Aku tak boleh terus menipu.
Ya, kau boleh.
Beritahu Unit Maksiat, jangan ganggu aku.
Apa jadah!
Kalau kau dekati rakan aku lagi, aku akan belasah kau.
Saya tak boleh tidur kebelakangan ini.
Apa yang awak fikirkan?
Saya cuba tulis surat.
Adakah dia akan buka?
Shane kenal saya.
Saya akan bacakan. Kemudian, terpulang kepada dia.
Oliver St. Ledger tinggal bersama adik saya.
Megan?
Telefon Oliver. Megan buat perkara bodoh yang awak perlu urus.
Dia Megan Martin.
PSIKOTERAPI TROXLER
Dia dan seluruh keluarganya gila.
Saya minta maaf.
Abang awak tak buat salah. Saya yang bersalah.
Saya nak dengar awak cakap begitu.
Saya sangat mencintai awak.
Saya cintakan awak.
Adakah kita fikir Megan Martin berada di suatu tempat di dunia
dengan atau tanpa Oliver Kennedy?
137 HARI LEPAS
Mak tanya dia tentang pengantaraan prarampasan…
NOTIS NIAT UNTUK RAMPASAN
Mak tak tahu maksudnya.
Bank patut beri kita peluang untuk buat sesuatu
sebelum rumah dilelong.
Sebab bank memang munasabah.
Bukan sebab munasabah, tapi undang-undang.
Mereka suka menjadikan orang gelandangan.
Itu tak benar.
Boleh awak berhenti bela mereka?
DENGARNYA DIA TIADA DI SAN FRANCISCO. DIA DI BOSTON.
Rumah kita dirampas. Kita nak ke mana?
PEMAIN PALING BERHARGA
"BELI TIKET, JALAN…" HUNTER S. THOMPSON
HARI INI
Linus yang buat.
Saya tahu dia pelakunya.
Nampak mukanya?
Tak. Tapi itu kereta dia.
Sama seperti tembak lari di tapak pameran tahun lepas.
Ketika saya jumpa dia dulu.
Dia kata tak buat, tapi ini cara dia beritahu dia yang buat.
Kali ini, penembak salah guna senjata.
Maksud awak, dia jual pil kepada budak-budak di The Crossings?
Ya, betul. Tapi ini bukan sebab itu.
Bukan sebab kes itu, Karl.
Dia nak bunuh saya. Saya memang bodoh!
Tak, jangan cakap begitu. Awak bukan bodoh.
Pegawai Perubatan.
Reardon.
Kami akan ke sana.
Autopsi awal siap esok pada pukul 8.00 pagi.
Mitch, hantar Reardon balik.
Periksa rumah sebaik saja tiba.
Selepas itu telefon Freddy dan suruh dia jaga rumah itu semalaman.
-Saya tak perlukannya. -Dengar, awak perlukannya.
Mari.
Terima kasih.
HARI KE-34
Saya perlu panggil awak Megan?
Awak nak?
Tak juga.
Tak nak? Okey.
Mungkin bagus juga.
Saya lebih suka nama Ciara sekarang.
Saya ingat awak.
Samar-samar.
Tak pernah masuk rumah awak,
tapi saya pernah nampak awak sekali dari kereta.
Awak cuba gunakan skuter awak di jalan masuk batu kerikil.
Ibu bapa awak gali lubang besar di laman depan
dan letak kolam di atas tanah?
Ya, saya tak sangka awak boleh ingat.
Kakak awak jual ganja kepada kami. Shyla.
Dia mungkin curi daripada ayah saya.
Dia masih tinggal di rumah. Ayah dah pergi.
Ayah ada telefon?
Pada Hari Krismas, hari lahir, apa-apa saja. Jika dia ingat.
Saya simpati ayah awak dah tiada.
Dia tak pernah ada pun.
Oliver!
Oliver, ini saya!
Oliver!
Syukurlah. Saya risau. Telefon awak ke peti suara.
Saya matikan telefon.
Awak matikan?
Apa yang berlaku?
Kenapa dia di sini?
Dia kekasih saya. Dia tinggal di sini.
Okey.
Awak tak nak ajak saya masuk?
Hei…
cantik rumah awak.
Terbaik untuk Oliver St. Ledger.
Awak pasti Megan.
Megan Martin, saya Dan Troxler. Kita berbual dalam telefon.
Saya tahu siapa awak. Kakak saya beritahu tentang awak.
Begitu.
Kalau awak macam dia,
saya rasa Oliver dalam masalah besar.
Dan, tiada kaitan dengan dia.
Saya…
Saya patut beritahu awak apa yang berlaku.
Apa yang berlaku?
Setahu saya, dia menyusup dalam hidup awak dengan nama samaran,
-seperti ejen KGB… -Dramatiknya.
…dan ini reaksi awak?
Matikan telefon dan sediakan sarapan untuk dia?
Dia yang buat sarapan.
Apabila saya berbincang dengan ayah awak tentang awak tinggalkan Narragansett
untuk lari daripada sindiran,
saya dah ingatkan tentang bahaya hidup dengan nama samaran.
Satu kesilapan itu saja terus menafikan seluruh kewujudan awak.
Ketakutan saya itu praktikal.
Bagaimana awak nak cari kerja? Bina keluarga sendiri?
Hidup normal.
Tapi saya tak pernah terfikir begini.
Ini cara saya mengaku sebahagiannya salah saya.
"Sebahagiannya" salah awak?
Boleh saya berbincang sekejap dengan klien saya?
Apa saja awak nak cakap, boleh cakap di depan dia.
Tak apa. Saya tak perlu dengar semua ini.
Mari duduk.
Tak nak.
Mari kita selesaikan sekarang.
Saya bukan klien awak lagi.
Selama ini, awak yakinkan saya
bahawa awak saja yang memahami saya.
Awak buat saya terasing dan takut.
Ciara…
dia memahami saya.
Memahami semuanya tentang saya.
Dia masih di sini.
Ya, namanya bukan Ciara. Dia datang kerana duit awak.
Tak. Dan, dia bukan begitu.
Biar betul?
Awak datang bukan kerana duit saya?
Bukan begitu?
Sekurang-kurangnya dia tak menambah lagi ketidakstabilan mental saya.
Saya sangat lega kita…
Kita akhirnya selesai.
Kita dah selesai dan saya tak nak jumpa awak lagi.
Saya perlu beri amaran,
saya terpaksa beritahu polis perkara sebenar.
Awak ingat ini?
Surat yang awak tulis kepada abang kekasih awak,
mengaku awak membunuh Paul.
Awak simpan surat itu?
Awak tak hantar kepada dia? Awak simpan!
Saya cuba melindungi awak.
Awak cuba melindungi diri awak!
Awak memanipulasi saya sekian lama.
Awak buat kepada saya dan kepada Shane.
Awak buat kepada keluarganya.
Kami semua hidup dalam penipuan awak. Realiti yang sesuai untuk awak.
Niat saya ikhlas
dan tanggungjawab saya kepada awak dan ayah awak. Bukan kepada orang lain.
Tanpa bimbingan ahli terapi,
saya percaya awak membahayakan diri sendiri dan orang lain.
Saya ada banyak bukti.
Bukan ini saja. Interaksi kita selama ini telah dirakam.
Nah.
Dengar.
"Saya tiada alasan untuk terus hidup dalam penipuan untuk memperdayakan awak."
Kenapa awak buat begini? Awak nak saya masuk penjara?
"Saya perlu bertanggungjawab atas jenayah yang saya lakukan
disebabkan kemarahan saya yang tak terkawal…"
Simpanlah. Saya ada salinan.
Maaf kerana jadi begini.
Awak tak menyesal, kalau tak awak takkan bersedia.
Betul.
Memang betul.
Apabila difikirkan, ada cara lain untuk selesaikannya.
Saya nak tanya awak.
Apakah nilai semua alat yang saya dah beri
yang awak akan guna untuk mengurus hidup?
Saya tak tahu. Cakaplah, Dan.
Lima juta dolar?
Sepuluh juta dolar?
Awak masih menahan nafas
kalau saya tak ajar awak fungsi asas manusia untuk bernafas.
Bukan itu saja, fikirkannya,
apakah nilai beban yang saya tanggung untuk awak selama ini?
Atau nilai saya berdiam, untuk hidup awak yang tak layak bebas.
Dia tak boleh dipercayai.
HARI INI
Punca kematian, trauma benda tumpul.
Pukulan di kepala menyebabkan patah tulang parietal
dan pendarahan.
Penguraian kimia dibantu oleh haba,
tapi masa yang menjadikannya begitu teruk.
Bila ini berlaku?
Beberapa minggu?
Tak dapat diagak sebab penguraian melampau.
Tapi ada berita baik.
DNAnya ada dalam pangkalan data.
Daniel Troxler. Psikiatri dari Narragansett.
Dululah.
Dia dalam percubaan dengan FBI,
kehilangan lesen dua tahun lepas sebab bayar jururawat
untuk seludup propofol yang dicuri merentasi sempadan negeri.
Jadi, dia berkhidmat tanpa lesen.
Dia tiada lesen sejak awal lagi.
Tiada PhD pun, dia penipu.
Baiklah. Keretanya ada di bandar ini.
Telah disita sejak 18 bulan lepas.
Awak nak ke sana?
Saya nak kembali ke The Crossings
dan lihat pengawasan pada 18hb.
Minta CSR sembur luminol di lantai.
Saya akan cuba cari maklumat adik Shane, Megan.
Kita bercakap tentang St. Ledger. Mereka dah lama pergi.
Sekejap.
Saya dah dengar, syukurlah kamu selamat.
Nanti kita bincang.
Apa awak nak cakap?
Entahlah. Kebenaran?
Saya tak tahu jika itu boleh bantu.
Saya terpaksa. Walaupun tak membantu.
Boleh awak tolong saya?
Kenapa awak buat begitu?
Tolong saya fahamkan.
Tak perlu.
Awak faham. Awak terutamanya akan faham.
Bosan jadi awak.
Itu cukup baik?
Ya.
Hei, saya…
perlukan bantuan awak.
Saya ragut daripada teman lelaki awak.
Jangan cakap begitu.
Jangan tunjukkan kepada saya. Buang saja.
Saya mungkin perlu guna nanti.
Untuk apa?
HARI KE-34
Apa kita nak buat?
Saya sedang fikir.
Saya nak buat panggilan. Ada seseorang.
Saya pun ada. Tapi dia seorang wanita.
Adik saya telefon.
-Abaikan dia. -Saya kena jawab.
Tolonglah.
Tunggu, Meg.
Ya. Ada apa?
Hei. Cakap perlahan-lahan. Apa awak…
Meg, dengar cakap saya.
Hei…
Awak nak saya bantu atau tak?
Okey.
Awak ingat lima tahun lepas
Andrew Delaney rosakkan perangkap udang galah di Casco Bay?
Mayatnya ditemui dalam tab mandi.
Pelakunya larutkan dia sehingga ke tulang dalam pembersih ketuhar.
Mungkin pembersih saliran atau peluntur.
Mungkin campuran semua,
tapi tiada siapa tahu
sebab mereka cukup bijak untuk tak beli di kedai.
Kemudian mereka hidupkan pemanas supaya lebih cepat.
Dalam masa seminggu, dia dah cair.
Ambil masa lama polis nak kenal pasti mayat itu
sebab mereka tinggalkan banyak benda lain juga.
Macam pakaian dan benda lain yang bukan miliknya.
Apabila polis dapat tahu siapa dia,
tiada orang peduli, okey?
Sebab lelaki itu memang patut dibuat begitu.
Pembunuhnya tertangkap?
Dia lari. Tiada siapa tahu di mana.
Saya tak tahu apa akan jadi.
Meg, jangan guna telefon itu lagi.
Cari telefon pakai buang. Awak tak boleh balik rumah.
Saya tahu.
Telefon saya, okey?
Ya.
Awak lebih bagus daripada saya dalam hal ini.
Lari daripada masalah? Ya, saya pakar.
Tolong keluarkan semua benda daripada peti besi itu.
Kodnya 13-73-24.
-Awak dapat? Okey. -Ya.
Hei, Sykes.
Ya, saya perlukan bantuan.
Boleh sesiapa jumpa saya di Marshfield hari ini?
Ya.
Ya, permulaan baharu, tapi saya bawa seorang kawan.
Kami cuma perlu melarikan diri.
Tak tahu berapa lama.
Ya.
Terima kasih.
Kami akan ke sana.
Pukul 5.00, baiklah.
Cara terbaik adalah dengan meninggalkan identiti lama.
Letak apa saja yang penting, boleh beli yang lain.
Tapi awak patut jumpa kakak awak. Ucap selamat tinggal.
Boleh saya buat begitu?
Jangan jumpa di tempat biasa.
-Jangan beritahu tempat awak nak pergi. -Saya tak tahu.
Awak akan tahu nanti, hari ini.
Jumpa saya pada pukul 5.00 di Marshfield, okey?
Awak boleh naik bas dari Logan untuk ke sana.
Apa Marshfield?
Lapangan terbang peribadi.
Pesawat saya di dalam hangar 36.
Ambil ini. Bawa apabila jumpa saya.
Itu beg awak.
Tak apa. Saya percayakan awak.
HARI INI
Ini rakaman pada hari jenayah.
Orang fikir kita boleh lajukan rakaman sebulan, tapi tak boleh.
Lama juga untuk menontonnya, macam melaluinya.
Umpama metafora hidup.
Walau lama, ia berlalu pantas. Kelip mata, terlepas.
Hei, awak rasa…
Awak rasa saya boleh jadi polis?
Nak jadi polis?
Tak.
Mungkin. Saya baru saja terfikir.
Saya benci polis, tapi bukan awak.
Awak tahu, awak…
Awak buat saya terfikir.
Mungkin tak semuanya jahat.
Awak memang nak jadi detektif?
Tak tahu jika nak jadi detektif sekarang.
-Awak serius? -Ya.
Saya benci polis macam awak.
Saya jadi pengawal keselamatan,
bekerja dengan bekas polis yang jadi polis atas sebab baik.
Kebenaran, keadilan, perkara sebegitu.
Jabatan Polis Boston ialah kesatuan. Jadi, saya fikir saya akan cuba.
Begitulah.
Sekarang saya dah naik pangkat.
Rakan saya? Dia memang nak jadi detektif.
Sejak dia kanak-kanak.
Dia nampak hebat.
Ya, betul.
Awak kenal dia?
Jangan tipu saya. Selepas semua ini.
Itu Finch.
Saya dapat bekalan daripada dia,
tapi jangan cakap saya beritahu.
Tak. Awak pernah lihat dia di sini?
Ya.
Awak pernah lihat dia dengan propofol?
Saya tak tahu. Saya tak guna itu.
Awak boleh percaya.
Saya percaya apa-apa selepas kejadian di sini.
Awak tahu bila saya boleh jumpa dia dalam rakaman ini?
Mungkin.
Jika awak boleh cari dia untuk saya secara rahsia,
awak jadi pemberi maklumat.
Bukan polis, tapi kawan polis.
-Itu tugas yang menakutkan. -Menakutkan.
Jika saya nak buat…
Adakah saya layak dibayar?
-Aduhai, Kevin. -Apa?
-Awak mudah diramal… -Saya konsisten.
-Tapi kita baik. -Saya boleh dipercayai.
Saya kena makan.
Saya tak marah awak. Tunggu, hentikan.
Itu bukan Finch.
Bukan. Itu Dr. Dan, pakar psikiatri
yang naik lif kali terakhir sebelum ke tab mandi.
Nampak seperti pukul 7.48 pagi di tingkat lima,
iaitu tingkat pangsapuri 11.
-Cetakkan untuk saya. -Baik.
Ya, tuan. Hari ini ialah hari yang baik.
-Awak nak ke mana? -Saya ada kerja.
Tapi awak dah tahu caranya. Bukan begitu, Timbalan Kev?
Ya, saya tahu.
Ya, awak tahu.
"Timbalan Kev."
Okey, bertenang.
HARI KE-34
Tak tahu nak cakap apa. Semua ini pelik.
Ya.
Apa di dalam beg itu?
Milik Oliver. Semua barang dia dan barang saya.
Saya akan jumpa dia pukul 5.00 nanti,
tapi saya nak pastikan saya jumpa awak dulu.
Awak nak pergi mana?
Saya akan beritahu nanti.
Tak sangka.
Dan Troxler celaka.
Dia patut mati.
Awak pun tahu.
Saya tak tahu
apa awak ingat, tapi dia patut mati.
Saya masih ingat awak benci dia.
Dia buat perintah larangan terhadap awak.
Ya.
Apabila dia datang pagi tadi untuk memeriksa Oliver,
dia bawa surat yang Oliver tulis kepada Shane.
Dia mahu bertanggungjawab,
tapi Dan tak benarkan.
Awak betul.
Saya bukan nak buat alasan untuk Oliver.
Saya rasa tak membenci dia lagi banyak membantu saya.
-Awak fikir saya gila… -Saya tahu awak gila.
Awak buat apa yang perlu.
Saya cuma harap awak tak perlu pergi.
Awak beritahu mak?
Belum.
Dia seperti orang baharu
selepas tahu takkan jadi gelandangan.
Dia akan faham.
Kami tak mahu awak masuk penjara seperti Shane.
Saya tahu ini yang betul untuk Ciara.
Tapi paling sukar ialah Megan tiada.
-Tak betul. -Ya, betul.
Awak dah pun begitu.
Apa kata kita pergi?
Hanya awak dan saya, kita boleh lari daripada semua ini.
Seperti yang awak cakap di sekolah, bukan?
Kita boleh mula di tempat yang lebih baik.
Ada cukup duit untuk beli Mercedes baharu dan…
Hentikan, okey?
Ia tak membantu.
Saya kena balik.
Tapi, di mana saja awak berada, saya akan datang jumpa awak.
Awak berjanji?
Ya.
Saya belikan tiket kelas pertama.
Kelas biasa pun boleh.
Hei.
Awak okey?
Tak.
Ya.
Saya nak berterima kasih
untuk semuanya.
Awak…
Awak sentiasa menjaga saya. Layan saya macam keluarga.
Awak keluarga.
Saya tahu saya datang ke sini
dan bekerja untuk awak, sukar bagi Alison
dan menjejaskan perkahwinan awak.
Saya nak minta maaf tentang itu.
Saya nak minta maaf.
Mungkin dia betul tentang saya.
Mungkin betul katanya tentang saya.
Apa yang berlaku?
HARI INI
BILIK BUKTI
Awak bersama lelaki ini selepas dia belikan hadiah.
Ya, kedengaran lebih teruk. Tapi ya, memang benar.
Kali pertama saya jumpa dia adalah di pangsapurinya.
Saya nak soal dia, tapi dia menggoda saya,
jadi apabila dia muncul, saya tahu apa yang dia mahu.
Saya bukan dimanipulasi.
Saya fikir apabila saya kata nak tamatkan,
dia takut dan lepaskan saya.
Tapi sekarang saya tahu dia takkan lepaskan
dan saya yang takut.
Saya akan bercakap dengan unit.
Tapi kita tak boleh terus letakkan polis menjaga rumah awak.
Itu masalah saya, bukan awak.
Boleh membantu jika awak berbaik dengan Connolly.
Bukan keputusan saya.
Dia takkan berdendam dengan awak.
Dia terlalu bagus, Lee. Tak boleh diganti.
Saya tahu.
Kita semua mahu perkara yang sama. Pergi sambung kerja.
Ya.
Bantuan terakhir?
Selain halang Hal Ehwal Dalaman menyiasat awak?
Saya dan Karl nak serahkan kes The Crossings.
Hampir selesai?
Ya.
Tapi saya ada kaitan dengan salah seorang suspek.
Finch ialah suspek.
Dia mungkin suspek.
Nampak burung hitam di atas tiang telefon di sana?
Saya nampak.
Ya?
Nampak mukanya.
-Hodoh, bukan? -Ya.
Apa lagi yang awak nampak?
Kapal terbang.
Hei, budak.
Hai, Mak Cik Lee. Ayah kata saya boleh ambil teropong ini.
Itu teropong lama saya.
Boleh beri saya?
Saya ada pilihan?
Saya kunci pintu depan. Ia terbuka.
Peti sejuk pun terbuka?
Saya akan bayar.
Awak nak hot dog?
Jadi, bagaimana?
Awak dulu.
Baik.
Russo bersetuju serah kes kepada Flynn Shannon.
Apa awak panggil dia?
Istilahnya ialah peckerwood malas.
Ya.
Dia tak tanya banyak soalan.
Pilihan yang terbaik.
Hanya kali ini, dia yang paling sesuai.
Troxler masuk ke dalam bangunan, tak pernah keluar.
Siapa yang bunuh dia, budak lelaki atau perempuan?
Megan Martin.
Kenapa cakap begitu?
Dia pakar psikiatri St. Ledger.
Tahu banyak tentang St. Ledger. Ancaman kepada kebebasannya.
Bagi saya, St. Ledger buat.
Tak.
Megan yang buat.
Percayalah.
Tak nak hilang kekasih.
-Berdasarkan maklumat apa? -Gerak hati.
Gerak hati saya betul.
Okey.
Mungkin tak adil untuk saya tanya,
tapi saya perlu tanya.
Sedih untuk tinggal di sini, di tempat kerja setiap hari,
tapi awak kata, "Saya tak boleh, Leez.
Saya nak pergi. Saya benci tempat ini."
Karl, jika awak…
Saya faham.
Saya faham awak.
Tapi saya perlu tahu…
apa yang awak nak buat.
Saya akan letak hot dog ini di atas gril dan bakarnya,
macam yang awak suka.
Ya?
Ya.
Saya nak letak roti, saya nak bakar roti itu juga.
Itu yang awak suka.
Awak selalu nak ikut cara awak.
Bagus.
Jangan awak lupakannya.
HARI KE-34
POLIS BOSTON
Awak pasti nak buat begini?
Ya.
Ciara…
Megan berhak kembali kepada hidupnya.
Kali ini bukan salah awak.
Salah saya.
Semuanya salah saya.
Saya tahu awak fikir awak seimbangkan alam semesta
dengan korbankan diri awak,
tapi adakah ini yang dia mahukan?
Pandang saya.
Bukan mudah,
tapi bersama Alison adalah perkara terbaik dalam hidup saya.
Saya takkan melepaskannya.
Walaupun saya rasa tindakan itu betul.
Terima kasih untuk segalanya.
Hei.
Apabila pendakwa telefon, saya kata kita tak kenal.
Jumpa lagi.
Cik Wyse?
Ya?
En. St. Ledger dah lambat.
Awak nak naik? Masa untuk berlepas.
Boleh beri saya masa? Dia belum telefon saya lagi.
Sebenarnya, saya tahu ia kedengaran lucu,
tapi awak tahu ke mana pesawat kami nak pergi, bukan?
Reykjavik. Awak pernah pergi?
Ya, pernah.
Kami biasanya pergi untuk Krismas.
Awak ada rumah di sana?
Ada.
Saya rasa ia rumah kami.
Saya keliru. Nanti saya datang.
Terima kasih.
Maaf sebab lambat.
Ya Tuhan.
Syukurlah. Awak buat saya takut.
Awak fikir saya takkan datang?
Saya tahu awak akan datang.
-Reykjavik? -Ya.
Saya ada akses ke kawasan persendirian di mata air panas.
Cef Michelin, keselamatan peribadi, bintang lima, semuanya.
Mengagumkan.
Apa pendapat awak?
Saya rasa…
kedengaran teruk.
Saya minta maaf. Saya tak suka begitu.
Okey. Kita tak perlu pergi ke Reykjavik.
Awak nak ke mana?
MAK
Mak yang disayangi, saya harap mak boleh maafkan saya seperti saya maafkan Oliver.
Dia serupa saja dengan kita.
Semua orang ada rahsia.
Semua orang menipu.
Kebelakangan ini, takdir menyebelahi saya.
Mungkin alam semesta percaya pada karma.
Oliver menanggung kesilapan saya?
PENGEDAR DADAH DITAHAN ATAS PEMBUNUHAN DI SEAPORT
Saya tahu saya tanggung untuk dia.
Begitu juga kita.
Kita menanggungnya sekian lama.
BAYAR KEPADA KRISTINE MARTIN DUA JUTA DOLAR
Namun kini, saya harap mak setuju hidup kita lebih baik.
Sesetengah orang ditakdirkan untuk bersama.
Walaupun dalam keadaan yang teruk.
Semasa saya mencari Oliver,
saya tak menyangka kami akan bersama.
Kami melalui jalan yang gelap dan berliku untuk sampai ke sini.
Dia mengabaikan setiap amaran untuk menuruti hatinya.
Saya mengabaikan masa lalu, berharap masa depan akan berbeza.
Kami naif kerana fikir semua kesilapan boleh membetulkan keadaan.
Tapi kali ini, memang betul.
Semua orang kata saya gila, tapi dia pun gila.
Kadang-kadang saya lihat anak kami, Shane,
dan saya tanya,
"Kamu gila macam mak atau gila macam ayah kamu?"
Saya tak sabar nak lihat apa akan berlaku esok.
Hari selepas itu dan hari selepas itu.
Salam kasih, saya.
Terjemahan sari kata oleh Idariyana Mohd Seran
Penyelia Kreatif Norhidayah Azizan