Kto tam jest?
Hej! Kto tam jest?
Co się dzieje? Kim wy, kurwa, jesteście?
Odwiedziłeś Liv Cross.
Obserwujemy nie tylko ciebie, a wszystkich.
Pieniądze zostają tam, gdzie są.
Jasne?
Tak.
Kurwa.
ZŁODZIEJ
ZNAJOMI I SĄSIEDZI
Arlo!
Arlo, piesku?
Chodź. Wracaj do domu.
Arlo?
Arlo.
- Arlo. - Hej. No chodź.
Arlo!
- Chodź, Arlo. No już. - Arlo.
Hej, Brie!
Nie wiem. Pewnie gdzieś tutaj.
Brie!
Arlo, słonko.
- Arlo, no chodź. - Chodź, mały.
Arlo.
- Chodź do domu, piesku. Do domu. - Arlo.
Hej.
- Gdzie jesteś? - Arlo.
No chodź.
- Arlo. - Piesku, chodź.
Arlo.
No chodź.
Chodź.
No proszę. Serio?
- Hej. - Hej, mamo.
Wróciłaś?
Nie róbmy z tego afery.
Czyli przemyślisz Princeton?
Żartowałam. A może Yale?
Nie?
Minimalizuj straty.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Wszystko okej?
Tak.
- Ciężka noc. - U mnie też.
Tak?
Chcesz wejść?
Niektóre pytania to coś więcej,
to portale do innego świata.
Oddałbym wszystko, by do tego świata powrócić.
Ale miałem kłopoty,
a to było ostatnie miejsce, gdzie chciałbym je przyciągnąć.
Powinienem już ruszać.
Dobrze.
Skoro tak uważasz.
Boże.
Niepotrzebnie angażowałam matkę w przyjęcie.
Możesz nie mówić o baby shower,
gdy lekarz atakuje skalpelem moją męskość?
To baby sprinkle.
Nie widzę różnicy.
Nie kazałam ci robić wazektomii właśnie teraz.
- Nie zapłodnisz mnie w ciąży. - Z naszym szczęściem? Nie wiadomo.
- Barney… - Doktorze.
- Dzień dobry. - Witaj, Grace.
Jak się czujemy?
Nerwowo.
Nie ma się czym martwić.
To prosty zabieg, szybko dochodzi się do siebie.
Oszczędzaj się przez kilka tygodni,
a lód i advil pomogą
na dyskomfort i opuchliznę.
Wykastrujesz mnie i nie dasz mi się nacieszyć procesem zdrowienia?
- Dam ci receptę na percocet. - I może demerol? Świetnie na mnie działa.
Parę lat temu miał kamień nerkowy. Wciąż o tym opowiada.
Mówią, że to bolesne jak poród.
Wiesz, co jeszcze jest bolesne jak poród?
Poród.
Percocet wystarczy.
Trzy sypialnie, dwie i pół łazienki,
niedawno odnowiony taras, wykończyli nawet piwnicę.
- Z którego roku jest dom? - Z 1993.
Ma charakter.
Tak. Jak na Long Island.
Jasne.
Przeprowadzka ze względu na pracę?
Niezupełnie.
Mąż czy… Nieważne. Nie widzę obrączki.
Jesteś spostrzegawcza, Becco.
Durne pytanie z rozdzielnika.
Szczerze? Najmniej w tej pracy lubię zmuszanie klientek
do pisania w dokumentach „samotna kobieta”.
Skoro przelewasz całą swoją wartość netto,
to może jeszcze dorzuć kapkę upokorzeń?
Jeśli zależy ci na szkole prywatnej…
O nie. Państwowa wystarczy. Podoba mi się ta wyspa.
To konglomerat marmurowy. Tak jak panele ścienne.
Sama chodziłam do państwowej.
Chociaż to akurat kiepski argument,
skoro nawet nie próbowałam aplikować na studia.
Dodatkowy pokój na górze może służyć jako bawialnia.
Albo gabinet.
Nie mam nic przeciwko.
Dziwne, że rodzice nie protestowali.
Są skrajnie pragmatyczni w każdej kwestii z wyjątkiem mnie.
Jedynaczka.
Ciekawe, czy żałują.
Tego, że wmówili mi, że mogę być, kim zechcę i robić, co zechcę.
W końcu trzeba przejrzeć na oczy i uświadomić sobie,
że nie jest się aż tak wyjątkowym.
Sobota wieczór A ty wciąż siedzisz bezczynnie
Masz już dość Swojego miasteczka na zadupiu
Hej. Czy Ali Cooper nie miała grać dziś wieczorem?
Wzięła wolne. Zmarł jej ktoś bliski.
Okej. A wiesz, kiedy ma wrócić?
Nie mówiła.
- Coś do picia? - Jasne.
Nie zaszkodzi. Beczkowe.
Gapisz się na ćpunów I na królowe, które nie wyszły z szafy
Hej, tu Ali. Po prostu napisz.
Ali, cześć. Proszę, odbierz. Muszę z tobą pogadać.
Sporo się tutaj dzieje. Odbierz. Dzięki.
Ale kapitan Jack Pomoże ci się dziś naćpać
I zabierze cię Na twoją specjalną wyspę
Kapitan Jack dziś o ciebie zadba
Jedno małe pchnięcie I będziesz się uśmiechać
Coop? A to niespodzianka.
Cześć. Wybacz, że dzwonię tak późno, ale muszę cię o coś prosić.
Zaintrygowałeś mnie.
Możesz ustalić, czy ktoś ostatnio wynajmował Ali mieszkanie?
Nic jej nie jest?
Nie wiem.
Dostała trochę gotówki po moim tacie,
ale pewnie stać ją na góra trzy tysiące miesięcznie.
Rynek mieszkaniowy jest niewielki. Znajdziemy ją.
Dzięki.
Nie ma sprawy.
To słodkie, że tak się o nią troszczysz.
Może pewnego dnia i ona tak pomyśli.
Okazuje się, że granica między troską a przytłaczaniem jest cienka.
Chcesz teraz rozmawiać o nim?
Zdecydowanie nie.
Uff.
Dobranoc, Coop.
- Cześć. - Hej.
- Gratulujemy. - Dobrze was widzieć.
- To dla ciebie. - Dziękuję.
Prosiłam: żadnych prezentów.
Nikt ci nie uwierzył.
Liczyłam na pochwały za ten gest.
Proszę bardzo.
Chodźcie. Wszyscy grają w grę.
Okej.
Patrzcie, kto się wreszcie zjawił.
Hej!
- Hej. Jak tam? - To moja kuzynka.
Skupcie się. Piersi czy dziecięce pupy?
Wszędzie rozpoznałabym te cycki. Tak.
Pozwoliłam jej się obmacać podczas pobytu w Miraval.
Nie lekceważcie przywileju małych piersi.
Zwłaszcza w naszym wieku. Grawitacja nas wszystkie dorywa.
Nie dowiem się, jak to jest, nie nosić stanika.
Nikt ci nie współczuje.
Jak to dobrze, że znów się dogadujecie.
Nie wyobrażacie sobie, jakie to było niekomfortowe.
Chodzenie na paluszkach było wykańczające.
Nie skupiaj się tak na sobie. Mnie też było ciężko.
Dobra, skoncentrujcie się.
Wiem. Rozgryzłam to.
- Tak? - Tak.
Piersi mają przestrzeń na górze i na dole.
- Przy pupach jest jedna linia. - Odwróć zdjęcie.
Hej.
Dobrze się bawisz?
Czuję się na to wszystko za stara.
A jaką ty masz wymówkę?
- Co? - Wydajesz się… nieobecna.
Przepraszam.
Po prostu…
Mam straszną huśtawkę z Tori.
No tak, wiem.
Ale to wszystko?
Tak. Ciężko mi się pisze.
- Mgła mózgowa. Przepraszam. - Dziękuję.
Ale zaczynam hormonalną terapię zastępczą.
Dzięki Bogu. Świetnie.
- Grace. - Przepraszam.
Bez ciebie nie da rady.
Umówmy się na lunch.
Popatrzę, jak pijesz, czy coś takiego.
W każdej chwili.
Tym się zajmujecie w wolnych chwilach?
Oglądacie zdjęcia swoich tyłków?
- Sporo tracę. - Wchodzisz w to?
Odpowiedzi aż cisną się na usta.
- Ty. - Tak?
Idź sobie.
Idź pić z Barneyem, bo wypije wszystko sam.
Tak jest.
Barney, będziesz nadal w stanie…
Jezu.
Chodzi ci o współżycie?
Chciałem powiedzieć „ruchać”,
ale możemy to nazwać bardziej subtelnie.
A gdybyście rozstali się z Grace?
I poznałbyś młodszą, która chciałaby dzieci?
Zawsze mogą to cofnąć.
Grace zabiłaby mnie, zanim mógłbym rozważyć tę opcję.
Ja myślę o swojej spermie jak o arsenale jądrowym.
Nie użyję jej, ale chcę wiedzieć, że tam jest.
Nick, twoje chłopaki nadal są w grze?
