LOVE NEXT DOOR
-Seok-ryu. -Uy, ngayon…
Pakinggan mo muna 'ko.
Di ko na 'to patatagalin.
Sabi ko, maghihintay ako,
pero excuse lang 'yon para kunwari, considerate ako.
Nagsinungaling ako sa sarili ko.
Dahil sa takot. Natakot ako.
Kaya…
Ganito kasi…
sasabihin ko na ngayon.
Sinabi kong nababaliw ako dahil sa 'yo…
No'ng sinabi kong nababaliw ako dahil sa 'yo…
Ang ibig kong sabihin…
Ako…
Gusto kita.
Ang init!
Uy!
Okay ka lang ba?
-Oo, okay lang ako. -Patingin.
Hindi, okay lang ako.
-Napaso ka. -Hindi, okay lang ako.
Magkakapaltos ka.
Dapat nag-ingat ka!
Kasalanan mo kaya di ako nakapag-ingat.
Di ko alam na may kumukulo. Sunog na ang loob ko.
Ano?
Huwag kang gumalaw. Dito lang sa malamig na tubig.
Uy, ba't ang init ng mga kamay mo?
Ha?
Mainit lang talaga 'yong katawan ko.
-Punta tayo sa ospital? -Hindi na. Ayos lang ako.
Pangit na 'yong kamay mo. Pa'no pag nagkapeklat pa?
Maliit na bagay.
Siguradong araw-araw na 'tong mangyayari.
Ngayong magluluto na 'ko,
lagi na 'kong mapapaso't masusugatan.
Hay. Di rin naman kita mapigilan.
Sino ka para sabihan ako ng gagawin?
Nag-aalala lang ako.
Ba't ka naman mag-aalala sa 'kin?
Hindi mo ba talaga alam?
Mula umaga hanggang gabi,
mula pagkabata hanggang ngayon…
Tadhana't obligasyon ko 'yan. Nakakadena na 'ko sa tadhanang 'yan.
Iniisip ko kung disenteng tao ka ba kapag nasa labas.
Baka mapalo ka ng nanay mo pag may sinabi kang katangahan.
Uy!
Maraming beses ka nang umiyak pagkatapos mong makakilala ng masasama.
Ano pa? Natatamaan ka ng kung ano-ano't nasasaktan.
Bumper car ka ba o ano?
Kusina 'to. Puno ng matatalas at mapupurol na bagay, okay?
Kaya nag-aalala akong baka masaktan ka.
Iniisip ko kung nalilipasan ka ba ng gutom.
At sana, may…
mabubuting tao sa paligid mo.
'Yan ang nararamdaman ko.
Kaya…
pag-isipan mo rin 'yong…
nararamdaman mo.
Alam kong katatapos lang ng relasyon n'yo.
Alam kong nalilito ka dahil nandito rin siya.
Kaya bibigyan kita ng panahon.
Ako ang unang sumagot sa 'yo…
pero sa susunod ka na sumagot.
Hay, kumalat na.
Ano'ng pinapakuluan mo?
Gagawa ako ng meatball soup.
Iniwan ko ho 'yong regalo ko sa inyo sa drawer. Sana magustuhan ho ninyo.
Mas maganda 'to.
Professor?
Sabi mo, may importante kang aasikasuhin.
Ba't ang aga mo?
Nagkamali ako.
Akala ko, tapos na…
pero mukhang hindi.
Trabaho ba ang tinutukoy mo?
Code blue.
-Emergency medicine, TA code blue. -Tara.
EPISODE 8 SEKRETO NG LALAKI
Di ka talaga lalangoy?
Ayaw mo sa tubig?
Bakit?
Natatakot ako.
Hindi ako makahinga.
Ang dilim, at parang may humihila sa 'kin pailalim.
Sa tubig,
ganito lang din 'yong tunog pag tinakpan mo 'yong tainga mo.
Kaya walang nakakatakot.
Di yata alam ni Seung-hyo,
pero mas una ko siyang nagustuhan.
Sobrang bata ko pa no'n, at unti-unti kong nakalimutan.
Nakakatawang 'yong feelings na 'yon
ay malinaw na malinaw pa.
Pero, si Seung-hyo…
ay si Seung-hyo lang.
Baliw ka.
Nagawa ko nga.
Masyado ba 'kong mabilis?
Nakaka-overwhelm ba 'yon?
Hindi.
Pag hinawakan mo ang kutsilyo, dapat may hiwain ka.
Hindi. May nahiwa yata akong di dapat hiwain.
Hindi.
Walang alinlangan.
Ayos 'yon. Ang galing ng ginawa ko.
Di puwedeng habambuhay na nag-aatubili.
Pero 'yon lang ba ang masasabi ko?
Na nababaliw ako dahil sa kanya?
Nababaliw nga ako.
Nababaliw ako dahil sa kanya?
Nababaliw talaga ako. Nakakabaliw 'to.
Pa'no ko siya haharapin bukas?
Hay.
Hay, masisiraan na ako.
Hindi, hindi sobra 'yon para sa kanya.
Hindi.
Sobra 'yon. Masyadong nakaka-overwhelm.
Hay, pa'no ko siya haharapin bukas?
Di ko… Pa'nong hindi?
Hay, nababaliw na 'ko.
Tulog na kaya siya?
Gising pa siya.
Kabaliwan 'to.
Ba't gising pa siya?
Naku naman. Ba't di pa siya natutulog?
Nakakabaliw 'to.
Tingin ko, masyado akong mabilis.
Parang gano'n nga.
Ba't di pa siya natutulog?
Hay, nababaliw na 'ko.
Kabaliwan 'to.
Hindi ako nakatulog.
Good morning.
Nakatulog ka ba nang mahimbing?
Opo naman.
Pero mukha kang pagod.
Nahirapan kang makatulog?
Busy ho ako.
-Gusto mo ng kape? -Hindi. Tsaa ang iinumin ko.
'Yong regalo, ayos ho ba?
Hinihintay kong mapansin mo.
Oo, gustong-gusto ko.
Alam na alam mo 'yong tipo ko.
Bagay ho sa inyo.
Salamat. Iingatan ko 'to palagi.
Bibilhan kita ng mas maganda sa susunod.
Mag-promise ka. Totoo 'yan, ha.
Oo naman po.
Wow, di na 'ko makapaghintay.
Welcome home.
Nag-night duty ho ba kayo? Birthday ni Mama kahapon.
Talaga ba?
Ang busy ko. Nakalimutan ko.
-Sorry. -Ayos lang.
Taon-taon naman ang mga birthday. Di importante.
-Late na, pero kain tayo… -Magpapahinga na 'ko.
Pagod ako.
Hay, tingnan mo 'tong eye bags ko.
Mas maganda pa ang Grim Reaper kaysa sa 'kin.
Uy, pigilan mo 'yong dugo gamit 'to.
Di ba 'yan mahal?
Di 'yan importante.
Ba't pumunta ka rito? Delikado.
Sino'ng nagpupunas ng nosebleed gamit 'yon?
Dapat kong ibalik 'to.
Hay, ni hindi pa bukas 'yong bintana.
Saan galing 'tong alikabok?
-Ma. -Ano?
Iniisip ko
kung naisip mo kahit minsan na mag-invest?
Mag-invest?
Opo.
Siguradong narinig mo na, pero namamayagpag ang marketing ngayon.
Importante para sa fitness trainers na mai-promote ang sarili.
Narinig n'yo na ang Instargram?
Oo. Magpi-picture ka gamit ang phone mo at ipo-post mo, di ba?
Nakita ko sa TV.
Sabi na. Alam mo ang uso.
Puwede ka pong maging influencer pag sumikat ka sa Instargram.
Tapos, puwedeng mapunta sa 'yo lahat ng pera ng bansa…
Ba't kung ano-ano na namang walang kuwenta ang sinasabi mo?
Uy.
Excuse me, mahal kong ate. Umalis ka na lang kaya?
Labintatlong buwan lang ang tanda ko sa 'yo.
Ba't akala mo, astig kang bata kung makaasta ka?
Nakalimutan mo ang face value mo?
Alam mo,
mabubuhay ako sa paraang maganda at hindi marahas…
Naku!
Nag-aaway ba kayo sa harap ng nanay n'yo?
Ma, ituloy natin mamaya 'yong malalim na usapan natin.
Huwag kang makinig diyan.
Kapag inulit mo 'yon,
tatapusin ko 'yang buhay mo. Kuha mo?
-Oo, sige. -Tama na.
Ba't di ka naka-T-shirt ngayon?
Di pa sila nalabhan.
Imposible. Natiklop ko't nilagay sa kuwarto mo.
Wala na ho sila.
Nagpabango ka rin?
Ako po?
Oo, ikaw.
Sobrang bango.
Nakatulog ka ba nang mahimbing?
Oo naman!
Nakatulog ako nang komportable't walang iniisip. Ikaw?
No'ng humiga ako at napapikit saglit, umaga na agad.
Grabe ang hilik ko. Namamaga na ang ilong ko.
Parang madi-dislocate 'yong panga ko.
-Ngumunguya ka ng ngipin pag tulog? -Ha?
Oo nga pala.
Salamat, pinagamit mo 'to. Na-appreciate ko.
Tingnan mo. Wala nang dugo.
Sana di na lang natanggal.
Bakit? Para magpabili ng bago?
Hindi, para mailibing ako nang suot 'to.
Ang ganda siguro no'n.
Baliw ka ba? Tingin mo, nasa melodrama ka o kung ano?
At ba't ka naman ililibing? Dapat umabot tayo sa 100.
Umabot sa 100? Tayo?
Hindi, mali ang nasabi ko.
'Yong kasabihan tungkol sa pamumuhay nang matagal…
-Ano? -Kalusugan at buhay.
Walang hanggang buhay at 100 taon ng pagsasama…
Ibig kong sabihin, may kasabihan tungkol sa 100 taon.
Ano 'yon? Isandaang taong…
Ano'ng meron sa 'kin?
Tungkol sa sagot ko…
Talaga bang saka na lang?
Oo, pag-isipan mo nang maigi.
Talaga?
Ibig sabihin, walang expiration date 'yong sagot mo?
Pero,
maikli ang buhay, kaya di patas 'yong walang expiration date.
Mukha nga.
Kung gano'n…
Mag-decide tayo sa isang bagay. De-lata kaya?
Di ba, maraming klase?
Mga peach, pinya,
mais, hamon.
-Tuna. -Whelks na lang.
'Yong expiration date ay…
Tatlong taon? Ang tagal naman.
Pacific saury na lang kaya?
Walang stainless steel.
Instant rice kaya?
May anim na buwan pa 'to.
Ito, may walong buwan.
-Ito, isang taon. -Ito kaya?
'Yong panahon mo para sa maingat na pag-iisip, gaya sa refrigerated foods?
Sabi mo, saka na lang ako sumagot. Sabi mo, pag-isipan ko nang maigi.
Mas importante ang lalim ng pag-iisip kaysa sa tagal.
Dahil fermented sila,
yogurt drinks ang may pinakamahabang shelf life, di ba?
Gatas na lang.
Ba't ka pa nagtanong?
'Yong nasa likod dapat.
Deal.
Uy, may plain at may strawberry na gatas.
Meron ding chocolate, banana, at kape. Alin ang pipiliin natin?
Umalis na ba siya? Sa'n siya pumunta?
Pipiliin ko 'yong may pinakamaikling shelf life.
Excuse me.
Kanina pa 'ko nanonood.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano?
Mas mababa sa minimum wage ang kita ko, at inayos ko lahat 'yan.
Ano'ng gagawin ko kung ginulo mo nang ganyan?
Sorry.
Tinakot mo 'ko.
Ano 'to?
Meryenda. Hati-hati kayo.
Wala kang puso.
Di ba, alam mong lactose intolerant ako?
May mga de-lata rin.
Uy, teka.
Okay 'yong peaches at pinya,
pero ba't ka bumili ng Pacific saury at whelks?
Akin 'to. Naka-diet ako.
Sorry, pero akin na 'yan.
-Banana milk ang gusto mo. -O?
Oo.
Gusto ko nga 'yon, pero ito 'yong may pinakamaikling shelf life.
Hala. Ba't gano'n 'yong ngiti niya?
Kinikilig ako.
Whelks na agahan? Naku.
Beer kaya?
Soju?
Soju at beer?
-Gusto mong magsulat ng mga karanasan? -Oo, isa kada linggo.
Uso 'yon ngayon.
Pipili ng topic kada linggo, iko-cover, at susulatan ng article.
Kaya mo 'to? Gusto mong lumipat ng department, di ba?
Sa mga pelikula, laging dalawa ang trabaho ng superheroes.
Dalawa rin ang persona nila.
Ordinaryong tao lang ako, pero gusto kong subukan.
Ba't biglang nagbago ang isip mo?
Natanggap ko 'yong titulong Mudflat Man kahit di ko deserve.
-Ha? -Tatanggapin mo naman 'yan, di ba?
Ano 'yang kumpiyansang 'yan?
Okay.
Saan ka magsisimula?
HYEREUNG 911 SAFETY CENTER
Excuse me?
Emergency responder nang isang araw?
Oo, gusto kong maranasan, di interview.
Sasali ako, di mag-o-observe. Magtatrabaho ako at sasagot ng tawag.
-Pero… -Huwag kang mag-alala.
Hindi ako makakagulo.
Oo, pero di puwedeng basta lang 'yon mangyari.
Sa tingin ko, di ka papayagang sumakay sa ambulansiya.
At parang di ka rin makakabuhat ng mabigat.
Hala.
Ano'ng ginagawa mo?
Itinatama ang maling impresyon sa 'kin.
May kumpiyansa ako sa tibay ko.
Di lahat, kaya ang social affairs team.
Patulong, please!
Gusto ko sa field, hindi sa mesa.
Gagamit ako ng katawan para makasulat.
Okay. Naiintindihan ko.
Hay. Tumayo ka. Ano'ng ginagawa mo?
Sabi ko, di ako ang magdedesisyon. Tumigil ka na.
Kanino ako magpapaalam?
Ha?
Mr. Kang, aabangan ko 'yong article mo.
Salamat po, sir. Excited akong makatrabaho kayo.
Magsabi ka pag may kailangan ka.
-Opo, sir. -'Yan na siya. Si Jung Mo-eum 'yan.
Siya ang tutulong sa 'yo.
Aalis na 'ko.
Wow, di ko akalaing magaling siya sa mga tao kaya naging reporter.
Pero magaling talaga siyang makisama.
-Ano 'yon? -Oo.
Ano?
Ba't nandito 'to?
Iniwan ko ba 'to dito?
Ano 'to?
Pinunasan ko lahat bago ako umalis.
Ba't ang dumi?
Ano?
Naku.
Di ko ba 'to pinunasan?
Ha?
Ano 'to?
Delivery ho ninyo, sir!
Uy.
Ang aga-aga pa, nagtatrabaho na ho kayo.
Ganyan ho talaga ang trabaho.
Tigdalawang labanos, repolyo, carrots,
at isang balot ng sibuyas.
Okay.
Excuse me?
Nagkita na ba tayo noon…
'Yang palabas na 'yan ang kaligayahan ko ngayon.
-Ang ganda. -Oo.
Sino 'yong babaeng artista? Naging sweetheart na siya ng bansa.
Uy, pinapanood mo rin ba 'to?
Hindi, aksaya sa oras ang manood ng TV.
Mas gusto kong magbasa.
Ikaw pa.
Tungkol sa'n 'yan?
Romance. Babae at lalaking mahuhulog sa isa't isa.
Di ba? Napaka-predictable.
Karamihan sa mga bagay ay predictable. At gusto 'yon ng lahat.
-Oo na. -Hay.
Oo, gusto ko rin 'yang lalaki.
-Oo, ako rin. -Ako rin.
Paano sila nagkakilala?
Sa abroad sila nagkakilala.
HYEON-JUN: KITA HO TAYO?
Ang romantic din.
Napasadahan namin ng engineer 'yong items,
pati 'yong feasibility nila.
Opo, bale kailangan natin ng schedule para sa briefing bago tayo mag-live.
Opo. Hello?
Hello?
Wala nang battery.
Di ko nadala 'yong charger.
-Meron ako. -Ha?
Mukhang urgent. 'Yong charger ko na lang ang gamitin mo.
Okay. Maraming salamat.
Pero baka maingay pag dito ako tumawag.
Ayos lang.
Salamat.
Salamat at nakipagkita po kayo.
Di 'to para sa 'yo.
Gusto kong marinig ang sasabihin mo.
Mag-order ho muna tayo ng kape. Puwede ring samahan ng cake.
Gusto n'yo ho ng cheesecake noon.
Ba't mo ginawa 'yon?
Ang saya-saya kong makita kayo noon.
Ba't mo ginawa 'yon?
Sorry po.
Wala ho akong masasabing excuse.
Di ninyo niloko ang isa't isa.
Pero pareho kayong ayaw magkuwento.
Pareho kayong tikom ang bibig.
Break na kayo,
kaya wala na akong magagawa para maayos pa.
Pero di ko basta mahayaan lang, dahil sobrang kakaiba.
May nakita kayong di maganda sa isa't isa, kaya di natuloy.
-Ba't di n'yo kinamumuhian ang isa't isa? -Di ko ho siya kinamuhian kahit kailan.
Mahal ko pa rin ho si Seok-ryu.
Ano 'to?
Ano?
Ba't niya kasama 'yon?
Kinuha ko 'to sa likod.
EXPIRATION DATE JUNE 29
Eleven days lang?
Naku naman. Excuse me. Sorry po.
Okay lang. Nagising ang lahat dahil sa "naku naman" ni Seok-ryu.
Okay, magsimula na tayo?
-Opo, ma'am. -Okay.
Itatabi ko 'to nang maigi.
Huwag kang mapapanis dito. Kita tayo pagkatapos ng 11 araw.
Tinakot mo 'ko.
Ba't ka nakaupo nang ganyan dito?
Nagsara ka na at umuwi?
Wala na namang customer?
Nagkita kayo ni Hyeon-jun?
Ha?
Tingin mo, di ko malalaman pag tinago mo?
Tatay ako ni Seok-ryu.
Gaano mo pa ako pagmumukhaing tanga?
Huwag mong sabihin nang ganyan.
Nakipagkita ako dahil bigla akong kinontak.
Sasabihin ko naman sa 'yo.
Ano'ng sabi?
Mahal niya pa raw si Seok-ryu.
Gusto niyang bumalik sila sa US.
Ang kapal ng mukha ng tarantadong sabihin 'yan.
Ikaw naman?
Umupo ka lang do'n at nakinig sa kanya?
Sinabi ko na. Gusto kong bumalik si Seok-ryu do'n.
'Yan ka na naman sa kalokohang US na 'yan!
Ganyan ka kahumaling sa US?
-Ipinagbibili mo 'yong anak mo? -Ano?
Kilala mo 'yang sarili mo.
Basta umaayon sa 'yo at nakapagpapainggit ng ibang tao,
wala kang pakialam sa nararamdaman ni Seok-ryu!
Tama 'yan. Makasarili ako.
Pinapadalhan niya 'ko lagi ng galing sa US outlet stores.
Nagpadala pa ng sapatos, pero ang lungkot ngayong wala na siya ro'n.
Ipagyayabang ko pa sanang abogado ang manugang ko.
Malungkot akong tapos na. Masaya ka na?
Ganito kasi…
Ayaw kong di siya magtagumpay sa buhay at maging gaya ko.
Ayaw kong maging hamak at mahirap siya!
Wala kang alam.
Buwisit.
-Uy, Gyeong-jong… -Geun-sik…
Gusto mo bang uminom?
Tatanungin din sana kita.
-Okay, tara. -Okay.
Gyeong-jong.
Ano'ng pakiramdam ng mabuhay
nang matagumpay gaya mo?
Kasinsarap nitong malutong na fried squid?
Para sa 'kin,
gaya nitong mamasa-masa ang buhay ko. Mamasa-masa.
Nakababad sa mababang tingin ko sa sarili.
Dahil wala akong silbi, nag-alala akong baka nagkaproblema.
Takot na takot ako, at ni di ko matanong kung bakit.
Ang kaya ko lang ay kulitin ang asawa ko.
Sa 'kin, lupaypay.
Kaunting salat, wasak na ang pamilya.
Pero itong tteokbokki…
Ano?
Gawa ba sa harina o sa bigas?
Ito?
Gawa 'to sa bigas.
Bakit?
Huwag mong mamasamain. Okay rin 'yong gawa sa harina, pero…
Gusto ko ang gawa sa bigas.
-Bakit? -Kasi…
Napaka-chewy.
Pero gawa sa harina ang madalas na itinitinda.
Bakit?
Kasi… Bale, dito ka curious?
Mas nakakabusog 'yong gawa sa bigas at mas madaling nguyain.
Di umaabot sa loob 'yong sauce, kaya kakaiba rin.
Bakit?
Gano'n lang talaga. Sinabi ko na kung bakit.
Pero puro ka bakit,
kaya sinasabi ko nang gano'n lang talaga 'yong gawa sa bigas.
Bakit?
Ewan ko sa 'yo.
Seryoso ako dito.
Ba't ka nakikipaglokohan?
Itong tteokbokki na 'to…
Gawa ba sa harina o sa bigas?
Hay, grabe ang ugali nito pag nakainom.
Ba't ka bumalik sa umpisa? Ano ka, paulit-ulit?
Ano ba?
-Bakit? -Tama na! Naku!
Nakakatakot na.
Ay.
Tinakot ako nito.
Ano 'to?
Ba't nandito 'to?
Ikaw ba…
ang naglagay nito dito?
-Ano 'yan? -Ewan. Ngayon ko lang nakita.
Di ko rin alam 'yan.
Teka, nabasag ba?
Lily of the valley…
Ba't puro ka "lily of the valley"?
Bakit? Lily of the valley… Ano?
'Yong kanta ba ang sinasabi mo?
Gabing-gabi sa Mapo Terminal
Panggabing treng walang mapuntahan
Lily of the valley.
Lily of the valley…
Ano na 'yon? Hindi kanta?
-Lily of the valley… -Ha?
-Paborito niya 'yon. -Talaga?
Hindi.
-Paborito niya noon. -Okay.
Ang hirap hanapin no'n.
Bale, nahirapan kang maghanap ng lily of the valleys, Gyeong-jong?
Okay, sige.
Hahanapan kita.
Ako na.
Hahanapin ko para sa 'yo. Maghintay ka lang.
Maghintay ka rito.
Bibigyan kita ng lily of the valleys na 'yan.
Hahanapin ko na.
Tanga. Ano'ng karapatan niya?
Ngayon, buong gabi siya sa labas? Ang hirap paniwalaan.
Di mo pa 'to nagawa noon. Nakakatakot.
Di puwedeng tumulong maghugas ang anak?
Mainit na tubig. Tanggalin mo 'yong sebo.
Opo, ma'am.
Hugasan mo rin 'yan.
Habang naghuhugas ho ako,
ituloy na ho natin 'yong usapan natin?
-Akin na nga! -Sige na.
Huwag ho kayong ganyan. Makinig ka, Ma.
Para maging influencer,
kailangan ko ng admirers… Worshippers pala.
Kailangan ng followers.
Ba't ka ipa-follow ng mga tao? Sa anong dahilan?
Objective ka ho, di ba?
Oo.
Kaya makakabili ka ng followers gamit ang pera.
Libo-libo, puwede nang mabuhay nang komportable.
Puwede kang magka-group buying at sponsors.
Dalawang milyong won lang ang meron ako.
Ma, investment ho ito.
Kulang na kulang ho 'yan.
-Baliw ka. -Ay.
-Halika dito. -Uy!
Mas may konsensiya pa ang peste kaysa sa 'yo.
Pinerahan mo na ang magulang mo buong buhay mo.
Gusto mo pang maging ganyan sa 30s mo?
Buwisit.
Uy, mag-ingat ka sa sinasabi mo.
Ayusin mo ang asta mo.
Lagi kang nangangarap nang gising sa halip na magtrabaho para kumita.
Di ka ba nakokonsensiya?
Tama na. Ano'ng pinagkaiba mo sa 'kin?
Ano?
Ulitin mo 'yon.
-Uy, tama na! -Ano?
Sobrang sakit na nga ng ulo ko.
Ba't lagi kayong nag-aaway tuwing magkasama kayo?
Seok-ryu, tama na. Dong-jin, pasok.
-Pinakamalala ka. -Wala kang karapatang magalit.
Ma.
Niloko ka na niya noon.
Huwag mo na siyang bigyan ng pera.
-Ako na ang bahala. -Ano hong ibig n'yong sabihin?
Lagi siyang ganyan dahil bine-baby mo!
Dahil 'yon…
sa may butas sa puso niya mula pagkapanganak.
Sabi ng doktor, huwag siyang paiyakin o baka maoperahan.
Maraming beses ko na 'yang narinig.
Pero di naman siya naoperahan.
Kusang nagsara 'yong butas. Dapat mas naging estrikto ka sa kanya.
Ba't mo hinayaang matagal siyang maging ganyan ka-immature?
Subukan mong magkaanak.
Kung ganyan mo maitrato ang may sakit na anak.
Kinakampihan mo na naman siya?
Ganyan ba pag may sakit?
SAMPUNG ARAW NA LANG
MAGANDANG ARAW
Hay.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ha? Wala. Pasok na tayo.
-Pakidala. -Okay.
Sampung araw na lang.
Magandang araw.
Nag-send siya ng emoji?
Di pa niya 'to nagawa noon.
May nangyari bang maganda?
Hyeon-jun.
Buti't nakita kita bago lumamig 'to.
Ano 'to?
Jasmine tea.
Iba na 'yong estratehiya.
Di gumana ang mga "last" kaya babalik ako sa simula.
Mukhang busy ka kanina, kaya di ko nasabi sa 'yo.
Salamat sa charger.
May utang na loob ako.
Maliit na bagay lang 'yon.
Oo nga.
Pero, puwede ba kitang ilibre ng inumin?
Hindi, okay lang.
Hindi okay sa 'kin.
Bibilhan kita ng kape.
Pero 'yong kape dito…
ay hindi masarap.
Gano'n ba?
Gusto mo ba ng osam-bulgogi?
Ano?
-Hindi? -Gusto ko.
Tara na.
Jasmine tea 'yan.
-Ba't binibigyan mo 'ko niyan? -Mabuti 'yan sa digestive health.
Mukhang marami kang kapeng iniinom.
Sa labas lang ako.
Magsisimula ako ulit.
Pag ginawa ko 'yon,
baka ngitian mo ulit ako gaya ng dati.
'Yan lang sa ngayon.
Bye.
Di dapat natin masyadong ginalingan.
Nagustuhan agad ng Fresco.
Di ba maganda 'yon?
Hindi.
Maagang matatapos 'yong collaboration natin.
Dapat paa ang ginamit sa pag-drawing para i-reject.
Gusto ko ng mahigpit na deadlines para makapagpuyat tayo.
Masyado akong magaling para diyan.
Marunong ka nang mag-joke?
Nakakagalit yata. Tingin ko, naging komportable ka na sa 'kin.
Naglakad ako mag-isa sa apuyan.
Gaya ng sabi mo, di mo alam ang mangyayari hanggang sa maapuyan.
Teka, tapos ka na bang…
Umamin na 'ko kay Seok-ryu.
Ano'ng sinabi niya?
Di pa niya ako sinasagot.
Nasa apuyan ka lang pala at walang mapuntahan.
Masasabing ganyan.
Mabasag sana.
Sana uminit nang uminit sa loob at pumutok.
Nasusunog na 'ko at nagdurusa. Huwag mo nang dagdagan.
Ganito pala 'yon.
Kaya ba sinasabing di puwedeng magkaibigan ang lalaki at babae?
Di ko magawang maging kaibigan lang ni Seok-ryu
hindi dahil babae siya.
Si Seok-ryu kasi siya.
Nakakagalit, pero sang-ayon ako.
Tingin ko, di mo ako niloko sa pagkakaro'n mo ng feelings sa kanya.
Ang bait mo no'ng tayo pa.
Masyado akong emosyonal noon.
Nagmumukmok ako sa sulok mag-isa,
at lagi mo 'kong dinadala sa liwanag.
Kaya siguro…
hindi kita makalimutan.
Ibig sabihin ba nito, rejected na 'ko?
Hindi. Puwede ka ring ma-reject.
-Ha? -'Yong lalaki sa restaurant noon.
Mukhang may laban siya.
Mukha silang close.
Isa pa,
sexy, mature, at may kumpiyansang lalaki siya.
Curious lang,
nagbago na ba ang tingin ng lipunan sa 'sexy'?
O 'yong maganda sa mata mo ang dapat kong kuwestiyonin?
Natatakot ka.
Hindi.
Nagtatanong lang ako bilang concerned business partner.
Tawag ka pag wasak kang lumabas sa apuyan.
Libre kita ng inumin.
Ba't ang nega mo…
Makgeolli na lang.
Di ako umiinom. At di ako iinom.
Sabihin mo kay Myeong-u na ipapadala ko na 'yong mangkok.
BAE DONG-JIN
Seung-hyo, puwede ka mamayang gabi?
TRANSFER 2,000,000 WON?
Pinoproseso na ang transaksiyon mo. Resibo?
HALAGA: 2,000,000 WON BALANSE: 180,002 WON
Kunin na ang card mo.
I-check kung hawak mo na ang lahat ng gamit mo.
Salamat.
Uy, ang tagal na.
Hindi, ano lang…
Baka lang may alam kang part-time jobs.
Ang saya no'n.
-Ang saya araw-araw. -Ano?
Hindi, gaya no'ng nakaraan…
Tatawagan kita mamaya.
Excuse me. Anong lugar 'yon?
Cooking school po.
May cooking classes din ho kami.
-Pagluluto? -Opo.
Hay, naku.
Mister, pa-order po ng tteokbokki.
Ay, sorry.
Di ko 'to maibebenta sa 'yo.
Bakit po? Marami ka naman.
Di ko 'to maibebenta nang di nakokonsensiya.
Masyadong lupaypay.
Ano'ng magagawa mo?
Okay po. Goodbye.
Hay.
Sorry. Balik ka sa susunod.
Magsimula kaya tayo ulit?
Tama. 'Yong plastic dati.
Ano 'to?
Ano 'to? Di ko 'to inilagay dito.
Honey.
Ano?
Nakauwi na ho ako.
Hi.
Ba't ka nakaupo diyan?
Walang tao?
Sabi ni Dong-jin, gusto niya 'kong makausap.
Late daw siyang makakauwi't maghintay ako sa loob.
Ba't ka niya gustong makausap?
Ewan. May ipo-propose daw siya.
Naku. 'Yong buwisit na 'yon.
Tinanong ka rin niya?
Nababaliw na talaga 'yong tarantadong 'yon.
Ano? Ano 'yon?
Ma, alam mo ba 'yong ginagawa ni Dong-jin?
Humingi siya ng pera sa 'yo, at ngayon, kay…
KOREAN FOOD CRAFTSMAN KASANAYAN
Ano'ng ginagawa mo?
Ano 'tong mga 'to?
Ma, di ba, sobra naman 'to?
Ba't mo tinitingnan ang gamit ko sa bag?
Ano 'tong mga 'to?
Tita Mi-suk, huminahon ho muna kayo.
-Upo ho… -Di mo nakikita?
Cooking book 'yan.
Ba't ka meron nito? Ba't ka magkakaro'n nito?
Kasi po, gusto kong magluto.
Ano?
Pakinggan ho muna natin siya.
May dahilan ho siya.
Seung-hyo, alam mo 'to? Alam mong nagku-cooking classes siya?
Opo.
Diyos ko.
Pagkatapos n'yong magpaka-wild,
may sabwatan naman ngayon?
Sorry po.
-Pero… -Wala siyang ginawang mali.
-Para sa sarili ko 'to. Pangarap ko. -Ano 'ka mo?
Kaya ba…
nagpupunta ka sa shop ko?
Para sekretong gamitin 'yong kusina ko?
Sorry po.
Wala akong mapagpraktisan.
Sasabihin ko sana sa inyo pag nakuha ko na 'yong certification.
Certification?
Seok-ryu, gusto mo ba talaga 'tong ganitong klase ng trabaho?
Opo.
Pinaghirapan ko pong mahanap ang pangarap ko.
Hay, naku.
Pa'no 'yong dati mong trabaho?
Ano?
Pa'no lahat ng pinag-aralan mo? 'Yong experience mo?
Mahalagang experience ho 'yon. Mahalaga 'yong oras na 'yon.
Pero…
Tapos na ho 'yon, Pa.
Nagpalaki tayo ng matalinong tanga.
Seok-ryu, nadala ka na ba sa mga papuri?
-Pa… -Ni di ka makasampung taon sa trabaho.
Tingin mo, kaya mo 'yong ganitong trabaho
sa ganyang mentalidad?
Ano'ng nangyayari?
Ba't ang pangit na naman ng mood?
Dahil na naman sa 'yo, Seok-ryu?
Tingin n'yo, di kayo masyadong mahigpit sa 'kin?
Ba't iba 'yong standards pag ako?
Mas estrikto kayo sa 'kin?
Ano na bang nagawa ni Dong-jin?
Gusto niya maging soccer player pero tumakas sa camp.
Gusto niya ng music. Binilhan ng instruments,
pero nag-quit din.
Apat na beses sumubok, pero di makapasok sa college.
Sumali siya sa theater troupe para maging aktor pero nag-quit.
Ba't mo binabalik 'yong nakaraan?
Alam n'yo kung ba't ako puro pagsisikap?
Marami na kayong pagdurusa dahil kay Dong-jin.
Ayaw ko nang dumagdag sa alalahanin ninyo.
Pero ano'ng ginagawa niya ngayon?
Meron na naman siyang kalokohan, at pinepeste ka niya, Ma!
Tumahimik ka na!
Tumahimik muna.
Ba't lagi n'yo siyang kinukunsinti
pero ako, bawal magkamali?
Bakit…
Ba't di ko puwedeng gawin ang gusto ko sa buhay ko?
Sige.
Seok-ryu, gawin mo na ang gusto mo. Gawin mo lahat.
Huwag lang pagluluto.
Masaya sa ngayon.
Nai-imagine mong masayang kumakain ng luto mo 'yong customers sa restaurant.
Siguradong parang fairy tale.
Ganyan din ako noon.
Kaya huwag mo nang gawin.
Huwag na dahil nasubukan ko na. Okay?
Hoy.
Di lang ikaw ang nagawan ng mali. Di lang ikaw ang biktima!
Buong buhay ko, nilalait mo 'ko!
Nakakairita. Akala mo, siya lang ang naapi.
Huwag mo 'kong sundan.
Sundan mo 'ko.
Pa'no mo nalaman ang lugar na 'to?
Tinandaan ko para sa mga ganitong panahon.
Pag may kailangan akong i-comfort.
Nakasama mo dito si Tae-hui.
May tinatawag na business ethics.
Pero alam mo…
'yong malaman lahat tungkol sa isa't isa nang detalyado,
wala masyadong naitutulong sa 'kin ngayon.
Tingnan mo 'yang mga bulaklak.
Ang puputi. Parang popcorn.
Pa'no ba gumagana 'yong utak mo? Ba't mula sa bulaklak, naging pagkain?
Ibig kong sabihin, parang masarap. Gusto kong lagyan ng caramel.
Ano sa tingin mo ang tawag sa kanila?
'Yong bridalwreaths…
ay malapit sa mga 'to, 'yong fringetree.
Mukha raw bigas ang mga dahon.
Gano'n pala.
Interesanteng mga pangalan.
Kulang ka sa tangkad.
Hay.
Umigi na 'yong pakiramdam mo?
Nahihiya lang ako.
Nakita mo na lahat ng nakakahiyang nangyari sa buhay ko.
Tanda ko lahat sa madilim mong nakaraan…
Teka, wala rin masyadong maitutulong sa 'kin 'to.
Nakakainis 'to.
Matagal nang di patas sa pakiramdam.
Naisip kong ilabas
para umigi 'yong pakiramdam ko.
Pero lumala lang.
Alam ko 'yong pakiramdam.
Hindi laging tama ang mga magulang.
Nagkakamali rin sila sa mga anak nila.
Pag nakipagtalo ka tungkol do'n, makokonsensiya ka nang walang rason.
Mismo.
Pa'no mo nalaman? Nakaaway mo rin 'yong parents mo?
Hindi.
Naiingit ako sa pamilya mo.
Cultured 'yong mga magulang mo, at maingat sa sinasabi.
Isa pa, wala kang tangang kapatid.
'Yon ang pinakanakakainggit. Ba't di nagma-mature 'yon?
Sa'n na 'ko magpa-practice magluto?
Sa opisina namin.
-Ha? -Gamitin mo ang kusina pag-alis ng lahat.
Nasa business trip lahat this week.
Di ko pa rin puwedeng gawin 'yon sa opisina n'yo.
Nakalimutan mong presidente ako?
Napakayabang mo na.
Di puwedeng padaskol-daskol porke boss ka.
-Gusto mong gamitin o hindi? -Gagamitin ko.
Pero isang beses lang.
At hindi ko hiningi 'to.
Ikaw 'yong nag-alok.
Sino bang nagsabing hindi?
Tama.
Ang ganda ng view.
Mukha talaga silang popcorn para sa 'kin.
Lagpas hatinggabi na.
Siyam na araw na lang.
Hintayin mo 'ko.
911 SAFETY CENTER
Kang Dan-ho.
Masayang makilala kayo.
Welcome sa team!
Nabalitaan kong dadating ka, at di ako nakatulog.
Bakit?
Excited kasi ako.
Mag-picture tayo?
Nag-sheet mask ako kagabi.
-Hay. -Nandito ka ba para magsaya?
Kumilos ka nang normal.
Para alam niyang seryoso ang trabaho.
-Opo, sir. -Nakataya ang buhay nating lahat.
-Alam mo dapat 'yan. -Opo, sir. Tatandaan ko po.
Makaluma 'yong huling pangungusap para sa 'kin.
Mabait siya pag mas nakilala mo siya.
Sobrang seryoso niya rin sa trabaho.
Halata nga kahit di mo sabihin.
Okay. Tara na ba?
Opo, ma'am!
Okay. Gamitin mo 'tong locker.
-Okay. -Basic equipment mo.
May safety helmet, vest, thermal jacket, at camera.
Puwede mong ilagay 'yong camera mo sa vest mo kung kumportable.
-Okay. -Sunod.
Dito tayo sasakay pag may tumawag.
-Okay. -Ipapakita ko sa 'yo.
Ito… Pasok.
-Ipapaliwanag ko 'yong first-aid kits. -Okay.
Vitals bag itong pinakamaliit.
-Vitals. -'Yong pinakamalaki, para sa sugat.
Ito, cardiac arrest bag.
Ito ang fluids bag.
Ilalabas ko bawat isa at ipapaliwanag.
Emergency dispatch. 15-3 Boun-dong, Seongbuk-gu.
-Seat belts. -Helmet ko.
Wow! Seasoned bracken!
Wow!
Mukhang masarap.
Ang sarap.
Kain lang.
Ikaw ba?
Aalis na 'ko.
-Ano? -Sabi ko, "Salamat."
Malaki na ang anak natin, at lumipas na ang panahon.
Oras na.
Importanteng desisyon 'to sa buhay. Pag-isipan mo 'yong sinabi ko.
-Paramedics kami. May tumawag sa 'min. -Dito!
Okay ka lang, sir?
Na-injure yata 'yong likod ko. Di ako makagalaw.
Nagti-trim kami ng puno at nahulog ako.
May bahay-pukyutan dito.
Kunin ko 'yong protective gear?
Di na puwedeng patagalin.
Baka lumala 'to.
Di sila peste. Di ka mamamatay.
Halika na dito.
Sir, huwag kang gumalaw.
Mabuti't di malala 'yong lagay ng pasyente.
Oo nga.
Pero di ko masabi 'yan tungkol sa mukha mo.
Hindi masakit. Okay lang ako.
Oo, at puwede ka namang basta umalis pag naging delikado.
Ba't tumulong ka pa rin?
Ba't hindi? Isang team tayo ngayon.
Nagkakaisa.
Ewan ko sa 'yo.
Magpagamot ka. Kailangan nating bumalik.
Hindi, gusto kong tapusin 'yong araw kasama kayo.
Pa'no ka makakapagligtas ng kahit sino sa itsurang 'yan?
Sarili mo'ng tingnan mo, Mo-eum.
Okay naman 'yong mukha mo, pero ang dami mong kagat.
Ba't pangalan ko?
Parang ang pormal ng "Ms. Paramedic".
-Ano ba dapat ang tawag sa 'yo? -Ms. Jung.
Tawag galing sa Gongsin-dong.
Mas mabilis dumiretso ro'n kaysa galing sa istasyon.
-Tara. -Okay.
Tara na.
Opo, Captain Jung!
May herniated disk ang pasyente, walang elevator.
May mga paa naman tayo.
-Bilisan na natin. -Tara.
Dito.
Sir?
Di ho kayo makagalaw?
Hindi.
Puwedeng patulong?
Itaas mo pa, Mr. Kang.
Okay!
Dahan-dahan.
Paramedics kami. Atras.
-Tumawag ka? -Oo.
Ano'ng nakain?
Hipon. Di niya sinabing allergic siya.
-'Yong oxygen tank, Mr. Kang. -Okay.
-Akin na muna 'yan. -Okay.
Sir, sandali lang ho.
-I-check ko ang pulso. -Okay.
Doc, mukhang may anaphylaxis ho 'yong pasyente.
Opo.
Tuturukan ko ng epinephrine at saline.
-'Yong EpiPen. -Okay.
Sir, ituturok ko na ho.
-Hawakan siya sa braso. -Okay.
Itaas ang manggas niya.
Nakikita mo 'yong ugat niya?
Alam kong kinontak kita,
pero di ko akalaing gagawin mo 'yong remodeling project.
Nawawala na 'yong boundaries ngayon.
Isa pa, mukhang magiging masaya.
Exciting na lugar ang sinehan.
Gusto kong paigtingin
at gawing espasyo kung saan makakaranas ang mga tao ng iba-iba.
Nagpapasalamat kami.
Pero parang may pagkahumaling ka rin sa sinehan gaya namin.
Marami akong alaala sa sinehan.
Talaga?
Oo. Toy Story ang una kong napanood sa sinehan.
Kasama mo bang manood dati 'yong magulang mo?
Hindi. Kaibigang may gusto ako ang kasama ko.
Gusto ko ring makita 'yong employee area sa loob.
-Puwede ba? -Oo naman.
Tara.
Pabalik na 'ko sa opisina. Magpa-practice ka ba mamaya?
Uy. Puwede ba talaga 'kong pumunta?
Walang tao ro'n at nasabi ko na rin kay Myeong-u.
Okay, pupunta 'ko.
Kita tayo mamaya.
Ano'ng nangyayari?
Ba't kasama mo siya?
Ang nangyari'y…
hinintay ko siya sa cooking class at sabay kaming pumunta.
Makinig ka.
Di mo ba alam na stalking 'yan?
Matututo ka ba ng leksiyon pag tumawag ako ng pulis?
Di ko sinundan si Seok-ryu.
Architecture firm daw 'to.
May ikokonsulta ako.
Tingnan mo 'yan. Nagdala ng bagong kliyente si Seok-ryu at Mr. Choi.
Pasok na. Pagsisilbihan ka namin.
Ano'ng nangyayari?
Ba't nandito siya?
Wala akong nakain, pero masusuka yata ako.
Bale, gusto mong magpatayo ng bahay.
Oo.
Nagretiro 'yong mga magulang ko,
at iniisip nilang umuwi na sa Korea.
May lupa kami sa Gapyeong.
Maganda sana kung may bahay kaming matutuluyan nila na parang vacation home.
Ayos 'yan. Magandang idea, di ba?
Kami sa Atelier In
ay hahandugan ang mga magulang mo ng payapa at kontentong pagreretiro.
May budget o construction timeline ba sa isip mo?
Sa ngayon…
Sa susunod na taon sana ang target.
Sandali lang. Pasensiya na.
Uy, Hye-ran.
May ipis? Patayin mo na lang.
Ano?
Okay, papunta na 'ko.
May nangyari?
Nakainom yata ng roach pesticide si Ro-hui.
Ano? Di ba malala 'yon?
Ayos lang ang mga bata.
Pero mukhang kailangan ko nang umalis.
Sorry. Puwede tapusin 'yong consultation kasama si Mr. Choi.
Okay, sige lang.
-Oo. Aalis na 'ko. -Myeong-u, tawagan mo 'ko.
Oo, sige.
Sorry.
Mr. Song Hyeon-jun.
Excuse lang ba 'tong consultation?
Mas pagbibigay-katwiran.
Totoo 'yong sa magulang ko.
Gano'n pala.
Pero sa kasamaang-palad,
wala akong planong tanggapin 'to.
Gano'n pala.
Sayang naman.
Dinig ko, magaling kang architect.
Siyempre, sabi ni Seok-ryu.
Huwag mo na siyang babanggitin.
Huwag ka na ring magpapakita.
Tapos na kayong dalawa.
Hindi pa.
Hindi kami basta-basta maghihiwalay.
Akala mo lang 'yan.
Makikita mo rin.
Makikita mo kung anong klaseng relasyon ang meron kami't
kung ano kami sa isa't isa.
Hindi ako curious sa nakaraan.
Sa sinabi ni Seok-ryu ako maniniwala.
Dahil lang ba talaga sa pagkakaibigan 'yang paniniwalang 'yan?
Hindi.
Kumusta 'yong practice?
Pasensiya na, naghintay ka.
-Ba't mo 'ko sinundan? Di ka aalis? -Hindi. Sasabay ako kay Seok-ryu.
Pag di ka pa umalis,
ire-report ko 'yang trespassing at squatting mo.
Nakikipagtalo sa abogado tungkol sa jurisprudence?
Nakalimutan mo bang firm ko 'to?
Sorry, pero puwede bang pareho kayong umalis?
Nakakaistorbo talaga kayo.
-Tatahimik ako. -Manonood lang ako dito.
Kung pareho kayong uupo,
magpapasalamat ako.
Okay.
-Pareho kayo. -Okay.
Salamat.
Hindi ka ba talaga aalis?
Hindi, na-clear ko na ang schedule ko.
Isa pa, gusto kong matikman 'yong niluluto ni Seok-ryu.
Tinatanong ko dahil curious talaga ako.
Dati pa ba ganyan ang ugali mo?
Oo, ito ang nagustuhan niya sa 'kin.
Madiskarte ako at malinaw ang intensiyon.
Gaano katagal ako maghihintay?
-Tapos ka na ba? -Gutom ka ba?
Ipiprito ko lang 'yong meatballs at pakukuluan sa sabaw.
Sige lang. Maghihintay ako ga'no man katagal.
Wag kang magmadali.
Oo nga pala,
ang bango.
Parang mani at mabango ang aroma.
-Nagka-caramelize na yata. -Hindi ko luto 'yan.
Naamoy ko rin kanina.
Binili ko 'to para sa 'yo.
Popcorn!
Sabi mo, gusto mong kumain nito, pero sorry.
Malamig na.
Okay lang. Gutom na 'ko.
Huwag mong kainin 'yan.
Di ka puwedeng kumain nito.
Ano'ng ginagawa mo?
Makaasta ka, 'kala mo may lason.
Hindi healthy 'yong may trans fats.
Ito ang masarap.
Malademonyong tamis-alat na flavor sa ugat-ugat ko.
Tanda mo no'ng nanood tayo ng Toy Story?
Oo. Tanda ko 'yong mga linya.
-"Infinity and beyond!" -"Infinity and beyond!"
-Tanda mo? -Oo naman.
Tirahan mo 'ko.
Kuha ka.
Magaling.
Oo, ikaw rin. Ay.
-Okay ka lang? -Oo.
Mukha kang mahihimatay.
Nagsinungaling ka tungkol sa stamina mo?
Dahil kakaiba 'yong lebel ng stamina ng lahat.
Hala.
Ano'ng nangyari sa mukha mo?
Pinagkakagat siya ng mga bubuyog.
Nagpursige siya kanina.
Di mahirap 'yong trabaho niya. Malamig pa ngayon.
Pawisan 'yong undies namin no'ng summer.
Sayang, di mo alam kung pa'no natutuyo.
Simula ho ba, gitna, o katapusan ng summer?
Babalik ho ako.
Nag-lunch ka na ba?
Magpalit ka na.
Mag-dinner tayo.
Opo, sir.
-Tara. -Ano'ng kakainin natin?
Puwede nang kumain.
-Salamat! -Salamat!
Ang ganda dito. Malinamnam din 'yong karne.
Dinala ka ni Captain Yeon sa paborito niyang lugar.
Ibig sabihin, nagustuhan ka na.
Subukan mo 'yong garlic sauce. Mas sasarap.
-Okay. -Samahan mo ng gat-kimchi.
Napakasarap.
Pass ho ako sa honey.
Masama ho ang loob ko sa bubuyog.
Mukhang magkaka-article kami na maganda. Kulang tayo sa oras kumain.
Di lang ho 'yan. Wala ring oras magbanyo.
Diyan nakukuha 'yong sakit sa trabaho.
Sakit sa pantog.
Nagkaro'n no'n si Captain Jung no'ng nakaraang buwan lang.
Uy!
Kainin mo 'to.
Kumakain na 'ko.
May iba pa bang hirap?
Sabihin n'yo lang.
Di kami nakikinig sa classical music. Alam mo?
Naging alert system namin 'yon.
Oo nga.
Naaaligaga lahat sa mga alarm.
Binago para sa mental health namin. Ngayon sa classical music na kami aligaga.
Nasa banyo ako ng bookstore no'n, at naaligaga ako
sa tunog ng cardiac arrest na naka-play.
Nakalimutan kong nakababa ang pantalon ko.
Mozart.
-Mozart? -Oo.
Kaya isa 'yong arrhythmia sa mga sakit galing sa trabaho namin.
Dahil lagi kaming stressed.
Pa'no kayo nagpapalipas ng stress?
Dating.
Sasabihin ko rin sana. Mas wish 'yan.
Single ako ngayon.
May time pa ho kayong makipag-date?
Ginagawan namin ng time.
Dahil lagi kaming magkakasama, nagkakarelasyon sa 'min.
Mga workplace romance?
-Naranasan n'yo na ho 'yon? -Pinakasalan ko ang workplace romance ko.
May naka-date siya sa academy.
Ikaw ba?
Ano?
Di ako interesado diyan.
Gusto ni Ms. Jung 'yong Marvel at DC superheroes.
Di ko pa siya nakitang bumilib sa tunay na lalaki.
Ay! May isa! Dati pa!
Lalaking nag-clear sa kalsada.
-Si Mudflat Man? -Oo, siya nga.
Tiningnan ko dapat 'yong plates.
Kung gusto mong lumambot siya, dapat kasinggaling mo 'yon.
Pinakamasarap ang karne pag mainit!
Ang init!
Alagang-alaga mo siya.
Gusto ko rin.
Salamat.
Inom ho.
Heto.
Ba't dalawa 'yong mangkok?
-Bibigyan mo siya? -Mas maraming taste testers, mas mabuti.
Patas n'yong suriin.
Ayos lang pag pinuna namin, di ba?
Kailangan 'yan para sa growth.
Masyado mong pinahahalagahan
'yong pagtikim sa pagkain, 'no?
Tinutulungan naming mag-grow ang isa't isa no'ng kami pa.
-Okay. -Huwag na.
-Salamat sa pagkain. -Salamat sa pagkain.
Masarap.
-Seok-ryu, okay ka lang ba? -Uy, Seok-ryu!
-Ano'ng problema? May sakit ka ba? -'Yong tiyan ko…
Saan at ga'no kasakit?
Ano'ng mga sintomas? Kaya mong tumayo?
Pumunta na tayo sa ospital.
Dadalhin kita.
Hyeon-jun, hawakan mo 'ko.
Sumandal ka sa 'kin.
Miss, lagi bang sumasakit ang tiyan mo?
Kailan nagsimula?
I-describe mo 'yong sintomas.
Tatlong taon na…
mula no'ng nagpaopera ako sa US.
Sandali lang ho.
Ito po 'yong medical records ni Bae Seok-ryu.
Pakibigay po sa doktor.
Anong operasyon 'yon?
Pang-stomach cancer.
Na-diagnose ako, stage 2.
Tinanggal nila 'yong 70% ng bituka ko.
Nag-chemotherapy ako.
SEKRETO NG LALAKI
SEKRETO NG BABAE
LOVE NEXT DOOR
Hindi bata si Seok-ryu para sa 'kin. Babae siya.
Kumusta na 'yong pakiramdam mo?
May puwang sa pagitan namin ni Seok-ryu.
Nasa loob si Hyeon-jun
na may parte niyang di ko alam.
Kung sisimulan mo 'to,
sa akmang landas ka para di k mawala.
Nag-propose si Hyeon-jun sa 'kin.
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Ito lang ba 'ko sa 'yo?
Kahit bilang kaibigan, ito lang ako?
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos