(รักอยู่ประตูถัดไป)
นี่ ฉันแค่สงสัย
สมมตินะ
ถ้านายกลับไปว่ายน้ำได้อีกครั้ง
ถ้าเป็นอย่างนั้น
นายก็ยังจะเป็นสถาปนิกต่อไปเหรอ
ใช่
จริงดิ
แหงสิ
แล้วเธอล่ะ
- อะไร - สมมตินะ
ถ้าเธอย้อนเวลากลับไปก่อนที่เธอจะลาออก
ถ้าเธอกลับไปที่เกรปได้
เธอจะกลับไปไหม
ไม่
ขอถามอีกข้อ
สมมตินะ
ถ้าเธอย้อนเวลากลับไป ก่อนจะล้มเลิกการแต่งงาน
เธอจะทำยังไง
ไม่
ฉันจะไม่กลับไป
ไม่เป็นไร
นี่
เอาจริงดิ ปล่อยให้จมน้ำตายซะดีไหม
ปัดโธ่
เฮ้ย
ไม่เป็นไรน่า บอกว่าไม่เป็นไรไง
นี่ ทำไมถึงพกเสื้อผ้าพวกนี้เอาไว้ด้วยน่ะ
ฉันไปทำงานต่างเมืองบ่อยๆ ก็เลยมีเสื้อผ้าสำรองติดรถไว้
อะไร จ้องกันแบบนั้นหาอะไรมิทราบ
ยัยเตี้ยเอ๊ย
เจ็บจี๊ดแทงใจในสามคำ ไอ้คนอำมหิต
ชุดนักเรียนเธอก็หลวมโพรกแบบนี้ ตอนขึ้นม.ปลายสินะ
ต้องพับแขนเสื้อสองตลบ พับกระโปรงสามตลบเลยด้วย
ให้ตาย แม่ฉันฝันเฟื่องชะมัด
แม่นึกว่าฉันจะสูงโย่งเป็นนางแบบ
เออ เอาจริงเธอดันเตี้ยม่อต้อซะงั้น
อย่ามาเชิดหน้ามองต่ำแล้วพูดจาแบบนั้นนะยะ
เตี้ยก็เตะคนได้
แถมฉันยังสูงกว่านายจนถึงม.ต้นด้วย
ใช่ โลกคงรักเธอน่าดู
ถึงได้โดนแรงโน้มถ่วงดูดติดดินซะขนาดนี้…
- เดี๋ยวปั๊ด… - อ้าวๆ ไม่อยากเปิดดูแล้วเหรอ
- เอามานะ - เอาเท้าลงก่อนสิ
โธ่เว้ย
รัวกลอง
และพิธีเปิดแคปซูลเวลาจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้
ปัดโธ่ ให้ความร่วมมือหน่อยไม่ได้เหรอ อุตส่าห์บิ๊วให้สุดแรงเกิดเนี่ย
ฉันดูแล้วเลยไม่เหลืออะไรให้ตื่นเต้น
คนทรยศ
จริงสิ น่าจะโทรเรียกโมอึมมาด้วย
ดูแล้วค่อยโทรสิ บื้อเอ๊ย
เออเนอะ
จะเปิดละนะ
มีจดหมายแค่สองฉบับเอง
นี่ของนายเหรอ แล้วของโมอึมล่ะ
เออ แปลกแฮะ ทำไมล่ะ
- มีแค่นี้เหรอ - ไม่รู้สิ เมื่อกี้ฉันอ่านของเธอก่อน
หรือว่าร่วงลงน้ำไปแล้ว
ที่เหลือนี่คงเปียกไปแล้วสิ ยัยทึ่ม
อ่านของตัวเองกันก่อนเถอะ
ก็ได้ รีบขายหน้าซะให้จบๆ
(ถึงแบซอกรยู)
ตายแล้ว ฉันนี่มันงี่เง่าจริงๆ ด้วย
หมดค่าสติ๊กเกอร์ไปเท่าไหร่เนี่ย
สมัยนั้นฉันยังเป็นวัยรุ่นอารมณ์เหวี่ยงอยู่เลย
หมายความว่าไง "บางครั้งฉันก็ร้องไห้"
"ที่หนึ่ง" เหรอ ฉันต้องบ้าแน่
ฉันเขียนว่าการได้ที่หนึ่ง เป็นเรื่องเดียวที่ฉันยอมเสพติด
อะไรเนี่ย ดูลายมือนี่สิ ยังกับอักษรฮีโรกลิฟิก
โซเชียลมีเดียทำคนสมองไหลกันหมด
- อ่านจบยัง - หา
- ของนายเขียนว่าไง - ไม่มีอะไรหรอก
ขอดูหน่อย นายอ่านของฉันแล้วนี่
- ขออ่านบ้างดิ - ก็ไม่มีอะไรไง
- ซ่อนทำไมเนี่ย - หา
เขียนด่าฉันไว้เหรอ
- แหงเลย - เฮ้ย
ตายซะเถอะ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ซึงฮโย หยุดนะ
นายตายแน่
กลับมานี่นะ
กลับมาเลยนะโว้ย
เฮ้ย ไอ้ตัวแสบนี่
โอ๊ย จะวูบ
เกือบขิตแล้วไง
หมอนั่นเขียนอะไรเอาไว้เนี่ย
เฮ้ย
แม่เจ้า จะวิ่งเร็วไปไหน
เหนื่อยเป็นบ้า
(สิบปีต่อจากนี้)
(นายคงสารภาพความรู้สึกกับซอกรยูแล้วสินะ)
ป่านนั้น นายคงสารภาพความรู้สึก กับซอกรยูแล้วสินะ
เพี้ยนหรือไงวะเรา
สารภาพอะไรล่ะ
เวรเอ๊ย
จะบ้าตาย
ก็สมัยนั้นฉันยังเด็ก ยังวัยสะรุ่นว้าวุ่นไปเรื่อย
ฉันเคยมีความรู้สึกพวกนั้น
ก็เคยรู้สึกจริงแหละ
แต่ฉันทิ้งหลักฐานไว้แบบนั้นได้ไงเนี่ย
ตอนนั้นต้องฟั่นเฟือนไปชั่วคราวแน่ๆ ก็แค่เสียสติ
มันเป็นอดีตไปแล้ว
ความรู้สึกพวกนั้นมันหมดอายุไปนานแล้ว
ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้ว
จริงๆ นะ ฉันเคยรู้สึกแบบนั้น
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
มีเมื่อไหร่ ที่ไหน และยังไง
ลืมใส่ "อะไร" ด้วยแฮะ
ในนี้ก็ไม่บอกว่าฉันเคยฝันอะไร ไม่มีคำใบ้สักนิด
(ตอน 4: PAST PERFECT)
อะไรกัน ทำไมมีดอกไม้มาตั้งแทนข้าวเช้าล่ะ
คนเรายังชีพด้วยอาหารอย่างเดียวหรือไง
ชีวิตมันต้องมีความรื่นรมย์ มีความโรแมนติกกันบ้าง
สวยเนอะ
พูดจาไม่สมกับหน้าสักนิด ขอข้าวหน่อย
ก็ได้
เออนี่ ขอยืมเงินสามแสนวอนสิ
เอาไปทำอะไรตั้งเยอะ
พ่อควังมันเพิ่งเสียน่ะ
จะใส่ซองค่างานศพ
สภาพเราตอนนี้ให้มากขนาดนั้นไม่ไหวหรอก
- ให้ไปสองแสนวอนพอ - หมอนั่นเพื่อนสนิทผมนะ
ควังมัน…
เขาอยู่เจจู ผมไปร่วมงานไม่ได้ด้วยซ้ำ
อย่างน้อยส่งเงินแทนใจก็ยังดี
ช่างเถอะ ฉันให้ไม่ได้ ฉันไม่มีเงิน
ถ้าจนนักแล้วซื้อดอกไม้งี่เง่านี่มาทำไม
อินซุกซื้อให้ต่างหากย่ะ
จะซื้อปวยเล้งฉันยังคิดแล้วคิดอีก
จะไปมีปัญญาซื้อดอกไม้ได้ไง
ฮึ่ย ขี้เกียจจะเถียง
ทีเมื่อก่อนยังเก็บดอกไม้ข้างทางมาฝากเราได้
- ไม่กินเหรอ - ไม่กงไม่กินแล้ว
ไม่มีเงินจะกิน
จะไปแล้วเหรอคะ
ผมเพิ่งกลับ ซึงฮโยล่ะ
ไปทำงานแล้วค่ะ
- คุณจะไปไหนน่ะ - ไปทำงาน
จะไปแล้วเหรอ วันหยุดคุณหมดแล้วเหรอ
ยังเหลืออีกสองสามวันค่ะ วันนี้แค่จะแวะเข้าไปเฉยๆ
เหรอ
ทันทีที่ฉันได้ข่าวดี
ว่าจะต้องออกเดินทางเมื่อไหร่
ไว้จะบอกนะคะ
ไม่ต้องเสียเวลาถามฉันทุกรอบหรอก
ผมไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
ฉันสายแล้ว
เธอคง…
จะไปอีกเร็วๆ นี้สินะ
ชนแล้วหนีเหรอเฮ้ย
ไม่เห็นป้ายบนหน้าหรือไง เขียนไว้ว่า "อย่ามายุ่ง"
เห็นแต่ที่เขียนว่า "หน้าบวมฉึ่งเป็นอึ่งอ่าง"
ถ้าไม่กลัวตายก็พูดต่อสิ
- จะไปไหน - ห้องสมุด ถามทำไม
ก็ได้ ไปละ
อ้าว
ไม่อยากรู้เหรอว่าไปทำไม
- ถามฉันได้นะ - ถามเพื่อ
ฉันจะทำเรื่องปังปุริเย่สุดๆ ละ อยากเห็นปะ
(สารานุกรมวิชาชีพ)
การสำรวจตนเอง ฉันจะเริ่มค้นหาความฝันของฉันตั้งแต่วันนี้
หาจากในหนังสือเนี่ยนะ
พอดีฉันอ่านหนังสือเก่งน่ะ
ฉันอ่านล่วงหน้ามาหน่อยนึงแล้ว
นักปรุงน้ำหอมเป็นไง เก๋ดีนะ
ไม่เหรอ งั้น…
ช่างซ่อมนาฬิกา แบบที่ใช้ทักษะช่างฝีมือไง
ไม่เหรอ งั้น…
ถ้าเป็นงานแปลกๆ อย่างเพาะพันธุ์ด้วงคีมล่ะ เจ๋งดีเนอะ
หรือจะเปิดร้านขายของเก่า
ฉันเคยดูรายการทีวีนะ พวกนักเล่นหมากรุกโคตรเท่เลย
หยิบแก้วแล้วไปให้พ้นๆ ซะที
รู้หรอกน่ะว่ามาหากาแฟกินฟรี
รู้ด้วย ก็กาแฟเดี๋ยวนี้แพงเว่อร์จะตาย
ครัวที่นี่แจ่มมากเลยนะ
ทำไว้ให้พนักงาน แต่ไม่มีใครใช้น่ะ
เตายังวาววับอยู่เลย
นั่นสิ ของใหม่กริบซะด้วย
เฮ้ย ซึงฮโย
สวัสดีค่ะ
หยิกแก้มฉันทีซิ
ไม่เอา เสียมารยาทออก
ไม่ต้องเหนียมน่า
ฉันอยากรู้ว่าตัวเองฝันอยู่หรือเปล่า
- ฉันหยิกให้ไหมคะ - ไม่ต้องครับ
ก็ได้ค่ะ
นี่ ซึงฮโย
เกรปติดต่อเรามา
เกรปจะสร้างตึกออฟฟิศใหม่ในโซล
พวกเขาอยากให้เรา กับสถาปัตยกรรมฮวาอุนเสนอแบบร่าง
ฮวาอุนนี่เข้าใจได้ที่เป็นหนึ่งในห้าบริษัทใหญ่
แต่ทำไมเลือกน้องใหม่อย่างเราล่ะ
รู้จักจินคยูเพื่อนฉันไหม
รู้ เขาทำงานให้บริษัทสถาปนิกในอเมริกา
เออ บริษัทนั้นร่วมงานกับเกรปบ่อยๆ
แล้วคราวนี้ก็ได้คุมโครงการในเกาหลี
พวกนั้นอยากร่วมงานกับบริษัทท้องถิ่น แล้วเขาก็แนะนำเราไป
จริงเหรอ
เออสิ เกรปเพิ่งส่งอีเมลมาให้ฉัน
โรควิตกกังวลกับภาษาอังกฤษของผม มันแก้ไม่หายแฮะ
แกอ่านออกไหม ซึงฮโย
- ผมอ่านออก - เราต้องเขียนตอบนะ
- ต้องตอบด้วยเหรอ - อะไร
จะให้ทิ้งว่าอ่านแล้วไว้เฉยๆ ได้ไงล่ะ
แกพอได้ภาษาอังกฤษนี่หว่า
แกเคยแบกเป้เที่ยวอเมริกาสมัยมหาลัย
นั่นตั้งนานโขแล้ว
ทักษะผมไม่ถึงระดับธุรกิจ
เอาไงดีล่ะทีนี้
จ้างล่ามดีปะ
เกรปมีมาตรฐานระดับสากล
ตั้งแต่ความสูงเพดานไปจนถึงการจัดไฟ ทุกอย่างต้องออกมาตรงตามแบบ
เกรปมีกระบวนการที่ซับซ้อน
เลยต้องมีการปรึกษาหารือหลายรอบ
ทักษะการสื่อสารจะเป็นสิ่งสำคัญ
เจนนิเฟอร์คือคนที่ส่งอีเมลมา
เธอเข้มงวดทีเดียว
เดี๋ยวนะ
ได้ข่าวว่าคุณเคยทำงานให้บริษัทในอเมริกานี่
ที่นี่หรือเปล่า
ค่ะ ที่เกรป
คุณพระ
ซอกรยู พอมีเวลาจะช่วยเราไหมครับ
- คะ - เท่าไหร่ดี
เราต้องจ่ายเท่าไหร่ ให้คุณมาเป็นพนักงานพาร์ทไทม์
หยุดเลย พี่ทำผมขายหน้าอยู่นะ พอซะที
ขอโทษค่ะ ฉันยุ่งนิดหน่อยน่ะ
ฉันมีของที่ต้องหาให้เจออยู่
ใช่ เธอกำลังหาของอยู่
ด่วนมากด้วย
นะครับ
งานนี้ช่วยเราหน่อยไม่ได้เหรอ มันสำคัญกับเรามากนะ
พี่มยองอู พรุ่งนี้ผมจะลงเรียนภาษาอังกฤษ ไอแคนดูอิท
ซึงฮโย เงียบเว้ย
น่านะ คุณเป็นเพื่อนซึงฮโยไง
เอาชื่อผมไปอ้างแบบนั้นได้ไง ไม่ต้องห่วงนะ
- เราหาทางเอง - พอที
- ฉันจะทำค่ะ - หา
แบซอกรยู
ฉันจะช่วยคุณ
- แอบถ้ำมองอยู่เหรอ - ว้าย
ฉันจับตาดูไม่ให้มีเรื่องอื้อฉาวต่างหาก
นายุน อย่าบอกนะ
"ผู้ชายกับผู้หญิงเป็นเพื่อนกันไม่ได้"
เธอเชื่อแบบนั้นเหรอ
เด็กมิลเลนเนียลหรือเจนซีอย่างเธอ คิดแบบนั้นไม่ได้นะ
ประธานยุนคะ บอกไว้ก่อนนะ ประธานก็อยู่ในรุ่นนั้นด้วย
- หา - ประธานเป็นคนรุ่นมิลเลนเนียล
ประธานเกิดระหว่างต้นทศวรรษ 1980 กับต้นทศวรรษ 2000
งั้นเหรอเนี่ย
แปลว่าเรารุ่นเดียวกันงั้นสิ
ฉันยังเด็กอยู่สินะ
ประธานต้องจ้างเพื่อนผู้หญิงของรุ่นพี่ด้วยเหรอ
ลูกสาวเพื่อนแม่ ไม่ใช่เพื่อนผู้หญิง
ก็เหมือนกันแหละ
เชิญตะโกนใส่ฉันตามสบาย เรามันรุ่นเดียวกันอยู่แล้ว
แน่ใจนะว่าไม่มีปัญหา เธอจะต้องทำงานกับเกรปอีกนะ
ก็จริง
งั้นยอมช่วยทำไม
เพราะฉันเหรอ
ก็แหงสิ
นี่ หกโมงเย็นแล้วนะ ไม่กลับบ้านเหรอ
ฉันยังเหลืองานอีกท่วมหัว
แต่เราก็ควรกินข้าวเย็นอยู่ดี
นายกินแค่แซนด์วิชไปตอนเที่ยง
ฉันไม่หิว
ห้ามอดข้าวนะยะ คนเราต้องกินเพื่ออยู่รอด
ถ้าจะบ่นก็กลับไปซะ งานเธอวันนี้จบแล้ว
ฉันไม่กลับ
- ทำอะไรน่ะ - อ่านการ์ตูน
เป็นการสำรวจตนเองแบบขั้นกว่า
"เรื่องนี้มีตัวละครหลักแค่คนเดียว"
เรื่องเกี่ยวกับนักเขียนกับนางแบบ
"ความเท่เป็นอาวุธเพียงอย่างเดียว สำหรับผู้ไร้อำนาจ"
"นี่แหละทีมบาสเกตบอลมัธยมวอนจุง"
- บาสเกตบอลล่ะ - เธอเล่นบาสไม่เป็น
ไม่ใช่นักบาสสิ ฉันอาจเป็นโค้ชก็ได้
เอาอีกละ
- นี่ - อะไรล่ะ
งานนายสนุกนักเหรอ มันคุ้มกันเหรอให้อดข้าว 24 ชั่วโมง
ฉันอดข้าวได้ 72 ชั่วโมง
(ผู้ช่วยรัฐมนตรี ควักเซฮวาน)
รู้สึกยังไงคะได้เป็นผู้ช่วยรมต. กระทรวงต่างประเทศ
นั่งลงดื่มชาเถอะน่า
เอิร์ลเกรย์เหรอคะ
คุณเป็นทูตในอังกฤษมานาน จนรสนิยมเปลี่ยนเลยนะ
เพราะผมแก่แล้วต่างหาก ดื่มกาแฟมากไปแล้วปวดท้องน่ะ
รู้ไหมคะ
คนเขาเรียกคุณว่าโคลิน เฟิร์ธ แห่งกระทรวงการต่างประเทศ
แต่คุณเหมือนอแลง เดอลองมากกว่า ตอนที่เราเข้ามาใหม่ๆ
นี่แวะมาจิกกัดกันโดยเฉพาะหรือไง
เราถูกเสนอชื่อกันทั้งคู่
แต่ผมคนเดียวที่ได้ตำแหน่ง นี่แก้แค้นกันอยู่งั้นเหรอ
พูดอะไรคะ
ฉันไม่เหมาะกับงานนั่งโต๊ะในออฟฟิศแบบนี้หรอก
ฉันอยากออกไปท่องโลก
ใช่ แบบนั้นเหมาะกับคุณนะ
แล้วคราวนี้จะส่งฉันไปไหนคะ ท่านผู้ช่วยรัฐมนตรี
ฉันอยู่เกาหลีมาเกือบสองเดือนแล้วนะ
งั้นเหรอ เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
ฉันชักจะอยู่ไม่สุขแล้ว
ให้ไปที่ทุรกันดารก็ได้นะคะ แค่ส่งฉันไปสักที่ก็พอ
ฉันจะตั้งใจทำงานเป็นพิเศษไปจนครบวาระเลย
ได้ครับ คุณผู้หญิง ไว้ผมจะคุยกับท่านรัฐมนตรีนะ
ไปหาอะไรกินกันเถอะ
ก็ได้ค่ะ
มีซุก
ซุก
ฮเยซุก กำลังหนักพอดี โชคดีจัง ขอไปด้วยนะ
ไปจ่ายตลาดมาเหรอ
เฮ้อ ชีวิตแม่ครัวก็งี้แหละ กินข้าวเย็นหรือยังจ๊ะ
ยังเลย
มากินข้าวที่บ้านสิ
เดี๋ยวผัดผักกูดให้กิน เธอชอบนี่นา
ช่างเถอะ รบกวนเปล่าๆ
แค่จัดโต๊ะเพิ่มอีกที่เอง ไม่รบกวนหรอก
โทรเรียกผัวเธอมาด้วยสิ
เขายุ่งอยู่ จะเรียกมาทำไม
แล้วผัวเธอไม่กินข้าวบ้านเหรอ
เขาต้องเฝ้าร้านรับลูกค้าช่วงเย็น อย่าได้กลับบ้านมาเชียว
คันหูจังวุ้ย
โดนเมียนินทาอีกแหงๆ
มานั่งข้างนอกทำไม
สวัสดีครับอาจารย์
คือผมต้องเฝ้าร้านรับลูกค้าช่วงเย็น
แต่ไม่มีคนเลยน่ะ
งั้นผมขอสั่งอาหารได้ไหม
ที่บ้านไม่มีอะไรกินเลย
ได้สิ พูดซะน่าสงสาร เชิญเลยครับ
นี่ครับ
ดื่มโซจูได้ไหมครับ
เอาสิ แต่คุณไม่ต้องทำงานเหรอ
ไม่มีปัญหา ผมปิดร้านเลยก็ได้
ผมรินให้นะ
ถือเป็นเกียรติจริงๆ
อาจารย์แพทย์ฉุกเฉินมือหนึ่งของประเทศ กำลังรินโซจูให้ผมเลยนะเนี่ย
คุณก็ชมเกินไป
วันนี้คงว่างสินะครับ
เห็นคุณยุ่งตลอดเลย
หมอรุ่นใหม่สมัยนี้เขาเมินผมกันหมดแล้ว
ผมคงตกยุคแล้วละมั้ง
ถือโอกาสพักผ่อนซะเลยสิครับ ยังต้องห่วงอะไรล่ะ
คุณมีอาการอะไรอีกไหมหลังจากเป็นลมไปตอนนั้น
ไม่มีครับ
ผมสบายดีเพราะคุณนั่นแหละ
แต่ผมเจ็บตัวอยู่ตลอดเลย
เหรอครับ
เมียผมน่ะเอะอะก็ชอบลงไม้ลงมือ
ได้แผลใหม่ๆ เกือบตายทุกวัน
ถ้าผมหาเงินได้เยอะนะ
คงไม่โดนหยามศักดิ์ศรีแบบนี้หรอก
จะว่าไป ผมอิจฉาคุณมากเลยนะ
อิจฉาไปก็เท่านั้น เงินมีค่าอะไรจริงๆ เหรอ
ช่างกล้าพูด…
ผมเกลียดคุณชะมัด
ไอ้เบื๊อกที่มี…
คนที่มีพร้อมทุกอย่างมักจะพูดอะไรแบบนั้น
แต่คนที่ไม่มีอะไรเลยต่างหาก ที่รู้คุณค่าของเงินดี
ถ้าอยากสุรุ่ยสุร่ายก็ต้องมีเงินเยอะๆ
แบบเวลาไปซื้อผลไม้ไง
ส้มเขียวหวานกล่องละ 5,000 วอน
เทียบกับส้มฮัลลาบงลูกยักษ์ ราคาหมื่นสองหมื่นวอนไม่ได้หรอก
ผมมีปัญญาซื้อได้แต่ส้มเขียวหวาน ไอศกรีมก็เหมือนกัน
ผมซื้อเป็นถังๆ ไม่ได้ ซื้อได้แค่หวานเย็นแท่ง
ขนมพุงออปังแบบหรูๆ ก็ดูน่ากิน
แต่ผมก็ซื้อได้แต่แบบถูกๆ
ผมสิต้องอิจฉาคุณ
หา
ทำไมผมไม่เคยคิดจะซื้อของกลับบ้านบ้างเลยนะ
เพราะคุณงานยุ่งไง
ดื่มกันเถอะครับ
เอาสิ
คุณใช่ไหม คุณกู้ภัยจองโมอึม
คุณที่โดนแก้วบาดจากแม่น้ำฮัน
ที่ส่งต๊อกมา
ครับ ต๊อกอร่อยไหม
ค่ะ อร่อย
แต่รู้ได้ไงว่าฉันทำงานที่นั่น ฉันไม่ได้บอกชื่อซะหน่อย
ผมหามาจนได้น่ะ
คนอย่างผมไม่ลืมบุญคุณคนหรอก
อ๋อ
ว่าแต่…
- คุณอยู่แถวนี้เหรอ - ค่ะ
ผมเพิ่งย้ายมาไม่นาน
- ดีใจที่ได้เจอนะครับ - เหรอคะ
โทษทีนะ แต่จะถือไว้อีกนานไหม
ถ้าคุณปล่อยก็จบไง
ไหนเพิ่งบอกว่าไม่มีทางลืมบุญคุณคน
ขอน้ำกระป๋องนี้ให้ฉันไม่ได้เหรอ
ผมยึดหลักฝังลึกเข้ากระดูกดำเลย
แต่นี่มันคนละเรื่อง
หนักแน่นซะไม่มี
เหมือนชื่อผมไงครับ คังดันโฮ
คนเราทำตัวสมชื่อได้จริงๆ สินะ
ก็ได้ค่ะ คุณคังดันโฮ ฉันก็ขอยืนกรานหนักแน่นบ้างนะ
ฉันจับกระป๋องนี่ก่อน
และนี่เครื่องดื่มของโปรดฉัน
มันเย็นสดชื่น
ครับ ดื่มแล้วเหมือนได้เดินเล่นอยู่ในป่า
ผมก็ดื่มเจ้านี่ให้หายเหนื่อยเหมือนกัน
ฉันชอบน้ำนี่จริงๆ นะ ฉันดื่มมา 20 ปีแล้ว
ผมก็ดื่มมา 21 ปีแล้ว
โมอึม
คุณคัง
คุณชเว
แปลกใจจังที่คุณย้ายมาอยู่แถวบ้านเรา
ผมก็ไม่นึกว่าจะบังเอิญเจอกันแบบนี้อีก
คุณเป็นนักข่าวให้ชองอูรายวันจริงๆ เหรอ
- ไม่จ้อจี้แน่นะ - เขาเคยสัมภาษณ์ฉัน
- อ่านดูไหมล่ะ - ช่างเถอะ
ไม่อยากเชื่อว่าคุณรู้จักซึงฮโยกับโมอึม
โลกกลมจริงๆ นะเนี่ย
เหมือนพรหมลิขิตพาเรามาเจอกันเลย ดื่มฉลองกันดีไหมคะ
ครับ เข้าท่าดี
ฉลองกะผีดิ
- ดื่ม - ดื่ม
ขอบคุณที่ยอมยกให้ฉันนะ
ผมยอมยกให้คุณซะที่ไหน
คุณเอาไปจ่ายเงิน ตอนผมทักทายคุณชเวอยู่ต่างหาก
คอเดียวกันขนาดนี้ได้ไงเนี่ย
แต่ละอย่างนี่นะ
เหรอครับ
ทั้งที่เราเพิ่งเคยเจอกัน แต่คุณหน้าคุ้นแปลกๆ นะ
ฉันไม่ได้อยู่เกาหลีมาสิบปี
ทักแบบนี้เพราะฉันสวยเตะตาหรือเปล่าคะ
อย่าไปพูดแบบนี้ที่อื่นนะ
- เดี๋ยวโดนปาหิน - อยากตายไหมล่ะ
- ว่าไงนะ - ใครขอความเห็น
ไม่เอาน่า
ขอโทษครับ ผมคงเข้าใจผิดน่ะ
พวกคุณเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันเหรอครับ
ครับ จะว่างั้นก็ได้
จะให้ถูกคือแม่เราเป็นเพื่อนกันน่ะ
เพื่อนสมัยม.ปลาย
เราขลุกอยู่ด้วยกันแบบนี้ตั้งแต่เด็กเลย
เดี๋ยวนี้ก็ยังไม่หมดเวรหมดกรรม
ดีจังนะ
ผมอิจฉาคนอื่นๆ
ที่มีเพื่อนแถวบ้านมาตลอด
คุณอยู่ที่ไหนมาก่อนเหรอครับ
หือ
ก็… ที่นั่นที่นี่แหละครับ
ผมมีธุระด่วน ผมต้องไปแล้วละ
อ้าว กะทันหันจัง
- คราวหน้านะ โทษที - เอ๊ะ
- ไว้เจอกันครับ - หา
- ไปนะครับ - อ้าว ทำไมกัน
ปุบปับเป็นบ้า
ฉันพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอ
น่าสงสัยแฮะ
ยังระแวงคนไม่เลิกอีกเหรอ
ทำไมต้องผลุนผลันไปขนาดนั้นล่ะ
เขาไม่ยอมตอบว่าเขาเคยอยู่ที่ไหน
ไม่อยากพูดเรื่องส่วนตัวอะสิ
เออจริงสิ โมอึม
จำตอนที่ฝังแคปซูลเวลาไว้ได้ปะ
อื้อ
เราเพิ่งขุดขึ้นมาแหละ
อือ
จดหมายแกหายไป
นึกว่าอะไร ตกใจหมด
ฉันขุดขึ้นมาคืนนั้นเลย ฉันอยากรู้น่ะ
ยัยนี่แหละคนทรยศตัวจริง
จำได้ไหมว่าเราเขียนอะไรเอาไว้
จดหมายของซอกรยูไม่น่าแปลกใจหรอก สมกับเป็นแกแล้ว
ส่วนของซึงฮโย…
ฉันจำไม่ได้ละ
พวกแกซื่อสัตย์ดีชะมัด
นานขนาดนี้เพิ่งมาเปิดอะนะ
เปิดแล้ว แต่ฉันจะฟ้องว่าซึงฮโยอ่านจดหมายฉัน
แล้วไม่ยอมให้ฉันอ่านของเขา
- จริงดิ - เออ
ฮัลโหล
ผมว่าจะโทรหาคุณทีหลังน่ะ ครับ
เนียนซะขนาดนี้ดีแล้วที่ไม่ได้อยากเป็นนักแสดง
ยัยโมอึมจำที่เราเขียนได้หรือเปล่าเนี่ย
ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้
ยัยนั่นจำไม่ได้หรอก บ้าเอ๊ย
ได้ครับ กลับบ้านดีๆ นะครับ
เขาถึงบ้านแล้วเหรอ
- ใช่ - ดีจ้ะ
มีเรื่องด่วนมาร้องเรียนน่ะ
ลำบากจังเนอะ
เก่งมาก
- เออ - เก่งมาก
จะลุกได้ยัง
ปัดโธ่
กี่โมงแล้ว
เก้าโมงเช้าแล้วย่ะ
ทำไมปลุกเอาป่านนี้ล่ะ ผมต้องเตรียมตัวไปทำงานนะ
ถ้าห่วงงานนัก เมื่อวานรีบปิดร้านทำไมล่ะ
ใครบอก
คุณคังเดินไปเห็นน่ะสิ
เกลียดย่านนี้เป็นบ้า ย้ายบ้านซะก็ดี
ยัยพวกป้าขาเผือกเอ๊ย
งั้นก็อย่าทำอะไรไม่ดีสิ
ที่รัก เมื่อคืนผมกลับบ้านมายังไง
จะไปรู้ได้ไง
- ลุกได้แล้ว - ดุดันไม่เกรงใจใครจริงๆ
ที่รัก ผมขอหยุดวันนึงได้ไหม
ไอ้คนสันหลังยาว
อยากทิ้งก็ทิ้งไม่ได้
อะไรเนี่ย
เดินไม่ไหวแล้ว
กลิ่นอะไรน่ะ
- มาจากคุณแหงๆ - หยุดนะ
ไม่เอาน่า
- ผมได้กลิ่นดอกไม้ - ยืนดีๆ สิ
ตกใจหมด คุณเป็นใครน่ะ
- เดี๋ยว… - กุหลาบ
- ดอกกุหลาบนี่นา - กึนซิก
ดอกกุหลาบเต็มเลย
- เธอช่างงาม - กึนซิก
- ไม่เอาน่า - ดั่งกุหลาบ
กึนซิก
หยุดนะ เดี๋ยวสิ
- ยามใด - กลับบ้านกันเถอะ
- เร็วเข้า - ที่ฉันเรียกหาเธอ
เออๆ
เดี๋ยวสิ
ยามใดที่ฉันเรียกหาเธอ
กึนซิก
ฉันเรียกเธอว่าแม่ดอกกุหลาบ
เอาละๆ
- กลับบ้านกัน - ไปแล้วน่า
- ไปก็ได้ - อือ
ไปแล้ว ซะเมื่อไหร่
จ้างให้ก็ไม่กลับ
- เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก - ผมไม่กลับ
- กึนซิก - ผมไม่กลับ
เธอช่างงามดั่งกุหลาบ
กึนซิก ไอ้เวรนี่
ตั้งสติซะที
ครับ
กลับบ้าน
- กลับครับ - กลับบ้าน
- ได้ครับพี่ - พอซะที
- ดีครับผม - พอได้แล้ว
ไปเร็ว
- ไปสิ - ไปครับ
ไปเร็ว
กลับบ้านกันเถอะ
- อย่าตะคอกกันแบบนั้นสิ - เร็วเข้า
ตะคอกกันแบบนั้นไม่กลับหรอกโว้ย
ตายซะคืนนี้นี่แหละ มานี่เลย
ชักจะอ้วนแล้วนะเรา
เมียใครเนี่ย ปากร้ายแต่ใจดีชัดๆ
จริงๆ ก็รักเราเป็นบ้า
ร้อนนี่หว่า โอ๊ย อะไรกันวะ
มือฉันโดนอะไรมาเนี่ย
เจ็บชะมัด เจ็บวุ้ย
กึนซิกละก็
ไปเก็บมาให้ตอนไหนนะ นี่แหละที่รออยู่
ฉันส่งแบบจำลองแนวคิดให้คุณทางอีเมลแล้ว
เราค่อยคุยรายละเอียดกันตัวต่อตัวดีไหมคะ
ในเมื่อคุณจะมาเกาหลีสุดสัปดาห์นี้แล้ว
ค่ะ แล้วฉันจะส่งวันที่ กับเวลานัดพบที่แน่นอนให้คุณนะคะ
ดีค่ะ หวังว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้น ของบางสิ่งบางอย่างที่มีความหมาย
ในกรุงโซลแสนสวยแห่งนี้นะคะ
ฉันก็เช่นกันค่ะ ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เย่
ทุกอย่างง่ายขึ้นเยอะเลยพอมีคุณอยู่ด้วย
ฉับไวไหลลื่นยังกับสายน้ำ
ถ้าได้กำลังพลจากกองทัพนับพันต้องรู้สึกแบบนี้แหงๆ
อย่าให้เว่อร์นัก มันดูปลอมนะพี่
บิดเบือนฟีลลิ่งฉันแบบนั้นได้ไงวะ
รู้ใช่ไหมว่าผมชมจากใจจริง
แน่สิคะ
ทำงานกับคนช่างแซะแบบนี้ลำบากแย่เลยเนอะ
จริง
ไปสนิทกันตอนไหนเนี่ย
มิตรภาพของเราเริ่มต้นขึ้น หลังจากเราติดตามกันน่ะ
ติดตามอะไรกัน
โซเชียลมีเดียไงยะ
พี่เขามีผู้ติดตามเพียบเชียวนะ
ชาวต่างชาติก็เยอะด้วย
ผมไม่ชอบอวดใครน่ะ
นี่ ฉันดังระดับโลกเว้ย
พี่พูดอังกฤษไม่ได้นี่
ในโลกนี้น่ะนะ
เราสื่อสารกันด้วยสิ่งที่ชอบ ไม่ใช่ด้วยภาษา
- ใช่ - นายุนกับฉันก็ติดตามกันด้วย
อ๋อ
แต่ผมว่าเธอมีแอคหลุมอีกอันนะ
เธอชอบถ่ายรูปอาหารกับเซลฟี่
แต่ไม่เห็นโพสต์อะไรมาหลายเดือนแล้ว
เสียใจที่ต้องแจ้งให้ทราบ
แต่ไม่มีพนักงานที่ไหน อยากแอดเฟรนด์กับหัวหน้าตัวเองหรอกค่ะ
ฉันอยากสร้างบริษัทที่เท่าเทียม และมีอิสระแบบนั้นแหละ
แย่จัง ว่าแต่คุณลาออกจากเกรปทำไมเหรอ
อะไรนะ
เกรปขึ้นชื่อว่าเป็นงานที่น่าทำที่สุดในโลก
ใครๆ ก็ฝันอยากเข้าไปทำงานที่นั่น แล้วทำไม…
ตื๊อไม่เลิกนะเนี่ย
- บ้านเดี่ยวในย่านบูรยองเหรอ - อือ
ชาติก่อนฉันไปพังบ้านเขามาหรือไง
หรือทำไฟไหม้บ้าน
พี่เอาอยู่น่า
พี่คือตัวตึงแห่งโลกสถาปนิกอยู่แล้ว
- สู้ๆ นะ - ฉันเอาอยู่
สวัสดีครับคุณคัง กินข้าวหรือยัง…
โกรธจนกินไม่ลงเลยเหรอครับ
คุณคงเสียอารมณ์มากจริงๆ
ดีแล้วพี่
อ๋อครับ อยากคุยกับประธานชเวซึงฮโยเหรอ
ได้เลย สักครู่นะครับ
นายเอาอยู่น่า
สวัสดีครับคุณคัง ผมเองครับ
ครับ ใจเย็นๆ ลงก่อนดีไหม
ค่อยๆ อธิบายทีละเรื่องนะครับ
งานหนักไม่ใช่เล่น
พวกเขาดูกระตือรือร้นดีนะ
แต่ฉันไม่แน่ใจว่าผลลัพธ์จะออกมาดีจริงไหม
ฉันใส่ชื่อพวกเขาเป็นตัวเลือกไว้ แค่เพราะเราได้รับคำแนะนำมา
แต่พวกเขาค่อนข้างใหม่ และยังไม่เป็นที่รู้จักในวงการ
ฉันว่าพวกเขาไม่มีทางสู้ฮวาอุนได้หรอก
สวัสดีครับ
ตายจริง
- สวัสดีจ้ะ - ผมช่วยนะ
คุณคือเพื่อนบ้านเราสินะ
วันนี้ออกสายกว่าปกตินะจ๊ะ
ผมจะไปทำข่าวใกล้ๆ นี่ครับ
อ๋อ
คุณจะไปไหนเหรอครับ
ให้ไปไหนได้ ก็สำนักงานอสังหาฯ แหละจ้ะ
งั้นไปกันครับ ผมจะถือไปส่ง
ไม่รบกวนดีกว่าจ้ะ
ไม่หรอกครับ
คุณไม่ยุ่งเหรอ
- ไม่เป็นไร - ขอบคุณมากนะ
หนักนะครับเนี่ย
- จ้ะ - ในกล่องมีอะไรน่ะ
(นักข่าวคังดันโฮ)
เป็นนักข่าวจริงด้วยแฮะ
นี่ หนูจ๋า
หาอะไรอยู่เหรอ ให้ช่วยไหมจ๊ะ
หนูหาคร็อปเซอร์เคิลอยู่
คร็อปเซอร์เคิลเหรอ
รอยที่เอเลี่ยนทิ้งไว้น่ะเหรอ
ค่ะ เมื่อคืนหนูเห็นแสงสว่างวาบบนฟ้า
อาจจะมียูเอฟโอมาลงจอดก็ได้
หนูเชื่อเรื่องเอเลี่ยนเหรอจ๊ะ งั้นเราก็เพื่อนกันเลยสิ พี่ด้วย
ต้องเรียกน้ามากกว่ามั้ง
โทษที ตีสนิทเกินไปเหรอ
ค่ะ
แต่หนูก็เชื่อเรื่องเอเลี่ยนเหมือนกัน
ที่จริงซานต้าก็เป็นมนุษย์ต่างดาวนะ
หา
ถ้าซานต้าอยากไปส่งของขวัญทั่วโลก ในคืนคริสต์มาสอีฟ
ก็ต้องเดินทางให้ไวกว่าความเร็วแสง จริงไหม
โห แสนรู้ซะด้วย
เดี๋ยวฉันช่วยหานะ
ไม่เป็นไรค่ะ หนูหาคนเดียวได้
ทำไมล่ะ
พ่อบอกไว้ว่าไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้า
เอ๊ะ
- ทางนี้จ้ะ - ครับ
เข้ามาสิ ในนี้เลย ใช่จ้ะ
- ตรงนี้เหรอ - ไม่ใช่ บนโต๊ะข้างในน่ะ
ขอบคุณมากนะจ๊ะ
เธอเพิ่งมาเหรอ
มีซุก
นี่ใครน่ะ
เขาเพิ่งย้ายมาอยู่ข้างบ้านน่ะ
ฉันขอให้เขาช่วยถือกล่องหนักๆ นี่มาส่ง
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
ผมไปนะครับ
ได้จ้ะ ขอบคุณนะ
ครับ
- ขอบคุณจ้ะ - ไม่มีปัญหาครับ
ไว้เจอกันใหม่นะ
ดูหน่วยก้านดีนะเนี่ย
ใจดี หน้าตาก็หล่อเหลา
ใช่ไหมล่ะ
- เขาทำงานอะไร - เป็นนักข่าวของชองอูรายวัน
ถ้าคู่กับซอกรยูต้องเหมาะสมกันแน่ๆ
ไม่มีทางย่ะ
ทำไมล่ะ จองไว้ให้โมอึมหรือไง
ไม่ใช่แบบนั้น ก็เขา… อ้าว
ค่ะ ฮัลโหล ใช่ค่ะ ที่นี่อสังหาฯ ฮเยรึงค่ะ
อะไรกัน เขายกกล่องนี่ได้ง่ายๆ เลยเหรอ
พ่อหนุ่มนั่นแข็งแรงซะด้วย
เป็นนักข่าว แถมยังแข็งแรง
หาไม่เจอเหรอจ๊ะ
อะไร
- กินไหม - ไม่เอา
ทำไมล่ะ กัดสักคำสิ เดี๋ยวแบ่งให้
ไม่เอา
ตามใจ
เอาช็อกโกแลตไหม
เอาค่ะ
ไม่เอา
นี่จ้ะ
พ่อบอกไว้ว่าไม่ให้ตามคนแปลกหน้า ถ้าเขาให้ขนม
ไม่ต้องตามฉันมาก็ได้ เอาไปเถอะน่า
ทำแบบนี้ทำไมน่ะ มาล่อลวงหนูทำไม
วางแผนอะไรไว้หรือเปล่า
เธอนี่ดูทีวีเยอะสินะ
จะลักพาตัวหนูเหรอ
ดูหนังมาเยอะซะด้วย
หนูจะแจ้งตำรวจ
เดี๋ยวๆ
ฉันไม่ใช่คนน่ากลัวนะ
ฉันก็ทำงานแวดวงเดียวกัน กับตำรวจแหละ
ถ้าโทร 119 จะเจอ…
ไม่ใช่รถดับเพลิง แต่เป็นรถพยาบาล
คุณเป็นหน่วยกู้ภัยเหรอคะ
อุ๊ยตาย…
ไปกินข้าวเที่ยงกัน
ไปเถอะ ฉันมีงานต้องทำ
เลิกทำงานแล้วไปกินข้าวได้แล้ว
จะของขึ้นทำไมเนี่ย
เธอก็รู้ว่าฉันงานเร่ง
นี่ ไม่ต้องเลย ใครจะสนว่าพวกนั้นคือเกรป
- อย่าทำงานให้พวกเส็งเคร็งนั่นเลยนะ - ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย
พวกเขาตัดสินใจแล้ว
ตึกใหม่ของเกรปถูกมอบหมายให้ฮวาอุนไปแล้ว
เธอพูดอะไรน่ะ
ฉันกำลังจะปิดจอ
แล้วได้ยินพวกเขาคุยกัน สายยังไม่ตัดน่ะ
เพราะกำหนดการเร่งรัด พวกเขาเลยอยากให้ฮวาอุนเริ่มลงมือทันที
อเทลิเยร์ อินเป็นตัวเลือก แต่จะไม่ได้งานนี้
เพราะบริษัทเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน และยังไม่มีประวัติผลงาน
เขาบอกว่าคุณเป็นตัวเปรียบเทียบ
บอกพี่มยองอูไปหรือยัง
ยังไม่ได้บอก
อย่าบอกเขานะ
- แกล้งทำเป็นไม่รู้ซะ - ทำไมล่ะ
จะยังทำงานต่อไปทำไม
นายก็รู้ว่าพวกเขาเลือกฮวาอุน
ฉันได้ข้อมูลนั้นอย่างไม่เป็นทางการ
ฉันจะดำเนินงานแบบทางการ
อ๋อ เข้าใจละ
งั้นก็แค่ทำลวกๆ ส่งไปสิ
นายมันตัวพ่อในประเทศนี้
เกรปจะไปรู้อะไร
"ทำลวกๆ" เหรอ
ฉันจะไม่ทำแบบนั้น
ฉันไม่เลือกปฏิบัติระหว่างงานต่างๆ
ไม่สำคัญว่าจะมีโอกาสไม่มาก หรือเป็นโครงการเล็กๆ แค่ไหน
ตราบใดที่อยู่ภายใต้ชื่ออเทลิเยร์ อิน
ฉันจะทุ่มสุดฝีมือเสมอ
อยากจะเป็นหมาก ในเกมที่โกงตั้งแต่แรกงั้นเหรอ
รองมือรองตีนฝรั่งมัน
แบซอกรยู
แรงเกินไปแล้วนะ
ไม่แรงสักหน่อย บริษัทนั้นแหละที่เป็นปัญหา
ฉันรู้จักพวกเขาดีกว่าใครทั้งนั้น
ไม่ว่านายจะพยายามแค่ไหน
ก็เสียเวลาเปล่านั่นแหละ
อย่าพูดถึงการทุ่มเททำงานของฉันแบบนั้นนะ
เธอรู้จักพวกเขาแล้วไงล่ะ
เธอไม่รู้จักฉัน
งั้นนายจะยังเสียแรงเปล่าต่อไป
แล้วอดข้าวไปด้วยงั้นเหรอ
ช่างฉันเถอะน่า
ได้ ฉันจะไสหัวไปจากที่นี่ด้วย
งานนี้ฉันไม่เอาด้วยแล้ว
นี่ ประธานยุนก็ควรได้รู้ไม่ใช่เหรอ
ที่นี่มันโกโรโกโสเกินไป
สำหรับคนอย่างฉัน
สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - เพิ่งเคยมาครั้งแรกเหรอครับ
- บ้านอยู่แถวนี้เหรอครับ - เปล่าค่ะ ฉันทำงานแถวนี้น่ะ
อ๋อ เข้าใจละ
อุปกรณ์ที่นี่มันห่วยแตกเนอะ
ก็เถียงไม่ได้นะคะ
ถ้าอยากได้สมาชิกใหม่
เราก็ต้องเปลี่ยนอุปกรณ์ยกชุดก่อน
ผมน่ะพูดจนปากเปียกปากแฉะ
แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา
เจ้าของฟิตเนสหัวโบราณสุดๆ
อ๋อค่ะ
เขาชื่อโกซึลกี เขาเคยเป็นนักมวยน่ะ
แต่เปลี่ยนมาเพาะกายหลังได้รับบาดเจ็บ
เขาหุ่นล่ำมากนะ แต่ชื่อหวานเหมือนผู้หญิงเนอะ
จริงค่ะ
แต่เขาก็เก่งแถมยังได้เหรียญมาเยอะแยะ
วัยปูนนี้ยังฟิตเปรี๊ยะซะด้วย
แต่จะบรรยายวิธีคิดเขายังไงดีนะ
รู้ไหมว่าเขาชื่อเล่นว่าอะไร
ไม่ค่ะ
ลุงเชย
เพราะเขาหัวโบราณไงล่ะ
เขาบอกว่าการออกกำลังกาย ต้องใช้ความจริงใจมากกว่าอุปกรณ์
จริงๆ นะ
มาสมัครสมาชิกเหรอครับ
- ค่ะ - เชิญทางนี้ครับ
บ้าเอ๊ย
วันนี้ฉันเจอเพื่อนโคตรเจ๋งแหละ
เออๆ คุยไปกินไปนะ
เห็นแกบอกว่าหิวไส้จะขาด ฉันเลยบริการส่งถึงที่ไง
เกือบลืมเลยว่าหิวอยู่
เพื่อนแบบไหนเหรอ
อร่อยว่ะ
ไข่ละลายในปากเลย
ยังร้อนอยู่ด้วย
มาส่งเร็วทันใจอะไรอย่างนี้ เพื่อนจ๋า เอาไปห้าดาว
เออสิ
เพื่อนที่ไหนก็ไม่ดีเท่าฉันแล้วใช่ไหมล่ะ
แกไปเจอเพื่อนโคตรเจ๋งที่ไหนอีก
หา เด็กหกขวบเนี่ยนะ
เออ แต่อายุสมองคงแก่กว่าแกนั่นแหละ
เธอมีความคิดลึกซึ้งสุดๆ
นังตัวดี
ฉันพูดจริงนะ
แม่หนูนั่นตัวกระจิ๋ว
กำลังหาคร็อปเซอร์เคิลบนสนามหญ้า
จองโมอึมแบบย่อส่วน
ตอนเด็กๆ แกก็ชอบตามหาอีที จำได้ปะ
ก็เคยจริงแหละย่ะ
เอาเถอะ เธอทั้งฉลาดทั้งน่ารัก
เธอชื่ออะไรล่ะ
ไม่ทันได้ถาม
แน่ใจนะว่าบ้านเธออยู่แถวนี้
ไม่รู้สิ
โธ่เอ๊ย น่าจะถามไปแฮะ
เกือบเสียเพื่อนซี้ให้เด็กที่ไหนก็ไม่รู้ซะแล้ว
นี่ โมอึม
แกเคยมีรูปไอรอนแมน สไปเดอร์-แมน กับฮีโร่ไม่ซ้ำหน้าแขวนไว้ไม่ใช่เหรอ
ทำไมจู่ๆ เป็นรูปขั้วโลกเหนือซะงั้น
ขั้วโลกใต้
มันเป็นสิ่งที่ฉันสนใจสุดๆ ในพักนี้น่ะ
เปลี่ยนใจไปมีรักอื่นแล้วงี้
เลิกชอบผู้ชายไปชอบขั้วโลกใต้
ก็ดูได้เรื่องได้ราวมากกว่าปะ
ไม่เถียงย่ะ
ในเมื่อกินเสร็จแล้ว ไปเดินเล่นแถวนี้กัน
- โทรเรียกซึงฮโยมาด้วยนะ - ไม่ อย่าหาทำ
ฉันกลับแน่ถ้าแกเรียกหมอนั่นมา
ตีกันอีกแล้วเหรอ
ยังน่าผิดหวังที่ตึกไม่มีองค์ประกอบด้านหน้า ไม่รู้จะใส่อะไรเข้าไปดี
ฉันว่ามันยังไม่มีอะไรปังๆ
ปังๆ เหรอ
ถ้าใส่รูปทรงปริซึมเข้าไป ให้เป็นจุดหักเหกับจุดรวมแสงล่ะ
ให้กระจายออกมาหลายๆ สี
เหมือนการผสมผสานของสีสันนับพัน ที่พัฒนาเป็นสิ่งใหม่ๆ อยู่เสมอ
เราออกแบบคลังเก็บข้อมูลของเกรป ให้เป็นพื้นที่ทางกายภาพได้
พี่นี่เรียบเรียงคำพูดได้เก่งจริงๆ นะ
เอาตามนี้แหละ ปิดจ๊อบได้ละ
เราต้องคว้าดีลของเกรปได้แหงๆ
- เดี๋ยวนะ… - อย่าเพิ่งหวังอะไรมากนักดีกว่า
ไม่ให้หวังได้ไง นี่เกรปเชียวนะ
อีกอย่าง
ฉันตื่นเต้นจริงๆ ที่เราได้รับโอกาสนี้
เหมือนได้รางวัลจากการทุ่มเททำงานหนักมาตลอด
แล้วฉันก็ไว้ใจแกด้วย
สถาปัตยกรรมของชเวซึงฮโย สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คน
ตราบใดที่มีแกอยู่ด้วย
ฉันก็ไม่กลัวทีมของฮวาอุนหรอกเว้ย
ใส่รายละเอียดสุดท้ายเลยดีปะ
- พี่ - ว่า
อย่าจ้องใกล้ขนาดนั้น เดี๋ยวปวดตาพอดี
แกนี่พูดจาเหมือนพ่อฉันเลยว่ะ
พ่อจ๋า
สวัสดีค่ะ
คุณอีกละ
คุณกู้ภัยอีกละ
อมยิ้มรสทุเรียน
นี่ก็เรื่องบังเอิญด้วยเหรอ
คงงั้นครับ
ค่ะ
ฉันว่าคราวนี้ฉันก็หยิบก่อนอีกแล้วนะ ปล่อยเลย
ผมจำได้ว่าคราวก่อนผมยอมให้คุณไปแล้ว
- ถอยไปเลย - โทษทีนะ
รู้ใช่ไหมว่ารสนี้เป็นของหายาก
ร้านนี้มีอมยิ้มรสนี้ขายก็เพราะฉัน ทำไมน่ะเหรอ
- เพราะฉันซื้ออยู่คนเดียวไง - ไม่แล้วละ
จากนี้ไปผมจะซื้อด้วย
ทำไมต้องเถียงได้ทุกทีเลย
อยากเถียงต่อก็ไม่ห้ามนะ
งี่เง่าเป็นบ้า
(ทุเรียน)
จ่ายเลยไหมคะ
ค่ะ
ยิ่งคนชอบเยอะก็ยิ่งดีไง
เราจะได้ลิ้มรสประสบการณ์ ความหวานของอมยิ้มจากหลายๆ มุมมอง
ใช่ วันนี้ฉันได้ประสบการณ์ ของรสชาติใหม่ รสชาติโมโห
- ให้ไปส่งไหมครับ - ไม่ค่ะ
- เชิญไปได้เลย - ขอตัวนะครับ
เอ๊ะ รถรุ่นเดียวกับหาดโคลนแมนเลยแฮะ
แล้วไงใครแคร์ คนอะไรหยุมหยิมซะไม่มี
เมื่อไหร่จะรื้อของเสร็จซะทีนะ
กล้องนี่ยังอยู่เหรอเนี่ย
(200703 ภาคสนาม แข่งว่ายน้ำชิงชนะเลิศระดับชาติกรุงโซล)
(ต้นทับทิม)
ยัยนั่นตามหลอนกันด้วยต้นไม้แล้วงี้
ผมเจอภาพนี้จากสมัยก่อน
ว่าแล้วเชียวว่าคุณสองคนหน้าคุ้นๆ
ซึงฮโย ได้เวลาแล้ว ไปเร็ว
ครับ
(ต้นทับทิม)
ซอกรยูจะไปเจอเราที่โรงแรมเหรอ
ไม่ครับ วันนี้เธอไม่ไป
พูดอะไรน่ะ เธออยู่นี่ไง
หวัดดี ซอกรยู
อีกแล้วเหรอ
เวลากังวลแล้วมันปวดง่าย ฉันต้องไปฉี่อีกแล้วน่ะ
- ไปเถอะครับ - ไปห้องน้ำก่อนนะ
- วันนี้มาทำไม - จะบ่นเหรอ
ก็ไหนบอกว่าเธอไม่มาแล้ว
ฉันไม่อยากให้เขานินทาที่นายไม่รู้ภาษาอังกฤษ
ฉันจะได้ด่าพวกเขาให้ถ้ามีปัญหา
เธอด่าไฟแล่บอยู่แล้วนี่
อยากให้ซ้อมกับนายก่อนไหมล่ะ
ซอกรยู
คุณน่ะเอง ให้ตายสิ หวัดดี
ไม่เจอกันนานนะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ผมคริสนะ
ซึงฮโยครับ
คริสมาร่วมประชุมกับเราที่เกาหลี ในฐานะหัวหน้าฝ่ายออกแบบสินค้าให้เกรป
เขาจะมีบทบาทสำคัญในการประสานงานฝ่ายต่างๆ
ทั้งภายในและภายนอก องค์กรของเราในโครงการนี้
ต่อเลยครับ ฟังดูดีเนอะ
ผมไม่รู้ว่าผมแบกรับหน้าที่รับผิดชอบ
ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
แม้ผมจะมาที่นี่เพื่อทำงาน
ผมก็อยากมาเยือนเกาหลีเป็นการส่วนตัวมาตลอด
เพราะผมอพยพไปอยู่อเมริกาตอนแปดขวบน่ะ
มิน่าล่ะ งั้นคุณก็เป็นชาวเกาหลีที่อยู่นอกประเทศ
ใช่ครับ
ที่สำคัญที่สุด
การได้เจอซอกรยูอีกครั้ง
ก็ทำให้ผมดีใจมาก
ซอกรยู
พวกคุณรู้จักกันเหรอ
ค่ะ
เราทักทายกันแล้วก่อนหน้านี้
เธอเคยเป็นผู้จัดการโครงการที่เกรป
จริงเหรอ
โอ้โห อดีตเพื่อนร่วมงาน บังเอิญข้ามน้ำข้ามทะเลมาเจอกันได้เหรอเนี่ย
ฟ้าอาจลิขิตมาก็ได้นะ
ใช่ไหมล่ะ
ตอนนั้นจู่ๆ เธอก็บอกว่าเธอจะกลับเกาหลี
ผมผิดหวังมากเลย
น่าเสียดายจริงๆ ตอนที่เธอย้ายกลับจากอเมริกา
ขอโทษนะคะ คุณคือซอกรยู ที่ฉันได้ยินชื่อบ่อยๆ เหรอคะ
ฉันนึกว่าคุณแค่ชื่อซ้ำกัน
มิน่าการทำงานทุกอย่างกับคุณ ที่ผ่านมาถึงราบรื่นไร้ที่ติ
ครับ ถูกต้องเลย เธอไฟแรงเสมอและทุ่มเทกับงานเต็มที่
ผมไว้ใจให้เธอทำงานจนสำเร็จได้เสมอ
เราทดสอบนำร่องดูแล้ว
แต่ผลชี้วัดไม่เป็นไปตามความคาดหวังของเรา
ผมอยากเห็นสัดส่วนการตอบสนองที่สูงขึ้น
แต่ก็ไม่ดีขึ้นเท่าไหร่
ไม่ค่ะ ผลลัพธ์ไม่เป็นไปตามที่เราตั้งใจ
กลับไปวางแผนกันใหม่ แล้วดูว่าเราพลาดไปตรงไหน
ก่อนการสรุปรายเดือนครั้งหน้ากันเถอะ
อีกแล้วเหรอ เราลองมาตั้งหลายครั้งแล้ว แต่ก็ยังล้มเหลวอยู่ดี
ซูซานพูดถูกนะ
เรามีงานรัดตัว ยอมแพ้ไปเลยอาจจะดีกว่า
ฉันรู้ว่างานนี้ยาก
แต่ลองดูอีกสักทีดีไหมคะ
ถึงงั้นก็เถอะ…
ก็ได้ ลงมือกันเลย
แต่ปีเตอร์กับซูซานเพิ่งเข้ามาไม่นาน
และพวกเขาต้องการเวลาปรับตัว
งั้นผมต้องให้คุณทำงานเยอะขึ้น ไหวหรือเปล่า
ได้ค่ะ
จบแค่นี้เลยดีไหมคะ
โอเค ดีครับ
เยี่ยมมาก
ขอบคุณที่เห็นด้วยกับฉันนะคะ คริส
แน่สิ ผมต้องเห็นด้วยอยู่แล้ว เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
ถึงออฟฟิศนี่จะเหมือนทะเลทราย
แต่เราควรเป็นจีนี่ให้กันและกันนะ
จีนี่เหรอ
ใช่ เวลาเราล้ม
และเจออุปสรรค
เราก็ถูตะเกียงแบบนี้ได้
นี่จะขอพรจากฉันเหรอ
ทำนองนั้น
มันแปลว่า "ผมไว้ใจคุณ"
คุณไฟแรง และก็มีความรับผิดชอบสูง
กัปตันของเรา
- บูม - บูม
- ลุยเลย - ขอบคุณค่ะ
กับซอกรยูน่ะนะ
ฉันทำตามที่คุณบอกเป๊ะเลย ได้ผลจริงด้วย
เนอะ ผมขอให้ "ซอกรยูผู้เก่งกาจ" ช่วย
แล้วเธอก็ทำงานของผมให้หมดเลย
- ใช่ - คุณรู้ได้ไงน่ะ
ก็ลองผิดลองถูกเอา
ผมคิดได้ว่าเธอจะทำทุกอย่าง ถ้าเราแค่ลูบหลังให้กำลังใจเธอ
โดยเฉพาะคำว่า "ผมเชื่อมั่นในตัวคุณ"
พูดแล้วได้ผลทุกที
เธอเชื่อจริงๆ เหรอว่าเธอทำได้ทุกอย่าง
ถึงจะพยายามแค่ไหน
เธอมีแต่จะหมดไฟเข้าสักวัน
ใช่
คุณว่าเธอขาดความรักหรือเปล่า
ถึงได้โหยหาคำชื่นชมกับการยอมรับขนาดนี้
เหมือนเด็กน้อย
ก็อาจเป็นได้
ว่าแต่คุณได้ข่าวไหม
สาเหตุที่เธอลาพักงานไปเมื่อสามปีก่อนน่ะ
เรื่องใหญ่ทีเดียวนะ สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอน่ะ
น่าสงสารจัง
เอาเถอะ มันจบไปแล้ว
ไปวางแผนสุดสัปดาห์ของเรากันดีกว่า
ในเมื่อเอไอผู้น่ารักของเรา จะทำงานทั้งหมดให้เราเอง
เอางี้เป็นไง
คืนนี้ไปเคทาวน์กัน
- ดีไหม - ค่ะ
- เข้าท่าดี - เยี่ยมเลย
- โอเค ไว้เจอกันนะ - แล้วเจอกัน
ไงทุกคน เป็นไงบ้าง
"แสงที่ฉายสีสันซ้ำๆ หรือเป็นร้อยๆ พันๆ…"
ขอโทษค่ะ
อย่าขยับครับ เดี๋ยวผมเช็ดให้
มือฉันลื่นน่ะ
ซอกรยู คุณโอเคหรือเปล่า
- นี่ เป็นอะไรไหม - โทษที
ฉันต้องไปห้องน้ำ
พักกันสักครู่ดีไหมครับ
ครับ
ผมต้องอยู่อีกนานแค่ไหนน่ะ
นี่ควรเป็นแค่การประชุมพอเป็นพิธี
แต่พวกเขาเตรียมตัวมาเยอะ
น่าเสียดายนะ เพราะพวกเขามีแต่เสียเวลาเปล่า
แต่ฉันก็ชอบข้อเสนอของพวกเขาด้วย
ส่วนตัวแล้วฉันว่าน่าเสียดาย ที่เราเลือกฮวาอุนไปแล้ว
ข้อเสนอดีๆ ก็ไม่ได้ให้ผลลัพธ์ดีๆ เสมอไป
อีกอย่าง พวกเขาเพิ่งก่อตั้ง
สำนักงานใหญ่น่ะ แป๊บนึงนะ
- โอเค - เจนนิเฟอร์พูดค่ะ
นี่ ซอกรยู
คุณโอเคไหม
เอาเถอะ ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี่
เนอะ ฉันก็เหมือนกัน
ครับ ดูคุณสบายดีนะ พักนี้เป็นไงบ้าง
ผมแค่สงสัยน่ะว่าคนอื่นๆ รู้เรื่องนั้นไหม
เมื่อสามปีก่อน
ฉันไม่อยากให้คุณพูดถึงเรื่องนั้น
ขอโทษทีถ้าทำให้ไม่พอใจ ผมแค่เป็นห่วงคุณน่ะ
ฉันรู้แล้ว
ว่าเกรปตัดสินใจเลือกฮวาอุน
- หา - ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะทำเป็นไม่รู้เรื่อง
เพื่อเห็นแก่เพื่อนร่วมงานของฉัน ที่ทุ่มเทสุดฝีมือกันอยู่
คุณก็รักษามารยาทไว้ด้วยล่ะ
นี่ ผมว่ามีการเข้าใจผิดกันนะ
พอแล้ว
คุณรู้อยู่แล้วว่าฉันได้ยินพวกคุณคุยกันเมื่อตอนนั้น
ก็ได้
แต่ผมพูดจริงๆ ตอนที่บอกว่า ผมเสียใจที่คุณทิ้งเราไป
คุณคือจีนี่ของผมที่เกรปนะ
ซอฟต์แวร์แสนฉลาดที่ใช้งานสะดวก
และควบคุมได้ง่าย
จำไว้ว่าผมขอพรว่า…
- ไอ้สารเลว - ซึงฮโย
- แกเป็นอะไรเนี่ย - เมื่อกี้พูดว่าอะไรวะ
นึกว่าไม่เข้าใจซะอีก
- น่ารำคาญเป็นบ้า - เฮ้ย
คิดว่าฉันจะยอมตามน้ำงั้นเหรอ
ฉันก็ไม่ได้คาดหวังความยุติธรรม แต่นี่มันล้ำเส้นไปแล้ว
นายอาจจะเป็นฝ่ายที่ไม่รู้จักเจียมตัวก็ได้
บริษัทต๊อกต๋อยบ้านๆ มีหน้ามาออกแบบตึกใหม่ให้เกรปงั้นเหรอ
และว่ากันว่าพนักงาน บ่งบอกถึงสถานะของบริษัท
ผมชักสงสัยในวิจารณญาณของคุณซะแล้ว ที่จ้างคนหยาบคายแบบนี้
- ไอ้เวรนี่ - เฮ้ย
อย่านะ
พระเจ้าช่วย
กล้าดียังไงมาใช้ความรุนแรง กับคนจากสำนักงานใหญ่
ฉันไม่ปล่อยให้เรื่องเงียบแน่
- ฉันจะร้องเรียน - เชิญเลย
- เอาสิ ไอ้งั่ง - เฮ้ย
คุยกับฉัน คริส เรื่องนี้เป็นเพราะฉัน
ประธานยุนคะ ฉันขอลาออก
- หา - ไม่ต้องจ่ายค่าจ้างเต็มให้ฉันนะ
นี่ แบซอกรยู
ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับอเทลิเยร์ อินแล้ว
อย่าลากบริษัทเข้ามาเกี่ยว
คิดจริงๆ เหรอว่าผมไม่มีอะไรดีกว่านี้ให้ทำ
แทนที่จะมายุ่งกับบริษัทเฮงซวยนี่
เวรเอ๊ย
นี่
และคุณก็ควรปรับปรุงภาษาอังกฤษของคุณด้วยนะ
คุณยังพูดอังกฤษได้ห่วยอยู่เลย
เวลาขอร้องให้คนอื่นช่วย
ต้องพูดว่า "ได้โปรด" ก่อนสิ
ว่าไงล่ะ
ว่าไง
ได้โปรด…
เออ
ได้โปรด…
ได้โปรดกะผีสิวะ
นั่น…
คือหมัดจากแบซอกรยูที่ไม่มีสังกัด ไม่ใช่พนักงานพาร์ทไทม์ของอเทลิเยร์ อิน
ส่วนนี่คือของขวัญ ให้อดีตลูกน้องนิสัยเส็งเคร็งของฉัน
หยุดนะ
ไม่ได้ใส่ส้นสูงมานาน เจ็บนิดหน่อยแฮะ
นายเคยเห็นฉันทำงานมาแล้ว นายรู้ดีว่าฉันหัวรั้นดันทุรังได้แค่ไหน
นายมันไม่คู่ควรกับบริษัทนี้
ลองมาแหย็มกับอเทลิเยร์ อินดูสิ
ฉันจะรวบรวมหลักฐาน ที่นายเอาเปรียบพนักงานภายนอก
ขโมยผลงาน ละเลยหน้าที่ และปั่นหัวชักใยคนอื่น
แล้วฉันจะเอาใส่ตะกร้าผูกโบว์ ส่งไปประเคนให้เกรป
เข้าใจนะ
ซอกรยู
แบซอกรยู
จะไปไหนน่ะ
ฉันอยากอยู่คนเดียว ปล่อยฉันไปเถอะ
บ้าแน่เรา เดินขึ้นเขาตอนกลางดึกทำไมเนี่ย
ทำอะไรน่ะ
เท้าเป็นไงบ้าง
หมดความรู้สึกไปนานแล้ว
ดีขึ้นเยอะเลย เฮ้อ
ใส่ส้นสูงถ่อขึ้นมาถึงนี่ทำไมล่ะ
ก็เหมือนจงใจลงโทษตัวเองนั่นแหละ
รู้ไหม
พระเยซูอายุ 33 ตอนสิ้นพระชนม์ บนไม้กางเขนเพื่อไถ่บาปให้มวลมนุษย์
อายุเท่าเราเลยนะ
จะมานับอายุตามแบบสากลซะงั้น
นี่ฉันจริงจังอยู่นะ
พูดต่อสิ
สุดยอดออกเนอะที่ท่านทำแบบนั้นในวัยเท่านี้
ฉันทนฟังคำพูดบาดใจยังแทบไม่ไหว
แน่สิ แม้แต่คำวิจารณ์เล็กๆ น้อยๆ ก็ทำร้ายจิตใจได้
นี่ ชเวซึงฮโย
ฉันมันพวกไม่มีใครคบตอนอยู่ที่เกรป
หลังจากออกจากบริษัทมา
ตอนแรกฉันก็โทษคริสกับคนอื่นๆ
แล้วฉันก็คิดได้หลังจากเห็นนายทำงาน
ที่จริงเป็นเพราะฉันเองต่างหาก
ถ้าฉันได้ทำงานที่ฉันชอบเหมือนกับนาย
ฉันก็คงทนอยู่จนจบได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ไม่หรอก
สิ่งที่พวกนั้นทำกับเธอเป็นการคุกคามในที่ทำงานชัดๆ
ไม่เกี่ยวสักนิดว่าเธอชอบงานตัวเองหรือเปล่า
ที่ฉันจะบอกคือ…
แค่เพราะเธอลาออกจากงาน
ไม่ได้แปลว่าเธอไม่มีใจรักหรือความมุ่งมั่น
แล้วคนเป็นเหยื่อก็ไม่ควรโทษตัวเองสิ
โธ่เว้ย น่าจะฆ่าไอ้ทุเรศนั่นซะก็ดี เสียดายว่ะ
ไม่ไหวละ
ไปกับฉันนะ
- จะไปไหน - มาเถอะน่า
เพิ่งจะนั่งพักสบายๆ พอดี
เราจะไปไหนกัน
เขียนตรงนี้
ชื่อของทุกคนที่เคยกลั่นแกล้งเธอ
เอ๋ จู่ๆ ทำอะไรเนี่ย
เริ่มด้วยชื่อคริส
ทำอะไรน่ะ
(คริส)
ดูเหมือนเขาจะรูปร่างดีนะ
(คริส เบาหวาน)
น่าจะรู้แฮะ
เขาผมดกหนาซะด้วย
"ผมร่วง"
พอเลย คนอย่างนายไม่น่างี่เง่าขนาดนี้
ลืมแล้วเหรอว่าเขาทำอะไรกับเธอไว้
ไอ้บ้านั่นฟันเรียงสวยสุดๆ สมัยเด็กเคยจัดฟันมาน่ะสิ
"เหล็กดัด"
เขียนโรคน้ำกัดเท้ากับริดสีดวงไปด้วย
- แล้วก็เล็บขบ - น้ำกัด…
ที่ไม่พอแล้ว
แล้วไม่ซื้อกุญแจอันใหญ่กว่านี้มาล่ะ
เราต้องเขียนให้ซูซานกับปีเตอร์ด้วยนะ
เดี๋ยวเขียนตัวเล็กๆ
- "น้ำกัดเท้า" - ริดสีดวง
- "ริดสีดวง" - เล็บขบ
เล็บ…
เล็บขบไม่แรงไปหน่อยเหรอ
เขียนไปเถอะย่ะ
ก็ได้ "เล็บขบ"
เอาละ ไอ้พวกตัวดี
เจอพลังคำสาปส่งออกจากเกาหลีซะหน่อย
มีเพลงเกาหลี ละครเกาหลีแล้ว ทีนี้เจอฤทธิ์มูเกาหลีซะบ้าง ไอ้พวกเบื๊อก
รู้สึกดีขึ้นหรือยังล่ะ
อือ ดีขึ้นเยอะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
นี่ ชเวซึงฮโย
นายทำให้ฉันทึ่งเลยนะ
อย่าบอกนะว่าเธอชอบฉัน ฉันฆ่าเธอแน่
ไอ้คนเพ้อเจ้อนี่ ไม่ใช่ย่ะ
ที่นายเสนองานกับเกรปจนจบน่ะน่าทึ่งออก
นายรู้อยู่แล้วว่าไม่มีประโยชน์ แต่นายก็ไม่ยอมแพ้
สุดยอดไปเลยนะ
งั้นหรอกเหรอ
เมื่อกี้ใจหายใจคว่ำหมด
ฉันตัดสินใจแล้ว
ฉันจะหาสถานที่ที่ฉันจะว่ายน้ำได้ไปจนสุดทาง
คอยดูเถอะ ฉันจะว่ายท่าฟรีสไตล์กับผีเสื้อด้วย
เข้าท่าดีนะ
(ยุนมยองอู)
ไม่รับเหรอ
พี่มยองอู ขอโทษนะครับ
เรื่องอะไร
- ก็ที่… - นี่คือ…
คำขอโทษสำหรับงานโอทีจุกๆ อีกหลายคืนที่รอเราอยู่หรือเปล่า
พี่พูดอะไรน่ะ
เราได้ทำโครงการจากเกรป
หา
ไม่ใช่อาคารสำนักงาน แต่เป็นร้านแฟล็กชิปสโตร์
ร้านใหม่จะเปิดในโซลปีหน้า
พวกเขาให้โอกาสเรา
เดี๋ยวนะ พี่พูดจริงเหรอ
ได้ยังไง
หัวหน้าทีมออกแบบชอบข้อเสนอของเรา
อะไร มีอะไร
ซอกรยูอยู่กับแกหรือเปล่า ฝากบอกเธอด้วยนะ
ไอ้งั่งคริสถูกเกรปไล่ออกแล้ว
แม่งเอ๊ย
พวกแกถูกไล่ออก
ฉันจะทำให้แกไม่มีงานทำในวงการนี้อีกเลย
ผมว่าคุณต่างหากที่จะไม่มีงานทำอีกเลย
ไงนะ
ผมติดนิสัยบันทึกเสียงการประชุมเอาไว้น่ะ
เป็นวิธีที่ทำให้ผมใส่ใจคำติชมของลูกค้าเรามากขึ้น
แต่ไม่นึกว่าจะใช้เป็นหลักฐาน พิสูจน์ข้อกล่าวหาได้ด้วย
นี่เป็นการดักฟังผิดกฎหมาย
มันผิดกฎหมายนะ
- ใช้ได้ในชั้นศาลไหมน่ะเหรอ - เออ
ใช่ คุณพูดถูก แต่ว่า…
ผมว่ามันใช้ตัดสินโทษแบบไม่เป็นทางการได้
พูดหมาๆ อะไรวะนั่น
เมี้ยว
ผมชอบแมวมากกว่าหมานะ
ผมชอบไปเที่ยว แล้วก็ชอบดื่มไวน์ด้วย
กับรองเท้าผ้าใบ ผมงี้คลั่งพวกรุ่นลิมิเต็ดสุดๆ
แต่เรื่องก็คือ ผมรู้จักคนคอเดียวกับผมเป๊ะ
"ชาโต ริเบลโล" เหรอ
โรฮุย โรอา
เจ้ารุ่นพิเศษนี่มีกลิ่นราสเบอร์รี่กับช็อกโกแลต ด้วย อย่างจึ้งเลย
"โดเมน คาวาเลอรี่ ซานเทรน"
ได้ไวน์ชั้นยอดแบบนี้มาจากไหนเนี่ย
ตอนแรกก็นึกว่าเป็นคนอื่นที่ชื่อซ้ำกัน
เห็นชื่อตรงนี้ไหม
(โทนี่ บราวน์)
โทนี่ บราวน์
รองประธานอาวุโสของเกรป
ว้าว เราติดตามกันและกันในโซเชียลมีเดีย
แถมเราก็ติดต่อกันอยู่บ่อยๆ ด้วย
แล้วไง
แน่สิ
มันอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับคุณ แต่มีเรื่องนึงที่คุณไม่รู้นะ
ในโลกนี้
เรารู้ว่าเรามีเนื้อคู่และผู้คนที่มีรสนิยมตรงกัน
ปกติผมแยกเรื่องส่วนตัว กับเรื่องงานออกจากกัน
ผมยังไม่ได้บอกโทนี่
แต่คุณไม่ยอมเล่นแบบแฟร์ๆ
ผมก็เลยส่งเสียงที่อัดไว้ไปให้ทุกคนแล้ว
- ไอ้ชาติหมา - แกสิ พูดดีๆ ไอ้ชาติหมา
ไม่อยู่เกาหลีมานานจนลืมมารยาทไปแล้วหรือไง
ฟังนะ ไอ้คนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
กล้าดียังไงมาพูดจาแบบนั้นกับคนแก่กว่า
มีมารยาทหน่อย เข้าใจไหม
ติดกระดุมเสื้อให้มันครบๆ
เออ จัดเนกไทด้วย
ไอ้เด็กเปรตนี่
ครับ
ไงล่ะ
ซอรี่
ภาษาเกาหลีสิเว้ย
ขอโทษครับ
ประธานยุนบอกว่าไง มีอะไรเหรอ
คริสจะโดนไล่ออก
ดูท่าว่าพี่มยองอู จะเป็นเพื่อนกับรองประธานของเกรป
หา
แล้วพวกเขาก็อยากให้เราทำโครงการ
โครงการอะไร
ร้านแฟล็กชิปสโตร์ของเกรป
- จริงดิ - ใช่
- ถามจริง - อื้อ
ไชโย
นี่ แบซอกรยู เธอมาทำไมน่ะ
- วันนี้มีซ้อมสอบไม่ใช่เหรอ - ก็แค่ซ้อมสอบแหละ
นายสิที่อย่างกับมาสอบมหาลัย
ไหนว่าแม่จะซื้อมือถือใหม่ให้ถ้าได้ที่หนึ่ง
นายชนะ แค่นั้นก็พอแล้ว
ฉันไม่ต้องใช้มือถือฝาหมุนหรูหรานั่นหรอก ไม่เป็นไร
จะมีกล้องสองล้านพิกเซลไปทำไม
ถ่ายมาก็เห็นหมดทุกรูขุมขนสิ ไม่เป็นไรหรอก
ฉันก็ไม่รู้จะให้อะไรเธอดี
งั้นเอานี่ไปละกัน
อะไรเนี่ย
ให้ฉันมาทำไมน่ะ
ก็เธอบอกว่าวันนี้วันไวท์เดย์
จะเอาไปแลกกล้วยที่ไหนก็เชิญ
เดี๋ยวนะ
นี่นาย…
หาว่าฉัน…
สำส่อนงั้นเหรอ
- เฮ้ย - นี่ด้วย
กลับบ้านกันเถอะ
นี่
นี่ทองจริงปะ
ไม่จริงหรอกนะ ใช่ไหมนะ
ขอกัดดูนะ
พ่อแม่ไม่มาดูฉันแข่ง
แต่พอเห็นผู้หญิงที่โดดสอบมาเชียร์ฉัน ฉันก็เข้าใจ
หลังจากได้เจอแบซอกรยู
ก็ไม่เคยมีเวลาไหนที่ฉันไม่ชอบเธอ
จะบ้าตาย
แต่ฉันไม่มีความกล้าที่จะบอกเธอ
เพราะฉันไม่อยากทำลายมิตรภาพของเรา
งั้นแทนที่จะบอกตอนนี้ เอาไว้บอกเธอตอนอายุยี่สิบกว่าๆ แล้วกัน
ตอนที่เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
หวังว่าป่านนั้น ฉันจะสารภาพความรู้สึกกับซอกรยูได้
นี่ แบซอกรยู ดีใจไหม ที่เธอได้มาอเมริกาตามที่หวังไว้
ดีใจสิ ทุกอย่างกำลังไปได้สวยเลย
แต่ฉันเหงานิดหน่อยนะ
เบียร์ฉันหมดแล้ว
แป๊บนะ เดี๋ยวเอามาเพิ่ม
ฉันมีเบียร์เยอะ มีอีกเพียบ
เป็นลังเลย
- โอ๊ย - ไม่เป็นไรนะ
เป้นายเกะกะชะมัด
จะอพยพมาอยู่เลยหรือไง หอบอะไรมาเยอะแยะ
เกือบลืมแน่ะ
น่าจะเอาให้ตั้งแต่ตอนมาถึง
นี่น่ะ…
แม่เธอบอกว่าเธอขี้หนาว
แล้วบอกให้ฉันเอาแผ่นร้อนไฟฟ้ามาให้
แม่นี่ตลกชะมัด ที่นี่อุ่นกว่าเกาหลีตั้งเยอะ
จริงดิ
พวกนี้คือ…
สาหร่ายอบแห้ง…
กับทูน่ากระป๋อง
ที่นี่ก็มีของพวกนั้น แต่ก็ขอบใจนะ
นี่โคชูจัง กับเจ้านี่ด้วย
โปสเตอร์วงดีโอเอส
ฉันเปลี่ยนมาติ่งจัสติน บีเบอร์แล้ว
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด
แบกเจ้านี่มาหนักเป็นบ้า
นึกว่าไหล่จะหักซะแล้ว
เธอเคยคร่ำครวญว่า ต้องย้ายมาก่อนได้อ่านเล่มใหม่ๆ
- นี่มันออกครบแล้ว - เฮ้ย
แม่เจ้าโว้ย ฉันอยากอ่านเรื่องนี้สุดๆ
เอาจริงนะ ซึงฮโย นายนี่มัน…
คนดีที่หนึ่งเลย
ว่าแล้วว่าหวังพึ่งนายได้
ไอ้ต้าวเด็กดีของเจ๊
(PAST PERFECT)
(PRESENT PERFECT CONTINUOUS)
(รักอยู่ประตูถัดไป)
เธอนี่มันสร้างเรื่องไม่รู้จักหยุด
ทำไมจู่ๆ ซอกรยูก็มองกันแปลกๆ แบบนั้นล่ะ
ทำอะไรระวังสายตาคนบ้างเถอะ
ก้นโด่งอวดชาวบ้านซะขนาดนี้
เธอก็สนใจแต่เรื่องตัวเองไป
โกรธอะไรฉันอยู่หรือเปล่า
แกสวยจึ้งจริงๆ ว่ะ
แกมูฟออนจากเขาได้หรือยัง
ยังหรอก
ฉันยังรักเขาอยู่
ตื่นได้แล้ว
- บอกให้ลุกไง - พอซะที
คิดว่าฉันยอมคนง่ายงั้นเหรอ
บอกแล้วไง
เราไม่ใช่เด็กๆ กันแล้ว
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี