Nelson.
Uzaklaşma Vera.
Tamam.
Nelson.
Vera?
Vera. Vera, canım.
Ağlamayı bıraktı.
Bence Nelson'la oynayalım.
Vera?
Köpek yok.
Ona bir daha Nelson demeyin lütfen.
Tamam.
Peki...
Tatlım, kahvaltı hazır.
Okul için eşyalarını topladın mı?
Evet, hepsi hazır.
Kahvaltıda ne var?
Günlük
Vera, eşyaların!
Sırt çantanı bile almadın.
Affedersin.
Işıklar titrerken buzdolabını açma kızım.
Dün anlaştık ya.
Açım ama!
Bana ne pişireceksin?
Pizza.
Pizza mı?
İki gece üst üste mi? Geç onu.
Pizza ve salata o hâlde.
Pizza, salata, banyo. Cep telefonu yok.
Ya da salata, cep telefonu, banyo ama pizza yok.
Pizzayı tercih ederim.
Akıllı kız.
- Banyo yap hadi. - Tamam.
Merhaba Víctor.
- Bitince seslen tatlım. - Tamam anne.
Vera'nın terapide ne yaptığını
paylaşmak için aramaya çalışıyordum.
Carlos'a göre biraz ilerleme var.
Çok daha fazla konuşuyor, yeni hayatına iyi uyum sağlıyor.
Yeni evini sevdi, bu da beni çok mutlu ediyor.
Neyse...
Zaten biliyorsun. Tekrarlayan mesele Mariana.
Onunla anlaşamıyor.
Bunu sormamam gerekir ama...
Vera'yla ilişkini koru, tamam mı?
Carlos'a da söyle, paralel hareket edelim.
Başka ne vardı?
Yok bir şey.
Yakında görüşürüz.
Bitti anne!
VICTOR MEŞGULÜM. SENİ SONRA ARARIM.
KÖPEKTEN BAHSETTİ Mİ?
KAÇ SEANS KALDI?
Üçüncü seçeneği seçiyorum.
- Üçüncü ne, biliyor musun? - Hayır.
Seni seviyorum,
sonsuzluk ve ötesine kadar.
- Sonu yok mu? - Sonu yok.
Şimdi uyusak da
balinaları yarına bıraksak?
Anlaştık mı?
İyi geceler.
Vera.
Vera, tatlım. Yatağına dön lütfen.
Vera?
Anlıyorum Majo.
Sandık bizim değil ama.
Önceki ev sahipleri unutmuş olmalı.
Fark ettiklerinde geri isterler.
Tamam. Ara beni. Sağ ol.
Son bir şey daha. Işıklar hâlâ arızalı.
Birini yollar mısın?
Sağ ol.
Hoşça kal.
Efendim, Bay Víctor geldi.
Evet Pedro, içeri al.
Tamam efendim.
Sağ ol.
Tatlım!
Baban geldi!
Vera?
Selam.
Eşyalarını ve iki de pijama koydum.
Fanti'yi?
- Fanti. - Fanti.
Fanti. Vera!
Geçen haftaki gibi olay istemeyiz.
İstemeyiz. Onu da getiriyor.
- Baba! - Hayatım!
Gel buraya.
- Gel. - Geliyorum.
Bak, ne yaptım sana.
- Bana mı? - Evet.
Tatlım, bu harika. Sağ ol.
Müthiş bir hafta sonuna hazır mısın?
Evet, süper hazırım.
Öyle mi? İlk iş olarak...
Atlara.
Önce odanı bitireceğiz.
Tamam, sadece sen ve ben ama.
Evet, Mariana da biraz yardım edecek.
Mariana...
Öyleyse gitmem.
- Ne? - Annemle kalırım.
Anlaşmamızı unutma.
Anne, her şey de anlaşma ama.
Hafta sonu yalnız olacağız demiştin,
atları görmeye gidecektik.
- Niye yalan söyledin? - Planlar değişir.
Planlar değişir hayatım.
Hem akıllı insanlar plan değiştirir, değil mi?
Hadi canım. Gidelim.
İyi eğlenceler.
Dinle bak, bu gece bir film seçersin.
Ben de mısır patlatırım.
- Tamam mı? - Dur.
Onları hep bir arada olmaya zorluyorsun. Mariana'dan bir gün ayrı kal.
Ona yalan söyleme.
Yalan söylemiyorum.
Carlos'u aramayı unutma.
Arayacağım.
Fırsat olunca.
Annene hoşça kal de.
"Hoşça kal anne." de.
Alo?
Kimin peki?
Birilerine ait olmalı.
Evet.
Ben yaparım o hâlde.
Hoşça kal.
İLAÇ İŞKENCE ALTINDA ACI EŞİĞİNİ GENİŞLETİYOR
KURTULUŞ OLMADIĞI BİLİNSE BİLE ÖLÜM KORKUSUNUN
KONTROLÜ KAYBETTİĞİNİ BİLME BAKIŞINI TANIYORUM
SON AŞAMA
ZİHNİ DİRENİYOR AMA BEDENİ DAYANAMADI
ÖLÜM SAATİ: 03.34
Efendim?
Her şey yolunda.
Ne?
Kendini sekiz yaşındaki bir kızla kıyaslama.
Ne oldu? O nasıl?
Merhaba canım. O iyi.
- Eli? - Eli de iyi.
Doktor dikiş atıyor.
- Temiz bir kesik. - Temiz mi?
Evet, çok üzgünüm.
Bir anda oldu.
Buzdolabına döndüm ve geri dönünce...
Ne? Seninle değil miydi?
Yok, değildi.
Benimleydi çünkü birlikte yemek yapacaktık.
- Bıçakları ortalıktan kaldırdım. - Hepsini değil.
Bak Olga.
- Bıçakları kaldırdım, dedi. - Pardon.
Bize su getirir misin?
Merak etme. Kazadır, olur.
Benimleyken de kendini yaraladığı oldu.
Hastaneye düşecek kadar mı?
O kadar değil.
Ne oldu?
Açıkçası tam bilmiyorum.
Tam anlayamadım.
Yemek yapmaya başlayacaktım
ve soğanı kesmek istediğini söyledi.
"Kesemezsin, tehlikeli. Lütfen bıçağı bırak." dedim.
Bırakmadı mı?
Hayır, bırakmadı.
Yanına gittim, bıçağı aldım, çekmeceye koydum.
Buzdolabına döndüm...
Arkamı döndüğümde
kendini kesmişti.
Bıçağı alıp kendini mi kesti?
Öylece?
Vera Rodríguez Chavarría.
Kasten mi yaptı?
Bilmiyorum.
Hayır, eminim yapmamıştır.
Tabii ki hayır.
- İyi akşamlar. Ben Dr. Mendiola. - Merhaba.
Benimle gelin lütfen.
Çocuklar huzursuz olur, pek sabırlı da değillerdir.
Fakat elini zorlamaması önemli.
Yazmak, çizmek yok. Sol eliyle yemesini sağlamaya çalışın.
Üç gün sonra doktora götürün. Tamam mı?
Tamam.
- Sağ olun. - Rica ederim. İzninizle.
Benimle gelmek isteyecektir ama olmaz.
- Eve gelemez. - Neden?
Feci bir koku var. Henüz halledemediğim bir gaz sızıntısı.
Aceleyle hastaneye geldim,
şimdi kimse yardımcı olamaz.
Ben olurum.
Ne lazım?
Şey...
Kalacak bir yer.
İstersen bizimle kalabilirsin.
Sorun değil.
Ben Brenda'yla kalırım. Hâlâ onda eşyalarım var.
- Gerçekten mi? - Evet.
Dinlenmem lazım.
- Evet ama... - Sen de dinlen.
Hepimize iyi gelir.
Sabah size kahvaltı getiririm.
- Hoşça kal Olga. - Güle güle.
Evde mi yaşıyor?
Ciddi misin?
Sonra anlatırım.
İşte suyun.
Bu peynirsiz.
- Gerçekten mi? - Kiloma dikkat ediyorum.
- Kilona dikkat mi ediyorsun? Niye? - Öyle.
Peki ya bu? Baykuş buraya.
Doğru değil.
Vera. Víctor!
Tatlım, elini zorlama. Derin bir yara açtın.
- Acımıyor ama. - Acıyacak.
Nasıl kestin?
Hayatım, salona git de bir film seç.
- Hemen geleceğiz. Tamam mı? - Tamam.
Ne yapıyorsun?
Sen ne yapıyorsun?
Konuşuyorum.
Niye?
Ne demek "niye"?
Niye konuşmak istiyorsun?
Bir dönem geçiriyor ve paylaşmak istemiyor.
Görmüyor musun?
Konuşmak istemiyor.
Sen istiyorsun diye her pazartesi
terapiste gidiyor. Sorun değil.
Konuşmuyorsa da sorun değil.
Elini kestiyse nasıl sorun olmaz?
Önemsiz bir şey. Kazaydı.
Ya kaza değilse?
Víctor, orada değildin. Olanları bilmiyorsun.
İkimizle ve psikologla
konuşması gerektiği düşüncesi onu komplekse sokacak.
Yeter. Dur artık.
Köpeğe olanlar kaza değildi.
O zaman da kimseyle konuşmadı.
Ne olacak, biliyor musun?
Bir daha kötü bir şey olursa sana anlatmam.
Olmamasını sağla o hâlde.
PARANORMAL OLAYLAR
Al bakalım.
Sağ ol.
Daha yemeyecek misin?
Yok, gaz sızıntısını tamir etmeye çalışacağım.
Seninle geleyim.
Hayır canım, babanla kal.
- Selam. - Hayır, seninle geleceğim.
Tatlım, babanla kalacaksın.
Hemen gidiyor musun?
Evet. Leziz görünüyor.
- Bu ne? - Şu lezzeti bir dene.
Merhaba.
Ben arayana kadar seninle kalsın.
- Arayana kadar mı? - Tamir olunca haber veririm.
- Kabul etmez. - Víctor, lütfen.
- Kabul etmez. - Lütfen.
- Ekmek için sağ ol Mariana. - Ne demek.
- Hoşça kal. - İyi günler.
Merhaba.
İyi misin?
Hayır.
Kimden yardım isteyeceğimi bilmiyorum.
Lütfen benimle evime gel.
Bana inanmıyorsun.
İnanmadığımdan değil.
Bunlardan birinin çöpün yanında olduğunu, sonra kaybolduğunu söyledin.
Çöp kamyonu almıştır.
Tamam.
Buna inanmak zor.
Anlamıyorum ama buradayız işte. Yukarı çıkalım.
Başın dönüyor mu?
- Biraz. - Su getireyim.
Hayır, dur.
- Bu nasıl olabilir? - Bilmiyorum.
Yemin ederim.
İçinde ne var?
Bir sürü şey.
Defterler, çizelgeler. Kişisel şeyler.
Kişisel mi? Kimin?
Görünüşe göre sandık hiç kimsenin.
Geldiğimizde buranın boş olduğundan eminim.
Bir an şüphe ettim ama yemin ederim ki boştu.
- Carlos. - Neydi o?
- Duydun mu? - Neydi o?
Martín Muñoz Araujo.
Kurban bu günlükten.
- Yaşı? - 32.
O da yok.
Kurbanlar hiç yaşamamış sanki.
İnternette yoklar.
Tüm bunlar gerçek mi sence?
Bu insanlar öldürülmüş mü?
Bak.
"03.49, bilinçlerini kaybediyorlar.
"Dozu 200'e çıkartıyorum.
"04.14, nöbet geçirmeye başlıyorlar.
"Ölüm saati: 06.35."
Fantezi olamayacak kadar ayrıntılı, değil mi?
Kimseyi öldürmedilerse bile kesinlikle yapmak istemişler.
Bence bu bir fantezi değil.
Geçmişleri çok ayrıntılı yazılı.
Özellikle sarsıntı diye bir şey.
"Her şey sarsılıyordu.
"Yaşadığım yer, kişi, yaşam tarzım.
"Hayatım benim değildi. Onları uyardım. Yalan söylemedim.
"Bir düzen, çözüm istiyordum.
"Bunu istedim ama olmadı.
"Kendim yapmam gerekti.
"Sarsıntı her şeyi doğruluyordu.
"Kontrolü ele almalıydım.
"Neyse ki birinin ölümüne yol açmak her zaman cinayet değil."
Tüm birikimimi bu eve yatırdım, of ya.
Ne yapacağım?
Bakabilir miyim?
- Kahve ister misin? - Evet, sağ ol.
Düşündüm de...
Defterleri bir arkadaşıma göstermek istiyorum.
Aslında benim hocamdı.
Kendisi grafolog.
Yani?
Bilmiyorum.
Yazarı tespit edebilirsek ne yapacağımızı öğrenebiliriz bence.
El yazısından çok ayrıntı ortaya çıkar.
Bilmiyorum. Emin değilim.
Ona ayrıntı vermem.
Nereden geldiğini bile söylemem.
O bir rehber. Bize fikir verebilir.
Ne bileyim, mesela bir bakış açısı.
Bay Víctor geldi.
Lanet olsun, Víctor'la kızım geldi.
Ne?
Sandık.
Sandığı saklamalıyız.
Girsinler.
Sandığı saklayalım.
Ne?
Esas beni saklamalısın.
Víctor ve Vera beni mutfağında görmemeli bence.
Sandığı hallet.
Olga, Víctor'u içeri alma.
Anne!
Verita.
Ne oldu?
Telefonu açamadın mı?
- Dikkat etmemişim. - Belli oluyor.
Niye buradasınız?
Seninle olmak istedim.
Kızınla ilgilenmek çok mu zor?
Gaz sızıntısının adı ne?
Hayır.
Planlarınızı bozmak istemem ama telefona bak.
Hayır, lütfen. Öyle değil.
Seni parmağında oynatıyor. Ver şunu.
Gaz sızıntısına selam söyle.
Vera, tatlım. Bir şey söylemeliyim.
Sevgilin mi?
- Tabii ki hayır. - Tatlım, tabii ki hayır.
Yardımına ihtiyacım olduğu için çağırdım.
Neden?
Eline ne oldu?
Kaza.
Ona ne oldu?
Dün kendini kesti.
Birlikte yaşıyorlar.
Anlıyorum.
Baksana anne.
Carlos eşyalarıma bakmaya mı geldi?
Ne?
Eşyalarıma bakmaya mı geldi?
Hayır canım, nereden çıkardın?
Bana yardıma geldi.
Ne konuda?
Yanımda olmak için.
Biraz korkmuştum.
Bir dahakine beni çağırabilirsin,
ben de yanına gelirim.
Sana göz kulak olurum.
Hayır tatlım, ben sana göz kulak oluyorum.
Anne?
Uykum var. Uyuyalım mı?
Uyuyalım.
Bana sarılır mısın?
Sarılırım tatlım.
Merhaba Víctor.
Kızının oyuncaklarını koymak için bir yere ihtiyacı var.
Ona söz verdiğin hediyeyi verecek misin?
Pekâlâ, haber ver.
Sağ ol.
Merhaba Carlos.
Onu çıkardı.
Uzaklaşma Vera.
Vera. Vera, tatlım.
Hayır!
Dur. Gitme.
Ayrılma. Yardım edeyim.
Beyefendi, gidin. Hemen gidin.
- Cidden git. - Baba.
- Git. - Sakin ol.
- Baba. - Gitmeni söylüyorum.
- O hayvan acı çekiyor. - Ver onu.
Sorumluluğu ben alırım. Kıza verme.
Yardım edebileceğimi söyleyin. Sorumluluğu ben alıyorum.
Merak etmeyin.
Artık ağlamıyor.
Vera?
Ya yanlış yapsaydın?
Nelson'a daha çok acı verebilirdin.
Doğru yaptım.
Ailen doğru yapamaz mıydı sence?
Ailem bir şey yapmadı.
Adam ona acı çektirmememizi söyledi ama bir şey yapmadılar.
Tamam.
Bu yüzden resminde ailen ters yöne bakıyor.
Çünkü bir şey yapmadılar.
Seni izliyor olsalar da yapar mıydın?
Çünkü elini kestiğinde öyle oldu.
Kimse seni izlemiyordu.
O Mariana'nın suçuydu.
Bana bakamıyor.
Elini bu yüzden kestin.
Sana bakamadığını kanıtlamak için.
Benimle babam ilgilenmeliydi. O değil.
Ayrıca bir kazaydı.
Konuşmak ister misin bunu?
Hayır.
Her şey çok hızlı oldu.
Ne yapacağımızı bilemedik.
Neyin doğru neyin yanlış olduğunu ben söyleyemem
ama Vera kanlı bir yavruyu tutmak istedi ve sen de ona verdin.
Víctor verdi.
Tamam, ona Víctor verdi.
Seni eleştirmiyorum ama.
Mesele bu mu? Sorumluluğu ona mı verdik?
Bir açıdan öyle.
Vera kafasında en çok sevdiği davranış kalıplarını yaratıyor.
Kendi kimliğini oluşturmasına izin veriyoruz.
Hayır, kimliğiyle ilgili değil bu.
Şartlarını ortaya koyuyor ve herkes ona uyuyor.
Hatalı olduğunu düşünmüyor. Onu sorgulayan olmadığı için.
Haklıysa haksız olduğunu söyleyemem.
Bir bıçak aldığında söyleyebilirsin.
Bak.
Boşanmanızın yol açtığı boşlukta Vera kontrolü ele alabildi.
Buna izin vermek için iyi bir zaman değil.
Bunu Víctor'a açıklayabilir misin?
Hadi, geldik.
Hepsi öldürülmüş mü?
Evet, öyle görünüyor.
Açıklayayım.
Alicia Kleinberg ve Emmanuel Argüello çoktan ölmüş olmalıydı.
Martín Muñoz'un işkencesi yeni başlamıştı.
Henüz öldürülmemişti.
Fakat bir kurban daha var.
Uzak geçmişlerinden
ya da yakın çevrelerinden biri.
Kasıtsız ya da basit bir kaza sonucu oldu.
Ya da basit bir doğaçlamaydı.
Bu kadın acı olayına kafayı takmış.
Her şey var.
Acı, keder ve endişe.
Bir saniye. Bu bir kadın mı?
Evet, bir kadın.
Yaklaşık 40 yaşında.
Gizli bir hayat yaşıyor. Kısıtlamalarla dolu
ama toplumla tam uyum içinde.
Anlıyor musunuz?
Normal görünmeye çalışıyor.
Fakat normal değil.
O öyle biri.
Bu defter onun en samimi konuşması.
Kim olduğunu öğrenebilir miyiz?
Hayır, o bilgi yok.
Fakat bir tür fiziksel engeli olan
bir kadın aramakla başlayabilirsiniz.
Çünkü kalemi tutuş şekli tuhaf diyebiliriz.
Şöyle tutuyor.
Onu hâlâ bulabilir miyiz?
Elbette.
Bu özellikler yeni. Bunlar kısa süre önce yazılmış.
Ne? Yıllar öncesinden değil mi?
Hayır, bu özellikler yeni.
Yazmayı mı öğreniyor?
Yok, o bir yetişkin.
Bir ilkokul öğretmeni.
İlkokul öğretmeni mi?
Bu klinik bilgi seviyesiyle mi?
Belki de tahminimizden daha çok insan öldürdü.
- Guadalajara vakasını hatırlıyor musun? - Affedersin.
Affedersin. Pardon.
İyi misin?
Babasına gitmeli.
En azından bugünlük. Benimle kalamaz ama...
Ona ne diyeyim? Onu almasını mı söyleyeyim?
Benden nefret edecek.
Dur, Víctor'a mesaj atarım.
Vera'yı okuldan almasını, yarın sana getirmesini söylerim.
Tamam, attım.
Vera ve ben bir katille mi yaşıyoruz?
Pek sayılmaz.
Duydun ama, değil mi?
Şu anda yazılıyor.
Evimde tuhaf şeyler oluyor ve o sandık hâlâ orada.
Kızımı bir katilin evine mi götürdüm?
Günde iki taneden fazla alma.
Her 12 saatte bir.
Tamam.
Sıcak bir banyo yapsana.
Biraz dinlen. İyi gelir.
Sağ ol Carlos.
Olga, ne oldu?
Kadın orada.
Orada, yatak odamda.
Yatakta...
MARTIN'İN ULAŞMASI GEREKEN MANİK PSİKOZ HÂLİ
ÖNÜMÜZDEKİ 72 SAATTE GERÇEKLEŞECEK.
Olga?
Ne yapıyorsun? Sorun ne?
Martín hakkında yazmaya devam etmiş.
NİHAYET KENDİMİ ONDA, O BAKIŞLARDAKİ DEHŞETTE GÖRÜYORUM...
O burada.
Martín Muñoz Araujo'yu tam da burada öldürüyor.
Günlükte öyle yazıyor.
HAYATİ BELİRTİLERİ ZAYIFLAMAYA BAŞLIYOR
Sakin ol.
Onu gördüm Carlos.
Lanet olsun, yara çok derin.
Bir doktora gitmelisin bence.
Yemin ederim gördüm.
- Dinle... - Yatak odamda gördüm, yeminle.
Görmedin demiyorum.
Bana inanmıyorsun ama.
Şüphe etmiyorum ama sana güçlü bir ilaç verdim.
Bana bak.
Bu benim.
Günlük bunu biliyordu.
Kaşımın yarılacağını biliyordu.
Ya da o sebep oldu.
Ne desem bilemiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Martín Muñoz'u aramak istiyorum.
Ne bulacağımızı sanıyorsun?
Bilmiyorum. Bir ipucu belki.
Akrabalar, tanıdıklar.
Ne olursa.
Merhaba.
- Nasılsın? - Merhaba.
- İyi günler. - Selam ufaklık.
Buyurun?
Ticaret Sicil'den geliyoruz.
Buranın sahibi Martín Muñoz Araujo'yu arıyoruz.
Kimi?
Adım María Araujo, restoranın sahibiyim.
Kimiz demiştiniz?
Ticaret Sicil'den geliyoruz ve...
Araujo siz misiniz?
Bay Martín'i arıyorduk.
Martín.
- Biraz sandalyende oyna, olur mu? - Peki.
O Martín mi?
Sizi eski kocam yolladı, değil mi?
Durun, pardon.
O çocuk Martín mi?
O pislik vazgeçmiyor.
Juan!
Merak etmeyin, gidiyoruz.
Hanımefendi?
Hadi, gidelim.
Neler oluyor Carlos?
Şaka bu.
Değil mi?
Hiçbir şey anlamıyorum, dur az.
Günlüğe göre bebek 32 yaşında ölecek.
Bu daha gerçekleşmedi ancak şu anda yaşanıyor.
Günlüğe göre adam çok daha yaşlı.
Ya kadın öğretmen değilse fakat yazmayı öğreniyorsa?
Elini zorlama tatlım.
Ama anne...
Yara iyileşene kadar yazma ve boyama.
Artık acımıyor ama.
Tatlım...
Baban geldi.
- Babam mı? Bakalım. - Baban!
Babam!
- Merhaba baba. - Canım.
- Dışarıda buldum. - Çok tuhaf.
Kapıyı kapatmama yardım et.
- Tamam. - Yoksa baykuş girer.
Mariana ve benden hediye. Teşekkür et.
Ne güzel.
Güzel mi? Beğenmene sevindim.
Evet. Bak anne!
Hem de kocaman. Peluş hayvanlar, boyalar...
- Oyuncaklar, yaylar. - Olga.
- Açsana. - Bak anne.
Bir sürü şey sığıyor...
Tanıdık gelen bir şey var mı?
Emin misin?
ÖLÜM SAATİ 02.48
- Vera evde mi? - Evet.
- Tamam. - Üst katta.
Ne oldu?
Martín öldü.
Vera onu öldürdü.
Ne zaman...
Ne zaman böyle oldu?
Neyi yanlış yaptım?
- Carlos, neyi yanlış yaptım? - Hiçbir şeyi.
Yanlış bir şey yapmadın.
Dört gün boyunca acılar çekti.
Dört gün.
Vera durmayı hiç düşünmedi bile.
Vera bir şey yapmadı.
Yapacak ama.
Terapide görüştüğüm Vera bu kadın değil.
Kızın katil değil.
Duygularıyla baş etmeyi öğrenen sekiz yaşında bir kız.
Bunu bilmemiz iyi bir şey.
Neden iyi?
Ona yardım edebileceğiz çünkü.
Nasıl?
Bir aşamada kazara ya da tesadüfen
Vera birinin ölümüne neden olacak.
Sorun da bu.
Takıntılı hâle gelecek.
Fakat bunu önleyebiliriz.
Yapmamız gereken şey
kimi ve ne zaman öldüreceğini öğrenmek.
İlk sarsıntının ne zaman olacağını.
Her şeyi tetikleyen sarsıntı.
Ya ilk kurbanı köpek olduysa?
Hayır, bir insan öldürdü.
Ona yakın bir yetişkini.
Bu kazara ölüm
küçük yaşlarında, o daha çocukken oldu.
Öldürme dürtüsü hissetmiyordu hâlâ.
Tüm metinde beliren katil içgüdüsü
başka yerden kaynaklı.
Hiçbir şey anlamıyorum.
Biri onu öldürmeye kalktı.
Onda sadistik davranışlara yol açan şey de bu.
Kim onu öldürmeye çalışıyor?
Çocukluğunda mı, yetişkinliğinde mi oluyor?
İlk kurbanından sonra, o sıralarda oluyor.
Yaklaşık aynı yaşta. Hâlâ küçük bir kız ama.
Çok üzgünüm
ama gitmem lazım.
Tamam.
- Teşekkürler Andrea. - Sağ ol.
Carlos, yaptıklarına dikkat et.
- Tamam. - Hoşça kal.
Sağ ol Andrea.
Şoke edici, sorun bu.
Fakat güzel.
Düşürmedim ama.
Düşüreceğim.
Ona yakın bir yetişkini.
İlk ölüm
küçük yaşlarında,
o daha çocukken oldu.
Peki kim bunlar?
Şu taraftaki babam.
- Baban mı? - Babam.
Niye bu kadar ufak?
Bak. Bunda normal.
Beğendim.
- Baksana Verita. - Söyle.
Bu kız kim?
Kız değil, o Mariana.
Sorun ne?
O eve dönmemek için ne yapmam lazım?
Canım benim.
Hiçbir şey.
Hiçbir şey yapman gerekmez, duydun mu?
Hiç kimseye, asla.
Anne?
Seninle uyuyabilir miyim?
Evet canım. Gel.
Gel.
Evet, altı gün oldu.
Hastaydı, o yüzden okula götürmedim.
Sırf konuşmak istiyorsun diye onu uyandırmam.
Víctor...
Alo?
Vera?
Vera, duyuyor musun?
Benim, annen.
Sana yardım etmek istiyorum.
Olanları öğrenmem lazım ama.
"Sarsıntı" ne?
Bulunduğum yerde henüz yaşanmadı. Yardım edebilirim.
Tatlım, beni duyuyor musun?
Kimin seni öldürmeye kalkışacağını öğrenmem lazım.
Vera!
Hayır!
Vera!
- Dur! - Aç!
Canım. Geçti.
Ben mi yaptım sana bunu?
Yavaş.
Bitti.
Sonra Almanya, Berlin.
Fransa, Paris.
Danimarka, Kopenhag.
İsveç...
Efendim, Bay Víctor geldi.
Anne, İsveç'in başkenti neresi?
Evet Pedro, içeri al.
Kimmiş?
Anne, İsveç'in başkenti neresiydi?
İsveç'in başkenti mi?
- İsveç'in başkenti neresi? - Bilmiyorum.
Stokholm.
- Selam. - Selam. İyi misin?
- Evet. - Selam Olga.
Niye geldin?
- Kızımı görmeye. - Endişeliyiz. Konuşmak istiyoruz.
- İyiyiz. - Girebilir miyim?
- Evet. - Öyle mi? İzninle...
Kapı sıkışmış.
Vera nerede?
Olga, iyi misin?
İyiyim.
Vera nerede? Vera!
Vera?
Hayatım.
Vera?
Merhaba canım.
Vera, odana git!
Yüzüne ne oldu?
Ona bir şey olmadı.
- Ne yaptın ona? - Hiçbir şey.
Yüzünde niye izler var?
Víctor, lütfen sakin ol.
İşte şimdi kızını kaybettin.
Neler oluyor?
Vera terapiye gitmiyor, telefonları açmıyorsun.
Bir buçuk haftadır senden haber alamadık.
- Ne yapıyorsun? - Ona göz kulak oluyorum!
Yaptığım bu. Ne işin var burada? Evimde, Víctor'la?
Velayeti riske atıyorsun.
- Ne yapıyorsun? - Ondan uzak kalamam, tamam mı?
Günlükte yazılanlar olacak.
Onu yalnız bırakamam.
Bu işte yalnızım.
Dinle, yalnız değilsin.
Yanındayım. Bırak yardım edeyim.
Sakin ol.
Yemin ederim kasti değildi.
Öteki kadın oradaydı ve kapıyı çok sert ittim.
Vera onu gördü mü?
Yetişkin Vera'yı?
Hayır.
Onu tekrar gördün mü?
Hayır, gitti.
Kızdığını hissediyorum ama.
Sandık boş, hiçbir şey yok içinde.
Olga.
Vera'yı babasıyla yollamalısın.
Hayır Carlos. Vera babasıyla gidemez.
Vera, Mariana'dan feci nefret ediyor.
Mariana ilk kurbanı.
Vera'yı dünyadan soyutluyorsun.
Bu hastalıklı ve tehlikeli.
- Anlamıyor musun? - Dinlemiyor musun?
Vera sadece yanımda güvende.
Onu Mariana'yla yollarsam...
- Sekiz yaşında. - Deftere göre öyle.
Grafolog arkadaşına göre öyle.
- Şu lanet küpeler. - Hayır.
Mariana'nın adı geçmiyor.
İyi akşamlar efendim. Víctor iki polisle geldi.
Bu bir hata.
Bu bir hata ve hepiniz pişman olacaksınız.
Kızımı hazırlayayım.
Her şey düzelecek tatlım.
Mariana ve baban sana iyi bakacak.
Fakat ben seninle kalmak istiyorum.
Biliyorum canım.
Uslu durursan yakında gelmene izin verirler.
Vera?
Canım, yanlış bir şey yapma sadece.
Tamam mı? Çok uslu davran.
İki güne dönersin.
Tamam mı?
Söz ver.
Düzene ihtiyacımız var.
Bir çözüm aramalıyız.
Vera!
Polisle yukarı mı geleyim?
Geliyorum.
Al.
Ángela bana akvaryum için bilet verdi.
Yarın gidelim mi?
Mariana, dur. Arkadaşım değilsin.
Víctor'un sevgilisisin.
Víctor mu?
Artık baban değil miyim yani?
Vera, hasta değildin ya?
Annenin bana yalan söylemesini anlarım.
Ama senin yalan söylemen?
Çok acı veriyor.
Víctor, lütfen.
Sen de bana hep yalan söylüyorsun.
Ben seni bir şeye zorlamıyorum ama.
Odama gidiyorum.
- Hayır, şunu bitir. - Hayır.
Bırak onu.
"Her şey sarsılıyordu.
"Yaşadığım yer, kişi, yaşam tarzım."
Sarsıntı onu almalarıydı.
Víctor bilmek zorunda.
- Ona bunu göstermeliyiz. - Carlos.
Anlamıyorsun. Bu oldu bile.
Ne yapıyorsun? Az önce aldın.
İşe yaramıyorlar.
- Nasıl yani? Kaç tane aldın? - Dört.
Sütün var mı?
- Olga. - Süt mü?
Al.
Bunu içmelisin.
Hayır Carlos.
- Gerek yok. - Var.
İçmelisin. Kusman lazım.
Sana geliyordum.
Tamam.
Gidelim.
Sallanıyor mu?
Evet.
- Gidelim. - Kız.
Kızım.
Hayır! Vera!
Buraya gel. Hayır.
Kapıyı kilitleme canım. Aç.
Gidelim. Yer sarsılıyor. Oyun değil bu.
Aç Vera.
Dikkat et. Geçti.
Geçti.
- Tamam. - Sarsıntı.
Sarsıntı.
Sarsıntı aslında deprem.
Bugün kızımı kaybedeceğim.
Ne oldu hayatım? Uyuyamıyor musun?
İlacını ister misin?
Onun yerine bana sarılsan?
Tabii.
Neler olmuş bakayım.
Merhaba, iyi akşamlar. Sorun ne?
Deprem yüzünden toprak kayması oldu. Yol kapalı.
Ne kadar sürer?
İki saat kadar.
- İki saat mi? - Elimizden geleni yapıyoruz.
Ne?
Vera?
- Vera? - Vera!
Vera, canım.
Vera, iyi misin canım?
İyi misin? Ne oldu tatlım?
Kâbus mu gördün?
Geçti hayatım.
Ne yapıyorsun?
- Çık. Ben söyleyene kadar kapını kilitle. - Ne oldu?
Sorun ne canım? Beni korkutuyorsun.
Makasla ne yapıyordun?
Odana git ve ben söyleyene kadar çıkma.
- Hayır. - Git ve ben söyleyene kadar çıkma.
Git.
Hemen Vera! Hemen!
Hemen odana git.
- Yeter! - Canımı yakıyorsun.
"Canımı yakıyorsun." ne demek? Ne yapıyorsun?
Ne yapıyordun? Beni korkutuyorsun.
- Burası. - Beni bekle.
Burası.
Beni bekle.
O makasla ne yapıyordun?
O makasla ne yaptığını söyle.
Beni korkutuyorsun.
- Annemle gitmek istiyorum. - Hayır.
Olmaz öyle şey.
Ne yapacağımı söyleme!
Ne oldu?
Tanrım.
Hanımefendi, çıkmalısınız.
Tansiyonu kaç?
Sakin olun.
Olga.
Vera'nın seninle gelemeyeceğini bilmen gerekiyor.
Benimle gelir misiniz? İfadenizi almalıyım.
Tamam.
Su alabilir miyim?
Su. Başım dönüyor.
Gel.
Arabaya bin.
Bin.
O eve dönmem gerekmeyecek, değil mi?
Babana olanları biliyor musun Vera?
Vera, baban öldü.
Umurunda değil mi?
Beni öldürmeye mi çalıştın?
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan
Proje Kontrol Sorumlusu Verda Tuna