(รักอยู่ประตูถัดไป)
(โรงเรียนอนุบาลฮเยรึง แบซอกรยู)
วันนี้ฉันฟันหลุดไปหนึ่งซี่
ฟันของฉันน่ารักนะ นางฟ้าฟันน้ำนมต้องชอบแน่ๆ
อ้าปากสิจ๊ะ
มัดเรียบร้อยแล้ว
ผมจำครั้งแรกทุกอย่างของแบซอกรยูได้
- ดูสิ - โอ้โห
ดูสิ น่ารักเนอะ
ร้องทำไมล่ะ ไม่ใช่ฟันนายซะหน่อย
นี่ฟันฉันต่างหาก
ซึงฮโยละก็
ครั้งแรกที่เธอฟันน้ำนมหลุด
จ้างให้ก็ตามไม่ทัน ยัยเต่าต้วมเตี้ยม
ช้าเป็นบ้า
ยัยเต่าต้วมเตี้ยม
บังอาจเรียกฉันว่าเต่าต้วมเตี้ยมงั้นเหรอ
เจ๊จะแซงให้เรียบเลย คอยดูนะ
ย้าก
นี่ แบซอกรยู
มันอันตรายนะ
ครั้งแรกที่เธอขี่จักรยาน
(ขอความช่วยเหลือ)
ฉันอยากกลับบ้าน
เฮ้อ ยัยนั่นเป็นบ้าอะไรวะ
ครั้งแรกที่เธอหนีออกจากบ้าน
รุ่นพี่คะ
นี่ความในใจของฉันค่ะ
- ช่วยรับไปทีนะคะ - อย่าเลย
ฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ
อย่าเอามาให้เลย
ไม่ต้องมีใจให้ฉัน
เข้าใจไหม
ขอโทษทีนะ
ครั้งแรกที่เธอให้จดหมายรักกับใคร
เฮ้ย ฟุ้งหมดแล้ว
ทำบ้าอะไรวะ
ผมรู้จักเธอมานาน
จนนึกว่าผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
พ่อฉันเคยเป็นเชฟในโรงแรม
แล้วเขาก็ทำงานในร้านอาหาร
ตอนนี้เขาเปิดร้านต๊อกบกกี
ต๊อกบกกีของพ่ออร่อยที่สุดในโลก
แบซอกรยู
นี่ ซอกรยู
มาแล้วค่ะ
(ตอน 6: ครั้งแรกของคุณ)
ซอกรยู
แม่เรียกหนูแต่เช้าเชียว
อะไรคะเนี่ย หอมจังเลย
จะอะไรล่ะ ก็เครื่องเคียงไงจ๊ะ
เอาไปให้ที่บ้านซึงฮโยนะ
ไม่เห็นจะอยากไป แม่ใช้ซอสถั่วเหลืองที่หนูเอามาหรือเปล่า
จ้ะ แม่ว่าคุณภาพของซอสนั่น ทำให้รสชาติเข้มข้นขึ้นจริงๆ
จริงด้วย อร่อยเป็นบ้า
แม่ใส่อะไรบ้างเหรอ
แม่ใช้น้ำสต๊อกปลาแอนโชวี่ทำซุป
แล้วก็ใส่ต้นหอม กระเทียม น้ำมันงา กับซอสถั่วเหลือง…
พูดไปแกก็ไม่รู้เรื่อง
หนูอาจจะรู้ก็ได้
เลิกโอ้เอ้ซะที
เอาไปส่งซะก่อนจะหายร้อน
ก็ได้ค่า
ที่รักคะ
มากินข้าวเช้าได้แล้ว
ผมจะกินข้าวเช้า
เอาด้วยไหม
ไม่เป็นไรค่ะ กินข้าวเป็นมื้อเช้าหนักท้องเกินไป
ซอกรยูน่ะ
ซอกรยู
- น้าฮเยซุก - ไงจ๊ะ
- ไม่เจอกันนานเลย - นั่นสิเนอะ
ไม่ได้เจอตั้งแต่งานเปิดบริษัทของซึงฮโย
ระหว่างนี้ก็มาหากันบ่อยๆ สิจ๊ะ
- ได้ค่ะ - นี่อะไรน่ะ
- คุณลุง - ลมอะไรหอบมาแต่เช้าเนี่ย
หนูมาส่งอาหารค่ะ
คุณลุงกินอยู่พอดีเลย
ได้จังหวะมาก แม่ให้เอาของพวกนี้มาให้ค่ะ
เหรอจ๊ะ
ค่ะ แม่ทำไว้เยอะมาก เลี้ยงคนได้ทั้งกองทัพทุกที
เขาทำอาหารมาเผื่อเราตลอดเลย
ฝากขอบคุณด้วยนะจ๊ะ
ได้เลยค่ะ
ชเวซึงอยู่ข้างบนรึเปล่าคะ
อ๋อ อยู่จ้ะ
- เดี๋ยวหนูไปทักเขาก่อนกลับนะคะ - ได้จ้ะ
- กินให้อร่อยค่ะ - ขอบใจนะ
- ไปเถอะจ้ะ - ค่ะ
ให้มาทำไมตั้งเยอะขนาดนี้
ตายจริง ผัดบวบใส่กุ้งดองเกลือ
ใบงาหมักกับพริกดองซีอิ๊ว
โอ้โห ผัดผักกูดนี่นา
ผักกูด…
คุณปิ้งขนมปังอยู่แบบนี้ กลิ่นแรงรบกวนไปหรือเปล่า
ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
กินไปเถอะ
เฮ้อ อีตาซื่อบื้อเอ๊ย
โอ๊ย อร่อยเหาะ
ชเวซึง
อาบน้ำอยู่เหรอ
ห้องหมอนี่ไม่เปลี่ยนเลยแฮะ
ยังกับย้อนเวลามาเลย
แคปซูลเวลา
ต้องซ่อนไว้ในนี้แน่ๆ
อยู่ในนี้หรือเปล่าน้า
เจอแล้ว
คราวนี้ละ ฉันจะขุดคุ้ยยุคมืดของนายบ้าง
(นายคงสารภาพความรู้สึกกับซอกรยูแล้วสินะ)
(เราตัวติดกันมาตั้งแต่เด็ก)
ขอโทษที
ฉันไม่ได้จะแอบอ่านนะ
ก็ทีนายยังได้อ่านจดหมายฉันเลย ไม่แฟร์ชัดๆ
ฉันถึงอ่านของนายไง
ทิ้งทำไมล่ะ
เธออ่านแล้วใช่ไหม
- อ่านแล้ว - แค่ล้อเล่นน่ะ
ล้อเล่นเหรอ
สมัยนั้นฉันคงตั้งใจแกล้งเธอสุดๆ
เลยอยากรู้ว่าจะหลอกได้แค่ไหน
จริงสิ ก็แค่ล้อเล่นแหละเนอะ
แหม ทำเอาซะตกใจหมด
ฉันนึกว่ามันจะตลกดี แต่ก็ไม่สักนิด
ฉันต้องเปลี่ยนชุด ออกไปได้ปะ
อ๋อจ้ะ โทษที แต่งตัวซะนะ
(จางแทฮี)
จดหมายนั่นมันอะไรกัน
หมอนั่นเคยชอบฉันเหรอ แต่แค่ล้อเล่นงั้นเหรอ
จะวางแผนแกล้งอะไรตั้งสิบปี นานแข่งกับแผนปฏิรูปเศรษฐกิจงี้
แค่บอกเฉยๆ ก็ได้ว่าไม่จริง
ทำไมต้องขยำจดหมายทิ้งด้วยล่ะ
เอ๊ะ พ่อยังไม่มาเหรอ
(ร้านของว่างราก)
ที่นี่ก็ไม่เปลี่ยนไปเลยเหมือนกัน
แหม ลูกพ่อเก่งจริงๆ
เก่งขนาดนี้ได้ใครมาเนี่ย
- พ่อไงคะ - พ่อเหรอ
ให้พ่อลองชิมดูไหมจ๊ะว่าอร่อยแค่ไหน
นะจ๊ะ
ไหนดูซิ…
อร่อยไหมคะ
คุณพระช่วย
ทำไมอะ ไม่อร่อยเหรอ
อร่อยสุดๆ ต่างหาก
อร่อยสุดยอด คนเก่งของพ่อ อร่อยมากเลยจ้ะ
โอ๊ยตาย ภูมิใจอะไรอย่างนี้
อ้าว ซอกรยู
พ่อ
มาทำอะไรน่ะ นี่แกงัดประตูเข้ามาเหรอ
หนูกดรหัสเอาต่างหาก
มีใครอยู่อีกหรือเปล่า
พ่อเลิ่กลั่กทำไมน่ะ
กลัวโดนยกเค้าหรือไง
ไม่เห็นมีอะไรน่าขโมย
เปล่า พ่อแค่ตกใจเพราะเห็นประตูเปิดอยู่
ทำไมมาที่ร้านไม่บอกไม่กล่าว
พ่อคะ จำได้ไหม
สมัยเด็กหนูชอบขลุกอยู่ที่นี่บ่อยๆ
แกแทบจะกินนอนที่นี่เลยน่ะสิ
แกชอบตามพ่อเข้าไปในครัวแล้ววุ่นวายไปเรื่อย
จริงค่ะ
เมื่อก่อนพ่อเคยทำงานที่โรงแรม แล้วก็เคยทำงานในร้านอาหารใหญ่ๆ ด้วยซ้ำ
แต่หนูชอบที่สุดตอนพ่อทำงานที่นี่
สมัยพ่อทำงานโรงแรม
พ่อใส่หมวกสูงๆ นั่นที่หนูเคยเห็นแต่ในรูป
หนูไม่เคยได้เห็นพ่อทำงานจริงๆ
ส่วนที่ร้านอาหารก็ยุ่งเกินไป
แต่หนูชอบที่หนูมาที่นี่ได้ตลอด
แปลกจัง แต่หนูยังจำได้เลยว่าสมัยนั้นหนูรู้สึกยังไง
เสียงมีดหั่น
ลมอุ่นๆ ที่พัดเอื่อยๆ อยู่สม่ำเสมอ
เสียงของผู้คน
นั่งดูพ่อทำงานจากหลังร้าน
กับต๊อกบกกีที่อร่อยที่สุดในโลก
ฟังแล้วชื่นใจดีจ้ะ
- พ่อคะ - ว่า
ถ้าหนู…
ถ้าหนูมาทำอาหารแบบพ่อล่ะ
แกพูดอะไรของแก
ไม่ต้องมาทำน่ะดีแล้ว
ทำไมล่ะคะ
พ่อบังคับให้แกตั้งใจเรียน
ก็เพื่อให้แกไม่ต้องมือเปื้อน หรือต้องมายืนหน้าเตาร้อนๆ
งานแบบนี้ให้พ่อทำน่ะดีแล้ว
- นี่ - คะ
กินต๊อกบกกีก่อนไปสักหน่อยไหม
ดีเลยค่ะ
จัดให้จ้ะ
รอตรงนี้นะ
(ชองอูรายวัน)
รอด้วยค่ะ
โอ๊ยตาย ขอบคุณจ้ะ
น่าจะกดปิดซะถ้ารู้ว่าเป็นคุณ
นายได้โดนตัดคะแนนประเมินผลงานน่ะสิ
ยอนดูเป็นไงบ้าง ดีขึ้นหรือยัง
ครับ เธอออกจากโรงพยาบาลแล้ว ไปโรงเรียนอนุบาลเมื่อเช้านี้น่ะ
ค่อยโล่งใจหน่อย
พวกเด็กๆ น่ะป่วยบ่อยช่วงเปลี่ยนฤดู
ก็เพื่อหาเรื่องให้พ่อแม่เป็นห่วงไงล่ะ
ผู้จัดการช่วยย้ายผมไปแผนกอื่นได้ไหมครับ
- อะไรนะ - ผมรู้ว่าคุณอำนวยความสะดวกให้ผมไว้มาก
แต่ทีมข่าวสังคมก็อยู่กันได้ถ้าไม่มีผม
ตอนนี้ลูกสาวผมต้องการผมที่สุด
ฉันยังทำงานนี้อยู่ได้ทั้งที่มีลูกสามคน
ผมทราบดี ผมถึงนับถือคุณไงล่ะ
ฉันไม่ได้จะโอ้อวดอะไร
ฉันคงลาออกไปแล้วถ้าสามีไม่ได้ทำงานอิสระ
นายเลี้ยงลูกคนเดียวคงลำบากแย่
แต่เด็กๆ น่ะโตเร็วนะ
ลองคิดดูอีกทีเถอะ
และถ้ายังอยากย้ายทีมอยู่ ฉันจะไม่ห้ามนายนะ
(อาจารย์แบแห่งวงการทำกับข้าวที่บ้าน)
ที่อเมริกา
เรามักจะกินซุปไก่เวลารู้สึกไม่สบาย
คงเพราะมันสบายท้อง และช่วยให้อุ่นได้จากข้างใน
ที่เกาหลีก็มีซุปไก่ของเราเองค่ะ
ซึ่งเป็นเมนูที่เราจะทำกันในวันนี้
โจ๊กซัมกเยจุกค่ะ
วัตถุดิบมีตามที่คุณเห็นตรงนี้
ฉันจะเริ่มต้นด้วยการเตรียมเนื้อไก่
วันนี้ฉันนำเสนองานสำคัญมา
คุณคงนึกออกว่าวันนี้ฉันเครียดมากแค่ไหน
ฉันถึงอยากปลอบประโลม จิตวิญญาณที่อ่อนล้าของตัวเอง
ไม่ใช่แค่ด้วยอาหาร แต่ด้วยการทำอาหาร
เพราะส่วนตัวแล้ว นี่เป็นขั้นตอนที่ช่วยคลายเครียดได้มาก
ระหว่างทำอาหาร
ฉันก็รู้สึกอุ่นใจและผ่อนคลายขึ้น
ฉันรู้สึกเป็นตัวของตัวเองที่สุดเวลาที่ฉันสบายใจ
- ซอกรยู ไม่เจอกันหลายวันนะจ๊ะ - หวัดดีค่ะ
- จะไม่ทักทายเหรอ - ทักทำไม ผมก็เจอยัยนี่ทุกวัน
- นายถอดเฝือกแล้ว - ใช่
ขอบคุณมากเลยนะคะ สำหรับซอสถั่วเหลืองเมื่อวันนั้น
อร่อยสุดยอด คนที่บ้านฉันชอบมากเลย
ถ้าอยากได้อีกก็บอกนะจ๊ะ
มีเวลาเข้ามาดื่มชากันหน่อยไหม
ชาเหรอคะ
เราต้องคุยงานกันนะ จะชวนยัยนั่นทำไม
เราต้องหารือกันเรื่องเฟรสโก
แถมยังต้องตัดสินใจเรื่องทิศทางกับกำหนดการ
จ้ะ ก็ได้
ฉันไม่ว่างอยู่ดีน่ะค่ะ
พี่เองก็คงยุ่ง ไปเถอะค่ะ
ขอโทษนะจ๊ะซอกรยู ไว้ค่อยเจอกันนะ
ตอนบอกให้หาทางเคลียร์ใจกับพี่เขา หมอนั่นยังปรี๊ดแตก
ทีงี้มารังเกียจกันซะงั้น
ชอบฉันซะที่ไหนเหอะ
ช่างเถอะ ฉันไม่สนจดหมายนั่นเหมือนกันแหละย่ะ
ทำไมล่ะ
พี่ยังชอบถามลอยๆ แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเหมือนเดิมสินะ
ถามให้ผมเข้าใจหน่อย
ทำไมนายถึงตกลงร่วมงานกับฉัน
ก็มันดูเป็นโอกาสที่ดี ผมว่าคงสนุกดีให้ลองดู
ตอบแบบที่คาดไว้ไม่ผิด
พี่คาดหวังอะไรล่ะ
(ต้นทับทิม)
ไม่รู้สิ คำตอบที่จริงใจกว่านี้ละมั้ง
ฉันรู้ว่าวันนี้นายใช้ฉันเป็นข้ออ้าง
นายเงียบมาตลอด
แต่พออยู่ต่อหน้าซอกรยู นายกลับจงใจพูดว่าเราต้องทำงาน
ขอโทษทีถ้าดูเป็นอย่างนั้น
ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ก็ใช้ฉันให้เป็นประโยชน์เลยสิ
- หา - ใช้ฉันให้คุ้มได้เลยเต็มที่
คงดีออก ฉันจะได้ไปเดทกับนายด้วยไง
แล้วนายก็จะได้ยอมรับความรู้สึกตัวเอง
อยากโดนไล่ออกไปหรือไง
ไม่เอาน่า
ฉันว่าซอกรยูน่ารักจะตาย
แต่นายน่ารักกว่าอยู่แล้ว
ขอฉันอยู่กับคนน่ารักๆ อย่างพวกนายอีกหน่อยเถอะน่า
อยากล้อผมก็เชิญตามสบาย
แต่ห้ามพูดอะไรกับซอกรยูเด็ดขาด
ฉันว่านายบอกเรื่องสำคัญกับเธอไปแล้วนะ
อะไรนะ
แต่มีเรื่องสำคัญที่นายลืมไป
น่าจะชวนเธอไปหาอะไรกินทีหลังแฮะ
ผมบอกอะไรยัยนั่น
พี่จะพูดอะไรน่ะ
ไม่บอกหรอกย่ะ
ผมพูดอะไรไป
- ถ้าบอกแล้วจะให้ฉันร่วมวงด้วยไหม - จางแทฮี
ชอบจังเวลานายเรียกชื่อฉัน
ผมพูดอะไรไป
พี่จะบอกอะไรยัยนั่น
เร่งเครื่องแล้วรักษาความเร็วเดินทางไว้
เร่งไปที่ความเร็วเดินทาง
สงสัยอยู่เชียวว่าแกมาทำอะไรที่แม่น้ำ
ใครจะไปคิดว่าแกจะมาขับเรือ
ฉันสอบข้อเขียนผ่านแล้ว เลยต้องมาซ้อมเตรียมสอบภาคปฏิบัติ
แกจะยึดดินแดนทั้งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ
ต่อไปจะไปสอบใบอนุญาตขับเครื่องบินเล็กงั้นสิ
ต่อไปก็…
- ขั้วโลกใต้ - หา
มีหน่วยกู้ภัยคนนึงถูกส่งไปประจำสถานีวิจัยที่นั่น
ใบอนุญาตนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสให้สูงขึ้น
โอ้โห สมกับเป็นแกจริงๆ ว่ะ
สมัยเด็กๆ แกชอบเดินลุยแอ่งน้ำ แอ่งโคลน แอ่งปูนที่ยังไม่แห้ง
เลือกแต่ทางที่ชาวบ้านเขาไม่เดินกัน
ในที่สุดแกก็จะได้ออกไปผจญภัยสุดขอบโลก
พอเลยย่ะ
ไม่เห็นกระรอกอย่าเพิ่งโก่งหน้าไม้
ยังต้องเตรียมเอกสาร สัมภาษณ์ แล้วก็ทดสอบบุคลิกกับความถนัดอีก
ยังอีกไกลกว่าจะได้รับเลือก
ฉันสิที่ยังต้องไปอีกไกล
หือ
ฉันสมัครเรียนทำอาหารไปละ
แม่เจ้า
ฉันตั้งใจคิดมาอย่างดีแล้ว
นี่ละมั้งที่ฉันอยากทำ
ไม่สิ นี่แหละที่ฉันอยากทำ
เมื่อก่อนฉันนึกว่าการเรียน คือกิจกรรมสุดโปรดของแก
แต่ฉันคิดผิด
แกแค่ชอบคำชมเชยกับความสนใจ ที่ได้จากการเป็นเด็กเรียนดี
แกมันพวกคลั่งของแถม
พักนี้พูดแรงแทงใจดำนักนะยะ
ก็ใช่ แต่ว่า…
แกชอบทำอาหาร
นั่นคือความชอบที่บริสุทธิ์ใจไร้ความเห็นแก่ตัว
ฉันน่าจะรู้ว่าแกเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ตอนเห็นแกทำดัลโกน่าออกมาอย่างเลิศ
- นี่แกสนับสนุนฉันใช่ปะ - ก็เออสิยะ
วันนี้ไปฉลองกันเถอะ
เรียกชเวซึงฮโยมาแล้วไปปาร์ตี้กัน
เฮ้ย
ฮัลโหล
ชเวซึงฮโย
- นี่ อย่านะ - แป๊บนะ
แบซอกรยูบอกว่า วันนี้นางสมัครเรียนทำอาหารแหละ
ยัยนั่นสมัครเรียนทำอาหารเหรอ
ใช่…
งั้นคืนนี้จัดปาร์ตี้ฉลองกันเหอะ
ไปไม่ได้ ฉันมีธุระน่ะ
จริงดิ ก็ได้
งั้นเสร็จแล้วก็ตามมาละกัน ไว้จะส่งโลเคชั่นไปให้นะ
แค่นี้นะ
จะพูดแบบนั้นทำไมถ้ามันมาไม่ได้
แกไม่รู้จักหมอนั่นเลยหรือไง
มันชอบบอกว่ามาไม่ได้แต่ก็โผล่มาทุกที
วันนี้มันไม่มาหรอก
อะไรเนี่ย
พวกแกตีกันอีกแล้วเหรอ
คุณสถาปนิก
ดีจังที่บังเอิญเจอคุณตามถนนแบบนี้
ผมก็เหมือนกัน จะกลับบ้านเหรอครับ
เปล่าครับ ผมว่าจะไปหาอะไรดื่ม ไปด้วยกันไหมครับ
คือว่า…
ถึงแล้วครับ
คุณอยู่บ้านข้างๆ จองโมอึมเหรอเนี่ย
ครับ ผมก็เพิ่งรู้เมื่อเร็วๆ นี้
ถ้าเสียงดังหนวกหูเกินไป ก็ช่วยเข้าใจหน่อยนะครับ
เธอเป็นคนดีนะ
ผมรู้ครับ
แต่ผมรู้สึกแย่จังที่ทำให้คุณต้องมาที่นี่
สถานการณ์บังคับน่ะครับ
พ่อขา
ยอนดู
ลูกพ่อ รอนานไหมจ๊ะ
ค่ะ
นี่ลูกสาวผมเอง
ยอนดู สวัสดีสิจ๊ะ
สวัสดีค่ะ หนูชื่อคังยอนดู
แต่คุณอาเป็นใครเหรอคะ
อาชื่อชเวซึงฮโยจ้ะ
คืออา…
กับพ่อหนูเป็น…
เพื่อนแถวบ้านกันน่ะ
ขอโทษนะครับ
คุณคงไม่ได้ตั้งใจมาดื่มเครื่องดื่มธัญพืช
ไม่หรอกครับ นี่แหละที่ผมอยากดื่มพอดี
ใส่น้ำแข็งเยอะๆ ด้วย
ผมยังไม่ได้ดื่มเหล้าแท้ๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนเริ่มเมาซะแล้ว
คงเป็นเพราะย่านฮเยรึงสินะ
ทั้งที่เพิ่งเคยมาครั้งแรก แต่รู้สึกเหมือนอยู่ที่นี่มานานโขแล้ว
น่าผ่อนคลายแปลกๆ ดี
แล้วก็น่าตื่นเต้นด้วย
ผมเองก็เคยรู้สึกเหมือนกัน ที่นี่ก็เป็นแบบนั้นแหละครับ
คุณปรับตัวได้ดีนะ
ครับ เพราะเพื่อนแถวบ้านของผมเลย
ขอถามได้ไหมว่าจริงๆ แล้วคืนนี้คุณอยากดื่มอะไร
- เอ๊ะ - เอ่อ…
ผมคงติดนิสัยมาจากงานน่ะ
ผมชอบอ่านสีหน้าผู้คน
แล้วก็ถามจี้ไม่หยุดถ้าสงสัยอะไรสักอย่าง
เพราะงั้นคนถึงเกลียดนักข่าวละมั้ง
ดูเหมือนคุณจะรู้อยู่แล้วนะ
จริงครับ
แต่ผมก็ถนัดทำตรงข้ามด้วยนะ
ผมเป็นผู้ฟังที่ดี ผมทำใจเป็นกลางได้ และรับรองได้ว่าจะรักษาความลับ
ผมแค่คิดว่าอาจจะช่วยอะไรได้บ้างน่ะ
เรื่องของเพื่อนน่ะ ไม่ใช่ผมหรอก
เขาเคยชอบใครบางคนเมื่อนานมาแล้ว
เขานึกว่าเขาเลิกมีใจให้เธอแล้ว
แต่พอได้เจอเธออีกก็ชักจะสับสนนิดหน่อย
ก็เข้าใจได้นะครับ
เขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ก็เลยเอาแต่หลบหน้าเธอ
ผมว่าเขากำลังทำตัวไม่ถูก
เป็นเรื่องต้องห้ามหรือเปล่าครับ
อย่างเช่นว่าเธอคบคนอื่นอยู่หรือเปล่า
เธอรักคนอื่นอยู่ พวกเขาเกือบแต่งงานกันแล้ว
แต่ยังไงตอนนี้เธอก็โสดอยู่ใช่ไหม
ส่วนผู้หญิงคนนี้
เธอรู้ความในใจของเพื่อนคุณหรือเปล่า
ไม่ครับ
แต่เขากลัวว่าเธอจะรู้เข้า
เขาไม่เคยสารภาพความรู้สึกกับเธอเลย
ทำไมล่ะ
พวกเขาอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
ตอนแรกเขาก็เลยไม่รู้ว่า จริงๆ แล้วความรู้สึกนั้นมันคืออะไร
หลังจากนั้น…
เขาก็คอยระวังตัวที่จะไม่ทำอะไรให้เสียเพื่อน
พอเขาตัดสินใจจะบอกเธอ…
ก็ดันไม่ถูกจังหวะ
แล้วตอนนี้…
เขาก็ไม่กล้าพยายามด้วยซ้ำ
เขาลำบากอยู่พักใหญ่เพราะเรื่องนั้น
เขามักจะคลื่นไส้วิงเวียนขึ้นมาน่ะ
ในที่สุดตอนนี้เขาก็ทำใจได้
และไม่อยากย้อนกลับไปนึกถึงสมัยนั้น
มิน่าวันนี้หมอนั่นถึงไม่ยอมมา
อยากรู้จะแย่ ให้รอถึงสิบปีไม่ไหวหรอก
เอาละ ไหนดูซิ
จดหมายใครกันนะ
ของชเวซึงฮโยแหงๆ
ว่าแล้วไง
ก็บอกยัยนั่นไปซะสิว่านายชอบเธอ
จะหาเรื่องกลุ้มให้ตัวเองทำไมเนี่ย
จริงๆ เลย…
เฮ้อ น่าสมเพชเป็นบ้า
ยังทึ่มเหมือนเดิมไม่มีผิด
เมื่อกี้ได้ยินเสียงแปลกๆ หรือเปล่าครับ
ไม่นะ
ไม่เห็นได้ยิน
หูฝาดไปเหรอ
แล้วเพื่อนคุณจะยัง
ทำเป็นว่าไม่ได้ชอบเธอ
และผลักไสเธอต่อไปอยู่ไหม
เขาบอกว่าเขาจะลองพยายามดูก่อน
ถ้าเขาเป็นเพื่อนผม
ผมจะเล่าเรื่องนักว่ายน้ำคนนึงที่ผมรู้จักให้เขาฟัง
เคยมีนักกีฬาคนนึงในการแข่งว่ายน้ำ 200 เมตร
ที่มีจุดอ่อนตรงที่ออกตัวช้า
แต่ถึงอย่างนั้้นเขาก็ชนะได้ ด้วยการพยายามอย่างไม่ลดละ
ถึงจะช้าไปหน่อย
ผมจะบอกให้เขารวบรวมความกล้า เหมือนนักว่ายน้ำคนนั้น
ตื่นได้แล้ว
บอกให้ตื่นซะทีไง
ตื่นแล้วน่า
คุณต้องตื่นแต่เช้าแล้วเตรียมตัวไปทำงานสิ
เรายังไม่พร้อมเกษียณกันด้วยซ้ำ
มัวแต่สันหลังยาวแล้วจะมีปัญญาทำอะไรกิน
โอ๊ย พอซะที
พออะไรยะ
แค่นึกถึงเงินที่เราเสียไป ก็ทำให้ฉันข่มตาหลับไม่ลงแล้ว
จะขุดคุ้ยอดีตขึ้นมาทำไมอีกเนี่ย
อดีตเหรอ ตอนนี้ก็ยังสภาพเดิมนั่นแหละ
แล้วเมื่อคืนกลับมาตอนไหน ฉันตื่นมาก็เจอคุณนอนอยู่ข้างๆ แล้ว
บอกแล้วไง ผมไปงานศพมา
โอ๊ย เมื่อคืนที่แล้วกับคืนก่อนหน้าคุณก็ไปงานศพ
มัวแต่เอาเงินไปแจกอยู่ได้
เพราะงี้แหละถึงไม่อยากกลับบ้าน
อะไรยะ มีสิทธิ์อะไรมาโวยวายไม่ทราบ
ช่างเหอะ
ดูสิ หนีไปเพราะเถียงไม่ออกสิไม่ว่า
- ฉันยังพูดไม่จบนะ รีบๆ กลับบ้านล่ะ - วันนี้ผมมีงานเลี้ยงรุ่น
อีกแล้วเหรอ
พูดเป็นเล่นน่า
เชื่อเขาเลย…
ทำไมยอดเงินไม่พอล่ะ
พวกมิจจี้รูปแบบใหม่หรือไงเนี่ย
นี่ บอกไว้ก่อนนะจะได้ไม่เข้าใจผิด ฉันแค่เดินผ่านเฉยๆ
ฉันมีเรียนทำอาหารแถวๆ นี้
ก็ไม่ได้พูดอะไรซะหน่อย
ฉันจะสอบใบประกอบวิชาชีพ ผู้ประกอบอาหารเกาหลี
อย่าเพิ่งบอกพ่อแม่ฉันนะ
ไม่บอกหรอก
วันนี้มีเรียนวันแรก
ฉันดูหลักสูตรมาแล้ว มีการสอบข้อเขียนกับปฏิบัติ
แล้วพอเลิกเรียนก็เอาของที่ทำกลับบ้านได้…
ฉันมีประชุม
ไปละนะ
เป็นอะไรล่ะนั่น
หมอนั่นคะยั้นคะยอให้ฉันตามหาความฝันเองแท้ๆ
(ผู้ประกอบอาหารเกาหลี)
(ผู้ประกอบอาหารเกาหลีทำอะไรบ้าง)
- เนื้อกับรากโดด็อกน่ากินดีนะ - เฮ้ย
แล้วจะรีบปิดหน้าจอทำไม
พี่ไปยืนทำอะไรตรงนั้น
แกล่ะทำอะไรอยู่
อะไรนะ
- ป่านนี้แล้วเหรอ ประชุมกันเถอะ - จะสอบใบประกอบเหรอ
ดูรูปพวกนั้นทำไมน่ะ
นายุน บอกให้ฮยองชานกับจองมิน ไปที่ห้องประชุมได้แล้ว
แกจะเรียนทำอาหารเกาหลีเหรอ
แต่ฉันชอบอาหารฝรั่งนะ
(โรงเรียนสอนทำอาหารฮเยรึง)
ขอต้อนรับสู่ชั้นเรียนสำหรับผู้ประกอบอาหารเกาหลี
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
วันนี้เป็นคลาสแรกของเรา
ครั้งแรกนั้นน่าจดจำและน่าตื่นเต้นเสมอ
ดังนั้นฉันจะตั้งใจ
มอบประสบการณ์ครั้งแรกที่น่าจดจำ และแปลกใหม่ให้ทุกคนนะคะ
วันนี้เราจะเรียนรู้ทักษะพื้นฐานการใช้มีด
คุณจะได้เรียนรู้เทคนิคพื้นฐาน
จากนั้นจะเริ่มหั่นไชเท้า แครอท และผักชนิดอื่นๆ
เอาละค่ะ หยิบมีดตรงหน้าขึ้นมากันเลย
ดีมากค่ะ
ก่อนอื่น วางแผ่นกันลื่นไว้บนเคาน์เตอร์
แล้ววางเขียงทับด้านบน
ดีค่ะ เวลาวางมีด อย่าลืมหันด้านคมออกจากตัวเสมอ
จะได้ไม่เผลอบาดมือตัวเอง
ดีแล้วค่ะ
เราจะฝานไชเท้าเป็นแว่นบางๆ
ก่อนอื่น ปอกเปลือกไชเท้า
เอาละ จากนั้นก็หั่นเป็นแว่น หนาประมาณ 0.2 เซนติเมตร
เวลาเตรียมทำออมเลต แยกขั้วออกจากไข่แดง
จากนั้นก็ใช้ตะแกรงกรองไข่ขาว
ตีไข่ให้เนียนเข้ากันเพื่อไม่ให้เกิดฟอง
จากนั้นก็เคลือบน้ำมันบางๆ บนกระทะที่ตั้งไฟอ่อน
อ้าว คุณชเว
- ทางนี้ครับ - มานั่งเลย
สบายดีกันใช่ไหมครับ
ใครว่าล่ะ
สถานที่ก่อสร้างสมัยนี้มันเละเทะไปหมด
ตอนทำงานให้คุณน่ะดีจะตาย
อะไรกัน คุณเกลียดผมที่เข้มงวดนี่นา
ให้มีคนเข้มงวดยังดีซะกว่า
ลูกค้าพวกนี้มีแต่ไม่เอาไหน แถมยังชอบใช้อำนาจในทางที่ผิด
ทำงานให้พวกเขาน่ะหดหู่จะแย่
ไม่เอาน่า คุณไม่ใช่ คนที่จะยอมให้ลูกค้าโขกสับสักหน่อย
เดี๋ยวนะ นี่ล้อเลียนกันเหรอ
เตรียมตัวให้ดีเถอะ
คืนนี้ผมให้คุณกินเหล้าไถ่โทษแน่
คืนนี้ผมขับรถมาน่ะ ดื่มไม่ได้
เรียกคนขับรถมาสิ
เถ้าแก่เนี้ย ขอน้ำอัดลมกับแก้วอีกใบด้วยครับ
ได้ค่ะ
มื้อเย็นคืนนี้ผมเลี้ยงก็แล้วกัน
หา จริงเหรอ
ได้เลย
งั้นแทนที่จะให้กินเหล้า
ผมให้คุณกินเนื้อไถ่โทษละกันนะ
- อ้าม - โอ๊ะ
อร่อยไหม
นี่อะไร ทำไมอร่อยเบอร์นี้
ผมเป็นนักกินตัวยงนะ
รสชาติเนื้อร้านนี้ไม่เหมือนร้านอื่นๆ
ชุ่มฉ่ำทำถึงสุดๆ
คุณก็รู้หลักการของหัวหน้าเรา
"เติมพลังด้วยเนื้ออร่อยๆ แก้หิว
งานก็แล่นฉิวได้อย่างราบรื่น"
- ฮู่เร่ - ถูกต้องเลย
อร่อยจริงๆ
ผมว่าแค่นี้ไม่พอหรอก
ขอโทษครับ ขอหมูสามชั้น กับเนื้อซี่โครงเพิ่มด้วยครับ
แล้วก็ขอเสือร้องไห้เพิ่มด้วย
เลี้ยงกันดีขนาดนี้
เอาใจพี่ไปเลยจ้ะ
ขอบคุณมากครับ
- กินซะนะ - ขอบคุณครับ
ไม่อยากเชื่อว่าคุณไม่ดื่มเลยสักแก้ว
ใจแข็งเป็นบ้า
ขอโทษที ผมยังมีงานต้องทำอีกน่ะ
คุณเมาแล้ว อย่าไปดื่มต่อที่ไหนอีกล่ะ
ตรงกลับบ้านเลยนะครับ
โอ๊ย ไม่ต้องมาจู้จี้
คราวหน้าก็ทิ้งรถไว้ที่บ้านแล้วเดินมาแทนนะ
แบบเนี้ย
ได้ครับ
เออๆ ไว้เจอกันคราวหน้า
- เอ้าโธ่ - หัวหน้า ทางนี้
สมัยหนุ่มๆ ผมหล่อเท่เหมือนคุณเปี๊ยบเลย
- ไว้เจอกัน ไปละนะ - กลับดีๆ นะ
ขอบคุณที่เลี้ยงครับ
- ครับ ราตรีสวัสดิ์ - ลาละครับ
- ที่รัก คุณนี่น่ารักจัง - เหรอ
ทางนั้นน่ะ
อยากแวะไปบ้านฉันไหม
คุณอยู่ที่ไหนล่ะ
แม่ฮะ อย่าไปนะ
ซึงฮโย
มานั่งทำอะไรตรงนี้
ขอบคุณที่ซื้อน้ำให้นะ
ไม่เป็นไรครับ
ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ
เออ ลุงเกือบหัวใจวายแน่ะ
ดึกดื่นป่านนี้มานั่งทำอะไรอยู่หน้าบ้านเรา
ผมไม่รู้จะทำยังไงดีก็เลยมานั่งคิด
เอ๊ะ
ที่จริงผมเห็นลุงน่ะ
ลุงอยู่กับผู้หญิง
ลุงก็เลยตัดสินใจทำแบบนั้นเหรอครับ
ใช่แล้วละ
มันจะช่วยให้ลุงสบายใจขึ้น
โธ่เอ๊ย…
น่าอายจริงๆ ที่เธอต้องเห็นลุงในสภาพนี้
ลุงรู้ว่ามันหน้าไม่อายที่จะขอ…
แต่ช่วยเก็บเป็นความลับจากเมียลุงไว้ก่อนนะ
ซอกรยูก็ด้วย
ยัยนั่นอาละวาดบ้านแตกแน่ๆ ถ้ารู้เข้า
ใช่…
- ตรงนี้เป็นไง - ต่ำลงอีกหน่อย
- ต่ำลงเหรอ - จ้ะ
ต้องมองเห็นได้จากตรงนี้้
- นั่นแหละดีแล้ว - ใช่
นี่ใครเหรอ
ถามจริงเหรอยะ
"ชานโทแบกี"
หล่อนไม่รู้จักอีชานวอนเหรอเนี่ย
ก็อิฉันไม่ได้อยู่เกาหลีมานาน
- เขาก็น่ารักดีละมั้ง - ยิ่งกว่าน่ารักอีกย่ะ
แค่โปสเตอร์ใบเดียว ก็ทำให้ออฟฟิศเจิดจ้าขึ้นซะขนาดนี้
ช่างเป็นบุญตายิ่งนัก
แทบเป็นศาสดาคนใหม่ของนางเชียวละ
- ฮาเลลูยาห์ - ฮาเลลูยาห์
พระเดชพระคุณรุนช่อง
เข้าใจสุดๆ จ้ะ
กระดาษแผ่นนี้ยังดีกว่าผัวตัวเป็นๆ ของฉันซะอีก
- แหงสิยะ - ทำไมล่ะ
- ทะเลาะกับผัวอีกแล้วเหรอแม่คุณ - เออสิ
ทะเลาะกันถ้ายังพอปรับปรุงได้พอ รู้ไหม
จะคาดหวังอะไรได้ กับคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเก็บจานข้าวตัวเอง
เขากินข้าวบ้านทั้งสามมื้อเลยหรือเปล่า
- เออ - อุ๊ยตาย
- สามมื้อเลยเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
- คุณพระช่วย - นี่
ฉันบอกว่า "ไปกินข้าวนอกบ้านกัน" เขาก็ตอบว่าเขาไม่ชอบกลิ่นอาหารใส่ผงชูรส
รู้ไหมว่าฉันเทผงชูรสใส่ซุปให้เขากินไปแค่ไหน
บุญเท่าไหร่แล้วที่ไม่ใช่ยาเบื่อหนู
ใช่ไหมล่ะ
พวกผัวน่ะแยกรสชาติไม่ออกหรอก
ทั้งนั้นแหละ
อาจจะใส่น้อยไปก็ได้นะ
ฉันเทไปหมดซองเลย
ถามจริง
โอ๊ย ฉันละอิจฉายัยฮเยซุกที่สุด
ฉันเนี่ยนะ
เธอกับผัวต่างคนต่างทำงานได้อย่างอิสระ ถึงอยู่แยกกันก็ไม่เป็นไร
เลิศจะตาย
- จริงจ้ะ - พวกเธอคงไม่เคยทะเลาะกันเลยด้วยซ้ำ
ไม่จ้ะ เราไม่ทะเลาะกัน
โอ๊ย ครอบครัวแม่นี่มันคนละโลกกับเรา
พักนี้ฉันแทบไม่ได้เห็นหน้าผัวฉันด้วยซ้ำ
- ทำไมล่ะ - ไม่รู้สิ
ใครจะไปรู้ว่าอีตานั่นไปทำอะไรอยู่ที่ไหน
กว่าจะยุรยาตรกลับบ้านได้ก็เช้าทุกที
หา เช้าเลยเหรอ
ไม่กลับบ้านทั้งคืนเนี่ยนะ
มีซุก ผู้ชายบางคนก็ไม่ยอมกลับบ้านยันเช้า
- นั่นเรื่องใหญ่นะยะ - นั่นสิ
พวกเธอจะวีนแตกทำไมเนี่ย ช่างมันเถอะ ไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอก
- เขามีงาน… - งานอะไรล่ะยะ
งานศพ งานเลี้ยงรุ่น แล้วอะไรอีก
- ใช่ๆ นั่นแหละข้ออ้างฮิต - ใช่ไหมล่ะ
โอ๊ยตายแล้ว
มีซุก เธอต้องระวังให้ดีนะ
เขาอาจจะมีชู้ก็ได้
เธอพูดบ้าอะไรของเธอ
- ว้าย หล่อนเป็นบ้าอะไรยะ - ไม่เป็นไรใช่ไหม
- เปียกหมดเลย - เหลือจะเชื่อ
อีตานั่นไปงานศพมากี่งานแล้วนะ หนึ่ง สอง สาม…
ไปงานศพสามงาน
เช็ดปากซะ
เดี๋ยวสิ ผ้าสะอาดหรือเปล่า
- ไม่ใช่ผ้าขี้ริ้วแน่นะ - สะอาดย่ะ
ไม่เหม็นหรอก เช็ดปากซะ
จริงสิ ช่วงนี้ร้านปิดเหรอ
เอ๊ะ
ร้านไม่เปิดมาหลายวันแล้วนี่
หา
นี่ รีบถามให้รู้เรื่องให้ไวเลยนะ
เราจะทำยังไงกันดี
(สินเชื่อระยะสั้น สินเชื่อหมุนเวียน)
สวัสดีครับ
ไงคะ
รอเดี๋ยวสิ
มีเก้าอี้สองตัวนะ มานั่งไหมครับ
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไร ยังไงก็ไม่ใช่เก้าอี้ผมอยู่แล้ว
ขอโทษนะคะ
ปกติฉันไม่ชอบจุ้นจ้าน
แต่คุณไม่ควรมาอยู่ตรงนี้ ตอนที่ยอนดูอยู่บ้านคนเดียวนะ
ยอนดู…
ไปเข้าค่ายค้างคืนของโรงเรียนอนุบาลน่ะ
อ๋อ…
- เธอไปเข้าค่ายนี่เอง - ครับ
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรครับ
แต่ว่า…
คุณกินมื้อเย็นดึกจัง
ค่ะ
ฉันออกไปตระเวนหาโรงพยาบาลให้คนไข้มาน่ะ
โรงพยาบาลไม่รับคนไข้งั้นเหรอ
ค่ะ
คุณคงรู้อยู่แล้ว
มีคนไข้อยู่มาก แต่ขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์
นั่นแหละสถานการณ์ตอนนี้
แล้วคนไข้เป็นยังไงบ้างครับ
ฉันส่งเขาเข้ารับการตรวจและแอดมิทจนได้ค่ะ
ค่อยโล่งอกหน่อย
คุณนี่น่าทึ่งจริงๆ นะครับ
อะไรนะ
ทำไมล่ะ
นี่หลอกชมให้ศัตรูตายใจอยู่หรือไง
ไม่ใช่ครับ คุณรู้จักวิพากษ์วิจารณ์อย่างจริงใจ ในแบบที่ฟังดูนุ่มนวลน่ะ
ผมหวังว่าคุณจะดูแลยอนดูต่อไปนะครับ
บอกให้เธอให้โอกาสฉันอีกครั้งสิ
ถ้าคุณเคยพูดถึงฉันแย่ๆ เอาไว้ก็ถอนคำพูดซะ
ผมไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลยนะ
ก็ได้ค่ะ
ว่าแต่ว่า…
ถ้าไม่ขัดข้องที่ฉันจะถาม
แต่ยอนดูมีครอบครัวคนอื่นอีกไหมคะ
แม่ของยอนดูอยู่ไกลมากครับ
ฉันว่าคุณเป็นพ่อที่ดีมากนะ
ผมเหรอ
ใช่
คุณเลี้ยงลูกมาได้ดี
เธอถึงฉลาดและน่ารักขนาดนี้
นั่นสินะ
เธอน่ารักใช่ไหม
เธอเป็นคนที่มีความหมายที่สุดในโลกสำหรับผม
ผมยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเธอได้
ทุกอย่างเลย
อย่าเสียสละอะไรเชียวนะ
พ่อฉันเสียตอนฉันยังเล็ก
ฉันรู้ดีว่าเป็นยังไง
เวลาแม่ยอมเสียสละอะไรเพื่อฉัน
ฉันจะเกลียดสุดๆ เลย
แค่บอกไว้น่ะ
งั้นให้ฉันไปเล่นกับยอนดูอีกบ้างได้ไหม
ได้สิครับ
ตราบใดที่เธอไม่ว่าอะไร
จริงๆ นะ
ขอบคุณค่ะ บอกหน่อยสิว่าเธอชอบอะไรบ้าง
ฉันอยากชนะใจเธอคืนมา
- ยอนดูชอบอะไรงั้้นเหรอ - ค่ะ
สมัยก่อนเธอชอบพวกผีกับซอมบี้
อ้าว คุณชักจะพูดอ้อแอ้แล้ว…
เป็นนักข่าวต้องออกเสียง ให้ฉะฉานชัดเจนไม่ใช่เหรอ
ยอนดูชอบเอเลี่ยนครับ เธอชอบเอเลี่ยน
นี่คุณ
ปกติคุณดื่มได้แค่ไหน
เอ๋
เบียร์กระป๋องนึง
ปากกับนิ้วไม่ตรงกันแฮะ
ตายแล้ว
นี่คุณ ทำไงดีล่ะเนี่ย
อุ๊ย
ช่วยพาคนเมากลับบ้าน
นี่มันงานล่วงเวลาชัดๆ
ถ้าไม่ใช่พ่อยอนดูคงทิ้งไว้อยู่หรอก
นี่คุณ ฉันว่าคุณไม่ควรดื่มไปอีกสักพักนะ
ดื่มแต่น้ำสนต่อไปซะ เข้าใจไหม
ทิ้งไว้ตรงนี้คงไม่หนาวตายหรอกเนอะ
บ้าไปแล้วหรือไง
คนอุตส่าห์ทำงานหนักกลับมา ต้อนรับกันแบบนี้งั้นเหรอ
ทำงานหนักเหรอยะ ไปทำงานมาแน่นะ
ปิดร้านแล้วมัวไปเที่ยวเตร่อยู่ที่ไหน
ที่ผ่านมาไปทำบ้าอะไรอยู่
คุณสมัครสินเชื่อหมุนเวียนใช่ไหม
แถมยังถอนเงินล่วงหน้าไปเนี่ยนะ
นี่อีก มีตาก็แหกดูซะ
ถั่วงอกลดราคา 1,500 วอน
หมูสามชั้น 9,900 วอน
ค่าแก๊ส 3,180 วอน
ฉันคอยดูรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ เพราะเราต้องรัดเข็มขัด
คุณทำได้ยังไง
คุณทำเสียเรื่องอีกแล้วได้ยังไงกัน
กลับมาแล้วค่ะ
- แม่คะ มีอะไร - ฉันทนพ่อแกไม่ได้แล้ว
พอกันที
เกิดอะไรขึ้น พ่อคะ มีอะไรเหรอ
เปล่าจ้ะ ไม่มีอะไรหรอก
คุณปิดร้านแล้วไม่กลับบ้านกลับช่องทั้งคืน
แล้วยังจะใช้เงินพร่ำเพรื่ออีกเนี่ยนะ
บอกเหตุผลมาสิ
ไปเป็นคนค้ำประกันให้เพื่อนมาอีกงั้นเหรอ
เปล่า
เดี๋ยวนะ…
หรือว่าไปเล่นพนัน
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
ถ้างั้น…
- คุณมีชู้งั้นเหรอ - ที่รักละก็
นี่ไม่ไว้ใจผมเลยหรือไง
ฉันจะไว้ใจคุณได้ไงเวลาคุณทำตัวแบบนี้
พูดได้ยังไงว่า…
คุณพูดต้อนให้ผมขายหน้าแบบนี้ทุกครั้งได้ยังไง
ผมไม่มีทางเลือก…
ผมไม่มีทางเลือกอื่นแล้วถึงต้องทำอย่างนั้น
พ่อคะ มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
เกิดอุบัติเหตุขึ้นน่ะ
เถ้าแก่ครับ
ว่าไงครับ
มีอะไรเหรอ
ผมว่ามีอะไรอยู่ในอาหารนะ
เส้นผมละมั้ง เถ้าแก่มาดูหน่อยดีกว่า
ไม่มีทางน่า
- ขอโทษจริงๆ ครับ - อะไรเนี่ย
โดนลวกหรือเปล่า
ขอดูหน่อย ทำไมไม่ระวังให้ดีล่ะ
- ขอโทษครับ ไปโรงพยาบาลกันเถอะ - ปล่อยนะ
ผมแค่กลัวว่าคุณจะเจ็บหนัก
ต้องเจ็บอยู่แล้วสิ
ผมบาดเจ็บ แล้วนาฬิกาผม…
นาฬิกาหยุดเดินซะแล้ว
- นาฬิกาเหรอ - ไม่เอาน่า
นาฬิกา… ผมขอโทษ
แค่ขอโทษแล้วคิดว่าจะหายกันงั้นเหรอ
นาฬิกานี่ตั้ง 30 ล้านวอนเชียวนะ
จริงเหรอ
ใครว่า มันแพงกว่านั้นอีกนะ
คิดว่าจะใช้เงินซื้อนาฬิกานี่ได้เฉยๆ หรือไง
ถ้าจะซื้อนาฬิกานี่ก็ต้องมีประวัติการใช้จ่าย
ด้วยการซื้อของจากแบรนด์นี้หลายๆ อย่าง
นี่แบรนด์หรูชั้นนำเชียวนะ
เท่ากับว่า
ถึงจะขายลดๆ ให้คุณ ผมก็ยังไม่มีปัญญาไปซื้อนาฬิกานี่อยู่ดี
ไม่ต้องมาจับเลย
ได้ครับ ผมเข้าใจ
งั้นผมจะจ่ายค่าซ่อมให้นะ
เฮ้ย ลุงนี่ทำนาฬิกาฉันพัง แล้วจะมาจ่ายค่าซ่อมให้ว่ะ
ฟังนะ นาฬิกาเรือนนี้น่ะ
เขาเพิ่งซื้อมาไม่ถึงอาทิตย์
ของใหม่เอี่ยมสุดๆ
งั้นจะให้ผม…
จ่ายคืนเต็มจำนวนมาซะก่อนที่ผมจะฟ้องลุง
- น่าโมโหเป็นบ้าว่ะ - โธ่เอ๊ย
คุณครับ…
(พนักงานขับรถ)
คุณได้รับมอบหมาย กรุณาไปที่จุดรับ
คุณครับ เรียกพนักงานขับรถไว้ใช่ไหมครับ
ใช่
ขอโทษครับ
เชิญทางนี้เลยครับ
คุณครับ ถึงที่หมายแล้วครับ
คุณครับ เรามาถึงแล้ว
คุณครับ
คุณ
- ที่รัก คุณนี่น่ารักจัง - เหรอ
- รถคุณอยู่ไหนครับ - รถเหรอ อยู่ที่นี่เหรอ
ทางนั้นน่ะ
อยากแวะไปบ้านฉันไหม
- คุณอยู่ที่ไหนครับ - บ้านฉันเหรอ
คุณครับ เรามาถึงแล้ว
นี่กุญแจครับ
น่ารำคาญชะมัด
รักษาตัวดีๆ นะครับ
ฮัลโหล ผมเองนะ
ผมเพิ่งโอนเงินไป 20 ล้านวอน
ช่วยรับไปก่อนนะครับ
แล้วผมจะหาเงินที่เหลือมาคืนให้
ขอเวลาผมอีกสองสามวันนะ
งั้นคุณถอนเงินจากบัญชีใช้จ่ายของเรา ไปจ่ายพวกเขางั้นเหรอ
คุณเบิกเงินกู้บัตรเครดิต
แล้วไปรับจ้างขับรถเนี่ยนะ
จัดการเรื่องนั้นเองคนเดียว…
ทำไมโง่อย่างนี้
ไม่รู้จักคิดบ้างเลยหรือไง
คุณคิดว่าผมมันโง่
คุณดูถูกผมที่เป็นคนไม่เอาไหน
ฉันเคยพูดเหรอ
ตลอดเวลานั่นแหละ
กับผมน่ะ เอะอะอะไรก็มีแต่เงิน
คุยกันทีไรก็ไม่เคยพ้นเรื่องเงินทุกที
แต่ให้ตายสิ ถ้าผมบอกคุณเรื่องนี้
แล้วคุณจะคิดยังไงกับผม
ถ้าผมถูกฟ้องจนต้องปิดกิจการล่ะ
ถ้าผมสูญเสียรายได้แค่น้อยนิด
เท่าที่ผมหาได้อยู่ตอนนี้ล่ะ
นั่นจะทำให้ผมเป็นคนยังไง
เรื่องเดียวที่ผมทำเป็น…
สิ่งเดียวที่ผมทำเป็นก็แค่การทำต๊อกบกกี
ถ้าทำแม้แต่เรื่องนั้นไม่ได้แล้วผมจะเหลืออะไร
ผมจะเป็นประโยชน์กับครอบครัวนี้ตรงไหน
ชีวิตผมไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
พ่อคะ…
ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อหาเงินนั่นไปคืนเขา
ใครขอให้ทำล่ะ
- นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญตอนนี้… - ขอร้องล่ะ มีซุก เลิกดุด่าผมซะที
แล้วเวลาโดนตีผมก็เจ็บ
เข้าใจไหม ผมก็เสียใจเป็นเหมือนกัน
ไว้ผมค่อยกลับมา
แม่
พ่อคะ
นี่ แกจะตามมา…
พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า
พ่อคะ
พ่อไม่เป็นไร
พ่อสบายดี
พ่อทำแบบนี้ให้หนูเสมอตอนหนูเด็กๆ
ถึงตาหนูทำให้พ่อบ้างนะ
หนูโตขึ้นเยอะแล้วใช่ไหมล่ะ
พ่อขอโทษนะ ซอกรยู
พ่อจะขอโทษทำไม
พวกนั้นต่างหากที่เป็นคนร้าย
ไปแจ้งตำรวจกันเถอะ
เรียกเงินคืนเต็มจำนวนมันงี่เง่าชัดๆ
เราแจ้งความไม่ได้
ร้านเราอาจถูกสั่งปิดได้ เพราะละเมิดกฎสุขอนามัย
พ่อไม่มีสิทธิ์เป็นพ่อใครได้สินะ
ดูสิ ลูกสาวพ่อสวยขนาดนี้แท้ๆ
แต่พ่อไม่เคยซื้อชุดสวยๆ ให้ลูก
ไม่มีปัญญาส่งเงินเบี้ยเลี้ยงให้ลูก ตอนลูกไปเรียนเมืองนอกด้วยซ้ำ
แถมพ่อก็ยัง…
ทำให้ลูกกังวลเรื่องเงินอยู่ดี
เรื่องแบบนั้นใครเขาวัดคุณค่ากันด้วยเงิน มันต้องวัดกันด้วยความรักต่างหาก
แล้วหนูล่ะ หนูก็คนว่างงาน
หนูไม่มีสิทธิ์เป็นลูกพ่อหรือไง
แกพูดอะไรของแก
นี่ แกน่ะ…
แกมีสิทธิ์เป็นลูกพ่อเสมอ
ไม่ต้องต่อสัญญาและยกเลิกไม่ได้
แกจะเป็นลูกสาวพ่อตลอดไป เข้าใจไหม
ก็เหมือนกันนั่นแหละ
แบกึนซิกจะเป็นพ่อของหนูตลอดไป
(หลอกรีดทรัพย์ สถานีตำรวจ)
(คนร้าย)
เราแจ้งความไม่ได้
ร้านเราอาจถูกสั่งปิดได้ เพราะละเมิดกฎสุขอนามัย
โธ่เว้ย ทำอะไรไม่ได้สักอย่างเลยแฮะ
จะบ้าตายแล้วเนี่ย
"ซุปลูกชิ้นปลา เส้นผม นาฬิกา"
ถ้าร้านมีกล้องวงจรปิดก็ดีสิ…
กล้องวงจรปิด
(สุดสะอาดซักอบรีด)
สวัสดีค่ะ
อ้าว ซอกรยู
- เอาผ้ามาซักเหรอจ๊ะ - เปล่าค่ะ
ขอดูกล้องวงจรปิดของร้านหน่อยได้ไหมคะ
- เธอก็อยากดูเหรอ - มีคนอื่นมาขอดูด้วยเหรอคะ
ซึงฮโยมาขอดูก่อนแล้วน่ะ
มีอะไรเหรอ
(แบซอกรยู)
- คุณเป็นลูกชายเจ้าของร้านของว่างรากเหรอ - ครับ
แผลลวกบนมือหายหรือยังครับ
ยังอยู่แล้วสิ
มาแก้ปัญหาเรื่องนาฬิกากันก่อนเถอะ ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้
ได้ครับ
ก่อนอื่น รับเงินที่เหลือไปก่อนนะครับ
พ่อคุณบอกว่าเขาหาเงินมาคืนไม่ได้
คุณคงทำงานหนักน่าดูสินะ
ขอโทษครับ แต่ก่อนจะรับไป
ขอดูนาฬิกาที่พ่อผมทำพังก่อนได้ไหม
นาฬิกาเหรอ จะดูทำไม
ในเมื่อเราจ่ายชดใช้ให้เต็มจำนวน
อย่างน้อยผมก็อยากเห็น
ว่านาฬิการาคาแพงที่ว่าหน้าตาเป็นยังไง
ต้องอยากเห็นแหงสิ
งั้นก็ได้
คงไม่มีปัญญาซื้อเองได้หรอก
นี่เองสินะ โอ้โห
ของโอเดมาร์ คอนสแตนติน ฟิลิป มิลส์นี่นา
คงเคยได้ยินชื่อมาก่อนแหละ
แน่นอนสิ นี่เป็นหนึ่งในนาฬิกาหรู ชั้นนำของโลกเชียวนะ
ว้าว…
ผมก็มีรุ่นเดียวกันเลย
เอ๊ะ
น่าสนใจแฮะ
ผมเพิ่งได้รับรางวัลเมื่อเร็วๆ นี้
บริษัทนาฬิกานี่เป็นผู้สนับสนุนรางวัล แล้วให้ผมมาเรือนนึงเป็นของขวัญ
รุ่นใหม่ที่เพิ่งออกวางขายเลย
หมายเลขซีเรียลขึ้นต้นด้วย 245ดี
แต่… เรือนนี้ไม่ใช่แฮะ
มันขึ้นต้นด้วย 215ดี
- ไม่เหมือนกันเหรอ - ไม่รู้ว่ะ
ตัวจับเวลาทำออกมาหยาบจัง
ทำไมหน้าปัดสีน้ำเงินถึงหมองนักล่ะ
สแตนเลสไม่น่าขัดเงาสิ
ทำไมวาววับขนาดนี้
ตายจริง นี่มันแค่ของก๊อปถูกๆ นี่ครับ
คุณได้มาจากไหนน่ะ
คุณจะไปรู้อะไรล่ะ
รู้ไหมว่าที่นี่ที่ไหน
ถ้าซูมเข้าไปได้อีกนิดคงดีเนอะ
ใช่ แบบนั้นแหละ
นี่ นี่มันอะไรกันน่ะ คุณเป็นใคร
เดี๋ยวสิ ดูต่อกันก่อน มีอะไรเด็ดๆ กว่านี้อีก
ก็ได้
เข้าใจละ แบบนี้นี่เอง
โอ้โห
คุณเตรียมสิ่งแปลกปลอมเอาไว้แล้วใส่ลงในซุป
คุณเรียกเจ้าของร้านมาหา
แล้วจงใจทำซุปหกใส่นาฬิกาตัวเอง
สุดยอดเลย
คงซ้อมมาบ่อยสินะ
แล้วไง
คลิปนี่พิสูจน์ไม่ได้สักหน่อย ว่าเราใส่อะไรลงในอาหาร
ใช่
เราถ่ายทุกอย่างเอาไว้ ทั้งเส้นผมกับนาฬิกาที่เสียหาย
พิสูจน์เหรอ
ผมดีใจนะที่คุณพูดแบบนั้น
เห็นเลขเวลาในคลิปไหม มันระบุว่า 11:59 น.
ดูเอาไว้นะ
นั่นแปลว่าตอนคุณเข้าไปในร้าน อย่างน้อยก็ต้องหลังเที่ยง
งั้นทำไมนาฬิกาที่พังแล้วของคุณ ถึงหยุดเดินตอน 11 โมง 45 ล่ะ
ทำไมกัน
ไม่ดูให้ดีก่อนวะ
เงียบเลยเว้ย
สวัสดีครับ ขอโทษทีที่มาสาย
ทำไมมาช้านัก ผมรออยู่นะเนี่ย
หมอนี่ใคร
คุณทำงานกับเขาเหรอ
ขอผมแนะนำตัวนะครับ
ผมชื่อคังดันโฮจากชองอูรายวัน
(ชองอูรายวัน คังดันโฮ)
ผมอยากเจอพวกคุณจริงๆ
มีคนให้เบาะแสผมมาน่ะ
ทำไมคลิปนี้ถึงชัดขนาดนี้ล่ะ
ร้านซักแห้งถูกโจรขโมยเสื้อผ้าบ่อยๆ
- เจ้าของก็เลยติดตั้งกล้องรุ่นที่ชัดที่สุดเอาไว้ - อ๋อ
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก
ผมใช้รูปนี้เพื่อตามหาตัวตนของสองคนนี้
ครับ
พวกเขาอ้างว่ามีช่องเนอร์ทูบที่มีผู้ติดตามเป็นแสน
แต่นั่นก็โกหก
นี่ไง พวกเขามีช่องเปล่าๆ ที่มีผู้ติดตามอยู่ 30 คน
คงใช้เป็นตัวล่อเพื่อหลอกรีดทรัพย์
ครับ ผมแน่ใจว่ามีเหยื่อรายอื่นๆ ที่หลงกลแบบเดียวกัน
ผมก็ว่างั้น
พวกเขาคงเป็นพวกผู้สูงอายุ…
ไม่คุ้นเคยกับเนอร์ทูบ…
เจ้าของกิจการเล็กๆ
ทำอะไรน่ะ เฮ้ย
เห็นไหม ว่าแล้ว
แผลบนมือก็เรื่องโกหก
เจ้าของร้านก็ทำซุปหกโดนมือตัวเอง แต่ไม่เห็นเป็นอะไร
ผมไปค้นมาแล้ว และมีเหตุการณ์แบบเดียวกันเกิดขึ้นใกล้ๆ
น่ารังเกียจสิ้นดีที่คอยเพ่งเล็ง
คนอ่อนแอไร้ทางสู้ เพราะแตะต้องร้านแฟรนไชส์ใหญ่ๆ ไม่ได้
เมื่อเร็วๆ นี้ก็ได้ข่าวว่ามีนาฬิกาเสียหาย ที่ร้านขายซุปเนื้อวัว
ผมว่าผมได้กลิ่นซุปกระดูกวัวจากสายนาฬิกานะ
เถ้าแก่เนี้ยครับ
ว่าไงจ๊ะ ซึงฮโย
ขอโทษจ้ะ ตอนนี้ต้องเรียกว่าประธานชเวสินะจ๊ะ
ขอบคุณที่ให้ยืมใช้จอนะครับ
กล้องถ่ายหน้าพวกเขาอยู่ใช่ไหมครับ
แน่นอนจ้ะ
ซวยบรรลัย
ดันโฮ
รอด้วยสิโว้ย
- ไว้ค่อยโทรมานะ - เออ
ปล่อยสิวะ
ทำไมวิ่งเร็วนักเนี่ย
เฮ้ย วิ่งได้แค่นี้จะไปทำข่าวอะไรได้วะ
ตายจริง
ระวังนะครับ
เป็นอะไรหรือเปล่า นี่
นี่คุณ
โธ่เว้ย
เฮ้ย
กล้าดียังไงมาทำกับพ่อฉันแบบนั้น
เธอเป็นใครวะเนี่ย
ให้ตายสิ
นี่ หัวกระแทกหรือเปล่า
- เจ็บตรงไหนไหม - ไม่เป็นไร ฉันไม่เจ็บอะไร
นี่ เธอเลือดกำเดาไหล…
ไอ้ชาติหมานั่น
เดี๋ยวๆ นี่ไม่ใช่เพราะเขาหรอก
สองสามวันนี้ฉันหักโหมเกินไปน่ะ ฉันแค่เหนื่อย
ใช้เนกไทนี่ห้ามเลือดซะ
เดี๋ยวก็เปื้อนหมดสิ ของแพงไม่ใช่เหรอ
ช่างมันเถอะน่า
เธอมาทำไม มันอันตรายออก
แล้วนายล่ะ นายเพิ่งถอดเฝือกนะ
แล้วยังมากระโดดเตะคนอยู่แบบนี้
ถามจริง
อิหยังวะ
- แกคือไอ้เบื๊อกที่ไถเงินพ่อฉันสินะ - ใช่ มันนั่นแหละ
แก้แค้นกู้เกียรติให้ครอบครัวเราซะ
เปล่านะ ผมว่าต้องมีการเข้าใจผิดแน่ๆ
ฆ่ามันเลย
อะไรนะ
จับพวกนั้นได้แล้วเหรอ
โอเค เดี๋ยวผมไปนะ
ครับ จะไปเดี๋ยวนี้ละ
ใครโทรมาเหรอ เขาบอกว่าไง
ตำรวจจับพวกที่หลอกรีดทรัพย์ผมได้แล้ว
พวกนั้นเป็นนักต้มตุ๋น
ผมไปโรงพักก่อนนะที่รัก
ทำอะไรเนี่ย
มาตีกันทำไม
เจ็บไหมล่ะ เจ็บสินะ
มันน่าโดนหนักกว่านี้นัก
ที่รัก…
ตอนนั้นว่าไงนะ
แค่ต๊อกบกกีงั้นเหรอ
เรื่องเดียวที่ผมทำเป็น…
สิ่งเดียวที่ผมทำเป็นก็แค่การทำต๊อกบกกี
ถ้าทำแม้แต่เรื่องนั้นไม่ได้แล้วผมจะเหลืออะไร
ผมจะเป็นประโยชน์กับครอบครัวนี้ตรงไหน
ชีวิตผมไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ไม่รู้หรือไงว่าต๊อกบกกีนั่นพิเศษแค่ไหน
คุณยืนอยู่หน้าเตาเป็นสิบๆ ปี
เราเลี้ยงลูกเรามาด้วยอาหารล้ำค่านั่น
หมายความว่าไงที่ว่ามันก็แค่ต๊อกบกกี
พูดแบบนั้นได้ยังไงกัน
มีซุก…
ชีวิตคุณไม่เหลืออะไรงั้นเหรอ
แล้วเราล่ะ
ทั้งฉัน ซอกรยู กับดงจินไม่มีค่าอะไรกับคุณหรือไง
ใครว่า พวกคุณมีค่าที่สุดในชีวิตผมนะ
ผมมันไม่คู่ควรกับพวกคุณ
ตอนนี้ผมไม่ขออะไรมากมายด้วยซ้ำ
ผมแค่อยากดูแลครอบครัวของเรา และทำให้พวกเขามีความสุข
แต่มันก็ยากเหลือเกิน
แค่ใช้ชีวิตธรรมดาทำไมมันยากขนาดนี้ล่ะ
นั่นแหละความฝันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว
มันคือความฝันที่มีความหมาย และมีค่าเหนือสิ่งอื่นใด
แต่คุณรู้ใช่ไหมว่าความฝันมันกลายเป็นจริงได้
มีซุก ผมขอโทษ
และขอบคุณนะ
มานี่มา
ขอแค่คุณเข้าใจก็ไม่เป็นไรค่ะ
เลิกร้องได้แล้วน่า
ไปโรงพักกันเถอะ
คุณจะไปด้วยเหรอ
ก็ใช่สิ ไม่ว่าจะไปที่ไหน เราก็จะไปด้วยกัน
เราจะไปนั่งปิกนิกชมดอกไม้ในวันอากาศดีๆ
ถ้าเราไม่สบาย เราก็จะไปโรงพยาบาล
จะขึ้นสวรรค์หรือลงนรก
หรือที่ไหนก็ช่างที่ฟ้าส่งเราไป
เราก็จะไปด้วยกันในโลกหน้า
เพราะฉันเป็นเมียคุณ
และเราคือครอบครัว
ตกลง ไปด้วยกันนะ
- เอาละ ไปกันเถอะ - เดี๋ยวค่ะ
ขอเอาไม้กลองไปด้วย ฉันจะฆ่าไอ้เวรพวกนั้น
- ที่รักจ๋า - อะไร
เดี๋ยวก็ติดคุกกันพอดี
จะไม่เข้าคุกกับฉันเหรอ
ที่รัก ผมรักคุณนะ
- ฉันต้องใช้ไม้นั่น - ไม่มีเวลาแล้ว ไปเร็ว
(สถานีตำรวจฮเยรึง)
พ่อฉันกำลังมา
เออ
ฉันจะส่งเนกไทนี่ไปซักแห้งแล้วคืนให้นายนะ
ช่างมันเถอะ ทิ้งไปเลยก็ได้
มีเงินให้ผลาญเล่นงั้นสิ ทิ้งไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
ใช้เวลาไม่นานหรอกน่า
จะทำอะไรก็ตามใจ
วันนี้ขอบใจนะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อฉันเจอเรื่องแบบนั้นอยู่
ฉันมัวแต่ดีใจที่หาเจอว่าตัวเองอยากทำอะไร
นายเก่งกว่าฉันซะอีกนะ
ฉันเก่งกว่าเธอมาตลอดนั่นแหละ และพ่อเธอก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล
แล้วฉันล่ะ
ฉันเป็นคนอื่นคนไกลของนายเหรอ
- อะไรนะ - พักนี้นายทำตัวเหินห่างกับฉัน
หลบหน้าฉันอยู่เหรอ
ฉันไม่สบายใจเวลานายทำตัวแบบนี้
ทั้งห่างเหินทั้งกระอักกระอ่วน ไม่เห็นเหมือนเมื่อก่อนเลย
จะให้เหมือนเมื่อก่อนไปตลอดไม่ได้หรอก
เราโตๆ กันแล้ว
เธอมีชีวิตของเธอ ฉันก็มีชีวิตของฉัน
เลิกยึดติดอยู่กับอดีตกันดีกว่า
เลิกทำอะไรเป็นเด็กๆ อย่างการเคาะหน้าต่างห้องฉันซะที
ช่วยเคารพความเป็นส่วนตัวกันหน่อย
ฉันไปละนะ
เลิกทำอะไรเป็นเด็กๆ อย่างการเคาะหน้าต่างห้องฉันซะที
ช่วยเคารพความเป็นส่วนตัวกันหน่อย
ถ้าฉันขยำความรู้สึกทิ้งได้เหมือนจดหมาย
ฉันคงสบายใจได้มากกว่านี้ ตอนอยู่กับเธอหรือเปล่านะ
(โรงเรียนสอนทำอาหารฮเยรึง)
เพราะการทำอาหารคืออาชีพของฉัน
คนอื่นๆ ก็มักจะถามวิธี ที่จะทำให้อาหารรสชาติดีขึ้นได้
ฉันตอบพวกเขาแบบเดิมทุกครั้ง
ถ้าคุณนึกถึงคนที่คุณกำลังทำอาหารให้
มันก็จะสนุกยิ่งขึ้น และอาหารก็รสชาติอร่อยขึ้น
เมนูที่เราจะทำให้สนุกขึ้นและอร่อยขึ้นในวันนี้ก็คือ
บาร์บีคิวเนื้อชุบไข่ทอด
เอ๊ะ
(ชั้นเรียนผู้ประกอบอาหารเกาหลี บาร์บีคิวเนื้อชุบไข่ทอด)
ปัดโธ่ ตกใจหมด
มีอะไร
- มาทำอะไรที่นี่ - ฉันรอนายอยู่ มีอะไรปะ
- รอทำไม - ก็นายช่วยพ่อฉันไว้
ฉันเลยอยากตอบแทนน้ำใจอะไรงี้
เอ้า เอาไป
นี่อะไร
เมนูแรกที่ฉันทำในคลาสทำอาหาร
แล้วเอามาให้ฉันทำไม
ก็นายชอบกินนี่
ซึงฮโยจ๊ะ กินจับแชไหมจ๊ะ
อยากกินไหม…
โธ่เอ๊ย จะทำไงดีล่ะ
เขาไม่ยอมกินอาหารเกาหลีเลย
ฉันทำพวกอาหารวันหยุดให้ แต่เขาไม่ชอบเลยสักอย่าง
วันนี้เขาก็กินไข่กับขนมปังปิ้งอีกแล้ว จ้ะ
เขาแค่ยังไม่คุ้นน่ะ
ตอนอยู่ฝรั่งเศส ฉันน่าจะทำอาหารเกาหลีให้เขากินบ้าง
กินสิ อร่อยนะ
นง
เหมือนสายรุ้งเลยใช่ไหมล่ะ
อักก็องเซียล
ใช่ สายรุ้ง
อักก็องเซียล
เขาเอาแต่พูดว่า "อักก็องเซียล"
อุ๊ยตายแล้ว ฮเยซุก
ซึงฮโยยอมกินแล้วละ สายรุ้งน่ะ เขากินมันอยู่
ดีจัง เขายอมกินแล้ว
ยัยบ้าเอ๊ย เธอก็น่าจะให้เขากินอย่างอื่นบ้าง
บาร์บีคิวเนื้อชุบไข่ทอดที่ดูเหมือนสายรุ้ง
นี่เป็นอาหารเกาหลีอย่างแรกที่นายกินที่นี่
ทำไมต้องจำเรื่องนั้นได้ด้วย
ฉันไม่ได้จำได้ ฉันแค่…
นึกขึ้นได้เฉยๆ
เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี
เชื่อเถอะว่าฉันรู้เรื่องของนาย มากกว่าพ่อแม่นายแน่ๆ
เธอรู้จักฉันงั้นเหรอ
เธอเนี่ยนะ
- เอ๊ะ - แบซอกรยู…
สิ่งที่เธอจำได้ไม่มีค่าอะไรหรอก
ทุกอย่างมันเป็นอดีตไปแล้ว
เลิกตามตอแยตอกย้ำกันซะที
ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยล่ะ
คิดว่าฉันจะยอมใจอ่อนเหรอ
บอกแล้วไง เราไม่ใช่เด็กๆ กันแล้ว
เราอายุสามสิบกว่าๆ กันแล้ว
จะคอยตามฉันทำไมนักหนา ไม่ใช่เด็กห้าขวบแล้วนะ
มาป้วนเปี้ยนทำไมอยู่ได้
ฉันเปล่าป้วนเปี้ยนสักหน่อย
ขอร้องเลยนะ
ปล่อยฉันไปสักทีเถอะ
เลิกมายุ่งกับชีวิตฉันได้แล้ว
เรื่องสิวะ
ฉันจะจุ้นจ้านเท่าที่อยากจุ้นแล้วไงล่ะ
ทีเมื่อก่อนนายเคยขออนุญาต ก่อนเข้าบ้านฉันบ้างไหมล่ะ
ฉันจะตามยุ่งวุ่นวายกับชีวิตนายไม่เลิกนั่นแหละ
ก็เราสนิทกันนี่ ฉันมีสิทธิ์ทำแบบนั้น
เลิกกวนประสาทฉันซะทีน่า
ทั้งตอนนั้นกับตอนนี้
เธอทำแบบนี้อยู่เรื่อย…
จนฉันรู้สึกเหมือน…
ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วก็เพราะเธอ
ฉันรู้เรื่องครั้งแรกทุกอย่างของชเวซึงฮโย
นี่จ้ะ
เข้าโรงอาบน้ำกันแล้ว
- ก็ดื่มซะนะ - เย่
ซึงฮโย ชิมดูสิจ๊ะ อร่อยนะ
ครั้งแรกที่เขาได้กินนมกล้วย
อร่อยเนอะ
ไม่เอา หนูไม่ลงน้ำ หนูไม่อยากลงน้ำ
ครั้งแรกที่เขาเริ่มว่ายน้ำ
อะไรวะ
- ชเวซึง - มัวแต่มองพื้นทำไมน่ะ
อะไรเนี่ย จู่ๆ นายก็สูงกว่าฉันได้ไง
ไปกินอะไรที่ฝรั่งเศสมาตอนปิดเทอม
ครั้งแรกที่เขาตัวสูงกว่าฉัน
เซ็งเป็นบ้า
ตาฉันนะ
ถ้าต้องไปติดเกาะร้าง
จะพกอะไรไปด้วยสามอย่าง
อุปกรณ์จุดไฟ ที่กรองน้ำ กับมีดพับอเนกประสงค์
ตอบซะจริงจังเลยว่ะ
ตาฉันแล้ว
ชเวซึง
ตอนนี้นายชอบใครอยู่หรือเปล่า
มีจริงแฮะ
มีจริงๆ เขามีคนชอบอยู่จริงๆ ด้วย
มีจริงด้วย
ใครเหรอ
นี่ เธอก็เรียนสถาปนิกด้วยปะ
ฉันว่าฉันรู้นะ เธอเรียนที่เดียวกับนายปะ
เรียนวิชาเดียวกันเลยปะ
ไม่รู้หรอก
พูดอะไรน่ะ ถ้านายไม่รู้แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะ
เรื่องเดียวที่ฉันไม่รู้
ก็คือใครเป็นรักแรกของเขา
นี่
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ
นี่
ที่นายพูดก่อนหน้านี้…
หมายความว่าไงน่ะ
(ครั้งแรกของคุณ)
(รักแรกของคุณ)
(รักอยู่ประตูถัดไป)
โผล่มาที่นี่ทำไมด้วยซ้ำ
แล้วจู่ๆ มาทำไมเอาตอนนี้
เราต้องฆ่าไอ้บ้านั่น
ฉันอยากฆ่ามันมากกว่าอีก
ฉันจะฆ่าไอ้คนชั่วนั่นแล้วยอมติดคุก
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ถึงกับมากินข้าวคุยงานกันที่โรงแรม
นายมันนักธุรกิจคนเก่งนี่นา
ห้ามพูดชื่อเธออีก
ห้ามคอยโผล่หน้ามาอีกด้วย
เรื่องของคุณสองคนมันจบลงแล้ว
ชเวซึงฮโย นายต้องหนีให้พ้นจากรักที่ไม่สมหวังนะ
แม้แต่ฉันก็ช่วยนายไม่ได้
ฉันจะไม่รออีกต่อไปแล้ว
คราวนี้ละ ฉันจะพูดออกไป
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี