Anteriormente en Amigas a morte…
Cal é o plan?
Vou matar a Ana.
Tac.
Arranca o coche! Evacuarán por atrás!
Despois devolverei o diñeiro e afastareime de Debbie canto poida.
Pode explicar a súa solicitude do despacho de avogados de Nova York?
Eliminei o correo electrónico no que lle ofrecen o traballo.
Debbie!
Coñezo un sitio en Camboxa.
Significa "afastado e difícil de ver".
Ven comigo.
Para o coche!
Veña, faino! Faino, Sam!
Que escapa!
Representa un problema o vínculo emocional?
Con ela?
En absoluto.
Quen é ela?
Unha asasina.
LONDRES
Máis de 12 membros do Parlamento foron chamados a declarar
sobre acusacións de corrupción,
aceptación de subornos a fin de bloquear a lei de transporte
a petición de Ergon Kreshnik, líder dunha banda criminal albanesa,
asasinado en Suíza esta mesma semana.
O primeiro ministro gabou a policía
e cualificou a situación de "mancha na política británica".
Sigue coa cámara!
- Aí está! - Máis xornalistas.
Debería tapar a cara? A xente fai iso?
- David. - Ou parecerei máis culpable?
- Sorrío? Iso non tería sentido. - Velaí está! Veña!
Debbie, non podo facelo sen ti, necesítote!
Sabes o que, David?
Vai á merda.
David!
Anímate.
Sen escenas.
Debbie!
Señora Claybourne.
Premendo este botón pode oílo.
Non necesito oílo, sei o que está dicindo.
Boas novas.
Queda libre de cargos.
Descoñecía as actividades de David.
E o pasaporte?
Dalgún xeito desapareceu do arquivo de probas.
Pode marchar.
Cremos que os albaneses xa non serán unha ameaza,
pero podemos mandar seguridade ao seu domicilio para protexela.
Estou farta de que me protexan.
Debbie?
En Xenebra dixo da súa amiga…
Non é a miña amiga.
E iso é todo o que direi.
O nervio óptico está normal.
Eses puntos son bos. Quen os fixo?
Un tipo en Mónaco.
Está morto.
Dáme a alta, debo atopar a Redback.
Estarei encantado de darche a alta para que te incorpores
en tres semanas.
Dúas semanas.
Tes a alta. Estás perfecta.
Podes marchar, Whiptail.
BORRANDO SUXEITO
COMPLETADO
REXEITADA SAM
Q, feliz aniversario.
Q, feliz…
"Miña Queenie.
Cada ano escribo esta carta, e cada ano espero que nunca a leas.
A vida de todo fillo está ditada polas decisións do proxenitor,
e as miñas non foron boas.
Pero quero que saibas que te quixen máis que a nada neste mundo.
Aquí hai cartos abondos
e identidades abondas para que empeces de novo.
Marcha lonxe de aquí.
Debíache unha vida mellor…
PARTIDA DE NACEMENTO
…e tamén a verdade.
Aquí tes todas as respostas.
Quérote.
Mamá."
Manda carallo.
Vale.
Ola. Síntoo, está pechado.
Que sitio tan bonito.
- Díxenlle que está pechado. - Son zapateiros?
Reparan calzado.
Desculpe, o meu inglés… Perdoe.
Pero esa palabra
non se usa tamén para referirse a quen falsifica pasaportes?
Que quere?
Interpol.
Quero respostas.
Que facía en Xenebra?
En Xenebra?
Nunca estiven en Xenebra. Pero encantaríame ir algún día.
Si que estivo.
E rastrexámola ata aquí,
onde crean documentos ilegais.
E se tivese que apostar, apostaría a que fixeron estes.
Mire, non sei de que me está a falar.
Podo repararlle eses zapatos tan feos
ou pode ir tomar polo cu.
Se hai algo que queira contarme,
déixolle o meu número.
E gústanme os meus zapatos.
Calidade francesa.
AMIGAS A MORTE
Macallan 35 anos,
cun cubo de xeo.
Non se toma así, pero é como che gusta.
Merquei ese whisky o ano que te recrutei.
É unha das máis prezadas posesións.
Dáme o expediente.
Isto é todo o que teño sobre Redback.
Nunca abrira un encargo no que o obxectivo é un dos meus.
Acaba con isto.
Completa a misión e volve.
Ti e mais eu volveremos ser un equipo.
Londres acabouse, a miña tapadeira descubriuse.
Necesito un traslado.
Judith Burton morreu.
E Debbie Claybourne?
Iso acabouse.
David!
Vai abrir!
David!
Perdoa, tiña que ser unha sorpresa.
O que?
- Debbie, ola! - Invitaches as do club de lectura?
- Encántache. - Non queremos molestar.
- Toca club. - Para animarte.
- Levas días na cama. - Porque segues aquí.
- Non podo marchar. - Supoñíase
que non vivirías na miña casa.
- É a nosa casa, e pensei… - O que?
Que ao estar atrapados querería volver contigo?
Que cociñar un día compensaría o que fixeches?
Podemos marchar.
- Non as atenderei. - Viñeron por ti,
para que non pases soa por isto.
Cres que poden axudar?
- O biscoito. - É mal momento, Debbie?
- Podemos marchar. - Ti non fas biscoito.
Ben, quen quere empezar?
Non me gusta o club de lectura.
Nunca me gustou.
Non leo os libros.
Creo que escolledes libros malísimos.
Foi o irmán?
Si.
Un whisky, Debbie?
Ti non bebes whisky.
Non sabedes nada de min.
Probei a cocaína.
Onde está?
Non, non podes pasar, ela non quere verte!
- Fóra. - Debbie.
Non quero oílo.
Fóra…
- de aquí. - Marcho.
- Nunca me volverás ver. - Ben.
- Tes que escoitar algo. - "Tes que"?
"Tes que". O certo é que non.
Non teño que facer nada que non queira.
Nin seguirlle a corrente a este incompetente
e os seus patéticos intentos de cociñar!
Nin finxir que lin ese estúpido libro
nin escoitarte mentres te arrastras pedíndome perdón.
- Fóra. - Non.
Vale! Pois marcho eu.
Debbie.
Arrea.
Debbie, espera! Debbie.
Por amor de Deus. Debbie, espera!
Vai á merda, David.
Xa que me vas odiar igual, teño cousas que dicirche…
Máis? Teño que escoitar máis opinións sobre min?
Máis adxectivos sobre ser unha corrente e aburrida muller de mediana idade?
Mentía! Tiña que dicilo para protexerte.
E eliminar a oferta de traballo era para protexerme?
Iso fíxeno para protexerme eu.
Acababa de facer unha cousa terrible,
e non podía soportar a idea de que me deixases. Así que… si.
Si, elimineino. E asegúroche que me arrepentirei toda a vida.
Foi un traballo e só unha vez.
Conseguinche moitas ofertas.
- Mellores. - Fuches ti?
Si, fun eu!
- E non aceptaches ningunha! - Porque non estaba cualificada
para ningún dos postos e non era bo momento.
A carreira de David, a marcha dos nenos…
Viches? Sempre fas iso!
Buscas escusas. Por iso vin hoxe aquí.
Porque non serei a túa seguinte escusa.
Non quero que este odio que sentes por min sexa un lastre para ti.
Judith, non entendes que me arrebataches os meus soños?
Non fixen tal! Fuches ti! Ti renunciaches aos teus soños.
Só quero que creas en ti tanto como creo eu, porque es brillante
e podes facer o que te propoñas
se deixas de ser tan covarde.
Sabes o que?
Conteillo á Interpol.
Conteilles como gañas a vida.
Que fixeches que?
Si, mira que valente son.
Agora dime, como senta
que alguén a quen queres e en quen confías
faga algo que doe tantísimo ás túas costas?
Como senta?
De acordo, Deb.
Non pasa nada, porque…
Nada disto importa xa, porque marcho.
Marcho.
- Judith Burton deixará de existir. - Judith Burton nunca existiu!
Non é real! Así que escolle outro nome.
Busca outra parva a quen convencer de que é a túa mellor amiga.
Esa parte era real… para min.
Cando che dixen que te quería era certo.
Ti non sabes querer, non sabes nada diso.
Porque se basea na sinceridade.
E non hai nada de real nin sincero en ti.
Sabes que iso non é xusto.
Pois dispárame.
WILLIAMS E FILLA ZAPATEIRAS
PECHADO DESCULPEN
Aquí hai cartos abondos
e identidades abondas para que empeces de novo.
Marcha lonxe de aquí.
Ola, Victoria.
Aquí tes todas as respostas.
Xa estou.
- Preparada? - Preparada.
Esta é a última gravación que puiden atopar de Redback
cando abandonou a escena.
Diríxese cara a ese túnel, pero non chega a saír.
Rastrexei as tres saídas sen éxito.
Unha vez que entra no túnel, desaparece.
Vou usando literalmente todos os nosos programas,
pero ata agora non a atopei.
Xa, así nunca conseguiremos atopala,
a menos que ela queira.
Debemos usar métodos analóxicos e ser máis listos ca ela.
Sam, necesito todo canto poidas atopar.
Cada arquivo, cada lesión, cada misión. Necesítoo todo.
Oín que te trasladan.
Aquí non me queda nada.
Xa, eu tamén marcho.
Dixéchesllo a el?
Non, marcho e punto.
A onde vas?
- Pensaba en ir… - Non mo digas.
Non llo digas a ninguén. E logo non che ensinei nada?
Ensináchesme a romper as regras.
Non, en serio, Sam…
marcha e nunca mires atrás, oíches?
Nunca teñas ninguén por quen volver. El tiña razón.
Non podes facer isto e amar.
Xa, pois…
escollo amar alguén.
Ben feito, rapaz.
Quen é?
Debbie?
Atopei esta estupenda botella de viño
e pareceume que non debía beber soa.
É posible que xa catase a mercancía.
Perdoa, teño calor, moita calor.
Perdoa, si? Non sei por que vin aquí,
e parecía tan boa idea de camiño…
- Bebe algo. - Foi unha mala idea.
Ten, isto axudará.
Grazas.
De nada.
Crin que sería vodka.
Vodka por que?
Non é o que beben os inspectores con encanto á noite no cuarto?
Cres que teño encanto?
Moito encanto.
Vaia… entón estás bébeda de verdade.
Non estou tan bébeda como parece, só me sinto moi perdida.
Había unha persoa na miña vida…
ela era o meu norte, e xa non está, e…
non sei se estou arriba ou abaixo.
O norte e arriba son cousas distintas.
Os homes e as orientacións.
É unha metáfora de que estou soa.
Entón, se cadra…
terás que ser o teu propio norte.
Iso parece moi difícil.
Ás veces será, si, pero verás,
ao non saber onde está o norte podes decidir
que camiño queres seguir ou quen queres ser.
Iso é…
Iso é melindroso.
Pero gústame.
Sigue falando con ese acento tan doce.
Vale, eu seguirei falando, e ti podes chorar se queres.
Non quero chorar.
Quero sexo.
Pero non o imos facer, non si?
Non, esta noite creo que non.
Deus.
Que o demo me leve.
Ai, Deus.
Sérveche un Toblerone?
De que sabor?
Con leite.
Vale.
Atopei algo no expediente dela.
A data debe estar mal.
Empezou con 15 anos?
Non, está ben.
Queres dicir que adestraban rapaces?
Moldeábannos.
Creábannos para cambiar o mundo. O director escollíanos especialmente.
Catro minutos 38, catro minutos 17. Que é todo isto?
As probas de resistencia dela.
Canto aguanta sen respirar baixo a auga,
- canto aguanta no frío. - Whiptail, isto…
Isto é…
Con isto non abonda, Sam, necesito que atopes o expediente orixinal.
Cal é o seu nome real? Quen era antes de ser Redback?
Non hai nada. Antes non existe.
Ten quince anos e non hai máis.
Se hai algún rexistro dela anterior, nós non o temos.
Non, pero sei onde está.
Deus. Ao final…?
Seica si…
Comemos todo o Toblerone.
- Teño que saír de aquí. - Espera.
Se queres podemos almorzar, ou podo acompañarte á casa ou…
Non.
Que é todo isto?
De verdade é ela? De onde o sacaches?
Metín a foto nun programa de rexuvenecemento e busqueina no sistema.
E atopeina. Mira.
Criouse nun orfanato,
e parece que a adoptaron e que despois a devolveron.
Devolvérona? Quen devolve un neno?
Non o sei, pero logo da adopción volveu ao orfanato
e uns seis meses despois…
Que?
Morreu.
Imaxino que finxiron a súa morte. Mira o certificado de defunción.
Querían que parecese que morrera.
- Agarda. - Que?
Tes que destruír todo iso e non pescudar nunca máis.
- Prométemo, porque eles… - Quen son "eles"?
Non direi unha palabra máis. Marcho.
Debbie, sei que intentas protexela.
Non intento protexela a ela.
Intento protexerte a ti.
Non pescudes máis.
CAMPO DE ADESTRAMENTO DA AXENCIA
PROHIBIDO ENTRAR SEN AUTORIZACIÓN
Non quero adoptarte. Ofrézoche unha bolsa de estudos.
Para que?
Programa vocacional para nenos superdotados.
Haberá adestramento deportivo intensivo,
idiomas, novos métodos didácticos, disciplina.
Veña, Whiptail, dálle.
Moi ben, Whiptail, moi ben!
Que máis che ensinaron?
Ensinábannos a loitar debaixo da auga.
E non tiñas medo?
Non.
Sentíame xenial.
Coma na casa.
O tempo a bater é 4 minutos e 14 segundos. Reduce o ritmo cardíaco e concéntrate.
Bloquea todo o demais.
Onde estamos?
Aquí enterras quen eras.
Convérteste en quen es.
Pono todo aí.
Todo o que eras antes.
Pono aí.
O antes non existe.
1 DE XUÑO 1993 ARABELLA JANSEN
Devolvérona?
ADOPTADA DEVOLTA
Teño entendido que te…
devolveron.
Facerlle iso a un neno é algo imperdoable.
No meu programa, nunca devolvemos a ninguén.
Non!
ADOPTADA DEVOLTA
Devolvéronnos a todos.
ADOPTADA DEVOLTA
Arrea, que boa es.
Sabíalo?
Que fixo que nos adoptasen e nos devolvesen?
Non.
Descubrino hai un par de meses.
Impacta moito a verdade sobre papá, eh?
É un monstro.
Eu non usaría a palabra "monstro". Gañas a vida matando xente.
El é a razón pola que o fago.
Ese é o teu problema.
Nunca cres que é culpa túa.
Devolvernos facíanos maleables,
desesperados por agradar e temorosos ao apego emocional.
El escolleunos para que nos devolvesen.
Xa eramos así.
Somos asasinas.
Non me parezo en nada a ti.
Es idéntica a min.
Dis que é por un ben maior, pero gústache facelo.
Isto rematou, Ana.
Abaixo.
No ring de combate.
Ti e mais eu.
Vaia, fixo efecto antes do que pensaba.
Botei a toxina nas madeiras
porque sabía que as tocarías.
Coa madeira nunca se sabe se acertaches coa dose.
NÚMERO DESCOÑECIDO
- Diga? - Ola, Sam.
Estiven esperando a túa chamada.
Pensei que tiñamos algo. Igual só significou máis para min.
- Que queres? - De ti? Nada.
Xa cumpriches a túa función. Pásamo.
Non cho penso pasar.
Téñoa.
Di "ola", Whiptail.
Que che dean.
Que che dean!
Está un pouco irritable debido a unha reacción forte
a unhas drogas bastante experimentais.
Pásamo, seguro que ten tempo para a súa mellor axente.
É ela.
É Redback.
Ola, Ana.
Jack, canto tempo.
Chamaba para dicirche que o sei todo.
Que o xogo sempre estivo amañado.
Que fixeches que nos adoptasen e que nos devolvesen.
Estar obsesionada coa vinganza é moi produtivo.
Fas un lote de cousas.
Que queres, Ana?
Darche a elixir.
Teño a Whiptail.
Podo marchar agora mesmo sen tocarlle un pelo da cabeza.
Pois fai iso.
Non escoitaches a opción.
Se vive,
eu destrúo canto construíches, ladrillo a ladrillo.
Reduzo a túa organización a cinsas ou…
pronuncias as palabras,
pídesme que a mate,
isto acaba agora mesmo
e eu desaparezo.
Nin máis cadáveres nin máis atención, o teu legado sobrevive.
Escolle ti.
Ela ou a Axencia.
Fala, Jack.
Necesita oír como a traizoa papá.
Vive segundo as regras que nos impós.
Nada de vínculos emocionais.
Escolle.
Mátaa.
Mata a Whiptail.
Escollo iso.
Como queiras, está feito.
Levareina á casa.
Onde pertence.
Xa vou!
Debbie, son Sam! Teño que falar contigo.
- Ola, teño que falar contigo. - Sam.
Sam, se te mandou de recadeiro, non teño nada que dicir.
Debbie, tena Ana e vai matala.
Como que a ten?
Drogouna, parecía que a tiña atada.
Só ti sabes onde pode estar.
- Non sei dela. - Por favor.
Ana díxolle ao director que a levaba á casa.
Eu non sei onde é esa "casa", por favor.
Vai morrer.
Onde é a súa "casa", Debbie?
Que divertido, eh?
É un neurosupresor.
Non está regulado, descoñezo os efectos secundarios.
Impide falar, moverse e ver.
Tranquila, o efecto marcha en dúas horas.
Quero que o sintas todo.
Baixaches algunha vez aquí?
Sempre me agochaba aquí.
Cando tiñan as caldeiras acesas, pero agora vai frío.
Coma se nunca volveses sentir calor,
coma a desesperación calando os ósos.
Que? Queres dicir algo?
Tanto me ten.
Acabouse, entre ti e mais eu.
Aquí era onde tiña que rematar.
Aquí é onde todo comezou.
Non quero matarte.
Quero que saibas o que se sente estando completa e totalmente soa.
A túa amiga non te quere, o director non te quere,
non virá ninguén.
Había un médico na cela do lado no cárcere, falangueiro.
Axudoume a preparar isto.
Canto tempo podes manter viva unha persoa,
soa, na escuridade, sen poder moverse, pero completa e totalmente esperta.
Selei a caldeira.
Todo o aire e o alimento entrará por eses tubos.
Creo que temos un par de aniños por diante.
Imaxínao.
OSÍXENO
- Ola? - Judith?
Whiptail?
PASAPORTE
Aquí é onde vive?
É.
Que outro sitio pode ser a "casa"?
Ten que haber algo, Debbie.
Algunha pista, algunha cousa persoal.
Busquei e non hai nada.
Non é unha persoa.
É isto.
Ai, meu Deus.
FAMILIA
TÍA JUDITH
PARA J DE D AS NOSAS CANCIÓNS
Fíxena para ti.
Isto que é?
Esta é ela, Sam.
A de verdade.
Temos que descubrir onde é a "casa".
Aquí ten que haber algo.
CONFIDENCIAL
- Ai, Deus. - Que?
Mira que nova é aquí.
Son ela e o director no antigo centro de adestramento.
Fomos a unha academia de adestramento.
Sentíame xenial.
Coma na casa.
Sam, é isto.
Para ela esta é a súa "casa".
Imos por ela.
Merda!
Que? Quen é esa?
A Interpol. Vainos seguir en canto saiamos co coche de aquí.
Sabes como gañaba a vida?
Non.
Con ela, parezo o mesmo ca ela.
Unha muller aburrida e normal de mediana idade.
Debbie!
Judith Burton nunca existiu!
Non é real!
Mátaa.
Mata a Whiptail.
Escollo iso.
A túa amiga non te quere,
o director non te quere.
Non virá ninguén.
Cal é o plan, nena?
Desconectarei o osíxeno.
E despois que? Tes…
algún gran plan de fuga?
Iso é todo.
Acabarase e morrerei.
Non me deixes aquí soa, non podo sobrevivir a isto.
Judith!
Queres pasar?
É a miña mellor amiga.
Quérote.
Perdoa.
- Si, por favor. - Cóntame.
Judith.
Judith, son eu.
- Debbie. - Son eu.
Debbie.
Estás a salvo. Estou aquí.
Estou aquí, Judith.
Podes ver algo?
A verdade é que non.
Viñeches.
Claro que vin.
O que dixen e fixen,
síntoo moito.
Si, vas necesitar moita terapia psicolóxica.
Xa o sei.
E alí estarei.
Non te deixarei.
Que demo foi iso?
Deus, é ela.
Ola, son eu.
Non vai parar. Nunca vai parar.
Non é túa, maldita psicópata!
Agárrate!
Debbie, escóitame ben.
Detrás hai armas.
- Que? - Debaixo do asento!
- O asento? - Debaixo.
- Suxeita! - Non podo conducir. Non vexo!
Tampouco podes disparar, hai que improvisar!
- Trae. - Deus!
Vale.
- Preparada? - Si.
- Xa! - A miña perna!
Perdón!
Debbie, que fago?
- Ei! - Conduce en liña recta.
- En liña recta. - Si.
- Vale. - É a caixa negra.
Todas as caixas son negras!
- Trae a caixa negra! - Vale!
Quere levarnos ao precipicio.
- Trae a pistola! Ti dáma. - Vale.
Non é unha pistola, é un arpón.
Disparareille con isto.
E de que nos vai servir? Iso átanos a ela!
Lévao ao precipicio, Judith. Vale?
- Quérote. - E eu a ti.
Salta!
Ben.
Vamos.
Que? A onde imos?
Buscar un corpo. Non penso volver pasar por isto.
Para que imos baixar? Logo imos ter que subir.
Si.
Necesito estar ben segura
de que Redbone ou como se chame non volve aparecer.
INACTIVA WHIPTAIL
Vas a algures, Sam?
Non, só…
recollía a mesa, señor.
Valoro moito a lealdade na miña Axencia.
Claro, señor.
Ninguén entra á forza no meu despacho, ninguén me mente
e, sobre todo,
ninguén marcha.
Ti, Sam, fixeches as tres cousas,
o cal me deixa cunha decisión que tomar acerca do teu futuro.
Vémonos mañá, Sam.
Señor.
Vémonos mañá,
porque quero presentarte a nosa nova axente.
Creo que xa vos coñecedes.
Comeza o adestramento
e non se me ocorre ninguén mellor para ocuparse
e guiala a través do proceso.
Podes ocuparte?
Iso é todo, Sam.
Si, estou dentro.
Imos destruír ese cabrón.
MUDANZAS
- A última? - Si, a última.
Síntoo.
Ben.
Eu tamén.
Sorte no cárcere.
FACULTADE DE YALE DEBORAH OWENS - DOUTORA EN LEIS
Déanos dúas semanas e será toda súa.
Ben.
DEBORAH CLAYBOURNE AVOGADA
Acordamos que irías de incógnito.
Vou de incógnito.
Ese sombreiro é rechamangueiro.
Non é rechamangueiro, é estupendo.
"Non máis grande ca o Mauretania."
De verdade o vas facer? Dúas semanas sen plans?
Só o Pase Interrail e algúns grandes soños.
E ti?
Camboxa.
Vou ver se atopo esa illa afastada que é difícil de ver.
Como me poño en contacto contigo?
Encargueillo a Queenie.
PASAPORTE
Boa elección de nome.
Un novo alias.
- Seguro. É bo. - Non é un alias.
É o meu nome real.
Creo que debo intentar descubrir quen son de verdade.
Un pracer coñecerte.
Igualmente.
Queren tomar algo?
Whisky, por favor.
- Que sexan dous. - Claro.
Grazas.
De nada.
Grazas.
Señora?
Téñoas.
Señor, estou en posición.
Entro en acción, camarada xeneral?
Entendido.
Polas novas aventuras.
Isto acaba de empezar.
Subtítulos: Beatriz Rivas Pazos
Supervisora creativa: María Suárez