Nie. Ciachnąłem się, zanim wysechł tusz pod przedłużeniem kontraktu.
Marzenie doradcy biznesowego.
Tak jest.
Jeśli o mnie chodzi, lekarze twierdzą, że będę mógł ruchać
za około dwa tygodnie.
Za długo.
Pamiętacie mojego teścia?
- Typ się kiedykolwiek uśmiecha? - To był uśmiech.
- Hej! Zuch chłopak. - Barney.
Powinieneś pić na przeciwbólowych?
Zdecydowanie.
Mogę prosić o lód na moje jaja?
To prawdziwe się nie sprawdza, nie
Lepiej szybko coś wymyśl
Spłoniesz, spłoniesz na wiór
Och, bara barakuda, tak
Dziękuję.
Brawa!
Tak!
Dobra. Napiję się.
O tak.
Zaczynamy.
- Hej, hej. - Hej.
Więcej niż największa miłość Jaką poznał świat
Tą miłością obdarzam wyłącznie ciebie
Więcej niż proste słowa Które staram się wypowiedzieć
Ashe nieźle śpiewa.
Żyję tylko po to By bardziej cię kochać każdego dnia
Bardziej niż byś przypuszczała
Moje ramiona pragną cię objąć
Moje życie będzie w twoich rękach
Budzenie się, spanie Śmiech i łkanie
Dłużej niż na zawsze
Burian i jego zespół odzywali się w sprawie umowy z Ashe’em?
Wciąż w tym grzebią.
Masz wątpliwości co do swoich wątpliwości?
Sam nie wiem.
Spójrz na niego. Jest jak szczeniak. Czy to może być coś złego?
Wiem, że wcześniej nie żyłem
A moje serce jest przekonane Że nikt nie mógłby cię bardziej kochać
Przejmuję twojego drinka.
Masz. Tak.
Idę do ciebie.
Tą miłością obdarzam wyłącznie ciebie
Więcej niż…
Z czego się śmiejesz?
Chcę powiedzieć, że żyję tylko po to By bardziej cię kochać
Udawaj, że mam długie włosy.
Bardziej niż byś przypuszczała Moje ramiona pragną cię objąć
Moje życie będzie w twoich rękach Budzenie się, spanie, śmiech i łkanie
Dłużej niż na zawsze To bardzo długi czas
Ale daleko poza wiecznością Będziesz moja
Wiem, że wcześniej nie żyłem A moje serce jest przekonane
Że nikt inny
Nie mógłby pokochać cię bardziej
Dziękuję.
Hej, gdzie… Ulotniła się.
Hej, Coop. Dopiero dotarłeś?
- Kompletnie cię pojebało? - Co?
Kurwa, tam były moje dzieci.
- Co ty wyprawiasz? - Wybacz.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Bzdura.
- Hej, słuchaj… - Odpierdol się.
Nie wiem, o co ci chodzi, ale mów, kurwa, ciszej.
Chodź tu.
Co jest, kurwa? O co ci chodzi?
Nie udawaj, że nie wiesz.
Nie wiem, czy nie wiem. Możesz mówić konkretniej?
Grozili, że mnie zabiją.
- Co? Kto? - Twoi ludzie!
Porwali mnie. Włożyli mi worek na łeb. Przywiązali do krzesła!
Nie wiem, co cię spotkało, ale przysięgam, to nie ja.
Musimy to zbadać. Co mówili?
- Nie pamiętam szczegółów. - Jak to?
Kiedy rażą cię prądem i porywają, wszystko jest rozmyte.
- Ale mówili o moich pieniądzach? - Tak!
Kazali ci coś z nimi robić?
- Traciłem i odzyskiwałem przytomność. - Okej, słuchaj.
Musimy o tym pogadać, ale nie tutaj.
Mam uwierzyć, że o tym nie wiesz?
Zarządzasz moimi 400 milionami.
Czemu miałbym ci coś robić? Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Co? Nie. Że co?
Dobra. Nie miałem z tym nic wspólnego.
A twoi ludzie?
- Moi ludzie? - Tak.
Nie mam takich ludzi.
A ten twój DeMille?
To prawnik, a nie gangster. Nie zrobiłby tego.
Jesteś pewien?
Upewnię się.
Ale wierz mi, Coop, nie pracuję w ten sposób.
Czy idziesz na targ w Scarborough?
Pietruszka, szałwia
Rozmaryn i tymianek
Sam. Hej.
Hej. Cześć, Ashe.
„Hej, cześć, Ashe”? Za co takie powitanie?
Kiedy ostatnio śpiewano ci serenadę?
- Co byś chciał? Nagrodę? - Szansę.
- Ashe. - Nawaliłem. Fakt.
Schrzaniłem sprawę. Przepraszam. Nie uszanowałem twoich granic.
Zaplanowałem na poniedziałek romantyczną kolację,
żeby udowodnić, jak bardzo mi zależy na pójściu naprzód.
Mówiłam ci, że potrzebuję czasu.
A ty odpowiadasz kolejnym wielkim, romantycznym gestem.
Tym razem przed wszystkimi znajomymi.
Postrzegasz pozytywne gesty w najgorszy możliwy sposób.
- Czyżby? - No weź, Sam.
Cierpliwość to propaganda tchórzy.
Świetne motto, serio.
Ale nic nie zmienia.
Nie bój się mnie wpuścić.
Wpuściłam cię.
Problem w tym, że kiedy już znajdziesz się w środku, jesteś jak taran.
Śpiewasz i urządzasz wystawne kolacje.
Okej. Myślę, że nasze podejścia są zbliżone.
Ashe!
Potrzebuję trochę czasu.
Okej. Czas.
- Czas. - Czas.
- Tak. - Rozumiem.
Okej.
- Ile czasu potrzebujesz? - O Boże.
Wiesz co, Sam?
Zastanów się, czy nie powinnaś okazać odrobiny wdzięczności.
Słucham?
Zaprosiłem cię na randkę, kiedy byłaś tu trędowata.
Wyburzyłem dla ciebie te ściany.
Chyba zasłużyłem na odrobinę wdzięczności.
Masz nauczkę za sięganie po najniżej wiszący owoc.
Nie to miałem na myśli.
Hej, Sam.
Dziękuję.
To było do kitu.
Wszystko okej, stary?
Chyba wcisnąłem przycisk i nie mogę już tego cofnąć.
Masz jakieś rady, Coop? Byłeś z nią przez jakiś czas.
Nie chcesz moich rad. Sam wiesz, jak to się między nami skończyło.
Pewnie zmieni zdanie, kiedy przestanę ją nękać.
Skoro o tym mowa, w poniedziałek będzie u mnie niesamowita wyżerka
i już za późno, by odwołać.
Wysłałem już Delilah do Mel, więc zróbmy sobie męski wieczór, co?
A na razie będę się dalej upijał…
i śpiewał do upadłego.
Dobry plan. Dołączę do ciebie.
Hej.
O co chodziło wcześniej z Ashe’em? Zrobiło się dość gorąco.
Nie panikuj, ale zostałem wczoraj porwany.
Że co?
- Włącznie z furgonetką… - Ty…
…workiem na głowie i całą resztą.
Chcieli mnie nastraszyć.
Ludzie Ashe’a?
Twierdzi, że nie.
I mu wierzysz?
Nie wiem.
Czyli chyba nie idziesz do Ashe’a.
Nie idę.
Idziemy razem.
Odpocznij, podróżniku.
- Dziękuję. - Proszę.
Dzięki, że przywiozłeś Tori do domu.
Daj spokój. Mówiłem, że zmądrzeje i zrozumie,
którego rodzica bardziej potrzebuje.
Hej.
Dodaj to do coraz dłuższej listy moich porażek rodzicielskich.
Użalasz się nad sobą? Ty?
- Rany. - Zwolnij.
Umiar? U ciebie?
Czemu się tu ukrywasz?
Potrzebowałam przerwy od tych popisów.
No tak.
Dobrze widziałem, że rozmawiałaś na dole z Samanthą?
Wreszcie mnie złamała.
- Świetnie. - Było całkiem miło.
Ale coś ci powiem.
Ma serdecznie dość tego całego Ashe’a.
Chyba wszyscy czujemy to samo.
Wiem, jak wiele rzeczy tam szwankuje, a wciąż jej zazdroszczę.
Sam? Naprawdę?
Tego, jak o nią zabiega.
Tej pasji.
Uświadomiłam sobie, że jest całkiem możliwe,
że nikt nie będzie mnie już tak pożądał.
Wybacz, ale to ja miałem użalać się nad sobą.
- Wygadujesz bzdury. - Czyżby?
Wiesz dlaczego?
Nie ma na tym przyjęciu jednego faceta,
który nie zwrócił na ciebie uwagi w tej sukience.
- Naprawdę? - Wiem, że ja zwróciłem.
Naprawdę?
Tak.
O Boże.
Boże.
Tutaj.
Okej.
Dawaj.
O rany…
Okej, to było… Wiedziałaś o tym?
- Nie. - No dobra.
- Ja… - Tak, dobrze…
Coop.
Hej.
To świetna sukienka.
Po prostu ich minąłeś?
- Tak po prostu? - Tak.
Nawet nie spojrzeli.
Bez przerwy się kłócili.
Chryste, nienawidzą się.
Bóg miał cię w opiece.
Nie miałem cię za szczególnie religijną osobę.
Nazwij to, jak chcesz.
Religia, duchowość, manifestacja, witaminy.
Wszyscy czegoś potrzebujemy. Inaczej…
Bo inaczej?
Kończysz na zapleczu lombardu,
ze skradzioną kumplowi kartą baseballową.
„Tom Seaver”.
Potwierdzenie autentyczności trochę potrwa.
Na tym rynku jest mnóstwo podróbek.
Trochę mi się z tym spieszy.
Wygląda na to, że masz problem.
Jak by to było, gdybyś dla odmiany
przekazywała ludziom dobre wieści?
Skąd ten nagły pośpiech?
Myślałam, że wróciłeś na Wall Street i obstawiasz zakłady z cudzych emerytur.
Prawie cię nie widujemy.
Próbowałem posłuchać twojej rady w kwestii szantażu,
a skończyłem w furgonetce z workiem na głowie…
- Ale wciąż tu jesteś. - Co to niby znaczy?
- Ktoś próbował cię nastraszyć. - I się, kurwa, udało. Boję się.
Gdyby zamierzali cię zabić, już by to zrobili.
- To ma mnie pocieszyć? - Posłuchaj.
Stanowisz dla tych ludzi zagrożenie jedynie w tej chwili,
zanim cokolwiek zrobisz.
W chwili, gdy to zrobisz, staniesz się nietykalny.
To właśnie ta chwila.
Może się nie powtórzyć.
Przejmij kontrolę, Coop.
Zadbaj o to, by stać się nietykalnym.
W przeciwnym razie
będą tobą sterować.
Jesteś tego pewna?
W miarę.
Nie mogę ryzykować życia w oparciu o „w miarę”.
A co niby do tej pory robiłeś?
LOMBARD SKUP ZŁOTA - SREBRA - MONET
Hej, Rocco. Mogę cię prosić o pomoc?
Hej, zjebie! Czego ode mnie chcesz?
Co jest, kurwa? Mam przerwę obiadową.
Wybacz, stary. Pomyliłem cię z kimś.
Szukasz guza?
To było nieporozumienie, okej?
Wysiądź z furgonetki, a przez rok będziesz szczał na siedząco.
- Jasne? - Dobra.
Przepraszam.
W porządku. Lepiej dmuchać na zimne.
Mogę to zatrzymać?
Tak.
Ellen! Mam skurcz!
Ellen!
Pomóż mi!
Nie jestem wariatem. Po prostu uważam, że powinno się karać
drużyny przyjezdne noszące białe stroje. Co to ma być?
Przykro mi…
- …ale ma rację. - Tak jest.
Jeśli włączam mecz Knicksów,
na najsłynniejszym stadionie świata,
chcę widzieć białe stroje…
Proszę o zbyt wiele?
A kiedy są na meczach wyjazdowych…
- Jezu, Elena. - Uważaj, Coop.
Uszkodzisz sobie plecy.
- Co ty tu robisz? - Potrzebuję połowy kasy za kartę.
Mogłaś zadzwonić.
Dzwoniłam i pisałam. Wielokrotnie.
To pewnie prawda. Wybacz.
Czemu to brzmi jak początek wymówki?
Z kartą to chwilę potrwa.
- Żartujesz? - To rzadki fant.
Mój człowiek musi to potwierdzić.
Nie ustaliłeś, czy ogarnie kartę,
zanim zaplanowaliśmy cały skok? Mogliśmy wziąć coś innego.
Nie przyszło mi to do głowy.
Jakoś nigdy ci nie przychodzi.
Ostro. Okej.
Dostaniemy pieniądze, okej?
Napijesz się piwa?
- Muszę lecieć. - Czekaj. Zostań.
Co z tobą?
Co? Nic.
Pomyślałem, że może chcesz… posiedzieć.
- Pomyślałeś, że chcę posiedzieć? - No co?
Mój brat zaginął trzy tygodnie temu.
I nawet się nie zainteresowałeś.
Jak dotąd zdołałeś głównie
pozwolić kumplowi zablokować kasę, której potrzebowałam,
i olewać mnie raz za razem, kiedy miałam dla nas roboty.
Roboty, których potrzebowałam.
I uznałeś, że chciałabym posiedzieć.
- Elena… - Pierdol się, Coop.
- Hej. - Nie.
Skoro jesteś taki samotny, może wreszcie coś z tym zrób,
zamiast ciągnąć wszystkich na dno?
Bailey Russell, słucham?
Oczywiście, przełączę.
Tak jest.
Cześć, Coop.
- Co tu robisz? - To, czego ty nie chcesz.
Nie możesz powiedzieć Jackowi. Pogrzebiesz karierę.
Ty nie masz się o co martwić.
Hej, stary.
Ja jebię.
Do chuja ciężkiego, ilekroć z tobą gadam, jestem w ciężkiej dupie.
Jeśli to coś znaczy, nie chciałem cię wyruchać.
No to po problemie.
To nie musi nas nic kosztować.
- To znaczy? - Utrzymajmy inwestycję.
- Nielegalną? - Prawie legalną.
To twoja linia obrony?
„Świadomie handlowałeś z wrogiem?”. „Prawie, wysoki sądzie”.
To wróg tylko według skrajnie arbitralnie działającej administracji.
O ile w ogóle możemy traktować poważnie słowa Coopa.
- Możecie. - Co ważniejsze,
jesteś pewien, że pozostałe pieniądze, którymi zarządzamy, są nieskazitelne?
Chcesz, żebyśmy zaczęli sprawdzać każdy wpłacony dolar?
Zapewniam, że skończy się na łzach i depozytach zabezpieczających.
Duży kapitał jest z założenia brudny.
Czy Bailey Russell ma być jakimś arbitrem moralności,
określającym, kiedy korupcja jest okej, a kiedy nie?
Bardzo słuszna uwaga.
Chyba miałaś jakiś czas, żeby to przemyśleć.
Coop przyszedł z tym do mnie trochę wcześniej,
- ale uznałam… - Odeszliśmy od tematu…
- Dasz mi mówić? - Próbuję ratować ci posadę.
Nie musisz.
- Zwalniam cię. - Jack.
Co?
Mówisz, że o tym wiedziałaś. Jak długo?
Dzień, tydzień?
No to wypłacimy ci odprawę.
Wyjdź. Już.
To wszystko moja wina.
Ciebie nie mogę zwolnić, prawda?
Dobrze jej to zrobi. Ma pełen pakiet.
Brakuje jej tylko solidnej blizny wojennej.
Spadnie na cztery łapy, wyjdzie z twojego jebanego cienia.
- To wszystko? - Co?
Przyjąłeś to dużo lepiej, niż myślałem.
Tak.
Jestem równie zaskoczony.
Niedawno zrobiłbym ci z dupy jesień średniowiecza
i zadbałbym o to, żeby każdy fundusz, od Pekinu do USA,
miał twoje zdjęcie na ścianie.
A teraz?
Teraz mam to gdzieś.
Nowotwór wrócił.
Lekarze znaleźli go w prostacie.
Rozprzestrzenia się jak pożar.
Przykro mi, Jack.
Mnie też.
Ale… człowiek ma okazję przemyśleć wiele spraw.
I rozważyć, które walki warto toczyć.
Zrobimy tak.
Zwrócimy te pieniądze.
Zajmę się następstwami od wewnątrz.
Nikt poza tymi murami nie musi o tym wiedzieć.
Nie zasługuję na to.
Nie robię tego dla ciebie.
Może. Sam nie wiem. Może i tak.
Jezu, Jack. Wiesz…
Hej, Coop.
Zakładam, że masz na głowie bardzo groźnego i zdenerwowanego klienta.
Jesteś na to przygotowany?
Nie wiem.
Zapomnij o nim.
Cricket Birch będzie żądała twojej głowy.
Jak załatasz tę dziurę?
Zrobię to, co zawsze.
Sam znajdę tych 400 milionów.
Dobrze mi to zrobi.
Da mi to powód, żeby rano wstawać i dalej walczyć.
Bardzo mi przykro, Jack.
Pewnie na to zasłużyłem.
Nie mówiłem o pieniądzach.
Ja też nie.
Musimy wykroić chwilę, żeby pograć w squasha.
Tak.
Liv była przypadkową ofiarą. Współczułem jej,
ale tylko częściowo.
Miała szansę. Mogła zgrywać bohaterkę,
ale wolała zaryzykować.
Choć wiedziałem, że sobie poradzi, zastanawiałem się, kto jeszcze
będzie musiał zapłacić za moje czyny.
Ale wychodząc z Bailey Russell, czułem się lżejszy.
Jeśli wierzyć Lu, zagrałem właśnie jedyną kartę, jaką miałem.
Czas miał pokazać, czy było to zwycięskie zagranie,
ale w tamtej chwili przestałem chociaż być bezradnym widzem
w teatrze własnego życia.
Hej.
Jest jakieś święto, o którym nie wiem, czy…
Pewnie tak.
Zalkinowie zrezygnowali.
Twój koszmar się skończył.
Też się zdziwiłem, ale muszą mi zapłacić.
Tak między nami, moi ludzie się ucieszą,
że nie muszą już zmagać się z tą kobietą. Była…
trudna.
Myślałem, że się ucieszysz.
Nie, jasne…
Cieszę się…
Przepraszam za tę całą aferę z podjazdem.
Wyładowywałam się na tobie, a mój bajzel nie ma z tobą nic wspólnego.
Tak?
Jaki bajzel?
Pomyślmy.
Rozwiodłam się.
Mojego byłego męża aresztowano za morderstwo.
Straciłam pracę, bo przywaliłam przyjaciółce w kawiarni.
Moja córka olała studia.
Starzeję się w zajebiście niepokojącym tempie
i jestem tak rozwścieczona, że powoli zaczynam zagrażać społeczeństwu.
Ktoś powinien mnie umieścić w pokoju bez klamek.
Czyli jesteś singielką.
O Boże.
No więc…
- Mów. - Po prostu…
Nie wiem, czy moje ciało jeszcze działa.
To może trochę potrwać.
Wystarczy
odrobina cierpliwości
i wszystko jest możliwe.
Hej.
Promieniejesz.
Naprawdę?
Po prostu cieszę się, że jesteś w domu.
Poznałam Miguela.
Wróciłaś wcześniej?
- Tak. - O Boże.
- Wydawał się miły. - Boże.
Ma trwałą, czy włosy po prostu mu się tak układają?
Tori Cooper.
Mówiłam poważnie.
Strasznie się cieszę, że tu jesteś, mimo że mnie dręczysz.
Wiem, mamo.
Zobaczymy jeszcze tego całego Miguela?
Chyba wolę nieco młodszych.
Jasne. No tak.
- Hej. - Hej.
Na ile kiepski jest ten pomysł?
Przekonamy się.
Tak czy inaczej, to się dziś zakończy.
Chyba musisz to rozwinąć.
Powiedziałem Jackowi, skąd jest kasa.
Coop, nie możemy tam wejść.
Nie zgłosi tego federalnym.
Po prostu odda pieniądze.
Okej? Zrobi to dopiero, gdy znajdzie
kolejnych 400 milionów, żeby załatać dziurę.
A kiedy to zrobi?
Ashe będzie musiał znaleźć inne miejsce
na inwestycje. Beze mnie.
I tym razem może obaj
skończymy z workami na głowie, co?
Nie sądzę.
Mam wrażenie,
że wczoraj mówił szczerze, że za tym nie stoi.
Chcesz wracać do domu?
To mój bałagan.
Nie musisz tu być.
Jestem twoim doradcą biznesowym.
Zajmijmy się biznesem.
- Jesteś pewien? - Nie.
Mamy po prostu pogadać. W czterech.
Wszystko okej.
Będzie dobrze.
Co?
Myślałem o innych okazjach, kiedy to mówiłeś.
W końcu będę miał rację.
Panowie, w samą porę.
- Tak jest! - Humor dopisuje.
- Szczęście to wybór, nie? - Hej.
- Nastawienie. - Właśnie.
Macie sporo do nadrobienia.
Jedzenie jest w jadalni. Częstujcie się.
Widzimy się w salonie.
Zjedzmy coś.
Gdzie cały personel?
Wszystkich odesłał do domu.
Chciał, żebyśmy byli dziś sami.
Jest w kiepskim stanie.
Wydaje się radosny.
Właśnie się przerzucił z koki na ketaminę, więc…
Zapnijcie pasy. Będzie się działo.
Hej. Chcecie?
Mam proszek, jeśli nie lubicie igieł.
Nie wiecie, co tracicie.
Przynajmniej zróbcie sobie drinki.
Mnie wystarczy to, co mam.
Tak jest, stary.
Ta cała sprawa z Sam…
Jebać Sam. Chryste.
Takich jak ona nie brakuje.
Najważniejsi są dobrzy przyjaciele.
Obawiałem się, że Westmont Village
okaże się jedną z tych nudnych mieścin,
gdzie wszyscy się wzajemnie obserwują,
i analizują, kto ma największy dom,
najdroższy wóz i najlepszą biżuterię.
Jeśli tak jest, ty wygrywasz.
Przyznam, że chętnie wzniosę się ponad to.
Ale muszę powiedzieć, że dobrzy z was ludzie.
Powitaliście mnie i Delilah z otwartymi ramionami.
Wiem, że to świeża sprawa, ale…
…to zaszczyt, móc nazywać was przyjaciółmi.
Połączeni przyjaźnią i interesami.
Amen.
Skoro o tym mowa, małe przyjacielskie ostrzeżenie.
Prawnicy muszą przekazać sprawozdania finansowe mojemu bankowi.
Musimy ustawić odnawialną linię kredytową,
żeby móc przesyłać gotówkę do zespołu odpowiadającego za ekspansję.
Musicie wyczyścić ten hajs,
który przerzucacie przez firmę. Pilnie.
Jaki hajs?
Hej. Nie oceniam.
Drobne pranie pieniędzy między przyjaciółmi.
Kilkaset kafli. Wszyscy to znamy.
Ja nie. O czym on, kurwa, mówi?
Przepraszam. Myślałem…
On nie wiedział?
- O cholera. - Słuchaj, to…
To zwykłe nieporozumienie.
To może mi to wyjaśnisz?
Sześćset kafli należności z firm powiązanych z tobą.
- To raczej nie jest nieporozumienie. - Barney, gadaj.
Chwila. Skoro nie robiłeś tego dla Nicka…
to dla kogo był ten czek?
Zamknij się, Ashe.
Coop! Co jest, kurwa? Wy obaj?
Przepuszczaliście pieniądze przez moją siłkę?
To było… To tylko przerzucanie papierów, Nick.
Brakowało nam należności.
Coop miał gotówkę, której nie chciał rozliczać.
To jednorazowa transakcja. Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Barney pomagał mi ze sprawami podatkowymi, po tym, jak wypadłem z Bailey Russell…
Czemu nie poprosiłeś?
Pomógłbym ci.
Nie mówiłem ci, bo to nic takiego. Szybki przepływ.
Czekaj, chwila.
Dlatego nie chciałeś, żebym wprowadzał Ashe’a?
Nie. To dwie osobne sprawy.
Chciałeś zablokować ekspansję firmy, żeby chronić swój tyłek?
Co do chuja, Barney?
Cholera, stary.
- O cholera. Boże. - Kiepsko to wygląda.
Hej. Jesteśmy przyjaciółmi. No już.
- Wyluzujmy trochę. - Stary.
Zarobimy mnóstwo kasy.
Tak.
Nie.
Nie zarobimy.
To koniec.
Co…
- Co to znaczy? - To dobry moment, Coop?
Bailey Russell zwróci ci środki.
Wiedzą, że to twoja kasa i że jesteś objęty sankcjami.
A skąd to wiedzą?
Powiedziałem im.
Ja pierdolę.
Ty żałosny człowieczku.
Pomogłem ci wrócić do świata funduszy hedgingowych,
wybrukowałem ci drogę żółtą kostką. A ty to rozjebałeś?
Naprawisz to, Coop.
Nie mogę.
Więc dzięki za to wszystko.
- Pójdę już. - Nie.
Hej. Naprawisz to, Coop!
Naprawisz to!
Chcesz mnie wyruchać?
Wiem, gdzie mieszkasz. I gdzie mieszka twoja rodzina.
- Coś ty, kurwa, powiedział? - Myślisz, że są jakieś zasady?
Pobudka!
Lecisz w chuja z moim źródłem dochodów? Będą konsekwencje.
Jaja sobie robisz? Spierdalaj.
Kurwa, zajebię cię.
- Rozumiesz? - Nie, Coop!
- Zajebię cię. - Nie!
Chuju. Grozisz mojej rodzinie?
- Skurwysynu. - Zajebiesz mnie?
- Zabijesz mnie? - Proszę cię, Coop.
- No dawaj. - Hej!
- Jebana broń!
Zabij mnie.
Mówiłeś, że mnie zabijesz. Zabij mnie.
Nie wiesz, kogo robisz w chuja.
Daj spokój, Ashe. Kurwa, wszyscy się uspokójmy.
- Jestem spokojny. - Okej.
Jestem jebaną oazą spokoju.
Cofnij się, gwiazdorze.
Nie chcesz tego robić.
Mamy kiepską noc. Sam mówiłeś,
- wyluzujmy. - Bądź łaskaw zamknąć ryj, Nick.
Miałem cię za przyjaciela.
- Naprawdę? - Nie pomagasz, Coop.
Groził mojej rodzinie…
Kurwa!
O cholera.
- Hej. - Bierz go, Nick!
Bierzcie broń! Bierzcie ją!
Nick.
Przestań. Proszę. Nie celuj we mnie.
O cholera!
Pierdolcie się!
Małe gnidy!
O Boże!
Nie żyje.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK