Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ej, wy dwoje! Już dajcie spokój!
- Hej. - Cześć.
Kochany jesteś, że przyjechałeś. Dzięki!
- Drobiazg. - Masz benzynę?
Tak, w samochodzie.
Cześć.
Złapałyście mnie w porę. W domku nie ma zasięgu.
- Wiem, totalna pustynia. - Czekaj!
Jeden mi zostaw. To zapas dla mnie.
Dzięki.
Cześć.
Nie widzieliście tablicy? W rejonie nie ma stacji benzynowych.
Nasz Mike nie skończył liceum i nie umie odczytać wskaźnika.
Zamknij się, kurwo!
Co mówiłam? Nie nazywaj mnie tak!
Księżniczka się znalazła. Wkurzasz mnie.
A mnie wkurzają twoje zasrane pomysły! Sto dolców!
Palcem za to nie kiwnę! Nie jestem kurwą!
Mam gdzieś, że nie obciągasz za 100, a tańczysz za 300
i masujesz za 15 000. Kurwa to kurwa! Ja jestem kurwą,
on też, i ona, i ty, my wszyscy!
Dość tego, kurwa!
- Dokąd to? - Spadam stąd.
Nikt mnie nie będzie tak dotykał, jasne? Nikt!
Dawaj moją kasę, jemu zapłać za benzynę
i spierdalaj.
Jaką twoją kasę?
Twoje ciuchy, twój telefon, twoja morda - wszystko to własność Joe!
Tak?
Pieprzona wariatka.
Dziewczyny, jedziemy.
A ty się nie pokazuj w Montrealu.
Bo Joe się wkurzy.
Szlag.
Co to było?
Co, do kurwy nędzy?
Spoko, facet.
Podrzuć mnie na dworzec autobusowy, dalej już sobie poradzę.
Na jaki dworzec?
Chyba cię pogięło! Autobus? Będzie może w piątek.
- Co ty gadasz? - Przecież to zadupie.
Autobusy rzadko dojeżdżają.
Mogę jechać z wami?
No... nie.
Chłopaki się nie zgodzą.
To domek myśliwski.
Co z tego?
Nie dla dziewczyn.
Wieczorem twoi koledzy myśliwi nie bali się dziewczyn.
Nie wiesz, jak bardzo mam przerąbane.
Serio?
No dobra.
Dziękuję.
Już nie będziesz podawać numeru telefonu striptizerkom.
Wsiadaj.
No, no!
Śpiąca Królewna zaszczyca nas swoją obecnością.
Ale zmarnowany!
Kretyni.
Obudziłem się w lesie.
Dupa boli?
Tak, bo podobno tu są niedźwiedzie.
Naprawdę jednego widziałem!
No dobra, dajcie mi po dupie.
Klapsy! Klapsy!
Będzie miał czerwoną dupę!
A ona co tu robi?
To sprawka Kevina.
Nasz opiekun społeczny znów znalazł zagubioną duszyczkę.
Słyszę was!
- Ona mówi. - A tak, mówi.
- Przepraszam panienkę. - Uważaj.
- Zabawimy się. - I to jak!
- To było o tobie. - Tak?
Wszyscy są, można głosować.
Wiesz, mamy tu demokrację.
A że zależy nam na przejrzystości...
- zawiążemy ci oczy. - Lepiej nie.
Nie pękaj.
Wkurzacie mnie.
- Tak! - Kurwa.
Jako panowie tego domku
zdecydujcie o losie dziewicy proszącej o schronienie.
Zaczynamy!
Panie Kevinie...
proszę zagłosować teraz lub zamilknąć na wieki.
Śmiało, Kevin!
Nie zostawimy jej w lesie.
- Ty draniu! - Dupek z ciebie!
Powiedziałem: tak.
A myśleliśmy, że masz dobre serce.
- Nie wszyscy jesteśmy wałami. - Głosowałem na tak!
Miałeś szansę. Już za późno.
A teraz...
- wielki, mądry, niepowtarzalny... - O rany!
- Claude! - Okej.
Uderzy mu do głowy.
To impreza kawalerska.
- Szczęściara! - To się nazywa gościnność!
Widzisz? Są jeszcze rycerze.
- Wygłupiacie się. - Wcale nie.
A teraz panna młoda.
Dawaj, bracie.
- LP! LP! LP! - Dobra.
- Tak, LP! - Mam złote serce.
A teraz wielki filozof... no, po prostu filozof.
- Dziękuję. - Philippe!
Naprawdę?
- Dwa-dwa. - Las jest za mały na nas dwojga.
- Zapamiętam to sobie. - Ja też.
I decydujący głos...
Ponieważ wierzę w prawo do samostanowienia...
- Bzdura! - Nigdy tak nie mówiłeś.
Ponieważ wierzę w prawo do samostanowienia,
jestem skłonny oddać mój głos Ninie.
Nie rób tego!
Jeśli...
zgodzi się żyć jak wilk,
z wilkami,
i przestrzegać prawa stada.
I jeśli się zgodzi przejść...
inicjację.
Jaką znowu inicjację? Do niczego mnie nie zmusicie.
Nie martw się.
Inicjacja nie jest najgorsza.
Najgorsze jest to, że gdy przyłączysz się do stada,
to na życie i śmierć.
Tak.
Trzymamy się razem, inaczej zginiemy. Tu obowiązuje prawo natury.
Jeśli należysz do grupy,
to żyjesz z grupą i dla niej.
Robisz to, co my, jesz to, co my,
pijesz to, co my...
i zachowujesz się
- jak mężczyzna. - Dobrze powiedziane.
Czy jesteś gotowa stawić czoło przeznaczeniu i dołączyć...
do najlepszych...
- Tak! - Lepszych nie znajdziesz.
...aby przeżyć...
to, co najgorsze?
Zdecyduj o swoim losie.
Jeśli zrobi się dziwnie, to stąd spadam.
Czy wyglądamy na bandę dziwaków?
- Zresztą chyba nie masz dokąd iść. - Wal się.
Czas się kończy. Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden...
Inicjacja!
- Trafiła! - Jajko spadło.
Tańczymy, co jest?
To było dobre.
Co?
Stłukłam jajko.
Kurde, jajko.
Wszystko zepsułaś.
Wiem.
Przerąbane.
Mogę jednak zostać?
Nie.
Proszę.
Okej.
Na zawsze?
Powinniście schować te rzeczy.
Miałam zły sen.
No jasne.
Czarownica zaczyna mieć przeczucia.
Jestem głodna.
Dość leniuchowania, chodź.
Naucz się wykorzystywać swój głód.
To nasza zasada.
Nie polujesz - nie jesz.
Tu jest jak w sklepie, tylko półki to las.
Każdy kawałek mięsa, który kupujesz,
to zabójstwo dokonane przez pośrednika.
Zawsze, gdy oddalasz się od aktu zabijania,
stajesz się bardziej bezwzględna.
Mieć serce - to patrzeć ofierze w oczy,
zanim się ją zastrzeli.
Musisz dobrze wiedzieć, co odbierasz,
a jednak to zrobić.
Zabijanie...
wywiera nieodwracalny wpływ na resztę twojego życia.
Będziesz spragniona.
Spragniona życia,
ale i zabijania.
No, chodź.
Facet!
Próbuję się skupić.
No to jazda!
Naprzód!
Zamknij się!
- Polujemy. - Stul dziób.
Zaraz zgubisz but.
Przestańcie.
Próbujemy pomóc.
W samą gębę!
Chcę Bernarda.
No nie, znowu ty?
Wylosowałem pannę młodą.
Sześć razy - i nic.
A ja mam szczęście.
Mack, chodź! Piesku!
Tak.
Chwyć korę...
Najpierw wysoko, potem niżej.
To nie klub ze striptizem.
Tak.
Nic nie powiedziałam.
Ja pierdolę!
Zabiliście ją?
Ja zabiłam!
- Nie złamałaś paznokcia? - Nie.
Dobrze!
Claude!
Co twój partner wyprawia z samochodem?
Kto?
- A, Kev. - Tak, Kev.
Cały Kev.
Ujarał się, doprawił grzybkami i jak zwykle mu odwaliło.
Potem musiał...
musiał się przewietrzyć, jak to ujął.
W samochodzie?
Kazałem ćwiczyć przywoływanie.
To przywołałeś migranta.
Cześć.
Słuchajcie, to jest Dudos.
Dudos, to są wszyscy.
Mój nowy kolega, Dudos.
Co, kurde?
Wyjaśnisz, czemu ściągnąłeś kolejną ofiarę losu?
Stał pośrodku drogi. Przecież bym go nie przejechał!
Wiadomo.
Porysowałeś maskę.
- Ja? - Tak.
Mistrzunio!
Nie pamiętam kolejności. Dudos, wypadek, joint, którego skręcił z Bóg wie czego...
W życiu się tak nie ujarałem.
A potem wyskoczył królik.
- Przestań. - Przysięgam.
- Zrobił to królik? - Wielki jebany królik.
Wyskoczył nagle, więc spanikowałem. Potrąciłem go. Te zęby...
Mówiłem ci, Kev, uważaj na neurony.
- Był olbrzymi. - Straciliśmy Kevina na dobre.
Dość gadania. Co z nim robimy?
Nie jesteśmy dzikusami. Zaprosimy go na kolację.
Dobrzy z nas ludzie.
Podtuczymy cię.
Pewnie, że podtuczymy. Damy mu dużo jeść.
Tak!
Co? Podtuczymy? Raczej upasiemy!
Umarł król, niech żyje gęś!
- Umarł król... - Niech żyje gęś!
Umarł król, niech żyje gęś!
Inicjacja!
Zamrugałeś! Pięć - dwa.
Dajesz się upokorzyć, koleś.
- No, napij się i nie gadaj. - Gotów?
Co tak mocno? Pojeb.
- Palant. - Moje dżinsy!
Dorwę cię. Wracaj!
Nina, postawiłem na ciebie 20 dolców. Nie zawiedź mnie, partnerko od polowania.
- Wytrzymaj. - Co robisz?
Poczuj zagrożenie!
Pluton, sarna!
Kto strzela? Pluton, marsz!
Po lewej... o kurwa!
- LP, kurde... - Nie mam nabojów.
Dobra, przepraszam!
Nie o to chodzi, LP.
Szacunek dla broni to nasza zasada.
Dobrze!
- Cholera! - Mój Boże!
Ugaście go!
Zrób coś!
- Próbuję. - Uważaj!
Tak, Bern!
Chyba wszystko gra.
Nic mi nie jest.
Bałem się, że umrę.
Gdyby ktoś pytał, jak wygląda banda pajaców w lesie...
Uwaga, stopień. Szybko, szybko!
Uważaj! Żeby się nie przewrócił.
Pomóż mi. Będzie dobrze.
- Ja nie chciałem. - Pomóż mi!
Kev, ogarnij LP.
- Sprawdziłem broń. - Wiemy.
Zostań z nami. Oddychaj.
Spokojnie.
- Zawieziemy cię do szpitala. - A jak umrze?
- Nie umrze. Uspokój się. - Możesz go pozszywać?
Jestem weterynarzem, nie chirurgiem.
Pomóż nam, żebyśmy mogli pomóc tobie.
- Moja praca... nie mogę iść do więzienia. - On nie umrze.
- Zawieziemy cię do szpitala. - Nie!
Nie szpital.
- Nie szpital? - Nie szpital.
Jak to nie?
- Nie chce. - Nie zostawimy go na śmierć.
- Nie chce jechać. - Dlaczego?
Puść mnie!
On nie chce jechać do szpitala!
Rzucił kluczyki.
- Co? - Rzucił kluczyki. Pogięło cię?
- Kurwa! Pomóż mi! - Do środka.
Będzie dobrze. Zostań z nami.
Wszystko dobrze.
Będzie dobrze.
Szukamy igły w stogu siana.
Kto wpadł na pomysł, żeby etui na klucze zrobić z szyszki?
Taki sam debil jak ten, który rzucił kluczyki do lasu.
Dość gadania. Sam nie znajdzie tych cholernych kluczyków.
Nina, co mówiliśmy?
Robisz to, co grupa. Czyli?
- Nic. - Właśnie, nic.
Dopóki LP nie znajdzie kluczyków.
Mam dość tej dziecinady.
Dokąd się śpieszysz?
Znalazłaś kogoś, kto cię podwiezie do autobusu?
Spoko. Tylko znajdź kluczyki, dalej sobie poradzę.
Po pierwsze, Dudos nie chce się ruszyć.
Tak, Dudos?
- Właśnie. - Zaczekaj.
Po drugie, nie odeślemy go do lasu, póki nie będzie w formie.
Po trzecie, nikt z nas nie ma powodu,
żeby opowiadać o naszych pijackich wyczynach.
Jest okej, trzymamy się razem,
i zachowujemy jak mężczyźni.
Jesteście pieprznięci.
- Kurwa, tak! Znalazłem! - Serio? Dobra robota!
Nie.
A to palant.
Jeleń.
Kurwa!
Ale macie miny! Chcieliście ustrzelić jelenia?
Pogięło was?
- To tylko wiatrówka. - Szczypie!
Mogliśmy was postrzelić.
- Tak już bywało. - Pierdol się.
To jest opowieść o człowieku.
O potężnym człowieku.
O człowieku, który...
który wziął wszystko.
Który zadał cierpienie innym ludziom.
Całą noc krzyczeli z bólu.
I, jak wiele razy się już zdarzyło w historii ludzi,
jego los się odmienił.
Wszystko mu odebrano.
I on też krzyczał.
Z każdym krokiem...
z każdym krzykiem...
uświadamiał sobie, jaki był głupi i naiwny.
Musiał się dużo nauczyć, dużo naprawić.
Szedł więc i płakał.
Ale tego, co nieodwracalne,
odwrócić się nie da.
Zemsta.
Tylko Matka Natura
może przynieść odkupienie.
Oddał się więc jej, tam, gdzie jest najsilniejsza,
na północy, na dalekiej północy.
Nie miał niczego do stracenia
i wszystko do oddania.
Ona wam daje tego człowieka.
To wasza szansa.
Czy będziecie silniejsi od niej?
Szukamy igły w stogu siana.
Kto wpadł na pomysł, żeby etui na klucze zrobić z szyszki?
Pani obudziła się z drzemki.
Kluczyki nie znajdą się same.
Gdzie byłaś?
Nie powinnaś sama chodzić do lasu. Martwiliśmy się.
Już mieliśmy cię szukać.
Nie idź tam. LP i Dudos coś robią.
Martwiliśmy się.
Gdzie samochód?
Samochód?
Ten, który tu stał.
Jaki samochód?
Wszystko gra?
- Nie wiedziałem, że mieliśmy auto. - Ani ja.
Ona chyba...
To z nerwów.
Kev, gdzie samochód, którym mnie przywiozłeś?
Nie wiem, o czym mówisz.
- Jesteś pewna, że tu był samochód? - Ja nie.
Nie denerwuj się.
Żartujemy.
Wygłupiamy się.
Znaleźliśmy kluczyki.
Schowaliśmy samochód dla jaj. Nic się nie dzieje.
- Co to było? - Zobaczmy.
Nie widzę.
Nie wiem, co mi dał. Nic nie widzę.
Jest ciemno.
- Nic nie widzę. - Otworzę ci oczy.
Nie! Nie otwieraj, bo cię zabiję!
Powiedzcie mu...
żeby oddał mi wzrok.
Potrzebuję oczu.
Oddaj mi wzrok, dobrze? Proszę.
Tylko oczy. Przepraszam.
Będzie dobrze.
To moja wina.
Moja wina, okej? Przepraszam.
Ja widzę.
Widzę.
Chodźcie.
Chodźcie wszyscy.
Chodź.
Chodźcie wszyscy.
Nie wiem, jak wy,
ale ja muszę tego spróbować.
Byłeś taki dziwny!
Moje zęby...
Jak długo spaliśmy?
Phil...
Nie...
Przykro mi, Philippe.
Czemu niczego nie słyszeliśmy?
Czemu nie słyszeliśmy?
Nie wiem.
W jakim pieprzonym koszmarze tkwimy od przyjazdu?
Jaki cholerny czar on na nas rzucił?
Gdzie jest ten skurwiel?
- Czekaj! - Phil, uspokój się.
Czekaj! Phil!
Kto jest za tym, żeby go zawieźć do szpitala?
Jest już za późno.
Nie o to chodzi.
Nie możemy go tu zostawić na śmierć.
Kto uważa, że możemy, niech podniesie rękę.
Co chcecie zrobić?
Macie odwagę go dobić jak Macka?
Masz inny genialny pomysł, na który nikt nie wpadł?
Czy się wyprztykałaś?
Nie ma dobrego rozwiązania.
Jest tylko...
mniejsze zło.
Z konsekwencjami,
ale to mniejsze zło dla większości z nas.
A ponieważ konsekwencje są poważne,
musimy być jednomyślni.
Każdy musi się zgodzić.
Zastanówcie się i zdecydujcie,
czy mniejsze zło jest dla was rozwiązaniem.
Kto jest na tak, ręka w górę.
Nina?
Pamiętasz obietnicę?
Nie ma odwrotu. Wszyscy rozumieją?
Chyba wszyscy uważamy, że to LP musi nas wyciągnąć z tego gówna.
Co?
Bernard...
Ja nie dam rady.
Nie zdołam.
Nie mogę.
Bo...
za dwa tygodnie biorę ślub.
Słuchajcie...
Nie...
LP...
Nikt tu nie chce zrobić tego za ciebie.
Nie...
To zależy.
Od czego?
To zależy od tego, ile jesteś gotów zapłacić.
Nina...
Nie wygłupiaj się.
Ile?
20 000 dolarów?
- Postaraj się bardziej. - Nina.
Nie ty mnie uczyłeś, że trzeba wykorzystywać głód?
Zaczynam być cholernie głodna.
- 30 000? - LP...
Nie robię tego dla twoich pięknych oczu. Musi mi się to opłacić.
50 000? Więcej nie mogę.
Mogę jeszcze raz być dziwką.
Ale tkwimy w tym razem.
Nie ma odwrotu, jak powiedział Bernard.
Stado do samego końca.
Ilu z was muszę postrzelić, żeby warto było jechać do szpitala?
Nina...
Nie jestem w nastroju na twoje gówniane metafory.
Nie musieliśmy niczego robić.
Odszedł spokojnie.
Trzymałem go za rękę.
Teraz mamy dwie możliwości.
Albo cię tu zostawimy, samą z twoimi zasadami,
albo obiecasz, że odzyskasz rozum,
a wtedy cię dokądś podwieziemy.
Tam, gdzie czasem przejeżdżają samochody.
Co ty na to?
Skąd mam mieć pewność, że na tym się skończy?
No to pomyślmy...
Co powiesz? I komu?
"Dzień dobry, panie policjancie, wygłupialiśmy się na północy.
Postrzeliliśmy gościa, opatrzyliśmy go, naćpaliśmy się,
a potem on umarł. Ale ja tego nie chciałam".
Raczej ci nie uwierzą.
Gdybyś była prawniczką albo księgową, może.
Ale tak...
Nie chcemy cię tu zostawiać.
Nie darowalibyśmy sobie.
Umowa stoi?
Stoi.
Będzie dobrze.
DZIEŃ POLOWANIA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Karolina Bober