Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ga maar, ik neem het.
Het is... Ik wilde zeggen dat het echt mooi is!
Het heeft een grote persoonlijkheid Daar ben ik zeker van.
Gaat het?
–Ik kan hiermee omgaan. –Ben je zeker?
Er moet hier zoveel geschiedenis zijn.
Vreemd om te bedenken dat we nu deel ervan uitmaken.
Er zijn nog drie andere slaapkamers als je deze niet leuk vindt.
Het is niet de kamer.
Ik zal zorgen dat het goed gaat, Nia.
Ik beloof het.
Ik weet.
Want als je dat niet doet.
Ben je al terug?
Hallo!
Eindelijk!
-Bak jij pannenkoeken? -Nee.
Alsjeblieft.
Oh.
Je bloeddruk zal me dankbaar zijn als je ouder wordt.
Met jou leven bezorgt me een hogere bloeddruk dan welk eten dan ook.
Mmm. Verboden vrucht. Ik ga een wandeling maken.
Waarheen?
Je weet wel, ik wil... Ik wil dat je voorzichtig bent, oké?
Als het alleen wij tweeën moeten zijn kan ik niet jouw enige hobby zijn.
Nia, wacht.
Ik at een snickers op weg naar huis.
Wat doe je?
-Ik breng dat niet ter sprake. -Is het wraak voor de snickers?
Je sleept me naar het huis van Norman Bates...
Wat verwacht je nog meer dat ik in mijn vrije tijd doe?
Wil je iets grappigs horen om je op te vrolijken?
Ja, kom op.
-Het is donker. -Kom op, zeg het.
Het is grappig hoe je kunt sterven in een brand, maar toch gecremeerd kunt worden.
Wat in hemelsnaam, Nia.
Ik denk dat papa zou hebben gelachen.
Niet mama, maar...
-Hoe gaat het met het uitpakken? -Helemaal niet.
-Ben je al verveeld? -Ik was meteen verveeld.
Kom op. Laten we iets leuks doen.
Dit was niet wat ik in gedachten had toen je zei dat we iets "leuks" zouden doen.
-Je hield ervan om schaak te spelen. -Stil, vertel het niet aan iedereen.
Raak het bord niet aan.
Weet je, het was nooit het schaken waar ik tijd mee wilde doorbrengen.
Kom op nu. Ik open mijn hart, je kunt niet zo naar me kijken.
Ik weet dat ik er meer voor jou had moeten zijn.
Ik had er moeten zijn om je aan te moedigen bij de wedstrijden,
en je te helpen met je huiswerk, en een schouder zijn om op uit te huilen.
Ik, ik had dat allemaal niet nodig.
Ik had alleen maar...jou.
Ik kan het verleden niet veranderen, Nia.
Maar ik beloof...
Kijk naar me.
Ik beloof dat ik hier nu ben. En ik ga nergens heen.
Ok?
Zolang we een dak boven ons hoofd hebben en eten in onze buik...
...voel ik misschien dat ik iets goed heb gedaan.
Dat werd heel snel erg serieus.
Jenga!
Ik ga naar de winkel en koop wat hapjes. Je weet wel, echt eten.
En misschien een paar drankjes om dit feest te beginnen.
Nia...?
Denk je alleen te gaan?
Oké, dan.
Is alles OK met je?
Ja, ik gleed uit.
Op wat?
Nee, ik gleed uit.
Ik laat je verdomme vijf minuten alleen... Kom op nu.
Dion, het is geen probleem.
-Wie ben jij? -Dion, dat ben ik. Ik ben het!
Stop! Wat doe je in mijn slaapkamer!?
-Waar is Nia? -Rustig maar.
Nia!
Waar is mijn zus?
Je zus...? Ze is hier niet.
Niemand is hier.
Nia!
Dion... Adem gewoon.
Wat gebeurt er met mij?
Ik weet niet hoeveel je herinnert.
Of ben je zelfs bewust van wat er nu gebeurt?
Wat herinner je precies?
Wat, herinner je?
Waarom ben je hier... in dit huis?
Ons huis is afgebrand.
Ik en Nia, we hebben deze plek.
Oké... Dion, ik heb gevreesd om dit aan jou uit te leggen.
–Jouw hele familie verbrandde die nacht. –Nee, dat weet ik.
Nee, iedereen.
Inclusief Nia.
Nee, nee, nee.
Nee, ze kan niet dood zijn. Ik was net bij haar. Geen kans.
-Kun je precies uitleggen waar het was? -Hier! In dit huis!
Dion... wil je weten wat er echt gebeurd is?
–Dat was wat... –Word wakker!
Nia.
Alsjeblieft, word wakker!
–Nia! –Ik wil dat je wakker wordt!
–Nia! –Dion, alsjeblieft.
Jeetje, ik weet niet wat ik moet doen.
Jeetje, alsjeblieft word wakker.
Jeetje.
Alsjeblieft word wakker. Ik wil dat je wakker wordt. Alsjeblieft!
Word wakker!
Oh, Nia!
Ben je oké?
Ja. Kom, laten we naar binnen gaan.
Moeten we hier niet over praten?
Of moeten we het onder de mat vegen?
Mij maakt het niet uit, het is jouw begrafenis.
Ik weet het niet.
Misschien heb ik gedroomd?
Ik denk dat het meer was dan een droom.
Wil je weten wat er echt gebeurde?
Je had een of andere vorm van nachtmerrie.
Bedankt trouwens.
En toen...
Ik dacht dat je wakker werd in een soort...
...mist.
Precies alsof je slaapwandelde, behalve dat...
dat deed je niet.
Het was alsof je sliep en tegelijkertijd wakker was.
Dus bleef ik proberen je wakker te maken en...
jij bleef maar mompelen over een of andere vrouw.
Die vrouw daar.
Ik heb visioenen van haar gehad.
We komen er later op terug... Ga door.
Laatst stond ze aan het voeteneind van het bed.
Ik was hier, maar tegelijkertijd was ik niet echt "hier".
Het was zo bekend, maar toch onbekend, Nia.
Ze zei...
Wat?
Het volgende dat ik me herinner is dat we buiten liepen.
Maar je weet dat dit echt is, toch?
Dit moment, met mij?
Ik weet hoe dit klinkt.
Ik geloof je. Ik weet alleen niet wat we nu moeten doen.
Heb je hulp nodig?
Wat?
Niks.
Dat is zij, toch? Is het de vrouw?
Nee, nee, nee.
-Kun je haar nu zien? -Nia, alsjeblieft...
-Ik wilde alleen maar... -Nia, stop!
Nee, het spijt me!
Het lijkt erop dat het weer aan het opklaren is, nietwaar?
Wat denk je van de Dodgers, meid?
Boucher slaat uit op de linkerhelft van het veld.
Het is aan de gang.
Ze gaan ervoor!
Oh, hij is weg. Het publiek is wild!
Nee, we moeten hierover praten.
Ik weet het. Ik bedoel...
Het gebeurt weer, toch?
–Nee... –Mama heeft alles uitgelegd.
Uitgelegd wat?
Het spijt me.
Nia?
Nia!
Nia, wat doe je? Wat is er aan de hand?
Je wilde niet met me praten. Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik wist niet wie ik anders moest bellen.
Dank je wel.
-Dion! Het is oké, ik ben het. -Nee, nee, nee.
Nia?
Nia!
–Ben je nog steeds hier? –En jij ook.
Ja, goedemorgen!
Goedemorgen?
–Is het morgen? –Nou, alleen in vergelijking met gisteren.
Koffie?
Ik moet de hele nacht weg geweest zijn?
Ja, het was een lange dag gisteren. Ik weet zeker dat je je rust nodig had.
Is er iets wat je me wilt vragen?
-Is dit therapie? -Nee, dat is het niet.
Maar, "dit hier" is het wel, ja.
Ok, laat me het uitleggen, Dion.
En als het op enig moment te veel zou voelen,
dan zeg je gewoon tegen mij dat ik moet stoppen.
Nadat je iedereen in de brand hebt verloren kreeg je een volledige...
Nou, we willen het niet meer zo noemen, maar.
Bij gebrek aan een betere term.
Je had een volledige ineenstorting.
Je raakte in een soort comateuze toestand.
En werd je hierheen gebracht voor revalidatie.
Met mij als jouw inwonende hulp en therapeut.
Sorry, wat onbeleefd van mij te zijn. Ik ben dokter Minos.
-En wat betreft waar je geweest bent. -Ik weet waar ik geweest ben.
Ok.
Wat doen we hier?
Grappig genoeg zit je al in mijn therapiestoel.
–Krijg nu geen ideeën. –Zou er niet van durven dromen.
Om eerlijk te zijn, gaat het hier grotendeels over.
Het bespreken van je gevoelens, je gedachten.
Laten we zeggen...
dat ik nieuwsgierig was om te horen wat je dacht over waar ik was geweest.
Ok, goed.
Hypothetisch.
Ok, hypothetisch.
Ik zou aannemen dat waar je was...was een vorm van "Dubbele boekhouding".
Of in een "derealisatie".
Dan heb je een realiteit gecreëerd in je eigen geest.
Een realiteit waarin je je veilig voelt.
Waar Nia niet ten onder ging en jullie in vrede konden leven.
Wetende dat je haar hebt gered en voor haar kon zorgen.
Je hebt het trauma gemaskeerd van wat er werkelijk is gebeurd.
Ik weet dat dit een buitengewone last moet zijn om te dragen.
Maar het eerste dat ik wil dat je begrijpt is dat,
niets van wat er gebeurde jouw schuld was.
Ik denk dat dat genoeg is voor vandaag.
Maar...waar ik was... met mijn zus.
Het voelde gewoon meer als thuis?
Ik bedoel, ik heb vroege herinneringen daar.
Terwijl hier... is er niets.
Nou, de geest is een krachtig gereedschap.
En nog krachtiger wanneer je je niet bewust bent van wat het onderbewustzijn doet.
Maar we moeten ervoor zorgen dat je begrijpt wat echt is en wat niet.
Stel je voor dat je voor een spiegel staat.
Je kijkt naar beneden en kunt jezelf en je omgeving zien.
Maar als je omhoog kijkt, zie je dezelfde ik en dezelfde omgeving in de spiegeling.
Het verschil is dat je weet dat waar je staat de werkelijkheid is
En hetgene waar je naar kijkt, is een spiegeling.
Maar hoe weet je dat je niet de spiegeling bent?
Er is iets wat ik denk dat kan helpen.
Als je dat wilt?
Hypnotherapie heft bewezen effectief te zijn
als het gaat om patiënten te helpen hun herinneringen terug te krijgen.
-Wacht even, wil je me hypnotiseren? -Ja.
Ik weet niet of ik wil dat je me laat blaffen als een hond.
Niets van dat alles.
Hypnose brengt je in een gecontroleerde en ontspannen gemoedstoestand,
waar we de mentale prestatie van je onderbewustzijn kunnen verhogen
en begin enkele van de herinneringen die je hebt terug te krijgen...
...verkeerd geplaatst.
Denk aan je onderbewustzijn als je "alziend oog".
Een deel van je geest dat altijd observeert en noteert
zelfs wanneer je bewuste zelf onbewust is.
Het probleem is dat je bewuste zelf
en je onderbewuste moeite hebben om met elkaar te communiceren.
Hypnose kan die communicatie verbeteren.
En hopelijk kunnen we teruggaan naar de herinneringen
die opgeslagen liggen in je onderbewustzijn
en ze naar de oppervlakte brengen zodat het weer bewuste herinneringen worden.
Ok.
Leun achterover en sluit je ogen.
Sluit helemaal af.
Haal diep adem.
En wanneer je uitademt, voel hoe je jeloslaat.
Ik zal aftellen van vijf naar één
en als ik dat doe, zul je voelen hoe je ontspanning verdiept.
Vijf. Mooi en comfortabel.
Je bent veilig hier. Je kunt loslaten.
Vier. Verdubbel of zelfs verdrievoudig je ontspanning.
Drie. Alles is nu vredig.
Twee. Ga nog dieper.
Een. Hier zijn we nu.
Je moet stoppen met zo tegen mij te doen.
Ik zei toch dat het goed zou komen.
Dion?
Wat doe je hier?
Ik zal natuurlijk voor je zorgen.
Dokter Minos?
Dion, ik ben het.
Je weet echt niet wie ik ben.
Toch?
Dion, kijk naar mij.
Ik ben het.
Weet je het echt niet?
Het is dokter Minos, mijn therapeut.
Ja, ok.
Ja, ze is dokter Minos, maar ze is niet jouw therapeut.
Ze heet Aria.
Jouw vrouw.
Nee.
Dion! Ben je ok?
Het is ok, kalmeer maar.
Dion, ik ga tellen van één, en als ik bij nummer vijf kom, word je wakker.
Eén. Beweeg je vingers en tenen.
Twee. Beweeg je handen en je vingers.
Drie. Veel energie keert terug naar het lichaam.
Vier. Je bent terug op deze plek. Deze tijd.
Vijf. Open je ogen.
Dion?
Dion!
Alles is in orde. Kijk naar mij!
Het is ok, het is ok. Kijk naar mij.
Aria.
Jij bent mijn vrouw.
Het is ok. Dit is een goed teken.
Ik... Ik weet het niet...
Het is ok. Neem de tijd die je nodig hebt.
Ik zal hier zijn wanneer je er klaar voor bent.
Heb je er iets op tegen als ik binnenkom?
Hoe waren we... als stel?
Ik ben bang dat het niet aan mij is om te zeggen.
Mijn herinneringen zijn mijn interpretatie van gebeurtenissen.
Het is gevaarlijk om jouw geheugen met mijn herinnering te vullen.
Uit angst om iets te implanteren wat jouw geest niet als waar beschouwt.
Een vals geheugen als zodanig.
Maar diep, diep van binnen... is alle waarheid die je nodig hebt.
Heb je dit allemaal gedaan, alleen voor mij?
Ik zag je vervagen...
En er was niets dat ik kon doen om te helpen.
En op een dag, zat je daar gewoon.
En bleef daar maar zitten.
Je was echt verloren in jezelf.
Er was een grens aan hoeveel ik kon verdragen.
En dus pakte ik alles wat we hadden en bracht je hierheen.
Om je weg te halen van alles.
Om opnieuw te beginnen.
Start het genezingsproces.
Het spijt me...
Nee, stop.
Alles komt terug met de tijd.
Maar op dit moment lijkt genezing niet ons enige doel te zijn.
We moeten je hier vasthouden, in deze realiteit.
En voorkomen dat je wegzakt in de wereld die je geest heeft gecreëerd.
Hoe?
Het is aan mij om me daar zorgen over te maken.
Ik denk dat hypnotherapie voorlopig van de agenda is verdwenen.
Ik verloor je bijna daar.
Plaats alle gevoelens van woede, angst, zorgen
in het midden van je maag.
En hecht deze gevoelens
aan de energie die nu opstijgt langzaam door je lichaam gaat.
En als je uitademt, voel hoe deze gevoelens vervliegen.
Wanneer je eindelijk die energie loslaat.
Zijn je ogen open of niet?
Nee. Nee, nee, nee. Ga door, dit is goed.
Dion, meditatie gaat niet over je ogen sluiten.
Het gaat erom in totale controle te zijn
over je geest, je lichaam, en ziel.
Met andere woorden, als je gelooft in de ziel?
Je hoeft niet te antwoorden als je dat niet wilt.
Maar wat jou betreft, heeft Nia overleefd?
Luister, wat mij betreft kan dit een valse realiteit zijn.
Misschien ben je gewoon een projectie van mijn fantasie.
-Nee, ik meen het echt! -Dat weet ik zeker.
En wie kan zeggen dat je het mis hebt, toch?
Jij.
Nee, luister.
Ik denk dat ik begin te beseffen dat deze andere realiteit niet echt is.
En het is waarschijnlijk niet goed voor mij om daar tijd door te brengen.
Maar...als jij ergens had,
waar je je dierbaren kon bezoeken die heengegaan waren.
-Zou je daar niet willen zijn dan? -Ja.
Ik denk dat dat mijn strijd is.
Als deze andere wereld bestaat, alleen in mijn geest.
Nia is daar en de hele tragedie niet heeft plaatsgevonden.
Waarom zou ik hier willen zijn?
Omdat je moet.
Jij moet hier in de realiteit zijn en je problemen recht in de ogen kijken.
Ik begrijp wat je voelt, dat doe ik.
Maar het getuigt alleen maar van onwetendheid is geluk.
Je lichaam zonder je geest is slechts mechanica.
En je lichaam is hier... in deze wereld.
En als je geest en je lichaam
niet verbonden zijn en leven in een echte wereld met echte mensen.
Wat zou je dan zijn?
Gelukkig.
–Het spijt me, ik wilde niet... –Het is oké.
Nia, kijk naar hem. Hij heeft hulp nodig!
Hij heeft dit eerder gedaan. Hij zal terugkomen. Gewoon wachten.
Wat als hij dat niet doet? Wat gebeurt er dan?
Hij komt terug! Wees alsjeblieft geduldig!
Alsjeblieft, neem hem niet van me weg.
Is dat waar het om gaat?
Het is zo egoïstisch.
Maak je je geen zorgen over hoe dit hem beïnvloedt?
Hoe het ons beïnvloedt?
–Nu is het genoeg. Ik bel een ambulance. –Nee.
Alsjeblieft.
Mama!
Nee!
Dion!
Ben je ok?
Noemde ze je "mama"?
Aria, ze noemde je... mama.
Wat?
Ze is onze dochter.
Nee.
Nee, nee.
Nee, dat kan ze niet zijn...
Ze is mijn zus.
Denk na, Dion. Denk er goed over na.
Wat herinner je je eigenlijk?
Ik herinner me zeker...
Ik herinner me dat ik haar vasthield toen ze geboren werd.
Was je aanwezig bij de geboorte van je eigen zus?
Het is gebruikelijk dat broers en zussen de rol van de ouders op zich nemen.
Maar is dat waar het om gaat?
Een vaderfiguur, misschien?
Je hebt tegen me gelogen.
-Nee. Nee, Dion, ik heb nooit... -Wat heb je nog meer voor me verborgen?
-Ik moet haar ontmoeten. -Dion, nee.
-Ik moet haar ontmoeten! -Dion, kijk naar mij!
Nia is weg. Je kunt niet met haar praten.
-Nee, nee, nee. Je hebt het mis, ze leeft. -Waar, in je hoofd?
Het is niet Nia. Het is jouw projectie.
Een herinnering die niet echt is.
Die plek is niet echt. Dit met mij, dit is echt!
Alsjeblieft, Dion. Blijf hier bij mij.
In deze realiteit kunnen we ons er doorheen slaan.
En hoe denk je haar überhaupt te ontmoeten?
Het is niet mogelijk om de overgang te controleren.
Maar jij kunt het controleren.
-Wat? -Door hypnose.
Nee, dat is geen optie.
–Maar het werkte, Aria. –Nee! Ik verloor je bijna!
Ik neem dat risico niet opnieuw. Dat doe ik niet, Dion.
Aria!
-Aria, stop! -Nee, jij moet stoppen!
Alles wat ik heb gedaan. Alles wat ik heb doorstaan was om jou te helpen.
Misschien herinner je me niet, maar ik herinner jou.
En ik heb je hier en nu nodig en niet weg
naar een andere wereld wanneer deze te moeilijk wordt.
Ik wil dat je begint in te zien dat die andere wereld niet echt is.
Je kunt het niet gebruiken om alles op te lossen!
Ik ben hier. Dat ben ik altijd geweest
en ik zal er altijd zijn om je te helpen.
Maar ik ben je al te vaak kwijtgeraakt en zal je niet terugsturen
daarheen alleen om je opnieuw te verliezen.
-Luister, Aria. -Stop.
Kom met me mee.
Het laatste wat ik wil is om je terug te sturen.
Hypnose lijkt een toegangspoort te zijn tot die andere wereld.
Het kan erg gevaarlijk zijn.
Maar...als dat is wat je wilt... heb je nu de kans om te vertellen waarom.
Je zegt dat ik je niet herinner.
Maar dat doe ik.
Misschien herinner ik me niet onze eerste ontmoeting, of onze eerste kus...
Maar ik herinner me elk moment dat we hier hebben doorgebracht.
Misschien wel deze hele dissociatieve puinhoop...
Misschien is die permanent.
En je bent mij verloren. Je hebt de oude Dion voor altijd verloren.
Maar stel je voor dat het daar niet over gaat?
Stel je voor dat deze nieuwe wereld een deel van mij is?
Een deel van wie ik ben geworden?
Elke keer dat ik daar ben, is er iets dat me dwingt te herinneren
en dwingt die herinneringen naar het oppervlak van mijn geest.
Herinneringen die geen betekenis hebben, maar... Ik weet het niet.
Misschien krijgen ze betekenis met de tijd.
Er moet een reden zijn geweest waarom
mijn geest deze wereld heeft gecreëerd en alles erin heeft geplaatst.
Waarom zouden we het van mij afnemen?
Ik... Ik denk gewoon na.
Als ik terug kon gaan en Nia nog een laatste keer kon ontmoeten...
...misschien zou dat iets aanwakkeren
in een diepe, donkere hoek van mijn geest...
Het zou me misschien helpen herinneren en enkele van deze vragen beantwoorden.
Het is misschien maar onzin, maar dat is wat ik denk.
Ok.
Hoe vreemd het ook klinkt, ik ben het met je eens.
Ik geloof dat deze andere wereld een deel van jou is.
Ik geloof ook dat het een parasite is, die leven zuigt uit jouw innerlijk.
Ik denk dat je vrede moet sluiten, voordat we het verwijderen.
En de wond voorgoed sluiten.
Ik ga alleen akkoord onder één voorwaarde.
Er moet een afscheid zijn.
Als je echt gelooft
dat een bezoek daar iets zal doen herleven van een lang verloren herinnering.
Dan ben ik bereid te helpen.
Maar dit is de laatste keer.
Je kunt niet vertrouwen op een fantasiewereld om je problemen op te lossen.
Ik wil dat je het behandelt als een soort afsluiting.
Ok.
Zodra ik je weer in dezelfde nood zie als eerder,
kom ik onmiddellijk naar je toe.
Oke.
Als dit werkt... zal het je onmeetbare pijn bezorgen.
Ik weet het.
Ok.
Leg je hoofd achterover en sluit je ogen.
Haal diep adem.
En als je uitademt, voel hoe je volledig ontspant.
Ik zal aftellen van vijf naar één.
Terwijl ik dat doe, zul je voelen hoe je ontspanning verdiept.
Mama!
Papa?
Ik weet het.
-Sorry... -Het is ok.
Dion!
-Mama? -Mijn jongen!
Papa!
Nee, wacht, wacht. Het lukt niet.
Nee, nee.
Hoe...?
Jullie zijn toch dood.
-Wat? -Dood?
Dion!
Luister naar me, ze zijn niet echt.
Het gebeurt in je geest. Alsjeblieft, kom terug hier.
Het is ok, mijn zoon. We hebben lang naar je gezocht.
