LOVE NEXT DOOR
Uy.
Tumigil ka diyan.
Hoy!
'Yong sinabi mo kanina…
ano'ng ibig mong sabihin?
Seok-ryu.
Hyeon-jun?
Ano'ng ginagawa mo dito?
Nag-eroplano ako para lang makita ka.
Na-miss kita.
Ano'ng ginagawa mo?
Di mo ba nakikitang kausap ko siya?
Kilala kita.
Ikaw si Choi Seung-hyo, di ba? Kababata ni Seok-ryu.
Kilala mo rin yata ako.
Nice to meet you. Ako si Song Hyeon-jun.
Di ko masabi 'yan.
Ni hindi tayo nagbabatian.
Gano'n ba?
Ba't nagpakita ka pa dito?
At bakit ngayon pa?
Teka, ano'ng nangyayari?
Hindi kita kailangang sagutin.
Tara, Seok-ryu.
-Uy. -May sasabihin ako.
Marami rin.
Ano 'yang ginagawa mo?
-Sir. Ma'am. -Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng karapatan mong pumunta dito?
Bitawan mo 'ko.
Mi-suk, huwag mo 'kong pipigilan.
Kahit ikamatay ko, wawasakin ko 'tong tarantadong 'to.
Di kita pipigilan.
Pero di puwedeng dito.
Okay na 'yong mga gulo dito sa 'tin.
Tarantado ka…
Pauwi ka ba galing sa trabaho, Seung-hyo?
Opo.
Okay. Siguradong pagod ka. Umuwi ka na.
At Seok-ryu, tara na sa bahay.
Ikaw rin, Hyeon-jun.
Ma, ba't mo siya inaaya sa bahay?
Sa 'min lang 'to.
Ako na ang bahala.
Pampamilya 'to. May tamang asal din sa mga relasyon.
Di natuloy ang kasal n'yo nang di namin alam!
Laro lang ba 'yong kasal?
Tama na. Sumama kayo sa 'kin.
Gusto mo pa ng pagkain?
Opo, please.
Ba't kalmado si Mama? Ba't ang bait niya?
Nasaniban siya ng multong ayaw ng may nagugutom.
Tatawag na ba 'ko ng shaman?
E, 'yang bayaw ko? Dati pa ba siya ganyan kawalang-hiya?
Bayaw? Huwag mo siyang tawagin nang ganyan.
Akala ko, palakaibigan lang siya noon.
Mga dalawang taon na.
Nagbakasyon siya dito dahil busy si Seok-ryu.
Binigyan niya 'ko ng pera noon.
Tumahimik ka nga.
Gusto mo pa ng sabaw?
Opo, ikatutuwa ko.
Diyos ko.
Di siya marunong tumanggi, 'no?
Lokong 'yan.
Hay.
Pa, sa'n ka pupunta?
Sa rooftop.
Di ko kayang makasama 'yang lokong 'yan.
Ibigay mo na sa kanya lahat!
Kumain ka hanggang mabundat ka!
-Oo, kain lang. -Salamat po.
Sumasakit 'yong ulo ko.
Uy, ba't di ka pumasok? Nandito ka ba para kay Seok-ryu?
Huwag na. May hindi welcome na bisita sa loob.
Hindi welcome na bisita? Sino?
'Yong ex-fiancé ni Seok-ryu.
Ano?
Nakadroga ba 'tong tarantadong 'to?
Ang kapal ng mukha niyang magpakita kay Seok-ryu.
Papatayin ko.
Huwag na.
Bakit? Kailangan natin siyang patayin.
Mas gusto ko siyang patayin.
Nabusog ka ba?
Opo, masarap. Salamat.
Ayos 'yan.
Nagawa ko na 'yong tungkulin ko, kaya sasabihin ko na ang nasa isip ko.
Ma, ba't ganyan ka magsalita? Nasa historical drama ka ba?
Ang dinig ko,
niloko ka ni Seok-ryu. Totoo ba 'yon?
Excuse me?
Hindi po…
Ginawa mo nga ba?
Kung gano'n…
niloko mo ba siya?
Hindi po.
Pero ako ho ang may kasalanan.
Ako po 'yong may kasalanan kung ba't di natuloy 'yong kasal.
Tarantado ka!
Pa, huwag!
Hyeon-jun, tama na.
Di ho 'yon gano'n, Ma.
Pakiramdam ko, di 'yon gagawin ng anak ko.
Tinanong ko lang para sigurado.
Kung totoo 'yon, hihingi sana ako ng tawad.
Pero dahil hindi pala…
Tarantado ka.
Tatamaan ka.
-Teka, honey. -Ma!
-Mi-suk! -Ma! Hindi niya kasalanan.
Di siya puwedeng tamaan niyan. Baka mapatay mo.
Papatayin ko 'to at makukulong ako.
Hoy, tarantado!
Ba't mo sinaktan ang anak ko?
Ano'ng karapatan mo?
-Di nga kita masasamahan sa kulungan! -Ma, please!
Hyeon-jun, tara na.
Nakita ko na 'to noon.
Déjà vu talaga 'to. Parang totoo!
-Tara na. -Saktan n'yo lang ho ako!
Kaya po ako pumunta rito.
-Mamamatay ka. -Mabuti ho.
Tingin mo, di ko kaya?
Ma! Hay!
-Ma, tama na! -Huwag sobra!
Wow! Ang lakas ng babaeng 'to!
Ano ba? Tara na nga!
Sige na.
Ma'am, sorry po.
Tarantado! Di 'yan makakalabas nang buo!
Babalik po ako, sir.
Huwag ka nang babalik, tarantado!
Pag nakita pa kita ulit,
babasagin ko 'yang ulo mo!
Nagwo-work out 'yong anak ko!
Gustong-gusto ng kaibuturan ko ng hustisya.
Di sapat na pampakalma ang beer.
Gusto mo pa?
Umeksena na lang tayo at gumawa ng gulo. Sagot ko.
Ewan. Ni di mo nga mabayaran 'yong beer.
Mas gusto mo siyang patayin, di ba?
Sinabi ko lang 'yon.
-Saka, sino ba ako? -Ha?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Anak ka ng kaibigan ng nanay ni Seok-ryu.
Bata pa lang, best friend ka na niya.
Mismo.
-Magkaibigan lang kami. -Uy!
Kakaibang bagay 'yong pagkakaibigan.
May isang depinisyon ng kaibigan na tagadala raw ng pasakit ng iba.
Astig, di ba?
Pa'no kung makisali ako at mas lalo lang bumigat 'yong pasakit?
Ewan sa nararamdaman niya.
Nakakaloko ka. Ga'no katagal mo pa 'to ipagpapatuloy?
Pag iniisip ko lahat ng oras na sinayang mo,
baka lumebel sa paghukay mo hanggang kailaliman ng mundo.
Mo-eum, ikaw ba…
Oo. Nakita ko 'yong time capsule.
Uy. Dapat 'yong sulat lang 'yong ibinaon mo.
Kung tinago mo ro'n 'yong feelings mo,
pa'no malalaman ng iba?
Tingnan mo.
Ikaw lang 'yong nahihirapan.
Di mo sinabi sa kanya, di ba?
Baliw ka ba?
Seung-hyo, iligtas mo 'yong sarili mo sa unrequited love.
Ako, di kita kayang iligtas.
Pero…
susuportahan kita.
Aalis na 'ko.
Hay, dapat tinukso ko pa siya.
EPISODE 7 TIYEMPO NG PAG-IBIG
Ba't ka pumunta dito?
Pumunta ka ba para mabugbog ng magulang ko?
Hindi, pumunta ako para mabuhay.
Pumunta ako kasi gusto kong makahinga, makakain, at makatulog ulit.
Kapag wala ka,
di ko magawa kahit simpleng bagay. Di ko kayang mabuhay.
Hindi 'yan dahil sa 'kin.
Di rin 'yon dahil may espesyal sa 'tin.
Pareho lang kahit kanino.
Ilang taong naging tayo.
-Gano'n lang talaga ang pakiramdam. -Hindi.
Ga'no mo man ako kamuhian,
huwag mong sabihing wala lang tayo.
Seok-ryu,
gusto kong makipagbalikan.
Mahal pa rin kita.
Hyeon-jun, tapos na tayo.
Hindi na pagmamahal 'yan.
Nakasanayan lang.
Di magandang nakasanayan.
Huwag ka nang bumalik. Please.
Dito ako matutulog. Pahiram ng damit.
Ano?
Diyos ko.
-Naglayas ka ba? -Siguro.
Ang interesante sigurong makita ni Hyeon-jun sa loob ng bahay n'yo.
Pa'no mo nalaman?
Kay Seung-hyo.
-Talaga? Saan? -Sa tapat ng bahay n'yo.
Pabalik-balik siya,
parang asong naiihi.
Mo-eum! Halika.
Ba't ngayon pa? Papunta na!
Uy, ang sakit ng carpal tunnel ko o kung anuman 'to,
-kaya di ko mabuksan 'yong garapon! -Hay.
Teka! Sandali lang. Tutulungan ko lang 'yong nanay ko.
-Babalik ako. -Sige lang.
Ma, sabi sa 'yo, pag kumain ka niyan sa gabi, tataas ang blood sugar mo!
Tulog ka na ba?
Hindi.
Okay.
Inaantok ka na ba?
Hindi, sabihin mo na 'yong gusto mo.
Kumusta na nakita mo si Hyeon-jun ulit?
Ang tagal mong itanong.
Ibig kong sabihin,
naalala ko lang 'yong huli nating pinag-usapan.
Huwag muna kayong kakain. Pahintay.
Huwag kang kukuha.
Uy.
Mahal mo pa rin ba siya?
-'Yong ex mo? -Kalahating tama, kalahating mali.
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Minahal ko 'yong samahan namin.
Lahat ng binigay niya sa 'kin.
Mahal ko pa rin 'yon.
Pero 'yong ibang mga relasyon,
alam kong mas mabuting tapusin na.
Kaya kinakalimutan ko na siya.
Gano'n din dapat siya.
May nagbago na ba sa feelings mo simula no'n?
Wala. Mas kalmado ako kaysa sa inasahan ko.
Kahit no'ng flight ko pabalik sa Korea,
'yong maisip pa lang na makikita ko siya ulit,
parang sasabog 'yong puso ko.
Okay.
Ibig sabihin, di ko na kailangang makialam, di ba?
Ha?
Ibig kong sabihin,
kung gusto mo, bubugbugin ko siya para sa 'yo.
Susuportahan din kita ro'n.
Basta di ko siya mapatay, ayos lang.
Uy, di ba, ilegal 'yong manakit at tumulong manakit?
'Yong totoong bayani,
kayang isantabi 'yong trabaho sa ngalan ng pagkakaibigan.
Huwag na. 'Yong tungkulin mo na lang sa lipunan ang isipin mo.
Kung ano'ng gusto mo, siyang masusunod.
Okay. Para masiguro ang kaligtasan ng mamamayan bukas,
matutulog na 'ko.
Good night.
Magpahinga ka na't huwag nang makipaglaban para sa kapayapaan sa panaginip.
Okay, susubukan ko.
Hay.
Gumaan 'yong loob ko.
Parang nawawala na 'yong feelings mo.
Para sa ex mo.
BAE SEOK-RYU
CHOISSEUNG
Honey?
Honey, oras na ng agahan.
Patayin kaya kita nang ganito kaaga?
Paglulutuin mo ako?
Hindi, kumain ka na.
Ba't tteokbokki ang agahan?
Perpektong gamot sa stress ang maanghang.
Angkinin mo ang pribilehiyo ng maging asawa ng may-ari ng tteokbokki shop.
Oo, mas okay nang tiyan ko ang sumakit kaysa ang puso ko.
Oo nga pala, umuwi ba si Seok-ryu?
Nasa kuwarto yata.
Sa tingin mo,
pinoprotektahan niya siya kaya niya pinaalis nang gano'n?
Ano'ng sinasabi mo?
Muntik na siyang ma-knockout,
kaya inalis niya siya sa ring bago mo pa mapabagsak.
Gano'n pa man…
para kang si Mike Tyson o Manny Pacquiao.
Naging mabangis ka sa kanya.
Ang galing mo.
Gumaan 'yong pakiramdam ko no'ng tinamaan mo ang tarantado.
Dapat yata di ko siya sinaktan.
-Ha? -Alam mo na.
Tingin mo, pumunta siya para mabugbog?
-May feelings pa siya sa kanya. -Ano'ng sinasabi mo?
Alam kong late na, pero kung gusto nila,
okay lang kung magbalikan sila.
Babalik ang lahat sa normal pag bumalik siya sa US kasama niya.
Tingin mo, tama 'yan?
Bakit hindi?
Di laging di nagbabago o nasa katwiran ang feelings.
Hindi!
Ano'ng… Hinding-hindi!
Sinaktan ng tarantadong 'yon si Seok-ryu. Kinamumuhian ko siya.
Ibig kong sabihin… Ayaw ko rin naman…
Heto, sabaw ng fish cake.
Refreshing 'to.
KOREAN FOOD CRAFTSMAN AKTUWAL NA KASANAYAN
JIJIM NUREUMJEOK
Ni hindi 'to natikman ni Choisseung.
Seok-ryu!
-Ma, kumatok ka naman. -Sa'n ka pupunta?
May lakad ho ako.
Aalis ka nang ganyan ang suot?
Opo. Bakit?
Magpalit ka. Iba na lang.
Bakit? Ayoko po.
Huwag mo 'kong ipahiya sa kapitbahay!
Lagi kang gumagala nang luma ang T-shirt at tsinelas.
Nahahalatang wala kang trabaho.
-Totoo naman ho. -Pasaway ka!
Gusto n'yo hong magbestida ako?
Ayos 'to. Bestida.
Sino'ng magsusuot niyan sa paligid?
Ikaw. Tingnan mo 'yong eye bags mo. At ba't ang putla ng labi mo?
-Naghilamos ka na ba? -Seryoso ho?
Tingnan mo 'ko.
Wala kang kabuhay-buhay.
Tumatanda ka na ba?
Mag-makeup ka.
Ano ka ba?
Magpampa-blush ka rin.
Pati pulang lipstick.
Ano'ng nangyari sa kanya?
Sino'ng pumapasok sa klase nang nakaganito?
Ang ganda mo ngayon.
PUPUNTAHAN KITA MAY SASABIHIN AKO
Kailangan n'yo ng ibabato sa isa't isa para makita kung may sparks.
Parang may plano si Mama.
Ano?
Wala.
Ba't nandito ka?
Sinabi ko nang huwag ka nang bumalik.
Sinabi ko nang babalikan kita.
Nagkita ulit tayo.
Tara. Sakay na.
-Ha? -May klase ka, di ba?
Mali-late ka na.
Tama 'yan.
Seok-ryu.
Kumapit ka.
Ba't may bike?
Nagkakasakit na 'yong mundo.
Tulong 'to sa kalikasan ng architect na nag-aalala
sa krisis sa klima at carbon neutrality.
Isa pa, dahil may mabigat, nakakapayat.
Sabi mo, sumakay ako.
Ba't ka nakabestida? Hindi bagay sa 'yo.
-At ano'ng ginawa mo sa pisngi mo? -Uy.
Kung 'yong blush ko ang tinutukoy mo,
Peach Fuzz 'to, at ito 'yong color of the year.
Wala ka namang alam!
Inasahan mo sigurong makakasalubong mo siya
kaya nagsuot ka niyan.
Hindi 'yan totoo!
Pinasuot 'to ng nanay ko.
Di ko na kakainin 'yong side dishes niya.
Di kita marinig. Ano 'yon?
Sabi ko, ang pangit mo.
Di na naman kita marinig. Pakiulit nga.
Ang pangit mo…
Uy! Delikado 'yan. Baka mabangga tayo!
Tigilan mo 'yang pakikipaglokohan!
Hay, baliw.
-Kagabi… -'Yong kagabi…
-Sige lang. -Hindi, ikaw muna.
Hindi, ikaw na.
Ano'ng sinabi niya kagabi?
Ha?
Di naman siya dadayo dito galing sa US dahil nababagot siya.
May rason kaya pumunta siya.
Huwag mo sabihing…
-Gusto niyang makipagbalikan? -Ha?
Ano…
Ano, kaya…
Tama nga 'ko.
Ano? Napaisip ka ba no'ng narinig mo 'yon?
Di kita masisisi.
Ang saya sigurong makita siya ulit.
Uy, sa ganyan mo lang ba kayang makipag-usap?
Totoo naman. Di naman basta naging kayo lang.
Na-engage pa kayo.
Seung-hyo!
Gano'n pa man,
ba't ka nagpadala nang gano'n-gano'n?
Wala ka bang respeto sa sarili mo?
Itigil mo nga 'tong bike.
Sabi ko, itigil mo!
Hay.
Sabi mo, itigil.
Tarantado.
Uy.
Bakit? May nagawa ba 'kong mali?
Wala.
Buhay na buhay ka ngayon.
-Kaya mo 'yan. -Kaya ko 'to.
-Uy, Seung-hyo. Gusto mo ng kape? -Gawan ba kita?
May meeting tayo mamaya para sa Misom project.
Review rin ng plano sa Jeseon-dong coffee shop.
Sisimulan na rin natin 'yong flagship store ng Greip
kaya maghanda tayo.
Na-yun, multo ba o ano 'yong puti sa likod niya?
Foundation 'yon.
Shade 21.
Hindi. Shade 19?
Makeup? Ang passionate siguro ng umaga ni Seung-hyo.
Masyadong intense, nagmarka pa sa likod niya!
Pamilyar 'yong hugis ng mukha.
Sino? Hindi puwede. Si Tae-hui kaya?
Pinag-uusapan n'yo ba 'ko?
Oo. Hindi pala.
-Ano? -Hindi siya.
Hindi? Sino kung gano'n?
Halata naman.
-Hay. -Sino?
-May problema ba? -Ha? Ano…
Hindi ikaw.
-Ako? -Hindi.
Uy, sino 'yon?
Ano 'yon?
FRESCO KOREA TEMPERATURA NG PANAHON - ONGGI NA TAKURE
Ano 'yan?
Botox para di ka na sumimangot.
Masyado akong naka-focus.
Siguradong 'yon lang?
At di dahil sa ibang bagay?
Huwag mo nang alamin.
Nahuli mo 'ko.
Pero di ba, coffee pot ang gagawin natin?
"Takure" ang sabi dito.
Oo, binago ko na. Nakausap ko na rin 'yong nasa likod niyan.
Ni di mo sinabi sa 'kin. Pero ba't binago?
Walang romansa pag masyadong mabilis uminit ang mga bagay.
Painitin mo't dahan-dahang pakuluan ang tubig.
Naniniwala ako sa tamang tiyempo.
Gaya ng onggi?
Gaya ng pag-ibig.
Noong nasa twenties ako,
gusto kong uminit ang mga bagay nang mabilis.
Pero ngayon, mas gusto ko na 'yong sakto lang at di masyadong halata.
Dahan-dahan at matagal.
Ang laki na ng ipinagbago mo.
Dahil sa 'yo.
Hindi, salamat sa 'yo.
Huwag ka nang matakot. Wala kang aakuin.
Tingnan na lang natin.
Susundin ko 'yong nasa puso ko. Sundin mo 'yong sa 'yo.
At susundin din ni Seok-ryu 'yong kanya.
Ba't mo siya biglang binabanggit?
Ang bilis tumaas ng boses mo.
Ano'ng nangyari sa astig at kalmado kong ex-boyfriend?
Nagiging binatilyo ka pag naririnig ang pangalan ni Seok-ryu.
Di sa gano'n.
-Binabago mo 'yong usapan, kaya… -Ang trying hard mo.
Pero cute 'to.
Yeon-du!
Pa.
Maaga ka ulit umalis sa trabaho?
Oo. May sinat ka kanina. Umuwi tayo nang maaga at magpahinga.
Pambihira.
Ano'ng iisipin sa 'kin ng kompanya mo kapag lagi kang ganyan?
Ano?
Iisipin nilang mahina ako
at kulang sa pansin ng tatay.
Yeon-du, karapatan ng empleadong magkaroon ng mga day-off.
Nakalimutan mong social affairs reporter ako?
Kapag di sila patas sa 'kin dito,
wala akong pakialam kung sino sila. Lalaban ako.
Papa.
Magtrabaho ka lang hanggang mag-college ako.
Okay.
Hintayin mo 'ko.
Bye.
Ba't ako laging talo sa mga laro at nanlilibre ng lunch?
Teka. Dinadaya lang ba nila 'ko?
Akin 'yan.
Lasing ba sila?
Teka lang!
Sir?
Inatake sa puso.
-Tumawag kayo ng 119! -Ako na!
Sa intersection malapit sa Hyereung Kindergarten.
Bumangga sa streetlight 'yong kotse.
May martilyo ho kayo?
Opo, pero parang walang malay ang driver.
Naiintindihan ko po.
Atras!
Sir.
Sir?
One, two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten,
eleven, twelve, thirteen, fourteen, fifteen, sixteen, seventeen, eighteen.
Okay ka lang ba? Gising.
Huwag babangon.
Hindi komportable 'to, pero tumagilid ka.
Okay.
Magiging okay siya.
Jae-suk! Ano'ng hinahanap mo?
-'Yong sunglasses ko. -Ano?
Suot ko lang 'yon kanina.
Hay. Kamay sa ulo.
Hala. Di ako makapaniwala.
Uy, wala sa may ilong ko. Nasa ulo ko!
Dahil ba sa edad ko? Ba't makakalimutin na 'ko?
Huwag mo 'kong simulan.
Pumunta ako sa post office kahapon para magpadala.
Nagsapatos ako't umalis, wala 'yong kahon.
-Ang lungkot naman niyan. -Ba't ka ganyan?
Di ko na mapagkatiwalaan ang sarili ko.
Di ko maalala ang mga salita pag nakikipag-usap.
Tinatawag kong washer ang vacuum.
At Seok-ryu si Dong-jin.
Uy, regalo ng langit 'tong gastrodia root extract.
May neurotransmitters daw 'to, kaya
umiigi ang daloy ng dugo't nakaiiwas ng dementia.
-Talaga? -Subukan n'yo.
-Pahingi ng isa. -Extract ulit?
Huwag kayong umasa sa ganyan. Pabukas ng isa.
-Para sa 'yo? Okay. -Oo.
Ugaliin niyong mag-notes kung nag-aalala kayo sa dementia.
-Notes? -Magbasa rin ng mga libro.
Okay. Heto.
Di mo pa naayos 'yang nakasanayan?
-Ano? -Ano?
Lagi kang nagyayabang. Masamang kaugalian 'yan.
-Uy. -Ano'ng problema?
Kayong dalawa ang pinaka-close pero grabe kayong mag-away.
Oo, Mi-suk.
Naiirita ka dahil nandito 'yong fiancé ni Seok-ryu.
Huwag kami ang pagbuntunan mo…
Sa'n mo narinig 'yan?
Kay Dong-jin. Nag-gym ako kanina.
Papatayin ko 'yon!
-Uy! -Wala nang sekre-sekreto dito.
Dinig ko, nakikipagbalikan siya.
Bakit hindi?
-Ang ganda niya! -Tama 'yan.
Kamukha ka ni Seok-ryu no'ng bata ka!
Oo nga, kamukha ko siya.
Oo, sikat si Mi-suk no'ng high school.
-Tama 'yan. -Naaalala n'yo rin, di ba?
Ewan. Di ko naaalala.
Ano?
Oo. Gano'n ka noon.
-Oo. -Ang ganda ni Mi-suk noon.
-Uy. -Napakaganda.
Sikat siya gaya ng nanay niya. Mag-ina nga talaga.
Huwag mo siyang pababalikin kahit magmakaawa siya!
-Tarantadong nakakairita siya! -Tama.
Di naman siya gano'n kasama.
Gano'n siya! Ipinahiya niya siya sa kinanselang engagement!
Tama 'yan!
Di pa sapat na parusa 'yong dikdikin siya.
Uy, anong "dikdikin" ang sinasabi mo?
Hindi herb extract 'yong manugang ko!
Grabe kayo magsalita!
-Kalimutan n'yo na 'to! -Uy!
-Di 'yon ang ibig kong sabihin, Mi-suk. -Naku naman.
-Ano ba dapat 'yong sinabi natin? -Talaga lang.
Nagme-menopause na siya.
-Mood swings. -Lahat tayo, nagme-menopause.
-Ang hirap nito. -Mabuti diyan ang pomegranate juice.
-Pakibukas para sa 'kin. -Teka lang. Mi-suk!
Hindi niya 'yon makakalimutan.
-Huwag mo na 'yang inumin. -Hayaan n'yo siya.
Seok-ryu.
Teka…
Hyeon-jun, ano'ng nangyari? Okay ka lang? Nasaktan ka ba?
Okay ka lang ba?
Nakuha kita.
-Gumaling na ako sa acting, di ba? -Ano'ng ginagawa mo?
Sorry.
Di ka lilingon kung di ko ginawa 'yon.
Seok-ryu,
nagkamali ako noon.
Alam kong nagkulang ako.
Dapat naging mas maunawain ako.
Hindi, wala kang ginawang mali.
Ginawa mo ang makakaya mo.
Na-overwhelm ako. Sarili ko lang ang inisip ko.
Wala kang pagpipilian…
Aalis na 'ko.
Kumain tayo.
Kung huling beses na 'to, ayos lang. Kahit ngayon lang.
Kumain tayong dalawa.
Dan-ho?
Yeon-du!
May ibibigay raw siya.
Sige lang.
Bumaba ka ho nang kaunti.
Ganito?
Mahapdi pa ho ba?
Hindi na. Mainit sa pakiramdam.
Hindi dapat mainit sa pakiramdam. Ibig sabihin, may bacteria.
-Teka. -Okay.
'Yan.
Wow, Yeon-du.
Gagaling ako agad dahil sa ointment mo.
Salamat.
-Alam mo po? -Ano?
Ang astig mo kanina!
Kahit walang mga sapot na lumalabas sa kamay mo,
mas astig ka pa kay Spider-Man.
Talaga?
Lumalakas ako dahil diyan. Salamat.
Sumabay ka sa 'min kung pauwi ka na. Ihahatid ka namin.
Sa tingin mo? Sama kaya ako?
Tara.
Naiinitan ka ba?
May sipon si Yeon-du, kaya di ko mabuksan ang AC.
Oo, ayos lang ako.
Pero parang naiinitan ka.
Medyo.
-Ayos lang bang magtanggal ng jacket? -Oo naman, di na tinatanong 'yan.
Mukhang nagustuhan ka na talaga ni Yeon-du.
Sa wakas! Nagawa ko rin.
Di ko 'to tatanggalin.
Lagi kang nasasaktan nang gano'n?
Di naman madalas. Minsan lang.
Magkakaiba ang klase ng insidente.
Di ka ba natatakot?
Gaya sa nangyari kanina?
Hindi. Wala akong ikinakatakot do'n.
Sa ibang bagay, takot ako.
"Pa'no pag di ko nailigtas 'yong pasyente"?
"Pa'no kung masyado na 'kong late at wala nang magawa?"
Ang tapang mo. Bilib ako sa 'yo.
Dinadakila mo 'ko dahil sa sinabi ko kanina.
Pero totoo.
No'ng nakita kita, na-realize kong nasa paligid lang ang mga bayani.
Malapit sa 'tin.
Ginawa ko lang ang trabaho ko.
Pero may nakakita na 'ko ng bayani.
-Talaga? -Oo.
-Sino? -Kasi…
Isang beses, may itinatakbo kaming bata paospital.
-Okay. -Noon, may mga nakaharang sa kalsada.
Hindi kami makaandar.
May lumabas sa kotse niya,
at inayos 'yong traffic para may madaanan.
Parang superhero.
Parang nakita ko 'yong nakatadhana sa 'kin.
Ewan kung sino. Mudflat Man ang tawag ko sa kanya.
Mudflat Man?
Oo, pinakanakakatawa 'yong T-shirt niya.
Nakasulat, "Mahal ko kayo, mudflats."
Okay ka lang?
-Sorry. -'Yong lights ba…
MAHAL KO KAYO, MUDFLATS
Dan-ho, sa'n mo nakuha 'tong shirt na 'to?
No'ng may kino-cover akong kuwento,
may environmental group na Mudflat Guardians ang pangalan. Bigay nila.
Mudflat Guardians?
Oo.
Hala.
Baka kilala mo pala siya.
Sino pa 'yong mga nasa grupong 'yon?
Ewan. Karamihan sa kanila, matatandang lalaki at babae.
Hindi sila. Mga bata pang lalaki.
Di ko nakita 'yong mukha, pero parang kaedad natin.
Tingin ko, kasintangkad…
mo siya…
Good night!
Teka…
Ano? Ba't mo 'ko sinusundan?
May ibibigay ako sa 'yo.
Sandali lang.
Bale…
Seryoso?
Ba't ka may medical supplies sa bag mo?
Para sa 'yo lahat.
Sabi ng pharmacy,
kailangan ng iba-ibang gamot kada healing stage.
Ito, iwas-impeksiyon.
Ito, iwas-scabs.
Ito, para sa mga peklat.
Huwag ka na ulit masasaktan.
Ipa-park ko na 'yong kotse ko.
Si Mudflat Man 'yong reporter.
Ano?
Ba't ang bilis ng tibok ng puso ko?
Ano 'to, drum o ano?
PERFECT MATCH
Sabi na nga.
'Yang maputla at pirat na mukha.
Siguradong si Seok-ryu.
Sabi na nga, mangyayari 'to!
No'ng umpisa ko pa siya inaalala. Buwisit!
-Ano'ng ginagawa mo? -Miss.
Hindi ka cheetah.
Hindi ka rin puma o jaguar.
Ano'ng sinasabi mo?
Dapat tumakbo ka sa bilis na akma sa mga tao.
Di ako nag-sign up para sa personal trainer.
Nasa kalagitnaan ako ng workout ko. Puwedeng umalis ka na?
Di ako komportable sa 'yo.
Mawawasak mo 'yong equipment at ang sarili mo.
Hayaan mo na. Iwan mo na 'ko.
Ano'ng magagawa ko?
Di ako papayag diyan.
Ano'ng ginagawa mo?
Ito ang perfect sa 'yo.
Makakatakbo ka diretso sa Serengeti sa bilis na 'yan.
-Ano'ng problema mo? -Mata sa kalsada!
Okay, sige.
Tingnan mo, zebras!
Nanonood ako.
Ba't ka tumayo sa harap ng TV?
Di 'yon nagkataon lang, di ba?
Dumating dito si Hyeon-jun, at bigla mo 'kong pinagbihis.
Hay, nag-lotion ako, pero bakit nagbabalat ang sakong ko?
Tingnan mo. Binabago mo ang usapan.
Alam ko 'yang ginagawa mo.
Tama na. Wala hong magbabago.
Di ito gagana. Punta tayo sa sauna bukas.
-Di ako sasama. -Bakit? Maganda do'n.
Magbababad tayo at makakapag-exfoliate.
Tama. Ilang taon ka nang di nakapag-exfoliate, di ba?
-Kadiri. Di ka puwedeng maiugnay sa 'kin. -Kaya na 'yan ng body scrubs.
Ano'ng maganda sa pag-scrub sa katawan mo?
Isa pa, ayokong kasama sa tubig 'yong iba.
-Bakit? -Hindi komportable.
Ba't ka maghuhubad sa harap ng mga di kakilala?
Ano naman? Babae tayong lahat do'n.
Isa pa, anak kita.
Di ba masayang makasama ang nanay mo?
Baka noong bata pa 'ko,
pero magkaiba't nakapagsasarili na tayo ngayon.
May ganyan ka pa ring makalumang pantasya?
Oo, makaluma ako at galing sa '80s.
Moderno ka at sopistikada. Mabuti naman.
Ikaw na ang sopistikada.
Ang saya siguro niyan.
Hay.
-Ba't ka naglalakad nang gabing-gabi? -Aso ba 'yong naririnig kong tumatahol?
Di ka ba nanonood ng balita? Nakakatakot sa paligid.
May naglipat ba sa local station?
Umiingay 'yong paligid. Naku naman.
Okay. Gawin mo ang gusto mo.
Baliw ka! Tinakot mo 'ko!
-Tumahimik ka. Residential area 'to. -Di 'yan 'yong importante!
Ba't mo 'ko sinundan at tinakot nang ganyan?
Ba't bigla kang tumakbo nang gano'n?
Akala ko kasi, may humahabol sa 'kin.
Sana tinawag mo 'ko.
Puwede ka namang lumingon. Ba't diretso lang ang tingin mo?
Dapat tinawag mo 'ko at pinakalma.
Tumingin ka muna dapat bago ka nagtatakbo.
Hay.
Ito yata 'yong problema natin.
Nag-iiwasan tayo, puro excuses, at naninisi.
Di sinasabi 'yong kailangan,
kaya paligoy-ligoy tayo at nag-aaway na lang,
gaya no'ng nakaraan.
'Yong gusto kong sabihin…
ay hindi 'yan.
Gusto kitang sagutin.
No'ng araw na 'yon,
tinanong mo ang ibig kong sabihin.
Huwag mo na 'kong guluhin!
Dati pa, ginagawa mo na 'to…
kaya pakiramdam ko…
parang mababaliw ako dahil sa 'yo!
-Ibig kong sabihin… -Huwag.
Ganito kasi,
ngayon,
ang daming error messages sa utak ko.
Overloaded na at di na gumagana, kaya di na kaya 'yong bagong tasks.
Kaya, saka na.
Saka na lang.
-Kailan? -Basta saka na.
Komplikado ang mga bagay sa 'kin ngayon.
Dahil kay Hyeon-jun?
Hindi, hindi dahil sa kanya.
Ang dami lang nangyayari.
Oo, okay.
Saka na lang kita sasagutin.
Hihintayin kong mawala 'yong error messages mo.
Hihintayin kong sumimple ang mga bagay para sa 'yo.
-Seung-hyo, ako… -Saka na.
Saka mo na lang din sabihin.
Pero may itatanong ako.
Magkikita pa ba kayo ng tarantadong 'yon?
Hindi, wala sa plano ko.
Seryoso ka?
Okay, sige.
Tingin ko, ang layo na ng nilakad at tinakbo natin.
Umuwi na tayo.
Okay.
Mauna ka na.
Sigurado nang nasa likod mo 'ko ngayon,
kaya di mo kailangang lumingon.
Huwag kang matakot.
BIRTHDAY KO NGAYON
-Sa'n ka pupunta? -May emergency.
May nag-pileup na 17 na kotse.
Gano'n ba?
Pag-uwi mo…
Seung-hyo?
Maaga siyang umalis.
Papunta na 'ko. Malapit na 'ko.
Ano'ng problema?
Ba't mo 'ko tinawagan nang madaling-araw…
Gusto kong ikaw ang unang makakita. Unang sample natin 'to.
Sabi mo, may malaking bagay. Ito na 'yon?
Malaking bagay 'to. Maganda 'yong resulta.
Maganda nga.
Bilog 'yong katawan gaya ng onggi.
'Yong labasan, parang ambi ng bubong.
Para ma-preserve ang pinong kurba ng Korean design.
Maganda, di ba? Kaparehas ng na-sketch mo, di ba?
Sinabi ko nang maganda.
Uhaw ka ba sa papuri ngayon?
Hindi.
Papuri mo lang 'yong gusto ko. Nauuhaw ako ro'n.
Maging propesyonal na lang tayo.
Madalas ka bang may mga basag?
Siyempre.
At di dahil sa kakulangan sa kasanayan?
Tingnan mo 'to, Mr. Architect.
Lagi bang nasusunod 'yong plano sa site dahil lang ikaw ang nag-design?
Matalinong sagot sa tangang tanong.
Kahit ga'no ko iporma 'yong clay,
ewan kung ano'ng labas pagkagaling sa apoy.
Magiging perpektong lalagyan ba?
O mababasag at magpipira-piraso?
Di mo alam hanggang sa dumaan sa apuyan.
Ang ganda pakinggan, di ba?
Di lang ako basta maganda't magaling gumawa ng onggi. Matatas din ako.
Magaling ka nang pumuri ng sarili. Di mo na 'ko kailangan.
Sinabi ko nang ikinauuhaw ko 'yon.
Kumain tayo ng masarap sa Seoul.
Magbibihis lang ako.
-Hello. -Hello, Ambassador.
Nasa loob ba 'yong vice minister? Magla-lunch kami.
Sorry, pero ipinatawag siya ng ministro, kaya wala siya.
Hay. Pero sinabi ho niyang sabihan kita.
Matatagalan, kaya sa ibang araw na lang daw ang lunch.
Talaga? Okay.
Masayang araw ho.
-Sa 'yo rin. -Salamat po.
Ano'ng gagawin n'yo mamayang gabi?
LAVENDER
Huwag ka na ulit masasaktan.
Ano'ng nangyayari?
Ba't ang bilis ng tibok ng puso ko? Niloloko mo ba 'ko?
Ba't mas bumibilis?
Ba't sandaling di tumibok?
Kinakausap mo ba ang sarili mo?
-Akala ko, may kasama ka. -Wala 'to.
Ms. Jung, ba't namumula 'yang mukha mo?
-Namumula? -Oo.
-May lagnat ka ba? -Wala.
Sigurado kang di naimpeksiyon 'yong sugat mo?
Hindi, di gano'n.
Nilagyan ko na ng maraming ointment.
Okay, tara na.
Tara.
KONDISYON SA FIELD PARA SA PARAMEDICS
ATAKE SA EMTS, DUMARAMI
Ano 'yang seryosong-seryoso mong tinitingnan?
Yeong-in, alam mo bang 14% ng mga bombero at EMTs
ay may PTSD, depression, at hirap makatulog?
Sigurado 'yan.
Dahil sa trabaho nila, mas nalalagay sila sa peligro kumpara sa iba sa publiko.
Kada taon, may 300 kaso ng pag-atake sa paramedics.
Karamihan sa mga suspek, di napaparusahan dahil lasing.
Dan-ho, interesadong-interesado ka na sa mga bombero.
May kilala akong paramedic.
Nakita kong nalagay siya sa peligro noon.
Isinugal niya rin ang buhay niya para iligtas ang iba.
Bale, gagawan mo ng article?
Ano?
Ibigay mo 'yong best mo, ha?
Good luck!
Nagko-cover tayo ng kuwento,
pero di natin lubusang maiintindihan kung di natin personal na karanasan.
Nagiging sarili mong kuwento pag pinagdaanan mo.
Di ko akalaing ganito kahirap ang maging working mom.
-May tumawag galing sa school kanina. -Yeong-in, may naisip akong kuwento!
Excuse me… Aalis na 'ko.
Ewan kung ano 'yon, pero bumalik 'yong ningning sa mata niya.
Ayos!
Maganda 'tong lugar na 'to. Malinis ang pagkain at maganda ang view.
-Hello. -Hello.
Seok-ryu, kakain din kami. Nakakagulat na makita ka rito.
Oo nga.
Masayang makita ka.
Pero dahil pareho tayong may kasama,
mukhang di komportableng umupo kami dito.
Gusto ho ninyo ng ibang table?
-Oo. -Hindi, ayos lang. Do'n na lang kami.
-Umupo na tayo. -Oo, sige.
Kumusta? Masarap ba?
Oo, okay naman.
Mabuti naman. Nag-effort ako dito. Ang tagal na mula no'ng last date natin.
Curious ako sa isang bagay.
Ano 'yon?
Gawa kong japchae.
Nagku-cooking classes ako.
Masyado ka nang magaling diyan at puwede ka nang magtayo ng academy.
Nag-aaral ako para maging Korean Food Craftsman.
Gusto kong maging propesyonal do'n.
Talaga? Ayos 'yan.
Pero sapat ba ang cooking classes?
Mag-cooking school ka kaya?
Maganda sa CIA. May campus sila sa California.
Hindi ko alam.
Mahal 'yong tuition.
Di ko pa 'yan naiisip.
Huwag kang magmadali.
Pero puwedeng matikman 'yang japchae mo?
Ha? Di yata puwedeng kumain dito ng pagkaing di galing dito.
Excuse me?
May hihingin sana akong pabor.
May espesyal sa aking nagluto nito.
Alam kong baka bawal, pero puwede ko bang buksan at tikman lang?
Bawal ho sana, pero pakibilisan na lang ho.
Salamat.
Napaka-romantic ng boyfriend mo.
Ang sarap nito.
Pinakamasarap na japchae na natikman ko.
Kuhanan kita ng bagong kutsilyo?
Hindi na. Medyo matigas 'yong steak.
Gustong makipag-usap sa 'tin ng Fresco next week. May oras ka?
-Kahit wala, gagawan ko ng paraan. -Okay.
Tanda mo si Hye-won noong pumirma tayo ng kontrata?
Tinanong niya kung tayo ba.
Sabi ko, ex-boyfriend kita, pero gusto pa rin natin ang isa't isa.
Ba't ka mag-iimbento ng ganyan?
Mukhang may gusto siya sa 'yo, kaya kumilos ako.
Itama mo bago ang susunod na meeting.
At huwag ka na ulit magsisinungaling.
Mga sinungaling 'yong pinakaayaw ko.
Kasinungalingan din ang di pagtupad sa pangako.
Ano?
Gaya ng sekretong pakikipagkita sa di na raw kikitain.
Okay ka lang ba?
Uminom ka.
Nguyain mo nang maigi ang kinakain mo.
Okay lang ako. Nabulunan lang.
Baka isipin ng iba na malaking bagay.
Para sa 'kin, malaki.
Kahit maliliit, aalalahanin ko.
At gusto kitang alagaan.
Gaya lang ng dati, at di 'to nagbago.
Magbabanyo lang ako.
Okay.
Di ka na makikipagkita, sabi mo.
Ano naman sa 'yo?
-At ikaw pa ang nagsalita. -Si Tae-hui ba ang tinutukoy mo?
-Alam mong may project kami. -Oo nga.
Kumain ka sa hotel para sa trabaho.
Magaling na negosyante.
At ikaw? Kumakain ka kasama ng di mo katrabaho o ano.
Nandiyan ka pala, Seok-ryu.
Magpapaalam lang ako.
Sa 'kin?
May natira akong wine.
Sa 'yo na 'to.
Hindi na, salamat. Di ako umiinom.
Ayos lang.
Sa boyfriend mo na lang.
Hindi ko siya boyfriend.
Sorry.
Kahit sino, aakalaing boyfriend mo siya.
Tatanggapin ko na.
Tara.
Alam kong masaya 'to, pero di ko akalaing grabe 'yong thrill.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Unang beses ko sa "love square".
Mukhang close sila ni Seok-ryu.
Sorry kanina.
Di ka nakakain nang maayos dahil sa 'kin.
Hindi 'yon masaya.
'Yong lalaki sa harap ko, sa iba nakatingin.
Sa iba nakatuon 'yong buong siya.
Tatanggapin ko pa rin ang sorry mo.
Para magmukha akong astig.
Sorry ulit.
Sandali lang.
Si Choi Seung-hyo 'to.
Kakaiba 'yong pakiramdam ko ngayon.
Ang sarap ng niluto mong japchae.
Magkaharap tayo at kumain nang sabay.
Gaya ng dati 'yong pakiramdam.
Ililibre kita sa mas marasap sa susunod.
Hyeon-jun?
Wala nang susunod.
Isang beses lang 'to.
Kaya ako sumama.
Sabihin nating huling steak natin.
Huling pasta naman kaya sa susunod?
Tapos, huling doenjang stew at huling kimchi stew.
Hyeon-jun.
Huwag kang ganyan.
Huwag nating gawin 'to.
Seok-ryu.
Ibaba mo 'ko sa pinakamalapit na istasyon.
LAVENDER JAE-SUK, IN-SUK
Ang bilis mag-reply ng lahat.
Na-realize na ba nila kung ano'ng meron ngayon?
Emergency!
Nagpadala ako ng frozen crabs sa office ko.
Nakalimutan ko't umalis ako.
Mapapanis na 'yong mga 'yon. Puwedeng palagay sa ref?
Hay, di ako puwede! Sorry.
Kumakain kami sa labas ng pamilya ko.
May lakad na rin ako, kaya di ako puwede.
Kung tapos na 'yong trabaho ni Hye-suk, siya na lang?
Seryoso?
Mga salbaheng 'to.
Mas mahalaga ang tunaw na yelo kaysa sa birthday ng kaibigan?
Ako na ang pupunta.
HYEREUNG REALTY
Ba't nila 'to ipinagawa sa 'kin?
Ba't ang bigat nito? Naku.
Naku naman.
Buwisit!
Happy birthday to you
Uy, ano'ng nangyayari?
Happy birthday to you
Mga salbahe kayo!
Tinakot n'yo 'ko!
Happy birthday, mahal naming Hye-suk
Happy birthday to you
Uy! Hipan mo na 'yong mga kandila!
Mag-wish ka bago mo hipan!
Ang sama na ng mga sinabi ko tungkol sa inyo. Sorry.
Surprise! Na-surprise ka, di ba?
Gusto ko talaga 'tong subukan!
Sa TV ko lang 'to nakikita. First time ko!
Pambata. Sinubukan ko siyang pigilan. Ayaw mo…
Gusto niya 'to. Gustong-gusto niya ang mga ganito.
Hay, sino'ng mag-aakalang makikita natin ang araw na iiyak si Hye-suk?
Oo nga.
Uy, Ice Princess.
Sixty years ang inabot, pero nainitan na rin ang puso mo.
Ang dami kasing kandila.
Sino'ng maglalagay ng ganyan karami?
Hindi 'to Korean age, kaya nagtanggal kami ng isa.
Talaga?
-Ano? -Sino 'yan?
Si Seung-hyo.
Happy birthday, Ma.
Maaga akong umalis, kaya di ko nasabi.
Ang saya niyan.
-Ang saya nga. Gusto ko 'to. -'Yong asawa mo ba?
-May inihanda ba siya? -Uy, maliit na bagay lang ang birthday.
Maaga siyang umalis dahil may emergency.
Oo, abala siyang tao.
-Hiwain na natin 'yong cake! -Oo, tikman natin.
Green tea frosting ba 'yan?
Hindi, mugwort 'yan.
Hay, sawa na 'ko diyan!
Uy, di na tayo Suk Sisters! Ba't binanggit mo pa 'yan?
Uy, mabuti sa kalusugan 'tong mugwort.
Kuha ka ng pinggan, Jae-suk.
May mga tinidor na?
-Kailangan din. -Dalhin mo lahat.
Meron ho kayong lily of the valley?
Hello.
May lily of the valleys?
Lily of the valleys po.
Salamat, anak.
Ms. Yu!
Ba't alam n'yong nandito ako?
Sinabi ng ibang teachers.
Sabi nila, may sobrang guwapong nasa pool.
Akala ko, water spirit, kaya pinuntahan ko.
Congratulations sa design contest.
Salamat po. Nagulat ho akong natawag ako.
Ano'ng ibig mong sabihin? Tamang tao ang nanalo.
Espesyal sa 'yo ang lugar na 'to.
Oo nga ho.
Sinabi mo rin kay Seok-ryu?
-Hindi pa po. -Sabihin mo na. Matutuwa 'yon.
Di niya ho maaalala.
Maaalala niya 'yon.
Ilang araw lang ang nakaraan, tumawag siya para sa resulta.
Hi, Ms. Yu. Si Seok-ryu po ito.
May nanalo na ho ba sa contest ni Choisseung?
Wala pa rin?
Okay. Sorry po, tawag ako nang tawag.
Lumabas na ba?
EDUCATION MINISTRY
MGA ANUNSIYO
Ba't ang tagal?
Hello po!
May nanalo na ho ba sa gym remodeling at design contest ng Hyereung High?
Hyereung High School 'to.
Wala pa ho?
Okay, salamat.
Akala niya siguro, malalaman ko kaagad.
Maraming beses niya 'kong tinanong.
Aalis na 'ko.
Iwan muna kitang mag-isa dito sa pool.
Gumawa ka ng bagong kinabukasan.
Siguraduhing magandang paalam sa nakaraan.
Seung-hyo, good luck!
Bye!
Kahit ga'no ko iporma 'yong clay,
ewan kung ano'ng labas pagkagaling sa apoy.
Magiging perpektong lalagyan ba?
O mababasag at magpipira-piraso?
Di mo alam hanggang sa dumaan sa apuyan.
Seung-hyo,
iligtas mo 'yong sarili mo sa unrequited love.
Kahit ako, di kita kayang iligtas.
May atleta dati sa 200-meter event
na medyo mabagal.
Sa kabila nito, nanalo pa rin siya dahil sa sigasig.
Kahit medyo late na,
sasabihan ko siyang maging matapang, gaya ng swimmer na 'yon.
CHOISSEUNG
Ano 'yon?
-Nasaan ka ngayon? -Ano'ng pakialam mo?
Nasaan ka?
Nasa shop ng tatay ko. Nagpa-practice ako.
Diyan ka lang. Papunta na 'ko.
Ano 'to? Ba't pumunta ka dito?
Dati, ang dami kong pagkakataon para sabihin sa kanya ang nararamdaman ko.
-Ngiti! -Honey, ako rin!
-Umalis ka muna. -Okay.
-Sige na! Ngiti! -Okay! One, two, three!
-Okay, ngayon na! -Umalis ka muna.
Mag-picture tayo. 'Yong magkasama kami!
Okay! One, two, three.
Seung-hyo, picture kayo ni Seok-ryu.
-Oo nga. Kahit isa lang. -Di na ho.
-Pumayag ka na. Tara. -Dali.
Ito na!
One, two, three!
No'ng gumraduate kami sa high school at sa wakas, adult na.
Di ako makatingin.
-Sa'n ka pupunta't ganyan ang suot mo? -Sa date.
Group date kasama 'yong PE majors.
Guwapo raw talaga sila.
No'ng araw na matamis ang ice cream
at may cherry blossoms sa paligid no'ng immature 20-year-olds pa kami.
Sa'n ka pupunta?
Sa US. Nakita ko na.
Nakapasa ako sa UC Berkkeley.
Libre lahat! Ayos, di ba?
Tanda mo 'yong kaibigan kong si So-yun?
Nag-apply siya, kaya sumabay na lang din ako.
Pero tingnan mo!
Nakapasok ako.
Sabi nila, sundan mo 'yong mga kaibigan mo sa Gangnam, pero sa US sa 'kin.
Sa totoo lang, akala ko, di papayag 'yong nanay ko.
Pero sabi niya, tumuloy ako.
Pero medyo excited din ako.
Unang beses ko sa abroad.
Unang beses ko rin sa eroplano.
Kahit sa Jeju, di pa 'ko nakapunta. Pero sa US 'yong first trip ko!
Nakakabilib, di ba?
No'ng gabi sa tent bar kung saan sinabi niyang pupunta siya sa US.
And…
ngayong gabi.
-Seok-ryu. -Uy, ngayon…
Pakinggan mo muna 'ko.
Di ko na 'to patatagalin.
Sabi ko, maghihintay ako,
pero excuse lang 'yon para kunwari, considerate ako.
Nagsinungaling ako sa sarili ko.
Dahil sa takot. Natakot ako.
Kaya…
Ganito kasi…
sasabihin ko na ngayon.
Sinabi kong nababaliw ako dahil sa 'yo…
No'ng sinabi kong nababaliw ako dahil sa 'yo…
Ang ibig kong sabihin…
Ako…
Gusto kita.
TIYEMPO NG PAG-IBIG
PAG-IBIG NA
LOVE NEXT DOOR
Pa'no ko siya haharapin?
Hindi siya tulog. Hindi.
Pag hinawakan mo ang kutsilyo, dapat may hiwain ka.
-Ba't di ka naka-T-shirt ngayon? -Wala na ho sila.
Nagpabango ka rin?
Ibig sabihin, walang expiration date 'yong sagot mo?
Di yata alam ni Seung-hyo,
pero mas una ko siyang nagustuhan.
May mga lilinawin ako tungkol sa sarili ko.
Di lahat ay kaya ang social affairs department.
Iba na 'yong estratehiya ko.
Di gumana ang mga "last" kaya babalik ako sa simula.
Di ko magawang maging kaibigan lang ni Seok-ryu
di dahil babae siya.
Si Seok-ryu kasi siya.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos