(คุณชายสายสืบ 2)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในเรื่องเป็นเรื่องแต่ง)
(นักแสดงเด็กถ่ายทำในสภาพแวดล้อมปลอดภัย)
มีคนแจ้งว่าเจอศพ ที่โรงแรมโรสบัด
(ความเดิมตอนที่แล้ว)
ดูเหมือนเธอเสียชีวิตมาสักพักแล้วนะคะ
อย่างน้อยก็ 12 ชั่วโมงค่ะ
เธอถูกแทงสามจุด แต่ไม่ค่อยมีเลือดเลย
คุณรู้จักเหยื่อไหมคะ
เธอชื่อโอมินยองครับ เป็นพนักงานต้อนรับที่นี่
ผู้ชายตอมไม่เลิกเลยล่ะ
เธอสวยซะขนาดนั้น
ช่วงนี้เห็นใครน่าสงสัยไหมครับ
ห้อง 701 ไง
มีผู้ต้องสงสัยอยู่ห้องสวีทชั้นเจ็ด
ได้ยินว่าเขาเป็นทายาทแชโบล
เขาเรียกหาคุณมินยองตลอดเลย
บอกว่ามีเรื่องให้ช่วย
- ชุนชิกเหรอ - พี่
นายมาอยู่นี่สามสัปดาห์แล้ว
- หนีออกจากบ้านหรือไง - เปล่านะ ผมแค่…
อยู่เพราะคุณโอมินยองหรือเปล่าคะ
คนที่ผมตกหลุมรักแต่แรกเห็นคือ…
คุณครับ คุณมินยอง
คุณมินยอง
ขอโทษนะคะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ
คุณมินยอง…
พอจะรู้ไหมครับว่า มีใครมีปัญหากับคุณโอมินยองหรือเปล่า
ฉันเห็นหมดนะ นางร่านเอ๊ย
เข้าใจผิดแล้วค่ะ ไม่ใช่ฉันนะคะ
นางโรคจิต
ไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร
- เธอเป็นใครเหรอคะ - เธอคือภรรยาเจ้าของโรงแรมค่ะ
เจ้าของเดตกับคุณโอมินยองเหรอครับ
มีข่าวลือว่าเจ้าของน่ะชอบคุณมินยอง
ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ
ฉันบอกว่ายังคุยไม่จบไง
ปล่อยนะคะ
เขาพยายามจะลากเธอเข้าห้อง 709 เหรอคะ
ห้องนั้นไม่มีใครพักมาสองเดือนแล้วค่ะ
ผมเก็บห้องนั้นไว้ใช้ส่วนตัว
เราเอาพรมไปตรวจมาแล้ว มันได้เลือดไม่มากพอ
ฉันคิดว่าเธอไม่ได้โดนฆ่าที่นี่นะ
เธอตายที่อื่นเหรอ
อะไรเนี่ย
เช็คเอาท์เหรอครับ
สายสืบจิน ห้อง 701 ค่ะ ฉันเข้ามาทำความสะอาด
และเจอบางอย่างที่เหมือนเลือดค่ะ
อะไรนะ
นั่นคังชุนชิก
ระวังนะ
ไม่ต้องห่วง รถฉันแพงกว่าอีก
ไอ้เด็กนี่กล้าหือกับพี่มันเหรอ
รถข้างหน้า หยุดรถด้วยครับ
เด็กทรัสต์ฟันด์ในรถทะเบียน 6383
หยุดรถด้วยครับ
เขาทำอะไรเนี่ย
หยุดรถด้วย
พลเมืองดีครับ
ทายาทคนเดียวของชุนชิกฟู้ดกำลังหลบหนีครับ
เราเป็นตำรวจครับ
คังชุนชิกกำลังหลบหนีครับ
คังชุนชิก หยุดรถเดี๋ยวนี้เลย
ไอ้เด็กเวรนั่นไม่ฟังเลยนะเนี่ย
เอาล่ะนะ
- ทำบ้าอะไรเนี่ย - คุณคังชุนชิก
คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมคุณโอมินยอง
อะไรนะ
พี่ ทำไมทำแบบนี้กับผมเนี่ย
พูดอะไรของนาย นายหนีตำรวจเองนะ
เราเลยจับนายไง ไอ้เด็กนี่
พี่
"ตอนที่ 6"
รูมเซอร์วิสที่นี่ใช้มีดแบบไหนครับ
ทำไมถึงหนีตำรวจ
ฉันขับกลับบ้านเฉยๆ
รถฉันมันเร็วมากนะ
คุณบอกว่าคุณโอมินยอง ออกจากห้องคุณตอนทุ่มสี่สิบ
ครับ
แล้วหลังจากนั้นคุณทำอะไรคะ
ให้ตายสิวะ
ตอบคำถามมา
ผมดื่มเพราะว่าอกหักครับ
แล้วยังไงต่อคะ
เหล้าในห้องหมด ผมเลยไปที่บาร์
สวัสดีครับ
- ขอเหมือนเดิมครับ - ได้ครับ
ผมอยู่ที่นั่นจนประมาณสี่ทุ่ม
(สายสืบพัคจุนยอง)
รูปข้างล่างคือมีดสเต๊ก ของโรสบัดเรสเตอรองต์ครับ
นายโกรธที่คุณมินยองปฏิเสธนายใช่ไหม
ก็ต้องโกรธสิ
นายเลยเรียกเธอกลับไปหา
- แล้วก็แทงเธอด้วยมีดสเต๊ก - หา
คุณมินยอง
อย่าฆ่าฉันเลยนะคะ
พูดบ้าอะไรเนี่ย
นี่ค่ะ
- นี่คือห้อง 701 ที่คุณพักอยู่ใช่ไหม - ครับ
เราเจอเลือดในห้องนะคะ
แถมมีร่องรอยล้างเลือดที่พื้นไปด้วย
มีดอยู่ที่ไหน
เดี๋ยวก่อน
คุณจะบอกว่า…
คุณมินยอง
ตายในห้องโรงแรมผมเหรอครับ
ก็บอกอยู่เมื่อกี้ไง
แต่ว่า…
ผมนอนที่นั่นนะ
ให้ตาย จะเป็นลมตลอดเลยหรือไง
- โทรแจ้งหรือยัง - ค่ะ
ช่วยเอาไปขังจนกว่าจะตื่นนะคะ
เขาไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
ไม่เป็นไร สาดน้ำใส่หน่อยก็ตื่นแล้ว
สวัสดีครับ
ตำรวจนะครับ
ครับ
คือว่า
คุณจำแขกคนนี้ได้ไหมครับ
ได้ครับ
คืนวันที่ 13 เขามาที่นี่ไหมครับ
มาครับ
คืนนั้นผมต้องออกกะตอนสองทุ่ม
แต่พนักงานกะดึกไม่มา ผมเลยต้องทำงานต่อ
ผมมีนัดด้วย แต่ก็ไปไม่ได้
ตอนนั้นกี่โมงครับ
ก่อนสองทุ่มครึ่งนิดหน่อยครับ
ประมาณสองทุ่มยี่สิบ
(ผู้ต้องสงสัยหลัก คังชุนชิก)
(ยอมแจซอบ ชาเซรัน ยอมกีจู)
ฉันไม่คิดว่าเป็นฝีมือชุนชิกนะ
ไง
เขามาที่บาร์ประมาณสองทุ่มยี่สิบครับ
โอเค
เปิดกล้องตรงโถงเข้าบาร์ที
อยู่นั่นไง
ดูเหมือนชุนชิกจะไม่ใช่คนร้ายนะ
หน้าตาเขาไม่ได้ แต่เขาเป็นเด็กดีนะ
เขาฆ่าเหยื่อเพราะโกรธ
ขึ้นไปดื่มที่บาร์
กลับห้องไปกำจัดศพ
แล้วก็เช็ดพื้น
คังชุนชิกเป็นคนเดียวที่ทำได้นะ
แล้วเขาจะย้ายร่างยังไง
เขาอุ้มเธอไปเหรอ
ต่อให้เขารู้เรื่องข่าวลือห้อง 709 มา
เขาจะเข้าไปยังไง เขาไม่มีกุญแจนะ
อาจจะเรียกคนอื่นมาเปิดก็ได้
ไม่มีกล้อง เราก็ยืนยันอะไรไม่ได้เลย
ตรวจกล้องหมดหรือยัง
ยังครับ ไม่ถึงครึ่งเลย มีภาพเยอะมากๆ
- แบ่งมานะ ส่งมาให้ฉัน - ครับ
เวลาตายอยู่ประมาณสองทุ่มถึงสามทุ่ม
เราต้องหาทุกคนที่เข้าโรงแรม ขึ้นลิฟต์
หรือออกลิฟต์ชั้นเจ็ดในตอนเกิดเหตุ
รับทราบครับ
(สถานีตำรวจกังฮา โซล)
(กองสืบสวน)
หิวกันหรือเปล่า
สั่งอะไรมากินกัน
ผมสั่งให้ครับ เอาแซนด์วิชไหมครับ
ก็ดีนะ ฉันเอาแซนด์วิชเนื้อ
เนื้อนะครับ
หัวหน้าล่ะครับ
ฉันเอาอิตาเลียนบีเอ็มที
อิตาเลียนบีเอ็มที
นี่ของพี่อีซู
- นี่ของหัวหน้าครับ - ขอบใจนะ
แซนด์วิชเนื้อน่ะเด็ดสุดแล้ว
เนื้อแน่นๆ เลย
แซนด์วิชก็ต้องใส่แฮมสิ
เราเห็นไม่ตรงกันสักอย่างเลยนะ
ก็อร่อยทั้งคู่แหละครับ
หัวหน้าจู
- อะไร… - ครับ
พวกนาย…
ขอคุยด้วยหน่อยซิ
ค่ะท่าน
อะไรล่ะเนี่ย
- จับทายาทชุนชิกฟู้ดมาเหรอ - ค่ะ
เขาผิดแน่นะ
ตอนนี้เขาเป็นผู้ต้องสงสัยหลักค่ะ
เขาหนีด้วย เราเลยจับมา
ถ้าเขาบริสุทธิ์ล่ะ
แบบนี้ฉันจะไม่เสียหน้าเหรอ
นักข่าวรู้หรือเปล่า
ถ้าเขาไม่ผิดขึ้นมาจะทำยังไง
ท่านครับ
ทำไมกังวลจังเลยเนี่ย
ถ้าไม่ใช่เขา ผมจัดการเองครับ ผมเป็นเพื่อนกับพ่อเขา ฟอลโซเชียลกันด้วย
ถ้างั้นก็ทำให้มันดีๆ แล้วกัน
ทำดีๆ นะ
ให้ตาย
ทำไมคนป๊อดแบบนี้มาเป็นผู้กำกับกันนะ
(โรงพยาบาลเซวอน)
(คังจินคยอง หมอโลหิตวิทยาและมะเร็งวิทยา)
ค่ะ เข้ามาเลยค่ะ
คุณชเวจองฮุนนะคะ
เชิญนั่งค่ะ
ฉันดูผลตรวจของคุณแล้ว
และพบเนื้อร้ายในท้องคุณนะคะ
ครับ
ไม่ต้องกังวลนะคะ รักษาได้ค่ะ
เนื้องอกขนาดไม่ใหญ่
แต่ฉันคิดว่าต้องผ่าตัดนะคะ
ไม่ต้องกังวลไปนะคะ
มันเหมือนอุบัติเหตุรถชน ที่จะเกิดกับใครก็ได้น่ะค่ะ
ฉันจะช่วยรักษาคุณเองนะคะ
(โรงพยาบาลเซวอน)
(สายสืบจินอีซู)
- ครับ - ลุงครับ
ไปหาหมอมาหรือยัง
ครับ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล
- ไปตรวจมาหรือยัง - ครับ หมอบอกไม่เป็นไรครับ
ค่อยโล่งอก
ผมกลัวว่าลุงจะป่วยหนักนะเนี่ย
มีอะไรต้องกลัวล่ะครับ
ลุงเป็นครอบครัวคนเดียวของผมแล้วนะ
อย่าเจ็บอย่าป่วยนะครับ โอเคไหม
กินแต่ของดีๆ ห้ามดื่มวิสกี้นะ
เข้าใจแล้วครับ
คุณสัญญาแล้วนะ อย่าลืมไปหาจิตแพทย์นะครับ
ก็ได้ครับ เดี๋ยวจับฆาตกรเสร็จแล้วผมไปนะ
แค่นี้นะครับ
ครับ
(สถานีตำรวจกังฮา โซล)
ผลนิติเวชมาแล้วครับ
คนที่เรียกยอมแจซอบไปเจอที่ห้อง 709 คือคุณโอมินยองครับ
พวกเขาโทรคุยกันหลายครั้ง
ประธานยอมโอนเงิน 100 ล้านวอน ให้เธอสองครั้งด้วย
มาที่ห้อง 709 นะคะ
ข้อความพวกนี้มันดูแปลกๆ นะ
ตอนนี้ยอมแจซอบอยู่ไหน
กยองจินกำลังตามอยู่ครับ
ยอมแจซอบออกนอกประเทศแล้วครับ
เขาไปไหน
ฮานอยครับ เพิ่งขึ้นเครื่องเลย
ถ้าหลุดไป เราก็ตามไม่เจอแล้ว ติดต่อสนามบินที่ฮานอยแล้วก็ตม.
นายมีเครื่องบินส่วนตัวนี่
รู้ได้ยังไงเนี่ย
เคยเห็นในข่าว
- ตามเขาทันไหม - ทันสิ
ไปกันเลย
(ลานบินฮันซู)
เร็วเข้า วิ่งเลย
กัปตันครับ
เราจะไปฮานอย
ไปจับฆาตกร
วิ่งเลยครับ
หัวหน้าจู รูปบนเครื่องหล่อเนอะ
มีฉันอายคนเดียวเหรอ
ทำใจซะเถอะ
เครื่องส่วนตัวของฮันซูครับ นี่ก็บาร์พรีเมียม
มีเครื่องดื่มทุกอย่างเลย
แถมมีตู้เย็นด้วย หม้อกาแฟก็มี
แล้วก็เก้าอี้นี่ นั่งสบายมากนะครับ ลองนั่งดูสิครับ
สบายนะเนี่ย
ปกตินายใช้เครื่องไปไหน
อยากไปไหนก็ใช้หมด
ไปดำน้ำหรือว่าจัดปาร์ตี้
ตอน 31 ธันวาก็นั่งเครื่อง
ไปตามพระอาทิตย์ตก
คนรวยของแท้เลยนะ
มีเงินนี่คงสบายน่าดูเลยสิ
ก็ไม่แย่นะ
นี่
นี่มันราคาเท่าไหร่เนี่ย
นี่น่ะเหรอ
- อะไรล่ะ - อิจฉาใช่ไหมครับ
เดี๋ยวฉันให้ยืมตอนขอแฟนแต่งงาน
- จริงเหรอครับ - อือ
ลูกพี่ รักนะครับ
เออ รักเหมือนกัน
สัญญาแล้วนะครับ
- สัญญานะ - รู้แล้วน่า ให้ตายสิ
ได้ยินกันใช่ไหมครับ
นี่
นายจะให้ฉันยืมด้วยไหม
นายอยากแต่งเหรอ
จะขอแล้วเหรอครับ
เปล่าสิ
หมายถึงตอนถึงเวลานั้น
คิดไกลขนาดนั้นเลยเหรอครับ
ไม่เร็วไปหน่อยเหรอ
นี่ ฉันเป็นพิธีกรให้ได้นะ
ต่อไปนี้ จะเป็นงานแต่งงาน
ของเจ้าบ่าวพัคจุนยองและเจ้าสาวยุนจีวอน
- เชิญเจ้าบ่าว - มาเลยครับผม
ฉันไปห้องน้ำละ
ห้องน้ำอยู่ข้างหน้า
ไอ้บื้อเอ๊ย
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ขณะนี้เรามาถึงสนามบินนานาชาติโหน่ยบ่ายแล้ว
(สนามบินที่ฮานอย เวียดนาม)
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
นี่จินอีซูแอร์
เรากำลังตามหาคุณยอมแจซอบ แบบด่วนๆ เลยครับผม
ขอย้ำอีกครั้ง
เรากำลังตามหาคุณยอมแจซอบแบบด่วนๆ เลย
คุณยอมแจซอบ โปรดเตรียมหนังสือเดินทางให้พร้อม
และย้ายมาเครื่องนี้ด้วยครับ
จินอีซูมาแล้วครับผม
คุณยอมแจซอบ
(สถานีตำรวจกังฮา โซล)
คุณไปเจอคุณโอมินยองตอนทุ่มห้าสิบ วันที่เกิดเหตุใช่ไหมคะ
พูดมาเถอะครับ เราตรวจสอบทุกอย่างหมดแล้ว
ทำไมถึงไปเจอเธอคะ
เพราะภรรยาผม ผมเลยต้องไปคุยกับเธอ
คุยเรื่องอะไรกันคะ
เธอโกรธที่โดนภรรยาคุณกระชากผมใช่ไหม
ครับ
ผมพยายามจะชดเชยให้เธอ
ขอโทษนะ
ช่างเถอะ
พอเปิดโรงแรมใหม่แล้ว ฉันจะให้เธอเป็นผู้จัดการที่นั่นนะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
อะไรกันเนี่ย
ที่รัก
อยู่ในนั้นไหม
ฉันไปก่อน เธอค่อยตามมานะ
หลังจากนั้นผมก็ไม่เห็นเธอเลย
ตอนนั้นกี่โมงคะ
ผมว่าประมาณสองทุ่ม
คุณทำอะไรก่อนจะกลับไปออฟฟิศ ตอนสองทุ่มยี่สิบคะ
ผมไปคุยโทรศัพท์ครับ คุยอยู่ตรงบันได
ตรงบันไดเหรอครับ คุยกับใครล่ะ
คุยเรื่องธุรกิจครับ
(ใบแจ้งยอดธนาคาร โอมินยอง)
คุณโอนเงิน 200 ล้านวอนให้คุณโอมินยอง
ร้อยล้านเมื่อสองเดือนก่อน แล้วก็อีก 100 ล้านเมื่อสัปดาห์ก่อน
มันเป็นค่าชดเชยครับ
เพราะภรรยาผมทำร้ายเธอ
เขาคงรวยน่าดูเลยนะเนี่ย
สองร้อยล้านวอนแน่ะ
คุณจะโกหกไปเรื่อยๆ เหรอคะ
คุณโอมินยองแบล็กเมลคุณใช่ไหม
เมื่อไหร่จะส่งเงินมาคะ
ถ้าทำแบบนี้ต่อไป คุณจะเสียใจนะ
"อย่ามาทำให้ฉันหมดความอดทนนะ"
เธอทำไปเพราะอะไรคะ
ทำไมเธอถึงแบล็กเมลคุณ
มันไม่เกี่ยวกับคดีนี้เลย
เรื่องนั้นเราตัดสินใจเอง
คุณทนไม่ไหวที่โดนแบล็กเมลก็เลยฆ่าเธอ
ไม่ใช่เลยครับ
ตอนผมออกมา เธอยังมีชีวิตอยู่แน่นอนครับ
ถ้าเธอถูกฆ่าในห้องนั้น
ก็แปลว่ามีคนพยายามจะปักปรำผม
ลืมตาหน่อยครับ
ทำตาโตๆ หน่อย
โอเค
"เลโอ" เหรอ
ใครคือเลโอครับ
เลโอนาโด ดีคา… ใช่เหรอ
(ตารางกะพนักงานโรงแรมโรสบัด)
(พนักงานต้อนรับ จอนยูจิน)
(ประวัติพนักงาน)
เบอร์เขาครับ จอนยูจิน
(จอนยูจิน)
อ๋อ คุณจอนยูจิน
เขาเป็นคนที่ไปห้องทำงานประธาน
- ดูกล้องนอกออฟฟิศนะ - ครับ
แปลกๆ นะครับ
พนักงานที่ไหนจะบุกไปออฟฟิศประธาน
เรามีผู้ต้องสงสัยใหม่แล้ว
ไม่ใช่สาวน้อยของประธาน
แต่เป็นหนุ่มน้อย
ประธาน
คนรักของคุณคือจอนยูจินใช่ไหม
ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงเป็นแบบนี้
ผมแต่งงานแล้ว แถมมีลูกด้วย
ผมตกหลุมรักเขาหัวปักหัวปำเลย
(สองเดือนก่อน)
- ประธานครับ - ไง ผู้จัดการ
นี่พนักงานใหม่ของเราครับ
ดีใจที่ได้เจอนะ
ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมเรา
- ชน - ชน
- เดี๋ยวเทให้ - ขอบคุณครับ
ตั้งตารอจะทำงานด้วยกันนะ
กินให้อร่อย
ท่านครับ ผมขอรินให้นะครับ
ขอบใจนะ
ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำครับ
เดินทางกลับบ้านปลอดภัย
ดูแลตัวเองด้วย
ท่านครับ
เดินระวังนะครับ
ขอบใจนะ
หยุดรถหน่อยครับ
ขึ้นมา เดี๋ยวพากลับบ้าน
ซับให้แห้งนะ
ถ้าไม่มั่นใจ ก็อย่าทำอะไรเลยครับ
ผมไม่อยากเจ็บปวดแล้ว
ยูจิน
"ถึงนายจะเป็นมนุษย์ต่างดาว
หรือว่าผู้ชาย…
ฉันก็ไม่รู้แล้ว"
มาอยู่ด้วยกันไปจนถึงที่สุดเถอะ
เราแอบเจอกันที่ห้อง 709
อร่อยเนอะ
ครับ อร่อยเลย
ชอบไวน์ไหม
ครับ
มันเหมือนฝันเลย
แต่ว่า…
มันอยู่ได้ไม่นาน
จากนั้นเราก็โดนแบล็กเมล
ประธาน
นี่ไม่งกไปหน่อยเหรอคะ
คิดว่าแค่นี้จะพอเหรอ
ผมเลยโอนให้เธอไป 100 ล้านวอน
แล้วภรรยาผมก็ก่อเรื่อง เลยโอนไปอีก 100 ล้านวอน
แต่วันนั้น เธอบอกว่าอยากเจอผม
คุณมินยอง คุณจะให้ผมทำอะไรอีก
เจ็บเท้าเป็นบ้า
ฉันว่าฉันจะลาออก
ฉันไม่อยากมาทำงาน
แล้วก็เบื่อพวกแขกน่ารำคาญนี่เต็มทน
ประธาน
ฉันอยากได้โบนัสลาออก
ผมไม่มีเงินแล้ว
ถ้าประธานไม่มีเงิน แล้วฉันล่ะ
ที่รัก ออกมา
อยู่ในนั้นหรือเปล่า
อยู่ไหนน่ะ
โดนจับได้แล้วสิเนี่ย
ออกมานะ
ให้ฉันเปิดประตูไหมคะ
เดี๋ยวก่อน
โอเค ก็ได้
ฉันขอพันล้านนะคะ
ขอเวลาหน่อย
หนึ่งเดือนพอไหม
ประธาน ฉันจะลางานตั้งแต่พรุ่งนี้นะคะ
ยูจิน
เราจบกันแค่นี้เถอะ
เกิดอะไรขึ้นครับ โอมินยองแบล็กเมลคุณอีกแล้วเหรอ
มันไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว จบแค่นี้เถอะ
ผมบอกแล้วไงว่าถ้าไม่แน่ใจก็อย่าเริ่ม
คุณบอกว่าจะอยู่กันไปจนถึงที่สุดนี่
มันก็สุดตรงนี้แหละ ไม่เข้าใจเหรอ
แล้วผมควรจะทำยังไง
ต้องเห็นคุณแล้วผมจะทำงานที่นี่ยังไง
งั้นก็ไปสิ ลาออกไปเลย
ที่รัก
แล้วทำไมคุณถึงหนีไปล่ะครับ
ตอนได้ยินว่าโอมินยองตาย
ผมก็กลัวขึ้นมา
กลัวว่ายูจินจะฆ่าเธอ
คงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม
แต่พอได้ยินว่าเธอตายในห้อง 709
ก็นึกว่ายูจินฆ่าเธอในห้องนั้น
เพื่อแก้แค้นผม
ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
ผมก็เลยหนี
มันเป็นเรื่องที่หนีไปเฉยๆ ได้เหรอคะ
แล้วก็…
ทำไมต้องบันทึกชื่อว่าเลโอล่ะครับ
ราศีของยูจินน่ะครับ
ราศีนี่เอง
โรแมนติกซะด้วย
ราศี
เป็นยังไงบ้างครับ
เป็นโศกนาฏกรรมความรัก
ฉันซึ้งใจเลยล่ะ
หาข้อมูลจอนยูจินกัน
กยองจิน ติดตามการเคลื่อนไหวในวันเกิดเหตุ
- แล้วหาว่าตอนนี้เขาอยู่ไหนนะ - รับทราบครับ
เอาของติดตัวออกมาให้หมดนะครับ
ประธาน
นี่คุณ…
ฆ่าคุณมินยองเหรอ
เป็นแกนี่เอง ไอ้เวร แกฆ่าเธอใช่ไหม
มานี่เลยนะ
มานี่เดี๋ยวนี้เลย
รู้ไหมฉันรักเธอมากขนาดไหน
คุณคังชุนชิก ถอยไปด้วยครับ
แล้วจะทำยังไงกับเรื่องมินยอง
แล้วผมล่ะ ผมจะอยู่ยังไง
คุณจอนยูจินรับสายตอนสองทุ่มห้านาที
ครับ
ยูจิน
เราจบกันแค่นี้เถอะ
เขาออกจากออฟฟิศประธานแล้วก็ไปที่บาร์
เขาคงเห็นว่าชุนชิกอยู่ที่นั่น
แล้วก็คิดว่าจะใช้ห้อง 701 ก่อเหตุ
เพราะทุกคนรู้กันดีว่าคังชุนชิกชอบคุณมินยอง
ผมเจอภาพสุดท้ายของคุณมินยองแล้วครับ
ผมว่าเธอขึ้นไปที่ดาดฟ้า
เธอขึ้นลิฟต์พนักงานไปตอนสองทุ่มสี่สิบ
เธอคงขึ้นไปแอบภรรยาของประธาน
สิบห้านาที
แล้วตอนนั้น จอนยูจินอยู่ไหน
กลับไปที่ห้องเปลี่ยนชุดครับ
เขาคงกลับไปเอาวิทยุกับมาสเตอร์คีย์
นั่นคือตอนที่ตัดสินใจว่าจะฆ่าเธอ
เขาแอบเข้าไปในห้อง 701
คุณโอมินยอง
แขกห้อง 701 เรียกครับ
เขาบอกเธอว่าชุนชิกเรียกหา
ตอนนี้เรามีแค่แรงจูงใจ
ไม่มีอาวุธสังหาร
ส่วนวิทยุก็ไม่มีบันทึกไว้
หลังจากนั้นจอนยูจินไปไหน
ลิฟต์ครับ
มีเวลาแค่แปดนาทีเอง
ในแปดนาที เขาฆ่าเหยื่อ
ย้ายร่างแล้วก็ทำความสะอาดเหรอ
มันเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะครับ
- เป็นไปไม่ได้ ถ้าไม่มีคนช่วย - เดี๋ยวก่อน
ทำไมต้องย้ายศพด้วยล่ะ
เขาก็เห็นว่าชุนชิกอยู่ที่บาร์
แล้วก็เรียกเธอไปห้อง 701 เพื่อโทษชุนชิกนี่
ก็จริง
ไม่มีเหตุผลที่จะย้ายร่าง
ถ้าหลังจากฆ่าเธอแล้ว
เขาอยากแก้แค้นยอมแจซอบเลยย้ายร่างล่ะครับ
ไม่หรอก แปดนาทีย้ายไม่ได้แน่
แถมนี่เป็นการฆ่าที่ไม่ได้วางแผนไว้ก่อน
จะมีผู้สมรู้ร่วมคิดได้ยังไง
มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันเนี่ย
ใครย้ายร่างแล้วก็ทำความสะอาด
คนที่รู้ว่ากล้องวงจรปิดตรงไหนเสีย
คนที่ไปไหนมาไหนได้โดยที่ไม่มีใครสนใจ
และย้ายร่างได้โดยไม่มีใครสงสัย
คนที่เข้าได้ทุกห้อง
แล้วก็ทำความสะอาดได้สมบูรณ์แบบ
- พนักงานทำความสะอาด - ไม่จริงน่า
พนักงานทำความสะอาดอะไร
ยอมแจซอบอาจจะสั่ง หลังจากรู้ว่าจอนยูจินฆ่าเธอแล้ว
ผมฆ่าเธอครับ
ผม…
ผมฆ่าเธอไปแล้ว
ฉันจัดการเอง
ออกจากห้องมา
ในห้องที่เขาใช้เองน่ะเหรอ
เขาคงอยากซ่อนศพก่อนแล้วไปจัดการทีหลัง
เราจะไปที่โรงแรม ระบุตัวพนักงานทำความสะอาด
แล้วก็หาว่าจอนยูจินเอาเสื้อคลุมไปทิ้งที่ไหน
- ครับผม - โอเค
จะเป็นหนึ่งในพวกเธอได้ยังไงกัน
- อร่อยมากเลย - อร่อยจริงๆ
เข้าใจเลยว่าทำไมเป็นแสนวอน
นายมีใครที่ตัดออกได้ไหม
มีนะ
ตายจริง เอาแต่เรียกคุณผู้หญิง แล้วยอกันอยู่นั่นแหละ
ถ้าเป็นการแสดง ก็ควรได้ออสการ์เลยนะ
อยู่นี่เอง
อะไร มีอะไรเหรอคะ
เจอฆาตกรแล้วเหรอ
คือว่า…
- เรามีเรื่องจะถามครับ - เรื่องอะไร
มีพนักงานทำความสะอาดคนไหน
ที่ทำตัวน่าสงสัยในวันที่เกิดเหตุ หรือวันหลังเกิดเหตุไหมคะ
อะไรนะ พนักงานของเราน่ะเหรอ
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
มีคนย้ายศพคุณโอมินยองครับ
คนแผนกนี้เหรอ
ใครล่ะเนี่ย
มันมีความเป็นไปได้ค่ะ
มีใครดูแปลกๆ ไหมครับ
อะไรเหรอครับ
เธอทำความสะอาดรถเข็นน่ะค่ะ
บอกว่าทำกาแฟหก
ตกใจหมด
ทำอะไรเนี่ย
ฉันทำกาแฟหกน่ะ
- จริงเหรอ - อืม
ตกใจหมดเลย
ออกกะได้เลยค่ะ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดเอง
- โอเค - ค่ะ
เจอแล้วครับ คุณนายอนฮงครับ
(ประวัติพนักงาน นายอนฮง)
(ลูกชาย จอนยูจิน)
เธอเป็นแม่จอนยูจินครับ
เธอเป็นแม่จอนยูจิน
เธอรู้ว่าลูกชายฆ่าคนเลยช่วยปกปิด
(โอมินยอง)
ถ้าดูรถเข็นต้องเจอหลักฐานแน่
จับคุณนายอนฮงก่อนแล้วกัน
เดี๋ยวก่อน
ฉันขอคุยกับเธอก่อน
คิดอะไรอยู่เหรอครับ
ไม่ค่ะ ไม่มีอะไร
เอาชาไหมครับ
ขอบคุณนะคะ
นี่ครับ
สักครู่นะครับ
(โรงแรมโรสบัด)
คุณคงเหนื่อยน่าดูเลย
ไม่หรอก ใครๆ ก็ต้องทำงานหาเงินนี่นา
แม่ผม…
ตายตอนที่ผมยังเด็กเลยครับ
ตายจริง เสียใจด้วยนะ
ผมเหงา เลยทำตัวไม่ดี
แล้วก็ทำอะไรโง่ๆ ไปเยอะเลย
แต่ไม่ว่าผมจะทำผิดพลาดแค่ไหน
แม่ก็จะอยู่ข้างผมใช่ไหมครับ
แน่สิจ๊ะ
สำหรับแม่แล้ว ลูกก็เป็นเด็กตลอดไปนั่นแหละ
เธอทำทุกอย่างให้ลูกได้อยู่แล้ว
คุณพูดถูกนะครับ
แม่ผมก็คงทำเหมือนกัน
แต่ถ้าผม…
ก่ออาชญากรรมที่เกินจะให้อภัย
และถ้าแม่ผมถูกลงโทษแทน เพราะพยายามปกป้องผม
ผมคงจะ…
ไม่มีวันให้อภัยตัวเองเลย
บอกผมมาเถอะนะครับ
ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ฉันฆ่าเธอเองค่ะ
นี่มันไม่ได้ช่วยยูจินเลย
ช่วยคิดอีกทีเถอะนะครับ
ฉันขอโทษนะคะ
บอกความจริงมาเถอะค่ะ
สุดท้ายเราก็รู้ความจริงอยู่ดี
ฉันฆ่าโอมินยองเองค่ะ
ลุกขึ้นค่ะ
คุณนายอนฮง
คุณถูกจับในข้อหาฆาตกรรมคุณโอมินยอง
คุณมีสิทธิ์ที่จะหาทนายและมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
การไม่พูดของคุณจะไม่ถูกใช้ในชั้นศาล
หยุดตรงนั้น
เดี๋ยวก่อนครับ
ไม่นะ ยูจิน
- ผมฆ่าเธอเองนะ - ยูจิน
ไม่นะ
ยูจิน…
แม่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดนะครับ
ไม่นะ ยูจิน ไม่ได้นะ
ยูจิน ลูกแม่
ไม่นะ ยูจิน
ยูจิน
ลูกไม่ได้ทำนะ
- ไม่เอานะ ยูจิน - ผมขอโทษ
ลูกแม่
ฉันเป็นคนฆ่าเธอเอง
ฉันทำเอง
ตายจริง
ขอร้องล่ะ ลูกแม่
ลูกแม่
ใช่ครับ
ผมเรียกเธอไปที่ห้อง 701 แล้วก็ฆ่าเธอ
นายจะทำอะไร
หยุดเถอะครับ
หยุดอะไร
ได้เงินไปแล้วนี่
เลิกแบล็กเมลเราสักที
ฉันตกถังทองเชียวนะ
เป็นนายจะหยุดหรือไง
นาย…
นายบ้าไปแล้วเหรอ
ใช่ บ้าไปแล้ว
แล้วผมก็ได้ยินว่าพบร่างในห้อง 709
ผมนึกว่าประธานปกปิดให้ผม
ผมไม่รู้เลยว่าแม่ผมทำ
คุณคงไม่ได้บอกโรงแรมสินะว่า
คุณทำงานกับแม่คุณ
ไม่ครับ
แม่ทำงานที่นั่นมานานแล้ว
และผม…
ผมเพิ่งมาเริ่มปีนี้
แม่บอกว่าเราควรทำเป็นคนแปลกหน้า
เพราะรู้ไปก็มีแต่จะเป็นเรื่อง
หลังแม่หย่า แม่ก็มีแค่ผม
แต่เพราะผม…
แม่ผม…
ฆ่าคนตายแต่เป็นห่วงแค่แม่ตัวเองเหรอ
คุณเป็นฆาตกรนะ
คุณจบชีวิตคนคนหนึ่งไป
ที่ทำไปมันคุ้มเหรอ
คุณยอมแจซอบกับคุณคังชุนชิก พ้นจากข้อกล่าวหาแล้ว
เชิญกลับได้เลยครับ
- ที่รัก - พ่อคะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณฆ่าเธอเหรอ
เปล่า
แล้วอะไรล่ะ
นอกใจฉันใช่ไหม
มันจบแล้ว หยุดสักที
ขี้ขลาดจนถึงที่สุดเลยแฮะ
ถ้าจะเป็นงี้ นอกใจทำไมแต่แรก
เลโอนี่
ที่รัก
คนที่ผมรักคือยูจินต่างหาก
ยูจินเหรอ
เดี๋ยว
ยูจินนี่ใครวะ
ตายแล้ว
แล้วทำไมคุณมินยองถึงตายล่ะ
เธอเป็นโจรแบล็กเมล
เธอแบล็กเมลพวกเขา แล้วก็ถูกฆ่าตาย
นางฟ้ามินยองผู้แสนดีของผม
เป็นโจรแบล็กเมลเหรอ
อย่าเป็นลมนะ ขอเลย
คุณคังชุนชิก
แม้แต่ผู้ชายก็…
ผู้ชาย…
โอ๊ย ให้ตายสิ
เชื้อเป็นลมมันแพร่ได้หรือไง อะไรเนี่ย
ให้ตายเถอะ
สวัสดีครับ หน่วยฉุกเฉินใช่ไหม ครับ สถานีตำรวจกังฮาครับ
ทีมเราไปดื่มโซจูกันเถอะ
ครับผม
- เราก็ไปดื่มเบียร์กันเถอะ - ดีเลยครับ
ฉันมีนัด ไปกันเลย
ดื่มแก้วเดียวก็ได้ เราเพิ่งจับฆาตกรได้นะ
ฉันสายแล้ว ไปนะ
- ครับ สวัสดีครับ - เจอกันพรุ่งนี้
ขอบคุณที่ทำงานหนักครับ
หัวหน้าทีมที่ไหนไม่ไปดื่มกับทีมตัวเอง
ลูกพี่ มาเถอะ ไปกัน
เจ็บใจนะเนี่ย
- ปวดใจเลย - ไปเถอะน่า
มีแฟนหรือไง อะไรของยัยนั่นเนี่ย
- ชน - ชน
อร่อยมากเลยนะเนี่ย
ช่วงนี้อยากกินอยู่เลย
ร้านนี้ดังเรื่องกบโดรีทัง แต่นี่ก็อร่อยนะครับ
หวานๆ เค็มๆ
กินแล้วหยุดไม่ได้เลย
คราวหน้ามากินอีกดีกว่า
มากันใคร มากับแฟนเหรอจ๊ะ
เปล่าสักหน่อย
มาคนเดียว
ฉันเห็นมีเมนูกินคนเดียวด้วย
ฉันจะมากินมื้อเที่ยงคนเดียว
คดีนี้เป็นเพราะตกหลุมรักแบบหัวปักหัวปำ
ตกหลุมรักหัวปักหัวปำก็ปกตินะครับ
จริงเหรอ
คิดงั้นไหมจ๊ะ จุนยอง
ฉันไม่เคยคบกับใครในที่ทำงานเลยนะ
แอบเดตกับเพื่อนร่วมงานนี่ตื่นเต้นดีเนอะ จุนยอง
รู้สึกยังไง เล่าหน่อย อยากรู้อะ
พอได้แล้ว
ฉันไม่รู้นะว่านายคบกับใคร
แค่รู้สึกว่านายคบเพื่อนร่วมงานเฉยๆ
นั่นสิครับ คบกับใครน้า อยากรู้จัง
เพราะงี้ไงเลยชอบอาสาไปห้องดับจิต
ผมสังเกตมานานแล้วนะ
ผมเดตมาตั้งแต่ม.หนึ่ง
เป็นผู้เชี่ยวชาญเลย
เงียบปากกันสักทีได้ไหม
ไม่ได้นะ ฉันอยากพูดอีก
นายก็น่าจะเป็นมืออาชีพหน่อยสิ
ห้องชันสูตรเนี่ยนะ กล้าดียังไง
ห้องชันสูตรแล้วไง อะไรล่ะ
- ห้องชันสูตรรัก - ห้องชันสูตรรัก
นิสัยเสียกันนะเนี่ย
คุณจีวอน
ค่ะ เราคบกันจริงๆ
แล้วมันใช่เรื่องมาล้อเขาไหม
- เป็นอะไรกันไปหมด - เปล่านะครับ
เราควรฉลองต่างหาก เนอะกยองจิน
ใช่เลยครับ
ครับ
มา ผมรินให้นะ
มาอย่างกับยมทูตเลย
อย่าแหย่คุณจุนยองของฉันอีกนะ
รู้ใช่ไหมว่าฉันทำงานอะไร
- ยินดีด้วยครับผม - ผมก็ยินดีด้วยครับ
- ชน - ชน
อร่อยนะเนี่ย
พวกคุณคบกันได้ยังไงเหรอครับ
เราก็…
บังเอิญเจอกันแล้วก็กินข้าวด้วยกันน่ะ
ไม่ได้บังเอิญ
หา
ฉันดูเวลาแล้วก็ไปรอนะ
ไปรอด้วย
จริงเหรอครับ ผมไม่รู้เลย
เซ่อจริงๆ
คนไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้ก็มีแฟนได้แฮะ
นั่นสิครับ
ไม่เข้าใจเลย ชน
จำที่ฉันถามว่าบ้านอยู่ไหนได้ไหมคะ
นายดูดีเชียวนะ
ฟรีแลนซ์ก็งี้แหละ
ไม่เป็นตำรวจก็ดีขึ้นเยอะ
พวกรายงานอะไรพวกนั้น แค่คิดก็จะดื่มไม่ลงแล้ว
แล้วรุ่นพี่ล่ะ
กลับไปกังฮาเป็นไงบ้าง
ฉันชอบนะ
ค่อยๆ จับฆาตกรไปทีละคนก็ตื่นเต้นดี
คิดถึงเมื่อก่อนจัง
แล้วจินอีซูเป็นไงครับ
จินอีซูก็…
ไหวพริบดีแล้วก็แก้ปัญหาเก่ง
ทำงานกับเขาก็สนุกดีนะ
นึกว่าจะคิดถึงผมซะอีก
นายลาออกไปเองนะ
เอ้านี่
ชน
อีกสองวันเขาจะกลับมาแล้วนะ
ผมเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้วครับ
บางครั้ง อยู่ๆ ผมก็หายใจไม่ออก
มันไม่มีอะไรเลย
แต่ผมรู้สึกว่าผนังมันบีบเข้ามา ตอนผมอยู่ในลิฟต์อะไรแบบนั้น
ผมอยากฟังเรื่องราวของคุณก่อนนะครับ
เรื่องอะไรครับ
เรามาเริ่มที่เรื่องพ่อแม่ดีกว่าครับ
พี่ชายที่คุณเชื่อใจที่สุดฆ่าพ่อแม่คุณ
ผมอยากฟังว่าคุณรู้สึกยังไง
คุณรู้ไหมว่าผมเคยจับจิตแพทย์ด้วยนะ
เธอสะกดจิตผมแล้วก็ฆ่าคนด้วย
ผมเลยไม่ชอบจิตแพทย์เท่าไหร่
ผมอยากให้คุณให้ยาผมมา
แทนที่จะมาเสียเวลาแบบนี้
คุณเคยเผชิญเหตุสะเทือนใจมา
และเพิ่งเป็นเป้าระเบิดเมื่อไม่นานมานี้
ผมคิดว่านั่นน่าจะเป็นสาเหตุที่มีอาการแบบนี้
พูดความรู้สึกออกมาตรงๆ
และจบเรื่องที่ค้างคา จะช่วยรักษาอาการได้มากเลยนะครับ
คุณคิดว่าแค่พูดถึง
จะทำให้จบที่ค้างคาได้เหรอ
มาลองดูกันก่อนเถอะครับ
ผมคงต้องไปโรงพยาบาลอื่นแล้วล่ะ
ผมจะให้ยาคุณไปนะครับ
คุณพร้อมคุยเมื่อไหร่ เราค่อยคุยกัน
(ปีติสุข การร่วงหล่นที่ทำให้ลืมหายใจ)
(จุดสูงสุด แสงที่กระจายไปทั่วจักรวาล)
(การแหลกสลาย ความเงียบงันของต้นอ้อที่แผ่วเบา)
(ยูซองวอน ประติมากร ผู้สะกดวงการศิลปะยุโรป)
(กลับมาจัดนิทรรศการเดี่ยว ที่เกาหลีเป็นครั้งแรกในรอบสี่ปี)
(รีเทิร์น นิทรรศการเดี่ยวของยูซองวอน)
(การแหลกสลาย ความเงียบงันของต้นอ้อที่แผ่วเบา)
(คุณชายสายสืบ 2 ตอนที่ 6)
(ขณะที่ปริศนาเข้มข้นยิ่งขึ้น ยูซองวอนก็ปรากฏตัว)
(แขกรับเชิญพิเศษ ชเวด็อกมุน อีซอก)
โชว์มายากลของพัคแจฮา หาตั๋วยากมากๆ เลยครับ
เขาถูกไฟไหม้เสียชีวิตระหว่างแสดง
เส้นทางหนีไม่มีปัญหาเลยค่ะ
แต่มีบางอย่างแปลกๆ นะคะ
- นิมิตเหรอ - ค่ะ
เป็นเหตุฆาตกรรม ไม่ใช่อุบัติเหตุครับ
มีคนเทน้ำมันก๊าดในโลง
ใครเป็นคนทำโลงเหรอ
คุณพัคแจฮาเหรอ
- ผมพัคแจฮยองครับ - แฝดเหรอ
ใครมันทำอะไรเลวร้ายแบบนั้นได้
อย่าจับนะครับ
นี่เมื่อสามวันก่อน
แก๊งกับนักมายากลเกี่ยวข้องกันยังไง
เอาตัวไอ้เวรนั่นมา
ปล่อย คุณฆ่าเขาหรือเปล่า
ถ้าผมทำ หาร่างไม่เจอหรอก
คุณรู้ได้ยังไงคะว่าเขากำลังจะตาย
มาพนันกับฉันก็ต้องแบบนี้แหละ
(ฉากโบนัส)
จูฮเยรา
มีเรื่องให้คิดเยอะเหรอ
ยังไล่ตามยูซองวอนอยู่ใช่ไหม
(ยูซองวอนกลับมาจัดนิทรรศการ ที่เกาหลีครั้งแรกในรอบสี่ปี)
เธอกลับมาเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ
ใครๆ ก็มีคดีที่ลืมไม่ลง
แต่เราตรวจสอบพยานที่อยู่ยูซองวอนแล้วนะ
เธอหมกมุ่นกับคดีนี้
มันทำสายสืบพังมานักต่อนักแล้วนะ
ฉันไม่ได้หมกมุ่นนะคะ
ยูซองวอน…
จะฆ่าคนอีกแน่ค่ะ
และฉันจะหยุดเขาให้ได้
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