LOVE NEXT DOOR
Teka lang, baby ko. Aayusin ko ang itsura para sa 'yo.
Ano'ng gagawin ko ngayon?
Huwag kang mag-alala. Wala na 'yan paggising mo bukas.
Paano kung di mawala?
Kung gano'n…
Ako na ang bahala.
Ako, si Bae Seok-ryu, ang bahala sa 'yo, Choi Seung-hyo.
Pangako 'yan.
Ikandado mo na.
Ayos 'yan.
EPISODE 12 PUPPY LOVE
Okay. Kainin natin 'to.
Sabi ko, di ko kailangan ng banana milk. Ba't ka bumili?
'Yan 'yon, at ito ang ito.
Ha?
Anong "yan"? At anong "ito ang ito"?
Ano sa tingin mo? 'Yan "'yon".
Sa Ingles, "that" ang tawag. Demonstrative pronoun.
Oo, alam ko. 'Yan nga 'yon.
Pero ang ibig kong sabihin… ay…
Hay.
Nawawalan na tuloy ng meaning.
Uy.
Ano?
Ano na tayo ngayon?
Ewan.
Ano ba 'yong pagkatapos mag-kiss?
Uy!
'Yong kiss na 'yon…
Puwedeng huwag mong bigla-biglang sinasabi 'yon?
Di ko kini-kiss ang friends ko.
Sabi nang huwag mong sabihin 'yan!
Dati, nag-kiss tayo.
Hindi, ibig kong sabihin…
Huwag mo nang sabihin 'yong mismong word na 'yan.
-Anong word? Kiss? -Tama na!
Di ko rin 'yon ginagawa sa mga kaibigan ko.
Settled na pala.
Hindi na tayo magkaibigan.
Pa'no natapos nang gano'n 'yong 30 years ng pagkakaibigan?
'Yan ang pinakamahirap na nagawa ko sa buhay ko.
Mas madali yata 'yong manalo ng Olympic medal.
Seung-hyo! Seok-ryu!
-Mr. Yoon. -Ano? Nagkita na pala kayo?
Grabe mo siya hanapin kanina.
Akala ko nga, may utang siya sa 'yo.
-Talaga? -Oo.
Hala, Mr. Yoon! Kailan ko ginawa 'yan?
-Kanina… -Hay.
Bale, ba't ka nagpunta dito?
Ibig kong sabihin, ba't dumayo ka dito galing sa Seoul para lang makita siya?
-Ano kasi… -Uy!
-Teka! -Tinakot mo 'ko.
Tingin mo, siya ang ipinunta ko rito?
Basta napadaan ako dito, kaya naisip kong tawagan siya.
Gano'n?
Oo, bakit ka nga nagpunta dito?
Basta naisip ko lang dumaan dito!
Napadaan ako dito, kaya tinawagan ko siya.
Okay, ayos.
Pero ang layo pa rin ng nai-drive mo. Ba't ka nga nandito?
Huwag na nga, personal 'to!
Personal 'to, tapos, tanong kayo nang tanong.
-Di ko akalaing ganyan siya. -Teka, umiiyak ka ba?
May nagawa ba 'kong mali?
-Napagalitan yata ako. -Galit ba?
Ganito ang paniniwala ko.
Kung nagluluto ka,
dapat matikman mo ang pagkain sa Gangwon Province,
lasang-lasa 'yong totoong lasa ng ingredients.
Bale, dumayo ka dito para lang kumain?
Di ba? Sabi na, di kayo maniniwala,
kaya ayaw kong sabihin kanina.
Totoo 'yan.
Sobrang sarap nitong gajami sikhae. Seryoso.
Gajami sikhae? Ano?
Sikhye galing sa isda? Ayoko nga.
Di ako kumakain ng maanghang.
-Mali 'yang iniisip mo. -Ano?
Parang sikhye, pero di 'yong iniinom.
-Iba ang spelling. -Talaga?
-Flounder 'yan. -Okay.
May kanin at asin, pini-ferment.
-Gano'n ginagawa. -Fermented?
Niloloko ka lang niyan. Mahilig siya sa mga fermented.
Ano?
Tunay kang food connoisseur!
Di naman sa "connoisseur".
Sa Greip map, 100 restaurants na ang namarkahan niya.
Hindi, 328 na kahapon.
Puwede mong i-share sa 'kin?
Hindi puwede!
Ipapamana ko 'yon sa kambal ko.
-Please! -Pero…
Marami ka nang naitulong sa 'min.
Kaya ibibigay ko na sa 'yo lahat.
Salamat! Libre ko na 'to kung gano'n.
Salamat naman! Kain na tayo!
Alam kong gutom ka na. Kumain ka nito.
Ako.
Gusto mo ng marinated raw crabs, di ba?
-Kainin mo 'yan. -Talaga?
Hindi ba? Si Na-yun ba? Ano'ng gusto mo?
Ikaw. Ikaw ang gusto ko.
Okay, kainin mo ang gusto mo.
Gusto ko 'yan. Mukhang masarap.
Kain na.
Okay.
Maganda ang texture ng gajami sikhae.
Kayang-kaya ko 'tong lamunin.
-Kain. -Okay.
Ano 'yon?
Puwedeng pumasok?
Sige.
Uy, okay lang ba talagang mag-stay dito?
Seryoso, puwedeng sa iba na lang ako.
Maraming kuwarto dito.
Isa pa, heto.
Naisip kong kailangan mo ng damit.
Oo, salamat.
Hay, ang dalas kong manghiram ng damit lately.
Nasa dulo 'yong banyo, kaya puwede kang maligo.
Okay, sige.
May mga surot ba?
-Wala. -Okay.
-Di ka pa aalis? -Ano?
Hindi ka pa ba aalis?
-Sandali lang… -Seung-hyo!
Seung-hyo, nasaan ka?
Sige na. Hinahanap ka niya.
Sigurado kang gusto mo 'kong umalis?
Ha?
Noon at ngayon.
Ba't laging ang sama ng tingin mo?
Ano'ng sinasabi mo?
Ang lambing ko na tumingin.
Tumingin ka dapat sa salamin habang sinasabi 'yan.
Teka lang.
Nagseselos ka ba?
Kalokohan 'yan. Umalis ka na nga, dali.
Wag ka tumawa. Alis.
Okay, aalis na 'ko. Ba't ka nanunulak?
Umalis ka na nga.
Seung-hyo.
Ano?
Wala 'yong asawa ko. Di ako makatulog.
-Tulog ka na ba? -Hindi pa.
Gusto mong lumabas?
Sa yard, 10 minuto. Sa puno.
Late na. Ba't gising ka pa?
Ikaw ba?
Nagbabasa 'ko.
Mokminsimseo? 'Yong sinulat ni Jeong Yak-yong?
Oo.
Sino'ng nagbabasa pa ng ganyan ngayon?
Ako.
Classic 'to na hindi maluluma.
Nagtuturo 'to ng integridad, pagiging responsable at pagiging huwaran.
Nagtuturo kung paano mabuhay.
Nagbibigay 'to ng kaliwanagan sa buhay.
Okay, huwag ka nang ma-stress.
Na-stress ba 'ko?
Para kasing di mo alam ang halaga ng librong 'to.
Ang ganda nga pala talaga dito.
Sayang, isang araw lang ako dito.
Puwede ka namang bumalik.
Balik tayo bukas.
Pa'no ang trabaho mo?
Maaga akong natapos.
Magli-leave dapat ako sa isang araw, pero puwede ko namang agahan.
Balik tayo.
Paano? Nag-drive ka papunta.
Ibabalik ko pa ang kotse ni Mo-eum.
'Yong kotse ko…
-Tatawag ako ng driver. -Baliw ka ba?
Alam mo ba kung ga'no kamahal 'yon?
Oo, mukha ring kalokohan para sa 'kin.
Pero pag iniisip ko,
nari-realize kong mas mahalaga ang makasama ka.
Please naman. Niloloko mo 'ko.
Ganyan mo 'ko kagusto?
-Oo. -Gano'n pala.
Ga'no mo nga 'ko kagusto?
30 years na tayong magkasama, di pa rin ako nagsasawa.
Exaggerated naman 'yan.
Mahiya ka nga. Ibawas mo 'yong di tayo magkasama.
Wala namang gano'n.
Hindi ka nalayo sa 'kin.
Heto.
No'ng eight tayo,
tinapunan mo 'ko ng pintura.
No'ng seven tayo,
nilagyan mo 'ko ng sticker tattoos sa mukha habang tulog ako.
No'ng six tayo,
binigyan mo 'ko ng magic candy
na nagpa-purple sa labi ko para maasar mo 'ko.
At no'ng five tayo, nilagyan ko ng bubble gum ang buhok mo.
Hay.
Ba't gusto mo pa rin ako pagkatapos mong magdusa nang gano'n?
Kita mo?
Sabi sa 'yo, femme fatale ako.
-Huwag mo nga 'kong dikitan. -Hindi.
Sabi mo, dati pa tayo magkasama nang ganito.
Pero medyo inaantok na 'ko.
Talaga?
Oo.
Dahil siguro sa haba ng na-drive ko.
Pero di puwedeng may makakita sa 'tin.
Ms. Jung Mo-eum?
Opo.
INTERVIEW ROOM
INTERVIEW PARA SA SOUTH POLE RESEARCH STATION PARAMEDIC POSITION
Ms. Jung Mo-eum.
May recreational watercraft license ka at mataas ang TOEIC score mo.
Certified Level 1 paramedic ka pa.
Handang-handa ka.
Opo, sir. Di ko lang basta hinasa ang sarili sa fire safety management,
ginalingan ko rin sa field.
Ba't mo gusto sa Antarctica?
Ang totoo, pangarap ko pong maging si Superman no'ng bata ako.
Tapos, naging si Spider-Man.
Parehong imposible, kaya sumali ako sa Korea Fire Service.
At sobrang saya ko sa trabaho ko.
Dahil nakakatulong pa rin ako.
Oo, mukhang tama ka.
Gusto ko pong pumunta sa Antarctica para maranasan ang di-kilalang mundo
at para sa kapayapaan ng mundo.
MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS
Salamat sa pagsasabi ng tungkol kay Hye-suk.
Mabuti't ligtas siya.
Pero…
hanggang dito lang ang abot ng pasasalamat ko.
-Excuse me? -Asawa ko si Hye-suk.
Akin siya.
Alam ko 'yan.
Isang rason para di umasta nang ganyan.
Huwag mo na siyang landiin.
Parang may di pagkakaintindihan.
Alain Delon daw ang palayaw mo.
Ba't bigla mong binabanggit?
-Oo, guwapo ka. -Excuse me, Dr. Choi.
Pero hindi magbabago ang nararamdaman ko sa kanya.
'Yan ay dahil
mahal ko si Hye-suk!
Darling.
Ano'ng nangyayari?
Ano'ng ginagawa mo dito?
Ano…
Magkaibigan lang kami ni Hye-suk.
Tinawag ka niyang "Darling"!
May kaibigan bang gano'n ang tawagan?
-Oo, dahil close kami. -Magkaibigan lang talaga kami.
Kahit kailan, di ako nagka-feelings sa kanya.
Kaya talagang nakakaloko!
Maganda siya at matalino.
Pa'no ka di magkakagusto sa kanya?
Robot ka ba?
Bakla ako.
-Naku. -Excuse me?
Mga lalaki ang gusto ko.
Maganda ka at matalino.
Tigilan mo nga 'yan. Hay.
Sorry. Nakakahiya.
Huwag kang mahiya.
Masaya nga 'yon.
Bigay-todo siya sa pagsasabing mahal ka niya.
Hay, ang tanga niya.
Nainggit nga 'ko do'n.
Ano namang nakakainggit?
Tumatanda na rin ako.
Baka dapat din akong mas maging matapang.
Kahit ano'ng gawin mo, suportado kita.
Alam mo, di ba?
Alam ko. Lagi 'yan.
Napahiya ako dahil sa 'yo.
-Huwag kang lalapit. -Okay.
Ibig kong sabihin, paano mo…
-Pa'no mo nagawang pagdudahan ako? -Hindi. 'Yong tarantado…
Nag-alala lang akong baka may masamang intensiyon siya.
Ano pa man 'yong rason, sorry.
Hirap paniwalaan.
Ba't di mo sinabi agad? Di ako magkakamali ng intindi kung sinabi mo.
Ipinagkatiwala ng kaibigan ko ang sekretong 'yon. Ba't sasabihin?
Di madali sa kanyang mabuhay sa conservative na lipunan.
Astig 'yan. Ang astig mo.
Hay.
-Ano'ng ginagawa mo? Tara na. -Ito na.
Hay, hiyang-hiya ako.
Nakakahiya 'yon.
Hay. Ano sa tingin mo 'yang ginagawa mo?
I-SEND ANG PANGALAN, ADDRESS, NUMBER
IPOPROSESO ANG ORDER PAGKABAYAD
Ayos! Nagawa ko!
Tinakot mo 'ko. Ano'ng sinisigaw-sigaw mo?
Ma, handa ka na?
Oo, nakaluto na. Bahala ka sa sarili mo.
Hindi 'yong pagkain. Handa ka na ho ba sa masaganang buhay?
-'Yong pinautang n'yo? -Ano?
Magiging isandaan! At isang libo pa!
Influenza ka na ba?
Hindi po influenza. Influencer po.
Tama, influencer.
Hind po, teka. Gaya ng virus, magiging deadly ako.
At magiging mas nakakahawa.
Kahit bawi ng puhunan lang.
Ma, magtiwala ka sa anak mo! Totoo na 'to ngayon.
Isa pa, huwag ka nang magdala ng mga ganito.
-Itapon na natin 'to. -Uy!
Ba't ko itatapon 'yong bag na maayos pa?
Ma, di na puwede 'to.
Bumili ka na ng bagong bag.
Bibilhan kita sa susunod.
Kahit bilhan mo 'ko no'n, wala akong paggagamitan.
Gusto ko lang na magtagumpay ka.
'Yon lang.
Bye.
Ma, punta ka sa mall, ha? Okay?
Bili ka ng bago!
-In-suk, kumain ka muna nito. -Okay.
-Uy. -Ano?
Magkano na ba ang designer bag ngayon?
-Iba-iba ang presyo. -Oo nga.
Pero di bababa sa two to three million won.
Hala, nakakaloka.
Makakabili na 'yon ng 30 kilo ng Hanwoo!
Ang mahal naman.
Pero ba't bigla mong natanong?
Bibilhan ka ba ni Geun-sik?
Mas mauuna pa 'kong ma-reborn kaysa asahan 'yan sa kanya.
Hindi, si Dong-jin…
Huwag na nga. Mamaya na.
-Ano? -Hindi, wala.
Ano lang…
-Uy, Mi-suk. -Ano?
Ewan kung tamang itanong 'to,
pero tungkol kay Seok-ryu.
Gusto niyang makipag-blind date?
Blind date?
Ba't tahol nang tahol 'yong aso?
Di kaya sumobra ka?
Saan?
Tuloy-tuloy ka lang sa pag-drive, wala man lang hinto.
Gusto mo ba sanang magbanyo?
Hindi naman. Date dapat 'yon.
Dapat ako na lang ang nag-drive.
Kailangan kong ibalik 'yon kay Mo-eum.
Puwede namang hiwalay na mag-drive.
-Seok-ryu! -Pero…
-Ma. -Uy, Seung-hyo.
-Tita Mi-suk. -Ba't kayo…
Ma, kaya kami magkasama…
Hindi, tatawagan sana kita.
Gusto mo bang makipag-blind date?
Blind date?
Hala! Ba't ikaw 'yong nagulat?
Ma naman. Puro ka kalokohan.
May gustong ipakilala sa 'yo ang Tita Jae-suk mo.
Di naman kita pinipilit, pero mukhang okay siya.
Di po siya puwede.
Di po niya puwedeng gawin 'yan.
-Ma! Sa bahay na tayo mag-usap. -Ngayon na!
Kailangan kong masabi agad.
Gusto niyang ipakilala kay Mo-eum 'yon,
pero di nakikinig si Mo-eum.
Ako po?
'Yong matigas ang ulo.
Sagutin mo na 'ko ngayon.
Ano po?
Wow.
Busy ako kumain no'n, di ako masyadong nakatingin dito.
Hay. Ang ganda ng benefits sa kompanyang 'to.
May massage chair pa.
Oo, binibigay namin ang kaya namin.
Oo nga.
Kahit massage chair, iba pag sa architecture firm.
Ang ganda.
Okay. Puwede na bang marinig 'yong report?
-Anong report? -Sige na.
Ngayon lang naibalik 'yong kotse ko,
kaya ibig sabihin, di umuwi si Seok-ryu kagabi.
Ngayon ba…
kayo na?
Di nga ako umuwi,
pero mali 'yang iniisip mo.
Oo, may tinuluyan kami.
Magkaibang kuwarto ang tinulugan namin.
Okay, sige. Kunwari gano'n nga.
Pero ba't ayaw n'yong sagutin ang tanong ko?
Ano?
Kayo na ba?
Oo, kami na.
Sa wakas! Sa wakas, ito na!
Na-refresh ako.
Kayong dalawa talaga!
Mukhang namasahe 'yong katawan, pati kaluluwa ko!
Hay, ang saya nito!
Ba't masaya kang kami na?
Kasi muntik na 'kong mamatay sa frustration.
Gano'n din yata lahat ng nakasubaybay sa inyo.
Pero alam ko namang magkakatuluyan kayo.
Pa'no mo nalaman 'yong di namin alam?
May kapangyarihan ang mga salita.
Seung-hyo at Seok-ryu sa may puno
K-I-S-S-I-N-G
Love muna
Patay kayo sa 'kin!
Tapos, kasal
Tapos, anak sa kuna
Seung-hyo at Seok-ryu
Bumalik kayo dito!
Sa may puno
Uy, ba't lagi kayong sabay umuwi?
Magkapitbahay kami.
Di dapat magkasama ang lalaki at babae.
Seung-hyo at Seok-ryu sa may puno
K-I-S-S-I-N-G
Hindi 'yan totoo! Sidekick ko lang siya!
Love muna
Tapos, kasal
Tapos, anak sa kuna
Seung-hyo at Seok-ryu
Uy, Choisseung. Pahiram ng history textbook.
Ano 'ko, library?
Ano'ng meron sa inyo?
-Kayo na ba? -Hindi.
Kahit maghubad siya, di ako maaakit.
Isipin n'yo na lang na lalaki siya.
Uy, kayong dalawa.
Lagi n'yong naririnig.
Gusto n'yo man ang isa't isa o hindi, nakatatak na 'yon sa inyo subconsciously.
Bale, biktima ako ng gaslighting?
May air rifles ba ang mga paramedic?
-Gusto ko siyang paputukan. -Ano?
Dapat yata naging pulis ako.
Hindi, okay na 'yan.
Pero, kasi,
tatlo tayong laging magkakasama, kaya bakit kami lang ang tinutukso?
Hindi kasi ako bagay sa kanya.
Oo, okay lang.
Dati pa naman out of this world 'yong paningin niya.
Iba 'yong standards niya ng kagandahan at kapogian.
Totoo 'yan.
Oo nga pala, ang astig mo ngayon. Ba't ka naka-uniform?
-Magandang tanong. -Ano…
May interview ako kanina.
'Yong sa South Pole? Pasok 'yong application mo?
Oo naman!
Teka lang.
Pupunta ka ba talaga pag natanggap ka?
Wow!
Ibig sabihin, makakakita ka ng mga penguin?
Sa harap mismo ng mata mo?
Tama 'yan.
-Mag-picture ka… -Hindi.
Sa Antarctica, nasa peligro na 'yong penguins dahil sa krisis sa klima.
Kahit polar bears, namemeligro na.
Nakauwi na 'ko.
-Hi. -Mo-eum!
Yeon-du!
Kumusta ka?
Ano'ng ginagawa mo kanina, Yeon-du?
Ano'ng ginawa mo buong araw?
Nagbasa po kami ng mga libro.
-Okay. -Tapos, tinanggalan po ng gut 'yong dilis.
Talaga?
Ma, pinatanggal mo kay Yeon-du 'yong bituka ng dilis?
Madrasta ka ba ni Cinderella?
Seryoso?
Mukha pong masaya, kaya sabi ko, gusto kong tumulong.
Talaga?
Tingin mo, mang-aabuso ng bata ang sarili mong ina?
Hindi. Gusto ko lang pong makasiguro.
Yeon-du.
Kukunin ko na 'yong dilis na inayos natin,
tapos, ipiprito ko nang maigi!
Okay, salamat po!
Masaya ho 'yan.
Masaya talaga!
Uy, kung magpapakasal ka,
pumunta kayo kung saan at bumalik nang may anak na gaya ni Yeon-du.
Ano?
Gano'n ko kagustong magkaapo. Okay?
Magprito ka na ho ng dilis.
Talaga…
Yeon-du, di ka nabagot sa pagbabasa buong araw?
Di ko po alam.
May iba ka pa bang gustong gawin maliban sa pagbabasa?
Gusto mong mag-bike?
Di ho ako marunong.
Talaga?
Kung gano'n…
-Scooters kaya? -Di ko rin ho kaya.
Ayaw mong maglaro sa labas?
Di naman ho sa gano'n, pero sabi ng tatay ko, delikado sa labas.
Gano'n pala.
Ikaw!
Bato-bato-pik! Bawas ng isa!
Ribbit, ribbit!
Bato-bato-pik! Bawas ng isa!
-Yeon-du. -Ribbit!
Pa!
Yeon-du, sobrang na-miss kita.
Na-miss mo rin ba 'ko?
Kung gano'n…
Opo, gano'n nga po.
Salamat. Utang na loob ko 'to.
Hindi, ayos lang. May trabaho ka ba bukas?
-Meron. -Okay.
-Mag-day off ka. -Sorry?
Magkita tayo bukas, 10:00 a.m.
Pero…
-Bawal tumanggi. -Teka.
Walang tanong-tanong.
Pero…
At huwag kang mag-mudflat shirt.
-Yeon-du, kita tayo bukas. -Kita po tayo!
-Ribbit! -Ribbit!
Pa, tara na ho.
Uy, di ba, ito 'yong binigay kong halaman?
Pinatay mo't bumili ng bago?
Oo.
Pa'no mo nalaman?
Sekreto ng pinagmulan niya.
Ang laki na. Ang ayos nito.
Paano lumaki nang ganito?
-Seok-ryu. -Ano?
Ah…
Makikipag-blind date ka ba?
Baliw ka ba? Gagawa ako ng kuwento at tatanggi ako.
Di 'yan gagana. Sabihin na lang nating tayo na.
Ano?
Malay mo? Baka mangyari ulit 'to.
Sabihin din natin sa tatay mo.
Sasabihin din natin sa mga magulang ko. Magpapaalam tayo.
Sabihin natin sa lahat ng kapitbahay.
Hindi puwede.
-Bakit hindi? -Kasi…
Bago pa lang tayo.
Sobra naman 'yong ipaalam sa lahat.
Halata namang magulo 'yon.
Magiging issue 'yon. Magkaibigan ang mga nanay natin.
At close tayong lahat.
At sa totoo lang, di natin alam ang puwedeng mangyari sa 'tin.
Isekreto muna natin.
Okay. Kung 'yan ang gusto mo…
Isekreto natin 'yong relasyon natin.
Sekretong malupit.
Dapat mag-ingat tayo. Walang dapat makaalam.
Walang makakaalam.
Gising na kaya siya?
Choisseung.
Bonjour, Seok-ryu!
-Tita Hye-suk! -Hi.
Maagang umalis si Seung-hyo. Urgent ba 'yan?
Hindi po, wala ho 'to.
Uy, di ko alam na ganito kalapit 'yong mga bintana n'yo.
Baka madulas kayo at magkahalikan.
Siguradong di kayo nagkalayo kahit kailan.
Tama ho 'yan.
Kaya sawang-sawa na ho ako!
Gano'n din ho si Choisseung.
Pero huwag kayong mag-aaway at magkasundo kayo, ha?
Okay po.
-May niluluto ako. -Sige po!
Sorry. Kita tayo sa susunod. Bye!
Hay, natakot ako ro'n.
BAE SEOK-RYU
-Na-yun. -Bakit?
Ano'ng ginawa mo?
Ano…
Mali ang ginawa mo, di ba?
Oo.
Pinalalagpas ko 'yong mga ginagawa mo
dahil para sa 'kin, dating cute na classmate kita.
Pero hindi na ngayon.
Sorry sa ginawa ko.
Pero Seung-hyo,
alam mong gusto kita.
Akala ko, kalahating crush, kalahating biro lang.
Hindi. Seryoso ako.
Kung gano'n, kailangan kong linawin.
May iba 'kong gusto.
Kilala ko ba?
Nasa tabi ko siya pagkatapos ng mahaba't mahirap na pinagdaanan.
Ayokong makagawa ng bagay na hindi komportable sa kanya.
Sorry, di ko nasagot. Gusto mong manood ng sine mamaya?
Ano 'to? Nakikipag-date ba siya sa 'kin?
Ayos 'yan.
Kailangan kong mag-shampoo.
-Mo-eum! -Yeon-du!
Ang sweet kong Yeon-du!
Mahimbing ang tulog?
Nanaginip ka ng mga alien?
Hindi, iba ho ang napanaginipan ko.
Ano 'yon?
Secret. Mamaya ko sasabihin.
Okay.
Ang aga mo naman.
Kailangan pag reporter.
Dumating ako dahil sinabi mo, pero…
Di ko kailangang sabihin kung sa'n tayo pupunta.
Tara na!
Pa, padala ho niyan at sundan mo kami!
-Ano? -Ano?
-Di tayo tutulong? -Nando'n ho ang kotse.
Ms. Jung?
Ako na ang gagawa.
Hindi, ayos lang.
-Ako na. -Pa.
-Pa? -Ano 'yon?
Kaya mo 'yan, Pa.
Ingat, mainit.
Tikman mo.
-Ako na ang bahala. -Okay.
-Masarap? -Ang galing mong mag-ihaw!
Ano nang gagawin natin, Mo-eum?
Ang susunod nating gagawin…
-Wow! -Wow!
Huwag mong tamaan si Yeon-du!
Suko na 'ko!
Basang-basa ka na.
Nahiram ko 'to.
Pero wala tayong kuryente. Paano magagamit?
Teka.
Wow!
Patuyuin natin.
Itong buhok mo.
Ano'ng pinakamasaya para sa 'yo?
Pinakagusto ko 'yong water guns.
Ako rin po.
Tapos na.
Yeon-du!
Itatali ko nang maganda ang buhok mo mamaya.
-Okay po. -Basa rin 'yong buhok mo.
Ako na ang magpapatuyo.
Ano?
Kaya pala! Oo nga!
Naisip ko, baka nilalamig ka.
Yeon-du, punta kaya tayo ro'n?
Saan po?
Uy, Choisseung.
Uy.
Di mo man lang ako matingnan.
Tumingin ako.
Ano 'yang pinagkakaabalahan mo?
Remodeling ng sinehan para sa kliyente.
May naisip ako pagdating ko dito,
kaya gusto kong mai-drawing agad.
Matagal pa ba?
Hindi, tapos na 'ko bago magsimula 'yong sine.
Bale, ganito ang blueprint.
Oo.
Gusto mo ng popcorn? Bibili ako.
Hindi, ayos lang ako.
Talaga? Bibilhan na lang kita ng inumin.
Okay.
Ano? Gusto mo pa?
Sorry.
Ano'ng gagawin?
Ia-analyze daw 'yong mga litrato at dadalhin dito in 30 minutes.
-Mi-ja. -Okay, diyan ka muna.
Teka. Sandali lang.
Palubog na 'yong araw.
Alis na ba tayo bago pa dumilim?
Huwag muna.
Katutulog lang ni Yeon-du, 30 minutes pa.
Okay.
Mabigat siya. Akin na siya.
Yeon-du, tulog tayo sa kama.
Ayos lang naman.
Kumusta 'yong camping?
Di na masama, di ba?
Oo.
Di ko naisip 'to,
pero natuwa si Yeon-du.
Sabi ni Yeon-du, di siya marunong mag-bike.
Di rin siya puwede sa scooters o rollerblade.
Dahil sa aksidente, di ba?
Di 'yon sadya.
Lagi lang akong nag-aalala.
Naiintindihan kita.
Alam kong wala akong karapatang magsabi sa 'yo ng kahit ano.
Pero…
kung itinatago mo nang ganyan ang milagro,
di na 'yon magiging milagro kahit kailan.
Gusto ko sanang maramdaman ni Yeon-du 'yong simoy ng hangin at makapadyak.
At minsan, babagsak siya.
Gano'n ko sana siya gustong lumaki.
Gusto ko sanang makita at marinig niya lahat ng magagandang bagay sa mundo.
Sana ma-absorb niya lahat na parang sponge at lumaking malusog.
'Yon talaga ang milagro, di ba?
Naaawa ako kay Yeon-du.
Ayos sana kung kasintapang mo ako.
Minsan, naiisip kong ayos din kung ako ang nanay ni Yeon-du.
Sobra naman 'yan.
Di ba 'ko puwede?
Alam kong masyado akong mabilis ngayon.
Bigla akong nakarating sa Andromeda na 2.5 million light-years ang layo.
Pero 'yan…
ang nararamdaman ko ngayon.
Ms. Jung…
Kumakabog 'yong puso ko pag nakikita kita.
Laging parang drum.
Napapanaginipan din kita.
Kaya napapaisip ako.
Tungkol sa kiss natin…
Puwede bang i-cancel na 'yong agreement?
Tingin ko, di 'yon pagkakamali.
Hindi puwede. Hindi puwede kahit kailan.
Di mo puwedeng maging anak si Yeon-du.
At pagkakamali 'yong nangyari no'n.
Dapat.
Bakit?
Dahil hindi tayo puwede.
Mula ngayon, di ko na iiwan si Yeon-du sa inyo.
At magpapasalamat ako kung di ka na makikipagkita sa kanya.
-Dan-ho… -Umalis na tayo.
Yeon-du.
Gising na. Uwi na tayo.
Sa kotse ka na matulog, okay?
Ikaw na ang unang pumasok.
Ano? Bakit?
Pa'no kung makasalubong na naman natin 'yong nanay mo?
Ano ba? Ilang taon na tayong magkasama.
-Di siya maghihinala. -Pero…
Para maging secret 'to, kailangan nating mag-ingat sa paligid.
Iikot lang muna ako sa kalye. Mauna ka na.
Okay, sige.
Kailan pa siya nakinig nang maigi sa 'kin?
Kalokohan.
JEONGHEON UNIVERSITY HOSPITAL
Alzheimer's…
-Hindi 'yon. -Talaga?
-Oo. -Talaga?
Tingnan n'yo kung ayaw n'yong maniwala.
Uy, baka mabasag!
Walang problema sa utak niya.
Siyempre,
kailangan nating tingnan kung babalik pa ang sintomas niya.
Ba't lagi akong nakakalimot?
Masasabing short-term memory loss.
Gano'n pala.
Nakaranas ka ba ng kahit anong gulat o matinding stress lately?
Oo.
Baka galing sa stress na 'yon.
Puwede rin dahil sa heightened anxiety.
Magpahinga ka't alagaan mo ang sarili mo, aayos ang lagay mo.
Salamat.
Gumaan 'yong loob ko.
Hindi, kulang pala 'yong "gumaan ang loob" lang.
Dalawang linggo na 'kong nasa emotional hell.
Sinabi mong magiging okay din,
pero 'yong mga pinakamalala ang naisip ko.
Nakikinig ka ba?
Honey!
Ano'ng problema?
Honey, bakit? Ano 'yon?
Ano? Honey, huwag kang umiyak. Bakit?
Akala ko, may masamang mangyayari sa 'yo.
Kailan ko lang 'yon nalaman,
at sa wakas, nailalabas ko na 'yong totoong nararamdaman ko.
Pero natakot akong baka huli na.
Natakot akong baka makalimutan mo 'ko.
Natakot akong mawala ka sa 'kin.
Honey.
Di ko kayang mabuhay nang wala ka, Hye-suk!
Naku naman.
Totoo talaga.
Maraming beses mo na 'kong pinapahiya.
Pero di naman 'to masyadong masama.
Honey.
Sabi niya, wala akong Alzheimer's!
Huwag ka nang umiyak, Gyeong-jong!
Ba't dati, wala kang sinasabing ganyan?
Ang laki mong tanga!
Kita tayo sa susunod!
-Bye! -Bye!
-Hello. -Uy, Choisseung.
Gumawa ako ng neobiani kanina sa class.
Masarap. Gusto mong dalhan kita?
May trabaho sa labas. Wala ako sa office.
Gusto mong pumunta mamayang gabi?
-Gabi? -Oo.
Seung-hyo!
Kailangan ko nang ibaba. Kita tayo mamaya.
Gabi?
Kung gabi 'yon…
Madilim at walang tao sa paligid.
DETALYE SA ORDER
Hala? Ilang araw ko nang nai-post, pero bakit sampu lang ang umorder?
Buwisit.
Kulang pa ba 'yong abs ko?
Dapat mas nag-work out ako.
JAE-YEONG
Uy, Jae-yeong.
Ano? Haeundae Beach?
Di ko kayang pumunta ngayon.
Talaga? Libre?
Ikaw ang magbabayad?
Choisseung!
Marami akong nilutong masarap…
para sa 'tin.
Nandito kayong lahat.
Tagal na rin, Seok-ryu.
Hi.
Ay! Ang ingat ng pagkakagawa!
Ba't ang dami mong dinalang pagkain?
Nandito ka siguro para batiin si Seung-hyo.
Batiin siya?
Oo. Para i-celebrate 'yong launch ng collaboration sa Fresco,
in-interview siya.
Uy, na-publish na 'yong article.
-Ipakita mo sa kanya. -Oo.
Kanina ko pa binabasa.
Ang ganda rin ng kuha.
Aalis na sana 'ko agad, pero sabi ni Myeong-u, dito muna 'ko.
Di ka ba masaya? Matitikman mo lahat 'to.
Ewan ko sa 'yo.
Ubos ko na 'yong kape ko. Aalis na 'ko.
Ha? Aalis ka nang di kumakain?
Busy ako.
-Aalis ka na? -Oo.
Gusto sana kitang batiin,
at buti na lang, nandito ka.
Congratulations sa official start ng pagluluto mo.
Salamat sa payo mo. Salamat.
Salamat sa masarap mong kalguksu.
Ang galing mo kanina. Aalis na 'ko.
Okay, ingat.
-Salamat. -Good night.
Bye. Salamat. Ang galing mo.
-Ingat. -Salamat.
Ayos sana kung di muna siya umalis.
Nag-text ako at sabi ko, tatawag ako mamaya dahil wala sa tiyempo 'to.
Kakikita ko lang.
Ba't di mo sinabing may interview ka sa Fresco?
Dahil ba kay Tae-hui?
Sabi nila, mabilis lang, kaya sasabihin ko sana pagkatapos.
-Pero ganito ang nangyari. -Ano?
Akala mo, di ko maiintindihan?
Hindi sa gano'n.
Sorry. Wala akong excuse.
Masaya namang makita siya.
Maganda pa rin siya.
Di siya nagpunta dahil gusto niya.
Pinilit siya ni Myeong-u.
Sinabi mo ba sa kanyang tayo na?
Hindi.
Sabi mo, secret lang.
Pero iba
kapag ex-girlfriend…
Okay.
Isa pa, wala kaming time mag-usap nang personal.
Official event 'yon.
Ngayong iniisip ko, para kayong Hollywood actors.
Di ko kayang makatrabaho 'yong ex-boyfriend ko.
Isipin mo.
Di basta-basta nawawala 'yong feelings.
Naging masaya kayo.
Nakaraan na 'yon.
Ayaw ko nang pag-usapan 'to.
Bakit? Alam ko naman lahat.
Kaninang sinabi mo kay Tae-hui na mag-ingat siya,
seryoso ang boses mo.
-Ang lalim. -Hindi gano'n.
Gano'n 'yon. Nag-aalala ka sa kanya.
Ba't di mo na lang siya hinatid pauwi?
Seok-ryu.
Pa'no kayo no'ng wala pa 'ko?
Mature at understanding ka ba sa kanya?
Ayaw kong sagutin 'yan.
Di ako obligadong magsabi sa 'yo ng mga ganyang bagay.
Ano'ng problema ko?
Nakakainis ka, Choi Seung-hyo.
Paalis ka na ba?
Opo. Saan ho kayo pupunta?
Sa Seoraksan Mountain.
Overnight trip namin ng tatay mo at mga magulang ni Seok-ryu.
Nakalimutan kong sabihin.
Isang gabi lang 'yon. Ba't ang dami n'yo hong dala?
Hindi. 'Yong tatay mo kasi…
Ano 'yang mga 'yan?
Compression bandages at heat packs.
Di pa magaling ang ankle mo, kaya kung sakali lang.
May acupressure patches din pag sumakit 'yong paa mo.
Magdala ka na rin kaya ng saklay at wheelchair?
Dapat nga ba?
Baka sa ospital.
Hindi, honey. Okay na.
Halika nga. Late na tayo. Tara na. Hay!
Gano'n pala si Papa.
Sabi ko, bilisan mo na!
Honey, mali ang laba mo sa pantalon ko. Umikli na.
-Sana nilabhan mo nang tama. -Honey, akin 'yan.
-Hindi akin? -Seryoso?
Oo nga. May lace trim.
Sabi ko, mag-empake ka nang maaga!
Wala na akong pantaas! May black hole ba sa drawer?
Wala akong makita sa bahay na 'to.
Seok-ryu, kuhol talaga 'yang tatay mo.
-Kuhol! -Ganyan ka magsalita sa asawa mo?
Ginawa mo 'kong kuhol?
Kailan ho kayo aalis?
-Naka-30 minutes na! -Ba't ngayon mo hinahanap?
Baka bukas na dahil sa tatay mo!
Pantaas. Nawawala ang sunglasses ko!
-Pahanap ng sunglasses ko. -Pa, nasa ulo mo!
Oo nga!
Hay! Saan ka naman pupunta?
Sa Busan, kasama ng mga kaibigan ko.
-Wow, iiwan n'yo 'ko? -Ito na! Heto!
Hay, 'yan na! Ba't di mo makita?
-Nasalo ko. -Naku naman.
-Dalhin 'to! -Saan pupunta si Dong-jin?
-Busan, kasama ng mga kaibigan. -Biglaan?
Pa, huwag mo nang isuot 'yan.
-Hindi, kailangan ko 'to. -Hay.
-Wag mong isuot 'yan sa Seoraksan. -Fashion crime 'yan.
Sorry! Ang bagal niya.
Okay lang 'yan.
Tagal mo sa harap ng salamin, panyo lang ang naempake mo.
-"Ito o 'yon?" -Tara!
-Okay! -Okay!
-Sakay na. -Heto na.
Salamat, honey.
-Heto. -Honey, sakay na.
Honey?
Ang gara at ang kintab ng kotse. Dati ko pa gustong makasakay dito.
Wow!
Unang beses mo 'to dito?
-Oo. -Kaya pala.
GANGNEUNG DAEGWALLYEONG SERVICE AREA
Malapit na ba tayo?
-Oo. -Honey!
-Ang lamig ng tubig. -Magpatuyo ka ng kamay.
Salamat. Ang lamig ng tubig.
-Walang mainit? -Wala.
Grabe naman 'yon.
Honey! Grabe, ang daming walnuts nito!
Ang lamig ng kamay ko.
-Ang lamig. Uy! -Uy!
-Ang salbahe mo. -Ano ba?
Natamaan yata 'yong mukha ko. Tingnan mo.
-Geun-sik! -Hay.
-Dahan-dahan lang. -May panyo ka ba?
Panyo?
Meron. Pero ginamit ko 'to sa sipon ko. Okay lang ba?
Ang salbahe mo.
-Ano? -Gusto ko 'yang walnut pastries.
Gusto mo ba nito?
Wow! Mag-picture tayo dito!
Mi-suk, isa-isang picture muna.
-Isa-isa? -Oo.
Kunan mo 'ko ng picture.
-Teka. -Okay.
Honey, pa-picture nang may ganito.
-Ikaw na lang. -'Yong may bear!
Naku naman.
-May bear? -Oo.
-Okay. -Pero…
Sa ganito makukuhanan 'yong bear.
Hindi, damihan mo pa.
-Hay. -Ang ganda ng panahon.
Di kapani-paniwala.
Hay.
Dito ba dapat? Ano'ng itsura ko?
Maganda 'yan, honey.
Sino'ng nagdadala pa ng ganyan?
-Ang bigat. -Hay. Ano'ng ginagawa niya?
Nakakatawa na 'yan.
Hala.
Nababaliw na siya.
Nababaliw na kayong dalawa.
-Okay na ba 'yan? -Patingin ng jawline!
-Nahihiya na 'ko. -Hay.
-Ang ganda! -Ano ba?
-Ayos! -Ano'ng ginagawa mo?
-Ang ganda! -Patingin.
-Ako ang susunod! -Hindi, tingnan muna natin.
Honey.
Kailan ka pa gumaling mag-picture?
Nag-aral ako online kung pa'no mag-picture ng girlfriend.
Nagustuhan mo ba?
Gustong-gusto ko. Ang galing. Nakakabilib.
Ang tanga mo. Mukha akong duwende dito.
Kamukha mo naman 'yan.
Uy, Gyeong-jong.
Pa-picture din ng gaya niyan.
-Okay! -Pahabain mo 'yong legs ko.
Dapat mag-isa ka lang.
-Mo-eum. -Ano?
Tawagan mo naman ang phone ko.
Okay.
Gumana naman.
Gumagana nga talaga.
Ang tahimik. Akala ko, sira.
SEOK-RYU
Pasok.
-Dan-ho. -Mr. Choi.
-Mr. Kang pala. -Seung-hyo.
Di ba, bumalik na tayo sa pormal?
Oo nga.
Upo ka.
-Salamat. -Oo naman.
-Umupo ka kahit saan. -Okay.
Sorry sa abala kung busy ka.
Sabi ni Mr. Yoon, nasa office ka at okay lang na pumasok ako.
Hindi, okay lang. Buti't napabisita ka.
Pero ano'ng sadya mo?
May hihilingin sana 'ko.
Nagsusulat ako ng articles tungkol sa experiences ko.
Sa susunod kong feature, iha-highlight ko sana ang construction workers.
Baka puwede mo 'kong dalhin sa construction site.
Oo naman.
May sites kaming under construction. Tatawagan ko at babalitaan kita.
Salamat.
May utang na loob ako sa 'yo.
Hay, di na kailangan ng ganyan. Marami ka nang naitulong sa 'kin.
Natulungan mo 'kong mahuli 'yong scammers.
-At nagpayo ka pa. -Gano'n pala.
Tungkol sa kaibigan mo…
Puwede bang malaman kung ano nang nangyari sa kaibigan ng kaibigan mo?
Sila na ngayon.
Congratulations.
Ibig kong sabihin, pakisabi sa kaibigan mo.
Pakibati. Oo.
Ano'ng problema?
May problema ba?
Hindi, ano kasi…
Ang hirap daw makipagrelasyon.
Mahirap ngang magmahal.
Ba't niya kinampihan si Tae-hui sa harap ko?
Di naman niya siya kinampihan.
Kanino ka ba kampi?
Tarantadong Seung-hyo!
Isa pa, tinanong ko kung pa'no siya no'ng sila pa,
at ayaw niyang sagutin.
Sabi niya, di siya obligadong sabihin.
Ano ba'ng gusto mong marinig?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Isipin mo.
Malulungkot ka pag sinabi niyang naging masaya sila.
Kung di maganda 'yong naging samahan nila…
Gusto mo ba siyang maging tarantadong sinisiraan 'yong mga ex niya?
Hindi.
Di ba? Kaya ba't ka pa nagtanong tungkol sa nakaraan?
Self-harm 'yan.
Tama ka.
Alam ko 'yan.
Alam mo, pero?
Nagseselos ako!
Uy, mula ngayon, magiging kaibigan na 'ko ni Seung-hyo.
Seok-ryu, salbahe ka!
Pinagpaalam ka pa niya kay Hyeon-jun, tapos, ganyan ang gagawin mo sa kanya.
Alam ko. Alam ko rin 'yan.
Di ko makontrol ang nararamdaman ko. Ano'ng magagawa ko?
Tama siya. Di mo makokontrol ang nararamdaman mo.
Hello.
Isa na lang ang natitira.
Sa 'yo na.
Hindi, ayos lang. Sa 'yo na.
Okay lang talaga. Sa 'yo na.
Hindi, sa 'yo na. Feelings ko 'yan para sa 'yo.
Ano?
'Yong nag-aalab sa puso ko,
hindi maaapula hangga't di natutupok.
Kaya, enjoy.
Tigilan ko na yata dapat ang pag-inom nito.
Pero di ko alam kung kaya ko.
Huwag kang tumawa.
-Masaya ka bang inaasar ako? -Uy.
Kung signs talaga 'yon ng dementia, lahat tayo, nasa nursing home na.
Seryoso ako ro'n.
Sabi sa 'yo, nakakalimot ako ng mga bagay.
Hye-suk, di ko na maalala kung ano'ng kinain natin kaninang tanghali.
Ano ba 'yon?
Sweet and spicy chicken. Manok 'yon, di ba?
-Sweet and spicy chicken. -A!
-Manok! -Umayos ka, Mi-suk.
Ang lutong at ang sarap niyon!
Uy, ganito na tayo ngayon.
Buti't okay ka na.
Oo. Marami akong natutuhan pagkatapos ng nangyari.
Sa pamilya, sa mga kaibigan.
'Yong alam kong may mga masasandalan ako,
ang gaan sa pakiramdam.
Natutuhan ko rin 'yan
pagkatapos ng nalaman ko kay Seok-ryu.
Gusto kong makakilala siya ng handang
damayan siya sa lahat.
'Yong maaasahan at maalalahanin.
Gusto ko ring makakilala si Seung-hyo ng mabait.
Matagal siyang malungkot dahil sa 'kin.
Uy, ireto natin sila sa mababait pag may nakita tayo.
Oo nga.
-Talaga! -Talaga lang!
-Totoo, ha? -Oo, talaga!
-Hanapan mo siya sa foreign ministry! -Talaga.
Okay.
Uy, bumili lang sila ng alak. Pero ba't wala pa sila?
Oo nga. Sila ba 'yong gumagawa?
-Nag-karaoke pa ba sila? -Mga baliw.
Mga baliw sila. Binanggit ni Geun-sik 'yong paboritong kanta niya.
Sinasabi niya kanina.
-Nasaan na 'yon? -Lokong 'yon.
-Sa basement! -Basement?
Bilisan natin!
Ano 'yan?
Tumupad si Tae-hui sa usapan.
Unboxing na!
Oo nga. Binenta mo 'ko para sa mangkok.
Seung-hyo, tinraydor nga kita, pero sulit 'to. Tingnan mo.
Ta-da!
Wow, ang ganda.
-Benedict Yoon? -Ano 'yon?
-Ganyan mo kagusto 'yan? -Oo naman.
Ipapamana ko 'to.
Mapapanood sa Authentic Masterpieces ang tagapagmana ko
at magiging 100 billion won 'to!
Ipapakita ko sa asawa ko ang picture.
Kunin mo rin 'to.
Sa 'yo 'yan.
Hay. Mas malaki 'yong akin.
Sa tradisyonal na kasal,
hinahati ng bride at groom ang gourd sa dalawa't
pinaghahatian kasama ng alak.
Sabi nila, simbolo 'to ng pagiging perfect match ng magkapares.
Regalo ko 'to sa inyo ni Seok-ryu.
Maging masaya sana kayo.
PRINCESS
Ang boring.
Uy.
Ano'ng ginagawa mo?
May mata ka. Ano sa palagay mo?
Dati ka pa ba ganyan kabait?
Tingin mo, walang puso ang boyfriend mo?
Boyfriend mo mukha mo. Baliw ka ba?
Teka.
Ano ako kung di mo 'ko boyfriend?
Gano'n nga. Pero…
Ewan.
Ang awkward lang sabihin.
Ginawa mo rin ba 'yang bahay?
Oo.
Lumayo ka muna. May masakit pa sa kanya, kaya sensitive pa.
Ikaw yata 'yong sensitive.
Ba't ka nagdala ng pusa kung allergic ka?
May masakit sa kanya. Di ko maiwan.
Sabi mo, wala kang pera para sa snack bar.
Para sa pagpapagamot ba?
Oo, nanginginig 'yong kamay ko dahil sa chocolate withdrawal.
Pero ano'ng gagawin ko?
Wala siyang mapupuntahan paggaling niya.
Ang init ng panahon. Huwag mong hawakan.
Nag-aalala ako.
Sigurado kang tama 'yang ginagawa mo?
Dapat matibay ang bubong para di masira ng ulan at niyebe.
Gusto mong tumulong?
Uy, dapat matibay din 'yong pader.
Winter na agad pagkatapos ng summer.
Magkaka-diabetes ka niyan.
Bahala ako sa sarili ko.
Wow!
-Ang galing! -Uy!
Uy! Bakit ka…
Ano ba?
Sorry! Sorry na!
GAWA NI CHOI SEUNG-HYO
Tatapusin ko 'yan.
Tingin ko, 'yang mga pusang 'yan, ninuno nila 'yong mga dati nating nakita.
-Pareho ng balahibo. -Talaga?
-Oo. -Patingin.
Kalimutan mo na, okay?
Lalala 'yong allergies mo.
Trahedya, di ba?
Gusto ko ng mga pusa, pero di ko sila mahawakan.
'Yong cat house na gawa ko noon,
'yon ang unang bahay na nagawa ko.
Pangit ang pagkakagawa niyon.
Pero proud ako ro'n.
Nakagawa ako ng bahay para sa may buhay.
Tingin ko…
noon ko nagustuhang maging architect.
Ibig sabihin, pusa ang una mong kliyente.
Hindi.
Ikaw 'yon.
Para sa 'yo 'yon.
Nag-alala ka sa pusa.
Gusto kitang mapasaya.
Kumain na tayo.
Tara.
Gutom na ako.
Ano'ng oras na, ba't di ka pa kumakain?
Saan tayo?
Sa bahay.
Nagluto 'yong nanay mo ng sopas bago umalis.
Ito o curry. Kain na.
Sorry no'ng nakaraan.
Ano'ng sinasabi mo? Ako 'yong may kasalanan.
Sorry.
Hindi, sumobra 'ko.
Naging isip-bata at mababaw ako no'ng nakita ko kayong dalawa.
Pero mas marami akong nagawang kababawan.
Di magandang pinag-uusapan 'yong dati nating karelasyon.
Isang bagay 'yong di natin alam, pero mahirap ding malaman.
Kaya pala unwritten rule 'yon.
Mula ngayon, wala na 'kong itatago sa 'yo.
Di na ako mali-link ulit sa kanya.
Hindi, di ko na hahayaang mangyari 'yon.
Pero…
masaya talaga 'kong nagselos ka.
-Ano? -Di naman masyado.
Medyo lang.
Pero, huwag na tayong mag-away.
Di maganda 'yong pakiramdam pag kaaway ka.
Di ako maka-focus, at frustrated ako.
Unang beses ko 'to.
Talaga?
Oo.
Dati, ayokong maging taong sobrang apektado sa relasyon.
Di 'to pamilyar. Parang wala ako sa sarili.
Uy, normal 'yan.
Ga'no katagal ka nang nagpapanggap na astig ka?
Ewan.
Sigurado ako dito.
Pinapagaan mo lagi ang pakiramdam ko.
Marami akong hiniram na comic books. Nasa kuwarto ko.
Ubusin na natin 'to at basahin natin.
Oo, sige.
Ano'ng ginagawa mo?
Ba't ka nagtitingin-tingin na parang first time mo dito?
Hindi, ano lang…
Ta-da! May hiniram akong series para sa 'yo.
Ano 'to?
Ano sa tingin mo? Princess. Paborito mo.
Heto. Ito ang gusto kong basahin.
'Yong gusto mo…
ay Princess?
Gawa-gawa ko lang 'yon.
Ano?
'Yong totoo,
nagpunta 'ko sa comic book room para makita ka.
Ha?
Pagkatapos mong maging gano'n,
bakit ganito ka na ngayon?
Ano'ng nagawa ko?
Parang di ka interesado sa 'kin.
Ako?
Di mo 'ko matingnan sa mata noon, at mukha kang walang pakialam.
Mas grabe ang trato mo sa 'kin kumpara no'ng di pa tayo.
Hindi… Magpapaliwanag ako…
Ano…
Kabado lang ako noon.
Kinakabahan ako noon.
Ba't ngayon ka pa nakatulog?
Ba't ako kinakabahan? Kakaiba 'to.
Bale, ganito ang blueprint.
Oo.
Talaga? Bibilhan na lang kita ng inumin.
Okay.
Matagal akong naghintay.
Pero pag nasa tabi na kita…
Nabablangko ako, at di ko alam ang gagawin.
Akala ko…
masyado ka lang…
kalmado.
Ngayong tayo na,
baka di ka na nagagandahan sa 'kin.
'Yon ang naisip ko.
Masyado akong napaisip at di mapakali.
Hindi ganyan 'yon.
Kabaliktaran 'yon.
Gustong-gusto kita.
Di ko alam kung pa'no kikilos sa paligid mo.
Ibaba natin 'tong mga 'to.
Ayaw mong magbasa dito?
Hindi yata dapat.
Bakit hindi?
Nagkaka-bad thoughts ako.
Anong bad thoughts?
Mga di ko dapat naiisip.
Maruruming bagay.
Mga di healthy isipin.
Mahilig ako sa di healthy na pagkain.
Powdered cancy, taffy, at dalgona.
-Crunch balls, corn nuts, at slushies. -Oo nga.
Kaya sige lang.
Tuloy sa bad thoughts.
Pa'no kung bad deeds?
Puwede rin.
PUPPY LOVE
REAL LOVE
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos