecia?
Non.
Canto tempo levas aí?
Pásame a Nat.
Estás en Londres?
Adam, pásame a Nat.
Como te sentes?
Que?
Estiven pensando en ti.
Moito.
Preocupado por ti, logo de perdelo todo.
O traballo.
O can.
A marcha de Kit.
E agora, canto había na casa desapareceu.
Adam,
pásame a Nat agora mesmo.
Agora mesmiño.
Está xusto aquí.
Nat?
Nat, chámame en canto recibas isto.
Só…
Merda!
Teño a caixa.
Perdoe. Desculpe.
Si, podes buscar no ano 2010?
Ti fotografa o que poidas. Todo o que poidas.
- Agora cho mando. - Grazas, Ingrid.
Déboche unha ben grande.
Perdoe. Desculpe.
Desculpe. Perdoe.
Non. Non me toques.
Este é o meu asento.
Senta.
A ti que che pasa?
Por favor, calmádevos, rapaces.
Déixao en paz, por favor.
Isto vai ao tope.
Parade.
Sentade.
Ingrid, xa o recordo.
É o puto tío aquel. Démoslle 15 millóns en dous anos,
e débeda intermedia do Deutsche.
E aínda así, cagouna en catro meses.
- Non puido pagar os intereses. - E era un tanto sinistro, non si?
Era sinistro, si. Sinistro é un inútil.
Un pailán inglés de moito carallo. Non…
Non soubo aproveitar a oportunidade.
Por que cres que está implicado no roubo?
Vexo moi raro que me chegue unha maleta súa un día despois.
Unha maleta de merda con merda.
Señor, apague o seu móbil, por favor.
Agora. Grazas.
Onde estará agora Colin Tilderman?
É dicir, poderemos atopalo?
Deberías poder.
Estou nun avión, Ingrid,
- e isto encántache. - Non tal.
- Por favor, señor. - Si, vou.
Escoita, mándanme apagar o móbil,
e necesito que me axudes.
Fai o que poidas mentres vou no avión.
- Señor. - Por favor? Xa.
Estouno apagando.
Que pesados coas comprobacións, eh!
Desculpe. Permítame…
Déixeme saír de aquí. Grazas.
Desculpe. Perdoe.
Perdoe.
Desculpe. Grazas.
INGRID Colin Tilderman está morto!
PARELLA MORRE EN INCENDIO
TRÁXICO INCENDIO NUNHA VIVENDA
Si. É unha historia terrible.
Si. Había dous rapaces. Rescataron un, o outro non estaba.
Cantos anos terían agora?
Arredor de 30. A filla, Sophie, estaba fóra na universidade
- cando pasou. O fillo… - Adam.
Si! Como o soubeches?
Colin Tilderman é o pai de Adam. Coñecino sendo el pequeno.
E cres que faría algo así?
Era a maleta que trouxo a Grecia!
Que carallo quere de nós?
Contesta.
Nat, son eu. Isto é urxente de carallo. Tes que chamarme en canto oias isto.
Vale? Chámame en canto o oias.
Vai ter que pisarlle, de acordo?
Teño que chegar ao ferry da unha.
Que ben estamos nós aquí sós.
Si.
Sen invitados, sen persoal.
Vénnos ben ser algo máis autosuficientes.
Dous.
As.
Tres douses. Gañei!
- Moi ben. - Gañas outra vez.
Podo xogar a videoxogos?
Hai unha actualización chulísima. Podo ser un dragón con espada.
Vai, logo.
Si!
Estás encantada esta semana sen clase, non?
Certo.
Poden mandarche as cousas por email?
- Si. - Vale.
Poden. Estou pendente, xúrocho.
Vale. Voute estar vixiando.
Antes falabas con papá? Como está?
Non. De feito, falaba con Adam.
Quería vir ata aquí.
Díxenlle que non o necesitamos.
Estou farta de telo roldando todo o tempo. É que…
- Paréceche ben? - Si. Era moi pesadiño.
Si.
El sempre sabía máis ca ninguén.
En plan: "Na mitoloxía grega, en realidade, Apolo é o deus da fachenda."
E: "O puré de pataca está mellor con noz moscada."
E: "En realidade a obra A tempestade trata disto e daquilo."
Tedioso.
- Si. - Ola, señor Tanner?
Ola.
Yorgos, verdade?
Si. Está o señor Tanner?
Non, non está.
Necesito velo.
Pois non está aquí. Síntoo.
Si? Pois eu creo que si.
Perdoe. Desculpe, que quere? Non pode entrar sen máis.
O señor Tanner debe pagar. El foi quen mancou a meu pai.
Non pode choiar. Débennos moita pasta.
Meu home non ten nada que ver con iso.
Falou coa policía e deixárono ir.
Non pode choiar. Foi Tanner.
- Non tal. - Róubanos terra e manca a meu pai.
Debe pagar por isto ou viremos e farémolo pagar.
Non me ameace ou chamo a policía. Fai o favor de marchar?
Dígalle que pague ou heino matar.
Mamá, que pasa?
Tranquila. Xa marchou. Vamos.
- Jamie Tanner. - Que quere?
Falar con vostede.
Inspector, debo ir á casa xa.
Miña familia está en perigo.
Lembra a Adam Healey? Coñeceuno canda a min.
Díxome que vostede…
Que lle dixo?
Un momento.
Vale.
Nat!
Dexter!
April!
Jamie!
Que estás facendo?
Ai, grazas a Deus.
Grazas a Deus.
- Que pasa? - Crin que morrérades.
Que?
- Crin que morrerades. - Que queres dicir?
Crín que igual estabades todos mortos.
Que?
E Adam? É perigoso.
Que queres dicir?
- Onde está? - En Londres.
- Non. Está aquí. - Non. Falamos por teléfono.
Chameite e contestou el. Está aquí.
Intenta acabar con nós.
- E os rapaces? - Na praia.
Temos que ir por eles. Vaiamos buscalos.
Por que dis que quere acabar con nós?
Só sei que non quero ese cabrón preto da miña familia.
- En que praia? - Na da vila.
Nada disto ten sentido, así que empecei a pescudar.
Descubrín quen é o seu pai.
Creo que esa é a clave disto.
Todo empezou a ir mal cando el apareceu.
- Cres que ten a culpa? - Merda!
Coidado!
Quérote, Nat.
E síntoo.
- Velos? - Deixeinos aí, na praia.
- Por aquí? - Agora non os vexo.
- Onde están? - Merda. Non os vexo.
Baixemos a mirar.
A saber por onde andan. Non sei.
- Ti por alí e eu por aquí. - Vale.
- Chámame se os atopas. - Levoume o móbil.
Que che deixen un. Non, vémonos aquí en dez minutos.
Vale? Dez minutos. Veña.
Dex! April!
Nat!
April! Dexter?
Jamie!
April!
Dexter!
Onde están meus fillos?
Ola, Jamie. Sabía que acabarías aparecendo.
- Onde están. - Non están aquí.
Pareces moi anoxado.
Como lles fixeses algo,
hasmas pagar.
Non lles farei dano. Fareiche dano a ti.
Sei quen es.
Son Apolo.
Es o fillo de Colin Tilderman.
Si. Son o fillo do home que mataches.
Eu non o matei.
Matáchelo, Jamie.
Matáchelo, e nin te decataches.
Mentira! Axudeino.
Colliches unha empresa familiar de 150 anos,
e simplemente a afundiches.
Destruíches o seu mundo.
Por iso apareciches nas nosas vidas?
Para darme unha lección de anticapitalismo para nenos?
Eu invisto en triunfadores, Adam.
Non todos somos triunfadores. Non é nada persoal.
Destrúes o negocio dun home,
- a súa familia… - Deille unha oportunidade.
Pois ten consecuencias.
E o estúpido non a aproveitou.
Ten consecuencias!
Onde carallo están os nenos, Adam?
Agora sabes o que se sente.
Dimo ou voute foder de verdade.
Tanto me ten que o fagas.
Dexter!
April!
Dexter!
Ola.
- Grazas a Deus. - Mamá.
Que pasa?
Nat?
Os dous?
Grazas a Deus. Vale.
Agora mesmo vou.
Agora mesmo vou. Quérote.
Si.
Sinto que fracasase a empresa de teu pai, Adam.
E sinto que teus pais morresen naquel accidente.
- Non foi un accidente. - Un incendio.
Meu pai perdeuno todo pola túa culpa.
Matou a miña nai, Jamie.
Tomou un cento de pastillas e púxolle lume á casa.
Non podes culparme polo que fixo teu pai.
Estaba ben ata que te coñeceu.
Non.
Non cho creo.
Era débil.
E fíxoche un enorme dano a ti, e agora ti fixéchesmo a min.
Se ese era o teu obxectivo, lográchelo.
Pero non ten sentido seguir xerando sufrimento.
Así que se acabou.
Agora marcharei e nunca volveremos falar.
Nunca nos volveremos ver, de acordo?
Que vas atopar ao chegar?
Nada.
Volverei coa miña familia.
Es un cabrón psicótico,
pero fixéchesme ver que é o importante na vida.
Aínda non podes marchar.
Tes que pedirlle perdón a alguén máis.
Déixao xa, Adam. Acabouse.
Velaí vén.
Quen é?
Levas tantos anos danando a tanta xente que nin o sabes.
Non marches. Xa case chegou.
Tres oportunidades para adiviñalo.
Que carallo pasou?
Por que querías que viñese?
Non fun eu. Chamoute el.
Por que carallo o fixeches?
Por que?
Porque te matou.
Papá virá pronto?
Si, axiña virá.
Si.
O xeado está bo.
Preparado?
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: Abraham Díaz López