Ga met ons mee naar buiten zodat we dit kunnen bespreken.
Maar hoe hebben jullie...?
Is Nia bij jullie?
-Kom naar buiten dan kunnen we praten. -Is Nia bij jullie?
Jongen... Wie is Nia?
Slaap!
Achteruit!
Aria, alsjeblieft...
Laat hem los zodat we hierover kunnen praten.
Nee! Ik deed dit voor jou, Dion.
Ik deed dit voor ons.
We hadden zo gelukkig kunnen zijn.
-Aria, luister. -Ik ben sorry.
Het spijt me zo.
Ik wilde gewoon dat je van me zou houden.
We waren zo jong.
We waren slechts twee jaar samen, maar ik wilde zoveel meer voor ons.
En toen verliet je me.
Ik kon het niet verdragen om je te verliezen.
Ik wist dat ik alleen niet genoeg voor jou was.
Je stemde ermee in om me hier te ontmoeten een weekend en te werken aan onze relatie.
Ik wist dat we een leven samen konden hebben
als je het maar echt kon ervaren.
Dan zou je geloven in het idee van "ons".
Ik breng je in een langdurige toestand van diepe hypnose.
Implanteert valse herinneringen die zouden helpen
onze potentie samen te zien.
Creëer een wereld vol mogelijkheden.
Ons gelukkig huwelijk dat achtergelaten werd na de dood
van een dochter en jouw ouders.
Zodat we een nieuw leven konden beginnen en alles wat verloren was herstellen.
Maar toen je wakker werd, kon ik niet begrijpen waar het misging.
Je geest verwierp de realiteit die ik je zo wanhopig probeerde te laten geloven
en alles werd verkeerd begrepen.
Een dochter, die je beschouwde als een zus
en geen herinnering aan mezelf of onze relatie.
En zo ging ik verder met jou te werken.
Ik greep de kans om je in hypnose te brengen en het geheugen in je te corrigeren.
Langzaam begon het te klikken.
Toen je me je vrouw noemde kon ik nauwelijks ademen.
En de onthulling dat Nia jouw dochter was was alles wat ik ooit voor ons gewenst heb.
En toen je haar eindelijk wilde zien wist ik dat je begon te geloven.
Maar...
En, Nia?
Gewoon een personage dat ik heb gecreëerd.
Om je te helpen zien hoe het had kunnen zijn.
Ik moest je laten geloven dat we een familie hadden.
Na het verlies van een kind, konden we het opnieuw proberen.
Opnieuw beginnen. We zouden alles hebben gehad wat we ooit hadden gewild.
Ga alsjeblieft.
Ik wou dat dingen anders waren gelopen.
Ik weet dat er geen toekomst voor ons is nu.
Ik wilde gewoon dat je wist hoeveel ik van je hield.
-Ben je klaar om te gaan? -Ja, bijna.
Papa.
Ik mis haar.
Aria?
Oh.
Ik heb zelfs geen foto van haar, weet je?
Alleen herinneringen.
Herinneringen aan iets dat nooit is gebeurd..
Mijn zoon, ik weet het, maar...de herinneringen zullen vervagen met de tijd.
Zoals zoveel mensen die komen en gaan in ons leven.
Neem alle tijd die je nodig hebt.
Dion!
Mama? Papa? Jullie zijn toch dood?
Dion, luister naar me.
Ze zijn niet echt. Dit is gecreëerd in jouw innerlijk.
Kom alsjeblieft terug.
Slaap!
Ik wilde dat je zou geloven dat we een familie hadden.
Na het verliezen van een kind, konden we het opnieuw proberen!
We zouden alles hebben wat we ooit hadden gewild.
-En, Nia? -Gewoon een personage dat ik heb gecreëerd.
Dion!
Ik heb dit voor jou gedaan.
Je zus? Ze is er niet. Niemand is hier.
Ik heb dit voor ons gedaan!
Diep van binnen ligt alle waarheid die je nodig hebt.