Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
A RECOLLIDA
Ola, Mikey.
Cortaches o pelo?
Si. A miña muller estuda estética.
Quédache ben.
- Grazas. - Faslle a competencia a Katt Williams.
Podes prestarmo?
O boli.
Ai, si.
Di algo, Travis.
Vasmo dar?
Si, perdoa.
Grazas.
Ben feito, Romeo.
Boa carga.
E ti que sabes diso, Mikey?
Moito xogas ti, Travis.
Deberías ler isto.
Meu Deus.
Mans arriba!
- Que? - Mans arriba!
Mans arriba!
Ó chan! Mikey!
Síntoo. Mikey, dálle á alarma!
Isto é un caos!
Non podes roubar!
Non con Travis e Mikey. Encárgome do...
- banco First Atlantic. - First Atlantic.
As mans! Arriba, arriba!
- Xa están. - Pois ó chan!
- Non podo! - Por que?
- Apértanme os vaqueiros. - Dáme igual!
- Veña! - Non penso tocar este chan!
Imos ser heroes, Mikey!
- Podes ler a nota? - O que?
Tranquilízate e le a nota.
CHÁMAME ZOE
Darme unha nota nun banco?
Se fun moi riquiña.
Que divertido.
Por certo, grazas por non denunciarme
ou conseguir que me despedisen.
Por sorte para ti,
que me apunten cunha pistola non me dá medo.
Que che dá medo, entón?
Precisarei beber un pouco máis para contarcho.
Perdoa... É que non se me dán moi ben as citas.
Ía dispararche, sen ir máis lonxe.
Non sabía que querías saír comigo.
Este sitio pecha xa, a cita será moi curta.
Estouno a pasar ben, pero gustaríame...
Cres que a cita rematou?
Que riquiño.
Hai algo máis?
Rematará cando vexa o teu uniforme no chan do meu hotel.
Non o dis en serio.
Ei, amoriño.
Que hora é?
As 4:00.
Feliz aniversario.
- Feliz aniversario. - Feliz aniversario.
Moitos parabéns.
Se non me equivoco, este é o noso 25 aniversario, non?
Este ano toca madeira.
Non, creo que este aniversario toca prata.
- Seguro? - Si, creo que é prata.
Que me compraches? Xubilación anticipada?
Non erguerte máis ás 4:00?
Quedan poucos espertares máis ás 4:00, prométocho.
Ai, amor. Non vas deixar o choio.
Equivócaste.
Porque dentro de seis meses, aforraremos suficientes cartos
e estaremos só os dous.
Segundo o teu plan.
Si. E outro dos meus plans
é cear esta noite contigo
onde tivemos a nosa primeira cita.
- Tutorio. - Tutorio.
Tutorio. Para celebrar o 25 aniversario.
- Que riquiño. - Ás 20:00. Chega cedo.
- Chegarei cedo. - Outra vez.
Chegarei cedo.
Agora en español, para non confundirte.
Como dis?
Lembra o que dixeches.
Sei que iso significa que apague as luces, non?
Adoitabas dicir...
Merda!
Cago no demo!
Si, o seu espécime chegará hoxe.
Museo do carallo.
Swedesboro, en serio? Hoxe non, Clark.
- Está no medio da nada. - Es o meu mellor home.
Pero tío, é o meu 25 aniversario.
- Quero saír cedo. - Non me digas.
Pedino a semana pasada.
Por que non me mandaches un telegrama?
Dáme iso.
Sabes o que?
Esquece as peticións.
As rutas fixáronse onte á medianoite.
Non revisaches o móbil. É culpa túa!
Cando ti e a túa muller Natalie
abrades finalmente ese aloxamento tan fermoso,
poderás ter o horario que queiras.
Este é o teu traballo.
Se non queres facelo, sae das miñas instalacións.
Vale, farei a quenda.
Marabilloso. Alegráchesme o día. Moi agradecido.
Con quen me toca?
E Travis? Ese papahostias!
Papahostias?
Ten unha cara que pide recibir hostias.
- Que pasa, meus? - Que hai, Travis?
Fochiquei esta fin de semana.
Aí está, o teu novo compañeiro.
Ese camándula?
Si, o papahostias. Que te divirtas.
Non o fixen mal, para estar tan boa.
Era como... Sabedes o que quero dicir?
Estaba boísima, tío.
Foi máxico. Durei uns catro minutos.
É un novo récord, obvio.
Dános igual a túa hepatite.
Tiñamos que estar no camión hai dous minutos.
Deixa de sorrir. Os sorrisos teñen que gañarse.
Vémonos logo.
É unha honra traballar con vostede.
É toda unha lenda.
O carallo. Non sei con quen traballaches,
pero comigo terás que esforzarte.
E non chegues co uniforme posto.
Tes que vestirte aquí.
E se non tiven tempo para cambiarme
porque estiven cunha tía boa?
Pois vés co cu ó aire.
Mira, hoxe é o meu 25 aniversario de voda.
Se perdo a cea coa miña muller
porque o meu horario se retrasa pola túa puta culpa,
xa verás.
- Entendes? - Si, señor.
- Son Russ, non señor. - Perdón.
- Sigamos as regras. - Si, señor.
Parabéns por eses 25 anos! Vaia orgullo.
Si, veña. Ó camión.
Tes algo especial planeado? Fogos de artificio
ou unha boa torta?
Non che importa.
Só chegarei se remato en nove horas.
Sabes que saquei unha notaza
na proba de precisión da academia de policía?
Non é verdade. Se non, serías policía.
Xa. O resto da proba non me saíu ben.
Pero mallei a parte de conducir!
Si. A I-6 é unha cidade pantasma.
Nove horas, sen problema.
Non hai que parar. Sabes por que?
Trouxen o meu almorzo.
Que raios é?
Pecha iso. Que levas aí, tío?
Son albóndegas. Fíxenas eu mesmo.
Vaia cheiro tan noxento.
Non che vou dar.
Precisas unha ducha, non un sándwich.
- Non vas á casa dende o venres? - Non.
Non imos parar para mexar, eh?
Se preciso mexar paramos no porto,
e se teño que cagar, tamén.
O que faga falta para que lle chegues a tempo a Nat.
Feliz aniversario.
Ei, ei.
Non acurtes o nome da miña muller nin saltes no asento.
- Que che pasa? - Perdoa.
E ti como sabes como se chama?
Son o teu fillo.
É broma! Escoiteicho antes.
Perdoa.
Isto empeza con mal pé.
Escoiteite falar polo móbil.
Pois esquéceo.
Non cres que é raro oír falar a alguén
e quedar a escoitalo?
"A muller chámase Natalie."
Se o dis así! Ti pensas...?
- Así foi. - Foi unha casualidade.
Non investigaba o nome da túa muller.
Pois iso pareceu.
Non menciones a miña muller.
Ruta cinco!
Que facedes? Veña, bulide!
Vai tomar polo cu, Clark!
- Bo instinto. - É un panoco.
Iso si que é verdade.
TRANSPORTE BLINDADO
Ti quen es?
E Kyle?
Non o coñezo.
Chamáronme, e eu vin.
De nada. Quen es ti?
Iso non será roubado, non?
Tanto ten, meu.
Imos tiralos, de todos os xeitos.
Só estás celoso porque non vou empurrar
ese laboratorio teu de meta sobre rodas.
Isto non é un desfile, J. Lo.
Ei. Morra o conto.
Que merda é esta?
E Kyle?
Pois, falando diso...
Como o digo?
Recibiu un disparo.
Un disparo?
A pistola disparouse soa
e deulle no pé. Non camiña nin conduce.
Busquei substitutos.
Preséntovos: Banner, Miguel.
Un pracer, meu.
Non me gusta.
Ai, non! Non che gusta? Falemos dos nosos sentimentos.
Veña, isto é serio. Sexamos profesionais.
Nunha hora, o camión blindado co número 1426
atravesará unha zona morta, dende Swedesboro ata Pleasantville.
El non o sabe?
Non hai cobertura. Non sae nin entra nada.
Temos 70 minutos para coller os 60 millóns do camión.
Hostia puta!
E os gardas?
Non serán problema.
Se se fan os heroes, matámolos.
A non ser que che dea medo.
A min? Non me asusta ir a por todas, neniño.
Ai, que machos sodes!
Pero hoxe non precisamos a forza.
Isto é persoal, non quero que o estraguedes.
Encántache tratarnos coma parvos.
Que se me gusta?
Non. Pero teño que xogar coas cartas que recibo.
Vou con todo.
Segues a metáfora do póker. Impresionante.
Que metáfora?
Vale.
- Banner? - Estou dentro.
Sodes máis intelixentes do que pensaba.
Saímos xa. Preparádevos.
Waffle House!
Arby's: "Temos a carne."
RECOLLIDA 01 ATLANTIC CITY, NJ
RECOLLIDA 02 PLEASANTVILLE, NJ
RECOLLIDA 04 BUENA, NJ
Perdoa, Russ.
Síntoo.
Debías cubrirme as costas.
Desculpa. Tes razón.
RECOLLIDA 06 WOODBRIDGE TOWNSHIP, NJ
144 KM ATA ATLANTIC CITY
143 KM ATA ATLANTIC CITY
É unha honra traballar contigo.
Crin que non pasaría, ías xubilarte
hai seis meses.
Xubilarme?
Quen dixo tal? Non me xubilo.
É un cambio de carreira.
Vas cambiar tan tarde? Caramba, tío.
Que valente. Debes ter moito medo.
Quen dixo que tivese medo?
É normal. A túa xeración non cambia.
Cantos anos tes?
Cantos cres que teño, carallo?
Es negro. Pareces que tes 40, pero poderías ter 90.
Travis, cago na cona. Colle.
Aquí Trav.
Entraches nunha sucursal do First Atlantic o venres e sacaches unha pistola?
Iso xa está resolto, señor.
Non hai nada resolto!
Cancelaron o noso contrato en todas as sucursais.
Finalizado.
Finalizado. Escóitasme?
Parvo do carallo!
Déixame explicalo, Clark. Espera.
Non quero. Estás despedido!
Quero a túa placa e arma. Enténdelo?
Placa e arma?
Es comisario da policía? Vamos!
Os investigadores xa a levaron.
- Non podes facer nada! - Sabes?
Es ben parvo se crías que podías converterte en poli.
Cando isto remate, non terás choio nin de controlador de estacionamento.
Enténdelo?
Compréndelo?
- Sigue falando, Clark. - Pois si.
E se traballase de controlador, sería o mellor!
- Terías un... - Dáme iso.
Ei, estás ben?
Non.
Son un fracasado.
Non te preocupes polas parvadas que dixo Clark.
Non, Clark ten razón.
Se fago a proba da academia,
suspenderei, coma sempre.
Todo vai saír ben.
Non é verdade.
Quen colle unha inocente coma refén a punta de pistola?
Son ben parvo! Non teño instinto.
Deberías conducir máis rápido. Iso é o que tes que facer.
Nunca serei policía!
O meu pai era poli.
Os meus tíos... Todos na familia son polis.
Ata a miña xemelga.
E a túa avoa?
Ela non.
Non imos rápido abondo.
Nunca celebrarei un 25 aniversario.
Ninguén vai querer estar comigo para sempre!
Ninguén.
Agarda, Miguel.
Ei, meu. Ves iso?
Tento manter un choio durante máis de cinco semanas, e agora isto?
Que fai?
Ei, ei.
- Rodéaos. - Ei, tío. Controla.
Sacáchelo da estrada.
Síntoo.
- Que elegante, tío. - Cala a boca!
Que seguen facendo aí?
Non sei. Non estiven atento
por que non deixabas de chorar.
Non te rías das miñas emocións.
Non me río.
É difícil prestar atención cando un home
pasa por todo iso ó teu carón.
Veña, imos á lea.
Sigue recto.
Les o cartel?
"Se paras, non che pasará nada."
Imos morrer. Xa o sabía.
Calma. Lembra a formación.
Que? Se foi un curso de 15 horas!
10-33. Recíbesme?
Estamos na zona morta.
Xa os tiñan escritos?
ESTADES SÓS
Coñecen a ruta. Como é posible?
Seguramente foi Clark. Puto traidor.
FREADE OU MORREDE
Escribiron mal "freade".
FREADE OU MORREDE
Pois non. Está ben escrito.
Veña, non vos fagades os heroes.
Se paramos e lle damos o diñeiro,
- matarannos os dous? - Ó 100 %.
ÚLTIMA OPORTUNIDADE
Decidide, rapaces.
Farémolo do xeito máis difícil.
Moi ben, xefa.
Hostia puta.
Gas lacrimóxeno!
Merda.
Non vexo nada!
Veña, parade.
Que pasa aí atrás?
- Volve á estrada! - Inténtoo!
Os meus ollos! Non vexo nada!
Non podo ver!
Meu Deus. É unha bebida enerxética?
É Monster?
Miguel, dálle á roda.
Bingo.
Hostia!
Non!
Merda
Que fas, Miguel?
Non crerás que o fago a propósito!
Aguanta aí!
Merda.
- Que carallo? - Coidado.
Seguro que non sabían que iamos vir?
Pasou o perigo!
Conseguímolo, tío.
Non podo crer que pensases que ía parar.
Aínda non rematou.
Presionaron, pero nós máis. Todo saíu ben.
Quédannos 130 km ata Pleasantville. Alí haberá reforzos.
Ata entón, somos nós e eles. Non pararon, deixáronnos ir.
Vou a 160. Podemos chegar en 48 minutos.
Se vou a 177, podo chegar en 40.
Vamos!
Vaia, que mal vos saíu!
Dixeches que non ían ser un problema.
Hai variables incontrolables.
Como a condución de Miguel.
Que rabuda.
Perdemos tempo.
Pasemos ó plan B.
Merda.
Non, agora non.
Non, non.
Que fas? Sigue. Só son rodas picadas.
Non a 160 km por hora.
Podemos ir rápido?
Non moito.
Hai que saír da estrada.
Colle o kit de reparación.
Se vamos a 177 km por hora,
canto lles vai levar alcanzarnos?
A ver.
Sepárannos 11 km. Van a 177 km por hora. Pois catro minutos.
Incrible. Por que queres ser policía?
Un friqui das mates nunha familia de polis?
Non quero ser poli.
Quero que a familia me acepte, sen máis.
Merda! Vén alguén.
A ver se fas que paren.
Feito.
Ninguén vai parar se quedas aí facendo dedo.
Como non? Son branco.
- Que fas? - Ese rapaz precisa axuda.
Non o recollas.
Vale.
Moi amable!
Pode que non lle pareceses tan branco.
Se pasase en coche e te vira,
pensaría que es medio negro e liscaría.
Non podían chegar lonxe coa roda así.
Que pasou?
Saíron da estrada.
Saíron da estrada!
Parchea a roda. Rápido.
Xa vou.
Uso isto?
Non sabes parchear unha roda? Non che ensinan nada? Trae.
- Deberiamos liscar. - Pois si.
Volve á estrada principal.
Conduces un camión blindado. Bule!
Así que queres xogar a isto?
Que fas, Banner?
Poñédevos ao meu carón.
- Veña, dálle. Vanse mover. - Vale.
- Merda. - Hostia.
Tócanos a nós.
- Manobra PIT. - O que?
Condución de precisión. Mallei esa parte da proba.
- Farei que xiren. - Que fas?
Ei, tío!
Non saíu moi ben.
- Non mallaches nada! - Perdoa.
Sairán da zona morta en 15.
Ó final quedamos atrapados.
Dálle aí, Miguel.
Agora si que é divertido!
Sube polo teito solar.
Como? Máis carteis?
Está no camión!
Faino caer, cona!
Ai, non!
Tiñas que axudarme!
- Tírao! - Isto intento, tío.
Enganchouse atrás. Quedou aí.
Fai algo.
Sacude a parte de atrás, veña!
Fréaos, Banner!
Vou.
Dálle!
Vai cortar o teito!
Dálle máis forte, tío!
Vamos!
Non aguanto moito máis.
Case estou.
Empurra.
Non podo con eles. Pesan moito.
CÁMARA 1: TRASEIRA ESQUERDA
- Que vas facer? - Tentar non morrer.
Que boa resposta.
Está na porta lateral.
Sorpresa, putiña!
- Estás ben? - Pois non!
Volve a cortar.
Empezou el.
Avísame cando volva atacar.
Xa!
Hostia!
Que carallo?
Cabrón!
Perdín a arma.
Deixas de disparar?
Tranquilo. Toma. É spray de pementa.
Si, vouno botar no cu!
Temos un minuto.
Vai queimar o diñeiro antes de collelo.
Quizais teñas razón. Temos que darlles os cartos.
Agora dámoslles os cartos? Non é unha regra de ouro?
- Falas de regras? - Dálles os cartos!
E os cartos?
E os billetes?
Que cona é isto?
É un mono esquío! Son ilegais. É de Costa Rica.
Teñen os collóns enormes.
Que lle dean ó mono!
Preparádevos. Aí vou!
Bule, meu!
Escóitovos!
Que carallo, meu?
Que lles pasa a estes?
Principiante.
Que fas, Banner? Queda quieto.
Non, non!
Collédeos!
- Vaia merda. - Chuvia de cartos!
Choven homes. Aleluia! Choven homes.
Non? Vale.
Atrás!
Non improvises. Sigue o plan.
TINTURA
De cheo!
Non vexo nada.
Segue aí. O teito está aberto, meu.
Xa o vexo.
Están tocándome o carallo.
Vamos.
Cago na cona.
- Hostia! - Banner, que...?
Merda!
Kobe!
- Reggie Miller. - Quen?
Cago na puta.
Veña, ó carallo.
Que che dean, vello.
Merda!
Que vello tan forte!
Vas gañando, Russ?
Recíbesme, papahostias?
Clark!
Pero que dis?
Estamos metidos nunha boa!
Iso xa o sei.
Escóitasme un segundo, por favor?
- Non... escoita! - Clark!
Travis!
Clark!
Fai algo. Recupérao.
Cago na puta!
Iso foi caralludo.
Por facerme chegar tarde ó meu aniversario!
Carafio.
Hostia!
- Aí falamos! - Pois si.
Veña.
- Aínda non remataron. - Merda.
Vai por eles.
Es o mellor.
Dálle ben duro.
Bum!
Carallo.
Xenial!
- Vaia cambio! - E dis que a miña xeración non cambia?
Foi incrible, tío.
Parecías Jason Statham.
E gravámolo en vídeo. Enviarémolo á academia de policía.
Demostrareilles que podo ser policía, que o metan no cu.
Fíxenme dano na perna.
Na perna, no pé e no nocello.
O menisco. Doénme as costas tamén.
Dóeme todo o corpo, carallo.
Que? Só con iso?
"Só"? Pero ti sabes o que fixen?
Non quentei. E deille unha tunda!
- Que loucura! - Só foron 20 segundos.
A esta idade, foder todo o corpo só leva un segundo.
Todo o puto corpo. Só me movo porque estou impactado!
Fixéchelo moi ben.
A ver que fago mañá cando me caia a perna!
Que tal?
Foi todo un honor, Russ.
Por que non lle dis a Clark que lle veremos o cu no inferno?
E xa que nos vas matar,
por que non mostras a cara? Quen nos vendeu?
Cóntanolo!
Ás veces sabes con quen choias, outras non.
A ruta pasa por Swedesboro.
Non se ve nada nunha hora.
Si, a zona morta dura uns 90 minutos.
A seguridade do camión é sinxela.
Temos unhas cinco cámaras. Acceder a un camión blindado...
Vintecinco km...
A 130 km por hora. Ás veces, a 145.
Eses son os meus presidentes favoritos.
- Anda, Bush? - Si.
- Vou vomitar. - Tranqui, tío.
- Non lle deas a satisfacción. - Non, vou devolver.
Ai, non.
Vomitar é de parvos. Traga esa merda.
Non foi Clark.
Mira, tanto ten o que digas.
Es unha criminal. E os criminais menten sempre.
Dirá que foi un de nós e xa.
Pero iso non é certo.
Non podes separarnos!
- Russ e Travis, indestrutibles. - Arriba.
- Vale. - Ti tamén.
Dade a volta.
Por que che súa o cu?
Estou nervioso.
Noite importante.
Tranquilo. Devolvereicho ó rematar.
Rematar o que?
Agora decidirase se ides chegar á noite
ou se ides morrer.
A min gustaríame vivir. Non si, Russ?
Xenial. É o que prefiro.
Non quero, pero matareivos se é preciso.
Acabastes cos meus homes. É unha situación difícil.
Ou abandono os 60 millóns
e un marabilloso plan que me levou dous anos,
ou remato isto coa vosa axuda, cabróns.
Coa nosa axuda?
E os teus amigos da persecución?
Mira a ver se están ben. Se é así, liscamos.
Ou facemos o que ti queiras!
Credes que un tío que voou dun coche a 130 km/h
e outro que volcou co coche están ben?
Eses homes xa non valen. É culpa vosa.
Tiramos os cartos.
Non sei de onde sacas a información,
pero só había 300 mil dólares no camión.
Non 60 millóns.
Iso é.
E o mono esquío? Podería ser o mono esquío.
Un mono de 60 millóns?
Ten un cristal.
Non me importa.
Por que carallo vai valer ese puto mono 60 millóns?
- O camión. - Nunca vin tal cousa.
Falaba do camión.
- O camión? - O noso?
Só tiñades que saír. E agora estamos nesta situación.
Preciso sabelo:
estades dentro ou fóra?
Estar "dentro" significa seguir vivo?
E "fóra" implica morrer?
Que difícil.
Sería xenial que non lle dixeses a Russ...
Que fochicamos e me contaches todo?
- Si, iso. - Non son monstro ningún.
En serio? Tesnos de reféns.
Teño que facelo. Non é que queira.
Ese número...
Era falso.
Para aí.
Chamaches?
Si, claro. Fixemos cousiñas polo cu.
Como non ía chamar?
- Son un bo home. - Para que o saibas,
se che dan un número, espera un par de días.
Dixeches que non che ían os xogos.
Dixéchelo ti, e a min tampouco me gustan.
Non me gustan, pero as demais si.
Preocúpome por ti.
Graciñas.
Para que conste, paseino moi ben.
Veña, xa estamos.
O que ti digas, ladroa.
Pero Russ ten que chegar a tempo para o aniversario.
Iso é o importante.
Iso é o único importante.
Merda.
Vaia pinta de parvo.
E Zoe?
Desapareceu.
Liscou, meu.
Vou matar esa malnacida.
Pero primeiro, precisaremos rodas.
Estamos saíndo da zona morta. Tócavos chamar.
Lémbrovos o importante que é actuar con normalidade?
Aquí unidade 1426.
Busco un pailán chamado Clark Edwards, o piroliñas.
Que?
Iso é o normal para el.
Travis, perdemos o sinal do voso GPS. Onde estades?
Iso será porque os teus camións son unha puta merda.
Debín despedirte hai meses.
Deberías verme a cara.
E iso por que?
Son as 10:30, non?
Seguro que xa tomaches
o batido de proteínas.
De que carallo falas?
Tomareino coma un si. Non tragues tanto, Clarky.
E que aproveite, Clark.
Que carallo dis?
Que lle faría?
Que lle fixeches?
Non lle fixo nada.
Xa che digo eu que si.
Por iso te despediu.
Despediume, si. Foi unha historia divertida.
Gustarache. Estaba no banco
e pensei que había unha ladroa.
Apunteille cunha arma.
Vaia cagada monumental.
E ela desapareceu e deixouno namorado.
Non me namorei, vale?
Un pouco si.
Non tal.
- Si. - Non.
Ela sí que se namorou. Por iso desapareceu.
Non creo que se namorara.
- Non o cres? - Travis, non tes chamadas nin mensaxes.
Teño un número novo. Non o ten todo o mundo.
Russ.
Dúas chamadas e tres mensaxes.
Vaia. Natalie é bastante picante.
"Morro de ganas de celebrar o aniversario." "Ola?"
"Non dixeches nada das miñas fotos."
Cariña enfadada. Tes que responder.
Queres que lle escriba ou mandas unha foto?
Non fagas nada.
É ela. Veña, Russ.
Contesta.
Penso que é unha mala idea.
Ten un sexto sentido para cousas así.
Notarao na miña voz.
É peor se a ignoras.
Dille que o teu xefe engadiu outra parada,
que non sabes se irás á cea.
Vale.
Como estás, amor? Síntoo. Acabo de saír da zona morta.
Gustouche a foto?
Si, encantoume. Facíame falta nun día coma hoxe.
Síntoo, amor. É moi malo?
Si, emparelláronme co novo.
Que divertido. Mira, viches o meu anel esta mañá?
Levo buscándoo todo o día.
Non o vin, síntoo.
Oe, non imos poder cear esta noite.
Clark engadiu outra parada.
Outra parada?
Xa sabes como é.
Quérote.
Vale. Que teñas bo día.
Xa está.
Vaia desastre.
Cando a vexas esta noite
e lle contes o de hoxe, perdoarate.
Ei, si.
Sur de Nova Jersey, 4300.
Natalie Pierce.
Avisarei se xorde algún problema.
É un seguro.
Se non chamo cada media hora, matarana.
ATLANTIC CITY DIVERSIÓN!
Xira aquí.
- Aquí? - Xa!
Volvemos a Atlantic City?
Que imos facer?
31 KM ATA ATLANTIC CITY
30 KM ATA ATLANTIC CITY
Veña, vamos.
Veña, ho! Que é isto? Quen son?
Reféns.
Dous reféns, homes adultos.
Cala!
Non tal. Ou pode que si.
Cambio de plans.
Estou soa nisto.
E o camión está moi danado.
Podes arranxalo? Preciso sabelo xa.
- Está fóra. - Estás fóra.
Estás dentro ou fóra?
Ei, non nos ves aquí?
Non vexo nada!
Non me escoitas?
Non.
Fillo de puta.
Preciso que leves estes homes invisibles
fóra de aquí.
- Non van dicir nada! - Escoitámosvos.
Murmurades, pero podemos escoitarvos.
Que marabilla!
Con este silencio, escóitase todo.
Déixanos ir. Presentareiche a miña xemelga.
É coma min, pero con pelo longo.
Queres que nos maten?
Que vas facer?
Dáme unha hora.
- Encargareime. - Xenial.
Creo que podemos cos dous.
Tamén podo facer desaparecer este pailán.
Ei!
Que carallo vos pasa?
Ti tamén estás no allo!
RESTAURANTE OTTO
Esperade.
Sei que non vos volveredes portar mal.
Pero igual precisades un recordatorio.
Marabilloso. Como che vai a man?
Podes facer isto? Si?
- Todo ben? - Agora o outro lado.
Si.
Veña, morro de fame. Imos comer algo.
Parecedes estresados.
Non deberiades.
Non queredes pancakes? Hai para todos.
Non, son pancakes de ladroa.
Non, grazas.
Foi un día malo para vós.
Róubanvos o camión,
e agora non queredes comer pancakes.
- Gústanlle a todos. - Gústache mollar?
Nunca vira a ninguén máis facelo.
- É que se poñen brandos. - Si, póñense brandos.
Que loucura.
Ti mollas os pancakes, Russ?
Pois non.
Gústanme así.
Así é como o fago.
Esmágoos ben.
Póñoos así no prato. Perfecto!
Agora poño o xarope. Gústame moito, moitísimo.
Así o facía o meu avó.
Chamáballe "pancakes do demo".
Húmidos e brandos.
Eses tipos queren matarvos.
Pero eu teño un plan.
Imos ir ó cárcere.
Se nos collen, diremos que nos coaccionou.
- Irá ben. - E se nos disparan e nos matan?
Mirade, rapaces, ninguén vos matará hoxe.
A non ser que deixedes de cooperar, que non é o caso.
Entón, que é ese TOC que tes?
Esta é a parte na que calas e escoitas. Estes somos nós.
Este, o casino que imos roubar.
O Sorrento.
Chegaremos alí ás 14:45,
15 minutos antes da recollida.
Entramos no garaxe baixo terra, todo diante da cámara.
No control de seguridade, o meu home cambiará os números do camión
e instalará un transpondedor que confirmará que está activo.
Todo correcto.
Luz verde. Estamos dentro.
Crerán que é o camión correcto.
E logo que?
Todos os luns, un camión recolle 60 millóns de dólares en efectivo.
Cartos da fin de semana.
Hoxe, nós seremos ese camión.
Pero non volveremos ó almacén.
Somos o sal ou o azucre?
O sal.
Que plan tan bo, Russ.
Roubar un camión blindado era a parte difícil.
Pero iso xa está. Agora toca o fácil.
Entrar e saír.
É un plan moi intelixente. Pero non funcionará.
Sei que si.
As recollidas do casino xestiónanse no almacén central.
Non somos nós. Somos caras novas.
Se os gardas do casino teñen sentidiño, saberán que pasa algo.
Unha vez cambiei de colonia e falaron diso durante dúas semanas.
Esta merda non funcionará.
Terás que esforzarte para que non che fagan preguntas.
Iso non importa.
O único que quero é que ninguén morra.
Iso é o que vai pasar. Se facemos isto, dispararannos.
Paga a pena?
Si, para min si.
O camión está listo.
Traballa rápido.
Que é iso, un Android?
Queda cos cartos. Precísalos.
É de prepagamento.
Eu mercaría un dos que teñen tapa.
Que gracioso. Cólleo.
É importante.
Tío, vas precisalo.
Ti vés comigo.
Agora volvemos.
E se teño que mexar?
Se dis algo...
Xa sei. Mátasme a min, a Natalie, a todo o restaurante...
- A todos. - Que boa memoria.
Porque es ben mala. Estou falando coa puta ama.
Vale, vale.
A onde o levas?
Se cago por min, precisarei axuda.
Que carallo mirades?
Xesús.
Íspete.
Queres botar un antes do roubo?
Preciso o teu uniforme.
Vale.
Deixa que che axude.
Os meus collóns.
- Ei, desculpe. - Perdón, señor. Teño unha emerxencia.
Eu tamén, cariño.
- Namorácheste de min? - Que?
Nunca dixen tal cousa.
Eu paseino ben. Ti non?
Si, claro. Paseino ben.
Agora xa sabes máis de min.
Si, estás tola. De remate.
A ti poden dispararche no traballo.
E isto é diferente?
Xa, pero eu non son un criminal.
E a xente para a que traballas?
Como pensas que fan cartos?
Seguindo as regras?
Quita os pantalóns.
Si, agora mesmo.
Isto é todo unha lea.
- Ti falo difícil. - Ai, si? E logo?
Non planeara isto.
Ei.
Dános un minuto.
Son os mesmos calzóns do venres?
Seguro que ten unha boa explicación.
Merda!
- Veña. - Xa vou.
Seguro que volveu ó camión. Tranquila.
Camiña.
- Estás a mirarme o cu? - Cala a boca.
Á esquerda.
Ei, tío.
- Colle a arma. - Déixame.
- Collíchela? - Si.
Dille ó tipo que vai todo ben e deixade a miña muller.
Estás ben, Zo?
Fíxoche dano?
Por que o preguntas? De que falas?
- Sodes amigos? - Non o sei.
Dáme a arma.
- Que? - A arma, hostia.
Que fas? Espera.
Es o infiltrado? Ti?
- Non. - Si que o es!
- Si. - Non.
- Si. - Que non!
- Si, es o infiltrado. - Non!
Intento...
- Cona. - Dispáranos.
- Non dispares - Non vas disparar.
- É o teu home, non si? - Tranquilo.
Es un fracasado e agora queres cambialo.
- Non? - Eu non fun.
Cóntollo?
- Non. - Travis é un infiltrado, tecnicamente.
Pero el non o sabía. Son a rapaza á que lle sacou a arma.
Da que se namorou?
Síntoo, tío. Non o sabía.
- Xogou contigo! - Non o culpes.
Son moi boa no meu.
Ei, tío.
Sei que non hai escusa,
pero non son o mesmo dende que suspendín esa proba.
- Non vas contestar? - Pois non.
Non é xusto, tío.
Mira, nin sequera sospeitaches
cando quixo deitarse contigo tras sacarlle unha arma?
Ti fas preguntas cando alguén quere foder contigo?
Se sacase a pistola e, de súpeto, ela quixese fochicar,
pensaría que é unha friqui.
Conectamos moito, vale?
Debías sospeitar.
E logo contácheslle todo sobre o choio?
Si, é o que se fai nunha cita. Fálaslle á xente sobre ti.
Ós mozos gústavos contarlle as cousas a todo o mundo.
- Non? Compartilo todo. - Emborracheino.
Pero abriuse moito.
Faloume dos seus soños, da súa familia,
como quere compracelos.
Espero que pagase a pena.
Ti non ías caer, Russ.
Escollín o máis especial.
Escoitaches?
Son especial. Entre os dous, eu son o especial.
Miroute e pensou:
"Este é o parvo que preciso para isto."
"Preciso un novo tipo de parvo." Ese es ti.
- Novo tipo de parvo? - Si.
Se puidese elixir entre os máis parvos, pensaría:
"Que tipo de parvo preciso?" E escolleríate a ti.
Porque me arrisquei?
Polo menos non quedarei sempre
neste cárcere por puro medo.
Ninguén ten medo de nada.
Para que conste.
Estou ocupado branqueando cartos. Volve máis tarde.
Cando remate a canción.
Que pasa, rapaz?
Iso quédavos ben.
Parece unha festa de revelación de xénero.
Dáde a volta mentres poño o código na caixa forte.
Eu de ti non faría iso.
Onde está ela?
"Ela?"
Non sei a quen te refires.
Terás que ser máis específico.
Hostia puta.
Mira, tío.
Dixo que perdera o seu equipo.
- A onde foron? - Non sei.
Dígovos a verdade. Tedes que crerme, tío! Por favor.
Claro.
Créote.
30 MINUTOS PARA O ATRACO
29 MINUTOS PARA O ATRACO
Non cometerei o mesmo erro dúas veces.
Russell vén comigo, ti quedas no camión.
Non cres que podo escapar e acabar con toda a operación?
Non porías a túa moza en perigo.
Non é a miña moza. Ese tren xa pasou.
Agora non son a túa ruliña?
Non o decidín.
Aínda podemos fuxir ó solpor tras o roubo.
Ai, perfecto! Fuxamos no solpor.
E que tal se paramos esta parvada de roubo? É ridículo!
Ela xa roubou!
Non son a vosa inimiga!
Pois eu non o vexo así.
Sei que dis que non o fas polos cartos.
Pero eu non o creo.
Só che importan os cartos.
Meu pai foi garda alí durante 17 anos.
Un dos restaurantes incendiouse.
Os incendios nos casinos provocan o peche das cámaras acoirazadas.
É automático, así protexen os cartos.
Pero os gardas quedarían atrapados,
quedarían sen osíxeno en minutos.
O meu pai estaba no corredor.
Suxeitoulles a porta para que escapasen.
El non puido saír.
Afogou.
No canto de pagar unha compensación,
dixeron que non tiña por que axudalos.
Así el salvaríase.
Que se quedase no seu posto, non lle pasaría nada.
Pero morreu.
E miña nai e eu non tiñamos nada.
Tiña 12 anos.
Meu pai morreu
porque só importaban os cartos.
Agora volverei e collerei o que máis lles importa.
Os seus cartos.
Planeaches a vinganza por amor ó teu pai?
Aprendiches a usar armas e conducir
para facer isto?
Si.
Iso...
É moi sexy.
Sinto o do teu pai.
Preparémonos xa.
Ei, Russell!
Sei que me ves.
Xa podes abrir a porta agora mesmo.
Abre a porta.
- Ola, Natalie. - Russell.
Ei, ruliña. Tes que marchar.
- Non podías chegar a tempo? - Non.
- Parece que si. - Escoita.
Non mintas! Esqueces que son latina?
Púxenche un chip no pescozo!
Ola, Natalie.
Esta é a túa nova parella do choio?
- Non. - É nova!
- Non é iso. - Por que...?
Eu tamén me cabrearía. Déixame explicalo.
- Volve a... - Escoitei falar moito de ti.
Son a súa nova xefa. Subiches algunha vez a un destes?
- Pois non. - Non, non.
- Veña... Pois vale.
- Ola. - Agora xa sabes como é.
- Eu son Travis. - Como dixen, todo é culpa miña.
- Ai, Deus! - Si, vale.
Si, isto é un roubo.
Pero non pasa nada. Fai o que che mande.
Pois claro que si.
Non farei de heroína por cartos doutros! Vai armada.
Exacto. Por que non levarías ti o camión?
- Fixéronse os heroes? - Si, tía.
- É cousa de homes? - Nin idea.
Arruinaches o 25 aniversario por facerte o heroe?
Eu non fun! Foi ese demo de aí.
Pasácheste un pouco. Voute atar.
- Que persoa tan horrible. - Para aí.
- Se lle fas dano... - Matarasme.
Pois si, matareite. Intentareino.
Como burlaches a seguridade?
Que seguridade?
Non hai?
Tecnicamente, si que había.
O meu primo, suborneino.
Veña, dá a volta.
Díxenche que era boa.
PELEXA DE CAMPIÓNS
Será o evento do ano!
Camión 1530, comprobando.
Adiante. Aquí Clark.
Hora estimada de chegada ó Sorrento, 15 minutos.
Recibido, camión 1530.
Supervisaremos o camión real nesa frecuencia. Rastrexarémolo.
Recollida central das 15:00.
Agardade un chisco.
Chegan cedo.
- Retémolos? - Un momentiño.
Ei, tío. Vasnos facer esperar cinco minutos?
INICIANDO SISTEMA 1...
Todo correcto.
Recibido. Que pasen!
Perfecto.
Sigue tranquilo.
Temos 13 minutos. Vamos.
Non me vas amordazar ou poñerme algo na boca?
Non. Se lle dás á alarma ou pides axuda,
asegurareime de non volver.
Sen preguntas.
Eu tamén te quero.
Non fagas parvadas. Remata o choio e sácanos de aquí.
Vamos.
Que bonito.
Un bico para min? Nada?
E Mark e Jax?
Cambiáronnos.
- Pois... - Non sabes que pasou?
Non. Que?
Baixa por saúde mental.
Uns aparvados quixeron atracalos.
Pero mantiveron a calma. Disparáronlle a un mentres fuxía.
Sempre o fan.
Quen é o parvo que rouba un blindado?
O máis parvo dos parvos.
Xa imos.
Onde andas, cocainas?
Camiño de Sorrento, a dez minutos.
Xa levan moito aí.
- Vou ver que pasa. - Ei, queda quieto.
Non fagas nada. Ten a Russell alí dentro.
Non quero que te movas.
Non me vou mover.
Non farei nada que poña en perigo a Zo.
Quen é Zo?
A rapaza que nos secuestrou.
Creo que se chama así. Case seguro.
Non me mentiría niso, non? Non estou seguro.
Cagueina.
Aí estamos. Veña.
Merda. Seguen aquí, perdoa.
Debían marchar hai 30 minutos.
Facilítasme o traballo. Iso é, campión.
- Aquí. Costas rectas. - Vaia vestidiño.
- Confianza. - Collemos iso e liscamos.
Están sentadas nel. Este tipo está a arruinarme o día.
Que ven te vexo, meu.
Sabes cal é a peor parte?
Gústame moito. Estou namorado dela.
Sabes o estúpido que soa?
Si, pero...
Imos saír de aquí e non volverás vela.
- Iso non o sabes. - Pois si.
- Non podes deter o amor. - Travis.
Non podes.
- Que carallo che pasa? - Moitas cousas!
Mal día. Non son poli, pilláronnos pola miña culpa.
Somos reféns, perdín o teu anel de voda.
O meu anel?
Que lle pasa?
Que ten?
Aquí, campión. Veña, a ver ese sorriso.
Precisa cinco ou dez minutos máis.
Veña, señoritas. Moi ben.
Vaia poses, manda truco!
- Ocúpome eu. - Ben.
Precisa uns cinco ou dez minutos máis. Rapazas...
Que pasa, campión?
Son moi fan, tío.
Só quero dicir que non estou de acordo con el.
Non es a putiña de ninguén.
Perdoa?
Cortez. Anda por aí chamándovos putiñas.
Está a falar cos da prensa.
Fala da túa familia, incluso da túa nai.
Creo que non vén moito a conto.
Dá unha rolda de prensa?
Deixarías que alguén falase así da túa nai?
Exactamente.
Temos que ir dar malleiras.
- Iso digo eu. - Vamos.
Non sei que facedes aquí.
Veña.
Ei, espera un momento.
Desculpa.
Coñézote.
Es a filla de Michael.
Era amigo seu. Recoñecinte pola foto.
Só quería dicir que o teu pai morreu coma un heroe.
Foi unha situación ben fodida.
Pois si. Grazas por todo o que fixeron por nós.
Claro. Todo polo bo de Mike. Déixovos.
Un pracer coñecerte.
Deixade que vos axude.
- Non, xa podemos nós. - Facémolo nós, meu.
Gústanos seguir as regras.
Moi ben. Só quería axudar.
Camión 1530, comprobando.
Escoitámoste, camión 1530.
Adiantámonos. Hora aproximada de chegada a Sorrento: un minuto.
Perfecto. Apurade.
Vamos, vamos.
Dúas recollidas?
Xira aquí.
Bo sitio para soterrar un cadáver.
Exacto.
Aquí é onde te vou deixar.
Deixar a quen?
Tranquilo. Tendes un coche para volver.
Máis ben dous. Podedes coller o de Banner e o de Miguel.
A túa moza ten plans.
Isto é todo? Nada máis?
Non son mala persoa.
Aí está, o meu bebé.
Esperta, Russ.
Russell, meu amor, esperta.
Esperta!
Mira quen espertou.
- Russell? - Ei.
Non, non!
- Tranquila. - Ei, que carallo?
Tranquilo ti.
Vale.
- Ei, Travis. Esperta. - Que?
Merda!
Hostia.
E Zo?
Merda, isto pinta mal.
Grazas por facer o traballo duro.
Coma sempre.
Xa me tes, vale? Aí están os cartos. Deixa que marchen.
Gústanche máis os novos socios que os antigos?
Que mágoa, carafio.
- Russ, hai un alicate. - Que?
- Hai un alicate aí. - Aí?
Si.
Vou collelo todo.
Si. Tamén este anel barateiro.
É o meu anel?
Travis, podes chegar á marcha?
- Creo que si. - Pon a marcha atrás.
- E Zo? - Faino!
Os cartos están no coche. Dálle.
Que comece a festa.
Vamos.
Bule, Russ.
Córtao!
Para!
- Merda. Estás ben, Russ? - Non!
Vale, axúdaa primeiro a ela.
Non!
Hostia.
Vamos.
Hostia!
- Russell! Non! - Merda.
- Es o meu seguro. - Non! Russell!
- Russ! - Russell!
- Cala! - Disparácheslle a Russell. Voute matar.
Déixame en paz.
Merda, Banner!
Merda. Estás ben, Russ?
Non.
Vamos.
Disparáronche, tío.
Seino. Veña, vamos.
Coidado!
Hostia puta!
Merda! Cres que vai sobrevivir?
Carallo.
Ei, máis rápido.
Si! Aí veñen os reforzos.
Imos conducindo o camión que roubou o Sorrento.
Cren que somos os malos.
Non saben que os malos xa marcharon.
Perséguennos a nós!
- Non! - Estes cabróns perséguennos!
Que merda é esta?
Fagamos un trato, Zoe.
Dáme o diñeiro e devolvereille a muller ó teu compañeiro.
Aceptas?
Para e réndete agora mesmo!
- Vamos! - Ei.
- Que fas? Natalie está alí. - Perdoa.
- Onde estades, camándulas? - Que?
Hai unha hora que tiñades que volver.
Teño un coleccionista cabreado preguntando polo seu mono.
Vedes isto?
Cantos fillos de puta por metro cadrado!
Roubaron un camión e tamén o Sorrento.
E pensan librarse!
Espera. Ese camión é meu?
Escaparon con 60 millóns en efectivo.
Estades de broma? Sodes vós os camándulas?
Vai tomar polo cu, Clark!
Que vos fodan, cabróns de merda.
- Merda! - Hostia!
Estannos disparando. Retrocedede!
NON ENTRAR
- Amodo. - Confía en min.
Co noso peso e velocidade, teremos o impulso preciso.
Seguramente.
Deixa a miña moza!
Manobra PIT!
Non podo. Non quero ferir a Natalie.
Telo controlado.
Vai con todo, veña!
Ei, estamos ardendo.
Está quentísimo.
Para o camión.
Non teño freos.
- Vamos! - A onde?
- Lisca! - Pero como?
Saltamos, sen máis?
Falta Natalie.
Quedei atrapado, Russ.
- Que? - Atrapado!
- Veña. - Agárrate.
Como que me agarre?
Vamos!
- Máis amodo! - Máis rápido!
Amodo!
Dexa de ser egoísta!
- Non vexo nada, móvete. - Vaia!
Iso son disparos?
Aguanta.
Merda!
Cago na puta!
Quedei sen munición.
Que facemos?
Merda.
Díxencho.
Métete co meu marido e matareite.
Iso é, Russ.
Vai e que cha chupen.
Amor.
Salveiche o cu!
Seino.
Estás ben?
- Si, e ti? - Si.
Feliz aniverario.
Grazas.
Veña. E ti...
Cando teñas algún problema,
é mellor que busques un avogado e fagas terapia.
Non volvas facer isto.
E afástate da miña muller e de min ou dispararannos de novo.
Está ben.
Queres fuxir comigo ó solpor?
Non.
Pero non te pararei.
- Estás seguro? - Non a pararei!
Non esperes dous días.
Estás ben?
Si. Só estou un pouco confuso e cacheiro.
E só.
Ai, merda. Case o esquezo.
Róubaslle a carteira?
Ai, non o toques.
Non, só estou collendo isto.
Ai, o meu anel!
Vaia sorpresa!
Está noviño.
Que marabilla.
Que tal se empezamos xa o novo horario de traballo?
- En serio? - Xa mesmo.
Si, tereite só para min.
Son moi feliz.
Alá vai.
Mans arriba, poñédeas onde as poidamos ver.
É O REAL
Carallo.
Russell contoumo todo.
A súa actuación foi exemplar.
Alégrome moito.
Grazas.
Todo nunha xornada de traballo.
Moitas grazas.
- Mentícheslles. - Pois...
- Quérote, tío. - Iso non é preciso.
- Quéresme. - A verdade é que non.
É xenial conectar coas emocións.
- Axúdache a... - Xa estou conectado.
É moi sensible. Moitísimo.
Pero ti non lle caes ben.
- Non. - Iso é.
Creo que deberías fuxir ó solpor con...
Sabes que?
Apunta o teu número.
- Para manter o contacto. - Non...
Veña, podemos repetilo.
- Claro que non. - Volverémonos ver.
- Sei onde vives. - Nin se che ocorra.
Vou ir. Estás fodido, tío. Somos amigos.
CINCO MESES DESPOIS
SEIS MESES DESPOIS
Levouche ben tempo.
Grazas a Deus.
Levo probando todo o mes! Non lembraba os últimos díxitos.
Que?
Alédame falar contigo. Estiven reflexionando.
Dáme vergonza, pero preciso sabelo. Foi real?
Queres volver a verme?
Terás que vir a Bali para sabelo.
A Bali? Quen carallo cres que son?
Chámome Travis Stoley, non DJ Khaled. Non podo...
Tenente Stoley, está prestando atención?
Xa non. Vaia tomar polo cu, señor!
PEQUENO ALOXAMENTO DE RUSSELL E NATALIE
- Ei, ola. - Ola!
Remataches coa quenda das 4:30, pero falta a das 11:30.
FELIZ APERTURA! Z E T
Estás ben, amor?
Si, xenial!
Todo é marabilloso. Estou ben. E ti es marabillosa!
O museo está moi molesto.
Destruíu un exemplar extremadamente raro.
O museo?
Somos os mellores do negocio, amigo.
Os meus mozos xestionaron ben a entrega.
Se lle pasa algo ó espécime,
chame os pailáns ós que llo mercou.
Agora, se me desculpa, teño un negocio que dirixir, enténdelo?
Que teña un bo día, camándula!
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro