(ความเดิมในสไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก)
นั่นอะไร
มันจะเปลี่ยนพวกยอดมนุษย์ ให้กลายเป็นไอ้กระจอกเดินดิน
นายซึมเศร้าตั้งแต่วันที่รูบี้เสียไป
นายไม่เคยหยุดหาเรื่องใส่ตัว
นี่น่ะโอกาสที่นายจะหยุดหาเรื่องซะที
ฉันต้องฉีดให้ทุกคน
พอทุกคนหายดีแล้วก็ถึงตาฉัน
จะไม่มีทหารผ่านศึกที่ต้องเจ็บป่วยอีก
ไม่มีใครต้องทรมานอีก และจะไม่มีไอ้แมงมุมอีกแล้ว
นี่มันอะไรกัน
พวกเขาตายหมดแล้ว
เราไปที่แล็บของด็อกเตอร์นั่นมา
- ไม่มีทางออกหรอก ไม่เคยมีด้วย - คุณรู้ได้ไง
ผมจะไม่บอกซิลเวอร์เมนหรอกนะ แต่เขาฉลาด
สุดท้ายเขาต้องรู้แน่ว่าคุณทำอะไรลงไป
ไม่นะ ไม่ใช่ตอนนี้ ออกเซ่
ขึ้นรถมา เร็ว เร็วเข้า
เราควรตามหมอมาไหม
ไม่หรอก เขาแค่ต้องนอนพัก
นั่นอะไรวะ
จะเป็นยาอะไรก็เถอะ แต่มันล้มไอ้ยักษ์นั่นได้
เราจะเอายังไงต่อดีครับบอส
เราจะตามหาตัวไอ้แมงมุมให้เจอ
ลากตัวเบ็น ไรลีย์มา
(เฟอร์นิเจอร์ กล้องถ่ายรูป)
(บี. ไรลีย์ นักสืบเอกชน)
ดูพวกโง่พวกนี้สิ
หลงทาง
รู้ไหม ฉันก็เคยเป็นแบบพวกนั้น กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พวกนั้นมันโง่ แถมยังไม่รู้ตัวด้วย
วันแล้ววันเล่า เอาแต่เดินตามก้นผู้นำอยู่ได้
ให้ตายสิ หุบปากเป็นมั่งไหม
ไม่เป็น
ทำไมฉันต้องปฏิเสธไม่ให้โลกนี้ ได้รับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของฉันล่ะ
เออ ก็นะ
หายนะกำลังจะมาถึง นายนั่นละที่ยังไม่รู้สึกตัว
พูดไงก็พูดไป ฉันน่ะมีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
เวลาแบบนี้แหละ…
ฉันถึงมีได้ทบทวนตัวเองบ้าง
ปกติฉันไม่ค่อยทำหรอก
ไม่ใช่พวกชอบอวยตัวเองเท่าไหร่ แต่ก็นะ…
พระเจ้า ถ้าเธอรู้ว่าฉันเติบโตมาที่ไหน…
ทั้งหิวโหย ทั้งขาดแคลน
ฉันเสียพี่ชายไปสองคน ตั้งแต่ฉันยังไม่เกิดด้วยซ้ำ
สิ่งที่ฉันเจอมามันบ้าบอชัดๆ
รู้ไหมอะไรที่ทำให้ฉันต่างจาก
พวกสวะนับไม่ถ้วนที่โตมาในยุคนั้น
หัวใจของนักเสี่ยงโชคไง ง่ายๆ แค่นั้น
ไม่ใช่ความแข็งแกร่ง
เล่ห์เหลี่ยม หรือความโหดเหี้ยม
แค่ความกล้า
และความไม่รู้จักพอ
มันไม่เคยพอ
ฉันหยุดไม่ได้ ไม่เคยปล่อยตัวให้สบายเกินไป
นั่นละคำแนะนำที่ฉันจะให้เธอ
"อย่าได้สบายใจเกินไป"
อย่าพอใจกับอะไรง่ายๆ
อย่ารับแค่สิ่งที่คนหยิบยื่นให้
เพราะไม่มีใครหน้าไหนจะให้สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ
พวกมันจะให้แค่สิ่งที่อยากให้ เพื่อประโยชน์ตัวเองทั้งนั้น
พอแค่นี้ หมดเวลาเล่านิทานแล้ว
ขอไปฉี่ก่อน
นี่แคทนะ ฉันต้องเจอคุณ
ขอบคุณพระเจ้า นึกว่าคุณจะไม่…
นั่นสำหรับเบ็น
ฉันสมควรโดน
นั่นจากฉันเอง
เบ็นเอาทุกอย่างมาเสี่ยงเพื่อแก
แต่แกกลับใช้สิ่งนั้นหักหลังเขา
นังด็อกเตอร์นั่นกรีดร่างเขาเป็นชิ้นๆ
สาบานได้ ฉันไม่รู้ว่าด็อกเตอร์จะทำร้ายเขา
ฉันคิดว่ามันคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว
เบ็นบอกฉันเองว่าเขาไม่อยากเป็นไอ้…
เพิ่งจะอยากรักษาความลับเขาตอนนี้เนี่ยนะ
การไปบอกเฟเบอร์เรื่องเบ็น ไม่ใช่กงการอะไรของแก
ฉันชดเชยให้เขาได้นะ
- ช่างกล้าพูดนะยะ - ฉันสัญญา เชื่อใจฉันเถอะ
เออ ฉันเคยลองเชื่อแล้วไง
แกมันนังตอแหล
จอมบงการ
ฉันทำไปเพราะรัก
รักใครล่ะ
ฟลินท์
แต่เบ็นเป็นคนดีนะ
ฉันสัญญาว่าจะชดเชยให้เขาจริงๆ
ยังไง
ถ้าเขาเอายาแก้พิษมาให้ ฉันจะเอาไปฉีดให้ฟลินท์กับเดิร์กเอง
ฉันเข้าใกล้พวกนั้นได้ โดยที่พวกนั้นไม่สงสัยอะไรเลย
นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่แกจะตัดสินใจ เบ็นจะตัดสินใจเอง
เออนี่ ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว
ใครถามแก
เห็นไหม นั่นแหละปัญหา
ทำไมพวกเราต้องมาคอยวิ่งรับใช้ตาแก่นี่ด้วย
ในเมื่อพวกเราต่างหากที่มีพลัง
เราต้องพึ่งมันทำไม
แกคงไม่รู้จักความภักดีสินะ
"ความภักดี" "ความภักดี"
ไอ้ที่แกเรียกว่าความภักดี ฉันเรียกว่าปั่นหัวว่ะ
เรารับใช้ซิลเวอร์เมนแล้วได้อะไร เทียบกับที่มันได้จากเรา
มันจะยังภักดีกับแกอยู่ไหม ถ้าแกไม่ทำตามคำสั่งมัน
จะบอกให้นะ ไม่ต้องตอบหรอก
ไปถามเพื่อนเก่าแกอย่างวินส์ตันดูสิ
ลืมไป ถามไม่ได้ มันตายไปแล้วนี่หว่า
นั่นเลขาเขาไม่ใช่เหรอ
ใช่ เธอสวยดีนะ
ไปไหนมา มีคนมาตามหาอยู่แน่ะ
"หลายคน" มาตามหาเหรอ หลายคนนี่ใครล่ะ
พวกแรกเลยก็พวกร็อบบี้ไง เบ็นอยู่ที่บ้านเขา
ร็อบบี้บอกว่าเบ็นโดนอัดน่วม
โดน "ทำร้าย" เขาโดน "ทำร้าย"
- อะไรนะ - "ทำร้าย"
จู้จี้จังเฟ้ย
- สนง.สืบสวนไรลีย์ - เจเน็ตจ๊ะ
- ไง แฮงค์ - อย่าบอกนะว่ารู้มาจากผม
แต่เจ้านายคุณงานเข้าอย่างแรง
ไม่รู้เขาไปทำอะไรไว้
แต่ตอนนี้ทุกโรงพักกำลังตามล่าตัวเขา
นายกฯ มอร์ริสสั่งมาเอง ระวังตัวนะจ๊ะ
ขอบคุณค่ะ แฮงค์
หยุดนะ แล้วอย่าไปไหน
ถ้าฉันเป็นคนกำกับเวที
ฉันจะเรียกท่าทางแบบนั้นว่า "รีบไปหาใครสักคน"
เออ
คนไข้เป็นไงบ้าง
ยังหายใจอยู่
แต่พลังเขายังไม่กลับมาเลย เขาต้องพักนานกว่านี้
สภาพยังดูเหมือนกล้วยอยู่เลย
กล้วยงอมๆ น่ะ… รอยช้ำพวกนั้นเริ่มเขียวปั้ดได้ที่สินะ
ใช่แล้ว
เป็นไงบ้าง
แย่กว่าสภาพที่เห็นอีก
แล้วอีกคนล่ะ
กำลังไปน้ำตกไนแองการา ไปกับแม่เขาน่ะ
ฟังนะ ฉันมีเรื่องต้องบอกคุณ
- แคทนัดเจอฉัน - อะไรนะ
- เมื่อไหร่ - เมื่อเย็น
เธออยากให้คุณเอายาแก้พิษ ให้เธอเอาไปฉีดฟลินท์
แล้วก็อีกคน เลย์เด็น
เธอเข้าใกล้พวกนั้นได้ โดยที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัว
โง่หนเดียวก็เกินพอ
ไม่รู้สิ
ไอเดียไม่เลวนะ
นี่ลอนนี่อัดคุณไปกี่หมัด ยัยนั่นเพิ่งหักหลังคุณมาหยกๆ นะ
- แล้วคิดว่าเธอทำไปเพื่ออะไรล่ะ - เพื่อฟลินท์ไง
- เธอเพิ่งบอกฉันเอง - ถูกต้อง เธออยากช่วยฟลินท์
ถ้าเธอเชื่อว่าวิธีนี้จะช่วยเขาได้ พนันเลยว่าเธอทำแน่
ใครน่ะ
- ลูกหมูสามตัว ลูกหมูจ๋า… - เลย์เด็นนี่หว่า
- "ขอเข้าไปหน่อย" - มันมาทำอะไรที่นี่
"ไม่งั้นฉันจะเป่า… ฮึ่ย! ฉันจะพ่น… ฮ้า!
