W POPRZEDNICH ODCINKACH
Silvermane. Rządzi zorganizowaną przestępczością od 30 lat.
Kilka dni temu ktoś spalił jego rezydencję.
Addison!
Idź za mną dalej, a źle się to dla ciebie skończy.
Ten facet ma supermoce jak ty?
Wstrzymaj się z artykułem.
Muszę ostrzec Donegala, zanim go sprzątną.
Wystarczy.
To będzie rzeź.
Ludziom przydałby się bohater.
Mam nadzieję, że kogoś znajdą.
Ciekawe, co pomyślałaby Ruby.
Już nie jestem tamtą osobą.
Wiesz może, kto to?
To Cat Hardy. Jest główną atrakcją Alcove.
Możemy pójść porozmawiać?
- Interesy. - Flint?
Nie lubię robić ludziom krzywdy.
- Nie krzywdź go pan. - O co chodzi?
Proszę nas zostawić samych.
Jeśli ktoś mówi ci, kim jesteś, musisz posłuchać.
- A kim on jest? - Emerytem.
Chciałam zaoferować mu pracę.
Mój przyjaciel, którego pan poznał, zaginął.
Flint jest pani ochroniarzem.
Tak. Chroni mnie i jest lojalny. Dziś to rzadko spotykane.
O tak. Nie wyszłam za mojego męża dla jego buźki.
Ma jakąś rodzinę, przyjaciół?
Nie wiem nic o jego życiu osobistym.
Mam jego adres.
Poruszymy temat jego przemiany w piaskowego potwora?
Ona wie to, co ja.
Zaczęło się pół roku temu.
Powoli, ale było coraz gorzej.
Nigdy nie pamięta tych epizodów?
Zawsze pamięta,
chyba że dostanie drągiem w łeb.
Po prostu zamienił się w piasek. To był piasek, prawda?
To nie byle co.
Ma pani jakieś poszlaki?
Dostaliśmy naprawdę mało.
Nie za to panu płacę?
Jest pan detektywem. Proszę zbadać sprawę.
Malarz nie maluje przy pomocy powietrza. Potrzebuje płótna, pędzla, farb.
Uważa pan, że coś ukrywam?
- A jeśli tak? - Zapytałabym, skąd ten pomysł.
- Z doświadczenia. - Z klientami?
Z… kobietami.
Było miło, ale obawiam się, że czekają na mnie obowiązki.
Proszę brać się za malowanie.
- Co myślisz? - Przyda ci się zimny prysznic.
Mnie na pewno.
Ale masz rację. Ona coś ukrywa.
Jak wszystkie ciekawe.
Przeszukam mieszkanie Flinta. Mogłabyś rzucić okiem na…
Kartotekę policyjną?
Dawno nie mieliśmy prawdziwej sprawy,
ale nie aż tak.
Jutro w dokach spotykam się z nowym dostawcą.
Z Kanady.
- Nie mówił pan. - Teraz ci mówię.
Póki nie wiemy, kto chce pana zabić, lepiej stąd nie wychodzić.
Pójdę, dokąd zechcę.
Z całym szacunkiem,
ale nie płaci mi pan za piękne oczy.
Mam utrzymać pana przy życiu, a ja mówię, że to zły pomysł.
Gdybym miał zyskać na pańskiej śmierci, zrobiłbym to lata temu.
Ale wiem, w czym jestem dobry, a w czym nie,
więc musi pan pozostać u władzy.
Więc bardzo pana proszę,
chcę sprawdzić, czy w dokach wszystko gra,
żeby mógł pan z dumą się tam pokazać.
Skończyłeś?
Nie chodzi o to, że ktoś czyha.
Chodzi o to, że oni myśleli, że mnie zabiją.
Kiedy zniknął Pająk, zrobiło się miło.
Może ktoś uważa, że zrobiłem się miękki.
Może ty też.
Uznałeś, że się mnie pozbędziesz.
Gdybyś mógł stanąć w ogniu jak Addison, nawet miałbyś szansę.
Wyobraź sobie taką moc.
Zaraz potem zniknął Flint.
Ostatnio zachowywał się dziwnie.
Jeśli te sprawy są powiązane…
Poszukaj Flinta.
A kiedy chłopcy znajdą detektywa…
Reilly'ego.
…przyprowadź go do mnie.
NA MOTYWACH KOMIKSÓW MARVEL COMICS
Cudownie.
Mówi Robbie Robertson.
Ile razy mam panu powtarzać?
Nie odzyska pan dawnej posady.
Nie wiem, czy Walters widział mój artykuł w Gazette,
- ale… - Panie Robertson,
- ta rozmowa nie ma sensu. - Muszę z nim pogadać.
- Panie Robertson. - Ale gdybym…
- Proszę dać mi szansę… - Żegnam.
Jestem na tropie czegoś niesamowitego! To będzie coś.
Nie było czegoś takiego od czasu Pająka!
Obiecuję, że to będzie tego warte.
Porozmawiam z szefem.
Dziękuję.
Naprawdę.
Flint Marko?
Przesyłka do pana.
Jest tam kto?
LAS ARGOŃSKI, FRANCJA
Flint.
Addison!
Flint? To ja, Winston.
Silvermane chce z tobą pogadać.
Daj mi klucze.
Sprawdź sypialnię.
Ładne mieszkanko.
Zbyt wyszukane na mój gust.
Domyślam się dlaczego.
- Dlaczego? - Chodź.
Myślisz, że ma nową panienkę?
Dlatego nie przychodzi na pokera?
Janet! Minęło trochę czasu.
Myślałem, że zmądrzałaś i odeszłaś.
Nie ja, Hank. Przykro mi, ale jestem głupia jak dawniej.
Znalazłam to pod drzwiami. Nie wiedziałam, do kogo należy.
DELIKATESY
Żona zabroniła mi tego jeść.
- W takim razie… - Ale to nie z tobą się hajtałem.
- Nazwisko? - Flint Marko.
Zaraz wracam. Nie dotykaj tej torebki.
Łapówka nieskonsumowana jest nieważna.
Miło cię widzieć, Janet.
Co słychać, Charlie?
Pan Marko ma bogatą kartotekę.
Dorastał w Brooklynie, klasa robotnicza, wrócił bez perspektyw.
Drobne przestępstwa, potem większe.
Aresztowany, aresztowany, aresztowany.
- Teraz pracuje dla… - Silvermane'a.
Winston pojawił się, kiedy byłem u Flinta.
- Schowałeś się w garderobie? - Zgadza się.
„Las Argoński”. Też tam walczyłeś, prawda?
To była jedna z największych bitew.
Był nas tam milion.
- Chwila. Czy to… - Addison.
- Byli razem na froncie. - Właśnie to Cat przed tobą ukrywa?
Na pewno wie, że Flint miał kolegę z supermocami.
Owszem. Tylko czemu mi nie powiedziała?
Może bała się, że zrezygnujesz.
I słusznie.
- Nie znam tego. - Nie dziwię się.
To nowy numer.
Byłem dziś u Flinta.
Mówi to pani coś?
Wiem, że był na wojnie.
Trudno uwierzyć, że był kiedyś młody.
A ten facet? Zna go pani? Ten malutki.
Wpadał do Alcove, odwiedzał Marko?
Nie znam go.
Nazywa się… Addison.
Spalił rezydencję Silvermane'a.
Nie żyje. Podobnie jak detektyw, który go zastrzelił.
Cóż mogę dodać?
Świat jest niebezpieczny.
- Nie daje się pani presji. - A jestem pod presją?
- Nie mówiła pani, dla kogo pracował. - A przyjąłby pan zlecenie?
- Nie lubię niespodzianek. - Zapamiętam.
Oficjalnie lokal jest mój,
ale wszyscy wiedzą, że należy do Silvermane'a.
Flint dobrze chroni jego inwestycji.
- Czyli pani. - Tak.
Ten klub żyje dzięki klientom,
którzy chcą tego, co im daję.
Próbuje mnie pan rozszyfrować?
Rozszyfrować?
Zrozumieć.
Chyba mnie pani rozgryzła.
Przez lata rozgryzłam nie tylko pana.
Wiele twardych orzechów do zgryzienia?
Ciekawi mnie pan.
Doprawdy? Czemu?
Ostatnio nazwał się pan tchórzem.
Ale ja myślę, że to bzdura.
Dobra pani jest.
- Ale w oczywisty sposób. - Moja subtelność zależy od sytuacji.
Prowadzę interesy z Silvermane'em, podobnie jak z panem, panie Reilly.
Jedno nie zależy od drugiego.
Powiedziałam dość, by zatrzymał pan pieniądze?
Czy źle pana oceniłam?
Będę kontynuował śledztwo.
Nie z powodu odwagi.
A dlaczego?
Szansonistka musi znać piosenki.
Może detektyw musi znać odpowiedzi.
To…
Tai chi.
Właśnie, tai chi.
Dobra rzecz.
Na oddech i uspokojenie.
Polecam.
Nawet nie wiemy, co ty wygadujesz.
I mamy to gdzieś.
Toster? Poważnie?
Mogłem nie rzucać tak mocno.
- Ruchy! - Pojedziemy na przejażdżkę.
Powiecie mi, co tu robię?
Silvermane chce cię widzieć.
To wiem. Chcę wiedzieć dlaczego.
To nie nasza brocha.
Może by cię tu nie było, gdybyś nie próbował go oskubać.
Donegal. Nie mam nic wspólnego z jego intrygą.
Próbowałem go od tego odwieść.
Szef chce tylko pogadać.
A ja nie wiem, kto wynajął Addisona, by spalił mu dom.
Nic o niczym nie wiesz?
„O niczym nie wiesz”, ale nieważne.
- Marny ze mnie detektyw. - Więc nie masz się czym martwić.
Podobnie jak Donegal?
Właśnie. Jak Donegal.
I przepraszam za nos.
Mnie?
Chyba jego.
Wysiadamy!
Dokąd on pobiegł?
Sprawdź pobocze!
Szef nie będzie zadowolony.
Chciał, żebyśmy go sprowadzili.
Do auta!
Kretyn.
Czasy są trudne.
Ale o mieście świadczy to, jak reaguje na trudności.
- To nie Topeka ani Kalamazoo. - Nie wierzę mu.
KOLEJNA KADENCJA MORRISA
To Nowy Jork.
Połączymy siły i nie damy się fali.
Łatwo było tu stać, kiedy ulice…
Masz już nagłówek?
DAJCIE NAM PIĆ
„Zdesperowany Morris znowu zawiódł”.
Lepsze byłyby cztery „M”. „Marne marzenia i mrzonki Morrisa”.
Nie ufam Hudsonowi,
ale ten facet spokojnie pokona Morrisa.
Czasem wybieramy między złem i złem.
Opowiesz, co ci się stało?
Powiedzmy, że lepiej nie pisz o Addisonie.
Silvermane?
Wszedł na ścieżkę wojenną.
Chce wiedzieć, kto na niego czyha, więc lepiej uważaj.
To nie moja twarz wygląda jak mięso mielone.
Tańcowałem już z jego ludźmi.
Jako facet w masce i goglach,
ukochany bohater Nowego Jorku.
Nie jako Ben Reilly.
Wiesz co? Daj mi to.
Coś postanowiłem.
KONIEC Z PROHIBICJĄ
Jeśli ponownie mnie wybierzecie, pożegnamy się z prohibicją!
- Facet wie, do kogo mówi. - Bóg mi świadkiem,
nie zaznacie więcej pragnienia!
Mówię tylko, że masz kłopot z Silvermane'em.
Albo się przebierzesz, albo zginiesz,
więc może pora znów zatańczyć.
Przy okazji zrobisz temu miastu przysługę.
Daj spokój, Robbie.
Dość.
- Wiesz, co mam w planach? - Co?
Moje piękno.
I artykuł o Addisonie.
Muszę pisać, żeby jeść.
Myślałem o tych Kanadyjczykach.
Pozwoli mi pan się tym zająć?
Nie, sam to zrobię.
Nie zmieniam planów, ale…
pojedź pierwszy. Zbadaj sytuację.
Elegancka.
Jak myślisz, Winston?
Nie znam się na modzie.
Ale całość wydaje mi się…
przywiędła.
Masz coś do pani, Winston?
Nie, po prostu mam lepsze rzeczy do roboty niż strojenie lalek.
Moda to nie to samo co gust.
Bierzemy.
Podoba ci się, prawda?
- Szczerze? - Tak. Idealna.
Przepraszam, szukam państwa Addisonów.
Pani Addison.
A ty kto?
- Cześć, bracie. - Nie jesteśmy braćmi.
Zadałem ci pytanie.
Zgadza się.
A jako że jesteś duży i wściekły,
odpowiem na nie.
Szukam Very Addison.
- Wiesz, gdzie jest? - Czemu pytasz?
Jestem dziennikarzem i pracuję nad sprawą śmierci Jamesa Addisona.
Chcę porozmawiać z wdową.
Jimmy nie żyje?
Przykro mi. Byliście przyjaciółmi?
Jak umarł?
Miała miejsce eksplozja…
w Standard Oil Depot.
Czemu o nim piszesz?
Przed śmiercią podpalił niewłaściwy dom.
Czyj?
Silvermane'a.
- Lepiej już idź. - Zaczekaj.
Addison sam z siebie nie podpalił
domu najgroźniejszego człowieka w mieście. Ktoś mu zapłacił.
Był twoim przyjacielem, więc nie mógł być zły.
Był chory.
A w tych czasach choroba może umożliwić przeżycie.
- Póki cię nie zeżre żywcem. - Chwila. Co to znaczy?
Nie wiem, kto go wynajął.
Ale jego żona może wiedzieć.
Wiesz, gdzie ją znajdę?
Hotel Geoffrey.
Nocowała tam, kiedy byli przy forsie.
A kiedy wracała, kasy już nie było.
Kto by pomyślał.
Dzięki.
Odwiedzę ją.
PRYWATNY DETEKTYW
Mówiłam. Rzadko przychodzi do biura.
Nie pamiętam, kiedy go widziałam.
Może to odświeży ci pamięć.
Proszę, mówię prawdę.
Oby tak było.
Wrócimy tu.
Janet! Zrobili ci krzywdę?
Nie tym razem. Ale mówili, że wrócą.
Przyłożyli mi broń do głowy.
Mówili, że skończę jak Donegal.
Że jeśli nie powiem im, gdzie jesteś,
razem popłyniemy Styksem do zaświatów.
Co to znaczy?
Donegal nie żyje.
Silvermane go zabił.
Ale zajmę się tym.
Odkąd zmarła Ruby, czekam, aż weźmiesz się w garść.
Aż odkopiesz dawnego siebie.
Pięć lat…
i tak to się kończy.
Wróć do domu, odpocznij,
a ja zadzwonię, kiedy będzie bezpiecznie.
Pójdę do domu.
Ale więcej tu nie wrócę.
Zależy mi na tobie, Ben.
Naprawdę.
Ale nie zginę za ciebie.
Janet.
Janet!
DOZORCA
Doberek! Dozorca Pete. Proszę wybaczyć przeciek.
Mieszkanie pod państwem jest całkowicie zalane.
- Co się dzieje? - Jakiś przeciek?
Ładnie się państwo urządzili.
Ale z tym stolikiem pod oknem
można by jeść kolacje przy zachodzie słońca.
- Mówiłam. - Był pan tu już?
Znam rozkład mieszkania.
Łazienka jest tam?
Nie stój tak, powiedz coś.
Co pan właściwie tam robi?
Znalazłem problem. Poluzowany regulator.
Przyczłapka jest źle przymocowana.
Co tam się dzieje?
Mam kryzys egzystencjalny.
W sprawie łazienki?
To chyba nie był hydraulik.
TYLKO DLA BIAŁYCH
Schody są po lewej.
Dzięki za pomoc.
Dzięki za dolara.
DOSTAWY
Pani Addison?
Nic nie zamawiałam.
Robbie Robertson. Jestem dziennikarzem.
Chwileczkę… Chcę tylko porozmawiać.
Masz trzy sekundy albo zacznę krzyczeć.
Nie chcesz, by biała kobieta krzyczała na czarnego,
który próbuje się do niej włamać.
Podejrzewam,
że nie chce pani, by najgroźniejszy gangster w mieście wiedział,
że pieniądze za jego głowę, które ktoś zapłacił pani mężowi,
wydała pani na homary i markowe ciuszki.
Proszę krzyczeć.
Chyba że ja mam to zrobić. Mam donośny głos.
Wszyscy usłyszą.
To wszystko?
- Słucham? - Żadnych łez?
Pani mąż nie żyje.
Ludzie różnie przeżywają żałobę.
Wiedziała pani.
James miał wiele twarzy, ale nie był tchórzem.
Kiedy nie wrócił, wiedziałam, że to koniec.
- Od kiedy to robił? - Od pół roku.
Nagle odkrył, że ma niesamowity talent.
Kto go wynajął?
To, że nie krzyczałam, nie znaczy, że o wszystkim powiem.
Dla mnie jest tak,
że James sam wykopał sobie grób.
Miejsce wydaje się nawiedzone.
Bo tak jest.
A skoro o duchach mowa…
Jimmy Addison nie żyje.
Co?
Kiedy?
Parę dni temu. Jakiś pismak o niego wypytywał.
Chciał wiedzieć, kto go wynajął.
- Nie wiedziałeś. - Powstrzymałbym go osobiście.
Flint… Źle wyglądasz.
To znowu się stało.
Tym razem zmieniłem się cały.
I tak zostało.
Nie całkowicie.
Jak mówiła doktorka.
Nasz zegar tyka.
Coraz szybciej.
Wszystko, co przeszliśmy…
Zasługujemy na więcej.
Wynośmy się stąd. Możesz spać u mnie.
Lepiej trzymajmy się razem.
Tak.
Będziesz sprawdzał wszystkie skrzynki? Bo jesteśmy z Kanady?
Tak, bo jesteście z Kanady.
Nie! Szef nie ufa nikomu.
W tym mnie.
Dlatego wciąż trzęsie tym miastem.
Wszystko gra, szefie. Może pan przyjeżdżać.
Jasne. Zaraz tam będę.
Co jest?
Idź sprawdzić!
Idź!
Jest na dachu!
Zastrzel go!
Czołem.
Gdzie on zniknął?
Tam.
Chodź tu.
Dzięki.
Skończą wam się te kule?
Nareszcie!
Na co czekacie?
- Ty pierwszy. - Śmiało.
Wysiadać!
Ani kroku dalej.
Widzicie? Tai chi.
Kopę lat.
Dobrze było ci beze mnie, co?
Nie wiedziałem, że jesteś zabójcą. Mogę spytać, kto cię wynajął?
Nikt. Jestem tu z powodu Bena Reilly'ego.
Tego detektywa?
Tak. Mam u niego dług.
Gdzie moje maniery? Napijesz się?
Nie! Macie dać Reilly'emu spokój.
Nie wie, kto chciał cię zabić.
A nękanie jego sekretarki wam nie pomoże.
Czyli po prostu mam mu dać spokój?
Kiedyś byś mi tak łatwo nie odpuścił.
Nie słuchasz mnie, Silvermane.
Nie będzie więcej ostrzeżeń.
Jeśli zadrzesz z Reillym lub jego ludźmi, zabiję cię.
- Reilly. - To twoja sprawka?
O czym ty mówisz?
Zatrzymałeś auto Silvermane'a?
Słyszałeś?
Mam złą wiadomość.
Gliniarze szykowali na niego obławę.
Ktoś dał cynk o handlu gorzałą.
Ktoś powiedział glinom o handlu gorzałą?
Złapali kilkunastu zbirów.
Chcieli złapać Silvermane'a, ale się nie pojawił.
Wiedzą dlaczego?
Nie, spokojnie.
Policja wie, że ktoś go zatrzymał, ale nie, że to byłeś ty.
Muszę lecieć. Nie chcę zginąć przy telefonie.
Ruchy!
Co ja narobiłem?
Napisy: Jakub Jadowski
Krzysztof Wollschlaeger