Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hei, Mikey.
Gaya rambut baharu?
Isteri belajar kerinting rambut.
Nampak elok.
- Terima kasih, Travis. - Katt Williams boleh kalah.
Boleh saya pinjam?
Pen itu?
Ya.
Travis, cakap sesuatu.
Awak nak beri kepada saya?
Ya, maaf.
Terima kasih.
Hebat, Romeo.
Muatan penuh.
Mikey, awak tahu maksud muatan penuh, bukan?
Gurauan awak melampau, Travis.
Awak patut baca ini.
Ya Tuhan.
Angkat tangan awak!
- Apa? - Angkat tangan!
Angkat tangan awak!
Meniarap! Mikey!
Maaf, Mikey! Bunyikan penggera!
Orang ini di luar kawalan!
Awak tak boleh rompak!
Terutamanya ketika Travis dan Mikey ada. Saya jaga...
- Bank First Atlantic. - Bank ini.
Angkat tangan! Angkat ke atas!
- Saya dah angkat tangan. - Meniarap!
- Tak boleh. - Kenapa?
- Jean saya terlalu ketat. - Saya tak peduli!
- Meniarap. - Saya tak nak meniarap atas lantai.
Hei, Mikey! Kita akan jadi wira.
- Boleh awak baca nota itu? - Apa?
Bertenang dan baca nota itu.
HUBUNGI SAYA ZOE
Maksud saya, hulur nota di dalam bank?
Saya rasa ia comel.
Ia kelakar.
Terima kasih sebab tak laporkan saya,
atau buat saya dipecat.
Ya, awak bernasib baik,
saya tak terlalu takut apabila diacukan pistol.
Yakah? Apa yang awak paling takut?
Saya nak minum lima kali lagi sebelum saya dedahkan.
Maaf. Saya kekok dalam perihal janji temu.
Saya hampir tembak awak.
Saya tak tahu awak nak ajak saya keluar.
Sekarang restoran ini nak tutup, janji temu jadi pendek...
Saya rasa seronok. Cuma, kalaulah saya...
Awak ingat ini dah tamat?
Comel.
Ada lagi?
Ia belum berakhir selagi uniform awak tak ditanggalkan di hotel.
Biar betul?
Hei, sayang.
Dah pukul berapa?
Pukul 4.
Selamat ulang tahun perkahwinan.
Selamat ulang tahun.
Kalau tak silap, ini ulang tahun ke-25 kita, bukan?
Saya rasa ini yang kelima.
Tak, saya rasa dah 25 tahun.
- Awak pasti? - Saya pasti.
Apa hadiah awak untuk saya? Persaraan awal?
Tak bangun pukul 4 pagi lagi?
Ia akan berakhir tak lama lagi, saya janji.
Sayang, awak takkan berhenti kerja ini.
Awak silap.
Sebab dalam masa enam bulan, kita akan ada duit yang secukupnya
untuk hidup kita berdua.
Menurut rancangan awak.
Betul. Saya ada rancangan lain.
Malam ini, kita akan makan malam
di tempat pertama kita berjanji temu.
- Tutorio. - Tutorio.
Tutorio. Raikan ulang tahun ke-25 kita.
- Manis. - Tepat 8.00 malam. Jangan lambat.
- Saya tak lambat. - Ulang.
Saya tak lambat.
Cakap dalam bahasa Sepanyol juga.
Apa dia?
Ingat, awak cakap. Baiklah.
Saya tahu maksudnya. Maksudnya padamkan lampu, bukan?
Awak selalunya kata...
Alamak.
Tidak sama sekali.
Ya, awak akan terima spesimen itu hari ini.
Muzium tak guna.
Lingkaran Swedesboro? Janganlah hari ini, Clark.
- Ia terlalu terpencil. - Awak pekerja terbaik saya. Apa?
Ini ulang tahun perkahwinan saya yang ke-25.
- Saya nak syif singkat. - Saya baru tahu.
Saya mohon minggu lepas.
Kenapa tak hantar telegram atau hubungi alat kelui?
Berikan kepada saya.
Awak tahu tak?
Lupakan permohonan itu.
Laluan dah ditetapkan tengah malam semalam, okey?
Awak tak periksa telefon awak. Itu salah awak.
Apabila awak dan isteri awak Natalie
akhirnya buka rumah penginapan yang kecil dan comel,
tetapkan jadual ikut suka hati awak.
Ini kerja awak.
Awak tak nak buat kerja, keluar dari depot saya.
Baiklah, saya akan buat syif ini.
Bagus. Awak buat hari saya gembira. Terima kasih banyak.
Siapa rakan setugas saya?
Mana Travis? Si tak guna itu?
Si tak guna?
Mukanya menyerupai lelaki tak guna.
- Apa khabar, semua? - Apa khabar, Travis?
Saya dapat berasmara hujung minggu ini.
Itulah. Rakan setugas baharu awak.
Budak baharu teruk itu?
Ya, muka tak guna. Berseronoklah.
Saya rasa ia hebat sebab dia sangat cantik.
Ia seperti... Kamu faham maksud saya?
Gadis itu seksi.
Ia ajaib. Saya bertahan empat minit.
Ia merupakan rekod baharu.
Orang tak nak tahu tentang hepatitis.
Awak lambat dua minit. Sepatutnya dah naik trak.
Jangan senyum. Senyuman perlu diperoleh.
Jumpa kamu semua nanti.
Hei, saya berbesar hati dapat bekerja dengan awak.
Awak legenda di sini.
Sudahlah. Saya tak tahu syarikat lama awak.
Jika nak kerja dengan saya, ada caranya.
Jangan datang siap beruniform.
Awak bersiap di sini.
Bagaimana jika tak sempat salin
sebab kita bersama gadis cantik?
Jadi datang telanjang bulat.
Ini malam ulang tahun perkahwinan ke-25 saya.
Jika saya terlepas itu dengan isteri
kerana jadual saya terganggu akibat awak,
habislah awak.
- Faham? - Ya, tuan.
- Bukan tuan. Russ saja. - Maaf.
- Ikut peraturan. - Ya, tuan.
Tahniah untuk ulang tahun itu. Awak tentu bangga.
Sudahlah. Masuk dalam trak.
Awak ada rancang apa-apa, seperti bunga api,
kek besar atau sesuatu?
Bukan urusan awak.
Jika selesai dalam 9 jam, sempatlah pergi.
9 jam? Awak tahu saya lulus
ujian PD Metro untuk ketepatan memandu, bukan?
Tak mungkin. Sebab jika betul, awak dah jadi polis.
Betul. Saya gagal dalam ujian lain.
Tapi saya lulus bahagian ujian memandu.
Ya. I-6, ia pekan hantu.
9 jam, tiada masalah.
Tak perlu berhenti pun. Tahu kenapa?
Saya bawa makanan bungkus.
Apa ini?
Tutuplah. Apa itu? Apa awak bawa?
Apa? Ia sandwic bebola. Saya buat sendiri.
Baunya busuk.
Awak tak boleh makan.
Aduhai. Awak tak perlu sandwic, awak perlu mandi.
- Awak tak balik rumah sejak Jumaat? - Tak.
Dah buang air? Sebab kita takkan berhenti.
Jika terpaksa, saya guna lubang pistol ini.
Buang air besar pun sama. Apa saja.
Supaya awak pulang ke samping Nat untuk hari istimewa awak.
Selamat ulang tahun.
Hei.
Jangan sebut nama isteri saya sambil mengenjut-enjut kerusi.
- Apa masalah awak? - Maaf.
Macam mana awak tahu nama isteri saya?
Saya anak awak.
Gurau saja. Pernah dengar awak sebut.
Maaf.
Ini permulaan yang salah.
Saya terdengar perbualan telefon awak.
Lupakannya.
Takkah pelik kalau awak dengar perbualan orang
dan mula pasang telinga?
"Nama isterinya Natalie."
Ya, jika awak cakap begitu.
- Memang betul. - Saya lalu, awak berbual telefon.
Saya bukan fikir, "Siapa nama isteri Russ?"
Itu yang saya rasa.
Jangan fikir atau sebut nama isteri saya.
Laluan lima.
Apa pandang-pandang? Bergerak.
Pergi berambus, Clark!
- Gerak hati yang baik. - Ya, dia memang celaka.
Ya, itu betul.
KHIDMAT PENGANGKUTAN BERPERISAI
Siapa awak?
Mana Kyle?
Saya tak kenal Kyle.
Saya terima panggilan. Saya datang.
Sama-sama. Siapa awak?
Saya harap itu bukan curi.
Apa-apalah.
Akhirnya kita akan buang juga.
Awak cuma cemburu sebab saya tak pandu
kereta buruk macam awak.
Ini bukan pertunjukan fesyen, J-Lo.
Hei. Hentikannya.
Ini mengarut.
Mana Kyle?
Ya, tentang itu.
Macam mana nak cakap?
Kyle kena tembak.
Kyle kena tembak?
Ya. Pistol dalam seluarnya tak berkunci,
tertembak kakinya. Tak boleh jalan atau pandu.
Jadi saya kena tukar.
Banner, ini Miguel. Miguel, ini Banner.
Selamat berkenalan.
Saya tak suka dia.
Alamak. Awak tak suka dia? Mari bincang tentang perasaan kita.
Sudahlah. Ini serius. Kita perlu jadi profesional.
Dalam sejam, trak Perkhidmatan Berperisai Guardian 1426
akan masuk zon mati dari Swedesboro ke Pleasantville sejauh 160 km.
Dia tak tahu?
Tiada isyarat telefon, satelit atau apa-apa.
Kita ada 70 minit untuk masuk trak. Rompakan berjumlah $60 juta.
Hebat.
Bagaimana dengan pengawal?
Takkan ada masalah.
Jika mereka cuba jadi wira, bunuh saja.
Melainkan awak pengecut.
Saya? Saya bukan pengecut, sayang.
Kamu berdua bukan pengecut.
Dengar, jangan buat hal hari ini.
Ini hal peribadi dan saya tak mahu kamu rosakkannya.
Awak suka cakap macam kami ini dungu.
Awak ingat saya suka?
Tak. Tapi kena terima situasi. Jadi...
Saya dah bersedia.
Masih guna metafora poker. Saya kagum.
Metafora apa?
Betul.
- Banner? - Ya, saya dah sedia.
Bagus. Kamu bijak rupanya.
Lima minit lagi. Bersiap.
Waffle House.
Arby's. "Kami ada daging."
PIKAP 01 BANDAR ATLANTIC, NJ
PIKAP 02 PLEASANTVILLE, NJ
PICKAP 04 BUENA, NJ
Maaf, Russ.
Maaf.
Awak sepatutnya jaga saya.
Maaf. Awak betul.
PIKAP 06 PERBANDARAN WOODBRIDGE, NJ
145 KM DARI ATLANTIC
143 KM DARI BANDAR ATLANTIC
Saya bangga dapat bertugas dengan awak.
Saya ingat ia takkan berlaku sebab awak sepatutnya bersara
6 bulan lalu, bukan?
Bersara?
Siapa cakap? Saya belum nak bersara.
Saya nak beralih kerjaya baharu.
Beralih? Lewat begini? Wah.
Sangat berani. Awak mesti takut.
Kenapa nak takut?
Tak apa. Generasi awak tak boleh beralih.
Berapa umur awak?
Awak rasa berapa umur saya?
Awak orang kulit hitam. Nampak 40 tahun, tapi awak mungkin 90 tahun.
Celaka, Travis. Jawablah.
Travis bercakap.
Betulkah awak keluarkan pistol Jumaat lalu di cawangan Bank First Atlantic?
Tuan, isu itu telah ditangani.
Tiada apa-apa ditangani.
Kontrak kita dilucutkan untuk setiap cawangan mereka.
Dah diputuskan.
Dah diputuskan. Awak faham?
Awak memang dungu!
Dengar penjelasan saya, Clark. Sekejap.
Tak perlu. Awak dipecat.
Saya nak lencana dan pistol awak. Faham?
Lencana dan pistol...
Awak ingat awak pesuruhjaya polis?
Lagipun, penyiasat dah mengambilnya.
- Jadi, padan muka awak. - Awak tahu?
Hakikat yang awak teringin nak jadi polis sebenar ialah satu jenaka.
Apabila semua ini berakhir, kerja penjaga meter pun awak takkan dapat.
Awak faham?
Awak mengerti?
- Ya, cakaplah lagi. - Saya akan cakap!
Jika saya jadi penjaga meter, saya pasti hebat!
- Awak akan... - Beri kepada saya.
Awak okey?
Tak.
Saya memang tak guna.
Jangan peduli apa yang Clark cakap.
Tak, Clark betul.
Jika saya duduki ujian PD Metro,
saya akan gagal lagi seperti biasa.
Awak akan okey.
Saya takkan okey.
Siapa acukan pistol pada seorang wanita tak bersalah?
Saya dungu. Langsung tiada gerak hati.
Awak patut pandu lebih laju sekarang. Ayuh.
Saya takkan jadi polis.
Ayah saya polis.
Mak cik, pak cik, semua ahli keluarga saya polis.
Kembar saya pun polis.
Nenek awak polis?
Tak.
Kita tak cukup laju.
Saya takkan dapat raikan ulang tahun perkahwinan ke-25.
Tiada sesiapa mahu bersama saya selamanya.
Tiada sesiapa.
Tunggu, Miguel.
Hei, awak nampak ini?
Cuba bertahan melebihi lima minggu dalam kerja dan ini berlaku?
Apa dia sedang buat?
Hei.
- Kepung mereka. - Hei, kawal diri awak.
Dia terkeluar jalan.
Maaf.
- Lancar. - Diamlah! Celaka!
Kenapa mereka masih di belakang?
Entahlah. Saya tak fokus
sebab awak nangis sampai berhingus.
Jangan persendakan emosi saya.
Taklah.
Cuma susah nak fokus apabila lelaki lain
melalui segala itu di sebelah kita.
Baiklah, mari beraksi.
Pandu secara stabil.
Awak nampak apa tertulis?
"Berhenti dan kamu takkan cedera."
Kita akan mati. Saya dah agak.
Bertenang, ingat latihan awak.
Kursus 15 jam dalam talian. Latihan apa?
10-33. Kamu dengar?
Kita dah masuk zon mati.
Mereka tulis siap-siap?
KAMU KESEORANGAN
Mereka tahu tentang laluan ini. Macam mana mereka tahu?
Entah. Mungkin Clark. Pengkhianat tak guna itu.
BREK ATAU MATI
Dia salah eja "brek".
BREK ATAU MATI
Tak, ia betul.
Ayuh, tak perlu nak jadi wira.
Jika kita serah semua duit,
- adakah mereka akan bunuh kita? - 100 peratus.
PELUANG TERAKHIR!
Giliran kamu.
Nampaknya terpaksa guna cara sukar.
Baiklah, kapten.
Alamak.
Gas pemedih mata!
Celaka.
Saya tak nampak.
Ayuh. Berhenti saja.
Apa berlaku di belakang?
- Masuk jalan semula! - Saya cuba!
Mata saya! Saya tak nampak!
Saya tak nampak.
Ya Tuhan. Adakah itu minuman tenaga?
Adakah itu Monster?
Miguel, tembak tayar.
Tepat sekali.
Celaka!
Tidak!
Tak guna.
Miguel, apa awak buat?
Takkan awak ingat saya sengaja.
Sekejap!
Celaka.
- Apa ini? - Hati-hati.
Awak pasti mereka tak tahu kita nak datang?
Kita selamat buat masa ini.
Kita berjaya.
Tak sangka awak ingat saya akan mengalah dan berhenti.
Mereka belum selesai.
Mereka berlagak, kita balas lebih teruk.
Tinggal 130 km nak sampai Pleasantville, barulah akan ada polis.
Sekarang, kita tiada sesiapa. Mereka tak berhenti untuk lepaskan kita.
Kelajuan saya 160 sekarang. Boleh sampai dalam 48 minit.
Kalau 180, boleh sampai dalam 40 minit.
Ayuh!
Awak tersekat.
Awak kata mereka takkan jadi masalah.
Manusia tak boleh diramal.
Contoh A, cara Miguel memandu.
Biadab.
Masa semakin suntuk.
Beralih ke rancangan B.
Celaka.
Janganlah sekarang.
Tidak.
Apa? Teruskan. Pancit pun boleh pandu.
Bukan pada kelajuan 160 km sejam.
Jadi, berapa laju?
Tak cukup laju.
Kena keluar dari jalan ini.
Ambil alat membaiki tayar.
Jika kita pandu 180 km sejam,
berapa lama untuk mereka mengejar kita?
Mari kita lihat.
Kita di depan sejauh 10 km, kelajuan mereka 180, jadi empat minit.
Itu mengagumkan. Kenapa awak nak jadi polis?
Cubalah jadi nerda matematik dalam keluarga polis.
Bukannya saya nak.
Saya cuma nak keluarga sayang dan terima saya.
Ada orang datang.
Cuba tahan mereka.
Baiklah.
Orang takkan berhenti jika awak tercegat begitu.
Boleh. Saya orang putih.
- Apa awak buat? - Ada lelaki perlukan bantuan.
Jangan tumpangkan.
Okey.
Hebat!
Bagi kereta yang bergerak, awak tak nampak putih.
Jika saya memandu dan nampak awak,
saya akan fikir, "Octoroon," dan terus bergerak.
Mereka tak boleh pergi jauh dengan tayar pancit.
Apa yang berlaku?
Mereka keluar jalan.
Cepat sumbat.
Menyumbat.
Guna ini?
Awak tak tahu sumbat tayar? Apa mereka ajar awak?
- Kita kena pergi dari sini. - Ya.
Kembali ke jalan utama.
Ini trak berperisai. Pandu laju lagi.
Nak uji keberanian saya?
Banner, apa awak buat?
Datang ke sisi saya.
- Ayuh. Laju! Mereka akan elak! - Baiklah.
- Celaka. - Tak guna.
Mari bertindak.
- Olah gerak PIT. - Apa?
Pemanduan tepat, okey? Saya cemerlang ujian ini.
- Boleh buat mereka pusing. - Apa ini?
Hei!
Tak menjadi.
- Awak tak cemerlang apa-apa. - Maaf.
Mereka akan keluar dari zon mati dalam 15 minit.
Disebabkan awak, kita kena kepung.
Miguel, ayuh.
Sekarang kita akan berseronok!
Dia keluar dari bumbung.
Ada nota lagi?
Dia dah naik trak.
Buat dia tercampak.
Alamak!
Patutnya bantu saya.
- Potong dia. - Saya sedang cuba.
Dia terpaut di belakang.
Buat sesuatu.
Goyangkan bahagian belakang.
Perlahankan mereka.
Sekejap.
Hidupkan.
Dia nak potong masuk.
Laju lagi! Ayuh!
Ayuh!
Saya tak boleh bertahan.
Sikit lagi.
Laju lagi.
Saya tak boleh perlahankan. Mereka berat.
KAMERA 01 KIRI BELAKANG
- Apa awak nak buat? - Cuba untuk tak mati.
Ayat yang hebat.
Miguel, dia di pintu sisi.
Kejutan, celaka.
- Awak okey? - Saya tak okey.
Sambung memotong.
Dia yang mulakan.
Cakap bila dia nak keluar.
Sekarang!
Celaka!
Apa ini...
Celaka!
Pistol saya jatuh.
Bolehkah berhenti tembak?
Jangan risau. Nah. Penyembur lada.
Ya, saya akan sembur punggung saya!
Kita ada seminit lagi.
Dia akan buat duit terbakar sebelum sempat rompak.
Mungkin awak betul. Kita patut serahkan duit ini.
Nak serahkan? Bukankah itu peraturan yang tak boleh dilanggar?
- Sekarang nak cakap tentang peraturan? - Serahkan saja!
Mana wang?
Mana wang kertas?
Apa ini?
Itu monyet tupai. Ia barang haram, dari Costa Rica.
Buah zakarnya besar.
Monyet tak guna.
Bersedia sebab saya nak datang!
Lekaslah!
Saya boleh dengar!
Apa ini?
Kenapa dengan mereka ini?
Amatur.
Banner, kekal dalam kedudukan.
Tidak!
Ambil.
- Sudah-sudahlah. - Campak semuanya.
Ramainya lelaki, Hallelujah, ramainya...
Tak nak? Baiklah.
Berundur!
Berhenti buat improvisasi. Ikut rancangan.
PEWARNA
Aduhai!
Saya tak nampak.
Dia masih jalan. Bumbung terbuka.
Saya nampak.
Mereka buat saya marah.
Baiklah.
Celaka.
- Celaka! - Banner!
Celaka!
Kobe!
- Reggie Miller. - Siapa?
Celaka.
Benda bedebah.
Lelaki tua celaka.
Alamak!
Lelaki tua celaka yang kuat.
Awak hampir menang, Russ?
Muka tak guna, masuk.
Clark!
Apa?
Kami berdepan masalah.
Saya tahu.
Boleh tak awak dengar cakap saya sekejap?
- Tak... dengar sini! - Clark!
Travis!
Clark!
Buat sesuatu. Hubungi semula.
Celaka!
Itu sungguh hebat.
Buat saya lewat. Rasakan!
Celaka.
Tak guna!
- Itulah yang saya maksudkan. - Betul.
Okey.
- Alamak. Mereka belum selesai. - Tak guna.
Tumpaskan mereka.
Awak boleh.
Musnahkan mereka.
Alamak.
Kena pun!
- Itulah dipanggil beralih. - Generasi saya boleh beralih?
Mengagumkan.
Awak macam Jason Statham tadi.
Semuanya dirakam, jadi ia boleh dihantar ke akademi polis,
tunjuk yang saya layak jadi polis dan buat mereka terkedu.
Kaki saya sakit.
Kaki, tapak kaki dan buku lali saya sakit.
Meniskus saya. Seluruh belakang juga.
Seluruh badan saya sakit.
Apa? Hanya sebab itu?
"Hanya itu?" Awak tahu apa saya buat?
Saya tak panaskan badan. Saya lawan saja.
- Ia gila. - 20 saat saja. Dah jadi begitu?
Sekelip mata seluruh badan boleh sakit jika kita dah tua.
Seluruh badan sakit. Dapat bergerak pun sebab badan terkejut.
Awak nampak hebat tadi.
Mari lihat esok apabila kaki saya tercabut.
Apa khabar?
Russ, ini satu penghormatan.
Beritahu Clark, kami akan jumpa dia di neraka?
Alang-alang awak nak bunuh kami,
tunjukkan diri awak? Siapa khianat kami?
Beritahu kami!
Kadangkala kita tahu rakan setugas, kadangkala tak.
Lingkaran Swedesboro? Laluannya melalui sini.
Takkan ada sesiapa selama sejam.
Ya, zon mati, selama 90 minit.
Kawalan keselamatan pada trak agak mudah.
Kami ada lima kamera. Tak, enam. Memandu trak berperisai...
26 km...
Kami memandu 130 km sejam. Kadangkala 140 km.
Mereka ialah presiden kegemaran saya.
- Bush? - Ya.
- Saya nak muntah. - Relaks.
- Jangan bagi dia kepuasan itu. - Tak. Saya nak muntah.
Tak.
Jika awak muntah, awak celaka. Telan.
Bukan Clark.
Tak kisahlah apa yang awak cakap.
Sebab awak penjenayah. Penjenayah sentiasa menipu.
Dia mungkin akan tuduh kita.
Tapi itu tak benar.
Kami tak boleh dipatahkan.
- Kami Russ dan Travis. Kebal. - Diam. Berdiri.
- Okey. - Berdiri.
Pusing.
Kenapa punggung awak berpeluh?
Saya gementar.
Malam yang penting.
Jangan risau. Saya akan pulangkan apabila selesai.
Selesai apa?
Perkara seterusnya akan menentukan sama ada kamu raikan malam ini
atau kamu mati.
Saya mahu meraikannya. Betul tak, Russ?
Bagus. Itu yang saya mahu.
Saya tak nak bunuh melainkan terpaksa.
Kamu singkirkan orang saya, buat situasi saya sukar.
Sama ada saya lupakan $60 juta
dan rancangan bijak yang ambil masa dua tahun,
atau lakukannya dengan kamu berdua.
Tunggu. Dengan kami?
Bagaimana dengan kawan-kawan awak daripada kejar-mengejar itu?
Periksa mereka dulu. Jika okey, lepaskan kami.
Atau kami ikut cara awak, okey?
Awak ingat lelaki yang tercampak dari kereta
dan seorang lagi yang keretanya terbalik masih okey?
Mereka tak bernilai sekarang. Itu salah kamu.
Kami dah buang wang itu.
Entah dari mana awak dapat maklumat,
cuma ada $300,000 dalam trak kami.
Bukan $60 juta.
Ya.
Monyet tupai itu? Mungkin monyet tupai itu.
Kenapa monyet itu bernilai $60 juta?
Ia dalam kaca.
Saya tak...
Bagaimana monyet itu boleh bernilai $60 juta?
- Trak itu. - Tak pernah lihat monyet itu.
Trak ialah sasarannya.
- Trak? - Sekejap. Trak itu? Trak kami?
Kamu sepatutnya keluar. Sekarang kita berdepan dilema.
Saya nak tahu,
kamu setuju atau tak?
"Setuju" maknanya kami akan hidup, bukan?
"Tak" bermakna kami akan mati?
Keputusan yang sukar.
Saya hargai jika awak tak beritahu Russ tentang...
Kita berasmara dan awak dedah laluan?
- Ya, itu. - Travis, saya bukan jahat.
Yakah? Awak jadikan kami tebusan.
Saya terpaksa, bukan sebab saya nak.
Nombor itu...
Ia palsu.
Sekejap.
Awak telefon?
Ya. Sudah tentu. Kita berasmara.
Awak ingat saya takkan telefon?
- Saya ini jantan apa? - Untuk pengetahuan awak,
jika gadis beri nombor, tunggu beberapa hari dulu.
Masalahnya, awak kata awak tak nak main, ingat?
Ia ikatan. Awak kata, "Saya tak nak main." Saya setuju.
Saya tak main, tapi gadis lain suka main,
jadi saya nak jaga awak.
Terima kasih.
Sejujurnya, saya seronok hujung minggu itu.
Baik. Dah sedia.
Baiklah, cik perompak.
Asalkan Russell pulang untuk ulang tahunnya.
Itu yang penting.
Itu saja yang penting.
Celaka.
Awak kelihatan dungu.
Mana Zoe?
Dia tinggalkan kita.
Dia dah pergi.
Saya akan bunuh dia.
Kita perlukan kereta dulu.
Kita akan keluar dari zon mati. Kamu perlu buat panggilan.
Perlukah saya ingatkan kamu untuk berkelakuan normal?
Ini unit 1426. Masuk.
Mencari sampah bernama Clark "Zakar Kecil" Edwards.
Apa?
Itu kelakuan normal dia.
Travis, kami hilang isyarat GPS awak. Awak di mana?
Entahlah. Mungkin sebab trak awak teruk.
Kalaulah saya pecat awak beberapa bulan lalu.
Kalaulah awak boleh lihat muka saya sekarang.
Yakah? Kenapa?
Pukul 10.30, bukan?
Maknanya awak dah keluarkan protein
dari peti sejuk dan meminumnya.
Apa awak merepek ini?
Saya anggap itu sebagai ya. Jangan hirup terlalu kuat, Clarky.
Nikmati smoothie awak.
Apa maksud awak?
Apa dia buat pada smoothie saya?
Apa awak buat pada smoothie dia?
Dia tak buat apa-apa.
Saya letak sesuatu.
Patutlah awak dipecat.
Ya, saya dipecat. Ceritanya kelakar.
Awak pasti suka. Saya di bank
dan saya ingat wanita ini cuba rompak,
jadi saya acukan pistol.
Bunyinya macam kesilapan besar.
Ya, kemudian gadis itu lesap selepas dia jatuh cinta.
Saya tak jatuh cinta, okey?
Awak jatuh cinta.
Taklah.
- Betul. - Tak.
Dia yang jatuh cinta. Sebab itu dia mengelak saya.
Saya rasa tak.
- Awak rasa tak? - Travis. Tiada panggilan. Tiada mesej.
Saya guna nombor baharu, jadi bukan semua tahu.
Russ.
Dua panggilan, tiga mesej.
Natalie memang berahi orangnya.
"Teruja untuk malam ini." "Helo?"
"Awak belum balas tentang gambar saya."
Emoji kerut muka. Awak perlu balas.
Awak nak saya balas atau hantar gambar?
Jangan buat apa-apa.
Dia telefon. Hebat, Russ.
Jawab.
Saya rasa lebih baik saya tak jawab.
Dia boleh kesan masalah begini
dan dia akan perasan suara saya lain.
Lebih teruk kalau awak tak endah.
Jelaskan bos nak awak singgah hentian lain,
serta ubah hari janji temu.
Baiklah.
Sayang, apa khabar? Maaf, saya baru keluar dari zon mati.
Macam mana gambar saya?
Saya suka. Saya amat perlukannya pada hari begini.
Maaf, sayang. Ia seteruk itu?
Ya, mereka beri saya rakan setugas baharu.
Seronok. Awak ada nampak cincin saya pagi tadi?
Saya cari di merata tempat.
Tak. Maaf. Saya tak nampak.
Kita tak boleh makan malam hari ini
sebab Clark tambah hentian lain.
Hentian lain?
Awak tahulah Clark.
Saya sayang awak.
Ya. Semoga hari awak baik.
Okey.
Itu sangat teruk.
Mesti malam ini bila awak jumpa dia,
awak akan cerita awak diugut, dan dia akan maafkan.
Ya.
4300, New Jersey Selatan.
Natalie Pierce.
Saya akan beritahu jika ada masalah.
Polisi insurans.
Jika saya tak telefon setiap setengah jam, dia akan mati.
BANDAR ATLANTIC
Belok di sini.
- Di sini? - Sekarang.
Kita nak pergi ke Bandar Atlantic?
Apa kita nak buat?
32 KM DARI BANDAR ATLANTIC
30 KM DARI BANDAR ATLANTIC
Ayuh.
Aduhai. Apa ini? Siapa mereka?
Tebusan.
Dua tebusan lelaki dewasa.
Diamlah.
Bukan tebusan. Mungkin tebusan.
Perubahan rancangan.
Mereka lain dah keluar.
Kerosakan trak pun lebih teruk.
Boleh awak baikinya? Saya nak tahu sekarang.
Dia tak nak. Kata tak nak.
Awak setuju atau tak?
Kami berdiri di sini, bukan?
Saya tak nampak apa.
Awak tak dengar saya bercakap?
Tidak.
Celaka ini.
Saya nak mereka yang saya tak nampak ini...
Bawa mereka keluar.
- Mereka takkan cakap apa. - Kami boleh dengar.
Kamu berbisik, tapi kami boleh dengar.
Peliknya.
Sunyi sepi di sini.
Lepaskan kami, awak boleh tiduri kembar saya.
Mukanya iras saya, tapi berambut panjang.
Awak nak kita ditembak?
Macam mana?
Beri saya sejam.
- Saya akan uruskan. - Hebat.
Rasanya boleh lawan mereka.
Saya boleh buat dia hilang juga.
Ye.
Apa masalah kamu?
Hei, Ye. Awak terlibat juga.
RESTORAN OTTO
Sekejap.
Saya pasti kamu tak berani khianati saya lagi.
Tapi jika kamu perlukan peringatan...
Saya okey. Bagaimana lengan awak? Ia okey?
Boleh awak buat begini?
- Faham? - Sekarang sebelah lagi.
Ya.
Saya lapar. Mari makan.
Kamu nampak tertekan.
Janganlah. Kita ikut jadual.
Kamu tak nak pankek? Ia untuk semua.
Tak nak, itu pankek perompak.
Terima kasih saja.
Ini hari yang sukar untuk kamu.
Trak kamu dicuri,
sekarang kamu menahan diri daripada makan pankek.
- Semua orang suka pankek. - Awak suka cecah?
Saya tak pernah tengok orang lain cecah begitu.
- Ya, ia jadi terlalu lembik. - Kalau tak, jadi lembik.
Tak masuk akal.
Russell, awak pernah cecah pankek?
Tak.
Saya suka pankek saya begini.
Beginilah caranya.
Saya suka ia hancur seperti ini.
Buat begini. Hidang atas pinggan. Sempurna.
Ambil sirap dan tuang. Saya suka sirap yang banyak.
Datuk saya biasa buat begitu.
Dia panggil ini "pankek celaka."
Lembik konon.
Mereka tadi nak bunuh kamu.
Tapi saya nak selamatkan kamu.
Kita akan dipenjarakan.
Tak. Kalau kita ditangkap, kita dipaksa, okey?
- Jangan risau, Russ. - Kalau kita ditembak mati?
Tiada sesiapa akan mati hari ini.
Melainkan kamu tak beri kerjasama. Tapi kamu bantu saya.
OCD apa pula ini?
Sekarang diam dan dengar. Saya cakap sekali saja. Ini kita.
Ini kasino yang kita akan rompak.
BANDAR ATLANTIC
Sorrento.
Pukul 2.45 petang, kita masuk Sorrento,
15 minit sebelum kutipan yang dijadualkan.
Kita masuk garaj bawah tanah, semua di bawah perhatian kamera.
Di titik semakan, orang saya akan ubah nombor plat trak,
dan pasang transponder RFID bagi mengesahkan ia kenderaan aktif.
Semuanya selamat.
Lampu hijau. Kita masuk.
Mereka akan tertipu.
Kemudian?
Setiap Isnin, sebuah trak akan mengutip $60 juta dalam bentuk tunai.
Pendapatan hujung minggu.
Hari ini, kita jadi trak itu.
Kita takkan kembali ke depot.
Kita garam atau gula?
Kita garam.
Rancangan yang bagus, Russ.
Cara mencuri trak berperisai aktif, itu yang sukar.
Tapi itu dah selesai. Kini bahagian senang.
Kita masuk dan keluar.
Rancangan yang bijak. Tapi ia takkan berhasil.
Ia akan berhasil.
Semua kutipan di kasino dikendalikan oleh depot pusat.
Itu bukan kita. Kita orang baharu.
Kalau pengawal kasino sedar, mereka akan tahu sesuatu tak kena.
Saya pernah pakai kolong berbeza, dua minggu mereka cakap tentang ia.
Rancangan ini takkan berjaya.
Jadi buat tugasan ini dengan cukup baik supaya mereka tak curiga.
Itu tak apa.
Saya tak mahu sesiapa ditembak mati.
Sebab itu yang akan berlaku. Kita buat ini, kita akan ditembak.
Adakah semua ini berbaloi?
Ya, ia berbaloi bagi saya.
Trak dah dibaiki.
Dia cepat.
Apa itu? Telefon Android?
Simpan duit itu. Awak perlukannya.
Telefon burner.
Lebih baik telefon lipat banding burner Android.
Kelakarnya. Ambil ini.
Ia penting.
Awak akan perlukannya.
Awak ikut saya.
Kami akan kembali.
Kalau saya nak buang air?
Awak cakap apa-apa...
Saya tahu. Awak akan bunuh saya dan Natalie. Tembak seluruh restoran.
- Bunuh semua orang. - Kuat ingatan.
Sebab kau jahat. Tutup mulut kau. Aku cakap tentang Shaft.
Hei. Okey.
Awak nak bawa dia ke mana?
Jika saya terberak, saya perlukan bantuan.
Apa pandang-pandang?
Aduhai.
Tanggal pakaian awak.
Nak berasmara sebelum merompak?
Saya perlukan uniform awak. Sekarang.
Baiklah.
Biar saya bantu awak.
Buah zakar saya.
- Maaf. - Maaf, sayang. Saya ada kecemasan.
Saya pun, sayang.
- Awak jatuh cinta? - Apa?
Saya tak pernah cakap itu.
Saya seronok. Awak?
Ya, sudah tentu saya seronok.
Kini awak tahu tentang hidup saya.
Ya, awak gila. Ini tak masuk akal.
Awak boleh kena tembak kerana kerja awak.
Apa bezanya ini?
Ya, tapi saya bukan penjenayah, jadi...
Orang upah awak alih wang pula?
Bagaimana mereka jadi kaya?
Dengan mengikut peraturan?
Tanggalkan seluar.
Baiklah.
Awak buat saya serabut.
- Awak yang menyukarkan keadaan. - Kenapa pula?
Tak ikut rancangan saya.
Hei.
Beri saya masa sebentar.
Itu seluar dalam sama sejak Jumaat?
Saya pasti dia ada alasan untuk ini.
Tak guna.
- Ayuh. - Baiklah.
Saya pasti dia kembali ke trak. Relaks. Semuanya baik.
Teruskan berjalan.
- Awak pandang punggung saya? - Diamlah. Jalan.
Belok kiri.
Hei.
- Ambil pistol. - Lepaskan saya.
- Dah ambil? - Dah.
Telefon orang awak, kata dah selesai, dan jauhi isteri saya.
Awak tak apa-apa, Zo? Awak okey?
Awak cedera?
Kenapa awak tanya itu? Apa maksud awak?
- Kamu kawan? - Entah.
Serahkan pistol itu.
- Apa? - Serahkan pistol itu.
Apa awak sedang buat? Tunggu.
Awak orangnya. Awak orang dalam itu?
- Tak. - Ya.
- Tak.
- Ya. - Taklah.
- Ya. Awak pengkhianat itu. - Tak!
Saya cuba...
Silakan. Tembak kami.
Awak takkan tembak, awak tahu kenapa?
- Ini kekasih awak? Saya dah agak. - Relaks.
Seluruh hidup awak teruk, kini tipu untuk kaya pula.
- Itu sebabnya? - Bukan saya.
Nak saya beritahu dia?
- Tak. - Secara teknikal, Travis orang dalam saya.
Tapi dia tak tahu. Sayalah wanita yang dia acukan pistol.
Wanita yang dia jatuh cinta?
Ya. Maaf, saya tak tahu.
- Dia guna awak. - Jangan salahkan dia.
Saya pakar.
Hei.
Saya tahu tiada alasan,
tapi saya dah berubah sejak saya gagal ujian itu.
- Begitu layanan awak sekarang? - Ya.
Itu tak adil.
Awak langsung tak rasa curiga
apabila wanita awak nak tembak mahu berasmara dengan awak?
Apabila seseorang mahu berasmara dengan awak, awak tanya soalan?
Jika saya nak tembak dan tiba-tiba dia nak berasmara,
saya akan fikir, "Orang ini pelik."
Kami serasi, okey?
Sepatutnya itu amaran.
Kemudian awak terus cerita tentang kerja awak?
Ya, itulah tujuan janji temu, Russ. Ceritakan tentang diri sendiri.
Golongan muda macam awak suka cerita segalanya kepada semua orang.
- Bukan? Kongsi semuanya. - Saya buat dia mabuk.
Tapi dia benar-benar membuka diri.
Dia cerita tentang impian dan keluarganya,
dan bagaimana dia mahu buat mereka bangga.
Saya harap ia berbaloi.
Russ, awak takkan terpedaya.
Ada sebab saya pilih Travis.
Awak dengar itu?
Saya istimewa. Dia lihat kita berdua dan pilih saya.
Dia lihat awak dan fikir,
"Si bodoh istimewa inilah saya kena tipu."
"Saya perlukan orang bodoh baharu." Itulah awak.
- Saya orang bodoh baharu? - Ya.
Jika awak kotak krayon bodoh, warna baharu ini ialah,
"Apa warna bodoh?" "Itulah Travis." Tertera Travis di bawahnya.
Sebab saya ambil risiko?
Tapi saya tak terperangkap dalam trak ini
sepanjang hidup sebab saya penakut.
Saya tak takut apa-apa.
Awak perlu tahu itu.
Saya dah kata, saya sibuk uruskan wang haram. Datang nanti.
Selepas lagu ini tamat.
Apa khabar, sahabat?
Saya suka gaya kamu berdua.
Nampak macam parti dedah jantina.
Jangan tengok, saya nak tekan kod peti besi saya.
Jika saya awak, saya takkan buat begitu.
Di mana dia?
Dia?
Saya cuba fikir siapa awak maksudkan.
Awak perlu lebih spesifik.
Celaka.
Dengar sini.
Dia kata kru dia dah tak ada.
- Mana mereka pergi? - Saya tak tahu.
Saya jujur, percayalah. Aduhai!
Baiklah.
Saya percayakan awak.
30 MINIT SEBELUM ROMPAKAN
29 MINIT SEBELUM ROMPAKAN
Saya takkan buat kesilapan yang sama dua kali.
Russell akan ikut saya, awak tunggu dalam trak.
Awak ingat saya tak boleh terlepas dan dedahkan operasi ini?
Awak tak nak bahayakan kekasih awak.
Dia bukan kekasih saya, okey? Ia kisah lama.
Sekarang saya bukan buah hati awak?
Belum putuskan.
Kita masih boleh berlari ke arah matahari terbenam.
Mari lakukannya. Lari ke arah matahari terbenam.
Apa kata kita hentikan rompakan ini? Sebab ia mengarut.
Dia sudah pun merompak.
Saya bukan musuh.
Saya tak rasa begitu.
Saya tahu awak cakap ini bukan tentang duit.
Tapi saya tak percaya.
Semua ini adalah tentang duit.
Ayah saya jadi pengawal di sana selama 17 tahun.
Ada kebakaran di restoran.
Apabila berlaku kebakaran di kasino, ia mengaktifkan keselamatan peti besi.
Ia tutup secara automatik bagi melindungi wang.
Tapi pengawal di sana, mereka akan terperangkap,
lalu kehabisan oksigen.
Ayah saya bertugas di koridor,
dan dia menahan pintu untuk mereka lepaskan diri.
Dia tak sempat keluar.
Dia mati lemas.
Sebalik membayar pampasan dan faedah pekerja,
mereka kata jika dia tak pergi selamatkan mereka,
dia pasti terlepas daripada bahaya.
Jika dia kekal di tempat tugasannya, dia pasti selamat.
Tapi dia mati.
Saya dan ibu tak ada apa-apa.
Saya 12 tahun.
Ayah saya mati
sebab wang mereka lebih penting.
Sekarang saya nak rampas apa yang penting kepada mereka.
Wang mereka.
Awak nak balas dendam kerana awak sayang ayah awak?
Awak belajar senjata dan memandu,
untuk detik ini?
Ya.
Itu...
Sangat seksi.
Takziah.
Mari bersiap untuk pergi.
Hei. Russell.
Saya tahu awak nampak.
Betul. Baik awak buka pintu ini sekarang.
Buka pintu.
- Hei, Natalie. - Russell.
Hei, sayang. Awak kena pergi.
- Tak sempat balik konon? - Tak.
- Nampak macam dah balik. - Dengar.
Jangan nak tipu saya. Saya orang Latin, bukan?
Saya pasang cip di leher awak.
Hai, Natalie.
Ini rakan setugas muda dan dungu awak?
- Tak. - Dia muda.
- Bukan begitu. - Apa kata awak...
Saya faham. Ini salah saya. Biar saya jelaskan.
- Apa kata awak balik... - Banyak saya dengar tentang awak.
Saya bos baharu Russ. Awak pernah masuk trak seperti ini?
- Tak pernah. - Hei, tak boleh.
- Tak boleh. - Ya, okey. Baiklah.
- Hai. - Sekarang awak tahu keadaan di sini.
- Saya Travis. - Macam saya cakap, ini semua salah saya.
- Ya Tuhan! - Ya. Okey. Baiklah.
Ya, kami sedang dirompak.
Tapi tak apa. Kita okey. Ikut saja arahan dia.
Mestilah saya ikut arahan dia.
Awak ingat saya nak jadi wira? Dia ada pistol.
Betul. Kenapa bukan awak yang pandu trak ini?
- Sekejap, mereka cuba jadi wira? - Ya.
- Kenapa agaknya? Ego lelaki? - Entahlah.
Awak rosakkan ulang tahun ke-25 kita sebab nak jadi wira?
Saya tak rosakkan... Dialah syaitan yang rosakkan ulang tahun ke-25 kita.
Russ, itu agak kasar. Saya perlu ikat awak.
- Dia teruk dan jahat. - Okey, baiklah.
- Jika Russell cedera... - Awak akan bunuh saya.
Saya akan bunuh awak. Saya akan cuba bunuh awak.
Awak melepasi lelaki itu?
Lelaki apa?
Tiada sesiapa?
Sebenarnya ada.
Sepupu saya. Dia dapat $100.
Ayuh. Pusing.
Saya dah cakap dia bagus.
PERTARUNGAN KEJUARAAN
...acara utama dijamin akan menjadi blokbuster!
Trak 1530, masuk.
Silakan. Clark di sini.
Masa ketibaan di Sorrento, 15 minit.
Terima, trak 1530.
Kita akan terus memantau trak sebenar pada frekuensi itu. Perhatikan mereka.
3.00 petang, pikap pusat.
Sebentar, saya periksa.
Mereka sampai awal.
- Nak tunggu? - Sekejap?
Hei. Awak nak kami tunggu lima minit?
MEMULAKAN SISTEM 1...
Mereka selamat.
Terima. Benarkan mereka.
Hebat.
Kekal tenang.
Kita ada 13 minit. Ayuh.
Awak tak nak ikat atau sumbat mulut saya?
Tak perlu. Kalau penggera bunyi atau awak jerit,
saya akan pastikan kami tak kembali.
Tanpa ragu-ragu.
Saya sayang awak juga.
Jangan buat benda dungu. Masuk dan selamatkan kita dari sini.
Jom.
Sangat comel.
Tak nak cium saya? Tak nak?
Mana Mark dan Jax?
Mereka ganti kami.
Awak belum dengar apa berlaku?
Tidak. Apa?
Cuti untuk kesihatan mental.
Mereka dirompak dungu yang nak cepat kaya.
Nasib baik mereka tenang. Penjenayah ditembak ketika lari.
Selalunya begitulah.
Siapa begitu bodoh nak rompak trak berperisai?
Hanya orang yang paling bodoh.
Memeriksa.
Dungu, kamu di mana?
Kami dalam perjalanan ke Sorrento, sepuluh minit lagi.
Ini dah terlalu lama.
- Saya nak pergi periksa. - Hei, bertenang.
Jangan buat apa-apa. Russell bersamanya.
Jangan awak berani.
Saya bukan berlagak berani.
Saya takkan membahayakan Zo, okey?
Siapa Zo?
Zoe. Wanita yang culik kita itu.
Saya rasa itu nama sebenar dia. Saya yakin.
Dia takkan tipu, bukan? Sebenarnya saya tak pasti.
Saya buat silap.
Ayuh. Di sana.
Cis! Mereka masih di sini. Maaf.
Mereka sepatutnya keluar 30 minit lalu.
Awak memudahkan kerja saya. Begitulah, Champ. Ayuh.
- Pandang sini, cik. Berani. - Gaun merah itu.
- Yakin. - Kami ambil saja duit dan keluar.
Mereka sedang duduk di atasnya. Sepanjang hari dia ganggu saya.
Nampak hebat, Champ.
Awak tahu apa yang paling teruk?
Saya jatuh hati pada dia. Saya dilamun cinta.
Awak tahu itu dungu, bukan?
Ya, tapi, awak tahu...
Selepas kita selamat, awak takkan jumpa dia lagi.
- Awak tak tahu. - Tak, saya tahu.
- Cinta tak boleh dihalang. - Travis.
Ia tak boleh dihalang.
- Apa masalah awak? - Banyak, okey?
Hari saya teruk. Saya bukan polis. Saya buat kami tertangkap.
Jadi tebusan. Sayalah punca cincin awak hilang.
Cincin saya?
Apa jadi pada ia?
Apa?
Champ, pandang sini. Begitulah. Cantik. Syabas.
Dia perlukan 5 hingga 10 minit lagi.
Pandang sini, semua. Baiklah.
Hangat.
Biar saya uruskan.
- Champ melakar takdirnya. - Bagus. Bergaya lagi...
Hei, apa khabar, Champ?
Saya peminat awak.
Saya cuma nak cakap, saya tak setuju dengan dia, okey?
Awak bukan lelaki tak guna.
Apa awak cakap?
Cortez. Dia panggil jenis awak tak guna.
Dia cakap depan kamera.
Dia kutuk keluarga awak. Malah ibu awak,
dan saya rasa ia tak patut.
Dia buat sidang akhbar?
Russ, adakah awak akan biar orang kutuk ibu awak?
Ya, tepat sekali.
Nampaknya ada nak kena belasah.
- Begitulah. - Mari pergi.
Saya terfikir kenapa kamu di sini.
Ayuh.
Hei, tunggu sekejap.
Maaf.
Saya kenal awak.
Awak anak Michael, bukan?
Saya kawan Mike. Saya kenal daripada gambar awak.
Saya cuma nak cakap, ayah awak terkorban sebagai wira.
Seluruh situasi itu memang teruk.
Terima kasih. Terima kasih juga untuk segala yang awak buat untuk kami.
Sudah tentu. Apa-apa untuk Big Mike. Silakan berkhidmat.
Gembira bertemu awak.
Biar saya buat.
- Jangan, biar kami buat. - Biar kami uruskan. Tak apa.
Kami cuma mengikut peraturan.
Okey. Saya cuma nak membantu.
Trak 1530, masuk.
Kami dengar, trak 1530.
Kami akan tiba awal. Masa ketibaan di Sorrento, satu minit.
Bagus. Cepat pulang.
Jalan.
Dua kutipan?
Belok sini.
Tempat ini sesuai untuk mengebumikan mayat.
Tepat sekali.
Saya akan tinggalkan awak di sana.
Tinggalkan siapa? Apa?
Relaks. Saya sediakan sebuah kereta.
Sebenarnya, dua buah. Kamu boleh guna kereta Banner dan Miguel.
Saya ada penerbangan nak kejar.
Sekejap. Itu saja? Itu penamatnya?
Saya bukan orang jahat.
Itu dia, kereta saya.
Russ, bangun.
Russell? Sayang? Russell, bangun.
Bangun.
Lihat siapa yang terjaga.
- Russell? - Hei.
Tidak!
- Relaks. - Hei, apa ini?
Awak relaks juga.
Okey.
- Hei, Travis. Bangun. - Apa?
Celaka!
Tak guna.
Mana Zo?
Alamak. Itu tak bagus.
Terima kasih untuk kerja keras awak.
Tak banyak yang berubah.
Awak dah tangkap saya, okey? Awak dapat duit. Lepaskan mereka.
Awak suka mereka berbanding kami?
Sayang sekali.
- Russ, ada playar... - Apa?
- Playar di belakang awak. - Ini?
Ya.
Saya akan ambil semuanya.
Ya, termasuk cincin murah ini.
Adakah itu cincin saya?
Travis, boleh awak capai gear?
- Saya rasa boleh. - Masuk undur.
- Zo bagaimana? - Buat saja.
Wang dah ada dalam kereta. Bakar mereka.
Keadaan bakal jadi hangat.
Mula.
Russ, cepat.
Potong.
Berhenti!
- Alamak. Russ, awak okey? - Tak!
Baiklah. Tak apa, bantu dia dulu.
Tidak!
Alamak.
Ayuh.
Celaka!
- Russell! Tidak! - Alamak.
- Awak polisi insurans saya. - Tidak! Russell!
- Russ! - Russell!
Tidak! Awak tembak Russell. Saya akan bunuh awak.
Lepaskan saya.
Celaka, Banner!
Alamak. Russ, awak okey?
Tak.
Ayuh.
Awak kena tembak.
Saya tahu. Mari pergi.
Jaga-jaga!
Alamak!
Aduhai. Awak rasa dia okey?
Celaka.
Hei, laju lagi.
Ya, pasukan berkuda datang.
Kita sedang pandu trak ini. Trak yang rompak Sorrento.
Mereka fikir kita jahat.
Mereka tak tahu orang jahat sebenar di depan kita.
Mereka sedang kejar kita.
- Alamak! - Mereka kejar kita.
Ini mengarut.
Hei, Zoe. Mari buat perjanjian.
Serahkan saya duit dan saya akan lepaskan gadis ini untuk rakan awak.
Nak bertukar?
Berhenti dan menyerah diri dengan serta-merta!
- Ya! - Hei.
- Apa awak buat? Natalie di dalam situ. - Maaf.
- Celaka, mana kamu? - Apa?
Kamu sepatutnya pulang sejam lalu.
Ada pengumpul koleksi marah dan tertanya-tanya di mana monyetnya.
Kamu ada tengok berita?
Celaka mana tinggal di bandar ini?
Mereka curi sebuah trak dan mereka rompak Sorrento.
Macamlah mereka akan terlepas.
Sekejap. Adakah itu trak saya?
Lalu melarikan $60 juta wang tunai.
Biar betul? Kamu berdua celaka itu?
Awaklah celaka, Clark!
Celaka tak guna.
- Alamak! - Alamak! Tak guna!
Bedilan bertalu-talu. Berundur!
JANGAN MASUK
- Hati-hati. - Percayalah saya.
Dengan berat dan halaju kita, kita ada momentum untuk mendarat.
Mungkin.
Lepaskan gadis saya!
Olah gerak PIT.
Tak boleh. Saya tak nak cederakan Natalie.
Awak boleh buat.
Langgar ia. Ayuh.
Ya. Hei, kita terbakar.
Roda semakin panas.
Hentikan trak.
Brek tak berfungsi.
- Alamak. Keluar! - Keluar mana?
- Keluar dari sini! - Bagaimana?
Nak lompat saja?
Selamatkan Natalie.
Russ, saya tersangkut.
- Apa? - Saya tersangkut.
- Jalan. - Bertahan.
"Bertahan"?
Jalan!
- Perlahan sikit! - Laju lagi!
Perlahan lagi!
Jangan pentingkan diri!
- Saya tak nampak. Tepi. - Maaf!
Adakah itu tembakan?
Sekejap.
Celaka!
Tak guna. Saya kehabisan peluru.
Apa kita nak buat?
Celaka.
Saya dah cakap.
Awak kacau suami saya, saya bunuh awak.
Silakan, Russ.
Biar dia sambut awak.
Sayang.
Saya selamatkan awak.
Saya tahu.
Awak okey?
- Ya, saya okey. Awak? - Ya.
Selamat ulang tahun.
Terima kasih.
Awak...
Lain kali awak ada masalah,
saya cadangkan awak cari peguam dan dapatkan terapi.
Jangan buat perkara begini lagi.
Sekarang pergi jauhkan diri sebelum kami diserang lagi.
Baiklah.
Awak nak lari ke arah matahari terbenam dengan saya?
Tak.
Saya takkan halang awak.
- Awak pasti... - Saya takkan halang dia.
Awak tak perlu tunggu dua hari.
Jadi, awak okey?
Ya, saya okey. Cuma keliru dan rasa berahi.
Serta keseorangan.
Alamak. Saya hampir terlupa.
Awak ambil dompetnya?
Janganlah sentuh dia.
Saya tak sentuh dia. Saya nak ambil ini.
Sayang, cincin saya.
Kejutan yang luar biasa.
Awak reka balik.
Ia cantik.
Apa kata kita mulakan jadual kerjaya baharu sekarang?
- Yakah? - Sekarang.
Ya, saya dapat awak untuk diri saya saja.
Saya sangat gembira.
Itu dia pergi.
Angkat tangan dan pastikan kami dapat melihatnya.
IA BENAR
Celaka.
Russell beritahu saya segalanya.
Awak memang berani hari ini.
Syabas.
Terima kasih.
Rutin biasa dalam kerja.
Terima kasih kepada awak.
- Awak tipu mereka. - Sebenarnya...
- Saya sayang awak. - Tak perlu sebut sayang.
- Awak sayang saya. - Saya tak sayang awak.
Tak salah nak memahami emosi sendiri.
- Ia membantu... - Saya memahami emosi saya.
Dia lelaki yang beremosi tinggi. Ya.
Dia cuma tak suka awak.
- Saya tak suka awak. - Ya.
Awak perlu berlari ke arah matahari terbenam dengan...
Beginilah?
Ambil nombor saya.
- Jadi kita boleh berhubung. - Tak, saya tak...
Ayuh. Kita boleh buat lagi.
- Tidak. - Awak akan jumpa saya lagi.
- Saya tahu tempat tinggal awak. - Kalau awak berani... Aduhai.
Saya akan datang. Habislah awak. Kita dah jadi kawan.
5 BULAN KEMUDIAN
6 BULAN KEMUDIAN
Lamanya awak.
Syukurlah.
Saya cuba macam-macam nombor. Saya tak ingat tiga digit terakhir.
Apa?
Mujurlah saya dapat hubungi awak. Saya dah lama fikir.
Ini memalukan, tapi saya perlu tahu. Adakah benar?
Awak benar-benar nak jumpa saya lagi?
Awak perlu datang ke Bali untuk tahu.
Bali? Awak fikir saya siapa?
Nama saya Travis Stoley, bukan DJ Khaled. Saya tak boleh...
Leftenan Stoley. Adakah awak memberi perhatian?
Tak lagi. Pergi berambus, tuan.
RUMAH PENGINAPAN SWEET LITTLE RUSSELL & NATALIE
- Helo. - Hei.
Saya tahu awak dah tak bangun pukul 4.30 pagi, tapi pukul 11.30?
PEMBUKAAN BESAR-BESARAN! Z DAN T
Sayang, awak okey?
Ya. Okey.
Rasa indah sekali. Saya okey. Awak pun okey.
Muzium ini sangat kecewa.
Awak musnahkan spesimen yang amat jarang ditemui.
Muzium?
Kami yang terbaik, sahabat.
Orang saya uruskan penghantaran dengan teliti.
Jika ada masalah dengan spesimen itu,
awak patut hubungi penjual awak.
Saya minta diri dulu, saya ada perniagaan nak diuruskan. Faham?
Semoga hari awak indah, muka celaka.
Terjemahan sari kata oleh Nurul Jannah
Penyelia Kreatif Noorsalwati