แล้วจะพังบ้านแกให้ราบ"
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ขอบคุณ
สภาพนายดูไม่จืดว่ะ
- แล้วหนักหัวใคร - "หนักหัวใคร" เหรอ ไปบอกกิลกูดดูสิ
หมอนั่นบอกว่าคางฉันเหมือนรูตูดลาว่ะ
ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเคยเจอนายมาก่อน
ก็เคยไง เมื่อไม่กี่คืนก่อน ที่เพนต์เฮาส์ของซิลเวอร์เมน
ฉันร้องเพลงที่ซ้อมร้องให้นายฟังไง ทำไม ไม่ชอบเหรอ
ไม่ใช่ๆๆ ฉันหมายถึงก่อนหน้านั้นน่ะ
นายเคยไปนอนกับเมียชาวบ้านผิดคนละมั้ง
แล้วนี่เกิดบ้าอะไรขึ้นกับนายล่ะ
ฉันไปถ่ายรูปสามีของผู้หญิงคนนั้นมาน่ะสิ
นายต้องการอะไร
เขา
ลุกได้แล้ว บอสอยากคุยกับนาย
คุยกับฉันแบบคุยถึงตาย หรือแค่คุยเฉยๆ
ฉันจะได้รู้ว่าควรสั่งเสียเพื่อนยังไงดี
ฉันว่านายยังไม่ต้องรีบแบ่งสมบัติ ที่มีอยู่แค่จิ๊บจ๊อยนั่นหรอก
ลุกขึ้น
เออๆ ไปแล้วๆ ขอหยิบเสื้อโค้ทก่อน
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราจะทำให้นายอุ่นจนร้อนฉ่าเลย
(สร้างจากมาร์เวลคอมิกส์)
สไปเดอร์-นัวร์: ไอ้แมงมุมพันธุ์นรก
(อัลโคฟ)
นี่ ไรลีย์ ฟังอยู่หรือเปล่า
ประเด็นคือบอกผมดีๆ ก็ได้
นึกว่าเราเป็นเพื่อนกันซะอีก
ก็เป็นสิ
แต่เรื่องนี้มันด่วนน่ะ
ฉันปล่อยให้เพื่อนแกเที่ยววิ่งพล่านไปทั่วเมือง
ตัดกำลังความได้เปรียบของฉันไม่ได้
เพราะงั้นแกช่วยยกหู โทรหาไอ้แมงมุม เพื่อนแกหน่อย
ไม่อะ ไม่เอาดีกว่า
ว่าไงนะ
ผมไม่มีอารมณ์จะคุยกับไอ้แมงมุม
หมอนั่นมันคุยด้วยยากจะตาย ยิ่งทางโทรศัพท์ยิ่งแล้วเลย
"เฮ้ยแก ถอดหน้ากากหน่อยดิ คนอื่นฟังไม่รู้เรื่องเฟ้ย"
นี่แกเล่นตลกอะไรอยู่ หรือฉันตามมุกแกไม่ทัน
เปล่า นี่พูดจริง
ครึ่งนึงที่มันพูดน่ะ ผมไม่เข้าใจสักนิด
คุณก็เห็น มันเอาถุงเท้าโง่ๆ มาสวมหัวไว้
ฉันบอกแกแล้วตั้งแต่วันแรกที่เจอ
ไอ้ความปากแจ๋วของแกเนี่ย วันนึงจะตายเพราะปาก
วันนี้น่าจะเป็นวันตายของแก
ไม่หรอก คุณต้องการผม นี่คือการเจรจานะ
คุณต้องการไอ้แมงมุม เพราะงั้นคุณต้องการผม
เรส อิปซา โลคูเตอร์…
ผมพูดละตินไม่เป็นนี่หว่า
อีกอย่างข่าววงในบอกว่านายกฯ มอร์ริสก็สนใจ
คุณแมงมุมเหมือนกัน
โอ้โฮ กระเป๋าหนักกันทั้งนั้นแฮะ
นักสืบดวงตกอย่างผมควรจะทำยังไงดีน้า
ก็ได้ งั้น 500 เหรียญ
ตัวเลขที่คิดไว้ก็ขึ้นต้นด้วยเลขห้านะ
แต่ไม่ได้จบที่หลักร้อย
ระวังหน่อยเพื่อน
แกอยากให้ฉันจ่ายเงินให้ แต่แกยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อหลังจากนั้นใช่ไหม
ถูกต้องที่สุด
ผมอยากอยู่แบบใช้ชีวิตจริงๆ น่ะ ซึ่งมันต้องใช้เงิน
ตอนแรกผมอยากไปซานโตรินีนะ แต่ไม่เอาดีกว่า
ตอนนี้คิดว่าฝรั่งเศสน่าจะโรแมนติกและปลอดภัย
แม้แต่กับคนปากเสียแบบผม
- 1,000 เหรียญ - ผมขอหมื่นนึง ขนหน้าแข้งคุณก็ไม่ร่วง
มันคือศักดิ์ศรีโว้ย เหมือนที่แกบอกไง เราเจรจากันอยู่
- งั้นสามพัน - สองพัน
ตกลง
โอเค ในเมื่อตกลงกันได้แล้ว แคทจ๊ะ เป็นเด็กดีหน่อย
รินวิสกี้ให้คุณเบิร์นกับผมคนละแก้วสิ
เอาโทรศัพท์มาให้เขาด้วย
ให้พันเดียวผมก็ทำแล้ว
ฉันน่ะจ่ายหมื่นนึงก็ยังไหว
โทรอยู่
ฮัลโหล นี่เบ็นนะ
เออ รู้แล้วๆ โทษทีที่โทรมาดึกขนาดนี้…
อะไรนะ
นายทำอะไรลงไปนะ
สุดยอดว่ะ
คืองี้ ตอนนี้ฉันอยู่กับซิลเวอร์เมน…
บอกเขาด้วยว่าเรื่องวันก่อนฉันไม่ถือสา
เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ช่างมัน บอกเขาสิ
เขาบอกว่าอยากให้นายรู้ว่า
เขาไม่ถือสาเรื่องวันก่อน…
เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ช่างมัน
เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็…
สักอย่างนี่แหละ
บอกเขาว่าฉันแค่อยากคุยด้วยนิดหน่อย
- เขาแค่อยากคุยด้วยน่ะ - บอกเขาว่า…
เอางี้ คุยกับเขาเองเลย
คุณแมงมุมครับ
อืม นั่นเป็นเรื่องที่ต้องนำมาพิจารณา
เมื่อเทียบกับข้อมูลที่ยืนยันมาทั้งหมดก่อนหน้านี้
จะพูดจาแบบนั้นเพื่อ
พูดจาแบบเบ็นไง
ชีวิตเบ็น ไรลีย์ มีอะไรอีกไหม
ผมไม่อยากให้คุณมองว่าเราสนิทกันขนาดนั้น
ตกลง ตามนั้นเลย
เดี๋ยวผมไป
ว่าไงนะ
เขาต้องการยาแก้พิษ
แต่เขาอยากให้ไอ้แมงมุมเอาไปให้เอง
- เขากำลังมา - เยี่ยม
ทีนี้นะครับ ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอสองพันของผมด้วย
หรือที่คนฝรั่งเศสพูดว่าผมขอเซซิล บี. เดิก มิลล์
มุกดีนี่
แต่เงินนั่นไว้จ่ายเพื่อให้ไอ้แมงมุมมา ไม่ใช่แค่โทรหา
เอาเหอะ งั้นขออีกแก้วละกัน
ข้างหลังนั่นมีอะไรที่คนปกติไม่มีปัญญาซื้ออีกไหม
ขออะไรแบบอเมริกันหน่อยสิ
เบอร์เบิ้นก็ได้ หรือไม่หรูพอสำหรับคุณ
พนันสามต่อหนึ่งเลยว่าไอ้แมงมุมไม่มา
ถ้ามันฉลาดพอ มันก็ไม่ควรมาหรอก
ทำไมถึงอยากได้ตัวไอ้แมงมุมนักล่ะ หมอนั่นตกยุคไปแล้วนะ
ไม่รู้ทำไมคุณคิดแบบนั้น ผมว่าเขายังดูฟิตเปรี๊ยะอยู่เลย
แถมยังจัดการไอ้ตัวตลกนั่นได้สบายๆ ด้วย
บอกหน่อยสิ แกคิดว่าไอ้แมงมุมจะสนใจ
มาทำงานให้ฉันไหม
ฉันไม่ถือนะที่ก่อนหน้านี้มันเลือกอยู่ข้างคนแพ้
ไม่รู้เหมือนกัน
ไอ้แมงมุมชอบทำตามใจตัวเองน่ะ
จริงๆ แล้วมันน่ารำคาญสุดๆ เลย
- นี่มันเกิดบ้าอะไรเนี่ย - ผมหาเงินค่าตั๋วเครื่องบินไง
อยากชวนคุณไปด้วยกัน แต่รู้ๆ กันอยู่ว่าผลเป็นยังไง
ฉันน่าจะบอกซิลเวอร์เมนไปว่าคุณคือไอ้แมงมุม
ผมก็น่าจะบอกเขาว่าคุณเป็นหนอนบ่อนไส้
นี่ก็ยังบอกได้
งั้นเราต่างก็กุมจุดตายของกันและกัน
พอไอ้แมงมุมมาถึง พวกแกสองคนอย่าทำอะไรจนกว่าฉันจะสั่ง
สาบานได้ว่าผมเคยเจอหมอนี่ที่ไหนสักแห่ง
ฟังสิ ห้ามทำอะไรทั้งนั้นจนกว่าฉันจะส่งสัญญาณ
เข้าใจไหม
รับทราบครับ กัปตัน
คุณจะยอมให้ยาแก้พิษฉันไหม
คุณเป็นตัวล่อที่เพอร์เฟกต์ ฉันทำตอนนี้เลยก็ได้
แปลกดีนะที่ผมเชื่อคุณ แต่ผมไม่มียาแก้พิษ
- นี่พูดจริงเหรอ - พวกแกสองคนพึมพำอะไรกัน
อ๋อ ผมแค่เล่าเรื่องเกาะในฝรั่งเศสให้แคทฟัง
เกาะที่ผมจะเอาเงินที่คุณจ่ายให้ผมไปใช้
มีหาดทรายสวยๆ
หุบเขาเขียวขจี หมู่บ้านบนยอดเขา…
- ฟังดูน่าเบื่อชะมัด - เห็นด้วย เป็นที่ที่เหมาะจะอยู่คนเดียวที่สุด
- ชนแก้ว - ไชโย
จำได้แล้วว่าเคยเจอนายที่ไหน
ที่ฝรั่งเศส
แกพูดอะไรไม่รู้เรื่อง
ฉันเป็นนักสืบนะ ไสหัวไปซะ
ไม่ๆ ฉันมั่นใจ
มิวส์-อาร์กอนน์
แกคือไอ้คนที่ช่วยพวกเรา ออกมาจากค่ายเชลยศึกนั่น
เดี๋ยวนะ พวกแกสองคนรู้จักกันเหรอ
ใช่ ฟลินท์ก็รู้จักมันเหมือนกัน
พวกแกเมาแล้ว
ฉันไม่ดื่มเหล้า
ขอพูดให้เคลียร์ๆ หน่อยนะ
ไอ้เจ้านักสืบคนนี้เคยอยู่ในค่ายเชลยศึก ที่เดียวกับพวกนายสองคนเหรอ
ลอนนี่ด้วย
แล้วก็แอดดิสัน
พูดง่ายๆ ก็คือ
หมอนี่อยู่ในที่ที่พวกแกทุกคนโดนจับไปทดลอง
และไอ้หมอนี่ดันบังเอิญ เป็นเพื่อนรักกับไอ้แมงมุมเหรอ
ฉันว่าที่ไอ้แมงมุมยังไม่เดินเข้าประตูมาสักที
ก็เพราะมันนั่งอยู่ที่โต๊ะฉันตรงนี้แล้วไงล่ะ
พวกคุณนี่มโนแจ่มชะมัด
เหตุผลที่ผมซี้กับไอ้แมงมุมก็เพราะ…
เพราะผมช่วยชีวิตมันไว้ที่มิวส์-อาร์กอนน์
เออใช่ ไม่ใช่เรื่องสมคบคิดใหญ่โตอะไร
งั้นเหรอ
ก็เออสิ
นี่อะไร กลหลอกเด็กเหรอ
คุณจะรวบรวมสมาธิ
เอานิ้วจิ้มหู แล้วมองทะลุเข้าไปในจิตวิญญาณผมหรือไง
ไม่ละ ฉันว่าเราไม่ต้องใช้มายากลหรอก
เก็บไว้ใช้ในงานวันเกิดเด็กเถอะ
แล้วจะเอาอะไรล่ะ จะค้นตัวหาแบงก์ที่ไม่ได้ทำตำหนิไว้เหรอ
มา เดี๋ยวช่วยให้ง่ายขึ้นเอง ผมมีเหรียญนิกเกิลเหรียญนึง
แล้วก็หมากฝรั่งสองชิ้นถ้วน นับดูได้เลย
แกนี่มันใจเย็นจริงๆ นะ แต่ประเด็นมันอยู่ตรงนี้
ฉันก็เหมือนแกนั่นแหละ ฉันเป็นนักสืบ
ฉันเฝ้ามอง ฉันฟัง
ฉันจำทุกอย่างไว้ในหัวนี่
ขอเหล้าอีกแก้วสิ ที่รัก
ขอด้วย
แล้วก็เหมือนแก
คนเดียวที่ฉันจงรักภักดีด้วยจริงๆ ก็คือตัวฉันเอง
ดังนั้นถ้าฉันรู้วิธีที่จะพิสูจน์ให้ชัดแจ้งว่า
แก เบ็น ไรลีย์ ใช่ไอ้แมงมุมหรือเปล่า
ฉันก็จะทำ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง
- เข้าใจที่พูดไหม - คงต้องบอกว่าไม่
นั่งลง
เอาละ ในมุมมองฉันนะ
เบ็น ไรลีย์คือนักสืบ
ที่ไม่สนใครนอกจากตัวเอง
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับไอ้แมงมุม คือเขาเป็นคนใส่ใจ
ถ้าคนบริสุทธิ์ต้องตาย เขาไม่เคยนิ่งดูดาย
ถ้าเขามีทางทำอะไรได้ ไม่มีทางยอมให้เกิดขึ้นแน่ๆ
ผมไม่รู้หรอก
แต่ฉันรู้
เอาปืนเธอมา
กระบอกที่คิดว่าไม่มีใครรู้ว่าอยู่ไหนน่ะ
เอาละ ตอนนี้ฉันปักใจเชื่อแล้ว
แต่ฉันยังไม่แน่ใจ
แน่สิ ผมก็ปักใจเชื่อว่าพวกเราต้องตายกันหมด
แต่มันมีวิธีเดียวที่จะทำให้แน่ใจได้
ใช่ ถูกต้อง ฉลาดมาก
พอมองไปรอบๆ ห้องนี้ ฉันเห็นแต่พวกกากเดนเดนตาย
นักเลง มาเฟีย อาชญากรใจทมิฬ
ไม่ใช่ประเภทที่ไอ้แมงมุม ต้องเก็บไปคิดจนนอนไม่หลับด้วยซ้ำ
ใช่ไหม
แต่มันมีข้อยกเว้นอยู่คนหนึ่ง
คนบริสุทธิ์ที่ติดร่างแหเพียงคนเดียว
คนคนเดียวที่ไอ้แมงมุมไม่มีทางนิ่งเฉย ปล่อยให้ตายไปต่อหน้าต่อตาได้
พอเลย ฉันไม่มีอารมณ์มาเล่นด้วย
- ฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะมี - นี่พูดจริงนะ ไม่ตลกเลย
ไม่ตลกสักนิด
คงเศร้า ถ้าฉันต้องเสียเธอไป
เสียรายได้ แล้วก็เสียใจด้วย
เธอก็รู้ว่าฉันชอบเธอมากแค่ไหน
แต่เท่าที่ฉันเห็น
นี่คือทางเดียวที่จะทำให้ฉันแน่ใจได้
ปล่อยฉันนะฟินน์ ปล่อย
พับผ่าสิ โชว์นี้เด็ดสุดในเมืองเลย
เอาละ ถ้าฉันฆ่าเธอ
แกก็จะเป็นแค่เบ็น ไรลีย์ ไอ้นักสืบเอกชนจอมกะล่อน
ที่สนแต่เรื่องของตัวเอง
หรือถ้าแกคือไอ้แมงมุมจริงๆ
แกก็ต้องหยุดฉัน ก่อนที่ฉันจะลั่นไก
ฟังนะ
เขาไม่ช่วยฉันหรอก
ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนเลว
งั้นเพราะอะไรล่ะ
ไม่เป็นไรนะคนดี ความหลุดพ้นรอเธออยู่
เพราะฉันหักอกเขา
ทำแบบนั้นทำไมล่ะ
คุณก็รู้ว่าทำไม
ฉันอยากได้ยินจากปากเธอเอง
เพราะฉันรักฟลินท์
ฉันรักเขา
ฉันอยากช่วยฟลินท์
จนไม่สนว่าการช่วยฟลินท์จะทำร้ายใครไปบ้าง
หึ อย่างน้อยเธอก็ยอมรับ
ใช่ ฉันยอมรับ
ฉันเบื่อจะต้องหลบซ่อน ต้องโกหกแล้ว
- อยากรู้ที่เหลือไหมล่ะ - แคท อย่า
ฉันทำเพราะอยากช่วยฟลินท์ และฉันอยากฆ่าแก
แบบสุดๆ เลยละ
- งั้นเธอก็คือคนที่จ้างแอดดิสัน - ใช่
คาบข่าวเรื่องส่งเหล้า ไปบอกนายกมอร์ริสด้วยสินะ
ใช่
เธอคือนังทรยศ
ใช่แล้ว งั้นก็ฆ่าฉันซะเลยสิ
ฆ่าเพราะแกอยากให้ฉันตาย
ไม่ใช่เพราะคิดว่า มันจะพิสูจน์อะไรเกี่ยวกับเบ็นได้
เขาผิดอยู่อย่างเดียว คือเข้ามาพัวพันกับเรื่องใหญ่เกินตัว
เห็นไหม ไรลีย์
นั่นแหละคือความแตกต่าง
ระหว่างปักใจเชื่อ
- กับแน่ใจ - ไม่
ผมมาผิดจังหวะหรือเปล่า
ไม่เลยสักนิด
ซิลเวอร์เมนกำลังสอนบทเรียนพวกเรา เรื่องวิธีฆ่าผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้
โทษทีนะ
ไปลงนรกซะ
แหม นี่มันเซอร์ไพรส์ที่น่ารื่นรมย์จริงๆ
แค่นั้นก็ใกล้เกินพอสำหรับฉันแล้ว
- เป็นไง ไรลีย์ - สบ๊ายสบาย
เอาละ อยากให้มา นี่ก็มาแล้ว นายต้องการอะไร
ฉันชอบแบบนี้ ตรงไปตรงมาดี
- มาคุยเรื่องธุรกิจกันเถอะ - เออ เอาสิ
ฉันไม่เชื่อสักนิดว่า นายกำลังทำงานให้นายกฯ มอร์ริส
นายฉลาดเกินไป ไอ้หมอนั่นก็โง่เกินไป
ทำไมไม่มาทำงานให้ฉันล่ะ
ถ้าเอาชนะเราไม่ได้ ก็มาเข้าทีมเลยสิ
ใครบอกว่าฉันชนะนายไม่ได้
ฉันคนนึงละ
ฉันอีกคน
โทษนะ
พวกนายลืมหรือไงว่าฉันคือไอ้แมงมุม ฉันเตะก้นพวกนายทั้งคู่ได้สบายๆ
อย่าหาว่าก้าวก่าย แต่ขอแนะนำให้ลองฟังข้อเสนอคุณเบิร์นก่อน
โทษนะ จะให้ฉันฟังไอ้ซิลเวอร์เมนเนี่ยนะ
ฉันแค่จะบอกว่าถ้าเราพูดกันตามตรง
นายก็ไม่ได้หนุ่มแน่นเหมือนก่อน
ที่จริงฉันยังฟิตปั๋งนะ ยังเตะปี๊บดัง ยังแข็งแรง
ฉันแค่กำลังเสนอว่า
นายอาจจะไม่อยากกระโจนเข้ามาปะทะ
ทันทีหลังจากเพิ่งผ่านศึกหนัก กับลอนนี่ ลินคอล์นมาหรอกนะ
ใช่ นายอาจจะอยากพักหน่อย ไปพักผ่อนให้เต็มที่
นั่นสินะ
นายเอายาแก้พิษให้เขาไป ส่วนคุณเอาสองพันเหรียญมาให้ผม
- จากนั้นเราก็แยกย้ายทางใครทางมัน - ใช่
ให้ตายสิ
น่าสนใจจริงๆ
มีเส้นเรื่องให้ติดตามเยอะแยะไปหมด
แล้วถ้าเราเพิ่มเข้าไปอีกสักเรื่องล่ะ
เจอแม่นี่แอบด้อมๆ มองๆ อยู่ข้างนอก
- ขอโทษนะ เบ็น ฉันไม่ควรจะ… - หุบปาก แม่คุณ
ดูของที่เธอพกมาด้วยสิ บอส
ทำไม จะให้ฉันถือของเข้ามาทื่อๆ เหรอ โง่ไปหน่อยนะ
นายพูดถูก แบบนี้ดีกว่าเยอะ
นี่สินะต้นเหตุของเรื่องวุ่นทั้งหมด
เอามานี่
เออๆ รอแป๊บสิ
รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
ทำแบบนั้นทำไมวะ
แค่อยากรู้ว่ามันได้ผลไหม
อืม ดูเหมือนจะได้ผลนะ
ส่งมาให้ฉันซะดีๆ เพื่อน
อะไร นี่เหรอ
เออ อย่ามาเล่นเกม
แล้วถ้าฉันอยากเล่นล่ะ
มาเรียกเกมนี้ว่า "ทำไมฉันต้องให้" ดีกว่า
ฉันไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบายเหตุผลให้ใครฟัง
ไม่ว่าจะกับแก หรือใครหน้าไหนทั้งนั้น
ส่งมาเดี๋ยวนี้
ตอนนี้ไอ้แมงมุมพ้นทางไปแล้ว
ฉันเลยสงสัยว่า
ทำไมแกถึงอยากได้ไอ้น้ำยาที่อยู่ในเข็มพวกนี้จังวะ
ก็นะ ฉันว่าเพราะแกอยากจะควบคุมพวกเรา
แกอยากมีอำนาจเหนือพวกเรา
ฟลินท์ จัดการหมอนี่ให้ที
หรือไม่งั้นฉันทุบไอ้สองหลอดที่เหลือนี่ทิ้งไปซะ
- แล้วก็จบงานวันนี้ ดีไหม - ฟลินท์
แกยังอยู่ข้างฉันนะ ไอ้หนู แกทั้งสองคนเลย
แกก็รู้ว่าฉันไม่มีวันทำร้ายเธอ
แกรู้ว่าต้องทำยังไง
เขารู้เหรอ
ก็นะ แฟนเขาน่ะรู้ว่าต้องทำยังไง
แต่แกมันไม่กล้าพอเอง
ระวังปากหน่อย
มันไม่ใช่เพื่อนแกหรอก ฟลินท์
มันไม่ใช่แม้แต่เจ้านายแกด้วยซ้ำ
มันคือคนเชิดหุ่น
ที่คอยชักใยแก สั่งให้แกทำนั่นนี่
จะยอมให้มันสั่งทำไมวะ
ดูมันสิ
มันไม่ได้วิเศษวิโสจากไหน
ก็แค่ตาแก่ใส่สูทแพงๆ
ที่ดิ้นรนจะรักษาบารมีไว้
พูดจาระวังปากนะ ไอ้หนู
เดี๋ยวอาจเป็นคำพูดสุดท้ายของแก
มาดูกันซิว่าใครอยู่ใต้หน้ากาก
- บ้าอะไรวะ - นักข่าวนี่
ให้ตาย…
ร็อบบี้ ฟื้นเร็ว
หมอบลง
เบ็น ข้างหลังคุณ
โอ๊ะ เบ็น
- ร็อบบี้ ร็อบบี้ เขาเป็นอะไรไหม - อืม น่าจะไม่เป็นไร
ซึ้งแล้วว่าทำไมนายไม่ชอบงานนี้
หวัดดีพวก เอาเครื่องดื่มอะไรดีล่ะ
- นั่นไอ้แมงมุมเหรอ - นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
แล้วฝนก็ตกลงมา ชะล้างเจ้าแมงมุมให้หายไป
ดูนั่นสิ ดูนั่น
เอาละ
เป็นไงเป็นกัน
เข้ามาเอาสิ
ไม่นะ
ทั้งที่ฉันทำทุกอย่างให้เธอ
น่าปวดใจที่เธอหักหลังฉันแบบนี้
ไม่หรอก ที่แกปวดใจ เพราะแกดูไม่ออกต่างหากว่าเป็นฉัน
นี่เพราะไอ้หมอฟันนั่นใช่ไหม
เธอไม่มีวันมีความสุขกับมันหรอก
ไปอุดฟันชานเมืองนิวเจอร์ซีย์พรรค์นั้น
ฉันช่วยชีวิตเธอไว้นะ ตอนฉันกำจัดมันไปน่ะ
เริ่มจากหมอฟัน แล้วก็มาฟลินท์
เธอเลือกผู้ชายได้เก่งจริงๆ ว่าไหม
ก็ใช่
ฉันเลือกแฟนฉันเองได้
ฉันเลือกชุดของฉันเองได้
แล้วก็เลือกเพลงของฉันเองได้
โกหก เธอน่ะชอบจะตายที่มีคนคอยเลี้ยงดู
เธอชอบการถูกปรนนิบัติ
ทั้งป้อนข้าว ป้อนน้ำ แต่งองค์ทรงเครื่อง
สวยไร้ที่ติ
ไม่ต้องแบกภาระอะไรในโลก นอกจากเฉิดฉายอยู่บนเวที
ท่ามกลางคำชื่นชมเยินยอ
"อย่าพอใจกับอะไรง่ายๆ" แกเคยพูดใช่ไหม
"อย่ารับแค่สิ่งที่คนหยิบยื่นให้"
ฉันเสียใจอยู่อย่างเดียว
คือฉันฆ่าแกได้แค่หนเดียว
ที่จริงนะ ที่รัก
ฉันดีใจนะที่เป็นเธอ
โธ่โว้ย
จะว่าไป ฉันควรจะขอบคุณแกนะ
ที่ฉันช่วยชีวิตแกไว้ที่ฝรั่งเศสน่ะเหรอ
ให้พูดกันตามตรง…
ฉันเสียใจว่ะ
ไม่ๆ
ขอบคุณที่แกมอบสิ่งหนึ่งที่ฉันต้องการมาตลอด
ดูผมตอนนี้สิ แม่
ผมเป็นดาราแล้ว
แกไม่ใช่ดารา
แต่แกกำลังป่วย
ยิ่งพลังแกแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ แกก็ยิ่งป่วยหนักขึ้นเท่านั้น
แต่ฉันช่วยแกได้
ไม่ละ ขอบใจเพื่อน
เก็บยาแกไว้ใช้กับพวกกระจอกๆ เหอะ
ข้างหลังคุณ
เวรละสิ
ไอ้แมงมุม งั้นเหรอ
ฉันว่าเหมือนหมาซะมากกว่า
หมาขี้เรื้อนด้วยสิไม่ว่า
เฮ้ย ดูมันดิ้นพล่านสิ
ฮีโร่อะไรวะโคตรห่วย
ฉันว่านายพิสูจน์พอแล้ว
จะบ้าเรอะ
ฉันรอจังหวะนี้มาทั้งชีวิต
ช่วงเวลาโดดเด่นของฉันที่บรอดเวย์
บัตรขายหมดเกลี้ยง
คนดูแน่นโรงจนแทบไม่มีที่ยืน
- โห่! - "โห่" พ่อแกสิ
เอาละทุกคน บอกลาไอ้แมงมุมได้เลย
หยุดนะ
ที่รัก
ฉันไม่เชื่อสักนิดว่าเธอจะกล้าเหนี่ยวไก
น่าเสียดาย
ไม่!
แหมๆ
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี พวกคุณโชคดีจริงๆ
คืนนี้เรามีการแสดงควบ
นำแสดงโดยผม พระเอกของพวกคุณ เมกะวัตต์
ปะทะมนุษย์ทราย
ดูท่าเขาจะไม่ค่อยชอบ ฉายาใหม่ของเขาเท่าไหร่
ท่าทางโชว์ของเราจะมาถึงองก์สุดท้ายแล้ว
ช่วงคลี่คลายปม
"ราตรีสวัสดิ์นะ เจ้าชายผู้แสนดี"
"ขอให้เหล่าเทวดา ขับขานบทเพลงส่งท่านไปพักผ่อน"
- เยี่ยม ไอ้แมงมุม - เจ๋ง
ผมยังเหลืออีกหลอดนะ
- ทำไมล่ะ - คุณก็รู้ว่าเพราะอะไร
เขาก็รู้เหมือนกัน
ทำได้ดีมาก ไอ้แมงมุม
- ขอต้อนรับกลับมา - ขอบคุณมาก
ขอบคุณ
ขอให้ฟินน์ ซิลเวอร์เมน เบิร์นไปสู่สุคติ
คุณดูสบายดีนะ
เพราะคุณนั่นแหละ
ขอเวลาเราสักครู่ได้ไหม
ได้สิ
ฉันรักฟลินท์นะ
แต่ถ้าเป็นโลกอีกใบ ฉันคงหนีไปกับคุณจริงๆ
คุณรู้ใช่ไหม
หลอกใช้ผู้ชายมันก็เรื่องหนึ่ง
แต่การพยายามตกเขาไว้ให้มีหวัง
ทั้งที่คุณแฮปปี้ไปแล้วก็อีกเรื่อง
- ไปลงนรกซะ เบ็น - ผมไปมาแล้ว
จะไปเตรียมที่ในนรกไว้รอคุณนะ
ขอบคุณครับ นิวยอร์ก
ผมภูมิใจที่ได้เป็นนายกเทศมนตรีของพวกคุณ
พวกคุณเชื่อมั่นในตัวผม และผมจะอยู่เคียงข้างพวกคุณ
จนถึงตอนนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่า หมอนี่อยู่พรรคริพับลิกันหรือเดโมแครต
ตอนนายกาบัตรในช่องเล็กๆ นั่นเขียนว่าไงล่ะ
ฉันกากบาทช่อง "โหวตให้ไอ้สวะ"
เห็นนั่นไหม
เห็นไหม มันโยกเยกแค่ไหน ทำให้มันเลิกโยกเยกซะที
ได้ยินที่คุณผู้หญิงสั่งไหม อย่าให้มันโยกเยก
จะให้นั่งคำนวณเรขาคณิตบนโต๊ะสั่นๆ ได้ไง
เอาละ กลับไปลุยงานหนักกันต่อได้แล้ว
(โรเบิร์ตสัน ฮาร์เล็ม เฮอรัลด์)
(มอร์ริสชนะสมัยสอง)
หลังจากเรื่องทั้งหมด ฉันก็ได้บริหารนสพ. มอร์ริสชนะเลือกตั้ง ฟลินท์ได้สาวไปครอง
ส่วนเจเน็ตก็ได้ห้องทำงานใหม่
แล้วนายได้อะไรล่ะ
การเริ่มต้นชีวิตใหม่เหรอ
ขอแค่ฮ็อตดอกอร่อยๆ สักชิ้นก็พอ
ไอ้ที่ทับกระดาษนั่นยังอยู่ดีแฮะ
สำนักงานสืบสวนไรลีย์-รูอิซค่ะ
แน่นอนค่ะ เราเปิดทำการ ฉันจัดคิวให้คุณได้ตอน…
คุณโชคดีนะคะ พอดีเราเพิ่งมีคิวหลุดตอนบ่ายสองพอดี
เยี่ยมค่ะ
ไว้เจอกันตอนนั้นค่ะ
ทำไมต้องบ่ายสอง
จะได้ดูเหมือนเรางานยุ่งไง
แล้วผมก็อยากกินฮ็อตดอกนั่นด้วย
ร็อบบี้เลี้ยง
อ้าว ตอนนี้นายทำหนังสือพิมพ์เองแล้วนี่
เออ ได้เงินน้อยกว่าตอนอยู่บูเกิลอีก
โธ่ โรเบิร์ตสัน ไม่อยากเลี้ยงฮ็อตดอกฉันเหรอ
(ไรลีย์และรูอิซ นักสืบเอกชน)
คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน