(รักอยู่ประตูถัดไป)
นี่
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
นี่
ที่นายพูดก่อนหน้านี้…
หมายความว่าไงน่ะ
ซอกรยู
คุณฮยอนจุน
มาทำอะไรที่นี่
ผมขึ้นเครื่องบินมาหาคุณ
ผมคิดถึงคุณนะ
ทำอะไรน่ะ
ไม่เห็นเหรอว่าผมคุยกับเธออยู่
ผมรู้จักคุณ
คุณคือชเวซึงฮโยสินะ เพื่อนสมัยเด็กของซอกรยู
คุณเองก็คงรู้จักผม
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมซงฮยอนจุน
แต่ผมไม่ยินดี
และไม่อยากจะรู้จักทักทายกับคุณด้วย
งั้นเหรอ
คุณโผล่มาที่นี่ทำไมด้วยซ้ำ
แล้วจู่ๆ มาทำไมเอาตอนนี้้
ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ
ผมไม่จำเป็นต้องตอบคุณ
ไปกันเถอะ แบซอกรยู
- นี่ - ผมมีเรื่องจะพูด
หลายเรื่องด้วย
ทำอะไรของแกวะ
- คุณพ่อ คุณแม่ - มาทำบ้าอะไร
กล้าดียังไงที่มาถึงนี่
ปล่อยสิ
ปล่อยผมนะ
มีซุก อย่าคิดจะห้ามผม
ไม่ว่ายังไง คืนนี้ผมจะกระทืบไอ้เวรนี่ให้ได้
ฉันไม่ห้ามคุณหรอก
แต่คุณกระทืบเขาที่นี่ไม่ได้
แค่นี้ซอยเราก็วุ่นวายพอแล้วนะ
ไอ้สารเลว…
ซึงฮโย เพิ่งเลิกงานเหรอจ๊ะ
อ๋อครับ
ขยันจังนะ เหนื่อยแย่เลย กลับบ้านเถอะจ้ะ
ซอกรยู แกก็เข้าบ้านได้แล้ว
เธอด้วย ฮยอนจุน
แม่ จะเชิญเขาเข้าบ้านทำไม
นี่มันเรื่องของเรา
หนูจัดการเอง
นี่เรื่องครอบครัวต่างหาก คนเราเวลามีคู่ก็ต้องรู้มารยาทด้วยสิ
พวกแกเลิกกันโดยที่เราไม่ยินยอม
เห็นเป็นเรื่องเล่นๆ หรือไง
เลิกพูดได้แล้ว ไปกับฉันทั้งคู่นั่นแหละ
เติมข้าวอีกไหม
ครับ
ทำไมแม่นิ่งนักล่ะ ไหงใจดีได้ขนาดนี้
สงสัยผีเข้าซะละมั้ง อยู่ๆ ก็ทนเห็นคนอดข้าวไม่ได้
โอ๊ย ต้องเรียกหมอผีไหมเนี่ย
แล้วพี่เขยผมล่ะ เขาหน้าไม่อายแบบนี้ทุกทีเหรอ
พี่เขยบ้าอะไร อย่าเรียกแบบนั้นนะเว้ย
ตอนนั้นพ่อนึกว่ามันแค่พยายามผูกมิตร
สองปีก่อนได้ไหมนะ
ที่มันมาพักร้อนที่บ้านเราเพราะซอกรยูติดงานน่ะ
ตอนนั้นเขาให้เงินค่าขนมผมตั้งเยอะ
หุบปากเลยย่ะ
เอาซุปอีกไหม
ครับ ขอบคุณมากนะครับ
ให้ตายสิ
รู้จักปฏิเสธเป็นไหมเนี่ย
ไอ้เวรเอ๊ย
โธ่เว้ย
พ่อจะไปไหน
ดาดฟ้า
พ่อทนนั่งในห้องเดียวกันกับไอ้ชาติหมานั่นไม่ได้
ประเคนทุกอย่างให้มันซะเลยสิ
กินให้ท้องแตกตายไปเลย
- ใช่ กินซะนะ - ขอบคุณครับ
หัวจะปวด
อ้าว ทำไมไม่เข้าไปล่ะ มาหาซอกรยูเหรอ
ช่างฉันก่อน มีแขกไม่ได้รับเชิญอยู่ในนั้น
แขกไม่ได้รับเชิญเหรอ ใครน่ะ
อดีตคู่หมั้นของแบซอกรยู
หา
ไอ้เบื๊อกนั่นไปโดนตัวไหนมา
บังอาจโผล่หน้ามาให้ซอกรยูเห็นได้ไงวะ
ฉันจะฆ่ามัน
ไม่ต้องหรอก
ทำไมล่ะ เราต้องฆ่าไอ้บ้านั่นนะ
ฉันอยากฆ่ามันมากกว่าอีก
กินอิ่มหรือยังล่ะ
ครับ อร่อยมากเลย ขอบคุณนะครับ
ดีแล้ว
ฉันปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้น ดังนั้นจะขอเอ่ยสักหน่อย
แม่ ทำไมพูดจาแบบนั้นล่ะ ถ่ายหนังย้อนยุคอยู่หรือไง
จากที่ได้ยินมา
ซอกรยูนอกใจเธอ นั่นจริงหรือเปล่า
อะไรนะ
ไม่ครับ ไม่ใช่เลย…
หรือว่าคุณนอกใจ
ถ้างั้น…
เธอนอกใจหรือเปล่า
เปล่าครับ
แต่ผมผิดเอง
ผมขอรับผิดชอบเต็มที่ ที่ยกเลิกการแต่งงานของเรา
ไอ้เวรตะไลนี่
พ่อ อย่านะ
คุณฮยอนจุน พอได้แล้ว
แม่คะ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
ฉันสังหรณ์อยู่ว่าลูกสาวฉันคงไม่ทำเรื่องพรรค์นั้น
แต่ก็ยังอยากถามให้แน่ใจ
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันก็อยากขอโทษ
แต่ในเมื่อไม่ใช่…
ไอ้ชาติหมา
มาให้ฉันฟาดซะดีๆ
- เดี๋ยวนะ ที่รัก - แม่คะ
- มีซุก - แม่ บอกแล้วไงว่าไม่ใช่ความผิดเขา
เอาของแบบนี้มาตี ถึงตายได้เลยนะ
ก็ได้ ฉันจะฆ่าไอ้คนชั่วนั่นแล้วยอมติดคุก
ไอ้สารเลวเอ๊ย
แกบังอาจมาหักอกลูกสาวฉันงั้นเหรอ
กล้าดียังไงยะ
- บอกแล้วว่าผมยอมติดคุกกับคุณไม่ได้ - แม่ พอซะทีน่า
คุณฮยอนจุน ไปกันเถอะ
เคยเห็นฉากนี้มาก่อนแฮะ
เดจาวูสุดๆ ยังกับหลุดจากหนังจากละคร
- เร็วสิ - เชิญตีผมจนหนำใจได้เลยครับ
นั่นแหละเหตุผลที่ผมมา
- เดี๋ยวได้ตายจริงหรอก - จัดไป
คิดว่าฉันไม่กล้าเหรอยะ
แม่คะ โธ่เอ๊ย
- แม่ หยุดนะ - อย่าแรงนักสิ
แม่เจ้า ยัยนี่แรงดีเป็นบ้า
ปล่อยนะ บอกให้ปล่อยไง
มาเร็ว
คุณแม่ครับ ผมขอโทษ
ไอ้คนเฮงซวย อย่าคิดนะว่าแกจะรอดไปได้ง่ายๆ
ไว้ผมค่อยมาใหม่นะครับคุณพ่อ
ไปแล้วไปลับไม่ต้องกลับมาเลยโว้ย
อย่าสะเออะมาให้เห็นหน้าอีกนะ
ไม่งั้นฉันเตะหัวหลุดแน่
ลูกชายฉันเข้าฟิตเนสโว้ย ไอ้งั่ง
ฉันแค้นจนร้อนระอุไปสุดขั้วหัวใจแล้วว่ะ
กินเบียร์ก็ไม่ช่วยให้เย็นลง
เอาอีกกระป๋องไหมล่ะ
ไปอาละวาดให้แหลกกันไปข้างดีกว่า เดี๋ยวฉันจ่ายค่าเสียหายเอง
เออสิ ค่าเบียร์เธอยังไม่ยอมจ่ายด้วยซ้ำ
ไหนบอกว่าอยากฆ่ามันมากกว่าอีกไง
ก็แค่พูดเฉยๆ
- ฉันจะมีสิทธิ์อะไรล่ะ - เอ๋
นายหมายความว่าไง
นายเป็นลูกเพื่อนแม่ของแบซอกรยูเชียวนะ
พวกนายเป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่เด็ก
ก็ใช่ไง
- เรามันแค่เพื่อนกัน - นี่
เพื่อนกันน่ะเลิศจะตาย
ความหมายนึงของคำว่าเพื่อนคือ คนที่ช่วยแบ่งเบาความทุกข์ให้เราได้
ไม่ดีตรงไหนล่ะ
ถ้าฉันเข้าไปยุ่มย่าม แล้วยิ่งขุดคุ้ยความทุกข์ของยัยนั่นขึ้นมาล่ะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแบซอกรยูคิดยังไง
โอ๊ย น่ารำคาญเป็นบ้า นายจะทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
แค่นึกถึงเวลาที่นายเสียเปล่าไป
ถ้าคิดจะขุด ป่านนี้ขุดทะลุได้ถึงแกนโลกแล้วมั้ง
จองโมอึม นี่เธอ…
เออสิ ฉันเห็นแคปซูลเวลาแล้ว
นี่ นายน่าจะฝังแค่จดหมายก็พอนะ
ถ้าฝังความรู้สึกเอาไว้ด้วย
แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะ
ฟังนะ
มีแต่นายคนเดียวนั่นแหละที่ทนทุกข์อยู่
เธอไม่ได้บอกยัยนั่นใช่ปะ
จะบ้าเหรอยะ
ชเวซึงฮโย นายต้องหลุดพ้น จากรักที่ไม่สมหวังด้วยตัวเอง
แม้แต่ฉันก็ช่วยนายไม่ได้
แต่ว่า…
ฉันจะเอาใจช่วยนายนะ
ไปละ
เฮ้อ น่าจะล้อให้หนักกว่านี้อีกหน่อยแฮะ
(ตอน 7: ความรักเป็นเรื่องของจังหวะเวลา)
คุณมาทำไม
มาให้โดนพ่อแม่ฉันตีจนตายหรือไง
เปล่า ผมมาเพื่อมีชีวิตอยู่
ผมมาเพราะผมอยากหายใจ อยากกิน อยากนอนได้อีกครั้ง
พอไม่มีคุณแล้ว
ผมทำเรื่องธรรมดาๆ พวกนั้นไม่ได้ ผมทนอยู่ไม่ได้
ไม่ใช่เพราะฉันหรอก
ไม่ใช่เพราะคู่เราพิเศษอะไรด้วย
กับคู่อื่นๆ ก็เหมือนกันนั่นแหละ
เราคบกันตั้งหลายปี
- ไม่แปลกที่รู้สึกแบบนั้น - อย่าพูดอย่างนั้นสิ
ถึงคุณจะเกลียดผมแค่ไหน
ก็อย่าพูดเหมือนเราไม่มีความหมายอะไร
ซอกรยู
ผมมาเพื่อขอคืนดีกับคุณ
ผมยังรักคุณอยู่นะ
คุณฮยอนจุน เรื่องของเรามันจบลงแล้ว
ที่คุณรู้สึกมันไม่ใช่ความรักอีกแล้ว
มันก็แค่ความเคยชิน
เป็นนิสัยแย่ๆ ที่คุณยังแก้ไม่หาย
อย่ากลับมาที่นี่อีกนะ ฉันขอร้อง
ฉันจะนอนด้วย ขอชุดเปลี่ยนหน่อย
ไงนะ
อุ๊ยตาย
- แกหนีออกจากบ้านเหรอ - งั้นมั้ง
คงน่าสนใจแหงๆ ที่เห็นซงฮยอนจุนอยู่ในบ้านแก
รู้ได้ไงน่ะ
ฉันเจอชเวซึงฮโยมา
- งั้นเหรอ ที่ไหน - หน้าบ้านแกไง
มันเอาแต่เดินพล่านไปมา
ยังกับหมาหาที่ฉี่
จองโมอึม มานี่หน่อยสิจ๊ะ
โอ๊ย เรียกทำไมตอนนี้ เดี๋ยวไปค่ะ
จ้า แม่ปวดข้อมือเพราะเส้นประสาทอะไรนี่น่ะ
- แม่เปิดกระปุกแยมไม่ไหว - โธ่เอ๊ย
รอเดี๋ยวค่ะ แป๊บนึงนะ ฉันไปช่วยแม่ก่อน
- เดี๋ยวมา - ตามสบาย
แม่ บอกแล้วไงว่ากินของหวานตอนดึกๆ เดี๋ยวน้ำตาลในเลือดก็พุ่งหรอก
หลับยัง
ยัง
เออ
ง่วงอยู่ปะ
ไม่ง่วง จะพูดอะไรก็พูดมา
รู้สึกยังไงที่ได้เจอซงฮยอนจุนอีกน่ะ
กว่าจะถามได้นะยะ
ก็แบบว่า
ฉันเพิ่งนึกถึงเรื่องที่เราคุยกันคราวก่อนได้
ไว้ฉันกลับมาแล้วค่อยเริ่มกินนะ รอกันด้วย
ห้ามกินก่อนเด็ดขาด
นี่
แกยังรักเขาอยู่เหรอ
- แฟนเก่าแกน่ะ - จะว่าถูกก็ถูก จะว่าผิดก็ผิด
พูดอะไรของแกเนี่ย
ฉันรักช่วงเวลาที่เราเคยมีด้วยกัน
ทุกอย่างที่เขาเคยมอบให้ฉัน
ฉันยังรักเรื่องพวกนั้นอยู่
แต่กับความสัมพันธ์บางคู่
ฉันรู้ว่าให้มันจบๆ ไปจะดีกว่า
ฉันเลยพยายามลืมเขาให้ได้อยู่
และเขาเองก็ต้องลืมฉันให้ได้
แกเปลี่ยนใจบ้างไหมตั้งแต่ตอนนั้น
ไม่ ฉันสงบได้ยิ่งกว่าที่คิดซะอีก
แม้แต่ตอนที่ขึ้นเครื่องกลับเกาหลี
แค่คิดว่าจะได้เจอเขาอีก
ก็รู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิด
โอเค
งั้นคงไม่ต้องให้ถึงมือฉันใช่ปะ
เอ๊ะ
คือว่า
ถ้าแกต้องการ ฉันก็พร้อมอัดหมอนั่นให้แกนะ
ฉันคงต่อแถวรออยู่หลังแกเลย
ขอแค่ไม่พลั้งมือฆ่าก็คงไม่เป็นไร
นี่ แค่ยุยงส่งเสริมให้ทำร้ายร่างกาย ก็ผิดกฎหมายแล้วไม่ใช่เหรอ
แหม ก็ฮีโร่ตัวจริงน่ะนะ
ต้องยอมละทิ้งหน้าที่เพื่อเห็นแก่มิตรภาพได้
ช่างเหอะน่า แกสนใจแต่การรับใช้ประชาชนไปก็พอ
รับคำบัญชาเจ้าค่ะ
เอาละ เพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัย ของประชาชนในวันพรุ่งนี้
ฉันนอนละนะ
ฝันดีจ้า
ไม่ต้องไปกอบกู้ความสงบสุขของโลกในฝันล่ะ พักผ่อนซะนะ
ได้ จะพยายามจ้ะ
เฮ้อ
แต่ฉันก็โล่งอกนะ
แกดูจะเพลาๆ ความรู้สึกลงได้บ้างแล้ว
ที่แกมีให้แฟนเก่าน่ะ
(แบซอกรยู)
(ชเวซึง)
ที่รัก
ที่รักจ๋า ได้เวลากินข้าวเช้าแล้ว
อยากตายแต่เช้าเลยหรือไง
คิดว่าฉันจะไปทำมื้อเช้าให้งั้นเหรอ
เปล่าจ้ะ มากินเถอะ
ทำต๊อกบกกีเป็นมื้อเช้าทำไมเนี่ย
อาหารเผ็ดๆ แก้เครียดได้ดีนะ
บุญแค่ไหนที่เป็นเมียเจ้าของร้านต๊อกบกกี
เนอะ ยอมปวดท้องยังดีกว่าปวดใจ
ว่าแต่ซอกรยูกลับมาบ้านหรือเปล่า
ผมว่าลูกอยู่ในห้องนะ
พูดก็พูดเถอะ
คุณว่าลูกพาเขาออกไปแบบนั้น ก็เพื่อปกป้องเขาหรือเปล่า
คุณพูดอะไรน่ะ
เขาจะโดนน็อคอยู่แล้ว
ลูกเลยพาเขาลงจากสังเวียน ก่อนคุณอัดเขาสลบคามือน่ะสิ
ยังไงก็เถอะ…
ลีลาคุณยังกับไมค์ ไทสันหรือแมนนี่ ปาเกียวแน่ะ
ซัดหมอนั่นซะยับ
คุณเยี่ยมมากนะ
ผมรู้สึกดีขึ้นเยอะพอเห็นคุณฟาดไอ้เบื๊อกนั่นแบบนั้น
แต่ฉันอาจจะไม่ควรตีเขาก็ได้
- หือ - คิดดูสิ
คุณว่าเขามาถึงนี่เพื่อโดนตีเหรอ
- เขาต้องยังมีใจให้ลูกแน่ๆ - คุณจะพูดอะไร
ฉันรู้ว่าสายเกินไป แต่ถ้าพวกเขาต้องการ
ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะถ้าจะกลับมาคืนดีกัน
ชีวิตซอกรยูจะได้กลับสู่ภาวะปกติ ถ้าลูกกลับไปอเมริกากับเขา
นั่นมันสมเหตุสมผลตรงไหนกัน
ก็ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ความรู้สึกคนเรามันไม่ได้มีเหตุผล หรือคงเดิมเสมอไปสักหน่อย
ไม่
นี่คุณจะ… ไม่มีทางเด็ดขาด
ไอ้เวรนั่นทำให้ซอกรยูเสียใจ ผมเกลียดมัน และผมไม่อยากให้ลูกไปอเมริกา
คือฉัน… ฉันก็ไม่อยากเหมือนกัน…
เดี๋ยวตักซุปลูกชิ้นปลาให้
จะได้ซดให้ชุ่มคอ
(ผู้ประกอบอาหารเกาหลี ทักษะวิชาชีพ)
(บาร์บีคิวเนื้อชุบไข่ทอด)
ชเวซึงไม่ได้ลองชิมด้วยซ้ำ
ซอกรยู แบซอกรยู
- แม่ก็ เคาะประตูด้วยสิ - แกจะไปไหน
หนูมีธุระ
จะแต่งตัวแบบนั้นออกไปข้างนอกเหรอ
ค่ะ ทำไมล่ะ
เปลี่ยนชุดซะ ใส่ชุดสวยๆ
เปลี่ยนเพื่อ ไม่เอาหรอก
อย่าทำฉันขายหน้าเพื่อนบ้านเรานะ
แกใส่แต่เสื้อยืดเก่าๆ กับรองเท้าแตะไปไหนมาไหน
เห็นแต่ไกลก็รู้ว่าเป็นคนตกงาน
- ก็ใช่ไง - นังลูกตัวดีนี่
จะให้แต่งองค์ทรงเครื่องขนาดไหนกัน
เดรสนี่สวยดีนะ
ใครมันจะแต่งตัวแบบนั้นไปเดินแถวบ้าน
แกไงล่ะ ดูซิใต้ตาคล้ำซะขนาดนี้ แล้วทำไมปากซีดนัก
- ล้างหน้าล้างตาบ้างหรือเปล่า - ถามจริง
มองฉันนะ
หน้าแกซีดยังกับศพ
เริ่มแก่แล้วเหรอเนี่ย
แต่งหน้าซะนะ
แม่เป็นอะไรเนี่ย
ปัดแก้มสักนิดนึง
ทาปากแดงๆ สักหน่อย
แม่โดนผีเข้ากะทันหันหรือไงเนี่ย
ใครเขาแต่งตัวแบบนี้ไปเรียนกันล่ะ
วันนี้คุณสวยจัง
(เดี๋ยวผมไปครับ ผมมีเรื่องอยากพูด)
ต้องเอาหินเคาะกันถึงจะเกิดประกายไฟ
แม่มีเจตนาแอบแฝงจริงๆ ด้วยแฮะ
อะไรนะ
เปล่าค่ะ
คุณมาทำไมน่ะ
ฉันบอกเด็ดขาดแล้วไงว่าอย่ากลับมาอีก
ผมก็บอกแล้วไงว่าผมกลับมาหาคุณ
เจอกันอีกแล้วนะ
มาสิ ซ้อนเลย
- หา - จะไปเรียนไม่ใช่เหรอ
เดี๋ยวสายนะ
จริงสิ
แบซอกรยู
จับแน่นๆ นะ
ทำไมขี่จักรยานมาล่ะ
โลกเรากำลังป่วย
นี่เป็นวิธีที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม สำหรับสถาปนิกที่กังวล
เรื่องภาวะโลกร้อนกับการปล่อยคาร์บอน
แล้วน้ำหนักที่เพิ่มมาก็ช่วยให้ได้ออกกำลังกายด้วย
นายบอกให้ฉันซ้อนเองนะ
ใส่ชุดนั้นมาทำไมน่ะ ไม่เห็นเข้ากับเธอเลย
- แล้วแก้มไปโดนอะไรมา - นี่
ฉันปัดแก้มต่างหากย่ะ
สีพีชฟัซ สีฮิตประจำปีนี้เลยด้วย
ไม่รู้เรื่องรู้ราวซะเลย
ให้ตาย เธอคงหวังว่าจะได้เจอเขาสินะ
ในเมื่อแต่งตัวจัดเต็มซะขนาดนี้
ไม่จริงสักหน่อย
ฝีมือแม่ฉันต่างหาก
ฉันจะเลิกกินเครื่องเคียงของคุณน้าแล้ว
เมื่อกี้ว่าไงนะ ไม่ได้ยิน
ฉันบอกว่าเธอน่าเกลียดชะมัด
ไม่ได้ยินอีกแล้ว พูดอีกทีได้ปะ
เธอน่าเกลียด…
เฮ้ย มันอันตรายนะเว้ย เดี๋ยวล้มหรอก
งั้นก็เลิกพูดเหลวไหลซะทีสิวะ
โอ๊ย ยัยบ้านี่
- เมื่อคืน… - เมื่อคืนนี้…
- พูดต่อเลย - ไม่ เธอก่อน
ไม่ นายแหละ
เมื่อคืนเขาพูดอะไร
เอ๊ะ
เขาคงไม่ถ่อจากอเมริกา มาถึงที่นี่แค่เพราะเบื่อหรอก
เขาต้องมีเหตุผลให้มาแน่ๆ
อย่าบอกนะว่า…
- เขาอยากขอคืนดีเหรอ - หา
ก็เอ่อ…
คือว่า…
ฉันเดาถูกสินะ
อะไร พอได้ยินแล้วหวั่นไหวเลยไหมล่ะ
ฉันไม่ว่าเธอหรอก
คงดีแน่ที่ได้เห็นเขาหลังจากไม่เจอกันมานาน
นี่ พูดจาแบบอื่นบ้างมันจะตายไหม
ก็จริงนี่ พวกเธอไม่ได้แค่คบกันเฉยๆ
แต่หมั้นกันแล้วด้วย
ชเวซึงฮโย
ถึงงั้นก็เหอะ
เธอหวั่นไหวเพราะเรื่องแค่นั้นได้ไง
ไม่เคารพตัวเองบ้างเลยเหรอ
จอดรถนะ
บอกให้จอดไง
โธ่เว้ย
บอกให้จอดเองนะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
นี่
มีอะไรคะ ฉันทำอะไรผิดเหรอ
เปล่าค่ะ
วันนี้คุณดูกระตือรือร้นดีนะคะ
- สู้ๆ ค่ะ - สู้ๆ
- อ้าว ซึงฮโย กาแฟไหม - ให้ฉันชงให้รุ่นพี่ไหมคะ
บ่ายนี้เรามีประชุมเรื่องโปรเจกต์มีซม
เราจะทบทวนแปลนร้านกาแฟแจซอนดงกันด้วย
และต้องเริ่มเตรียมการ เรื่องร้านแฟล็กชิปสโตร์ของเกรป
ไปเตรียมตัวซะ
นายุน รอยขาวๆ บนหลังหมอนั่น มันหน้าผีหรืออะไรน่ะ
แป้งรองพื้นค่ะ
เบอร์ 21
ไม่สิ เบอร์ 19
เครื่องสำอางเหรอ ซึงฮโยคงมียามเช้าที่เร่าร้อนมาสินะ
ถ้าจะรุนแรงขนาดทิ้งรอยกอดไว้บนหลังได้
เค้าหน้าแบบนั้นคุ้นๆ แฮะ
ใครเหรอ ไม่จริงน่า แทฮีงั้นเหรอ
พูดถึงฉันทำไมเหรอคะ
ใช่ เอ๊ย ไม่ใช่น่ะ
- เอ๊ะ - ไม่ใช่หรอกค่ะ
ไม่ใช่เหรอ งั้นใครกัน
เห็นชัดซะขนาดนี้
- โธ่เอ๊ย - เดี๋ยวสิ ใครล่ะ
- มีอะไรเหรอ - หา ก็…
ไม่ใช่เธอน่ะ
- ฉันเหรอ - เปล่า
นี่ แล้วใครล่ะ
อะไรของเขา
(เฟรสโก เกาหลี อุณหภูมิแห่งเวลา - กาน้ำทรงไหดอง)
ทำอะไรน่ะ
จะฉีดโบท็อกซ์ให้ นายจะได้เลิกขมวดคิ้ว
ผมคงตั้งใจอ่านเกินไปน่ะ
แน่ใจนะว่าแค่นั้น
ไม่ได้ขมวดคิ้วเพราะเรื่องอื่นแน่นะ
เลิกถามซอกแซกซะที
รู้ทันจนได้
แต่เราตกลงกันว่าจะทำหม้อกาแฟไม่ใช่เหรอ
ในนี้เขียนว่า "กาน้ำ"
ใช่ ฉันเปลี่ยนเอง ฉันคุยกับคนคุมงานแล้วด้วย
พี่ไม่ได้บอกผมด้วยซ้ำ แต่เปลี่ยนทำไมล่ะ
อะไรที่มันร้อนแรงเร็วเกินไปก็ไร้ความโรแมนติก
ต่างจากการเร่งไฟแล้วค่อยๆ รอให้น้ำเดือด
ฉันว่าการค่อยเป็นค่อยไปคือสิ่งสำคัญ
เหมือนไหดองเหรอ
เหมือนความรัก
สมัยอายุยี่สิบกว่าๆ
ฉันหวังมากเกินไป ให้อะไรๆ มันร้อนแรงอย่างรวดเร็ว
แต่ตอนนี้ ฉันอยากจดจ่อ กับสิ่งที่อบอุ่นและละเอียดอ่อน
ดำเนินไปช้าๆ และใช้เวลานานๆ
พี่เปลี่ยนไปมากนะ
เพราะนายนั่นแหละ
ไม่สิ ต้องขอบคุณนายต่างหาก
เลิกกลัวได้แล้วน่า ฉันไม่ขอให้นายรับผิดชอบหรอก
รอดูกันไปดีกว่า
ฉันจะทำตามหัวใจของฉัน นายก็ทำตามหัวใจของนาย
แล้วซอกรยูก็จะทำตามหัวใจของเธอ
อยู่ๆ พูดถึงยัยนั่นทำไมเนี่ย
นายนี่ของขึ้นง่ายจังแฮะ
แฟนเก่าคนขรึมมาดเท่ของฉันหายไปไหนแล้วนะ
แค่ได้ยินชื่อแบซอกรยู นายก็ว้าวุ่นเป็นเด็กวัยรุ่นซะงั้น
ไม่ใช่อย่างนั้น
- ก็พี่ออกนอกเรื่องอยู่เรื่อย เลย… - นายร้อนตัวเกินไป
แต่ก็น่ารักดีนะ
ยอนดูจ๊ะ
พ่อคะ
พ่อลางานครึ่งวันอีกแล้วเหรอ
จ้ะ เมื่อเช้าลูกมีไข้อ่อนๆ รีบกลับบ้านไปพักดีกว่า
เหลือเชื่อเลย
บริษัทของพ่อจะคิดยังไงกับหนู ถ้าพ่อยังทำตัวแบบนี้ไม่เลิก
อะไรนะ
เขาจะคิดว่าหนูเป็นเด็กขี้โรค
ที่เอาแต่ร้องงอแงหาพ่อน่ะสิ
ยอนดูจ๊ะ การลาหยุด เป็นสิทธิ์พื้นฐานของพนักงานจ้ะ
ลืมแล้วเหรอว่าพ่อเป็นนักข่าวสังคม
ถ้าพวกเขาไม่แฟร์กับพ่อในเรื่องนี้
จะเป็นใครพ่อก็ไม่สนหรอก พ่อจะเผชิญหน้ากับพวกเขา
พ่อคะ
อย่าตกงานจนกว่าหนูจะเข้ามหาลัยก็พอนะ
ได้จ้ะ
รอด้วยสิ
ไปนะคะ
ทำไมฉันต้องเล่นเกมแพ้ แล้วจ่ายค่ามื้อเที่ยงตลอดเลยนะ
เดี๋ยวสิ พวกนั้นแอบเตี๊ยมกันไว้หรือเปล่าเนี่ย
นั่นของพ่อนะ
เมาหรือเปล่านั่น
รอเดี๋ยวนะคะ
คุณคะ
หัวใจหยุดเต้น
- ใครโทรแจ้ง 119 ทีค่ะ - ผมโทรให้
ฮัลโหล ผมอยู่ที่สี่แยกใกล้โรงเรียนอนุบาลฮเยรึง
มีรถพุ่งชนเสาไฟครับ
มีค้อนไหมคะ
ครับ แต่ผมคิดว่าคนขับหมดสติ
ครับ ผมเข้าใจ
ถอยด้วยค่ะ
คุณคะ
คุณ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
สิบเอ็ด สิบสอง สิบสาม สิบสี่ สิบห้า สิบหก สิบเจ็ด สิบแปด
เป็นอะไรไหมคะ อย่าเพิ่งลุกนะ
นอนลงไปก่อนค่ะ
ฉันรู้ว่าไม่สะดวก แต่ฉันจะพลิกตัวคุณให้นอนตะแคงนะ
ดีค่ะ
ไม่เป็นไรแล้วจ้ะ
แจซุกจ๊ะ หาอะไรอยู่เหรอ
- แว่นกันแดดฉันน่ะ - เอ๊ะ
เมื่อกี้เพิ่งใส่อยู่หยกๆ
แม่คุณเอ๊ย คาดอยู่บนหัวไงยะ
โอ๊ยตาย เหลือจะเชื่อ
ถ้าไม่อยู่ใต้จมูกก็อยู่บนหัวตัวเองนี่เองแหละเนอะ
เฮ้อ แก่ปูนนี้แล้วเหรอเนี่ย ทำไมหลงๆ ลืมๆ ได้ขนาดนี้
อย่าให้เริ่มเลยย่ะ
เมื่อวานฉันต้องไปส่งพัสดุที่ไปรษณีย์
ใส่รองเท้าออกจากบ้านไปแล้ว แต่ดันลืมของซะงั้น
- ตายจริง เศร้านะนั่น - อาการหนักนะเธอ
ฉันไว้ใจตัวเองไม่ได้แล้ว
เวลาฉันพูดยังพูดผิดพูดถูกเลยเถอะ
เครื่องซักผ้าเป็นเครื่องดูดฝุ่น เครื่องดูดฝุ่นเป็นตู้เย็น
แล้วเรียกดงจินเป็นซอกรยู
นี่ๆ สารสกัดรากเทียงมั้วนี่ ขึ้นชื่อว่าเป็นยาเทวดาเชียวนะ
ว่ากันว่ามันมีสารสื่อประสาท
กระตุ้นการไหลเวียนเลือด และช่วยป้องกันสมองเสื่อม
- ถามจริง - ลองกินสิ
- ขอซองนึง - สารสกัดอีกละ
อย่าพึ่งพาของพวกนี้นัก ฉีกให้ฉันด้วย
- ฉีกให้เหรอ ก็ได้ - จ้ะ
ถ้ากังวลเรื่องโรคสมองเสื่อม ก็จดนั่นจดนี่ให้เป็นนิสัย
- จดเหรอ - อ่านหนังสือให้เยอะๆ
เอ้า นี่จ้ะ
หล่อนนั่นแหละยังไม่เลิกนิสัยแบบนั้นซะที
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
ไม่อวดเก่งสักวันไม่ได้เลยหรือไง นิสัยแย่ๆ แบบนั้นน่ะ
- นี่เธอ - เป็นอะไรล่ะเนี่ย
เธอสองคนน่ะสนิทกันที่สุด แต่ชอบจิกกัดกันแรงๆ อยู่เรื่อย
นั่นสิ มีซุก
เธอหงุดหงิดเพราะคู่หมั้นของซอกรยูมาที่นี่
อย่าฉุนเฉียวแล้วมาพาลกับเราสิ…
ไปได้ข่าวมาจากไหน
ดงจินน่ะ เมื่อเช้าฉันไปฟิตเนสมา
ฉันจะฆ่าไอ้เด็กเปรตนั่น
- นี่ - เก็บความลับอะไรในเมืองนี้ไม่ได้เลย
ฉันได้ยินว่าเขาถึงกับอ้อนวอน ให้ลูกสาวเธอยอมคืนดี
ก็สมควรแล้วนี่
- แกสวยซะขนาดนั้น - จริงจ้ะ
ลูกเธอหน้าเหมือนเธอสมัยสาวๆ เปี๊ยบเลย
ลูกก็สวยได้ฉันไปจริงแหละ
ถูก มีซุกน่ะป๊อปสุดๆ สมัยม.ปลาย
- จริงด้วย - เธอก็จำได้เนอะ
ไม่รู้สิ ฉันจำไม่ได้
อะไรล่ะ
ใช่จ้า สมัยนั้นเธอป๊อปจริงอะไรจริง
- เนอะ - มีซุกน่ะสวยเริ่ด
- จ้ะ - สวยเริ่ด
ลูกสาวก็ป๊อปเหมือนแม่ ลูกไม้หล่นใต้ต้นไม่มีผิด
อย่ายอมคืนดีด้วยนะ จะอ้อนวอนแค่ไหนก็เถอะ
- ไอ้หมอนั่นมันเฮงซวยห่วยแตก - ใช่
เขาก็ไม่แย่ขนาดนั้น
แย่สิยะ เขาทำให้ซอกรยูขายหน้า ที่ยกเลิกการแต่งงาน
จริงด้วย
ถึงบดขยี้ให้แหลกคึก็ยังไม่สาสมหรอก
แม่คุณ พูดมาได้ไง "บดขยี้ให้แหลกคึ"
ลูกเขยฉันไม่ใช่สารสกัดสมุนไพรนะยะ
พวกหล่อนนี่พูดมาได้ไม่อายปาก
- ไม่กงไม่กินมันแล้ว - โธ่เอ๊ย
- ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น เธอละก็ - ตายจริง
- งั้นจะให้เราพูดว่าไงล่ะ - จริงๆ เลย
นางเข้าวัยทองน่ะสิ
- วีนฉ่ำเชียว - เราก็วัยทองยกแก๊งนั่นแหละ
- แกะยากจัง - กินน้ำทับทิมช่วยได้นะ
- แกะให้หน่อยสิ - แป๊บนะ มีซุก
นางไม่หายงอนหรอกน่า
- เลิกดื่มน้ำนั่นซะที - ช่างนางเถอะ
ซอกรยู
เดี๋ยวสิ…
คุณฮยอนจุน เป็นอะไรคะ มีอะไรเหรอ บาดเจ็บหรือเปล่า
ไม่เป็นไรใช่ไหม
หันมาจนได้
- ผมแสดงเนียนขึ้นเยอะเลยใช่ไหม - ทำบ้าอะไรน่ะ
ผมขอโทษ
ไม่งั้นคุณก็คงไม่หันกลับมาน่ะสิ
ซอกรยู
ตอนนั้นผมทำพลาดไป
ผมรู้ว่าผมมันไม่ดีพอ
ผมควรพยายามเข้าอกเข้าใจให้มากกว่านี้
เปล่าค่ะ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก
ฉันรู้ว่าคุณทำเต็มที่แล้ว
ฉันมีเรื่องทับถมมากเกินไป ฉันคิดถึงแต่ตัวเอง
คุณไม่มีทางเลื่อกอื่น…
ฉันไปละนะ
ไปหาอะไรกินกันเถอะ
ถ้าจะเป็นครั้งสุดท้ายผมก็ไม่ขัดข้องนะ แค่ครั้งเดียว
ไปกินอะไรด้วยกันสักมื้อเถอะ
อ้าวคุณ
ยอนดู
ยอนดูบอกว่ามีของอยากให้คุณน่ะ
ไปเลยจ้ะ
ย่อตัวลงหน่อยค่ะ
แบบนี้เหรอจ๊ะ
แสบไหมคะ
ไม่จ้ะ ไม่แสบสักนิด รู้สึกอุ่นมากเลย
มันไม่ควรอุ่นสิ แปลว่ามีเชื้อโรคเข้าไปแล้ว
- แป๊บนึงนะคะ - จ้ะ
นี่ค่ะ
โอ้โห ยอนดู
พี่หายดีได้ในเร็วๆ นี้เพราะยาของหนูแน่จ้ะ
ขอบคุณนะจ๊ะ
- รู้ไหมคะ - จ๊ะ
วันนี้พี่เท่ชะมัดเลย
ถึงจะยิงใยออกจากมือไม่ได้
แต่พี่เท่กว่าสไปเดอร์-แมนซะอีก
จริงเหรอ
ได้ยินแค่นั้นก็มีแรงขึ้นเยอะ ขอบคุณนะจ๊ะ
ถ้าเลิกงานแล้วก็ไปกับเราสิครับ เดี๋ยวเราไปส่ง
ดีไหมจ๊ะ พี่ไปด้วยดีไหม
ไปกันเถอะ
ร้อนหรือเปล่าครับ
ยอนดูเป็นหวัด ผมเลยเปิดแอร์ไม่ได้น่ะ
อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ
แต่ดูเหมือนคุณจะร้อนนะ
นิดหน่อยน่ะ
- ผมขอถอดเสื้อนอกออกได้ไหม - เชิญเลยค่ะ ไม่ต้องถามหรอก
ผมว่าวันนี้ยอนดูหลงรักคุณเข้าเต็มเปาเลย
ในที่สุด ฉันทำสำเร็จจนได้
คืนนี้ฉันไม่แกะเจ้านี่ออกแน่
คุณเจ็บตัวบ่อยแบบนี้หรือเปล่า
ไม่บ่อยหรอกค่ะ แค่บางครั้งน่ะ
มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกรูปแบบ
คุณไม่กลัวบ้างเหรอ
แบบเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้น่ะ
ไม่มีทาง ฉันไม่กลัวอะไรพวกนั้น
เรื่องอื่นๆ ต่างหากที่ฉันกลัว
"ถ้าฉันช่วยคนไข้ไว้ไม่ได้ล่ะ"
"ถ้าฉันช้าเกินไปแล้วทำอะไรไม่ได้เลยล่ะ"
คุณกล้าหาญมากเลย ผมชื่นชมคุณนะ
คุณแค่ยกย่องฉันเพราะสิ่งที่ฉันพูดน่ะสิ
แต่จริงนะครับ
ตอนเห็นคุณ ผมก็รู้เลยว่า เราไม่ต้องมองหาฮีโร่ไกลที่ไหน
พวกเขาอยู่ใกล้ๆ เรานี่เอง
ฉันก็แค่ทำงานของฉันแหละน่า
แต่ฉันเคยเจอฮีโร่ตัวจริงมาแล้วนะ
- เหรอครับ - ใช่
- ใครเหรอ - คืองี้…
มีครั้งนึงที่เรากำลังรีบพาเด็กไปโรงพยาบาล
- ครับ - ตอนนั้นรถติดแน่นขนัด
เราขยับไปไหนไม่ได้เลย
แล้วก็มีคนคนนึงลงจากรถของเขา
แล้วเขาก็ช่วยโบกรถเพื่อเคลียร์ทางให้
ยังกับซูเปอร์ฮีโร่เลยแหละ
รู้สึกเหมือนได้เจอผู้ชายในฝันเลย
ไม่รู้นะว่าเขาเป็นใคร แต่ฉันเรียกเขาว่าหาดโคลนแมน
หาดโคลนแมนเหรอ
ค่ะ เขาสวมเสื้อยืดตลกๆ
เขียนว่า "ผมรักคุณนะ หาดโคลน"
เป็นอะไรหรือเปล่า
- ขอโทษครับ - หรือไฟแดง…
(ผมรักคุณนะ หาดโคลน)
นี่คุณ ได้เสื้อนี่มาจากไหนน่ะ
เอ่อ เรื่องก็คือ… ตอนผมไปทำข่าว
ผมเจอกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ชื่อผู้พิทักษ์หาดโคลน เขาให้เสื้อผมมา
ผู้พิทักษ์หาดโคลนเหรอ
ครับ
ตายแล้ว
งั้นคุณก็อาจจะรู้จักเขาน่ะสิ
มีใครอยู่ในกลุ่มนั้นอีกบ้าง
ไม่รู้สิ ส่วนใหญ่เป็นคุณลุงคุณป้าน่ะ
ไม่ใช่พวกนั้น ฉันหมายถึงพวกหนุ่มๆ
ฉันไม่เห็นหน้าเขา แต่เขาดูวัยประมาณเรา
ฉันว่าเขาสูงพอๆ กับ…
คุณเลย…
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
รอเดี๋ยว…
อะไร ตามฉันมาทำไม
คือผมมีของจะให้คุณน่ะ
แป๊บนึงนะครับ
คือว่า…
ถามจริง
ทำไมพกยาใส่กระเป๋ามาซะเยอะแยะขนาดนี้
เอามาให้คุณน่ะ
ที่ร้านขายยาบอกว่า
คุณต้องใช้ยาต่างชนิดกันก่อนแผลหายแต่ละขั้น
หลอดนี้ป้องกันการติดเชื้อ
หลอดนี้ไม่ให้เกิดสะเก็ดแผล
ส่วนหลอดนี้ป้องกันแผลเป็น
อย่าเจ็บตัวอีกนะครับ
ผมต้องเอารถเข้าบ้าน
หาดโคลนแมนคือคุณนักข่าว
อะไรเนี่ย
ทำไมใจเต้นโครมครามงี้ล่ะ
เลิกเป็นหัวใจกลายเป็นกลองงี้
(ตรงกัน)
นั่นไงล่ะ
เค้าโครงหน้าซีดๆ ที่บี้แนบอยู่บนนั้น
ต้องเป็นหน้าแบซอกรยูแน่ๆ
ว่าแล้วเชียวว่าต้องเป็นอย่างนี้
ถึงได้ระแวงเธอมาตั้งแต่ต้นเลยนี่ไง โธ่เอ๊ย
- ทำอะไรน่ะ - คุณครับ
คุณไม่ใช่เสือชีตาห์นะ
แล้วก็ไม่ใช่เสือพูม่าหรือจากัวร์ด้วย
พูดอะไรของคุณน่ะ
คุณควรวิ่งด้วยความเร็วที่เหมาะสมกับมนุษย์
ฉันไม่ได้สมัครใช้เทรนเนอร์ส่วนตัวนะ
ฉันกำลังออกกำลังกายของฉันอยู่ ช่วยไปให้พ้นได้ไหม
คุณทำให้ฉันอึดอัดอยู่นะ
วิ่งแบบนี้เดี๋ยวทำอุปกรณ์กับตัวเองพังกันพอดี
ไม่ต้องห่วงน่า เลิกยุ่งกับฉันซะที
ช่วยไม่ได้
ผมไม่อนุญาตหรอก
คุณทำบ้าอะไรเนี่ย
นี่สิถึงจะเหมาะกับคุณ
ด้วยความเร็วเท่านี้ คุณวิ่งตรงไปถึงทุ่งเซเรนเกติได้เลย
- คุณเป็นบ้าอะไรน่ะ - ตามองทางด้วย
โอเค ไปเลย
ดูสิ ม้าลาย
ฉันดูละครอยู่นะ
มายืนบังทีวีทำไมยะ
วันนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม
คุณฮยอนจุนมาที่นี่ แล้วจู่ๆ แม่ก็บังคับให้หนูแต่งเนื้อแต่งตัว
โอ๊ย อุตส่าห์ทาโลชั่น ทำไมเท้ายังแตกอยู่ล่ะ
ดูสิ แม่เปลี่ยนเรื่องอีกละ
เห็นอยู่ทนโท่ว่าแม่พยายามทำอะไรอยู่
อย่าทำแบบนี้อีกนะ มันไม่เปลี่ยนอะไรทั้งนั้น
ไม่ไหวละ พรุ่งนี้ไปโรงอาบน้ำกันเถอะ
- ไม่ หนูไม่ไป - ทำไมล่ะ ดีจะตาย
เราจะได้แช่น้ำร้อนแล้วขัดขี้ไคลกันไง
จริงสิ แกไม่ได้ขัดขี้ไคลมากี่ปีแล้วล่ะ
- ฉันละแขยง ไม่ต้องมาใกล้เลย - บอดี้สครับก็ใช้ได้แหละน่า
ขัดตัวจนเนื้อถลอกมันดียังไงนักหนา
แล้วหนูก็เกลียดการแช่น้ำกับคนอื่นยิ่งกว่าอะไร
- ทำไมล่ะ - น่าอึดอัดจะตาย
จะลงไปนั่งโป๊กับคนแปลกหน้าเพื่อ
ใครจะสน ก็ผู้หญิงด้วยกันทั้้งนั้น
แถมแกก็ลูกฉัน
ไม่ดีหรือไงให้ไปกับแม่แกน่ะ
ตอนหนูเด็กกว่านี้ก็คงดีอยู่หรอก
แต่ตอนนี้เราต่างเป็นตัวของตัวเอง ที่แยกจากกันอย่างสิ้นเชิงแล้ว
แม่ยังเชื่อเรื่องล้าหลังแบบนั้นอยู่อีกเหรอ
ก็แหงสิ ไอ้ฉันมันคนหัวเก่าเต่าล้านปี
แกมันคนรุ่นใหมเข้าใจโลก ดีใจกับแกด้วยย่ะ
ช่างเข้าใจโลกซะไม่มี
คงดีเป็นบ้าเนอะ
โธ่เอ๊ย
- ดึกดื่นป่านนี้ออกมาเดินทำไม - หมาที่ไหนมาเห่าแถวนี้น้อ
ไม่ดูข่าวเลยหรือไง โลกนี้มันน่ากลัวออกนะ
บ้านไหนเปิดข่าวท้องถิ่นอยู่เนี่ย
เสียงดังหนวกหูทั้งซอย เฮ้อ
ไปเลย ตามใจ อยากทำอะไรก็เชิญ
ไอ้บ้าเอ๊ย ตกอกตกใจหมด
- เบาๆ สิ แถวนี้บ้านคนทั้งนั้นนะ - แล้วมันใช่เรื่องไหมล่ะ
มาเดินตามให้เสียขวัญแบบนั้นทำไมวะ
อยู่ๆ ออกวิ่งไปแบบนั้นทำไมล่ะ
ก็ฉันนึกว่ามีใครไล่ตามอยู่น่ะสิ
เรียกชื่อเอาก็ได้
เธอก็น่าจะหันมาดูบ้างสิ มัวแต่มองไปข้างหน้าหาอะไรอยู่ได้
นายก็เรียกชื่อให้รู้กันได้ไหมล่ะ
เธอสิน่าจะดูให้ดีก่อนจะหลับหูหลับตาวิ่งมา
ให้ตายสิ
นี่แหละปัญหาของเรา
เราเอาแต่ต่อปากต่อคำกัน หาข้ออ้าง แล้วโทษกันไปมา
เราไม่พูดสิ่งที่เราอยากพูด
เลยเถียงวนกันอยู่แบบนี้จนสุดท้ายก็ทะเลาะกัน
เหมือนคราวก่อน
สิ่งที่ฉันอยากพูด…
ไม่ใช่เรื่องนั้น
ฉันอยากตอบเธอ
วันนั้น
เธอถามว่าฉันหมายความว่ายังไง
เลิกกวนประสาทฉันซะทีน่า
ทั้งตอนนั้นกับตอนนี้ เธอทำแบบนี้อยู่เรื่อย…
จนฉันรู้สึกเหมือน…
ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วก็เพราะเธอ
- ที่ฉันตั้งใจจะพูดก็คือ… - อย่าเพิ่ง
ฟังนะ
ตอนนี้…
ในหัวฉันมีข้อความเออร์เรอร์เด้งขึ้นมารัวๆ
เครื่องมันโอเวอร์โหลดจนหยุดทำงาน ฉันเลยประมวลผลอะไรใหม่ๆ ไม่ได้
เอาไว้ทีหลังนะ
ไว้บอกฉันทีหลัง
- ทีหลังเมื่อไหร่ล่ะ - ทีหลังก็แล้วกัน
ตอนนี้สถานการณ์มันค่อนข้างซับซ้อนสำหรับฉัน
เพราะซงฮยอนจุนเหรอ
เปล่า ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น
แต่มีเรื่องอื่นๆ อีกหลายเรื่องน่ะ
งั้นก็ได้
ฉันจะเก็บคำตอบเอาไว้ก่อน
ฉันจะเลื่อนไปจนกว่า ข้อความเออร์เรอร์ของเธอจะหายไปแล้ว
ฉันจะรอจนกว่า สถานการณ์จะเลิกซับซ้อนสำหรับเธอ
- ชเวซึงฮโย ฉัน… - ไว้ทีหลัง
เธอเองก็ค่อยพูดทีหลัง
แต่ขอฉันถามอะไรอย่างนะ
เธอจะยังไปเจอไอ้เวรนั่นอยู่หรือเปล่า
ไม่ ฉันจะไม่เจอเขาอีก
พูดจริงนะ
งั้นก็ได้
ฉันว่าเราเดินๆ วิ่งๆ กันพอแล้ว
กลับบ้านกันเถอะ
ตกลง
ไปเถอะน่า
คราวนี้ฉันตามหลังเธออยู่แน่ๆ
ไม่ต้องหันกลับมาดูหรอก
ไม่ต้องกลัวนะ
(วันเกิดฉัน วันนี้)
- จะไปไหนคะ - มีเคสฉุกเฉิน
รถชนกัน 17 คันเมื่อเช้านี้
เหรอคะ
งั้นคุณจะกลับบ้านตอน…
ซึงฮโยจ๊ะ
คงออกไปแต่เช้าสินะ
อีกไม่นานครับ ผมเกือบถึงแล้ว
มีอะไรเหรอ
โทรหาผมแต่เช้าทำไมน่ะ…
ฉันอยากให้นายได้เห็นเป็นคนแรก นี่คือตัวอย่างแรกของเรา
พี่เรียกผมมาเพราะมีเรื่องใหญ่ นี่น่ะเหรอ
นี่ก็เรื่องใหญ่นะ มันออกมาสวยจะตาย
ก็ดูดีจริง
รูปทรงกลมกลึงแบบไหดอง
พวยกาเหมือนชายคาโบราณ
นายอยากเก็บเส้นโค้งที่นุ่มนวล ของสไตล์เกาหลีเอาไว้
ดูดีใช่ไหมล่ะ เหมือนที่นายร่างไว้เลยไหม
ก็บอกแล้วไงว่ามันดูดี
เดี๋ยวนี้โหยหาคำชมนักหรือไง
เปล่านะ
ฉันแค่โหยหาคำชมจากนายคนเดียว ถึงขั้นหิวกระหายเลยด้วย
เราคุยแต่เรื่องงานกันดีกว่านะ
ปกติพี่มีโถแตกๆ แบบนั้นเยอะเหรอ
ก็ใช่สิ
ไม่ใช่เพราะไร้ฝีมือแน่นะ
ฟังนะยะ พ่อสถาปนิกใหญ่
งานก่อสร้างเป็นไปตามแผนทุกครั้ง แค่เพราะนายเป็นคนออกแบบหรือเปล่าล่ะ
ตอบได้ฉลาดสำหรับคำถามโง่ๆ
ไม่ว่าฉันจะตั้งใจขึ้นรูปดินเหนียวแค่ไหน
ก็ไม่มีใครรู้ว่ามันจะออกจากไฟมาในสภาพไหน
มันจะเป็นภาชนะที่เป็นรูปเป็นร่างสมบูรณ์แบบ
หรือจะร้าวจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เราก็ไม่รู้จนกว่ามันจะเข้าเตาเผา
ฟังดูเป็นคำคมเด็ดๆ เลยเนอะ
นอกจากจะสวยและทำไหดองเก่งแล้ว ฉันยังคารมคมคายซะด้วย
พี่ชมตัวเองเก่งจนไม่ต้องให้ผมช่วยหรอก
บอกแล้วไงว่าฉันยังหิวคำชมอยู่
ไปหาอะไรอร่อยๆ กินในโซลกันเถอะ
ฉันจะไปเปลี่ยนชุด
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับท่านทูต
ท่านผู้ช่วยรมต.อยู่ไหมคะ เรามีนัดกินมื้อเที่ยงกัน
ขอโทษด้วยครับ แต่วันนี้ท่านรัฐมนตรี เรียกตัวเขาน่ะ เขาเลยออกไปแล้ว
ตายจริง เขาฝากให้ผมบอกคุณนะ
คงใช้เวลานานทีเดียวครับ เขาเลยขอเลื่อนนัดมื้อเที่ยงไปคราวหน้า
เหรอคะ ตกลงค่ะ
ขอให้โชคดีนะครับ
- เช่นกันค่ะ - ขอบคุณครับ
คืนนี้พวกเธอจะทำอะไรกันบ้างน่ะ
(ก๊วนลาเวนเดอร์)
อย่าเจ็บตัวอีกนะครับ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทำไมหัวใจเต้นรัวนักล่ะ ล้อกันเล่นหรือไง
แถมยังเต้นเร็วขึ้นอีก
คราวนี้เต้นผิดจังหวะด้วย
งึมงำอะไรคนเดียวอยู่ได้
- นึกว่าคุยกับใครอยู่ซะอีก - เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
หัวหน้าจอง ทำไมหน้าแดงนักล่ะครับ
- แดงเหรอ - ครับ
- มีไข้หรือเปล่า - เปล่านะ
แน่ใจนะว่าแผลไม่ติดเชื้อ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่หรอก
ฉันทายาเยอะเกินไปน่ะ
เอาละ ไปกันเถอะ
ไปเร็ว
(สภาวะงานภาคสนามสำหรับหน่วยกู้ภัย)
(แพทย์ฉุกเฉินถูกทำร้ายเพิ่มขึ้น)
อ่านอะไรอยู่น่ะ หน้าเคร่งเชียว
ผู้จัดการ รู้ไหมครับว่านักดับเพลิงกับกู้ภัย เกือบ 14 เปอร์เซ็นต์มีอาการ
เครียดหลังเรื่องสะเทือนใจ ซึมเศร้า และการนอนหลับผิดปกติ
ต้องมีอยู่แล้วสิ
อาชีพของพวกเขาเสี่ยงอันตรายสูงกว่าคนทั่วไป
มีคดีทำร้ายร่างกายหน่วยกู้ภัย ราวๆ 300 คดีในแต่ละปี
ส่วนใหญ่คนร้ายไม่ได้รับโทษ เพราะเกิดจากความเมา
ดันโฮ ทำไมจู่ๆ ก็สนใจนักดับเพลิงขึ้นมาล่ะ
ผมรู้จักหน่วยกู้ภัยอยู่คนนึงน่ะ
ผมเคยเห็นเธอถูกปฏิบัติแย่ๆ ใส่มาก่อน
แล้วก็เคยเห็นเธอเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคนอื่นด้วย
งั้นนายจะเขียนบทความใช่ไหม
เอ๊ะ
เขียนให้สุดฝีมือเลยนะ
สู้ๆ จ้ะ
เราอาจจะเป็นคนทำข่าว
แต่เราไม่มีทางเข้าใจได้อย่างแท้จริง ถ้าไม่เคยมีประสบการณ์ตรง
มันจะกลายเป็นเรื่องราวของเราจริงๆ หลังจากเราได้ผ่านพ้นมันมาด้วยตัวเอง
ไม่ยักรู้ว่าทำงานไปด้วย เป็นแม่คนไปด้วยจะยากขนาดนี้
- วันนี้ที่โรงเรียนโทรหาฉันละ - ผู้จัดการ ผมนึกหัวข้อใหม่ได้แล้ว
ขอตัวนะครับ… คือว่าผมต้องไปแล้ว
ไม่รู้นะว่าเรื่องอะไร แต่ประกายในตาหมอนั่นกลับมาแล้วแฮะ
แจ๋ว
ร้านนี้ดีมากนะ อาหารสะอาด วิวก็สวย
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ซอกรยู เราก็มากินข้าวที่นี่ บังเอิญจังที่เจอเธอ
จริงด้วยค่ะ
ดีใจที่ได้เจอนะคะ
แต่ในเมื่อเราต่างก็มีคนมาด้วย
คงอึดอัดน่าดูถ้าเราจะนั่งตรงนี้
อยากนั่งโต๊ะอื่นไหมคะ
- ค่ะ - ไม่ครับ ไม่เป็นไร เราจะนั่งตรงนั้น
- ไปนั่งกันเถอะ - ได้สิ
เป็นไงบ้าง อาหารใช้ได้ไหม
ครับ ก็อร่อยดี
ดีใจจัง ฉันตั้งใจเลือกเลยนะเนี่ย เราไม่ได้มาเดทกันตั้งนานแล้ว
ผมมีเรื่องอยากถาม
นั่นอะไรเหรอ
จับแชที่ฉันทำมาน่ะ
ฉันเข้าคอร์สเรียนทำอาหารอยู่
ถ้าเป็นเรื่องทำอาหาร คุณเก่งพอให้ตั้งโรงเรียนได้เลยนะ
ฉันจะสอบใบประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบอาหารเกาหลี
ฉันอยากทำเป็นอาชีพ
จริงเหรอ เยี่ยมไปเลย
แต่แค่คอร์สเรียนทำอาหารจะพอเหรอ
ไปเข้าโรงเรียนสอนทำอาหารเลยสิ
สถาบันซีไอเอก็ดีนะ มีแคมปัสอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย
ไม่รู้สิ
ค่าเรียนคงไม่ใช่ถูกๆ
ฉันยังไม่คิดไปไกลขนาดนั้น
คุณค่อยๆ ใช้เวลาคิดได้
แต่ขอผมลองชิมจับแชได้ไหม
เอ๊ะ ฉันว่าคุณกินอาหารข้างนอกในนี้ไม่ได้หรอก
ขอโทษครับ
ผมมีเรื่องจะขอร้อง
คนที่พิเศษมากๆ ของผมทำอาหารนี่มาให้
ผมรู้ว่าอาจจะผิดกฎ แต่ขอผมเปิดกล่องลองชิมสักนิดได้ไหม
ปกติเราไม่อนุญาตค่ะ แต่ช่วยรีบด้วยนะคะ
ขอบคุณครับ
แฟนคุณโรแมนติกจังเลยค่ะ
อร่อยมากเลย
เป็นจับแชที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกินมาเลย
อยากได้มีดเล่มใหม่ไหม
ไม่ต้อง สเต๊กเหนียวนิดหน่อยน่ะ
เฟรสโกอยากเจอเราอาทิตย์หน้า นายมีเวลาหรือเปล่า
- ถึงไม่มีก็จะหาเวลาให้ - จริงสิ
จำฮเยวอนจากตอนที่เราเซ็นสัญญาได้ไหม
เธอถามถึงความสัมพันธ์ของเรา
ฉันเลยบอกไปว่านายเป็นแฟนเก่าฉัน แต่เรายังชอบกันอยู่
พี่ไปพูดเหลวไหลแบบนั้นทำไม
เธอดูสนใจนายน่ะสิ ฉันเลยกันท่าเอาไว้ก่อน
ไปแก้ข่าวก่อนประชุมครั้งหน้าด้วยล่ะ
แล้วอย่าโกหกแบบนั้นอีกเด็ดขาด
ผมเกลียดคนโกหกที่สุดในโลก
ไม่รักษาสัญญาก็ถือว่าโกหกด้วย
หือ
เช่นการแอบมาเจอใคร ทั้งที่บอกไว้ว่าจะไม่มาเจอ
เป็นอะไรไหม
ดื่มน้ำหน่อยสิ
คุณน่าจะเคี้ยวให้ละเอียดๆ
ฉันไม่เป็นไร แค่กลืนลงไปผิดทางน่ะ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกน่า
นั่นเรื่องใหญ่สำหรับผมนะ
แม้แต่เรื่องเล็กน้อยที่สุดก็กวนใจผม
และผมก็อยากดูแลคุณ
เหมือนเมื่อก่อนไง และมันยังไม่เปลี่ยนไปด้วย
ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ
ครับ
ไหนบอกว่าจะไม่มาเจอเขาอีกไง
นายยุ่งอะไรด้วยล่ะ
- ทีนายยังมีหน้ามาพูดนะ - หมายถึงพี่แทฮีเหรอ
- เธอก็รู้ว่าเราทำโปรเจกต์ด้วยกัน - ใช่
ถึงกับมากินข้าวคุยงานกันที่โรงแรม
นายมันนักธุรกิจคนเก่งนี่นา
แล้วเธอล่ะ เธอมากินข้าว กับคนที่เธอไม่มีธุระอะไรด้วย
ซอกรยู อยู่นี่เอง
ฉันอยากมาบอกลาน่ะ
กับฉันเหรอ
ฉันสั่งไวน์กลับบ้านตอนจ่ายเงิน
ให้เธอจ้ะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณ ฉันไม่ดื่มไวน์น่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
งั้นเอาให้แฟนเธอสิ
เขาไม่ใช่แฟนฉัน
ขอโทษด้วยจ้ะ
ใครๆ ก็เผลอเข้าใจผิดได้ว่าเขาเป็นแฟนเธอน่ะ
งั้นฉันเอาไปเองละกันนะ
ไปกันเถอะ
ฉันรู้อยู่ว่าคงสนุกดี แต่ก็ไม่นึกว่าจะตื่นเต้นขนาดนี้
- หมายความว่าไง - "รักสี่เส้า" นี่เพิ่งเคยเจอครั้งแรกเลย
ผู้ชายคนนั้นดูสนิทกับซอกรยูนะ
ผมขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้
พี่ไม่ได้กินข้าวดีๆ ก็เพราะผม
ก็ไม่สนุกนักหรอก
ผู้ชายตรงหน้าฉันมัวแต่เหลียวไปมองข้างหลังอยู่
ทุกอณูในร่างกายเขาสนใจจดจ่อแต่กับคนอื่น
แต่ฉันยังรับคำขอโทษนะ
เพราะนั่นจะทำให้ฉันดูเท่ขึ้น
ขอโทษอีกครั้งนะครับ
แป๊บนึงนะ
ชเวซึงฮโยพูดครับ
วันนี้ผมรู้สึกแปลกดีนะ
จับแชที่คุณทำก็อร่อยมาก
เรานั่งตรงข้ามกันแล้วกินร่วมโต๊ะกัน
รู้สึกเหมือนเมื่อก่อนเลย
คราวหน้าผมจะพาไปเลี้ยงอะไรอร่อยๆ กว่านี้
คุณฮยอนจุน
ไม่มีคราวหน้าแล้วค่ะ
นี่แค่ครั้งเดียวเท่านั้น
ฉันถึงได้ตอบตกลงมา
งั้นถือซะว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เรากินสเต๊กกัน
คราวหน้าไปกินพาสตากันเป็นครั้งสุดท้ายดีไหม
จากนั้นก็กินซุปเต้าเจี้ยวครั้งสุดท้าย แล้วก็กินซุปกิมจิครั้งสุดท้าย
คุณฮยอนจุน
อย่าทำตัวแบบนี้
อย่าทำอย่างนี้เลยนะ
ซอกรยู
ช่วยส่งฉันลงที่สถานีที่ใกล้ที่สุดได้ไหม
(ก๊วนลาเวนเดอร์ แจซุก อินซุก)
ตอบกันเร็วทันใจดีทั้งนั้น
ในที่สุดก็นึกออกหรือไงว่าวันนี้วันอะไร
เหตุฉุกเฉิน
ฉันสั่งปูแช่แข็งให้ไปส่งที่ออฟฟิศ
แต่ฉันดันลืมแล้วออกมาพบลูกค้า
เดี๋ยวเสียหมดแน่ๆ ใครช่วยไปเอาใส่ตู้เย็นให้ทีได้ไหม
ตายจริง ฉันช่วยไม่ได้ ขอโทษจริงๆ จ้ะ
ฉันออกมากินข้าวกับครอบครัวน่ะ
ฉันก็มีธุระ ฉันไปไม่ได้จ้ะ
ถ้าฮเยซุกว่าง ให้นางไปได้ไหม
ถามจริงนะยะ
นังตัวดีพวกนี้
เห็นน้ำแข็งละลายสำคัญกว่าวันเกิดเพื่อนงั้นเหรอ
ฉันไปเอง
(อสังหาฯ ฮเยรึง)
มาขอให้ฉันทำอะไรแบบนี้ทำไมเนี่ย
แล้วทำไมมันถึงหนักขนาดนี้ โอ๊ย
ปัดโธ่
ให้ตายสิ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
พวกเธอ อะไรกันน่ะ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ยัยพวกบ้าเอ๊ย
ทำเอาตกใจหมด
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เดียร์ฮเยซุก
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
เอ้า เป่าเทียนเลยจ้า
อธิษฐานก่อนเป่าด้วยนะ
ฉันด่าพวกเธอเอาไว้ซะเยอะ โทษทีนะ
เซอร์ไพรส์ ประหลาดใจสุดๆ ไหมล่ะ
ฉันอยากลองทำแบบนี้เป็นบ้า
เคยเห็นแต่ในทีวี นี่ครั้งแรกเลยนะ
มันงี่เง่าออก ฉันห้ามนางแล้ว เธอไม่ชอบ…
นางคงชอบจริงๆ แฮะ นางชอบเรื่องพวกนี้
แม่เจ้า ใครจะรู้ว่า เราจะอยู่จนได้เห็นวันที่ฮเยซุกร้องไห้
ใช่ไหมล่ะ
ยัยเจ้าหญิงน้ำแข็งเอ๊ย
กว่าหัวใจหล่อนจะอุ่นขึ้นมาได้ก็ 60 ปีเชียวนะยะ
เพราะมีเทียนเยอะไปต่างหากย่ะ
ใครปักซะเพียบไม่ดูตาม้าตาเรือขนาดนี้
เราไม่ได้นับอายุแบบเกาหลี เลยเอาออกไปเล่มนึงด้วยนะ
จริงดิ
- อะไร - ใครเหรอ
ซึงฮโยน่ะ
แม่ครับ สุขสันต์วันเกิดนะ
ผมออกไปแต่เช้าเลยไม่มีโอกาสได้อวยพร
ต้องดีแน่ๆ
- ดีสิยะ ฉันชอบมากเลย - แล้วผัวเธอล่ะ
- เขาเตรียมอะไรไว้ไหม - โอ๊ย วันเกิดไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
เมื่อเช้าเขารีบออกไปเพราะมีเคสฉุกเฉินน่ะ
เนอะ เขายุ่งจะตาย
- ตัดเค้กกันดีกว่า - ใช่ กินกันเถอะ
นั่นครีมชาเขียวหรือเปล่า
ไม่ใช่ จิงจูฉ่ายต่างหาก
โอ๊ยตาย ฉันละเบื่อ
นี่ เราไม่ใช่ก๊วนดรุณีซุกกันแล้ว ยังพูดถึงชื่อนั้นทำไมอีกยะ
แหม จิงจูฉ่ายน่ะดีต่อสุขภาพออก
เอาจานมาหน่อย แจซุก
ได้จ้ะ มีส้อมไหม
- ไม่ เราต้องใช้ส้อม - หยิบมาให้หมดเลย
มีดอกระฆังแก้วไหมครับ
สวัสดีครับ
มีดอกระฆังแก้วหรือเปล่าครับ
ผมอยากได้ดอกระฆังแก้ว
ขอบใจนะจ๊ะ ลูกแม่
คุณครูยู
รู้ได้ไงครับว่าผมอยู่ที่นี่
ครูคนอื่นบอกมาน่ะจ้ะ
พวกเขาบอกว่ามีหนุ่มหล่อเกินคนอยู่ที่สระน้ำ
ครูนึกว่าเป็นภูตพรายที่ไหนก็เลยเดินมาดู
ยินดีด้วยนะจ๊ะที่ชนะการออกแบบ
ขอบคุณครับ ผมแปลกใจนะที่ได้รับเลือก
พูดอะไรน่ะ งานนี้ได้ผู้ชนะที่เหมาะสมแล้วจ้ะ
ที่นี่เป็นสถานที่พิเศษสำหรับเธอนี่นา
ใช่ครับ
ได้บอกซอกรยูหรือยังจ๊ะ
- ยังครับ - รีบบอกซะนะ เขาต้องดีใจแน่
ยัยนั่นจำไม่ได้หรอกครับ
ต้องจำได้สิจ๊ะ
ไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งโทรมาถามว่าผลออกหรือยัง
สวัสดีค่ะครูยู นี่ซอกรยูนะคะ
ผลการประกวดของชเวซึงออกหรือยังคะ
ยังเหรอคะ
ตกลงค่ะ ขอโทษนะคะที่โทรไปกวนครูอยู่เรื่อย
ผลออกยังเนี่ย
(กระทรวงศึกษาธิการ)
(ข่าวสารนิเทศ)
ทำไมนานขนาดนี้ล่ะ
สวัสดีค่ะ
ผลการประกวดปรับปรุงและออกแบบโรงยิม ของโรงเรียนฮเยรึงออกหรือยังคะ
ค่ะ โรงเรียนมัธยมฮเยรึง
ยังเหรอคะ
ตกลงค่ะ ขอบคุณนะคะ
เขาคงนึกว่าครูจะรู้ก่อน
มาคอยถามครูตั้งหลายรอบแน่ะ
ครูไปก่อนนะจ๊ะ
ใช้เวลาอยู่กับสระตามลำพังให้เต็มที่นะ
เธอต้องสร้างอนาคตใหม่ๆ ขึ้นมา
อย่าลืมทำให้มันเป็นการบอกลาอดีตที่งดงามด้วยล่ะ
ชเวซึงฮโย สู้ๆ นะจ๊ะ
ไปละ
ไม่ว่าฉันจะตั้งใจขึ้นรูปดินเหนียวแค่ไหน
ก็ไม่มีใครรู้ว่ามันจะออกจากไฟมาในสภาพไหน
มันจะเป็นภาชนะที่เป็นรูปเป็นร่างสมบูรณ์แบบ
หรือจะร้าวจนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เราก็ไม่รู้จนกว่ามันจะเข้าเตาเผา
ชเวซึงฮโย
นายต้องหลุดพ้นจากรักที่ไม่สมหวังด้วยตัวเอง
แม้แต่ฉันก็ช่วยนายไม่ได้
เคยมีนักกีฬาคนนึงในการแข่งว่ายน้ำ 200 เมตร
ที่มีจุดอ่อนตรงที่ออกตัวช้า
แต่ถึงอย่างนั้้นเขาก็ชนะได้ ด้วยการพยายามอย่างไม่ลดละ
ถึงจะช้าไปหน่อย
ผมจะบอกให้เขารวบรวมความกล้า เหมือนนักว่ายน้ำคนนั้น
(ชเวซึง)
ว่าไง
- ตอนนี้เธออยู่ไหน - จะอยากรู้ไปทำไม
เธออยู่ไหน
ฉันอยู่ที่ร้านพ่อ กำลังซ้อมมืออยู่
รอที่นั่นนะ ฉันกำลังไปหาเดี๋ยวนี้
อะไรกันคะ คุณมาทำไมน่ะ
พอนึกย้อนกลับไป ผมก็มีโอกาสมากมาย ให้บอกความในใจกับเธอ
- ยิ้มจ้า - ที่รัก ฉันด้วยๆ
- ออกไปเลย - ก็ได้
- ถ่ายเลย ยิ้มหน่อย - โอเค หนึ่ง สอง สาม
- เอาละ เรียบร้อย - ออกไปก่อนนะ
ขออีกรูปนะคะ ถ่ายรูปคู่เราหน่อย
เอาละ หนึ่ง สอง สาม
ซึงฮโย ไปถ่ายคู่กับซอกรยูสิ
- ใช่ เข้าไปสิจ๊ะ - ไม่เป็นไรครับ
- มาถ่ายเถอะน่า มาเร็ว - ให้ไว
เอาละนะ
หนึ่ง สอง สาม
วันที่เราเรียนจบม.ปลายและโตเป็นผู้ใหญ่ในที่สุด
ฉันทนมองไม่ได้
- เธอแต่งตัวแบบนั้นไปไหนน่ะ - ไปเดท
เป็นเดทหมู่กับพวกนักศึกษาเอกพละ
ได้ยินว่าหล่อๆ ทั้งนั้น
วันที่ไอศกรีมรสหวานฉ่ำ
และดอกพ็อดกดโปรยปรายในฤดูใบไม้ผลิ ตอนที่เราเป็นคนวัย 20 ที่ไม่รู้จักโต
เธอจะไปไหน
อเมริกา เจอแล้ว
ฉันเข้ายูซีเบิร์กก์ลีย์ได้
ได้ทุนเต็มจำนวนด้วย สุดยอดเลยเนอะ
จำโซยุนเพื่อนฉันได้ปะ
เธอสมัครเข้าไป ฉันก็เลยส่งใบสมัครไปบ้าง
แต่ดูสิ
ฉันเข้าได้ละ
ได้ยินว่านายตามเพื่อนไปเข้ากังนัม แต่ฉันตามเพื่อนฉันไปอเมริกา
เอาจริงนะ ฉันนึกว่าแม่จะคัดค้านซะอีก
แต่แม่บอกให้ฉันไป
ที่จริงฉันตื่นเต้นนิดหน่อยนะ
จะได้ไปเมืองนอกเป็นครั้งแรกเลย
แถมจะได้ขึ้นเครื่องบินครั้งแรกด้วย
ฉันไม่เคยไปเจจูด้วยซ้ำ ทริปแรกก็ไปอเมริกาเลย
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
ยามดึกคืนนั้นที่ร้านเต็นท์แดง ตอนที่เธอบอกว่าเธอจะไปอเมริกา
และ…
คืนนี้
- แบซอกรยู - นี่ ตอนนี้นะ…
ฟังฉันก่อนนะ
ฉันจะไม่รออีกต่อไปแล้ว
ฉันบอกว่าจะรอพูดทีหลัง
แต่นั่นเป็นข้ออ้างที่ฉันแค่บอกเพื่อทำเป็นเห็นแก่เธอ
ฉันโกหกตัวเอง
เพราะความหวาดหวั่น ฉันกลัวน่ะ
ดังนั้น…
เรื่องก็คือ…
คราวนี้ละ ฉันจะพูดออกไป
ตอนที่ฉันบอกว่าเธอกวนประสาทฉัน…
ตอนที่ฉันบอกว่าฉันจะบ้าตายเพราะเธอ
ความหมายจริงๆ ก็คือ…
ฉัน…
ชอบเธอนะ
(ความรักเป็นเรื่องของจังหวะเวลา)
(รักไปแล้ว)
(รักอยู่ประตูถัดไป)
พรุ่งนี้จะเผชิญหน้าเธอยังไงล่ะ
เธอยังไม่หลับ ไม่สิ
ถ้าหยิบมีดออกมา ก็ควรหั่นอะไรสักอย่างสิ
- ทำไมวันนี้ไม่ใส่เสื้อยืดล่ะ - ไม่มีแล้วค่ะ
แกฉีดน้ำหอมด้วยเหรอ
แปลว่าคำตอบของนายไม่มีวันหมดอายุใช่ไหม
ชเวซึงฮโยอาจจะไม่รู้
แต่ฉันว่าฉันชอบเขาก่อนนะ
ผมอยากลบล้างความเข้าใจผิดใดๆ เกี่ยวกับผม
ไม่ใช่ทุกคนที่จะอยู่รอดได้ในแผนกข่าวสังคม
ผมเปลี่ยนกลยุทธ์แล้ว
"ครั้งสุดท้าย" ไม่ได้ผล งั้นผมจะกลับไปที่จุดเริ่มต้น
เหตุผลที่เป็นเพื่อนแบซอกรยูต่อไปไม่ได้
ไม่ใช่เพราะเธอเป็นผู้หญิง
แต่เพราะเธอคือแบซอกรยู
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี