- Gij zijt het die mij wegnam
uit de schoot van mijn moeder,
mijn gebed zal altijd van u zijn.
Ik ben als het ware geworden,
een monster voor velen.
Maar mijn zeker geloof
en vertrouwen is in u.
God behoede je, kind.
- Prachtige preek, hoe hij sprak over nieuw leven.
- Meesteres May, wat een een zegen om u hier te zien,
stralend als de Moeder zelf.
Het brengt zoveel vreugde in mijn hart.
Moge de Heer mijn Seamus en jouw man snel naar huis brengen.
Mm-hmm.
God is goed.
- Hartelijk dank.
- Gezegende dag, Meesteres.
- Zal ze het niet missen?
- Zij heeft genoeg. Wij hebben niets.
Kom Anne.
Waar kijk je naar?
Oh.
Mm, mm.
Hmpf.
- Hmm, mm.
- De vos viel uit op een kille nacht.
Hij bad tot de maan om hem licht te geven.
De vos en zijn vrouw zonder ruzie,
snijd de gans met een vork en mes.
En de kleintjes kauwden op de botten,
en botten, en botten.
Anne, kom terug.
- Je hebt een manier met deze koppige grond.
Oh, ik kon nooit iets laten groeien hier.
Deze bietenwortels zullen populair zijn op de markt.
We kunnen ze ruilen
en dit.
- Ga je die verkopen?
- Aye.
En we hebben brood om vanavond te eten.
- Wees veilig.
- Mijn zoon heeft goed gekozen toen hij een vrouw koos.
Jij bent mijn juweel.
Ik ben altijd voorzichtig. Ik ken de wegen.
- Anne?
Ziezo.
- Seamus, je bent terug.
- Ik ben hier, mijn liefste.
Help me.
Pijn.
- Is dit alles? - Ja.
Behalve...
- Oh, Morwen.
Oh.
I...
- Verdomme.
Maakt niet uit. Ik vind het niet erg.
Ik heb mijn lieve Anne.
Heb geduld. De Maagd zal je voorzien.
De Vrouwe is genadig.
Ze zal ervoor zorgen dat we
wat we nodig hebben om onze buiken te vullen.
- En ik bid ook dat Seamus snel zal terugkeren.
Ik dacht dat hij hier nu weer bij ons zou zijn.
Het is zo lang geleden.
- Hij moet een einde maken aan deze vloek van armoede
en een rijk man worden.
Heb vertrouwen in zijn ambitie.
Deze oorlog zal ons rijk maken.
- Dat doe ik.
♪ Aye, aye, deze nacht is lang ♪
Ik ben zeer onrechtvaardig
Treur en treur en vast
♪ Aye, deze nacht is lang ♪
Ik ben zeer onrechtvaardig
Treur en treur en vast
- Jago.
- Hallo, Anne.
- Terug van Tewkesbury?
- Dat ben ik.
- Zijn de oorlogen dan voorbij?
- Voor mij voorbij.
- Dan is het goed om je weer te zien.
Maar waar is mijn man?
- Waar is mijn zoon?
- Rivieren van bloed,
lichamen,
de vrijheid van zijn Heer en onderhoud, ze zien er allemaal hetzelfde uit,
gemangeld en vervuild.
Seamus en ik, we.., we moesten weg.
Je hebt me gekend.
Ik ben visser, geen soldaat.
Welk leger heeft Richard?
Legers en vissers gedwongen om
tegen een onbekende man aan de andere kant van de strijd,
en een van ons zal de ander doden,
en het zal niets veranderen.
Het zal het vechten niet stoppen,
maar de kroon zou een zoon verloren hebben
die haar gewassen gewassen verbouwde en haar volk voedde
als ze hem maar een kans zou geven om thuis te komen.
- Je hebt je post verlaten.
- We spraken af dat we
s nachts terwijl de de kapiteins sliepen.
Maar dat waren we wel,
werden we belaagd door dieven.
Ze versloegen ons,
namen wat we hadden.
Ze hebben Seamus vermoord
bijna.
We hadden nooit deze plek verlaten,
deze kleine baai.
Hij was mijn beste vriend.
- Heb je hem zien sterven?
- Aye.
- Hoe, hoe is het gebeurd?
- Uh, het is te wreed voor voor de oren van een vrouw, Morwen.
- Oh, ik ben geen vreemde wreedheid, pup.
Mijn hart is al hard.
- Ze splitsten hem van nek tot navel.
Het spijt me.
- Ah, Seamus.
Jij was mijn hart.
Mijn borst is leeg.
- Mijn zoon komt niet terug,
en jij, kinderloos achtergebleven,
een meisje zonder man.
Hij is het vuil ingegaan met de rest van hen.
We zijn echt alleen.
Wat,
Wat gaan we nu doen?
Ik, ik wilde hem weer zien.
Het is veilig. Kom.
- Meer doden?
- Ja, verdronken net als de anderen.
- Wees genadig voor hen die naar uw genade verlangen.
Wees hen genadig en maak het zo
dat ook zij, Uw genade mogen genieten.
Ga vooruit naar het leven.
- Je verspilt je gebeden aan de goddelozen.
God heeft zijn oordeel over hen uitgesproken.
God lacht ons toe om zoveel geluk te sturen.
Hij sloeg die piraten tegen tegen onze rotsen in ons voordeel.
- Ja.
- Ik ruil deze snuisterijen op de markt
en terug zijn voordat voordat de zon ondergaat.
- Ik denk dat er een man is.
- Dom kind, er is niemand daar, schat.
Soms denk ik dat je een beetje gek bent
zoals je moeder voor jou.
Ga verder. Rust uit, kind.
- Hallo, Anne.
Gaat het goed met je?
Waar loop je naartoe?
- Naar de kerk.
- Ah, ik heb mijn smaak verloren voor mooie preken.
Maar weet je niet dat je hier niet alleen zou moeten lopen?
Er zijn slechte mannen op deze weg.
Ze zouden een meisje zoals jij stelen
weg van huis. - Ik ken de weg.
Ik zal veilig zijn.
- Ik loop met je mee.
Misschien vind je het gezelschap wel leuk.
- Ik zou niet moeten wandelen met een die niet mijn man is.
- Je man is dood.
- Loop goed genoeg zonder jouw hulp.
- Hallo, Morwen.
Wat een fijne dag.
De zon schijnt bijna, en er waait een zacht briesje.
- Kom, Anne.
- Hag.
- Je was in de De hele ochtend in de kerk?
- Mm-hmm.
- En hij volgde je daar?
- Ja.
- Ik heb die jongen nooit gemogen.
Hij had altijd een jaloerse blik,
zelfs als kind.
Altijd Seamus overal.
Ik zag de boze blik in zijn ogen,
ouderloze rat.
Je ziet eruit als een zwerfhond,
altijd snuffelend op zoek naar restjes.
Hebzucht heeft Jago's hart, daar ben ik zeker van dat.
- Het is...
We waren zulke goede vrienden voordat ik met Seamus trouwde.
Ik, ik was vergeten onze tijd samen.
Ik, ik denk niet hem geen slecht mens.
- Het kwaad is niet altijd duidelijk.
Dit is een tijd van oorlog.
Er is veel dat zich overal om ons heen verspreidt.
Demonen bewandelen de aarde in de gedaante van mensen.
Blijf bij me en je niets te vrezen hebben.
Met mij zul je nooit vervloekt worden.
Maar als je me niet gehoorzaamt,
de ridders van de hel zullen je de put in sleuren,
en er zal niets zijn wat ik kan doen om je te redden.
- Dat beloof ik.
- Oh, oh.
Anne, kom.
Broeder Penros heeft ons gevonden op weg naar huis.
- Broeder Penros. - Hallo, Anne.
- Sorry, we hebben meer te bieden hebben.
Dit is de laatste van onze winkels.
Dit zijn moeilijke tijden.
- Natuurlijk, uh, maar heb je iets te drinken?
Mijn keel is uitgedroogd.
Hmm.
Zegen je.
Mm.
Vergeef me, Heer, mijn honger.
Gezegend ons, oh, Heer, en deze, uw gaven,
die we op het punt staan te ontvangen
uit uw overvloed door Christus onze Heer, amen.
- Amen. - Amen.
- Mm, brengt vreugde in mijn hart
om twee zulke vrome vrouwen te zien.
Ik zal je een speciaal relikwie laten zien,
zodat je kunt delen in de glorie van mijn pelgrimstocht.
Zet dat gewoon terug.
Hier zijn we dan.
- Oh, wat mooi.
- Open het.
- Oh.
- Niet aanraken, kind. Voorzichtig.
Deze snuisterijen zijn waardevoller dan je je kunt voorstellen.
- Het is prachtig, Vader.
- Voor onze Heer Jezus' gezegende leven
van een duif uit Bethlehem.
Drie zilverstukken,
speciale prijs voor zo'n trouwe kudde.
- We kunnen ons zulke mooie geschenken.
We hebben geen geld.
- Goed dan.
- Wie weet nog meer dat je terug bent van je reis?
- Jij bent maar de eerste.
- Ik weet zeker dat je staat te popelen om je reis voort te zetten.
- Ja, ik ben op doorreis. door. Ik ben op weg naar Londen.
Nou, bedankt voor jullie gastvrijheid.
Ik moet mijn reis voortzetten
voordat er te veel van dag voorbij is.
Een zegen voordat ik ga.
De Heer zal u behoeden u behoeden voor alle kwaad.
Ja, Hij is het die uw ziel zal bewaren.
Eer aan de Vader zoals zoals het was in het begin.
Heer, ontferm U over ons, onze Vader, die in de hemelen zijt,
en leid ons niet in verzoeking, amen.
- Amen.
- Pas op voor ketterse gedachten, mijn vriend.
Die leugens doen je niets
maar de afschuwelijke waarheden die ons omringen.
Blijf in de warme, blinde gelukzaligheid.
- Nee, nee.
Nee.
- Ga opzij.
- Wat heb je gedaan?
- Hij maakte er een puinhoop van.
- Ben je gek? Hij is, hij is een man van God.
Hij is een heilige man.
- Ah, hij was geen man van God.
Hij was een charlatan en een dwaas.
Hij was een valse huichelaar.
Deze spullen zullen ons de winter door.
Je begrijpt het.
Jij, jij begrijpt het.
Kom op.
Er werd gepraat rond Broeder Penros, weet je,
dat hij een rokkenjager was.
Zijn hart was opgeëist door Mammon, door het wellustige gevoel
voor materiële rijkdom, en glimmende voorwerpen,
en de zachte blik van dwaze jonge meisjes.
Hij was vals.
- Morwen.
- Ja.
- Ik weet niet of ik zo sterk kan zijn als jij, als,
als meedogenloos.
Ik weet niet of we het juiste hebben gedaan.
- Het enige dat telt is dat we overleven.
Je moet heel voorzichtig zijn
om niet toe te geven aan de zonde,
naar lust.
Ik kon de gedachte aan jou in de hel,
om nooit herenigd te worden met mijn zoon,
je lieve man in De hemel waar hij nu is.
Je moet waakzaam zijn.
Je moet vroom zijn.
Je zult met hem herenigd worden.
Is dat niet wat je wilt?
- Natuurlijk.
- Nou, mm.
Je bent een braaf meisje.
- Morwen.
- Anne.
- Jago. - Hé.
- Heb je hem gezien? - Heb ik wie gezien?
- Ik denk dat hij een demon is.
Hij is, hij is niet
van deze wereld. - Ah, er is...
- Hij volgt me. - Niemand daar.
Er is niemand.
Het, het is gewoon ons hier. - Nee, hij was daar.
Hij draagt een harnas,
en hij, hij rijdt op een wit paard.
- Waarom zou een een demon een paard nodig hebben?
Het is gewoon een soldaat die naar Manor Trematon,
iemand van vlees en bloed.
Kom. Ga zitten.
Anne. - Ja.
- Je hebt me gevonden.
- Wat?
- Je was bang en je kwam me zoeken.
Ik ben blij dat je gekomen bent.
Wat is het?
- Ik ben bang.
- Bang.
- Spot niet met me, bang voor wat er zou kunnen gebeuren.
Ik wil niet gemarkeerd worden door een ridder van de hel.
Ik wil niet vervloekt worden en in de put gesleurd worden.
- Vervloekt, Anne? Ben jij een kind?
- Morwen vertelde me dat... - Ah, die heks.
Weet van niets,
Ik probeer je alleen bang te maken.
- De hel is echt.
- Aye.
Ik heb de hel gezien.
Het is 50 mijl in die en het is echt.
De hel is de oorlog tussen de rijke mannen en gemorst bloed.
Maar dit, Anne, dit is ook echt.
Ik wil jou, Anne, en jij wilt mij.
Kom vanavond naar me toe.
Er zullen geen demonen om je te achtervolgen.
Ontmoet me waar we speelden als kinderen. Weet je dat nog?
We zijn nu alleen.
Kom vanavond naar me toe.
- Dit is mijn droom.
Ga.
- Ben je wakker?
- Je bent gekomen.
- Dat had ik niet moeten doen.
Ik zou hier niet moeten zijn.
Wakker worden.
Ik moet terug.
- Kom bij me wonen.
Kom bij me wonen. - Dat kan ik niet.
- Waarom kun je dat niet?
- Ze heeft me nodig.
- Die vrouw kan voor zichzelf zorgen.
- Ze maakt me bang.
- Ze zal elk beetje leven uit je wegzuigen.
Ik kan het duidelijk zien.
Kom bij me wonen en ik zal je gelukkig maken.
- Waar ben je geweest?
- Ik wilde wat frisse lucht.
- Je weet dat ik zonder jou zou sterven.
Ik denk dat je mijn engel bent
gestuurd om voor mij te zorgen tijdens de afwezigheid van mijn zoon.
We zijn kostbaarder voor elkaar
dan alle schatten in de wereld.
Ik wil niet alleen zijn.
- Ik weet het.
- Weet dat ik voor je zal zorgen.
- Wat doe je hier midden in de kou?
- Help me. Wat doe je daar gewoon staan?
Help me.
Oké.
Hij kan kostbaarheden in zijn zak. Kijk.
Wat is dit?
Niets, het is gewoon de vreugde van een kind.
Amen
- God bescherm je, kind.
- Prachtig.
Ja.
- Morwen.
Een geschenk.
- Anne.
- Blijf hier, kind.
- Anne, ben je daar?
- Wat wil je?
- Wat, ben je nu ook doof?
Jij bent het niet die ik wil, toch? Anne.
- Ze kwam terug naar mij, pup.
Zoek een andere teef om te neuken.
- Opzij, jij zielige vrouw, of ik duw door.
- Ga weg.
- Ze is jong en sterk, en ze kan een kind baren,
en jij zou dat van haar afnemen?
- Ja, 1000 keer, ja.
Welke vreugde heeft een man of kind mij ooit gebracht?
Geen,
alleen het verdriet van ze te vroeg te verliezen
en een lang en boos leven na hun dood.
Ja, dat zou ik van haar aannemen.
Ja, ik zou deze winter doorkomen.
Ja, ik zou je je het plezier van haar lichaam ontzeggen.
- Naar de hel met jou.
- En ik breng je rechtstreeks naar de hel, dwaas.
- Anne, ik zal op je wachten.
Ik zal op je wachten, Anne.
- Je bent van streek.
Oh, lief kind, lief kind, je bent overstuur.
Dit is ons lot.
Het is niet je lot.
Dit is waar we thuishoren.
Jij bent de vrouw van mijn zoon.
Ik ben je familie.
Ik ben jouw verantwoordelijkheid.
Het is Gods wet.
- Moeder, mijn hart is verscheurd,
en ik heb de hele tijd honger
voor dingen die ik ben kwijtgeraakt.
Waarom zou je me hier laten verhongeren?
Vergeef me.
Ik heb een onhandelbare tong.
Heer God, ik ben uw dienaar, altijd.
Maar ik ben bang.
Wat probeerde je me te vertellen?
Morwen, ben je wakker?
- Ik hoorde van een man
die een mooie vrouw zag die elke dag naar de kerk liep.
Niemand wist waar ze vandaan kwam,
maar de man werd verliefd op haar.
Matha E. Chawalla was zijn en hij hield van zingen.
Eindelijk, op een dag, volgde hij haar,
en hij zong een lied voor haar terwijl ze liep,
en hij werd nooit meer gezien.
- Wat is er met hem gebeurd?
- Nou, ik denk dat hij haar de zee in volgde.
- Dus ze was een zeemeermin.
Misschien sleep ik je het water in.
- Anne?
Anne?
Anne.
Ben je hier?
Anne.
- Welke gedachten heb je in gedachten?
- Gewoon gedachten, niets meer.
- Deel ze met mij.
- Ik denk aan demonen.
- Wauw.
- Gisteren, in de preek, sprak de vader
van de demon Mammon,
die naar aardse genoegens en materiële rijkdom,
en ik keek naar meesteres May
blij met haar pasgeboren kind
die een zilveren kruis draagt gemaakt voor zijn kleine nek,
en, en ik was
gevuld met een angstaanjagende hebzucht.
Ik wil wat zij heeft.
Ik wil haar rijkdom,
en haar troost, en haar gelukkige roze wangen,
en haar dikke baby.
- Waarom zou je ook niet?
- Misschien ben jij het die de demon is.
- Denk je aan hem?
- We waren altijd met z'n drieën,
en nu is alles zo plotseling veranderd.
- Ja, alles is veranderd.
Laat haar.
Kom bij me wonen.
- Ik ben alles wat ze heeft.
- Ik heb een vrouw nodig, en jij hebt geen man.
Kom bij me wonen.
- Je begrijpt het niet.
- Maar ik wil je nu.
- Je bent een hebzuchtig man.
- Aye.
- Morwen.
Ik moet met je praten.
Ik heb besloten dat ik bij met Jago ga samenwonen en zijn vrouw word.
Dit is wat ik wil.
Hoor je me?
Morwen?
Ik heb u altijd gehoorzaamd u in alles.
Ik heb je bevelen opgevolgd
zelfs toen de dingen die je mijn maag deden omdraaien.
Ik was tevreden met aan je zijde te blijven.
U was de moeder van mijn man.
Maar Seamus is weg.
Zeg zijn naam niet,
Slet, hoer.
Je zult branden met de rest van hen.
Zie je niet wat je doet?
- Morwen, Ik-
- Je zult me verlaten en me ter dood veroordelen,
en de ridders van zullen voor je komen,
en ik zal voor ze juichen.
Je kunt je plicht aan mij zonder gevolgen.
Ze zullen je naar de hel trekken.
- Ik wil niet onder haar duim leven,
geen moment meer.
Ik doe wat ik wil.
Het spijt me.
- Het is koud en vroeg,
te vroeg.
- Vandaag is het zondag. - Is dat zo?
- Kom naar de preek vanmiddag met mij.
Gods woorden zullen je ziel kalmeren.
- Denk je dat mijn ziel gekalmeerd moet worden?
- Ik zal een vroom man van je maken.
- Moge het u behagen om voorspoed te hebben, Zion,
om de muren van Jeruzalem.
Dan zult u zich verheugen in de offers
van de rechtvaardigen
in brandoffers in zijn geheel geofferd.
Dan zullen er stieren op uw altaar geofferd worden.
- De vos en zijn zonder ruzie,
snijd de gans met een vork en mes.
Ze hadden nog nooit zo'n avondmaal in hun leven.
De kleintjes kauwden op de botten,
de botten, de botten.
- Je hebt gefaald. Ik win.
- Dat heb ik niet gedaan. - Je bent een leugenaar.
- Stop. Ik was het.
Ik heb gefaald.
- Kom op. De zon is onder.
We moeten vertrekken.
- Een klein gebedje voor Morwen
en voor Seamus.
- Seamus is dood en in de modder.
Ik heb het je gezegd.
Rotherham's mannen sloegen zijn zijn hoofd in en lieten hem achter om te sterven,
en ik wil niets meer over hem horen.
- Ik dacht dat het de dieven waren die hem van nek tot navel hadden gespleten.
- Wat maakt het uit, Anne? De man is weg.
Ze hebben ons kamp gevonden.
Seamus probeerde te vechten.
En hij was een dwaas.
- Vertel het me.
Je moet me de waarheid vertellen.
- Waarheid?
Ik heb altijd van je gehouden, Anne.
Weet je dat niet?
En nu kun je de van mij zijn, echt van mij.
We kunnen Seamus achterlaten, zijn moeder achterlaten.
Onze levens zijn aan ons om te leven.
We zijn niemand iets verschuldigd.
- Vertel me de waarheid, of ik spreek nooit meer tegen je.
- Hij veranderde terwijl we weg waren.
Zijn ambitie groeide en groeide,
en hij was niet bang.
- Seamus, niet doen.
- Oorlog in hem gekweekt
een eetlust.
- Kom voordat het te donker wordt.
Hij heeft een tas bij zich.
Wat is er mis met jou?
Huh?
Bang voor een dode man, hè?
- Nee.
- Seamus, niet doen.
- Seamus.
Je kwam bij me terug.
Ah, Seamus.
- Help. Het wil er niet af.
- Ik had echt geen keus.
- Je hebt hem achtergelaten.
- Ik had geen keus.
- Morwen had gelijk.
Je was altijd al een jaloerse jongen.
- Blijf. - Laat me los.
Vader.
Vader?
Nee, laat me met rust.
Laat me met rust.
Morwen, laat me binnen.
We zijn hier niet veilig.
Morwen.
- Anne, Anne, Anne, haal het eraf.
Anne, Anne, help.
Help mij. Ik krijg het er niet af.
- Morwen.
- Anne, alsjeblieft.
- Probeer je me bang te maken om me weer te onderwerpen?
- Heb medelijden met me.
- Dus kom ik terug naar jouw kant. - Ik krijg het er niet af.
Het doet pijn.
- Je doet dom.
- Nee.
Nee, hij zit Hij zit vast, hij zit vast.
Verschrikkelijk.
Verschrikkelijk, verschrikkelijk.
Haal het eraf, haal het eraf.
- Houd stil. - God, Anne, het doet me pijn.
Anne, Anne.
- Wees stil.
- Nee, ik ben bang.
- Er is niets om bang voor te zijn.
- Ik heb je nodig.
Alstublieft.
Het spijt me.
- Nu ben je echt een demon.
- Vergeef me.
Vergeef me.
- Echt niet.
Ah, kom, kom, kom.
Hier.
Shh.
- Het is vervloekt. Raak het niet aan.
- Nee.
Het heeft geen macht over mij.
Er is niets te vrezen.
- Anne.
Wacht. - Wat wil je?
- Ik was op zoek naar jou.
Ik kon je niet vinden.
- Wat wil je?
- Jij, Anne, ik wil jou.
- Ik zal niet de jouwe of de hare zijn.
Ik hoor bij niemand.
- Al je gepraat over demonen, Anne,
Ik ben niet degene die je pijn doet.
Kom terug.
Anne.
Ga dan. Hag.
- Kom binnen.
Hier.
Dit helpt je om te slapen.
Ik ben terug voordat de zon onder is.
- Ja, Anne.
♪ Merry it is while de zomer duurt
Met vogelgezang
♪ Maar nu nadert de wind blast en hard weer ♪
♪ Aye, aye, aye, deze nacht is lang
♪ En ik zeer onrechtvaardig ♪
Treur en treur en vast