LOVE NEXT DOOR
Dur bebeğim. Şunu senin için güzelleştireyim.
Şimdi ne yapacağım ben?
Üzülme. Yarın uyandığında hepsi geçmiş olur.
Ya geçmezse?
O zaman…
…sorumluluk bende.
Ben Seok-ryu, senin yerine sorumluluğu alıyorum Seung-hyo.
Söz veriyorum.
Yemin edelim.
Güzel. Aferin.
12. BÖLÜM ÇOCUKLUK AŞKI
Hadi şunu yiyelim.
Muzlu süte gerek yok, dedim. Neden aldın?
O ayrı, bu ayrı.
Ne?
"O" dediğin ne? "O ayrı" derken neyi kastettin?
Sence? "O" işte.
İngilizce'de "that" deniyor. İşaret zamiri.
Evet, biliyorum. "That" o zaten.
Ama demek istediğim… Yani o…
Of ya.
Kelime tüm anlamını yitirdi.
Baksana.
Ne?
Şu an neyiz biz?
Bilmem.
Öpücük sonrası ilişki neye dönüşüyorsa.
Hey!
O öpücük…
O kelimeyi öyle pat diye söylemesen olur mu?
Arkadaşlarımla öpüşmüyorum.
Söyleme dedim ya!
Şu an öpüşmüyoruz. Az önceydi.
Yok, demek istediğim…
O kelimeyi söylemeyi bırak.
-Kelimeyi mi? Öpüşmeyi mi? -Sus!
Ayrıca ben de arkadaşlarımla öyle yapmıyorum.
Anlaştık o zaman.
Artık arkadaş değiliz.
30 yıllık arkadaşlık nasıl böyle pat diye biter?
Hayatımda yaptığım en zor şeydi.
Olimpiyat madalyası kazanmak daha kolay olurdu.
Seung-hyo! Seok-ryu!
-Bay Yoon. -Siz çoktan buluştunuz mu?
Deli gibi onu arıyordun.
Sana borcu falan var sanmıştım.
-Öyle mi? -Evet.
Aşk olsun Bay Yoon! Ne zaman öyle davranmışım?
-Davrandın… -Aman.
Niye geldin peki?
Neden ta Seul'den kalkıp onu görmeye geldin?
-Aslında… -Hey!
-Dur! -Ödümü kopardın.
Cidden onu görmeye geldiğimi mi sandınız?
Bu civardaydım, Seung-hyo'yu da arayayım dedim.
Tabii.
Bu civarda ne işin vardı peki?
Yahu geldim işte!
Gelmişken de aradım.
Peki, ne güzel.
Yine de çok uzak mesafe yani. Hangi rüzgâr attı?
Yahu özel bir şey diyorum!
Özel diyorum, niye hâlâ soruyorsunuz?
-Bu da sandığımdan fenaymış. -Ağlıyor musun?
Yanlış bir şey mi yaptım?
-Azarlandım sanki. -Kızdı mı?
Böyle düşünüyorum.
Yemek yapan biriysen
Gangwon ilinin yemeklerini tatman şart.
Malzemelerin özgün tadını incelikle zenginleştiriyor.
Bunca yolu tıkınmak için mi geldin yani?
Bak işte. İnanmayacağınızı bildiğimden
size söylemeyecektim.
Doğru.
Hele şu gajami sikhae cidden çok iyi.
Gajami sikhae mi? Ne?
Balıklı sikhye mi? Hadi ya.
Hem de kırmızı. Acı yiyemem.
-Sandığınız gibi değil. -Ne?
Söylenişi sikhye gibi ama içki değil.
-Yazılışı farklı. -Öyle mi?
-Pisi balığı. -Peki.
Pirinç ve tuzla fermente ediliyor.
-Yemek öyle yapılıyor. -Fermente mi?
Sana takılıyor ya. Fermente yiyeceklere bayılır.
Ne?
Tam bir yemek duayenisiniz!
Eh, "duayen" sayılmam gerçi.
Greip haritasında 100'den fazla restoran işaretledi.
Yok, dün itibarıyla 328.
Bana da gönderir misiniz?
Olmaz!
Onları ikizlerime devredeceğim.
-Lütfen! -Ama…
Bize çok yardım ettin.
O yüzden hepsini sana veririm.
Sağ olun! Bu yemek benden o zaman.
Teşekkürler! Hadi yiyelim!
Acıkmışsındır. Ye şunu.
Ben.
Terbiyeli çiğ yengeç seversin sen.
-Ye şunu. -Sever miyim?
Hayır mı? Peki Na-yun? Ne seversin?
Seni. Seni severim.
Peki, istediğini ye.
Şunu yemek istiyorum. Çok güzel görünüyor.
Ye hadi.
Tamam.
Gajami sikhae'nin kıvamı çok iyi.
Kesinlikle silip süpürebilirim.
-Ye hadi. -Tamam.
Efendim?
Girebilir miyim?
Tabii.
Burada kalmamda cidden sakınca yok, değil mi?
Cidden, başka yer bulabilirim.
Bir sürü boş oda var.
Şunu da vereyim.
Daha fazla giysi gerekir dedim.
Peki, sağ ol.
Ben de bu ara çok giysi ödünç alıyorum.
Yıkanmak istersen banyo koridorun sonunda.
Tamamdır.
Böcek var mıydı?
-Hayır. -Tamam.
-Gitmiyor musun? -Ne?
Sen gitmeyecek misin?
-Bir an için… -Seung-hyo!
Seung-hyo, neredesin?
Git hadi. Seni arıyor.
Gitmemi istediğinden emin misin?
Ne?
O zaman ve şimdi.
Ne bu ters bakışlar?
Ne alaka ya?
Şu an gayet yumuşak bakıyorum.
Öyle derken aynaya bak istersen.
Bir saniye.
Kıskandın mı yoksa?
Saçmalama. Çabuk çık hadi.
Gülmesene. Git.
Peki, gidiyorum. Niye ittiriyorsun?
Git hadi.
Seung-hyo.
Ne var?
Eşim yokken uyuyamıyorum.
-Uyudun mu? -Hayır.
Dışarı çıkalım mı?
10 dakikaya ağacın orada.
Geç oldu. Neden uyumadın?
Ya sen?
Kitap okuyordum.
Mokminsimseo mu? Jeong Yak-yong'un yazdığı kitap mı?
Evet.
Bu devirde kim böyle kitaplar okur?
Ben.
Zamanın ötesinde çok eski bir klasik eser.
Erdem, sorumluluk ve başkalarına örnek olmayı öğretiyor.
Nasıl yaşayacağını söylüyor.
Bu kitap hayata ışık tutuyor.
Tamam, çok coşma.
Çok mu coştum?
Bu kitabın değerini bilmiyormuşsun gibi geldi de.
Bu arada burası çok güzelmiş.
Keşke biraz daha kalabilseydim.
Yine gelirsin.
Yarın birlikte döneriz.
İş ne olacak?
Tahminimden erken bitti.
Öbür gün dönecektim ama bir gün önce de olur.
Birlikte gideriz.
Nasıl? Buraya arabayla geldin.
Mo-eum'un arabasını götürmeliyim.
Benim araba…
-Ayık şoför çağırırım. -Delirdin mi?
Ne kadar pahalıya patlar, biliyor musun?
Evet, bana da saçma geldi.
Ama sonra fark ettim ki
seninle vakit geçirmek daha değerli.
Lütfen. Şaka yapıyor olmalısın.
Benden o kadar çok mu hoşlanıyorsun?
-Evet. -Anladım.
Peki, benden ne kadar hoşlanıyorsun?
30 yıldır ayrılmaz ikiliyiz, senden sıkılmadım.
Yuh, biraz abarttın sanki.
Utan. Ayrı olduğumuz zamanları sayma.
Hiç ayrı kalmadık ki.
Ben hep seninleydim.
Şurası.
Sekiz yaşımızdayken
her yerime boya sıçrattın.
Yedi yaşımızdayken
ben uyurken yüzüme çıkartma dövme yapıştırırdın.
Altı yaşımızda…
…benimle dalga geçmek için
dudağımı mor yapan sihirli şeker verirdin.
Beş yaşımızdayken saçına sakız yapıştırmıştım.
Of ya.
Vay be, o kadar eziyete katlandıktan sonra benden hâlâ nasıl hoşlanıyorsun?
Gördün mü?
Fettan bir kadın olduğumu söylemiştim.
-Çekil ya. -Hayır.
Hep böyle birlikte olduğumuzu söyledin.
Şu an biraz uykum geldi gerçi.
Öyle mi?
Evet.
Uzun yol yaptım ya, ondandır.
Biri gelip bizi görmesin ama.
Jung Mo-eum?
Evet.
MÜLAKAT ODASI
GÜNEY KUTBU ARAŞTIRMA İSTASYONU PARAMEDİK POZİSYONU MÜLAKATI
Jung Mo-eum.
TOEIC puanınız yüksek, deniz araçları ehliyetiniz de var.
Ayrıca 1. Seviye lisanslı paramediksiniz.
İyi hazırlanmışsınız.
Evet efendim. Yangın güvenliği yönetiminde uzmanlaşmanın yanı sıra
saha görevlerim için de sıkı çalıştım.
Neden Antarktika?
Açıkçası küçükken hayalim Süpermen olmaktı.
Sonra Örümcek Adam olmak istedim.
Olamayacağımı anlayınca Kore İtfaiye Teşkilatı'na girdim.
İşimden de çok memnunum.
Zira insanlara yardım edebiliyorum.
Evet, haklısınız galiba.
Bilinmez bir dünyayı keşfetmek, dünya barışını korumak için
Antarktika'ya gitmek istiyorum.
DIŞ İŞLERİ BAKANLIĞI
Hye-suk'la ilgili söylediğin şey için teşekkürler.
Güvende olmasına sevindim.
Ama
sana olan minnetim de buraya kadar.
-Pardon? -Seo Hye-suk benim karım.
Benim kadınım.
Bunu biliyorum.
Öyleyse böyle davranmayı bırak.
Aklını çelmeyi bırak.
Bir yanlış anlama oldu sanırım.
Lakabın Alain Delon'muş.
O nereden çıktı şimdi?
-Evet, yakışıklısın. -Ne diyorsunuz Doktor Choi?
Fakat ona olan hislerim değişmeyecek.
Bunun nedeni de
Hye-suk'u seviyor olmam!
Aşkım.
Ne oluyor?
Burada ne işin var? Söylesene.
Şey…
Hye-suk'la sadece arkadaşız.
Az önce sana "aşkım" dedi yahu!
Arkadaşlar birbirine öyle der mi?
-Yakın olduğumuzdan diyoruz. -Cidden sadece arkadaşız.
Ona karşı asla bir his beslemedim.
O yüzden çok saçma zaten!
Çok güzel ve zeki bir kadın.
Ona nasıl âşık olmazsın?
Robot musun?
Geyim.
-Olamaz. -Pardon?
Erkeklerden hoşlanıyorum.
Çok güzel ve zeki bir kadınsın.
Sus ya. Of.
Özür dilerim. Çok mahcup oldum.
Özre gerek yok.
Aslında güzeldi.
Kendinden emin bir şekilde aşkını dile getiriyor.
Of, ne kadar aptal ya.
Bunu görünce kıskandım.
Kıskanacak ne var ki?
Ben de çok yaşlandım.
Belki ben de daha cesur olmalıyım.
Neyi seçersen seç seni desteklerim.
Bunu biliyorsun.
Biliyorum. Her zaman ve ömür boyu.
Şu an senden çok utanıyorum.
-İki adım geride dur. -Peki.
Yani benden nasıl…
-Benden nasıl şüphelenirsin? -Senden değil, o pislikten.
Kötü niyetli olabileceğinden korktum.
Sebep ne olursa olsun özür dilerim.
İnanılmaz.
Daha önce söyleseydin yanlış anlamazdım.
Dostum bana güvenip sır vermiş. Nasıl söyleyebilirdim?
Bu tutucu, katı toplumda yaşamak onu çok tedirgin etmiştir.
Süpermiş. Sen süpersin.
Aman ya.
-Ne yapıyorsun? Yürü. -Geliyorum.
Of, çok utandım.
Çok utanç vericiydi.
İnanılmaz. Ne yapıyorsun yahu?
İSİM, ADRES, NUMARA GÖNDERİN
SİPARİŞ İÇİN ÖDEME YAPINIZ
Evet! Başardım!
Ödümü kopardın. Ne bağırıyorsun?
Anne, hazır mısın?
Evet, yemek hazır. Ye işte.
Yemeği demiyorum. İyi bir hayata hazır mısın?
-Bana borç vermiştin ya? -Evet?
O parayı yüze, bine katlayacağım.
Şimdi de feromon mu oldun?
"Feromon" değil. Fenomen.
Doğru, fenomen.
Hatta ben de virüs gibi ölümcül olacağım.
Daha bulaşıcı olacağım.
Masraflarını çıkar yeter.
Anne, oğluna güven! Bu kez cidden oldu bak.
Ayrıca böyle şeylerle dolaşmayı bırak.
-Atalım gitsin. -Dur!
Güzelim çantayı niye atalım yahu?
Anne, böyle olmaz.
Seç bir çanta.
Yakında sana alırım.
Öyle çantam olsa bile götürecek yerim yok.
Tek istediğim başarılı olman.
O kadar.
Görüşürüz.
Anne, AVM'ye git. Tamam mı?
Bir çanta seç!
-In-suk, önce şunu ye. -Tamam.
-Baksana. -Ne?
Tasarımcı çantalarının şu anki fiyatı ne?
-Fiyatlar çok değişken. -Evet.
Ama en az iki üç milyon won'dur.
Oha, çokmuş ayol.
O parayla 30 kilo Hanwoo alınır!
Amma pahalıymış.
Hayırdır, nereden çıktı?
Eşin sana çanta mı alıyor?
Yeniden doğmak ondan bir şey beklemekten daha çabuk olur.
Yok, Dong-jin…
Boş ver. Sonra.
-Ne? -Yok bir şey.
Nasıl desem…
-Mi-suk. -Efendim?
Bunu sormam doğru olur mu bilmem
ama Seok-ryu'yla ilgili.
Kör randevu düşünür mü?
Kör randevu mu?
Köpek niye bu kadar havlıyor?
Biraz sert davranmadın mı?
Ne konuda?
Dinlenme tesisinde durmadan geri dönülür mü ya?
Tuvalete mi girecektin?
Onu demiyorum. Güya romantik randevu olacaktı.
Keşke kendi arabamı alsaydım.
Mo-eum'un arabasını iade etmeliyim.
Ayrı arabayla gidelim, dedim.
-Seok-ryu! -Ama…
-Anne. -Selam Seung-hyo.
-Mi-suk teyze. -Siz niye…
Anne, birlikte olmamızın nedeni…
Yok, ben de tam seni arayacaktım.
Kör randevu ister misin?
Kör randevu mu?
Ayol, sana ne oluyor?
Of anne ya! Saçmalama.
Jae-suk teyzen sana birini ayarlamak istiyor.
Seni zorlamıyorum ama düzgün birine benziyor.
Hayır, olmaz.
Bunu yapacak konumda değil.
-Anne! Evde konuşuruz. -Hayır. Şimdi!
Hemen haber vermeliyim.
Jae-suk, çocuğu Mo-eum'la tanıştırmak istiyor
ama kız dinlemiyormuş.
Ben mi?
Geldi serkeş kız.
Hemen cevap ver.
Ne?
Vay be.
O akşam yemeğe kaptırınca etrafa doğru dürüst bakmamışım.
İnanılmaz. Buradaki şirket imkânları iyiymiş.
Masaj koltuğu da var.
Evet, elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz.
Tabii.
Mimarlık ofisindeki masaj koltuğu bile bir başka oluyor.
Çok güzelmiş.
Peki o zaman. Raporu rica edeyim.
-Ne raporu? -Yapma.
Arabam bugün geri geldi.
Demek ki Seok-ryu gece dışarıdaydı.
Siz ikiniz
çıkıyor musunuz acaba?
Geceyi dışarıda geçirdim
ama hiç sandığın gibi değil.
Evet, bizim lojmandaydık.
Ayrı odalarda yattık.
Ya, tabii. Hadi öyle oldu diyelim.
Peki soruma niye cevap vermiyorsunuz?
Ne?
İkiniz çıkıyor musunuz?
Evet, çıkıyoruz.
Oh be! Hele şükür yani!
Çok rahatladım.
Cidden be gençler!
Bedenime ve ruhuma masaj yapılıyor gibi!
Of, çok iyi geldi!
Çıkmamıza neden bu kadar sevindin?
Az kalsın üzüntüden ölecektim çünkü.
Eminim ki sizi takip eden herkes öyle düşünüyordur.
Fakat sonunda birlikte olacağınızı biliyordum.
Bizim bilmediğimiz bir şeyi sen nereden bileceksin?
Sözcüklerde güç vardır.
Seung-hyo ve Seok-ryu ağaçta oturmuş
Ö-P-Ü-Ş-Ü-Y-O-R-L-A-R
Önce aşk gelir
Bittiniz siz!
Ardından evlilik gelir
Ardından bebek arabasındaki bebek gelir
Seung-hyo ve Seok-ryu
Gelin buraya!
Ağaçta oturmuş
Siz niye hep eve birlikte gidiyorsunuz?
Komşuyuz.
Olsun, kızlar ve erkekler birlikte takılmaz.
Seung-hyo ve Seok-ryu ağaçta oturmuş
Ö-P-Ü-Ş-Ü-Y-O-R-L-A-R
Yok öyle bir şey! Arkadaşım sadece!
Önce aşk gelir
Ardından evlilik gelir
Ardından bebek arabasındaki bebek gelir
Seung-hyo ve Seok-ryu
Choisseung. Tarih kitabını versene.
Kütüphane miyim ben?
Alo, ikiniz ne iş?
-Çıkıyor musunuz? -Hayır.
Onu çıplak görmek beni rahatsız etmez.
Onu erkek olarak düşün.
Selam gençler.
Aynı şeyi defalarca duydunuz.
Aranızda bir şey var mıydı bilemem ama bilinçaltınıza kazınmıştı.
Manipülasyon kurbanı mıyım yani?
Paramedikler havalı tüfek taşır mı?
-Onu vurmak istiyorum. -Ne?
Polis mi olsaydım acaba?
Yok, böyle iyisin.
Ama şöyle bir şey de var.
Üçümüz birlikte takılıyorduk. Niye ikimizi yakıştırdılar?
Ben ona fazla olduğum için.
Evet, boş ver.
Görüşleri hep sıra dışıydı zaten.
Güzellik standartları bizimkinden farklı.
Doğru dedin.
O değil de bugün pek havalısın. Üniforma ne iş?
-Güzel soru. -Şöyle ki…
Bugün mülakatım vardı.
Güney Kutbu işi mi? Başvurun onaylandın mı?
Tabii ki!
Bir saniye.
Bunu da geçersen cidden gidiyor musun?
Vay be!
Yani penguenleri bizzat görebileceksin?
Dibinde mi olacaklar?
Aynen öyle.
-Bol bol resim çek. -Yok.
Antarktika'da iklim krizi yüzünden penguenlerin nesli tehlikede.
Kutup ayılarının da.
Ben geldim.
-Selam. -Mo-eum!
Yeon-du!
Neler yaptın bakalım?
Neler yaptın Yeon-du?
Bütün gün ne yaptın?
Birlikte kitap okuduk.
-Tamam. -Balık temizledik.
Öyle mi?
Anne, Yeon-du'ya balık mı temizlettin?
Külkedisi'nin üvey annesi misin sen?
Cidden mi?
Hayır. Zevkli görünüyordu, yardım etmek istediğimi söyledim.
Öyle mi?
Pes. Annenin bir çocuğu suistimal edeceğini mi düşündün?
Hayır. Emin olmak istedim.
Yeon-du.
Birlikte hazırladığımız balığı
tavada güzelce pişireyim!
Tamam, teşekkürler!
Çok güzel olur.
Çok güzel olur!
Baksana, hiç evlenmeyeceksen
git bir yerden Yeon-du gibi bir evlat getir bari.
Ne?
Torunum olmasını o kadar çok istiyorum. Tamam mı?
Git balıkları pişir.
Yemin ederim…
Yeon-du, tüm gün kitap okumaktan sıkılmadın mı?
Bilmem.
Kitap okumak dışında yapmak istediğin bir şey var mı?
Bisiklet sürelim mi?
Sürmeyi bilmiyorum.
Sahi mi?
Öyleyse…
-Scooter? -Onu da süremem.
Dışarıda oynamayı sevmez misin?
Ondan değil. Babam dışarının çok tehlikeli olduğunu söylüyor.
Anladım.
Sensin!
Taş, kâğıt, makas, başla! Eksi bir!
Vırak, vırak!
Taş, kâğıt, makas, başla! Eksi bir!
-Yeon-du. -Vırak!
Baba!
Yeon-du, bugün seni çok özledim.
Sen de beni özledin mi?
Şey…
Evet, özledim diyebilirim.
Teşekkürler. Çok makbule geçti.
Ne demek. Yarın çalışıyor musun?
-Evet. -Anladım.
-İzin alsana. -Pardon?
Yarın 10.00'da burada buluşalım.
Ama…
-Aması yok. -Dur.
Soru yok.
Ama…
Gelgit düzlük tişörtü de yok.
-Yeon-du, yarın görüşürüz. -Görüşürüz!
-Vırak! -Vırak!
Baba, gidelim.
Baksana, sana verdiğim ağaç değil mi bu?
Öldürüp yenisini mi aldın?
Aynen öyle.
Nasıl bildin?
Kökeninin sırrı bu.
Ne kadar büyümüş. Çok düzgün.
Nasıl bu kadar büyümüş?
-Seok-ryu. -Efendim?
Sen…
Kör randevuya gidecek misin?
Delirdin mi? Bir şey uydurup reddederim.
İşe yaramaz. Çıktığımızı söyleyelim.
Ne?
Kim bilir, belki yine böyle olur.
Babana da söyleyelim.
Annemlere de söyleriz. Onların da resmen onayını alalım.
Tüm mahalleye söylemeliyiz.
Söyleyemeyiz.
-Neden? -Yani…
Daha yeni çıkmaya başladık.
Herkese söylemek biraz aşırı olur.
Kesin kıyamet kopar.
Biraz sorun olur. Annelerimiz arkadaş.
Hepimiz çok yakınız.
Hem dürüst olmak gerekirse bize ne olacağı da belirsiz.
Şimdilik gizli kalsın.
Peki. İstediğin buysa…
İlişkimizi gizli tutalım.
Çok gizli.
Dikkatli olmalıyız. Kimse bilmesin.
Kimse bilmeyecek.
Kalkmış mı?
Choisseung.
Bonjur Seok-ryu!
-Hye-suk teyze! -Selam.
Seung-hyo bugün işe erken gitti. Acil bir şey mi?
Yok, önemli değil.
Pencerelerinizin bu kadar yakın olduğunu bilmiyordum.
Neredeyse öpüşecek mesafede.
Neredeyse hiç ayrı kalmıyorsunuzdur.
Aynen.
O yüzden bundan bu kadar sıkıldım!
Choisseung da öyle düşünüyordur.
Yine de kavga etmeyin, güzelce geçinin, tamam mı?
Tamam.
-Ocakta yemeğim var. -Gidin siz.
Pardon. Hadi sonra görüşürüz!
Of, korktum ya.
BAE SEOK-RYU
-Na-yun. -Efendim?
Az önce ne yaptın sen?
Şey…
Yaptığın şey hadsizlikti.
Evet.
Seni sırf eski sınıf arkadaşım olarak gördüğümden
hareketlerini hoş görüyordum.
Ama artık göremem.
Az önceki şey için üzgünüm.
Ama Seung-hyo,
senden hoşlandığımı biliyorsun.
Yarı hoşlanma, yarı şaka sanıyordum.
Hayır, değil. Ciddiyim.
Öyleyse son derece net olmam gerek.
Hoşlandığım biri var.
Tanıdığım biri mi?
Uzun ve zor bir yolculuğun ardından bulduğum biri.
Onu rahatsız edecek hiçbir şey yapmak istemiyorum.
Cevap veremedim, pardon. Akşam sinemaya gidelim mi?
Hayırdır? Beni resmen randevuya mı davet ediyor?
Bana uyar.
Saçımı yıkamalıyım.
-Mo-eum! -Yeon-du!
Canım Yeon-du'm!
İyi uyudun mu?
Uzaylı arkadaş rüyası gördün mü?
Hayır, başka bir şey gördüm.
Ne gördün?
Sır. Sana sonra söylerim.
Tamam.
Çok dakiksin.
Muhabirliğin temelidir.
Sen çağırdın diye geldim ama…
Nereye gittiğimizi anlamışsındır.
Hadi bakalım!
Baba, şunları alıp bizi takip et!
-Ne? -Ne?
-Yardım etmeyecek miyiz? -Araba şurada.
Jung şefim?
Ben yapayım.
Gerek yok.
-Ben yaparım. -Baba.
-Baba? -Efendim?
Yapabilirsin baba.
Dikkat et, sıcak.
Tadına baksana.
-Kendim yerim. -Peki.
-Güzel mi? -Mangalda çok iyiymişsin!
Sırada ne var Mo-eum?
Sırada şey var…
-Vay be! -Vay be!
Ateş etme Yeon-du!
Pes ediyorum!
Islanmışsın.
Şunu ödünç alabildim.
Elektriğimiz yok. Nasıl kullanacağız?
Bir saniye.
Vay!
Saçını kurutayım.
Hadi kurutalım.
En çok hangisini sevdin?
En çok su tabancasını sevdim.
Ben de.
Bitti.
Yeon-du!
Sonra saçını güzelce toplarım.
-Tamam. -Senin saçın da ıslak.
Kendim kuruturum.
Ne?
Anladım! Tamam!
Üşümüşsündür dedim.
Yeon-du, şuraya gidelim mi?
Nereye?
Selam Choisseung.
Selam.
Yüzüme bile bakmayacak mısın?
Baktım ya.
Ne ile meşgulsün böyle?
Bir sinemanın renovasyon işini aldım.
Buraya gelince aklıma bir şey geldi.
Unutmadan çizeyim dedim.
Çok sürer mi?
Yok, film başlamadan biter.
Tasarım planı böyle oluyor demek.
Evet.
Mısır ister misin? Mısır alayım.
Yok, istemem.
Cidden mi? Sadece içecek alayım o zaman.
Peki.
Ne? Daha mı istiyorsun?
Pardon.
Ne yapacağız?
Fotoları analiz edip yarım saate getireceklermiş.
-Mi-ja. -Tamam, orada dur.
Dur biraz. Bir saniye.
Güneş batmaya başladı bile.
Çok geç olmadan gitsek mi?
Hayır.
Yeon-du yeni uyudu. Yarım saat daha duralım.
Peki.
Ağırdır. Ben taşıyayım.
Yeon-du, yatakta uyu.
İyiydi gerçi.
E, kamp nasıldı?
Fena değildi galiba?
Evet.
Hiç aklıma gelmezdi
ama Yeon-du çok sevdi.
Yeon-du bisiklet süremediğini söyledi.
Aynısı scooter ve paten için de geçerli.
Kaza yüzünden, değil mi?
Kasten değildi.
Sürekli evhamlanıyorum işte.
Seni anlıyorum.
Ne yapacağını söylemeye hakkım olmadığını da biliyorum.
Ama…
…böyle bir mucizeyi gizlersen
asla gerçek bir mucize olmaz.
Yeon-du'nun rüzgârı hissetmesini ve ayağını yere vurmasını istiyorum.
Bazen düşecek de tabii.
Öyle büyümesini istiyorum.
Şu dünyadaki tüm güzel şeyleri görüp duymasını istiyorum.
Umarım hepsini iyice kavrayıp özümser ve sağlıklı bir şekilde büyür.
Asıl bu, mucize olmaz mı?
Yeon-du'ya çok üzülüyorum.
Ben de senin gibi cesur olsam ne güzel olurdu.
Bazen Yeon-du'nun annesi olsam ne güzel olurdu diyorum.
Yok artık. Yine de biraz abartı oldu.
Olamam mı?
Şu an çok acele ettiğimin farkındayım.
Sanki 2,5 milyon ışık yılı uzaklıktaki Andromeda'ya gittim.
Ama
şu an böyle hissediyorum.
Jung şefim…
Seni görünce kalbim hızlanıyor.
Her seferinde küt küt atıyor.
Hatta rüyalarıma bile giriyorsun.
O yüzden merak ettim.
Acaba öpüşmemiz…
Anlaşmamızı feshedemez miyiz?
Bence hata değildi.
Hayır, edemeyiz. Asla.
Yeon-du senin kızın olamaz.
O gün olan şey de hataydı.
Öyle olmalı.
Neden?
Çünkü bu olamaz.
Yeon-du'yu size bırakmayacağım artık.
Sen de onunla görüşmeyi bırakırsan sevinirim.
-Dan-ho… -Gitmeliyiz.
Yeon-du.
Uyan. Eve gitmeliyiz.
Seni arabaya yatırayım, olur mu?
Sen önden gir.
Ne? Neden?
Ya geçen seferki gibi annene rastlarsak?
Abartma. Yıllardır birlikte takılıyoruz.
-Bundan şüphelenmez. -Yine de…
Bu sırrı tutmak için mahallede dikkatli olmalıyız.
Ben arkadan dolanayım. Sen önden gir.
Peki o zaman.
Ne zamandan beri beni böyle iyi dinliyor?
Çok saçma.
JEONGHEON ÜNİVERSİTE HASTANESİ
Alzheimer…
-O değil. -Sahi mi?
-Evet. -Sahi mi?
Bana inanmıyorsanız kendiniz bakın.
Kıracaksın yahu!
Beyninde hiçbir sorun yok.
Tabii ki
semptomlar ileride tekrarlayacak mı diye bakacağız.
Öyleyse unutkanlığımın sebebi ne?
Bir tür kısa süreli hafıza kaybı diyebiliriz.
Anladım.
Yakın zamanda şok veya yoğun stres yaşadınız mı?
Evet.
Öyleyse stresten olabilir.
Anksiyetenin artması olabilir.
Dinlenip kendinize iyi bakarsanız geçer.
Teşekkürler.
Çok rahatladım.
Yok, "rahatladım" hislerimi tarif etmeye yetmez.
İki haftadır cehennem azabı çekiyorum.
Bir şey olmaz, demiştin.
Ama ben en kötü ihtimalleri düşündüm.
Beni dinliyor musun?
Hayatım!
Hayatım, neyin var?
Hayatım, sorun ne? Ne oldu?
Ne? Ağlama hayatım. Ne oldu?
Sana kötü bir şey olacak sandım.
Gerçeği öğreneli çok olmadı
ve sonunda gerçek hislerimi ifade edebildim.
Ama çok geç kaldığımdan korktum.
Beni unutmandan korktum.
Seni kaybetmekten korktum.
Hayatım.
Sensiz yaşayamam Hye-suk!
İnanamıyorum ya.
Yemin ederim.
Bu ara beni çok sık rezil ediyorsun.
Ama bu da hiç fena değil.
Hayatım.
Alzheimer değilmişim!
Ağlama artık Gyeong-jong!
Niye daha önce böyle şeyler demedin?
Koca şapşal seni!
Gelecek derste görüşürüz!
-Görüşürüz! -Görüşürüz!
-Alo? -Selam Choisseung.
Bugün derste neobiani yaptım.
Çok güzel. Sana da getireyim mi?
Dışarıda işim var, ofiste değilim.
Gece uğramak ister misin?
-Gece mi? -Evet.
Seung-hyo!
Kapatmalıyım. Hadi görüşürüz.
Gece mi?
Gece olursa…
O zaman karanlık olur ve etrafta kimsecikler olmaz.
SİPARİŞ DETAYI
Ne? Bunu günler önce paylaştım, neden sadece 10 sipariş var?
Kahretsin.
Karın kaslarım az mı belirgin?
Biraz daha spor yapmalıydım.
JAE-YEONG
Selam Jae-yeong.
Ne? Haeundae Plajı mı?
Şu an gidecek durumda değilim.
Sahi mi? Para vermem gerekmiyor mu?
Sen mi veriyorsun?
Choisseung!
Bir sürü yemek yaptım.
Bizim için.
Hepiniz gelmişsiniz.
Epey oldu Seok-ryu.
Selam.
Amanın! Ne kadar zahmete girmişsin!
Niye bu kadar çok yemek getirdin?
Seung-hyo'yu tebrik etmeye geldin herhâlde.
Tebrik mi?
Evet. Fresco'yla iş birliğini kutlamak için.
Röportaj verdi.
Röportaj yayınlanmıştır.
-Göstersene. -Tabii.
Bir süredir bakıyorum.
Resim de iyi çıkmış.
Sonrasında hemen gidecektim, Myeong-u kalmamı söyledi.
İyi etmedim mi? Mis gibi yemek yiyeceksin.
Neyse işte.
Kahvemi bitirdim, kalkayım artık.
Ne? Yemeğe kalmıyor musun?
İşim var.
-Gidiyor musun? -Evet.
Ben de seni tebrik etmek istiyordum,
edebildiğime sevindim.
Yemek işine resmen girdiğin için tebrikler.
Senin tavsiyen sayesinde oldu. Sağ ol.
Senin leziz kalguksu'n sayesindeydi.
Eline sağlık. Ben kaçtım.
Tamam, dikkatli git.
-Sağ ol. -İyi akşamlar.
Güle güle. Sağ ol. İyi işti.
-Dikkatli git. -Sağ ol.
Kalsa iyi olurdu.
Sana mesaj attım. "Seni sonra ararım, bu gece uygun değil" dedim.
Az önce gördüm.
Fresco görüşmesini bana niye söylemedin?
Tae-hui yüzünden mi?
Uzun sürmez, demişlerdi. Bitince sana söyleyecektim.
-Ama böyle oldu işte. -Ne?
Anlamam mı sandın?
Yok, ondan değil.
Özür dilerim. Bahanem yok.
Bunca zaman sonra onu gördüğüme sevindim.
Hâlâ güzel.
Tae-hui da isteyerek gelmedi.
Myeong-u ısrar etti.
Çıktığımızı ona söyledin mi?
Hayır.
"Kimseye söyleme" dedin ya.
İyi de eski sevgili
ayrı yani.
Tamam.
Kişisel şeylerden konuşacak vakit yoktu zaten.
Resmî bir şeydi.
Düşünüyorum da, ikiniz Hollywood oyuncusu gibisiniz.
Ben eski sevgilimle hayatta çalışamazdım.
Bir düşünsene.
Denesen bile hisler öyle kolay geçmez.
İlişkiniz iyiymiş.
Hepsi geçmişte kaldı.
Bundan konuşmayalım artık.
Ne oldu ki? Her şeyi biliyorum zaten.
Bugün Tae-hui'ye "Dikkatli git" derken
sesin çok ciddiydi.
-Çok toktu. -Değildi.
Öyleydi. Onun için çok endişelendin.
Onu sen eve götürseydin ya?
Seok-ryu.
Ben yokken nasıl davranıyordun?
Onun yanında olgun ve anlayışlı mı davranıyordun?
Cevap vermek istemiyorum.
Sana hesap vermek zorunda değilim.
Neyim var benim?
Çok yüzsüzsün Choi Seung-hyo.
Şimdi mi çıkıyorsun?
Evet. Sen nereye?
Seoraksan Dağı'na.
Mi-suk'larla tek gecelik geziye gidiyoruz.
Sana söylemeyi unutmuşum.
Tek gecelikse neden bu kadar eşya aldın?
Yok. Şöyle ki baban…
Ne bunlar?
Sargı bezi ve ısıtıcı ped.
Ayak bileğin daha iyileşmedi, alalım.
Yürümekten ayağın ağrırsa diye aküpresür bant aldım.
Koltuk değneği, tekerlekli sandalye de alsaydın.
Alsam mı acaba?
Hastaneyi arayayım.
Hayır hayatım, gerek yok.
Gel hadi, geç kaldık. Yürü. Hayret bir şey!
Babam özünde böyleymiş demek.
Acele et, dedim!
Pantolonumu yanlış yıkadığın için çekmiş!
-Doğru yıkaman gerekti. -Hayatım, benimki o.
-Benimki değil mi? -Yok artık!
Ucunda dantel varmış.
Önceden hazırlan, demiştim!
Hiç atlet yok! Çekmecede kara delik falan mı var?
Bu evde hiçbir şey bulamıyorum.
Seok-ryu, baban çok uyuşuk.
-Uyuşuk! -İnsan kocası için öyle der mi?
Uyuşuk mu oldum şimdi?
Ne zaman gidiyorsunuz?
-Yarım saat oldu! -Onu niye arıyorsun ki?
Baban yüzünden yarın gideriz galiba!
Atletim. Güneş gözlüğüm yok!
-Güneş gözlüğümü bul. -Baba, gözlük kafanda!
İşte burada!
Of ya? Sen nereye?
Ne? Arkadaşlarla Busan'a.
-Vay, hepiniz bensiz mi gidiyorsunuz? -Al işte. Al!
Şuradaydı yahu! Nasıl bulamadın?
-Yakaladım. -Aman be.
-Şunu da alayım! -Dong-jin nereye?
-Arkadaşlarıyla Busan'a. -Durduk yere mi?
Baba, onu giymen şart mı?
-Yok, bu lazım. -Of ya.
-Seoraksan'da o çorabı giyme. -Moda suçu.
Pardon! Bizimki çok sallandı.
Sorun yok. Çok beklemedik.
Hadi oradan! Kırk saat ayna önünde eşarp seçtin!
-"Şu mu, bu mu?" -Hadi!
-Tamam! -Tamam!
-Bin hadi. -Gel.
Sağ ol hayatım.
-Gel. -Hayatım, binsene.
Hayatım?
Araba da çok şık ve gıcır gıcırmış. Buna hep binmek istemişimdir.
Vay be!
İlk kez mi biniyorsun?
-Evet. -Anladım.
GANGNEUNG DAEGWALLYEONG DİNLENME TESİSİ
Daha çok var mı?
-Yok. -Hayatım!
-Su çok soğuktu. -Al. Elini kurula.
Sağ ol. Su çok soğuktu.
-Sıcak su yok mu? -Yok.
Çok kötüymüş.
Hayatım! Bunların içinde bütün ceviz var!
Ellerim dondu.
-Soğuk. Hop! -Hop!
-Çok ayıp. -Hadi.
Sanırım yüzüme de geldi. Bak.
-Geun-sik! -İnanılmaz.
-Biraz kurula bari. -Mendil var mı?
Mendil mi?
Evet. Ama mendile sümkürdüm. Sorun olur mu?
Ne kadar kabasın.
-Ne oldu? -Şu börekten istiyorum.
Şundan ister misin?
Vay canına! Burada resim çekilelim!
Mi-suk, önce tek tek çekilelim.
-Tek tek mi? -Evet.
Resmimi çeksene.
-Bir saniye. -Peki.
Şununla resmimi çeksene.
-Kendin çek. -Ayıyla çek!
Hayret bir şey.
-Ayıyla mı? -Evet.
-Tamam. -Ama…
Ayıyı ancak böyle alıyor.
Yok, birkaç tane daha çek.
-Of ya. -Hava çok güzel.
Hayret bir şey.
İnanılmaz.
Burada mı durayım? Nasılım?
Böyle iyi hayatım.
Kim yanında öyle şey taşır?
-Ağır. -Amanın. Ne yapıyor bu?
Komikmiş ha.
Yok artık.
Adam delirdi.
İkiniz de delirdiniz.
-İyi mi? -Çene çizgisini görelim!
-Utandım. -Aman be.
-Güzel! -Neyin var?
-Güzel! -Ne yapıyorsun?
-Çok iyi! -Bakayım.
-Sıra bende! -Hayır, bakalım.
Hayatım.
Ne ara böyle iyi fotoğrafçı oldun?
İnternette "sevgilinin güzel resimlerini çek" başlığına baktım.
Beğendin mi?
Bayıldım. Eline sağlık. Müthiş.
Aptal herif. Cüce gibi çıkmışım.
Olduğun gibisin işte.
Gyeong-jong.
Benim resmimi de çeker misin?
-Tabii! -Bacaklarım uzun çıksın.
Sen ayrı çektir.
-Mo-eum. -Efendim?
Beni bir arar mısın?
Tamam.
Çalışıyor.
Gayet iyi çalışıyor.
Hiç ötmeyince bozuldu sandım.
SEOK-RYU
Gel.
-Dan-ho. -Bay Choi.
-Bay Kang yani. -Seung-hyo.
Sizli bizliye dönmedik mi?
Tabii, dönmüştük.
Otursanıza.
-Teşekkürler. -Ne demek.
-İstediğiniz yere oturun. -Tamam.
Meşgulken rahatsız ettiysem özür dilerim.
Bay Yoon ofiste olduğunuzu ve girebileceğimi söyledi.
Hiç sorun değil. Hoş geldiniz.
Buyurun.
Bir ricam olacaktı.
Bu ara deneyimlerimle ilgili haber yapıyorum da.
Yeni haberimde inşaat işçilerinin hayatına ışık tutmak istiyorum.
Acaba beni bir şantiyeyle görüştürebilir misiniz?
Tabii ki.
Devam eden birkaç inşaatımız var. Onları arayıp haber veririm.
Teşekkürler.
Size çok şey borçluyum.
Yok canım, o nasıl laf öyle? Siz de bana çok yardım ettiniz.
O dolandırıcıları sayenizde yakaladım.
-En son tavsiye de verdiniz. -Anladım.
Arkadaşınıza gelince…
Arkadaşınızın arkadaşıyla en son ne oldu, sorabilir miyim?
Çıkmaya başladılar.
Hayırlı olsun.
Yani arkadaşınıza hayırlı olsun.
Hayırlı olsun. Tabii.
Ne oldu?
Bir terslik mi var?
Yok, yani…
"İlişki zormuş" diyor.
Aşk epey zordur.
Benim önümde nasıl Tae-hui'nin tarafını tutar?
Bence onun tarafını tutmamış.
Kimin tarafındasın?
Seung-hyo pisliğine bak ya!
Ayrıca "Onunla birlikteyken nasıl davranıyordun?" dedim.
Cevap vermek istemedi.
Bana hesap vermek zorunda değilmiş.
Senin duymak istediğin cevap neydi ki?
-Nasıl yani? -Bir düşün.
"Birlikteyken aramız çok iyiydi" deseydi üzülürdün.
"Kötüydü" deseydi…
Eski sevgililerini kötüleyen bir pislik olmasını mı istersin?
Hayır.
Tamam işte. Öyleyse neden geçmişini soruyorsun?
Kendine zarar bu.
Haklısın.
Onu da biliyorum.
Biliyorsun da nafile.
Kıskanıyorum işte!
Bak, bundan sonra Seung-hyo'nun arkadaşıyım.
Bana bak Seok-ryu adisi!
Kibarlık edip Hyeon-jun'la vedalaşmana izin veren adama böyle yapamazsın.
Biliyorum. Onu da biliyorum.
Ama hislerime engel olamıyorum işte, ne yapayım?
Haklı. Hislere engel olmak zor.
Merhaba.
Bir tane kalmıştı.
Sen al.
Gerek yok. Sen alabilirsin.
Cidden sorun değil. Sen al.
Yok, senin almanı istiyorum. Sana karşı hislerim böyle.
Ne?
Yüreğimdeki yangın
tamamen yanıp kül olana dek sönmeyecek.
Sana afiyet olsun.
Şunu içmeyi bıraksam iyi olur.
Peki nasıl olacak?
Gülme ya.
-Bana sataşmayı seviyorsun. -Hey.
Onlar demans belirtisi olsaydı şu an hepimiz huzurevinde olurduk.
Durum çok ciddiydi. Gerçekten.
Dedim ya, hiçbir şey hatırlayamıyordum.
Hye-suk, öğle yemeğinde ne yediğimizi unuttum.
Ne yedik?
Tatlı acı soslu tavuk yedik, unuttun mu?
-Tatlı acı tavuk. -Evet!
-Tavuk! -Kendine gel Mi-suk.
Çıtır çıtır ve nefisti.
Valla artık böyleyiz.
Neyse, iyi olmana çok sevindim. Oh be.
Evet. Bu olayı yaşadıktan sonra çok şey öğrendim.
Aile, dostlar.
Hayatta yaslanabileceğim kişilerin olması
içimi çok rahatlattı.
Seok-ryu'ya
olanlardan sonra ben de öyle düşündüm.
Tüm acısını kucaklamaya hazır biriyle
tanışmasını istedim.
Güven verici ve cömert biriyle.
Ben de oğlum iyi bir partner bulsun istiyorum.
Benim yüzümden uzun zamandır yalnız.
Baksana, düzgün birileri çıkarsa bizim çocukları tanıştıralım.
Olur valla.
-Cidden! -Cidden!
-Cidden bak. -Evet, cidden!
-Dış İşleri'nden birini bul. -Cidden.
Tamam.
Baksana, bizimkiler içki almaya çıkmıştı, nerede kaldılar?
Güzel soru. İçkiyi kendileri mi yapıyor?
-Karaoke'ye mi gittiler? -Manyaklar.
Delirdiler galiba. Geun-sik favori şarkısından bahsetmişti.
Bugün bahsediyordu.
-Nerede? -Aptala bak ya.
-Bodrumda! -Bodrum mu?
Çabuk ol!
O ne?
Tae-hui sözünü tuttu.
Kutuyu açma vakti!
Doğru. Beni şu şey için satmıştın.
Seung-hyo, senin gözünde hain olabilirim ama buna değdi. Baksana.
Evet!
Vay be, çok güzel.
-Benedict Yoon? -Efendim?
-Çok mu sevdin? -Evet, tabii ki.
Bu, aile yadigârımız olacak.
Müstakbel torunlarım Otantik Şaheserler'e çıkacak.
Bu da 100 milyar won olacak!
Resmini çekip eşime göstereyim.
Şunu da al.
O senin.
Bak ya. Benimki daha büyük.
Geleneksel düğün töreninde
gelin ve damat, tören şarabını ikiye bölünmüş,
oyulmuş su kabağıyla içerler.
İkisi arasındaki mükemmel uyumun simgesi olduğu söylenir.
Bu da sana ve Seok-ryu'ya hediyem.
Size mutluluklar diliyorum.
PRENSES
Sıkıcı.
Selam.
Ne yapıyorsun?
Görüyorsun ya. Neye benziyor?
Hep böyle iyiliksever miydin sen?
Sevgilini duygusuz mu sanıyordun?
Sevgiliymiş! Delirdin mi?
Dur.
Sevgilin değilsem neyim peki?
Yani öylesin. Ama…
Bilmiyorum.
O kelimeyi söylemek tuhaf geliyor.
O evi de mi sen yaptın?
Evet.
Hayır, yaklaşma. Yaralı olduğundan hâlâ hassas.
Bence hassas olan sensin.
Madem alerjin var, neden kedi getirdin?
Yaralanmıştı. Orada bırakamazdım.
"Gofrete param çıkışmadı" demiştin.
Tedavi için miydi?
Evet, çikolata yoksunluğundan ellerim titriyor.
Ne yapacağım peki?
İyileştikten sonra gidecek yeri yok.
Havalar ısınıyor. Dokunma.
Çok üzgünüm.
Doğru yaptığından emin misin?
Yağmur ve kar girmesin diye çatısı sağlam olsun.
Sen yap istersen.
Duvarlar da sağlam olsun.
Yazdan sonra hemen kış gelir.
Bu gidişle diyabet olursun.
Kendimi ben düşünürüm.
Vay be!
-Eline sağlık! -Hey!
Hey! Sen neden…
Hadi!
Özür dilerim! Pardon!
CHOI SEUNG-HYO'NUN ESERİ
Düzenlemeye devam edeceğim.
Bence bunu kullanan kediler bizimkinin soyundan geliyor.
-Tüylerinin deseni aynı. -Öyle mi?
-Evet. -Görmek istiyorum.
Boş ver, bakma.
Alerjin azacak yine.
Ne acı, değil mi?
Kedileri seviyorum ama onlara dokunamıyorum.
O zaman yaptığım kedi evi
ilk yaptığım evdi.
Çok yetersizdi.
Ama o evle gurur duyuyordum.
Bir can için kendi ellerimle yuva yapmıştım.
Sanırım…
…o zaman mimar olmaya karar verdim.
İlk müşterin de o kediydi yani.
Hayır.
Sendin.
Senin için yaptım.
Kedinin hâline üzülmüştün.
Mutlu olmanı istedim.
Gidip yemek yiyelim.
Hadi.
Çok acıktım.
Bu saate kadar yemedin mi?
Nereye gidelim?
Bize.
Annen geziden önce bir tencere çorba yapmış.
Ya bu ya köri. Ye hadi.
Bugün için özür dilerim.
Neden bahsediyorsun? Asıl sorun çıkaran bendim.
Özür dilerim.
Yok, ben çok sert çıkıştım.
İkinizi birlikte görünce fevri ve çocukça davrandım.
Oysa ben daha tatsız şeyler yaptım.
Birbirimize eski ilişkilerimizi anlatmak iyi değil.
Bilmemek ayrı bir şey ama bilmek de zorlaştırıyor.
Boşuna yazısız kural değil.
Artık senden hiçbir şey saklamayacağım.
Onunla da öyle bir ilişkim olmayacak.
Hayır, buna yer bırakmayacağım.
Ama
kıskandığını görünce mutlu oldum.
-Ne? -Çok değil.
Birazcık.
Yine de kavga etmeyelim.
Seninle kavga etmek çok tatsızdı.
İşe odaklanamadım, üzüldüm.
Benim için bir ilk.
Öyle mi?
Evet.
Kendini ilişkiye kaptıran biri olmak istemiyordum.
Yabancı bir his. Kendim gibi değilim.
Aslına bakarsan bence gayet normal.
Ne zamandır havalı görünmeye kasıyorsun?
Bilmem.
Emin olduğum tek şey var.
İçimi ısıtmaya devam ediyorsun.
Bir sürü çizgi roman ödünç aldım. Hepsi odamda.
Hemen yiyip onları okuyalım.
Tamam, olur.
Ne yapıyorsun?
Neden ilk kez gelmiş gibi etrafa bakıyorsun?
Yok, şeyden…
İşte! Senin için tüm seriyi ödünç aldım.
Ne bu?
Sence? Prenses. En sevdiğin.
Şey… İşte burada. Bunu istiyordum.
İstediğin kitap
Prenses miydi?
Onu uydurmuştum.
Ne?
Açıkçası
seni görebilmek için oraya gelmiştim.
Ne?
O zaman öyle davranırken
şu an neden böylesin?
Ne yaptım ki?
Benimle o kadar ilgilenmiyor gibisin.
Ben mi?
Gözümün içine bakamıyorsun ve ilgisiz davranıyorsun.
Çıkmadan önce davrandığından daha kötü davranıyorsun.
Yok, sebebi şey aslında…
Nasıl desem…
Cidden çok gergindim.
Gergin olduğum içindi.
Böyle bir anda uyunur mu ya?
Neden gerginim? Çok garip.
Tasarım planı böyle oluyor demek.
Evet.
Cidden mi? Sadece içecek alayım o zaman.
Peki.
Çok uzun süre bekledim.
Ama sen yanımdayken…
Beynim duruyor, ne yapacağımı şaşırıyorum.
Ben de
çok sakin
olduğunu sanmıştım.
Artık çıktığımız için
beni artık çekici bulmadığını.
Öyle düşündüm.
Gerildim ve tedirgin oldum işte.
Hiç alakası yok.
Tam tersi.
Senden çok hoşlanıyorum.
Sana nasıl davranacağımı bilmiyorum.
Şunları aşağı götürelim.
Burada okumayalım mı?
Bence buna gerek yok.
Neden?
Kötü şeyler düşünüyorum.
Ne gibi kötü şeyler?
Düşünmemem gereken şeyler.
Ucuz ve kaba şeyler.
Sağlıksız düşünceler.
Sağlıksız abur cubur severim.
Pudra şekeri, bonbon ve dalgona.
-Bisküvi, kurabiye ve buzlu içecek. -Evet.
Çekinme yani.
Kötü şeyler düşün.
Peki kötü eylemler?
Onlar da serbest.
ÇOCUKLUK AŞKI
GERÇEK AŞK
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol