(รักอยู่ประตูถัดไป)
รอเดี๋ยวนะ หนูน้อย เดี๋ยวนายต้องดูดีแน่ๆ
ทำยังไงดีล่ะ
ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้ตื่นมาก็ออกหมดแล้ว
ถ้ามันไม่ออกล่ะ
งั้น…
ฉันรับผิดชอบเอง
แบซอกรยูคนนี้จะรับผิดชอบชเวซึงฮโยเองนะ
สัญญา
เกี่ยวก้อยสิ
ดีจ้ะ เก่งมาก
(ตอน 12: รักกุ๊กกิ๊ก)
เอาละ มากินไอ้นี่กัน
บอกว่าไม่ต้องกินนมกล้วยแล้วไง ยังจะซื้อมาทำไม
นั่นมันอันนั้น ส่วนนี่มันอันนี้
หา
"นั่น" อะไร "นั่นมันอันนั้น" หมายความว่าไง
ถามได้ ก็ "นั่น" แหละ
ภาษาอังกฤษก็ "แดท" เป็นสรรพนามชี้เฉพาะไง
เออ รู้น่า แดทก็แดท
แต่แบบว่า… เมื่อกี้…
หัวจะปวด
งงไปหมดแล้ววุ้ย
นี่
ว่า
ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน
ไม่รู้สิ
ที่คนเขาเป็นกันหลังจูบกันแล้วละมั้ง
เดี๋ยวดิ
จูบนั่น…
อย่าโพล่งคำนั้นขึ้นมาเฉยๆ แบบนั้นได้ปะล่ะ
ฉันไม่จูบเพื่อนนะ
บอกว่าพอซะทีไง
ก็ไม่ได้จูบกันแล้วนี่ นั่นมันเมื่อกี้
ไม่ใช่ ฉันหมายถึง…
เลิกพูดคำนั้นซะที
- คำไหน จูบเหรอ - พอเลยเว้ย
แล้วฉันก็ไม่ทำแบบนั้นกับเพื่อนเหมือนกัน
งั้นก็ตามนั้นแหละ
เราไม่ใช่เพื่อนกันแล้ว
มิตรภาพ 30 ปีจบลงดื้อๆ ซะงั้น
เรื่องยากสุดในชีวิตที่เคยทำมาเลยนะ
ได้เหรียญโอลิมปิกคงง่ายกว่านี้
ซึงฮโย ซอกรยู
- ประธานยุน - อ้าว เจอกันแล้วเหรอ
เห็นลนลานตามหาเขาแทบแย่
นึกว่าเขาติดเงินคุณหรืออะไรซะแล้ว
- จริงเหรอ - เออ
โธ่ ประธานยุนคะ ฉันทำแบบนั้นซะที่ไหน
- ก็จริงนี่… - ปัดโธ่
งั้นพี่มาทำไมเหรอคะ
ทำไมต้องถ่อจากโซลมาหารุ่นพี่ถึงที่นี่ด้วยล่ะ
- อ๋อ ที่จริง… - เฮ้ย
- เดี๋ยวสิ - ตกใจหมด
คิดว่าฉันมาหาเขาจริงๆ เหรอ
ฉันแค่ผ่านมาแถวนี้เลยว่าจะโทรหาหน่อย
อ๋อครับ
แล้วตกลงคุณมาทำไม
ก็แค่มานั่นแหละ
ฉันแค่มาพอดีก็เลยโทรหาเขา
ครับ เยี่ยมเลย
แต่ก็ยังขับรถมาไกลทีเดียวนะ สรุปว่ามาเพราะอะไรล่ะ
ปัดโธ่ ก็บอกอยู่นี่ไงว่าเรื่องส่วนตัว
เรื่องส่วนตัว เข้าใจไหม ซักไซ้อยู่ได้
- ทำไมเป็นคนแบบนี้วะเนี่ย - เดี๋ยวสิ ร้องไห้เลยเหรอ
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
- เหมือนโดนด่าแฮะ - โกรธเหรอ
ฉันเชื่อแบบนี้นะ
ถ้าเป็นคนชอบทำอาหาร
ก็ต้องลองกินอาหารของจังหวัดคังวอน
ที่ชูรสชาติดั้งเดิมของวัตถุดิบได้อย่างประณีต
งั้นพี่อุตส่าห์มากินถึงที่นี่เลยเหรอคะ
เห็นปะ คิดแล้วว่าบอกไปก็ไม่เชื่อ
ฉันเลยไม่อยากบอกไง
จริงๆ นะ
กาจามีชิกเฮนี่จานเด็ดเลย เชื่อสิ
กาจามีชิกเฮเหรอ เฮ้ย
ใช้ปลาทำชิกฮเยเหรอ ไม่จริงน่า
สีแดงแปร๊ดเลยด้วย ผมกินเผ็ดไม่ได้
- ไม่ใช่นะคะ - หา
ชื่อคล้ายชิกฮเย แต่ไม่ใช่น้ำข้าวค่ะ
- สะกดไม่เหมือนกัน - เหรอ
- เป็นปลาตาเดียว - อ้อ
คลุกข้าวกับเกลือแล้วเอาไปหมักน่ะ
- วิธีทำก็ตามนั้นค่ะ - หมักเหรอ
พี่เขาแกล้งอำเล่น เขาชอบกินปลาหมัก
อ้าว
คุณนี่ตัวพ่อเรื่องอาหารนี่นา
แหม ก็ไม่ถึงกับ "ตัวพ่อ" หรอก
เขาปักหมุดร้านอาหาร รอบตึกเกรปไว้ร้อยกว่าร้านแล้ว
ใครว่า เมื่อวานได้ 328 ร้านแล้วต่างหาก
ส่งให้ด้วยได้ไหมคะ
ไม่ได้สิ
ผมจะเก็บไว้เป็นมรดกให้ลูกแฝด
- น่านะ - แต่ว่า…
คุณก็ช่วยเราไว้เยอะ
เดี๋ยวผมส่งให้ละกัน
ขอบคุณค่ะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง
ขอบคุณครับ กินกันเถอะ
เธอต้องหิวแน่ กินซะ
ฉันล่ะ
พี่ชอบปูดองใช่ไหม
- กินสิ - ฉันชอบเหรอ
ไม่เหรอ นายุนล่ะ เธอชอบอะไร
รุ่นพี่ค่ะ ฉันชอบรุ่นพี่
ชอบอะไรก็กินตามสบายเลย
ฉันอยากกินจานนั้น ดูน่าอร่อยนะคะ
กินเลยจ้ะ
ค่ะ
ปลาหมักเนื้อสัมผัสดีมากนะ
ฟาดเรียบได้แน่ๆ
- กินซะนะ - เออ
ว่าไง
ขอเข้าไปได้ไหม
ได้สิ
นี่ ฉันค้างที่นี่ได้จริงๆ เหรอ
ฉันไปพักที่อื่นได้นะ
มีห้องว่างเหลือเฟือน่า
แล้วก็นี่
เธอคงอยากได้ชุดเปลี่ยน
จริงสิ ขอบใจนะ
พักนี้ยืมเสื้อผ้าคนอื่นบ่อยจังเนอะ
ห้องน้ำอยู่สุดทางเดิน ไปล้างหน้าล้างตาได้นะ
ได้ ตกลง
มีแมลงอะไรไหม
- ไม่มีนะ - โอเค
- ไม่ออกไปเหรอ - หา
จะไม่ออกไปเหรอ
- อยู่สักแป๊บ… - รุ่นพี่คะ
รุ่นพี่ซึงฮโย อยู่ไหนคะ
ไปเถอะ เธอตามหานายอยู่
แน่ใจนะว่าอยากให้ไป
อะไรนะ
ทั้งเมื่อกี้กับตอนนี้
ทำไมเธอมองจิกฉันอยู่เรื่อยเลย
พูดอะไรของนาย
สายตาฉันอ่อนโยนจะตาย
จะพูดแบบนั้นก็ดูกระจกซะก่อนเถอะ
เดี๋ยวนะ
เธอหึงเหรอ
อย่ามาตลก รีบออกไปซะที
ไม่ต้องหัวเราะ ไปสิ
เออ ไปก็ได้ จะผลักทำไมเนี่ย
ไปเถอะน่า
ซึงฮโย
ครับ
เมียฉันไม่อยู่ด้วย ฉันนอนไม่หลับ
- หลับยัง - ยัง
ออกมาสักแป๊บไหม
อีกสิบนาทีที่สนาม ข้างต้นไม้
ดึกแล้วนะ ทำไมยังไม่นอนอีก
แล้วนายล่ะ
ฉันอ่านหนังสืออยู่
"คู่มือการปกครองประชาชน" หนังสือที่จองยักยงเขียนเหรอ
อือ
สมัยนี้ใครเขาอ่านหนังสือแบบนี้กัน
ฉันไง
นี่เป็นหนังสือคลาสสิกตั้งแต่โบราณ ที่อ่านได้ทุกยุคทุกสมัย
มันสอนเรื่องความซื่อสัตย์ ความรับผิดชอบ และวิธีเป็นแบบอย่างที่ดี
มันสอนวิธีใช้ชีวิต
หนังสือนี่ช่วยให้รู้แจ้งเกี่ยวกับชีวิตเลยนะ
ก็ได้ ไม่ต้องหัวร้อนน่า
ฉันหัวร้อนตรงไหน
ก็เธอดูไม่รู้คุณค่าของหนังสือเล่มนี้น่ะสิ
ว่าแต่ที่นี่สวยมากนะ
น่าเสียดายที่ฉันมาค้างแค่วันเดียว
ไว้คราวหน้ามาใหม่ก็ได้
พรุ่งนี้ฉันจะกลับพร้อมเธอ
แล้วงานนายล่ะ
ฉันทำเสร็จเร็วกว่าที่คิดน่ะ
ตั้งใจว่าจะกลับวันมะรืน แต่กลับก่อนวันนึงได้
ไปด้วยกันนะ
ยังไงล่ะ นายขับรถมา
ฉันต้องขับรถโมอึมกลับ
รถฉัน…
- เดี๋ยวเรียกคนขับรถมาก็ได้ - จะบ้าเหรอ
รู้ไหมว่าแพงแค่ไหน
เออ ฉันก็ว่าบ้าอยู่หรอก
แต่พอคิดดูแล้ว
ก็สรุปได้ว่าการใช้เวลากับเธอมันคุ้มค่ากว่า
โอ๊ย พูดเป็นเล่นน่า
ชอบฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
- อื้อ - อ๋อ
แล้วนายชอบฉันแค่ไหน
ถึงจะอยู่กันมา 30 ปีแล้ว ฉันก็ยังไม่เบื่อเธอเลย
แหม ก็เว่อร์ไปหน่อยไหม
อย่าลืมหักลบช่วงเวลาที่เราแยกกันด้วยสิ
แต่ไม่มีช่วงนั้นสักหน่อย
ฉันอยู่กับเธอมาตลอด
ตรงนี้
ตอนเราแปดขวบ
เธอสาดสีเปรอะเต็มแขนฉัน
ตอนเราเจ็ดขวบ
เธอติดแผ่นแทททูบนหน้าฉันตอนที่ฉันหลับ
ตอนเราหกขวบ
เธอให้ลูกอมวิเศษ
ที่ทำให้ปากฉันกลายเป็นสีม่วง เธอจะได้ล้อฉัน
และตอนเราห้าขวบ ฉันก็คายหมากฝรั่งใส่ผมนาย
ให้ตายสิ
โห ประสบภัยมาซะขนาดนั้น นายยังชอบฉันได้ไงเนี่ย
เห็นปะ
บอกแล้วว่าฉันมันแม่เสือสาว
- ลุกไปเลย - ไม่เอา
นายพูดเองนะว่าเราอยู่ด้วยกันแบบนี้มาตลอด
แต่ชักจะง่วงแล้วอะ
งั้นเหรอ
อือ
คงเพราะขับรถมาไกลมั้ง
แต่อย่าให้ใครออกมาเห็นเราเชียวนะ
คุณจองโมอึม
ค่ะ
(ห้องสัมภาษณ์)
(การสัมภาษณ์เข้ารับตำแหน่งหน่วยกู้ภัย ประจำสถานีวิจัยขั้วโลกใต้)
คุณจองโมอึม
คุณสอบโทอิกได้คะแนนสูง และมีใบอนุญาตใช้เรือเพื่อการสันทนาการ
แถมยังเป็นนักกู้ภัยระดับหนึ่งที่ผ่านการรับรองด้วย
คุณเตรียมพร้อมมากนะ
ค่ะ ฉันพยายามเต็มที่เพื่อเป็นเลิศในการ จัดการความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
และยังทุ่มเทให้การปฏิบัติหน้าที่ภาคสนามด้วย
ทำไมถึงอยากไปแอนตาร์กติกาล่ะ
ที่จริงแล้ว ฉันเคยฝันว่า อยากเป็นซูเปอร์แมนเมื่อสมัยเด็กๆ
จากนั้นก็อยากเป็นสไปเดอร์-แมน
ฉันรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ทั้งสองอย่าง ก็เลยเข้าร่วมหน่วยดับเพลิง
และฉันก็พอใจกับอาชีพนี้มากค่ะ
นั่นก็เพราะฉันยังช่วยเหลือผู้คนได้อยู่
ครับ ก็จริงของคุณ
ฉันอยากไปแอนตาร์กติกา เพื่อผจญโลกใหม่ที่ไม่เคยรู้จัก
และช่วยรักษาความสงบสุขของโลกนี้ค่ะ
(กระทรวงการต่างประเทศ)
ขอบคุณที่บอกผมเรื่องฮเยซุกเมื่อคราวก่อนนะครับ
ผมดีใจที่เธอปลอดภัย
แต่ว่า…
ผมสำนึกบุญคุณเรื่องฮเยซุกได้แค่นี้
- อะไรนะครับ - ซอฮเยซุกเป็นภรรยาผม
เธอคือผู้หญิงของผม
ผมทราบดี
งั้นก็ยิ่งเป็นเหตุผลไม่ให้ทำตัวแบบนี้
อย่าพยายามล่อลวงเธออีก
ผมว่ามีการเข้าใจผิดกันนะ
ผมได้ยินว่าฉายาของคุณคืออแลง เดอลอง
จู่ๆ พูดถึงเรื่องนั้นทำไม
- ใช่สิ คุณมันหล่อ - เดี๋ยวนะครับ คุณหมอชเว
แต่ความรู้สึกที่ผมมีให้เธอจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
เหตุผลก็คือ
ผมรักฮเยซุก
ที่รักคะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณมาทำอะไรที่นี่
คือว่า…
ฮเยซุกกับผมเป็นแค่เพื่อนกัน
เธอเพิ่งเรียกคุณว่า "ที่รัก" นะ
เพื่อนประสาอะไรเรียกกันแบบนั้น
- เราไง เพราะเราสนิทกัน - เราเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ
ผมไม่เคยมีใจให้เธอเลย
เพราะงั้นถึงฟังไม่ขึ้นไงล่ะ
เธอเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งฉลาด
คุณไม่หลงรักเธอได้ยังไง
เป็นหุ่นยนต์เหรอ
ผมเป็นเกย์
- โธ่เอ๊ย - หา
ผมชอบผู้ชาย
คุณเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งฉลาดเลยนะเนี่ย
พอเลย ปัดโธ่
ขอโทษนะคะ ฉันขายหน้าจัง
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ที่จริงก็ดีออก
เขาอุตส่าห์บอกรักคุณ อย่างเต็มปากเต็มคำแบบนั้นได้
เฮ้อ อีตาซื่อบื้อเอ๊ย
เห็นแบบนั้นแล้วผมอิจฉาเลยนะ
มีอะไรให้อิจฉากันคะ
ผมเองก็แก่เต็มทีแล้ว
ผมน่าจะกล้ากว่านี้ได้บ้างนะ
ไม่ว่าคุณจะเลือกยังไง ฉันก็เอาใจช่วยค่ะ
คุณรู้ใช่ไหม
รู้สิ ตลอดมาและตลอดไป
ฉันขายหน้าเป็นบ้าเพราะคุณอยู่นะ
- เดินตามหลังไว้สองก้าว - ครับ
แล้วนี่คุณ…
- คุณไม่ไว้ใจฉันได้ยังไง - ผมไม่ได้ไม่ไว้ใจคุณ ไอ้เวรนั่น…
คือผมกลัวว่าเขาอาจจะมีเจตนาไม่ดี
ไม่ว่ายังไงก็ขอโทษครับ
เชื่อเขาเลย
ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ ผมคงไม่เข้าใจผิดหรอกถ้าคุณบอก
เพื่อนฉันไว้ใจบอกความลับนั้นกับฉัน ฉันจะบอกคุณได้ยังไง
ชีวิตเขาต้องลำบากแค่ไหน ในสังคมอนุรักษ์นิยมเคร่งครัดแบบนี้
สุดยอดชะมัด คุณนี่เท่มากเลย
เชอะ
- หยุดเดินทำไมล่ะ มาสิ - ครับ
โธ่เอ๊ย ขายหน้าเป็นบ้า
น่าขายหน้าชะมัด
อุ๊ย ทำอะไรของคุณน่ะ
(กรอกชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์)
(จะดำเนินการคำสั่งซื้อเมื่อชำระเงิน)
เย่ สำเร็จแล้วโว้ย
ตกอกตกใจหมด ตะโกนหาอะไรของแก
แม่ พร้อมยัง
เออ อาหารพร้อมแล้ว ตักกินเองเลย
ไม่ใช่อาหาร แม่พร้อมจะมีชีวิตดีๆ หรือยัง
- เงินที่แม่ให้ผมยืมน่ะ - เออ
ผมจะหาได้เพิ่มอีกร้อยเท่าพันเท่าเลย
แกเป็นอินฟลูเอนซาแล้วเหรอ
นั่นมันไข้หวัดใหญ่ อินฟลูเอนเซอร์ต่างหาก
เออๆ อินฟลูเอนเซอร์
ไม่สิ ผมจะร้ายกาจเหมือนไวรัสนั่นแหละ
ผมจะแพร่ระบาดยิ่งกว่าไวรัสด้วย
ขอให้ได้คุ้มทุนก็พอจ้ะ
แม่ก็ ไว้ใจลูกชายแม่หน่อย คราวนี้ของจริงนะ
แล้วก็ไม่ต้องถือของแบบนี้แล้ว
- ทิ้งเลยเถอะ - เดี๋ยวสิ
เรื่องอะไรฉันจะทิ้งกระเป๋าดีๆ ไป
แม่ครับ ไม่เอาน่า
ไปเลือกกระเป๋าไว้นะ
แล้วเดี๋ยวผมซื้อให้
ต่อให้มีกระเป๋าหรูๆ ฉันก็ไม่รู้จะถือไปไหนอยู่ดี
ฉันแค่อยากให้แกประสบความสำเร็จ
แค่นั้นแหละ
ไปนะ
แม่ ไปห้างด้วยนะครับ
เลือกกระเป๋าไว้นะ
- อินซุก กินนี่ก่อนสิ - จ้ะ
- นี่เธอ - จ๋า
กระเป๋าแบรนด์สมัยนี้ราคาเท่าไหร่เหรอ
- ก็มีหลายราคานะ - จ้ะ
แต่อย่างน้อยก็สองถึงสามล้านวอน
ตายแล้ว บ้าชัดๆ
เงินขนาดนั้นซื้อเนื้อฮันอูได้ตั้ง 30 กิโลฯ
จะแพงไปไหน
แต่อยู่ดีๆ ถามทำไมเหรอ
ผัวเธอจะซื้อให้เหรอ
เกิดใหม่คงเร็วกว่าให้หวังของแบบนั้นจากเขา
ไม่ใช่ ดงจินน่ะ…
ช่างเถอะ ไว้ทีหลังนะ
- อะไรล่ะ - เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
ก็แค่…
- เออนี่ มีซุก - จ๊ะ
ไม่รู้นะว่าควรถามเธอหรือเปล่า
แต่เรื่องซอกรยูน่ะ
แกจะสนใจไปนัดบอดไหม
นัดบอดเหรอ
หมาเห่าอะไรนัก
เธอว่าไม่โหดไปหน่อยเหรอ
เรื่องอะไร
ขับรถกลับมายาวๆ โดยไม่แวะจุดพักสักที่เลยได้ไง
นายอยากเข้าห้องน้ำเหรอ
ไม่ใช่ เราควรจะได้เดทกันสิ
ไม่งั้นฉันจะได้ขับรถฉันมา
ก็ฉันต้องเอารถมาคืนโมอึม
บอกแล้วไงว่าเราน่าจะขับแยกกันมา
- แบซอกรยู - แต่…
- แม่ - อ้าว ซึงฮโย
- คุณน้า - ทำไมถึง…
แม่ ที่เรามาด้วยกันก็เพราะ…
ช่างเถอะ ฉันจะโทรหาแกพอดี
อยากไปนัดบอดไหม
นัดบอดเหรอ
ตายจริง แล้วเธอจะตกใจทำไมเนี่ย
โอ๊ยแม่ก็ อย่าพูดเหลวไหลนะ
น้าแจซุกมีคนที่เขาอยากจับคู่ให้แก
ฉันไม่บังคับแกหรอก แต่เขาก็ดูใช้ได้
ไม่ได้หรอกครับ
เธอไปไม่ได้แล้วน่ะ
- แม่ ไปคุยกันที่บ้านนะ - ไม่ได้ คุยเลยนี่แหละ
ฉันต้องรีบไปให้คำตอบ
แจซุกอยากแนะนำเขาให้โมอึม
แต่เธอไม่ยอมฟังเลย
หนูเหรอ
นั่นไงยัยเด็กหัวดื้อ
ตอบมาเดี๋ยวนี้เลย
อะไรเล่า
โอ้โห
คืนนั้นฉันมัวแต่กินจนไม่ทันดูให้ทั่วๆ
อุ๊ยแหม สวัสดิการบริษัทนี้ดีจัง
มีเก้าอี้นวดด้วย
ใช่ เราพยายามจัดเต็มน่ะ
เหรอ
แม้แต่เก้าอี้นวดในบริษัทสถาปนิกก็ไม่เหมือนที่อื่น
สวยนะเนี่ย
เอาละ ขอฟังรายงานหน่อยซิ
- รายงานอะไร - ไม่เอาน่า
ฉันเพิ่งได้รถคืนวันนี้
แปลว่าแบซอกรยูไปค้างคืนมา
พวกแก…
คบกันแล้วปะ
ฉันไปค้างคืนมาจริงๆ
แต่รับรองว่าไม่ใช่อย่างที่แกคิดนะ
ใช่ เราอยู่ที่บ้านพัก
แต่เรานอนแยกกันคนละห้อง
แหงสิ จะว่าตามนั้นก็ได้
แต่ทำไมไม่ตอบคำถามฉันล่ะ
อะไร
พวกแกคบกันแล้วยัง
เออ เราคบกันแล้ว
ในที่สุด จนได้ซะทีเว้ย
หายเมื่อยเลยเนี่ย
เอาจริงนะ พวกแกเนี่ย
เหมือนได้นวดเข้าไปถึงจิตวิญญาณเลยว่ะ
เฮ้อ ฟินเป็นบ้า
แล้วแกจะดีใจอะไรที่เราคบกัน
เพราะฉันลุ้นจนมือจีบแทบตายอยู่แล้ว
ใครๆ ที่เห็นแกสองคนก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน
ยังไงก็เถอะ ฉันรู้อยู่แล้วว่า พวกแกจะได้ลงเอยกัน
นี่ เธอจะรู้เรื่องที่แม้แต่เราก็ไม่รู้ได้ไง
คำพูดน่ะมีพลังนะ
(ปี 1996)
ชเวซึงฮโยกับแบซอกรยูเป็นแฟนกัน
จูจุ๊บกัน จูจุ๊บกัน
รักกัน รักกัน
พวกนายตายแน่
แต่งงานกัน แต่งงานกัน
มีลูกกัน มีลูกกัน
เป็นแฟนกัน
กลับมานะ
เป็นแฟนกัน
(ปี 1997)
นี่ ทำไมพวกเธอกลับบ้านด้วยกันตลอดเลยล่ะ
ก็บ้านเราอยู่ข้างกัน
แต่เด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงไม่ควรเล่นด้วยกันสิ
แบซอกรยูกับชเวซึงฮโยเป็นแฟนกัน
จูจุ๊บกัน จูจุ๊บกัน
ไม่จริงนะ หมอนี่แค่สมุนฉันต่างหาก
รักกัน รักกัน
แต่งงานกัน แต่งงานกัน
มีลูกกัน มีลูกกัน
เป็นแฟนกัน
ชเวซึง ขอหนังสือวิชาประวัติศาสตร์หน่อย
(ปี 2007)
เห็นฉันเป็นห้องสมุดหรือไง
สองคนนี้อะไรกันจ๊ะ
- เป็นแฟนกันเหรอ - เปล่า
ต่อให้เห็นมันโป๊ก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก
คิดซะว่ายัยนี่เป็นผู้ชายเหอะ
ว่าไงเพื่อน
แกได้ยินคำพูดเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ดังนั้นไม่ว่าจะชอบกันหรือเปล่า มันก็ฝังแน่นอยู่ในจิตสำนึกพวกแกแล้ว
งั้นฉันโดนแก๊สไลท์มาเหรอ
หน่วยกู้ภัยพกปืนลมปะ
- ขอยิงหมอนี่ที - เอ้า
ฉันน่าจะไปเป็นตำรวจแทนนะ
ไม่ต้อง เธอทำงานนี้ก็ดีแล้ว
นี่ แต่ว่านะ
เราเคยเล่นด้วยกันทั้งสามคน แล้วทำไมคนจับคู่เราแค่สองคนล่ะ
เพราะมันเทียบชั้นกับฉันไม่ติดเลยไง
เออ ก็ได้
ยัยนี่เล็งแต่อะไรเหนือชั้นหลุดโลกมาตลอด
มาตรฐานความงามต่างจากมนุษย์มนาน่ะ
ก็จริงย่ะ
ว่าแต่วันนี้แกเท่จัง ทำไมใส่เครื่องแบบล่ะ
- จริงด้วย - คือว่า…
วันนี้ฉันไปสัมภาษณ์มา
ตำแหน่งที่ขั้วโลกใต้เหรอ แกสมัครผ่านแล้วเหรอ
แน่นอนสิยะ
เดี๋ยวนะ
เธอจะไปจริงๆ เหรอถ้าผ่านสัมภาษณ์ด้วย
โอ้โห
งั้นแกก็จะได้เห็นเพนกวินตัวเป็นๆ ด้วยอะดิ
เห็นเพนกวินกับตาตัวเองเลย
ก็ใช่นะ
- ถ่ายรูปมาเยอะๆ… - ไม่ใช่
เพนกวินที่แอนตาร์กติกา กำลังเสี่ยงสูญพันธุ์เพราะภาวะโลกร้อน
หมีขั้วโลกก็ด้วย
กลับมาแล้วค่ะ
- ไงจ๊ะ - พี่คะ
ยอนดู
เป็นไงกันบ้างจ๊ะ
ทำอะไรอยู่เหรอ ยอนดู
วันนี้ทั้งวันทำอะไรกันบ้าง
เราอ่านหนังสือด้วยกันค่ะ
- จ้ะ - แล้วก็ควักไส้ปลาด้วยกัน
เหรอจ๊ะ
แม่ นี่แม่ให้ยอนดูควักไส้ปลาเหรอ
เป็นแม่เลี้ยงใจร้ายของซินเดอเรลล่าหรือไง
ถามจริง
ไม่ใช่ค่ะ หนูเห็นว่าน่าสนุกดีก็เลยอยากช่วย
จริงเหรอ
แหม แกคิดว่าแม่ของแกเองจะทารุณเด็กเหรอยะ
เปล่าค่า แค่ถามให้แน่ใจเฉยๆ
ยอนดูจ๊ะ
เดี๋ยวป้าจะเอาปลาที่เราเตรียมด้วยกัน
ไปผัดให้อร่อยๆ เลยนะจ๊ะ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ฟังดูน่าอร่อยค่ะ
น่าอร่อยค่า
นี่ ถ้าแกไม่คิดจะแต่งงาน
ก็ออกไปหาลูกสาวแบบยอนดูมาสักคนสิ
หา
แม่อยากมีหลานของตัวเองจะแย่แล้วนะ
ไปผัดปลาเถอะค่ะ
นังลูกคนนี้…
ยอนดูจ๊ะ อ่านหนังสือทั้งวันไม่เบื่อเหรอ
ไม่รู้สิคะ
อยากทำอะไรอย่างอื่นนอกจากอ่านหนังสือไหมจ๊ะ
ไปขี่จักรยานกัน
หนูขี่ไม่เป็นค่ะ
จริงเหรอ
ถ้างั้น…
- สกู๊ตเตอร์ล่ะ - หนูก็ขี่สกู๊ตเตอร์ไม่เป็นด้วย
หนูไม่ชอบเล่นนอกบ้านเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ แต่พ่อบอกว่านอกบ้านอันตรายเกินไป
อ๋อ
ตาหนูแล้ว
ยันยิงเยา ปักกะเป้ายิงฉุบ
ยิงฉุบ
ยันยิงเยา ปักกะเป้ายิงฉุบ
- ยอนดูจ๊ะ - ยิงฉุบ
พ่อคะ
ยอนดู วันนี้พ่อคิดถึงลูกมากเลย
คิดถึงพ่อบ้างไหมจ๊ะ
ก็…
ค่ะ คงงั้นนะ
ขอบคุณครับ ผมติดหนี้คุณมากเลยนะ
ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ทำงานหรือเปล่าคะ
- ครับ - อืม
- ลาหยุดสักวันสิ - เอ๊ะ
พรุ่งนี้มาเจอกันตรงนี้ตอนสิบโมงเช้านะ
แต่ว่า…
- ห้ามปฏิเสธ - เดี๋ยวสิ
ห้ามถามอะไร
แต่…
แล้วก็ห้ามใส่เสื้อหาดโคลนด้วย
- ยอนดู เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ - เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
- ยิงฉุบ - ยิงฉุบ
พ่อคะ ไปกันเถอะ
เฮ้ย นี่ต้นไม้ที่ฉันให้นายเหรอ
นายทำมันตายแล้วซื้อใหม่ปะเนี่ย
ใช่แล้ว
รู้ได้ไงน่ะ
นั่นแหละที่มาของต้นนี้
โตขึ้นเยอะเลย ดีจัง
ทำไมโตได้ขนาดนี้น้อ
- ซอกรยู - ว่า
คือเธอ
เธอจะไปนัดบอดนั่นหรือเปล่า
จะบ้าเหรอ เดี๋ยวฉันหาข้ออ้างปฏิเสธแม่เอง
ไม่ดีหรอก บอกคุณน้าไปเถอะว่าเราคบกัน
หา
ใครจะรู้ อาจจะมีเรื่องแบบนี้อีกก็ได้
บอกพ่อเธอด้วยนะ
เราจะบอกพ่อแม่ฉันด้วย ให้พวกเขาไฟเขียวไปเลยเถอะ
เราบอกคนทั้งซอยเลยดีกว่า
ไม่ได้นะ
- ทำไมล่ะ - คือว่า…
เราเพิ่งจะเริ่มคบกันเอง
ให้บอกทุกคนก็ดูจะเกินไปหน่อย
แน่ใจได้ว่าวุ่นวายแหงๆ
ก็ออกจะเป็นปัญหาอยู่นะ แม่เราเป็นเพื่อนกัน
แล้วทุกคนก็สนิทกันมาก
เอาจริงนะ ไม่มีทางรู้เลยว่าเราจะโดนอะไรบ้าง
เก็บเป็นความลับไว้ก่อนเถอะ
ก็ได้ ถ้าเธอต้องการแบบนั้น
เก็บความสัมพันธ์ของเราไว้เป็นความลับ
ลับสุดยอด
เราต้องระวังตัวนะ อย่าให้ใครรู้เด็ดขาด
ไม่ให้ใครรู้
หมอนั่นตื่นยังนะ
ชเวซึง
บงชูร์จ้ะ ซอกรยู
- คุณน้า - ไงจ๊ะ
วันนี้ซึงฮโยไปทำงานแต่เช้าน่ะ มีอะไรด่วนไหมจ๊ะ
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
แหม ไม่ยักรู้ว่าหน้าต่างห้องหนูอยู่ใกล้ขนาดนี้
เผลอสะดุดล้มมาจูบกันได้เลยนะเนี่ย
เอ๊ะ
พวกหนูคงแทบไม่เคยอยู่ห่างกันเลยแน่ๆ
ใช่ค่ะ
หนูถึงเบื่อจะตายอยู่แล้วเนี่ย
ชเวซึงต้องคิดแบบเดียวกันแหงๆ
แต่ก็อย่าตีกันนัก แล้วพยายามดีกันหน่อยนะจ๊ะ
ได้ค่ะ
- น้าตั้งอาหารไว้บนเตา - ไปเถอะค่ะ
ขอโทษที ไว้เจอกันคราวหน้าจ้ะ
โอ๊ย ตกใจหมด
(แบซอกรยู)
- นายุน - คะ
เมื่อกี้ทำอะไร
คือว่า…
รู้ตัวใช่ไหมว่าทำเกินไป
ค่ะ
ฉันยอมปล่อยผ่านพฤติกรรมของเธอ
เพราะฉันเห็นเธอเป็นอดีตรุ่นน้องที่น่ารัก
แต่ฉันยอมไม่ได้อีกแล้ว
ฉันขอโทษที่ทำแบบนั้นค่ะ
แต่รุ่นพี่คะ
รุ่นพี่ก็รู้ว่าฉันชอบรุ่นพี่
ฉันนึกว่าแค่ชอบกันแบบขำๆ เล่นๆ
ไม่ใช่ค่ะ ฉันจริงจังนะ
งั้นฉันคงต้องพูดให้เข้าใจชัดๆ
ฉันชอบคนอื่นอยู่
เป็นคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่าคะ
เขาเป็นคนที่ฉันได้พบ หลังจากการเดินทางที่ยาวนานและลำบากลำบน
ฉันไม่อยากทำอะไรที่จะทำให้เขาไม่สบายใจ
ขอโทษที่ไม่ได้รับสายนะ เย็นนี้ไปดูหนังกันไหม
อะไรกัน ชวนเดทเป็นทางการอยู่เหรอ
ดีจ้ะ
ต้องสระผมแล้วสิ
- พี่คะ - ยอนดู
ยอนดูผู้น่ารักของพี่
หลับสบายไหมจ๊ะ
ฝันถึงเพื่อนจากต่างดาวบ้างไหม
ไม่ค่ะ หนูฝันถึงเรื่องอื่น
อะไรเหรอ
ความลับค่ะ ไว้บอกทีหลังนะ
ได้จ้ะ
คุณตรงเวลามากเลยนะ
นิสัยพื้นฐานของนักข่าวครับ
ผมมาเพราะคุณขอให้ผมมา แต่ว่า…
คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าเราจะไปไหนกัน
ไปกันเถอะ
พ่อคะ ขนของพวกนั้นตามเรามานะ
- เอ๊ะ - หา
- เราไม่ช่วยเหรอ - รถอยู่ทางนั้นค่ะ
หัวหน้าจองครับ
ฉันจัดการเองค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
- ฉันทำได้ - พ่อคะ
- พ่อขา - จ๋า
คุณพ่อสู้ๆ
ร้อนนะจ๊ะ ระวังด้วย
ชิมดูสิครับ
- เดี๋ยวฉันกินเองค่ะ - ได้เลย
- อร่อยไหมคะ - คุณย่างเนื้อเก่งนะเนี่ย
พี่คะ เราจะทำอะไรกันต่อดี
ที่เราจะทำต่อไปก็คือ…
- ว้าว - ว้าว
อย่ายิงยอนดูนะ
ยอมแล้วๆ
เปียกซ่กเชียว
ผมยืมไดร์เป่าผมมาได้
แต่เราไม่มีไฟฟ้า จะใช้ยังไงล่ะ
รอเดี๋ยว
ว้าว
โอ้โห
เดี๋ยวพ่อเป่าผมให้จ้ะ
เอาให้แห้งดีกว่าเนอะ
พี่เล่นอะไรสนุกที่สุดเหรอคะ
พี่ชอบยิงปืนฉีดน้ำที่สุดเลย
หนูด้วย
เสร็จแล้ว
ยอนดู
เดี๋ยวพี่มัดผมให้สวยๆ นะจ๊ะ
- ค่ะ - ผมคุณก็เปียกนะ
เดี๋ยวฉันเป่าเองค่ะ
เอ๊ะ
อ๋อ ครับ
เผื่อคุณจะหนาว
ยอนดูจ๊ะ เราไปทางนั้นกันดีไหม
ไหนคะ
นี่ ชเวซึง
ว่าไง
ฉันมาแล้วไม่มองกันสักนิดเลยเหรอ
ฉันมองนะ
ทำอะไรง่วนอยู่
ฉันได้โครงการปรับปรุงโรงหนัง
พอมาถึงที่นี่แล้วคิดอะไรขึ้นมาได้
ก็เลยอยากวาดไว้ก่อนลืมน่ะ
วาดอีกนานปะ
ไม่หรอก เดี๋ยวก็เสร็จก่อนหนังเริ่ม
พิมพ์เขียวหน้าตาแบบนี้เองเหรอ
ใช่
กินป๊อปคอร์นไหม เดี๋ยวฉันไปซื้อ
ไม่เป็นไร ฉันไม่กิน
เหรอ งั้นฉันซื้อแต่น้ำนะ
ได้
อะไร อยากได้อีกเหรอ
โทษที
เราจะทำยังไงดี
เขาบอกว่าจะวิเคราะห์รูป แล้วเอามาที่นี่ใน 30 นาที
- มีจา - โอเค หยุดเลย
แป๊บนึง เดี๋ยวนะ
พระอาทิตย์ตกแล้ว
เรากลับก่อนจะดึกเกินไปดีไหมครับ
ไม่ค่ะ
ยอนดูเพิ่งหลับ อยู่ต่ออีก 30 นาทีเถอะ
ครับ
เธอตัวหนักแย่เลย ผมอุ้มไปเองนะ
ยอนดูจ๊ะ ไปนอนบนเตียงดีกว่า
ไม่หนักหรอกค่ะ
ตั้งแคมป์สนุกไหมคะ
ไม่เลวเนอะ
ครับ
ผมไม่เคยคิดเลย
แต่ยอนดูชอบจริงๆ นะ
ยอนดูบอกว่าเธอขี่จักรยานไม่เป็น
ขี่สกู๊ตเตอร์หรือเล่นโรลเลอร์เบลดไม่เป็นด้วย
เพราะอุบัติเหตุใช่ไหมคะ
ผมไม่ได้ตั้งใจน่ะ
แต่ก็ชอบกังวลเกินไปอยู่เรื่อย
ฉันเข้าใจนะว่าคุณรู้สึกยังไง
ฉันรู้ว่าฉันไม่มีสิทธิ์สั่งให้คุณทำอะไรด้วย
แต่ว่า…
ถ้าคุณเอาแต่ซ่อนปาฏิหาริย์ไว้แบบนั้น
มันก็ไม่มีทางเป็นปาฏิหาริย์ที่แท้จริงได้หรอก
ฉันอยากให้ยอนดูได้สัมผัสสายลม ได้กระทืบเท้า
และบางครั้งเธอก็จะล้มลงบ้าง
ฉันคงอยากเห็นเธอได้เติบโตแบบนั้น
ฉันอยากให้เธอได้เห็นและได้ยิน สิ่งดีๆ ทั้งหมดในโลกนี้
ฉันหวังว่าเธอจะได้ซึมซับทุกอย่างเหมือนฟองน้ำ และเติบโตอย่างแข็งแรง
นั่นไม่ใช่ปาฏิหาริย์ที่แท้จริงหรอกเหรอ
ผมรู้สึกผิดกับยอนดูมากเลยนะ
ถ้าผมกล้าหาญได้เหมือนคุณก็คงดี
บางครั้งฉันก็คิดว่าถ้าฉันได้เป็นแม่ยอนดูก็คงดี
ไม่เอาน่า นั่นก็มากไปหน่อย
ไม่ได้เหรอคะ
ฉันรู้ว่าฉันเดินหน้าเร็วมาก
เหมือนฉันเพิ่งไปถึงกลุ่มดาวแอนโดรเมดา ที่อยู่ไกลออกไปสองล้านห้าแสนปีแสง
แต่ว่า…
นั่นแหละความรู้สึกของฉันตอนนี้
หัวหน้าจอง…
ฉันใจเต้นแรงเมื่อไหร่ก็ตามที่เจอคุณ
มันเต้นรัวเหมือนกลองทุกครั้ง
ฉันฝันเห็นคุณด้วยซ้ำ
ฉันก็เลยอยากถาม
เรื่องจูบของเรา…
เรายกเลิกข้อตกลงไม่ได้เหรอ
ฉันว่ามันไม่ใช่เรื่องผิดพลาดนะ
ไม่ได้ครับ ไม่มีทาง
ยอนดูเป็นลูกสาวคุณไม่ได้
และสิ่งที่เกิดขึ้นวันนั้นคือความผิดพลาด
ต้องใช่แน่
ทำไมล่ะ
เพราะมันเกิดขึ้นไม่ได้
จากนี้ไปผมจะไม่ฝากยอนดูไว้ที่บ้านคุณแล้ว
และผมจะขอบคุณมากถ้าคุณไม่มาเล่นกับเธออีก
- นี่คุณ… - กลับกันเถอะ
ยอนดู
ตื่นเถอะ เราต้องกลับบ้านแล้ว
นอนบนรถต่อนะลูก
เธอเข้าไปก่อนเถอะ
อ้าว ทำไมล่ะ
ถ้าเราเจอแม่เธออีกเหมือนคราวก่อนล่ะ
ไม่เอาน่า เราไปไหนมาไหนด้วยกันมาตั้งหลายปี
- แม่ไม่สงสัยเรื่องนี้หรอก - ถึงงั้นก็เถอะ
ถ้าจะเก็บความลับ เราก็ต้องระวังตัวตอนอยู่แถวบ้าน
ฉันจะเดินวนก่อนสักรอบ เธอเข้าไปก่อนนะ
งั้นก็ได้
หมอนั่นรู้จักเชื่อฟังตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
งี่เง่าชะมัด
(โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจองฮอน)
อัลไซเมอร์…
- ไม่ใช่ครับ - จริงเหรอคะ
- ครับ - จริงๆ นะ
ดูเองเลยก็ได้ถ้าไม่เชื่อผม
โอ๊ะๆ เดี๋ยวจอพังพอดี
สมองเธอไม่มีอะไรผิดปกติครับ
แน่นอนว่า
เราต้องรอดูว่าอาการของคุณ จะกำเริบอีกไหมในอนาคต
งั้นทำไมฉันถึงลืมอะไรอยู่เรื่อยล่ะ
เรียกว่าเป็นการสูญเสียความทรงจำระยะสั้น ประเภทนึงก็ได้
อ๋อค่ะ
พักนี้คุณเจอเรื่องสะเทือนใจ หรือเกิดความเครียดระดับสูงบ้างไหมครับ
ค่ะ
งั้นก็อาจจะเกิดจากความเครียดนั้น
อาจเป็นเพราะความวิตกกังวลที่เพิ่มสูงขึ้น
ถ้าพักผ่อนและดูแลตัวเองดีๆ ก็ไม่เป็นไรครับ
ขอบคุณนะคะ
โล่งอกจริงๆ
ไม่สิ คำว่า "โล่งอก" ไม่พอให้บรรยายความรู้สึกได้หรอก
ฉันขวัญหนีดีฝ่อมาตลอดสองอาทิตย์
คุณก็พูดเองว่าไม่เป็นไร
แต่ฉันนึกถึงแต่กรณีที่เลวร้ายที่สุด
ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย
ที่รัก
ที่รัก เป็นอะไรไป
ที่รักคะ มีอะไร เป็นอะไรเหรอ
อะไรกัน ที่รัก อย่าร้องนะ เป็นอะไรไป
ผมนึกว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายกับคุณซะแล้ว
ผมเพิ่งรู้ความจริงได้ไม่นาน
แล้วในที่สุดก็เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงได้ซะที
แต่ผมกลัวว่าจะสายเกินไป
ผมกลัวว่าคุณจะลืมผม
ผมกลัวว่าจะเสียคุณไป
ที่รักละก็
ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณนะ ฮเยซุก
ปัดโธ่เอ๊ย
จริงๆ เลย
พักนี้คุณทำฉันขายหน้าบ่อยเหลือเกินนะ รู้ไหม
แต่แบบนี้ก็ไม่เลวนักหรอก
ที่รักคะ
เขาบอกว่าฉันไม่ได้เป็นอัลไซเมอร์
หยุดร้องได้แล้วน่า กยองจง
ทำไมก่อนหน้านี้ไม่รู้จักพูดแบบนี้ล่ะ
ตาทึ่มเอ๊ย
เจอกันคลาสหน้านะคะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ฮัลโหล - นี่ ชเวซึง
วันนี้ฉันย่างเนื้อหมักในคลาส
อร่อยมากด้วย ให้เอาไปให้ไหม
ฉันมาทำงานข้างนอก เลยไม่อยู่ออฟฟิศน่ะ
คืนนี้ค่อยแวะมาดีไหม
- คืนนี้เหรอ - ใช่
ซึงฮโย
ต้องวางแล้ว ไว้เจอกันนะ
กลางคืนเหรอ
ถ้าเป็นตอนกลางคืน…
ก็มืดแล้วและไม่มีคนอื่นอยู่น่ะสิ
(รายละเอียดคำสั่งซื้อ)
อะไร โพสต์ตั้งหลายวันแล้ว ทำไมสั่งมาแค่สิบเจ้าเองล่ะ
โธ่เว้ย
ซิกซ์แพคยังชัดไม่พอเหรอ
รู้งี้น่าจะออกกำลังให้เยอะกว่านี้
(แจยอง)
ว่าไง แจยอง
หาดแฮอุนแดเหรอ
ตอนนี้ฉันไปไม่ได้…
จริงดิ ไม่ต้องจ่ายเหรอ
นายจ่ายให้เหรอ
ชเวซึง
ฉันทำอาหารอร่อยๆ มาให้เรา…
เยอะแยะเลย
อยู่กันครบเชียว
ไม่เจอกันนานนะจ๊ะ ซอกรยู
หวัดดีค่ะ
ตายแล้ว ตั้งใจทำมาซะขนาดนี้
ทำไมเอาของกินมาเยอะนักล่ะ
มาแสดงความยินดีกับซึงฮโยสินะ
แสดงความยินดีเหรอ
ครับ ฉลองการเปิดตัวการร่วมงานกับเฟรสโกไง
ที่นั่นสัมภาษณ์เขาด้วย
เอ้อ บทความน่าจะลงแล้วนี่
- ให้เธอดูสิ - ครับ
ผมดูมาสักพักแล้ว
รูปก็ดูดีมากด้วย
ฉันตั้งใจจะกลับทันที แต่พี่มยองอูบอกให้อยู่ต่อ
ดีใจไหมล่ะที่ฉันให้อยู่ต่อ จะได้กินของอร่อยๆ ทั้งหมดนี่ไง
ช่างเถอะ
ฉันดื่มกาแฟหมดแล้ว กลับเลยดีกว่า
อะไร จะไปโดยไม่กินเหรอ
ฉันยุ่งน่ะ
- จะไปแล้วเหรอคะ - จ้ะ
แต่ฉันอยากแสดงความยินดีกับเธอนะ
ดีจังที่มีโอกาส
ยินดีด้วยจ้ะที่ได้เริ่มทำอาหารอย่างจริงจัง
เพราะคำแนะนำของพี่เลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
เพราะคัลกุกซูอร่อยๆ ของเธอต่างหาก
วันนี้เยี่ยมมาก ฉันกลับก่อนนะ
ครับ กลับบ้านดีๆ นะ
- จ้ะ - สวัสดีค่ะ
โชคดีล่ะ ขอบใจนะ เก่งมาก
- กลับบ้านดีๆ นะ - ขอบคุณค่ะ
ถ้าเธออยู่ต่อคงดีเนอะ
ฉันส่งข้อความไปแล้วว่าจะโทรหาทีหลัง เพราะคืนนี้ไม่สะดวก
ฉันเพิ่งเห็นนี่แหละ
ทำไมไม่บอกล่ะว่านายมีสัมภาษณ์กับเฟรสโก
เพราะพี่แทฮีเหรอ
เขาว่าจะใช้เวลาไม่นาน ฉันเลยตั้งใจจะบอกเธอทีหลัง
- แต่ดันเป็นแบบนี้ซะได้ - อะไร
คิดว่าฉันจะไม่เข้าใจเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น
ขอโทษนะ ฉันไม่มีข้อแก้ตัวอะไรทั้งนั้น
ดีจังที่ได้เจอเธอหลังจากไม่เจอกันมานาน
เธอยังสวยเหมือนเดิม
พี่แทฮีก็ไม่ได้มาเพราะอยากมาด้วย
พี่มยองอูเซ้าซี้ไม่เลิกน่ะ
นายบอกพี่เขาหรือเปล่าว่าเราคบกัน
เปล่า
ก็เธอไม่ให้ฉันบอกใคร
แต่แฟนเก่า
มันต่างกันนะ…
ก็ได้
แล้วเราก็ไม่มีเวลาให้คุยเรื่องส่วนตัวด้วย
วันนี้เป็นงานทางการน่ะ
พอคิดดูแล้ว พวกนายยังกับดาราฮอลลีวูดเลย
ฉันไม่มีทางร่วมงานกับแฟนเก่าได้หรอก
ก็ลองคิดดูสิ
ต่อให้พยายามแค่ไหน ความรู้สึกก็ไม่หายไปเฉยๆ หรอก
แถมยังเคยราบรื่นกันดี
มันเป็นอดีตไปแล้ว
ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว
ทำไมล่ะ ฉันรู้ทุกอย่างอยู่ดีแหละ
นี่ เมื่อกี้ตอนนายบอกพี่แทฮีให้กลับบ้านดีๆ
เสียงนายจริงจังมากนะ
- เข้มสุดๆ - เปล่าสักหน่อย
ใช่สิ นายห่วงเธอมากเลย
ทำไมไม่ไปส่งเธอที่บ้านล่ะ
แบซอกรยู
นายทำตัวกับเธอยังไงตอนฉันไม่อยู่
นายเป็นผู้ใหญ่และเข้าอกเข้าใจ เวลาอยู่กับเธอหรือเปล่า
ฉันไม่อยากตอบ
ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเรื่องแบบนั้นกับเธอ
เป็นบ้าอะไรเนี่ยเรา
ชเวซึงฮโย ช่างกล้านักนะ
จะออกไปแล้วเหรอจ๊ะ
ครับ แม่จะไปไหนเหรอ
ไปภูเขาซอรัคซานจ้ะ
พ่อกับแม่จะไปเที่ยวค้างคืนกับพ่อแม่ซอกรยู
ลืมบอกลูกไปเลย
ไปค้างแค่คืนเดียว ทำไมเอาของไปเยอะนักล่ะ
เปล่าจ้ะ คือว่าพ่อเขา…
อะไรกันคะเนี่ย
ผ้ารัดกล้ามเนื้อกับแผ่นประคบร้อน
ข้อเท้าคุณยังไม่หายสนิท เอาไปเผื่อไว้ดีกว่า
ผมมีแผ่นนวดกดจุดด้วยถ้าคุณเดินเยอะจนเจ็บเท้า
ไม่เอาไม้ค้ำกับรถเข็นไปด้วยเลยล่ะ
เอาไปดีไหม
ผมจะถามโรงพยาบาล
ไม่ต้องค่ะ ที่รัก ไม่เป็นไร
มานี่ก่อน สายแล้วนะ ไปกันเถอะ โธ่เอ๊ย
พ่อเป็นคนแบบนี้เองเหรอเนี่ย
บอกว่าให้ไวไง
ที่รัก คุณซักกางเกงผมยังไง หดหมดแล้ว
- น่าจะซักให้ถูกสิ - ที่รัก นั่นกางเกงฉัน
- ไม่ใช่ของผมเหรอ - ถามจริง
จริงด้วย มีชายลูกไม้เนอะ
บอกให้เก็บกระเป๋าแต่เนิ่นๆ ไง
ผมหาเสื้อกล้ามไม่เจอเลย ในลิ้นชักนี่มีหลุมดำอยู่หรือไง
บ้านนี้หาของไม่เจอสักอย่าง
ซอกรยู พ่อแกอืดอาดยิ่งกว่าทากซะอีก
- ตัวทากชัดๆ - พูดจาแบบนี้กับผัวได้ไง
จะสาปผมให้เป็นทากเหรอ
เมื่อไหร่จะไปกันซะที
- สามสิบนาทีแล้วนะ - ทำไมมาหาเสื้อเอาตอนนี้
คงพรุ่งนี้นั่นแหละกว่าจะได้ไปเพราะพ่อแก
เสื้อกล้ามผมล่ะ แว่นกันแดดก็หาย
- หาแว่นกันแดดให้ที - คาดอยู่บนหัวพ่อไง
อยู่นี่เองเนอะ
โอ๊ย แล้วแกจะไปไหน
หา ผมจะไปปูซานกับเพื่อน
- โห ทิ้งกันไปหมดเลยเหรอ - อยู่นี่ไง เอ้า
ก็วางทนโท่อยู่ตรงนั้น หาไม่เจอได้ไง
- รับได้ด้วย - จะบ้าตาย
- เอาเจ้านี่ไปด้วยนะ - ดงจินไปไหนน่ะ
- ไปปูซานกับเพื่อน - กะทันหันจัง
พ่อ อย่าใส่ปลอกแขนนะ
- ไม่ได้ พ่อต้องใช้ - ตายแล้ว
- อย่าไปใส่ที่ซอรัคซานนะ - ไม่ผ่านอย่างแรง
ขอโทษจ้ะ เขามัวแต่ชักช้าน่ะ
ไม่เป็นไร รอไม่นานหรอก
แหม ทีคุณเลือกผ้าพันคออยู่หน้ากระจกเป็นชาติ
- "ผืนนี้หรือผืนนั้น" - ไปกัน
- ค่ะ - ได้
- ขึ้นรถเลย - ทางนี้
ขอบคุณค่ะที่รัก
- นี่ - ที่รัก ขึ้นเลย
ที่รัก
รถวาววับจับจิตชะมัด อยากนั่งมาตลอดเลย
โอ้โห
เพิ่งเคยนั่งรถเราครั้งแรกเหรอ
- ใช่สิ - อ้อ
(จุดพักรถคังนึงแทกวัลยอง)
ใกล้ถึงหรือยังน่ะ
- จ้ะ - ที่รัก
- น้ำเย็นเกินไป - นี่จ้ะ เช็ดมือสิ
ขอบคุณค่ะ น้ำเย็นเจี๊ยบเลย
- เหรอ ไม่มีน้ำร้อนเหรอ - ค่ะ
แย่จัง
ที่รัก ขนมนี่มีวอลนัททั้งเม็ดเลย
มือแข็งหมดแล้ว
- เย็นจัง แม่คุณ - นี่ๆ
- หยาบคายจัง - ไม่เอาน่า
โดนหน้าฉันด้วยนะ ดูสิ
- พ่อซอกรยูจ๋า - ตายจริง
- เช็ดเบาๆ นะ - มีผ้าเช็ดหน้าไหม
ผ้าเช็ดหน้าเหรอ
มี แต่ผมใช้สั่งน้ำมูกไปแล้ว เป็นไรไหม
หยาบคายจริงๆ
- เป็นอะไรล่ะ - อยากกินขนมถั่วนั่นจัง
เอาด้วยไหม
ว้าว ถ่ายรูปตรงนี้กันนะ
มีซุก ถ่ายรูปเดี่ยวกันก่อนนะ
- รูปเดี่ยวเหรอ - จ้ะ
ถ่ายรูปให้หน่อยนะคะ
- รอเดี๋ยวนะ - ค่ะ
ที่รัก เอามือถือไปถ่ายรูปให้ที
- ถ่ายเอาเองสิ - ไม่เอา คู่กับหมีด้วย
เรื่องมากจริง
- กับหมีเหรอ - ใช่
- ได้ - แต่…
แบบนี้ถึงจะติดหมีด้วย
ถ่ายอีกสิ
- โธ่เอ๊ย - แดดดีจริงๆ
เหลือเชื่อเลย
ตายแล้ว
ยืนตรงนี้ดีไหม ฉันดูเป็นไงคะ
ดีแล้ว ที่รัก
ใครเขาพกของแบบนั้นกัน
- หนักจะแย่ - เฮ้ย ทำอะไรน่ะ
ตลกดีเนอะ
โอ๊ยตาย
เล่นใหญ่มาก
สองคนนี้จะเล่นใหญ่เว่อร์วังไปไหน
- ท่านี้ดีไหมคะ - ขอดูแนวกรามหน่อย
- อายเป็นบ้า - คุณพระ
- สวยจ้ะ - อะไรของคุณ
- แจ่มเลย - ทำอะไรน่ะ
- เลิศมาก - ขอดูหน่อย
- ขอต่อนะ - ไม่สิ ขอดูก่อน
ที่รักคะ
คุณถ่ายรูปเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมเข้าเน็ตไปศึกษาวิธีถ่ายรูปแฟนให้สวยๆ
ชอบไหมจ๊ะ
รักเลยค่ะ คุณเยี่ยมมาก สุดยอดเลย
ตาบื้อ ถ่ายซะฉันเป็นคนแคระเชียว
ก็เหมือนตัวจริงออก
พ่อซึงฮโยคะ
ช่วยถ่ายรูปฉันคู่รูปปั้นด้วยได้ไหมคะ
- ครับ เอาสิ - ให้ดูขายาวๆ นะ
ถ่ายตัวเองไปสิ
- โมอึม - หือ
โทรเข้ามือถือฉันหน่อย
เออ
ก็ใช้ได้นี่
ใช้ได้ปกติดีด้วย
เงียบจนนึกว่าพังซะแล้ว
(แบซอกรยู)
เชิญครับ
- ดันโฮ - คุณสถาปนิก
- เอ๊ย คุณนักข่าว - ซึงฮโย
เรากลับมาพูดสุภาพกันแล้วไม่ใช่เหรอ
ครับ จริงด้วย
เชิญนั่งก่อน
- ขอบคุณครับ - ครับ
- นั่งตรงไหนก็ได้นะ - อ๋อครับ
ขอโทษที่มารบกวนนะครับถ้าคุณยุ่งอยู่
ประธานยุนบอกว่าคุณอยู่ในออฟฟิศ และให้เข้ามาได้เลย
ไม่เป็นไรครับ ผมดีใจที่คุณมานะ
แต่มีธุระอะไรเหรอครับ
ผมมีเรื่องมาขอให้ช่วยน่ะ
ช่วงนี้ผมเขียนบทความ เกี่ยวกับประสบการณ์ของตัวเองอยู่
สำหรับหัวข้อต่อไป ผมอยากเขียนถึงชีวิตของคนงานก่อสร้าง
ก็เลยอยากถามว่า คุณจะแนะนำสถานที่ก่อสร้างให้สักที่ได้ไหม
ได้แน่นอนครับ
เรามีงานที่กำลังก่อสร้างอยู่สองสามแห่ง ผมจะโทรไปถามแล้วบอกคุณนะ
ขอบคุณครับ
ผมติดค้างคุณมากเลย
โอ๊ย อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ คุณก็ช่วยผมไว้ตั้งเยอะ
คุณช่วยผมจับนักต้มตุ๋นพวกนั้นด้วย
- คราวก่อนก็อุตส่าห์ให้คำแนะนำ - อ๋อ
เรื่องเพื่อนของคุณ…
ขอถามได้ไหมครับว่า สถานการณ์ของเพื่อนของเพื่อนคุณเป็นไงบ้าง
พวกเขาเพิ่งเริ่มคบกันครับ
ยินดีด้วยนะครับ
หมายถึงฝากยินดีกับเพื่อนคุณด้วย
ยินดี ครับ
มีอะไรเหรอ
มีปัญหาเหรอครับ
เปล่าครับ ก็แค่…
เขาบอกว่าการคบกันมันยากน่ะ
ความรักเป็นเรื่องยากทีเดียวนะ
หมอนั่นเข้าข้างพี่แทฮีต่อหน้าฉันได้ไง
ฉันว่ามันไม่ได้เข้าข้างพี่เขานะ
แกอยู่ข้างใครกันแน่
ชเวซึงฮโย ไอ้คนทรยศ
แล้วฉันก็ถามเขาว่า เขาทำตัวยังไงตอนคบกับเธอ
แต่เขาไม่อยากตอบ
เขาพูดว่าเขาไม่จำเป็นต้องบอกฉัน
งั้นแกอยากได้ยินคำตอบว่าไงล่ะ
- หมายความว่าไง - คิดดูนะ
แกจะหัวเสียถ้ามันบอกว่า ทุกอย่างยอดเยี่ยมตอนคบกับพี่เขา
ถ้ามันบอกว่าทุกอย่างเลวร้าย…
แกอยากให้มันเป็นคนเฮงซวย ที่ว่าร้ายแฟนเก่าเหรอ
ไม่
ใช่ไหมล่ะ งั้นแกจะถามถึงอดีตของมันทำไม
ทำร้ายตัวเองชัดๆ
ถูกของแกนะ
ฉันก็รู้แหละ
แกรู้แต่ทำไม
แต่ฉันหึงนี่หว่า
นี่ จากนี้ไป ฉันจะเป็นเพื่อนชเวซึงฮโยละ
แบซอกรยู นังคนเห็นแก่ตัว
มันอุตส่าห์มีน้ำใจพอให้แกบอกลาซงฮยอนจุน แกทำแบบนี้กับมันไม่ได้นะ
รู้น่า ฉันก็รู้เรื่องนั้น
แต่ฉันควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้นี่ ทำไงได้ล่ะ
ก็ถูกของมัน เราควบคุมความรู้สึกไม่ได้
สวัสดีค่ะ
เหลืออยู่กระป๋องเดียว
เอาไปเถอะ
ไม่เป็นไรค่ะ คุณเอาไปก็ได้
ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ คุณเอาไปนะ
ไม่ค่ะ ฉันอยากให้คุณรับไว้ นี่คือความรู้สึกที่ฉันมีให้คุณ
เอ๊ะ
เปลวไฟในหัวใจฉัน
จะไม่ดับลงจนกว่ามันจะเผาไหม้จนมอดไปเอง
ดื่มให้อร่อยนะคะ
สงสัยต้องเลิกดื่มซะแล้ว
แต่ไม่รู้จะเลิกได้ไหมแฮะ
หยุดหัวเราะซะที
- ล้อฉันสนุกนักเหรอ - นี่เธอ
ถ้านั่นเป็นสัญญาณโรคสมองเสื่อม ป่านนี้เราอยู่บ้านพักคนชรากันหมดแล้ว
มันร้ายแรงจริงๆ นะ ไม่ได้ล้อเล่น
บอกแล้วไง ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
ฮเยซุก ฉันลืมไปแล้วว่ากินอะไรเป็นมื้อเที่ยง
เรากินอะไรเหรอ
ไก่ซอสเผ็ดจ้ะ เรากินไก่ทอด จำได้ไหม
- ไก่ทอดไง - จริงด้วย
- ไก่ - ตั้งสติหน่อย มีซุก
กรอบอร่อยสุดๆ
ดูซิ เดี๋ยวนี้เราเป็นแบบนี้กันแล้ว
แต่ยังไงฉันก็โล่งอกนะที่เธอไม่เป็นไร
จ้ะ ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมาย หลังจากผ่านพ้นเรื่องนี้มา
ครอบครัว เพื่อน
การรู้ว่าฉันมีผู้คนให้พึ่งพาในชีวิต
ช่วยให้อุ่นใจมากเลย
ฉันก็เหมือนกัน
หลังจากรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับซอกรยู
ฉันอยากให้ลูกได้เจอคนที่จะเต็มใจยอมรับ
ความเจ็บปวดทั้งหมดของแก
คนที่น่าวางใจและเอื้อเฟื้อ
ฉันเองก็อยากหาคู่ดีๆ ให้ซึงฮโยเหมือนกัน
เขาโดดเดี่ยวอยู่นานเพราะฉัน
นี่ มาแนะนำคนดีๆ ให้พวกเขากันเถอะ ถ้าเราเจอใคร
นั่นสิ
- เอาจริง - เอาจริง
- เอาจริงเลยนะ - ใช่ เอาจริงเลย
- หาคนดีๆ ที่กระทรวงต่างประเทศ - เอาจริงเลย
ตกลงจ้ะ
เออ สองคนนั้นออกไปซื้อเหล้า แต่ทำไมยังไม่กลับมาอีกล่ะ
จริงด้วย ไปต้มเหล้าเองอยู่หรือไง
- หรือแอบไปร้องคาราโอเกะ - อีตาบ้าพวกนั้น
สองคนนั้นต้องบ้าแน่ๆ ผัวฉันพูดถึงเพลงโปรดด้วย
เมื่อกี้เขาพูดอยู่เลย
- อยู่ที่ไหน - ตาทึ่มเอ๊ย
- ห้องใต้ดิน - ห้องใต้ดินเหรอ
ไปเร็ว
อะไรน่ะ
แทฮีรักษาสัญญาน่ะ
ได้เวลาแกะกล่องแล้ว
จริงสิ พี่ขายผมแลกกับเครื่องปั้นดินเผา
ซึงฮโย ฉันอาจจะเป็นคนทรยศในสายตาแก แต่มันคุ้มค่าออก ดูสิ
แต่นแต๊น
ว้าว สวยเป็นบ้า
- คุณยุนจอมทรยศ - ว่าไง
- ชอบเบอร์นั้นเลยเหรอ - อยู่แล้วสิ
ฉันจะเอาไว้เป็นมรดกตกทอดประจำตระกูล
ทายาทของฉัน จะได้ไปออกรายการออเธนติก มาสเตอร์พีซ
และกานี่จะถูกตีค่าที่แสนล้านวอน
ขอถ่ายรูปไปอวดเมียก่อนนะ
เอานี่ไปด้วยสิ
นั่นของแกน่ะ
แต่ของฉันใหญ่กว่า
ในพิธีแต่งงานตามธรรมเนียม
เจ้าบ่าวเจ้าสาวใช้เปลือกน้ำเต้าที่ผ่าครึ่ง
เพื่อดื่มไวน์ประจำพิธีร่วมกัน
ว่ากันว่ามันคือสัญลักษณ์ ว่าพวกเขาเป็นคู่ที่เหมาะสมกันแค่ไหน
ฉันขอมอบของขวัญนี้ให้นายกับซอกรยู
ขอให้มีความสุขทั้งคู่จ้ะ
(เจ้าหญิง)
น่าเบื่อ
อ้าว
ทำอะไรอยู่น่ะ
ตาก็มี ถามมาได้
นายใจดีแบบนี้มาตลอดเหรอ
คิดว่าแฟนเธอเป็นคนใจดำหรือไง
แฟนกะผีดิ จะบ้าเหรอ
เดี๋ยวนะ
ถ้าฉันไม่ใช่แฟนเธอ งั้นฉันเป็นอะไร
ก็ใช่ไง แต่ว่า…
ไม่รู้สิ
มันแค่จักจี้เวลาพูดคำนั้นน่ะ
นายสร้างบ้านนั่นด้วยเหรอ
ใช่
อย่าไปยุ่งนะ มันบาดเจ็บ ยังอ่อนไหวง่ายอยู่
ฉันว่าเธอนั่นแหละที่อ่อนไหว
จะรับแมวมาทำไมถ้าเธอแพ้ขนแมว
ก็มันบาดเจ็บ ให้ทิ้งไว้ได้ไงล่ะ
เธอบอกว่าไม่มีเงินซื้อขนม
เอาไปจ่ายค่ารักษาหมดเหรอ
เออดิ เสี้ยนช็อกโกแลตจนมือสั่นแล้วเนี่ย
แต่จะให้ทำไงได้
พอหายแล้วมันก็ไม่มีที่ไป
อากาศก็เริ่มร้อนด้วย อย่าจับสิ
ฉันเป็นห่วงมันนะ
นี่ แน่ใจนะว่าทำถูกแล้ว
หลังคาต้องแข็งแรงเพื่อกันฝนกับหิมะ
มาทำเองเลยปะ
ผนังก็ต้องแข็งแรงด้วยนะ
พอหมดหน้าร้อนก็หน้าหนาวทันที
กินแบบนั้นเดี๋ยวเป็นเบาหวานพอดี
ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก
โอ้โห
- เก่งมาก - โอ๊ย
เฮ้ย บังอาจนัก…
โธ่เว้ย
ขอโทษ โทษทีน้า
(สร้างโดยชเวซึงฮโย)
ฉันยังสร้างบ้านหลังใหม่เรื่อยๆ
ฉันว่าแมวที่มาใช้บ้านหลังนี้ เป็นลูกหลานของตัวนั้นที่เรารู้จักนะ
- ขนลายเดียวกันเลย - จริงดิ
- อื้อ - อยากเห็นจัง
ไม่ต้องเลย
อาการแพ้จะกำเริบอยู่แล้วนั่น
น่าเศร้าจังเนอะ
ฉันชอบแมวแท้ๆ แต่ก็จับมันไม่ได้
บ้านแมวที่ฉันสร้างเมื่อตอนนั้น
เป็นบ้านหลังแรกที่ฉันเคยสร้างเลย
ถึงจะสร้างออกมาได้แย่มาก
แต่ฉันก็ภูมิใจกับมันนะ
ฉันได้สร้างบ้านให้สิ่งมีชีวิตด้วยมือของตัวเอง
ฉันว่า…
นั่นคือตอนที่ฉันอยากเป็นสถาปนิก
งั้นแมวตัวนั้นก็เป็นลูกค้ารายแรกของนายน่ะสิ
ไม่ใช่
เธอต่างหาก
ฉันสร้างมันให้เธอ
เธอเป็นห่วงแมวตัวนั้น
ฉันเลยอยากให้เธอมีความสุข
ไปหาของกินกัน
ปะ
หิวจนท้องมันฟ้องละ
ก็ดึกป่านนี้แล้วไม่กิน
ไปไหนดี
บ้านฉัน
แม่เธอทำซุปไว้ทั้งหม้อก่อนไปเที่ยว
ถ้าไม่เอาซุปนี่ก็มีแกงกะหรี่ กินซะ
ฉันขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้นะ
พูดอะไรน่ะ ฉันต่างหากที่สร้างปัญหา
ขอโทษนะ
ไม่หรอก ฉันพูดแรงเกินไป
พอเห็นนายสองคนอยู่ด้วยกันแล้ว ฉันก็กลายเป็นเด็กใจแคบ
ทั้งที่ฉันเป็นฝ่ายผ่านอะไรที่ไม่น่าฟังมาเยอะ
การเล่าเรื่องแฟนเก่าให้กันและกันฟัง มันไม่สนุกหรอกนะ
การไม่รู้ก็เรื่องนึง แต่พอรู้แล้วยิ่งทำใจยากอะ
มิน่าถึงมีกฎเขียนไว้
จากนี้ไปฉันจะไม่ปิดบังอะไรจากเธออีก
ฉันจะไม่เกี่ยวข้องกับพี่เขาแบบนั้นอีก
ไม่สิ ฉันจะไม่เปิดโอกาสให้มีเรื่องแบบนั้นอีก
แต่ว่า…
จริงๆ ฉันดีใจนะที่เห็นเธอหึง
- ว่าไงนะ - ไม่มากหรอก
แค่นิดนุง
แต่อย่าทะเลาะกันดีกว่า
ทะเลาะกับเธอแล้วรู้สึกอย่างแย่
ฉันจดจ่อกับงานไม่ได้ แถมยังหงุดหงิด
เพิ่งเคยเป็นแบบนี้เลยนะ
งั้นเหรอ
ใช่
ฉันไม่อยากเป็นคนที่ถูกความสัมพันธ์ครอบงำ
ไม่ชินเลย ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง
นี่ มันเรื่องปกติออก
นายแกล้งวางมาดมานานแค่ไหนแล้วล่ะ
ไม่รู้สิ
แต่มีเรื่องนึงที่ฉันแน่ใจ
เธอทำให้ใจฉันรู้สึกอบอุ่น
เออ ฉันยืมการ์ตูนมาเยอะเลย อยู่ในห้องน่ะ
รีบกินให้เสร็จแล้วไปอ่านกันเถอะ
ได้
ทำอะไรน่ะ
ทำไมมองซะเหมือนเพิ่งเคยเข้ามาครั้งแรก
เปล่า ก็แค่…
แต่นแต๊น ฉันยืมเรื่องนี้มาให้นายทั้งชุดเลย
อะไรเนี่ย
ถามได้ ก็เรื่องเจ้าหญิงไง เรื่องโปรดของนายนี่
ก็… นี่ไง นี่แหละที่อยากอ่าน
หนังสือที่นายอยากอ่าน…
"เจ้าหญิง" เนี่ยนะ
ตอนนั้นฉันแค่พูดมั่วๆ
หา
ที่จริงแล้ว
ฉันไปที่นั่นเพื่อที่จะได้เจอเธอ
อะไรกัน
หลังจากตอนนั้นทำตัวแบบนั้น
แล้วไหงทีงี้มาหนุงหนิงแบบนี้ล่ะ
ฉันทำอะไร
นายดูไม่ค่อยสนใจฉันน่ะสิ
ฉันเหรอ
นายไม่ยอมสบตาฉัน แถมยังตึงใส่
นายทำตัวกับฉันแย่กว่าก่อนที่เราจะเริ่มคบกันซะอีก
เฮ้ย ไม่นะ นั่นแค่เพราะ… ก็มัน
คือว่า…
ฉันแค่ประหม่ามากน่ะ
ฉันเขินนะ
ซีนแบบนี้ยังจะหลับลงได้ไง
ทำไมลนจังวะ เพี้ยนปะเรา
พิมพ์เขียวหน้าตาแบบนี้เองเหรอ
ใช่
เหรอ งั้นฉันซื้อแต่น้ำนะ
ได้
ฉันรอมานานแสนนาน
แต่พอเธออยู่ข้างฉันเข้าจริงๆ…
หัวฉันก็ว่างเปล่าจนไม่รู้จะทำยังไงดี
ฉันคิดว่า…
นายดู…
นิ่งมากเลย
พอเราได้คบกันแล้ว
นายอาจจะไม่เห็นฉันมีเสน่ห์เท่าเดิม
นั่นแหละที่ฉันคิด
ฉันกังวลจนกระวนกระวายไปเอง
ไม่ใช่เลยนะ
ตรงข้ามกันต่างหาก
ฉันชอบเธอมาก
จนไม่รู้จะทำตัวยังไงกับเธอดี
ยกลงไปข้างล่างกันเถอะ
ไม่อยากอ่านในนี้เหรอ
ฉันว่าอย่าอยู่ในห้องดีกว่า
ทำไมล่ะ
ฉันคิดเรื่องไม่ดีอยู่
เรื่องไม่ดีอะไร
เรื่องที่ฉันไม่ควรคิดน่ะสิ
ความคิดล่อแหลม หยาบโลน
ความคิดที่ไม่ดีต่อสุขภาพ
ฉันชอบอาหารขยะที่ไม่ดีต่อสุขภาพนะ
ทั้งลูกอมอัดเม็ด ทอฟฟี่ ดัลโกน่า
- ช็อคบอล ข้าวโพด น้ำปั่น - ใช่
งั้นก็ตามสบาย
เชิญคิดเรื่องไม่ดีได้เลย
แล้วถ้าทำเรื่องไม่ดีล่ะ
เรื่องนั้นก็ทำได้ด้วย
(รักกุ๊กกิ๊ก)
(รักที่แท้จริง)
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี