LOVE NEXT DOOR
HYEREUNG KINDERGARTEN BAE SEOK-RYU
Nabunutan ako ng ngipin.
Cute 'yong ngipin ko, kaya magugustuhan 'yon ng Tooth Fairy.
Bukas ng bibig.
'Yan. Nakatali na.
Tanda ko lahat ng una ni Seok-ryu.
-Tingnan mo! -Wow.
Tingnan mo 'to. Ang cute, di ba?
Ba't ka umiiyak? Di mo 'to ngipin!
Akin 'to!
Seung-hyo!
Unang beses na nabunutan ng ngipin.
Ni di ka makahabol, ang hina!
Ang bagal mo!
Ang hina!
Tinatawag nila akong mahina?
Uunahan ko kayong lahat!
Hoy!
Uy, Seok-ryu!
Delikado 'yan!
Unang beses na nagbisikleta.
Gusto kong bumalik!
Hay, ano'ng problema niya?
Unang beses na naglayas siya.
Uy!
Ito'ng nararamdaman ko sa 'yo.
-Tanggapin mo na. -Hindi.
Senior na 'ko.
Huwag sa 'kin.
Huwag ka sa 'kin magkagusto.
Okay?
Sorry.
Unang beses niyang nagkagusto.
Hay, kalat na kalat na!
Ano'ng ginagawa niya?
Matagal ko na siyang kilala.
Akala ko, alam ko na lahat sa kanya.
Dating chef sa hotel ang tatay ko.
Tapos, nagtrabaho siya sa restaurant.
Ngayon, may tteokbokki shop na siya.
Pinakamasarap sa buong mundo ang tteokbokki ng tatay ko!
Seok-ryu!
Uy, Seok-ryu!
Papunta na!
EPISODE 6 YOUR FIRST
Seok-ryu!
Madaling-araw mo pa 'ko tinatawag.
Ano ho 'yan? Ang bango.
Ano pa nga ba? Side dishes.
Dalhin mo sa bahay ni Seung-hyo.
Ayoko. Ginamit niyo ho 'yong dala kong soy sauce?
Oo, mas malasa dahil sa kalidad niya.
Oo nga po! Ang sarap.
Ano pong nilagay niyo?
Gumawa ako ng sabaw na may dilis,
at nilagyan ko rin ng green onions, bawang, sesame oil, at soy sauce…
Di mo naman alam.
Baka alam ko.
Tama na nga 'yan.
Dalhin mo na bago lumamig.
Okay po.
Geun-sik!
Tara, mag-agahan ka.
Nag-aagahan ako.
Gusto mo rin?
Ayos lang. Masyadong mabigat ang kanin sa umaga.
Si Seok-ryu.
Seok-ryu!
-Tita Hye-suk! -Hi.
-Ang tagal na po. -Oo nga!
Noong opening pa ni Seung-hyo kita nakita.
Kita tayo nang madalas.
-Okay po. -Ano 'yan?
-Mr. Choi! -Ba't ang aga mong napadaan?
Magde-deliver ng pagkain.
Kumakain na rin ho pala kayo.
Ayos ang timing! Ipinabibigay ho ng nanay ko.
Talaga?
Opo, marami siyang naluto. Alam niyo naman hong bandehado siya magluto.
Lagi niya tayong ipinagluluto.
Pakisabing salamat.
Opo, sir!
Nasa taas si Choisseung?
Oo, siyempre.
-Mag-hi lang po ako bago umalis. -Okay.
-Enjoy po sa pagkain. -Salamat.
-Okay, sige na! -Okay po!
Ba't ang dami niyang dinala?
Wow, pinritong zucchini na may salted shrimp.
Marinated perilla leaves at pickled chili peppers.
Wow! Seasoned bracken!
Bracken…
Nagto-toast ka, pero ang lakas ng amoy nito, di ba?
Hindi, ayos lang.
Kain lang.
Hay, napaka-clueless niya.
Wow!
Hoy, Choisseung!
Nasa banyo ba siya?
Walang nagbago sa kuwarto niya.
Nakapag-time machine ba 'ko?
'Yong time capsule!
Siguradong dito niya tinago.
Tinago mo ba dito?
Nakita ko na!
Makikita ko na ang madilim mong nakaraan.
NASABI MO NA KAY SEOK-RYU ANG NARARAMDAMAN MO?
BATA PA LANG, DI NA TAYO MAPAGHIWALAY
Sorry.
Di ko sinasadyang basahin.
Ibig kong sabihin, binasa mo 'yong sulat ko, kaya di patas.
Kaya binasa ko.
Ba't mo tinapon?
Nabasa mo, di ba?
-Oo. -Joke lang 'yan.
Joke?
Masyado kong sineryoso ang pang-aasar ko,
umabot na sa ganyan.
Oo nga! Joke lang, di ba?
Uy, ginulat mo naman ako!
Akala ko, nakakatawa, pero hindi pala.
Magbibihis ako. Alis ka muna?
Oo, sige! Sorry. Magbihis ka na.
JANG TAE-HUI
Ba't gano'n 'yong sulat?
May gusto siya sa 'kin? Pero joke lang?
Ba't pansampung taon 'yong joke niya? Daig pa 'yong reporma sa ekonomiya.
Sana sinabi niya na lang na di totoo.
Ba't pa niya nilamukos at tinapon?
Ano? Wala pa si Papa.
ROOT DINER
Wala ring nagbago dito sa lugar na 'to.
Wow, ang galing ng anak ko!
Kanino mo kaya namana ang galing mo?
-Sa 'yo po. -Sa 'kin?
Tikman ko kung gaano kasarap?
Okay?
Tingnan natin…
Masarap po ba?
Diyos ko.
Bakit po? Di masarap?
Ang sarap!
Napakasarap! Anak ko, ang sarap talaga!
Hay, proud ako sa 'yo.
Uy. Seok-ryu!
Pa.
Ba't ka nandito? Sinira mo 'yong lock para makapasok?
'Yong key code ho.
Wala nang ibang tao?
Ba't ho kayo nag-aalala?
Nag-alala ho ba kayong baka may magnanakaw?
Wala namang mananakaw dito.
Hindi, nag-alala lang ako kasi nakabukas ang pinto.
Ba't ka nagpunta rito nang walang pasabi?
Pa, naaalala mo ba?
No'ng bata ako, madalas ako dito.
Parang tumira ka na nga rito.
Lagi mo akong sinusundan sa kusina at nanggugulo ka.
Tama ho.
Dati, nagtatrabaho ka sa hotel at nakapasok pa sa malaking restaurant.
Pero pinakagusto ko 'yong nandito ka.
No'ng nasa hotel ka,
nakasombrero ka at sa pictures lang kita nakikita.
Di kita nakitang nagtrabaho.
Ang daming tao ro'n.
Dito, puwede akong pumunta kahit kailan.
Kakaiba, pero tanda ko pa 'yong pakiramdam ko noon.
'Yong tunog ng hiwa ng kutsilyo.
'Yong banayad at mainit na hangin.
'Yong usapan ng mga tao.
Nagluluto ka sa likod.
At ang pinakamasarap na tteokbokki sa mundo.
Magandang marinig 'yan.
-Pa? -Ano?
Paano kung…
Paano kung maging cook ako gaya mo?
Ano'ng sinasabi mo?
Mas mabuti kung hindi!
Bakit po?
Pinag-aral kita
para di mabasa 'yang kamay mo at di ka na humarap sa mainit na stove.
Hayaan mo na 'ko rito.
-Seok-ryu. -Po?
Gusto mo ng tteokbokki bago umalis?
Ayos ho 'yan.
Okay.
Maghintay ka lang.
THE CHUNGWOO DAILY
Teka muna!
Hay. Salamat.
Isasara ko sana kung alam kong ikaw 'yan.
Apektado ang performance review mo diyan.
Kumusta si Yeon-du? Okay na?
Oo, nakalabas na ng ospital. Pumasok na siya sa school kanina.
Mabuti naman.
Laging nagkakasakit ang mga bata pag nagpapalit ng panahon.
Para mag-alala ang magulang.
Puwedeng magpalipat sa ibang department?
-Ano? -Ipinasok mo 'ko.
Pero kahit wala ako, maayos ang news team.
Ngayon ako pinakakailangan ng anak ko.
Tatlo ang anak ko habang nandito ako.
Alam ko. Kaya may respeto ako sa 'yo.
Di sa pagyayabang.
Pero aalis din ako kung di freelancer ang asawa ko.
Mahirap ngang palakihin siya mag-isa.
Pero mabilis siya lumaki.
Pag-isipan mo ulit.
Kung gusto mo pa ring umalis, di kita pipigilan.
Di ba, sa US,
may chicken soup tayo pag masama ang pakiramdam natin?
Dahil napapainit ang loob mo, at nakaka-comfort.
May sariling chicken soup ang Korea,
at 'yan ang iluluto natin ngayon.
Ang samgyejuk.
Heto ang mga sangkap.
Ihahanda ko muna ang manok.
May importanteng presentation ako kanina,
kaya nakaka-tense talaga ang araw na 'to.
Kaya gusto kong i-comfort ang napagod kong kaluluwa,
di lang sa pamamagitan ng pagkain, kundi ng pagluluto.
Para sa 'kin kasi, nakakapawi ito ng pagod.
Habang nagluluto,
komportable at nare-relax ako.
Kapag relaxed ako, ramdam na ramdam ko ang sarili ko.
-Uy, Seok-ryu. Ang tagal na! -Hello!
-Ba't di ka mag-hi? -Lagi ko siyang nakikita.
-Wala na 'yong benda mo. -Oo.
Maraming salamat sa soy sauce no'ng isang araw.
Sobrang sarap. Nagustuhan ng pamilya ko.
Sabihin mo lang pag kailangan mo pa.
May oras ka bang magtsaa?
Tsaa?
May trabaho tayo. Ba't mo siya iniimbitahan?
Pag-uusapan pa natin 'yong Fresco.
Kailangan na ng direksiyon at schedule.
Oo, okay.
Busy rin naman ako.
Siguradong busy kayo. Tumuloy na kayo.
Sorry, Seok-ryu. Kita tayo mamaya.
Nabaliw no'ng sinabi kong makipag-ayos siya.
Ngayon, di na 'ko welcome?
Ako talaga? Oo, sige.
Huwag na. Wala akong pakialam sa sulat na 'yon.
Ano'ng rason?
Nagtatanong ka pa rin ng kung ano-ano nang walang konteksto.
Linawin mo.
Ba't ka pumayag makipagtrabaho sa 'kin?
Mukhang magandang opportunity. Masayang subukan.
Napaka-predictable naman.
Ano'ng inaasahan mo?
PUNO NG POMEGRANATE
Ewan. 'Yong mas honest.
Ginamit mo 'kong excuse kanina.
Kanina ka pa tahimik,
pero kanina, kay Seok-ryu, sabi mo, magtatrabaho tayo.
Sorry kung naging ganyan.
Dahil naging ganyan, gamitin mo na kaya ako?
-Ano? -Gamitin mo ako sa abot ng makakaya mo.
Ayos 'yon. Makikipag-date ako sa 'yo,
at mahaharap mo na 'yong feelings mo.
Gusto mong mapalabas?
Ituloy mo na.
Tingin ko, cute si Seok-ryu.
Siyempre, mas cute ka.
Di na ba ako pwedeng sumama sa inyong dalawa?
Asarin mo lang ako, pero huwag kang
magsasabi kay Seok-ryu.
Tingin ko, may nasabi ka na sa kanyang importante.
Ano?
Pero may iniwan ka.
Aayain ko siyang kumain mamaya.
Ano'ng sinabi ko sa kanya?
Ano bang sinasabi mo?
Di ko sasabihin.
Ano'ng sinabi ko?
-Pag sinabi ko, sasama ako? -Tae-hui!
Gusto ko pag tinatawag mo 'ko sa pangalan.
Ano'ng sinabi ko?
Ano'ng sasabihin mo sa kanya?
Mag-accelerate at panatilihin ang bilis.
Sa cruising speed na.
Iniisip ko kung ano'ng ginagawa mo sa ilog.
Sino'ng mag-aakalang mamamangka ka?
Nakapasa ako sa test, kaya nagpa-practice na para sa in-person exam.
Masasakop mo ang lupa, himpapawid, at dagat.
Ano'ng susunod? Light aircraft pilot license?
Ang susunod…
-ay 'yong South Pole. -Ha?
May paramedic na ipinadala sa research station do'n.
May extra points do'n pag may lisensiya.
Wow, ikaw na ikaw 'yan.
No'ng bata ka, mahilig kang maglakad sa putik, basang semento,
at sa mga di pinupuntahan ng iba.
Sa wakas, dadako ka na sa wala sa mapa.
Ikaw naman.
Uy. Huwag kang magsalita nang tapos.
Mga papeles, interview, at personality at aptitude tests pa.
Marami pa 'kong pagdadaanan.
Ako ang marami pang pagdadaanan.
Ano?
Nag-register ako sa cooking class.
Talaga ba?
Matagal kong pinag-isipan 'yon.
Gusto ko yatang gawin 'yon.
Hindi, gusto kong gawin 'yon.
Dati, akala ko, mag-aral ang pinakagusto mo.
Pero mali pala 'ko.
Gusto mo lang 'yong papuri at atensiyon para sa mahilig mag-aral.
Naloloka ka sa kung ano-ano.
Ang brutal ng honesty mo lately.
Oo, pero…
Mahilig kang magluto.
Wagas at walang pag-iimbot na pagmamahal 'yan.
Dapat alam mo nang tadhana mo 'yon no'ng nakagawa ka ng perpektong dalgona.
-Chini-cheer mo ba 'ko? -Siyempre naman.
Mag-celebrate tayo.
Tawagan natin si Seung-hyo at mag-party tayo.
Uy.
Hello?
Seung-hyo!
-Uy, huwag. -Teka.
Sabi ni Seok-ryu, nag-register siya sa cooking class.
Nag-register siya sa cooking class?
Oo…
Dahil diyan, mag-party tayo at mag-celebrate mamayang gabi.
Di ako puwede. May lakad ako.
Talaga? Okay.
Pagkatapos ng lakad mo, ite-text ko na lang kung saan.
Bye.
Ba't pa kung di naman siya makakapunta?
Di mo ba siya kilala?
Sinasabi niyang di siya puwede, pero dumarating.
Di talaga siya pupunta mamaya.
Ano 'yan?
Nag-away na naman kayo?
Mr. Choi?
Masayang makasalubong ka dito.
Ikaw rin. Pauwi ka na?
Hindi, gusto ko sanang uminom. Sama ka?
Buweno…
Ito na 'yon.
Kapitbahay mo pala si Jung Mo-eum?
Oo, kailan ko lang din nalaman.
Intindihin mo na lang pag maingay.
Mabait siya.
Alam ko.
Nahihiya akong pinapunta pa kita rito.
Dahil sa mga nangyari.
Daddy!
Yeon-du.
Anak, matagal mo ba 'kong hinintay?
Opo.
Anak ko.
Yeon-du, mag-hi ka.
Hello po. Ako si Kang Yeon-du.
Pero sino ho kayo?
Ako si Choi Seung-hyo.
Ako…
'yong kaibigan…
ng tatay mo.
Sorry.
Siguradong hindi misugaru ang gusto mong inumin.
Hindi, ito mismo ang gusto ko.
'Yong marami ring yelo.
Wala pa akong naiinom, pero pakiramdam ko, lasing na 'ko.
Ganoon yata sa lugar na 'to?
Unang beses ko rito, pero parang habambuhay na ang pakiramdam.
Nakakapagtakang nakaka-relax.
Kaya na-e-excite ako.
Naranasan ko rin 'yan, at ganyan nga sa lugar na 'to.
Okay ang adjustment mo.
Oo, salamat sa kaibigan ko dito.
Puwedeng itanong kung ba't mo gustong uminom?
-Sorry? -Kasi…
Nakasanayan lang siguro sa trabaho.
Nakakabasa ako ng mga mukha.
Tanong ako nang tanong kapag curious.
Kaya siguro ayaw ng mga tao sa mga reporter.
Mukhang alam mo na.
Siyempre naman.
Pero magaling din ako sa kabaliktaran.
Magaling akong makinig. Kaya kong maging neutral. At di makakalabas.
Baka lang makatulong ako.
Sa kaibigan ko, di sa 'kin.
May matagal na siyang nagugustuhan.
Akala niya, makaka-move on din siya sa feelings niya.
Pero no'ng nakita niya siya, nalito na naman siya.
Normal 'yan.
Di niya alam ang gagawin, kaya iniiwasan niya siya.
Nahihirapan yata siya.
Hindi ba 'yon puwedeng mangyari?
Halimbawa, may iba ba siyang dine-date?
May mahal siyang iba. Muntik na silang ikasal.
Kung gano'n, single siya ngayon, tama?
Tungkol naman sa babae, alam ba niya
ang nararamdaman ng kaibigan mo?
Hindi.
Pero takot siyang malaman niya.
Di niya sinabi kahit kailan 'yong feelings niya.
Bakit naman?
Lagi silang magkasama,
kaya di niya alam ang totoong nararamdaman niya no'ng una.
Isa pa…
takot siyang masira ang pagkakaibigan nila.
No'ng sasabihin na sana niya…
mali ang timing.
At ngayon…
ni di niya masubukan ulit.
Nahirapan siya dahil do'n.
Nasusuka siya at nahihilo no'n.
Ngayon, okay na siya
at ayaw na niyang balikan 'yon.
Kaya pala di siya dumating ngayon.
Curious na 'ko. Pa'no ko nahintay 'yong sampung taon?
Okay. Tingnan natin 'to.
Kaninong sulat 'to?
Kay Seung-hyo.
Sabi na nga!
Sabihin mo na lang na gusto mo siya.
Ba't niya pinapahirapan ang sarili?
Talaga naman…
Hay, nakakaawa naman siya.
Tanga pa rin siya hanggang ngayon.
Narinig mo 'yong ingay na 'yon?
Hindi.
Hindi ko alam.
Nagkakamali ba 'ko?
Itutuloy ba ng kaibigan mo
'yong pagpapanggap na hindi niya siya gusto
at pagtulak sa kanya palayo?
Sabi niya, sinusubukan niya sa ngayon.
Kung kaibigan ko siya,
ikukuwento ko 'yong kakilala kong swimmer.
May atleta dati sa 200-meter event
na medyo mabagal.
Sa kabila nito, nanalo pa rin siya dahil sa sigasig.
Kahit medyo late na,
sasabihan ko siyang maging matapang, gaya ng swimmer na 'yon.
Gising!
Sabi ko, gising!
Gising na 'ko.
Gumising ka nang maaga at maghanda na para sa trabaho.
Di pa tayo handang mag-retire.
Ano nang naipundar mo para magpakatamad?
Okay, tama na.
Tama na ang alin?
Di na nga ako makatulog kakaisip sa lahat ng perang nawala sa 'tin.
Ba't binabalik mo 'yong nakaraan?
Nakaraan? Gano'n pa rin ngayon.
At anong oras ka umuwi kagabi? Nagising na lang akong katabi ka na.
Sinabi ko na. Nagpunta ako sa lamay.
Hay, nagpunta ka sa lamay kagabi at noong isang gabi.
Namimigay ka na lang ng pera.
Kaya ayaw kong umuuwi.
Ano? Wala kang karapatang sumigaw!
Bahala ka.
Umaalis ka dahil wala kang masabi!
-Di pa 'ko tapos. Umuwi ka nang maaga. -May class reunion ako!
Ulit?
Niloloko mo ba 'ko?
Ang hirap paniwalaan…
May kulang 'yong pondo?
Bagong voice phishing scam ba 'to?
Uy, sinasabi ko na 'to agad para malinaw. Napadaan lang ako.
Malapit dito 'yong cooking class ko.
Wala akong sinabi.
Gusto kong makakuha ng Korean Food Craftsman certificate.
Wag mo ibalita sa magulang ko.
Di ko sasabihin.
Unang araw ng klase ko ngayon.
Tiningnan ko 'yong curriculum, at may written at in-person exam.
Pagkatapos ng klase, puwede kong iuwi 'yong magagawa ko…
May meeting ako.
Aalis na 'ko.
Ano 'yon?
Siya'ng nagpumilit na hanapin ko ang pangarap ko.
KOREAN FOOD CRAFTSMAN
ANO'NG GAWAIN NG KOREAN FOOD CRAFTSMAN?
-Masarap 'yang beef at deodeok. -Uy!
Ba't mo biglang sinara?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano'ng ginagawa mo?
Ha?
-Tingnan mo 'yong oras. Meeting na. -Certificate ba 'yan?
Ba't mo tinitingnan?
Na-yun, papuntahin mo sina Hyeong-chan at Jeong-min sa meeting room.
Nag-aaral kang magluto? Korean?
Western cuisine na lang.
HYEREUNG COOKING SCHOOL
Welcome sa Korean Food Craftsman class.
Hello.
-Hello! -Hello.
Unang klase natin ngayon.
Laging memorable at nakaka-excite pag una.
Dahil diyan, bibigyan ko kayo
ng memorable at kakaibang unang experience.
Pag-aaralan natin ang paggamit ng kutsilyo.
Basic techniques muna ang aaralin.
Pagkatapos, maghihiwa kayo ng labanos, carrots, at mga gulay.
Okay, kunin niyo ang kutsilyo sa harap niyo.
Okay, magaling.
Una, ilagay 'yong non-slip pad sa counter
at ilagay ang sangkalan sa ibabaw.
Ayos. Pag ibinababa ang kutsilyo, dapat di nakaharap sa inyo 'yong blade
para di kayo masugatan.
Ayos 'yan.
Iju-julienne natin 'yong labanos.
Una, balatan muna 'yong labanos.
Okay. Tapos, hiwain ito nang 0.2 centimeters ang kapal.
Sa pagluluto ng omelet, tanggalin ang chalazae sa yolk.
Salain 'yong egg whites.
Batiin nang maigi para walang bula.
Lagyan ng kaunting mantika ang palayok, mahinang apoy lang.
Uy, Mr. Choi!
-Dito! -Upo ka!
Ayos lang ho ang lagay ninyong lahat?
Di masyado.
Ang gulo sa work sites ngayon.
Ayos na ayos no'ng katrabaho ka namin.
Ano ho? Ayaw niyo 'yong pagkaestrikto ko.
Mas gusto ko na 'yong estrikto.
Itong mga taong 'to, di maayos magtrabaho at abuso sa kapangyarihan,
kaya napakahirap nilang katrabaho.
Hay. Di kayo 'yong tipong magpapaapi sa kliyente.
Teka. Inaasar mo ba 'ko?
Maghanda ka na.
Paparusahan ko kayo ng alak ngayon!
Nagmaneho ho ako. Di puwede.
Tumawag ka ng driver.
Ma'am, pahingi ng isa pang baso at soda.
Okay!
Bilang kapalit, sagot ko na 'to.
Ha? Talaga?
Okay!
Sa halip na alak,
karne na lang ang ipaparusa ko sa 'yo!
-Nganga! -Hala.
Ang sarap, di ba?
Ano ho 'to? Ba't ang sarap?
Medyo sosyalin 'to.
Iba 'yong lasa ng karne rito kumpara sa iba.
Ang juicy!
Ang pilosopiya ng chief namin,
"Langisan 'yong gulong ng masarap na karne
para laging maayos ang trabaho."
-Huzzah! -Ayos!
Sobrang sarap.
Tingin ko, kulang 'to.
Excuse me, puwedeng padagdag ng pork belly at short rib?
Saka beef brisket din!
Hay, ano 'to?
Ano 'to? Kunin mo.
Maraming salamat.
-Kain pa. -Salamat.
Di ako makapaniwalang wala kang ininom.
Ang hina mo!
Sorry. May trabaho pa ho 'ko.
Lasing na ho kayo. Huwag na ho kayong uminom ulit.
Umuwi na ho kayo, ha?
Hay, huwag ka ngang makulit!
Iwan mo sa bahay ang kotse mo sa susunod at lakarin mo na lang.
Parang ganito.
Opo, sir.
Okay, kita tayo ulit.
-Hay. -Chief! Dito!
Kamukha kita no'ng bata ako!
-Kita tayo ulit! Bye! -Bye!
Salamat sa libre.
-Okay. Good night. -Bye.
-Sweetie, ang cute mo! -Bakit?
Doon.
Gusto mong pumunta tayo?
Sa'n ka nakatira?
Ma, huwag kang umalis!
Seung-hyo?
Ano'ng ginagawa mo dito?
Salamat sa inumin.
Wala 'yon.
Sorry, nagulat kita.
Oo, muntik na 'kong mamatay sa gulat.
Ba't ka nakaupo sa labas ng bahay namin sa ganitong oras?
Di ko alam ang gagawin, kaya nag-isip ako.
Ano?
'Yong totoo, nakita kita.
May kasama kang babae.
Desisyon niyo ho bang gawin 'yon?
Oo, gano'n nga.
Napapakalma ako no'n.
Hay.
Nahihiya akong makita mo 'ko nang ganito.
Alam kong nakakahiya…
pero huwag mo sanang sabihin sa asawa ko.
Pati kay Seok-ryu.
Gagawa siya ng gulo pag nalaman niya.
Oo…
-Ayos na ba 'to? -Ibaba mo.
-Baba? -Oo.
Dapat nakikita mula rito.
-Mukhang ayos 'yan. -Oo.
Sino 'yan?
Seryoso ba siya?
Chantto Baegi
Di mo kilala si Lee Chan-won?
Ang tagal kong wala sa Korea.
-Mukhang cute siya. -Hindi lang cute.
Seryoso, napaliliwanag nitong iisang poster ang paligid!
Nakakalinaw pa ng mata!
Relihiyon na niya 'yan ngayon.
Hallelujah!
Maawaing Buddha!
Naiintindihan ko.
Mas okay 'yang papel na 'yan kaysa sa asawa ko.
-Siyempre. -Bakit?
-Nag-away na naman kayo ng asawa mo? -Oo.
Alam niyo? Mag-away lang kayo pag kaya pang magbago.
Wala namang kayang gawin 'yong ni di makapaghugas ng pinagkainan.
Tatlong beses siyang kumakain sa bahay?
-Oo! -Diyos ko.
-Lahat ng tatlong pinagkainan? -Tama.
-Diyos ko. -Uy.
Sabi ko, "Kain tayo sa labas," at sagot niya, ayaw niya ng may betsin.
'Yong dami kaya ng betsin na nasa sopas niya?
Suwerte niyang walang lason sa daga!
Oo nga!
Di 'yan alam ng mga asawa.
Lahat sila, hindi nga.
Baka kulang ang paalala mo.
Sobrang dami kong paalala!
Talaga?
Hay, naiinggit ako kay Hye-suk.
Ba't ako?
Pareho kayong may magkaibang trabaho. Madalas, malayo sa isa't isa at ayos lang.
Ang astig!
-Oo nga. -Siguradong di kayo nag-aaway.
Hindi nga kami nag-aaway.
Kakaiba 'yong mundo ng pamilya niya.
Ni di ko nga nakikita 'yong asawa ko nito lang.
-Bakit? -Ewan.
Malay ko sa pinagkakaabalahan niya.
Madaling-araw siya umuuwi.
Ha? Madaling-araw?
Buong gabi siya sa labas!
Mi-suk, nag-aabang ng hamog ang mga lalaki.
-Seryosong problema 'yan! -Siyempre!
Ba't ang seryoso niyo? Kalimutan niyo na. Di 'yon gano'n.
-May pinagkakaabalahan… -Ano?
Lamay, reunions, ano pa ba?
-Oo, 'yan ang best excuses. -Oo nga!
Diyos ko.
Mi-suk, mag-ingat ka!
Baka may babae siya!
Ano'ng sinasabi mo?
-Uy! Ano'ng problema? -Okay ka lang ba?
-Sumabog na! -Nakakaloka.
Ilang lamay ang pinuntahan niya? Isa, dalawa, tatlo…
Tatlong lamay ang pinuntahan.
Magpunas ka.
Hindi, teka! Okay ba 'yan?
-Basahan ba 'yan? -Tela 'to.
Walang amoy. Magpunas ka na.
Oo nga. Nagpapahinga ba 'yong tindahan niyo?
Ha?
Ilang araw nang nakasara.
Ano?
Uy, tingnan mo agad. Okay?
Ano'ng gagawin natin?
SHORT-TERM CREDIT LOAN REVOLVING CREDIT
Hello.
Hi.
Teka.
Dalawa ang upuan dito. Gusto mong umupo?
Salamat.
Wala 'yon. Hindi naman 'yan akin.
Excuse lang,
di naman sa pakikialam.
Pero wala ka dapat dito habang mag-isa si Yeon-du.
Si Yeon-du…
ay nasa overnight camp na pang-kinder.
Gano'n pala…
-Nag-camp siya. -Oo.
Sorry.
Wala 'yon.
Pero…
ang late mo na mag-dinner.
Oo nga.
May tumawag kanina at hinanapan ko pa ng ospital.
May ospital na tumanggi sa pasyente?
Oo.
Alam mo naman sigurong
napakaraming pasyente at napakakaunti ng medical staff.
'Yan ang sitwasyon ngayon.
Ano'ng nangyari sa pasyente?
Sinigurado kong natingnan at na-admit 'yong pasyente.
Mabuti naman.
Nakakabilib ka talaga.
Ano?
Ano'ng meron?
"Mahalin ang kaaway" ba 'yong trip mo?
Di gano'n. Marunong kang pumuna nang maganda ang pagkakasabi.
Sana alalahanin mo pa rin si Yeon-du.
Pakisabing bigyan niya 'ko ng isa pang chance.
Kung may sinabi kang masama tungkol sa 'kin, bawiin mo na.
Wala akong ginawang ganyan.
Okay, sige.
Oo nga pala…
Kung okay lang itanong,
may iba pang pamilya si Yeon-du?
Nasa malayo 'yong nanay ni Yeon-du.
Tingin ko, mabuti ka talagang tatay.
Ako?
Oo.
Maayos lumaki ang anak mo.
Tingnan mo kung ga'no siya ka-cute at katalino.
Di ba?
Ang cute niya, di ba?
Siya ang pinakamahalagang tao sa 'kin.
Kaya kong isuko lahat para sa kanya.
Lahat.
Huwag mong isuko lahat.
Bata pa 'ko nang namatay ang tatay ko.
Alam ko 'yong pakiramdam.
Pag may isinakripisyo para sa 'kin 'yong nanay ko,
'yon ang pinakaayaw ko.
Sinasabi ko lang.
Bale, puwede kaming maglaro ni Yeon-du?
Oo naman,
basta okay sa kanya.
Talaga?
Salamat. Ano'ng mga kinahuhumalingan niya?
Gusto kong bumawi.
-Kinahuhumalingan ni Yeon-du? -Oo.
Gusto niya… multo at zombies sa nakaraan.
Ano? Di ka na makapagsalita nang diretso…
Di ba mahalaga sa news reporters ang malinaw na bigkas?
Gusto ni Yeon-du… aliens. Gusto niya… aliens.
Dan-ho?
Ga'no karami ang kaya mong inumin?
Ano?
Isang lata ng beer.
Di tugma 'yong sinasabi niya sa ginagawa niya.
Diyos ko.
Dan-ho. Ano'ng gagawin ko?
Diyos ko!
Umaakay ng lasing pauwi.
Labas sa trabaho 'to!
Kung di siya tatay ni Yeon-du, iiwan ko lang siya kung saan.
Dan-ho, tingin ko, huwag ka munang iinom ulit.
Sa Pine Ear Drink ka na lang! Kuha mo?
Di naman siguro siya mamamatay sa lamig, 'no?
Baliw ka ba?
Ganyan mo ba tratuhin ang isang tao pagkatapos ng mahabang trabaho?
Mahabang trabaho? Nagtrabaho ka?
Sa'n ka nagliwaliw pagkatapos magsara?
Ano na bang pinagkakaabalahan mo?
Nag-apply ka para sa revolving credit?
Nag-cash advance ka?
Hoy, may mata ka. Tingnan mo 'to.
Itong toge, 1,500 won na.
'Yong pork belly, 9,900 won.
'Yong bill sa gas, 3,180 won!
Sinusubaybayan ko 'tong maliliit na bagay dahil tipid na tipid tayo.
Pa'no mo nagawa 'to?
Ba't may kapalpakan ka na naman?
Nakauwi na 'ko.
-Ma, ano'ng problema? -Di ko na kaya 'tong tatay mo.
Ubos na 'ko.
Ano'ng problema? Pa, ano 'yon?
Wala, wala 'to.
Sinasara mo 'yong tindahan at buong gabi ka sa labas.
At pumalpak ka na naman sa pera!
Sabihin mo kung bakit.
Co-signer ka ba ng utang ng kaibigan mo?
Hindi.
Teka…
Nagsusugal ka ba?
Hindi, walang ganyan.
Kung gano'n…
-May babae ka ba? -Honey!
Wala ka talagang tiwala sa 'kin?
Pa'no ka pagkakatiwalaan kung ganyan ka?
Pa'no mo nasasabi…
Ba't mo 'ko laging hinihiya nang ganito?
Wala akong pagpipilian…
Napilitan akong gawin 'yon.
Pa, ano 'yon? Ano'ng nangyayari?
May aksidente.
Excuse me, sir?
Ano ho 'yon?
Ano po 'yon?
Meron yatang nahalo sa pagkain.
Mukhang buhok. Tingnan niyo po.
Imposible ho 'yan.
-Sorry! -Seryoso?
Napaso ho ba kayo?
Patingin. Dapat nag-ingat ka!
-Sorry po. Punta tayo sa ospital. -Bitawan mo 'ko.
Nag-aalala lang ho ako na baka nasaktan kayo.
Siyempre, nasaktan ako!
Nasaktan ako, at 'yong relo ko…
Tumigil 'yong relo ko.
-Relo? -Ano ba naman?
'Yong relo… Sorry po.
Sorry lang ba ang pang-ayos mo dito?
Thirty million won 'tong relong 'to!
Talaga ho?
Hindi. Mas mahal pa, mister.
Tingin mo, mabibili 'to ng pera lang?
Para mabili 'to, kailangang may purchase history,
'yong nakabili ng marami sa brand na 'to.
Top-of-the-line luxury brand 'to.
Ibig sabihin,
kahit bayaran mo, kulang pa rin para makabili ng bago nito.
Huwag mong hahawakan.
Okay, naiintindihan ko.
Babayaran ko na lang 'yong pagpapaayos.
Uy, sinira niya 'yong relo kong mahal at ipapaayos na lang daw.
Itong relong 'to,
no'ng nakaraang linggo lang nabili.
Bagong-bago 'yan.
Bale, ano'ng…
Bayaran mo nang buo bago kita kasuhan!
-Nakakairita ka. -Diyos ko.
Sir…
DESIGNATED DRIVERS
May nai-assign na sa 'yo. Pumunta na sa pickup location.
Sir, tumawag ho kayo ng designated driver?
Oo.
Sorry ho.
Dito po, sir.
Sir, nandito na po tayo sa location na sinabi niyo.
Sir, nandito na po tayo.
Sir!
-Sweetie, ba't ang cute mo? -Bakit?
-Nasa'n 'yong kotse mo? -Kotse? Nandito ba?
Doon!
Gusto mong pumunta?
-Sa'n ka nakatira? -Bahay ko?
Ma'am, nandito na ho tayo.
Ito po 'yong susi mo.
Nakakainis ka.
Ingat po, ma'am.
Hello, ako 'to.
Kadedeposito ko lang ng 20 million won.
'Yan po muna.
Iipunin ko 'yong natitira.
Bigyan niyo ho ako ng ilang araw pa.
Para bayaran sila, kumuha ka ng pera sa living expense account natin?
Umutang ka sa credit card
at naging driver?
'Yong sarilihin mo 'yan…
Tanga ka ba?
Nag-iisip ka pa ba?
Tanga naman talaga 'yong tingin mo sa 'kin.
Mababa ang tingin mo sa 'kin, dahil tanga 'ko.
Kailan pa?
Palagi.
Pag ako, pera lagi.
Lahat ng sinasabi mo sa 'kin, panay pera.
Pero pag sinabi ko 'to sa 'yo,
ano'ng iisipin mo sa 'kin?
Pa'no pag nakasuhan ako't isasara ang shop?
Pag nawala 'yong kakarampot
na kinikita ko ngayon,
ano na 'ko?
Ang alam ko lang gawin…
Tteokbokki lang ang alam kong gawin.
Kung di ko na magagawa 'yon, ano na 'ko?
Ano na ang ambag ko sa pamilya?
Wala nang iba sa buhay ko.
Pa…
Gagawin ko lahat para mabayaran 'yon.
Sino'ng nag-utos sa 'yo?
-Di 'yan ang importante ngayon… -Please. Huwag mo na 'kong pagalitan!
Nasasaktan din ako pag natatamaan, alam mo?
Okay? Nasasaktan din ako.
Uuwi ako mamaya.
Ma.
Pa!
Uy, bakit ka…
Okay lang ho ba kayo?
Pa.
Okay lang ako.
Ayos lang ako.
Lagi niyong 'tong ginagawa sa 'kin no'ng bata ako.
Ngayon, ako naman.
Ang laki ko na ho, di ba?
Sorry, Seok-ryu.
Para saan ho?
Sila 'yong masama.
Isumbong na lang natin sa pulis.
Kalokohan 'yong buong bayad.
Di natin puwedeng i-report.
Puwede nilang ipasara 'yong tindahan dahil lumabag sa Food Sanitation Act.
Wala akong karapatang maging ama, di ba?
Hay, ang ganda ng anak ko,
pero di ko man lang nabilhan ng magandang damit.
Ni di kita napadalhan ng allowance no'ng nag-aaral ka sa abroad.
At ngayon…
binibigyan pa kita ng problema.
Ba't sa pera ho kayo babawi? Sa pagmamahal dapat.
Ako ba? Wala ho akong trabaho.
Wala ba 'kong karapatang maging anak?
Ano'ng sinasabi mo?
Uy! Ikaw…
Lagi kang may karapatang maging anak ko.
Di kailangan ng renewal, at di rin maikakansela.
Lagi kitang magiging anak, okay?
Gano'n din ho ako.
Lagi kong magiging tatay si Bae Geun-sik.
MGA NAMBA-BLACKMAIL KAPULISAN
MASASAMANG TAO
Di natin puwedeng i-report.
Puwede nilang ipasara 'yong tindahan dahil lumabag sa Food Sanitation Act.
Hay, wala akong magawa.
Mababaliw na 'ko.
"Fish cake soup, buhok, relo."
Kung may security cameras lang sana sa tindahan…
Security camera!
PINAKAMAHUHUSAY NA TAGALINIS
Hello!
Uy, Seok-ryu!
-Magpapalaba ka? -Hindi ho.
Puwede hong patingin ng footage sa security camera niyo?
-Gusto mo ring makita? -May nagtanong na rin ho?
Tiningnan din ni Seung-hyo.
Ano'ng nangyayari?
BAE SEOK-RYU
-Ikaw ang anak ng may-ari ng Root Diner's? -Oo.
Okay na ba 'yong paso sa kamay mo?
Hindi pa.
'Yong sa relo muna. Pag-usapan natin mamaya.
Okay.
Una, tanggapin niyo 'to.
Sabi ng tatay mo, wala siyang mapagkunan.
Pinagtrabahuan mo talaga 'to.
Sorry, pero bago niyo kunin,
puwedeng patingin ng relong nasira ng tatay ko?
'Yong relo? Bakit?
Babayaran kasi namin nang buo,
kaya gusto ko lang makita
'yong itsura ng ganito kamahal na relo.
Tama nga siya.
Oo, okay.
Di niya rin naman 'to afford.
Ito pala 'yong relo. Wow.
Audemar Constantine Philip Mills 'to.
Narinig na siguro niya noon.
Oo naman. Isa sa pinakamahal na mga luxury watch sa mundo.
Wow…
May ganito rin akong relo.
Ano?
Interesante.
May natanggap kasi akong award.
'Yong kompanyang 'to 'yong sponsor ng award at binigyan ako ng isa.
Kalalabas lang ng model na 'to.
Nagsisimula sa 245D 'yong serial number.
Pero… itong isa, hindi.
Nagsisimula 'to sa 215D.
-Iba ba? -Ewan.
Magaspang 'yong chronograph.
At bakit ang pusyaw ng blue dial?
Brush finished dapat 'yong stainless steel.
Ba't ang kintab?
Hay. Mumurahing replica 'to.
Sa'n niyo nakuha 'to?
Ano bang alam mo?
Alam niyo ba kung sa'n 'yan?
Okay siguro kung i-zoom nang kaunti.
Oo. Ganyan.
Hoy, ano 'to? Sino ka?
Manood pa tayo. Exciting 'to.
Okay.
Gano'n ba 'yon?
Wow.
Kayo 'yong naglagay ng buhok sa sopas.
Tinawag niyo 'yong may-ari
at sinadyang matapunan ng sabaw 'yong relo.
Wow.
Nag-practice pa yata kayo.
Tapos?
Walang pinakita sa video na may nilagay kami sa pagkain.
Oo nga.
Ni-record namin lahat. 'Yong buhok at 'yong sirang relo!
Pruweba?
Buti't sinabi niyo 'yan.
Nakita niyo 'yong time stamp sa footage? Sabi, 11:59 a.m.
Tingnan niyo.
Ibig sabihin, pagdating n'yo sa shop, mga 12 p.m. na.
Kaya ba't 11:45 tumigil 'yong relo mo?
Bakit kaya?
Tiningnan mo dapat.
Tumahimik ka.
Hello. Sorry, na-late ako.
Ba't ang tagal mo? Naghihintay ako.
Sino 'yan?
Kasabwat mo ba siya?
Magpapakilala ako.
Kang Dan-ho ng The Chungwoo Daily.
KANG DAN-HO
Gusto ko talaga kayong makilala.
Nakatanggap ako ng tip.
Ba't ang ganda ng kalidad ng footage na 'to?
Ang daming nagnakaw ng mga damit sa dry cleaner.
-Kaya best camera model ang nilagay niya. -Oo nga.
Pero di 'yan 'yong mahalaga.
Ginamit ko 'to para makita 'yong dalawa.
Okay.
Sabi nila, may NerTube channel sila na may 100,000 subscribers.
Pero di 'yon totoo.
Heto. Walang laman 'yong channel nilang may 30 subscribers.
Ginamit lang nilang pang-blackmail.
Oo nga. Siguradong may iba pa silang naloko.
Palagay ko rin.
Siguro, mga nakatatanda…
Mga hindi pamilyar sa NerTube…
Mga may maliliit na negosyo.
Ano'ng ginagawa mo? Hoy!
Kita mo? Sabi na.
Peke rin 'yong paso mo sa kamay.
Natapunan din ng may-ari ang kamay niya, pero okay siya.
May mga kaparehong insidente sa paligid.
Mga nakakasuklam na krimeng nambibiktima
ng mga mahina't maliliit dahil di nila kaya 'yong malalaki.
Kailan lang, may tumigil daw na relo sa isang gomtang restaurant.
Amoy pa yata 'yong ox bone soup sa strap.
Ma'am?
Ano 'yon, Seung-hyo?
Sorry. President Choi na pala dapat, di ba?
Salamat sa pagpapahiram ng projector.
Na-record na sa camera 'yong mga mukha nila, 'no?
Siyempre!
Patay tayo.
Dan-ho!
Hintayin mo 'ko!
-Tawagan mo 'ko mamaya. -Okay!
Bitawan mo 'ko.
Ba't ang bilis niya?
Umaasa kang may kuwento ka pa sa lagay na 'to?
Diyos ko.
Ingat.
Okay ka lang? Uy.
Uy.
Naku naman.
Hoy.
Ba't mo ginawa 'yon sa tatay ko?
Sino ka ba?
Buwisit.
Uy, okay lang ba 'yong ulo mo?
-Nasaktan ka ba? -Okay lang. Di ako nasaktan.
Uy, dumudugo 'yong ilong mo.
Tarantadong 'yon.
Uy, di 'to dahil sa kanya.
Sumobra lang ako. Pagod lang ako.
Uy, pigilan mo 'yong dugo gamit 'to.
Malalagyan ng dugo. Di ba 'yan mahal?
Di 'yan importante.
Ba't nagpunta ka rito? Delikado.
Ikaw? Katatanggal lang ng benda mo't
nakikipaghabulan ka't nagpa-flying kick dito.
Seryoso?
Hay!
-Ikaw 'yong kumuha sa pera ng tatay ko? -Oo, siya 'yon.
Maghiganti ka para sa dangal ng pamilya.
Hindi! Di lang tayo nagkaintindihan.
Patayin mo siya!
Ano?
Nahuli n'yo sila?
Okay, papunta na 'ko.
Oo, pupunta na 'ko ngayon.
Sino 'yon? Ano'ng sabi nila?
Nahuli nila 'yong mga nang-blackmail sa 'kin.
Con artists sila.
Honey, pupunta ako sa pulis.
Ano 'yan?
Ba't mo 'ko pinapalo?
Masakit ba? Masakit?
Kulang pa 'yan!
Honey…
Ano 'to?
Tteokbokki lang?
Ang alam ko lang gawin…
Tteokbokki lang ang alam kong gawin.
Kung di ko na magagawa 'yon, ano na 'ko?
Ano na ang ambag ko sa pamilya?
Wala nang iba sa buhay ko.
Di mo alam na espesyal ang tteokbokki?
Ilang dekada ka na sa harap ng stove.
Napalaki natin ang mga anak natin dahil do'n.
Anong tteokbokki lang?
Pa'no mo nasabi 'yon?
Mi-suk…
Wala nang iba sa buhay mo?
Ano kami kung gano'n?
Wala lang ba kami nina Seok-ryu at Dong-jin sa 'yo?
Hindi, kayo ang lahat sa 'kin.
Sobra-sobra kayo para sa 'kin.
Wala na akong mahihiling.
Gusto ko lang maalagaan at mapasaya 'yong pamilya natin.
Pero ang hirap.
Ba't ang hirap mabuhay nang simple?
'Yon ang pinakapangarap ng lahat.
'Yon ang pinakamakabuluhan at pinakamahalaga.
Pero alam mong natutupad ang mga pangarap, di ba?
Mi-suk, sorry.
At salamat.
Halika.
Basta naintindihan mo, okay.
Huwag ka nang umiyak.
Pumunta na tayo sa pulis.
Sasama ka?
Oo naman. Kahit saan, magsasama tayo.
Magsasama tayo sa mga picnic at sa masasayang araw.
Pag may sakit, tara sa ospital.
Langit man, Impiyerno,
o kahit saan tayo ipadala ng kapalaran,
kahit sa kabilang buhay, magsasama tayo.
Dahil asawa mo 'ko.
At pamilya tayo.
Okay. Tara na.
-Okay. Tara. -Teka.
Dadalhin ko 'to. Papatayin ko ang mga 'yon.
-Honey. -Ano?
Makukulong ka.
Di mo ako sasamahan?
Honey, mahal kita.
-Kailangan ko 'yan! -Wala nang oras. Tara na.
HYEREUNG POLICE STATION
Parating na si Papa.
Okay.
Ipapa-dry clean ko 'to at ibabalik ko sa 'yo.
Huwag na. Itapon mo na 'yan.
Nagtatapon ng pera? Di 'to puwedeng itapon.
Mabilis lang 'to.
Bahala ka na.
Salamat sa araw na 'to.
Ni di ko alam na nangyayari 'yon sa tatay ko.
Masyado akong masaya sa gusto kong gawin.
Mas magaling ka sa 'kin.
Dati pa 'ko mas magaling sa 'yo. At di na iba sa 'kin ang tatay mo.
Ako ba?
Iba ba 'ko sa 'yo?
-Ha? -Ang distant mo sa 'kin lately.
Iniiwasan mo ba 'ko?
Nag-aalala ako pag ganyan ka.
Ang distant at awkward mo. Di gaya dati.
Di puwedeng laging katulad ng dati.
Malalaki na tayo.
May kanya-kanya na tayong buhay.
Huwag na tayong magpakulong sa nakaraan.
Huwag ka nang parang bata na kumakatok sa bintana ko.
Respetuhan na lang sa privacy.
Aalis na 'ko.
Huwag ka nang parang bata na kumakatok sa bintana ko.
Respetuhan na lang sa privacy.
Kung malalamukos ko lang 'yong feelings gaya ng sulat,
mas magiging komportable ba 'ko sa 'yo?
HYEREUNG COOKING SCHOOL
Dahil propesyon ko ang magluto,
lagi akong tinatanong ng mga tao kung pa'no mapapasarap ang luto nila.
Iisa lang lagi ang sagot ko.
Pag inisip mo 'yong ipinagluluto mo,
mas masaya at mas masarap ang pagkain.
Ang lulutuin natin nang mas masaya at mas masarap ngayon ay
jijim nureumjeok.
Ano?
KOREAN FOOD CRAFTSMAN CLASS JIJIM NUREUMJEOK
Hay, ginulat mo 'ko.
Bakit?
-Ba't ka nandito? -Hinihintay kita. Ano?
-Bakit? -Tinulungan mo 'yong tatay ko.
At gusto kong suklian 'yon.
Ito, sa 'yo na.
Ano 'yan?
Unang naluto ko sa cooking class ko.
Ba't mo binibigay sa 'kin?
Gusto mo 'tong mga 'to.
Seung-hyo, gusto mo ng japchae?
Gusto mo ba…
Hay, ano'ng gagawin natin?
Ayaw niya ng Korean food.
Niluto ko lahat ng holiday dishes, pero ayaw niya lahat.
Kaya itlog at toast na naman ang kinain niya. Oo.
Di lang siya sanay.
Dapat ipinagluto ko siya ng Korean food no'ng nasa France.
Tikman mo 'to. Masarap 'to.
Ayoko.
Di ba 'to mukhang rainbow?
Rainbow?
Oo, rainbow.
Isang rainbow.
Puro siya "rainbow".
Hay! Hye-suk!
Kumakain na si Seung-hyo! 'Yong rainbow! Kinakain na niya!
Diyos ko! Kumakain na siya!
Ikaw talaga, dapat pinakain mo siya ng iba-iba.
Pinritong skewers na mala-rainbows.
Ito 'yong unang Korean dish na kinain mo dito.
Ba't mo naalala 'yan?
Di ko naalala. Ano lang…
Biglang naisip.
Ilang taon na tayong magkaibigan.
Mas marami pa 'kong alam tungkol sa 'yo kaysa sa magulang mo.
Kilala mo 'ko?
Ikaw?
-Ano? -Seok-ryu…
Memories na lang 'yan.
Nakaraan na 'yan.
Kaya huwag mo nang ipaalala 'yan.
Ba't kailangang ganyan ang pagkakasabi mo?
Tingin mo, sumosobra na 'ko?
Sinabi ko na. Hindi na tayo bata.
Nasa thirties na tayo.
Hindi na tayo five. Ba't mo 'ko sinusundan?
Ba't sunod ka nang sunod?
Hindi ako sunod nang sunod.
Nakikiusap ako.
Tigilan mo na ako.
Simula ngayon, umalis ka na sa buhay ko.
Hindi!
Susulpot ako kung kailan ko gusto!
Nagpaalam ka ba no'ng dumating ka sa bahay namin noon?
Hindi kita tatantanan.
Dahil close tayo. Puwede kong gawin 'yon!
Huwag mo na 'kong guluhin!
Dati pa,
ginagawa mo na 'to…
kaya pakiramdam ko…
parang mababaliw ako dahil sa 'yo!
Alam ko lahat ng una ni Seung-hyo.
Heto.
Punta ka sa bathhouse.
-Tapos, inumin mo 'to. -Oo!
Seung-hyo, tikman mo. Masarap.
Unang beses na nakatikim ng banana milk.
Masarap, di ba?
Hindi! Di ko gagawin 'yan! Ayoko!
Unang beses niyang lumangoy.
Ano ba?
-Choisseung? -Ba't ka nakatingin sa sahig?
Ano'ng nangyari? Ba't mas matangkad ka na?
Ano'ng kinain mo sa France no'ng break?
Unang beses na naging mas matangkad siya.
Nakakainis.
Ako naman?
Nasa liblib na isla ka.
Tatlong bagay na dadalhin mo?
Panggawa ng apoy, water distiller, at Swiss Army knife.
Ang seryoso ng sagot niya.
Ako naman.
Choisseung?
May crush ka ba ngayon?
Meron.
Meron! May crush siya!
Meron nga.
Sino 'yon?
Uy! Taga-architecture din ba?
Parang kilala ko. Ka-school mo ba?
Kaklase mo?
Hindi ko alam.
Ano'ng ibig mong sabihin? Sino pa bang makikilala mo?
Ang hindi ko lang alam
ay kung sino ang first love niya.
Uy.
Tumigil ka diyan.
Hoy!
'Yong sinabi mo kanina…
ano'ng ibig mong sabihin?
YOUR FIRST
YOUR FIRST LOVE
LOVE NEXT DOOR
Ba't nagpakita ka pa dito?
At bakit ngayon pa?
Kailangan natin siyang patayin.
Mas gusto ko siyang patayin.
Papatayin ko 'to at makukulong ako.
Hoy, tarantado!
Kumain ka sa hotel para sa trabaho.
Magaling kang negosyante.
Huwag mo na siyang babanggitin.
Huwag ka na ring magpapakita.
Tapos na kayong dalawa.
Seung-hyo, iligtas mo 'yong sarili mo sa unrequited love.
Kahit ako, di ka kayang iligtas.
Di ko na patatagalin.
Sasabihin ko na.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos