Nelson.
Loop niet weg, Vera.
Dat doe ik niet.
Nelson.
Vera?
Vera. Vera, schatje.
Hij huilt niet meer.
Laten we met Nelson spelen.
Vera?
Geen puppy.
En noem hem geen Nelson meer.
Goed dan.
Nou...
Schat, het ontbijt is klaar.
Heb je alles ingepakt voor school?
Ja, alles is klaar.
Wat ontbijten we?
The Diary
Vera, je spullen.
Je hebt je rugzak niet eens.
Sorry.
Doe de koelkast niet open als de lichten raar doen.
Dat was de afspraak.
Maar ik heb honger.
Wat ga je voor me koken?
Pizza.
Pizza?
Twee avonden achter elkaar? Echt niet.
Oké, pizza en salade.
Pizza, salade, een bad en geen telefoon,
of salade, telefoon, een bad en geen pizza?
Ik heb liever pizza.
Slimme meid.
- Ga maar in bad. - Goed.
Hoi, Víctor.
- Zeg het als je klaar bent. - Oké, mam.
Ik probeerde je te bellen om te vertellen
hoe het met Vera gaat in haar sessies.
Carlos zegt dat er vooruitgang is.
Ze praat meer en past zich goed aan aan haar nieuwe leven.
Ze houdt van haar nieuwe huis, wat me erg blij maakt.
Maar...
Je weet dit al. Het terugkerende probleem is Mariana.
Ze kan niet met haar opschieten.
Ik zou het niet hoeven vragen, maar...
Bescherm je relatie met Vera.
Zeg dat ook tegen Carlos, zodat we op één lijn zitten.
Wat nog meer?
Niks.
Tot gauw.
Ik ben klaar, mama.
VICTOR - IK HEB HET DRUK. IK BEL JE LATER.
HEEFT ZE OVER DE HOND VERTELD?
HOEVEEL SESSIES NOG?
Ik kies voor de derde optie.
- Weet je wat de derde optie is? - Nee.
Ik hou van je,
tot het oneindige en terug.
- Is er geen einde? - Nee.
Zullen we gaan slapen
en de walvissen voor morgen bewaren?
Afgesproken?
Welterusten.
Vera.
Schatje, ga terug naar bed, alsjeblieft.
Vera?
Ik snap het, Majo,
maar de kist is niet van ons.
De vorige eigenaren zijn hem vast vergeten
en ze willen hem later vast terug.
Bel me. Bedankt.
Nog iets. De lichten doen nog steeds raar.
Kun je iemand sturen?
Bedankt.
Dag.
Mevrouw, meneer Víctor is er.
Pedro, laat hem binnen.
Oké, mevrouw.
Bedankt.
Schat.
Je vader is er.
Vera?
Hoi.
Ik heb kleren en pyjama's ingepakt.
En Fanti, oké?
Fanti.
O, Fanti. Vera.
We willen niet hetzelfde gedoe.
Nee. Ze neemt hem mee.
- Papa. - Lieverd.
Kom hier.
- Kom hier. - Ik kom eraan.
Kijk wat ik heb gemaakt.
- Voor mij? - Ja.
Lieverd, wat fantastisch. Bedankt.
Ben je klaar voor een geweldig weekend?
Ja, superklaar.
Ja? We gaan als eerste naar...
De paarden.
Eerst gaan we je kamer afmaken.
Maar alleen jij en ik.
En Mariana helpt een beetje.
Mariana...
Dan ga ik niet.
- Wat? - Ik blijf bij mama.
Denk aan onze afspraak.
Maar, mama, alles is een afspraak.
Je zei dat we dit weekend alleen zouden zijn
en dat we naar de paarden zouden gaan.
- Waarom lieg je tegen me? - Plannen veranderen.
Plannen veranderen, lieverd.
En wijze mensen veranderen plannen, toch?
Kom op, schat. We gaan.
Veel plezier.
Weet je wat? Jij mag vanavond een film kiezen
en ondertussen maak ik popcorn.
- Oké? - Hé...
Je dwingt ze overal samen te zijn. Kun je niet even weg bij haar?
Lieg niet tegen haar.
Ik lieg niet tegen haar.
En vergeet Carlos niet te bellen.
Dat zal ik doen...
Als ik tijd heb.
Zeg dag tegen je moeder.
'Dag, mama.'
Hallo?
Weet je van wie hij is?
Maar hij moet van iemand zijn.
Ja.
Dan doe ik het.
Dag.
De medicatie verhoogt de pijngrens bij marteling
Er is verrassende veerkracht door angst voor de dood
Ik herken de blik van het besef dat je de controle kwijt bent
WEEK 9 - DE LAATSTE FASE
LAATSTE FASE
De geest verzet zich, maar het lichaam niet.
Tijdstip van overlijden! 3.34 uur
Ja?
Alles is oké.
Wat?
Je kunt jezelf niet vergelijken met een achtjarige.
Wat is er gebeurd? Hoe is het?
Hoi, schat. Ze is in orde.
- En haar hand? - Haar hand is oké.
De dokter hecht haar nu.
- Het was een nette snee. - Nette snee?
Het spijt me zo.
Het was maar een seconde.
Ik draaide me om en toen ik weer omkeek...
Wat? Was ze niet bij jou?
Nee.
Ze was bij mij omdat we samen lunch zouden maken.
- Ik had de messen weggedaan. - Niet allemaal.
Luister, Olga.
- Ze zei dat ze ze had opgeborgen. - Sorry.
Kun je wat water halen?
Geen zorgen, ongelukken gebeuren.
Ze heeft zich bij mij ook weleens bezeerd.
Genoeg om naar het ziekenhuis te moeten?
Nee, dat niet.
Wat is er gebeurd?
Ik weet het echt niet.
Het is me niet duidelijk.
Ik wilde net gaan koken
en ze zei dat ze de ui wilde snijden.
Ik zei dat dat gevaarlijk was en dat ze het mes weg moest leggen.
En dat deed ze niet?
Nee, dat deed ze niet.
Ik pakte het mes, legde het in de lade,
draaide me om...
En toen ik terugdraaide,
had ze zich gesneden.
Dus ze pakte het en sneed zichzelf?
Zomaar?
Vera Rodríguez Chavarría.
Deed ze het expres?
Ik weet het niet.
Nee, ik weet zeker van niet.
Nee, natuurlijk niet.
- Goedemiddag, ik ben dr. Mendiola. - Hallo.
Kom mee, alstublieft.
Kinderen kunnen heel rusteloos zijn en ze hebben niet veel geduld,
maar ze mag haar hand niet belasten.
Niet schrijven of tekenen. Zorg dat ze met links eet.
Breng haar over drie dagen naar haar dokter.
Goed.
- Bedankt. - Nee, u bedankt. Pardon.
Ze zal met mij mee willen. Dat kan niet.
- Ze kan niet naar huis. - Hoezo niet?
Het ruikt sterk. Een gaslek dat ik niet heb gerepareerd
omdat ik snel hierheen moest...
Niemand kan me nu helpen.
Ik kan helpen.
Wat heb je nodig?
Nou...
Een plek om te slapen.
Je kunt bij ons logeren.
Geen probleem.
Ik kan bij Brenda slapen. Ze heeft nog wat van mijn spullen.
- Echt waar? - Ja.
Ik moet rusten.
- Ja, maar... - En jij ook.
Het zal goed zijn voor ons.
Ik breng jullie morgen ontbijt.
- Dag, Olga. - Dag.
Woont ze in het huis?
Echt waar?
Ik vertel het later wel.
Hier is je water.
Deze is zonder kaas.
- Echt? - Ik let op mijn gewicht.
- Let je op je gewicht? Hoezo? - Ja.
En dit? De uil moet hier.
Dat is niet waar.
Vera. Víctor.
Forceer je hand niet. Je hebt een flinke snee.
- Maar het doet geen pijn. - Tot het wel pijn doet.
Hoe heb je dat gedaan?
Ga naar de woonkamer en kies een film.
- We komen eraan. - Goed.
Wat doe je?
Wat doe jij?
Praten.
Waarom?
Hoe bedoel je?
Waarom wil je praten?
Ze zit in een fase en heeft geen zin om te praten.
Zie je het niet?
Ze wil niet praten.
Toch gaat ze elke maandag naar een therapeut
omdat jij dat wilt. Dat is genoeg.
Als ze niet wil praten, is dat prima.
Hoe kan het prima zijn als ze zichzelf snijdt?
Het is niks. Het was een ongeluk.
Wat als het geen ongeluk was?
Je was er niet bij. Je weet niet wat er gebeurde.
Je geeft haar een complex
met het idee dat ze moet praten met iedereen.
Genoeg. Stop.
Dat met de hond was geen ongeluk.
En toen praatte ze met niemand.
Weet je wat?
Volgende keer als er iets gebeurt, zeg ik niks.
Zorg dat het niet weer gebeurt.
PARANORMALE GEBEURTENISSEN
PARANORMAAL
Kijk eens.
Bedankt.
Ga je niet meer eten?
Nee, ik ga kijken of ik het gaslek kan maken.
Ik ga mee.
Nee, schat, blijf bij je vader.
- Hoi. - Nee, ik ga mee.
Jij blijft bij je vader, goed?
Ga je al weg?
Ja. Het ziet er lekker uit.
- Wat is dit? - Probeer eens.
Hoi.
Ze blijft hier tot ik bel.
- Tot je belt? - Ik laat het weten als het is gemaakt.
- Dat weigert ze. - Víctor, alsjeblieft.
- Ze weigert. - Alsjeblieft.
- Bedankt voor het brood. - Graag gedaan.
- Dag. - Fijne dag.
Hallo.
Alles goed?
Nee.
Ik weet niet wie ik om hulp moet vragen.
Kom mee naar mijn huis.
Je gelooft me niet.
Dat is het niet.
Je zei dat er zo een bij de vuilnisbakken stond en die was er niet.
Die is vast meegenomen.
Oké, ja.
Moeilijk te geloven.
Ik begrijp het niet, maar we zijn er. Laten we naar boven gaan.
Word je duizelig?
- Een beetje. - Wil je water?
Nee, wacht.
- Hoe is dit mogelijk? - Ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Wat zit erin?
Een aantal dingen.
Notitieboekjes, programma's, persoonlijke dingen.
Persoonlijk? Van wie?
De kist blijkt van niemand te zijn.
Ik weet zeker dat het leeg was toen we hier kwamen.
Ik twijfelde er even aan, maar het was echt leeg.
- Carlos. - Wat was dat?
- Hoorde je dat? - Wat was het?
Martín Muñoz Araujo.
Het slachtoffer van dit boek.
- Leeftijd? - Tweeëndertig.
Hier ook niet.
Alsof de slachtoffers nooit hebben bestaan.
Ze verschijnen niet online.
Denk je dat dit echt is?
Dat al die mensen zijn vermoord?
Kijk.
'3.49 uur, ze verliezen het bewustzijn.
'Ik verhoog de dosering naar 200.
'4.14 uur, ze beginnen aanvallen te krijgen.
'Tijdstip van overlijden: 6.35 uur.'
Het is te gedetailleerd om een fantasie te zijn.
En ook als ze niemand hebben vermoord, wilden ze het zeker.
Ik denk niet dat het fantasie is.
Ze schrijven veel over hun verleden.
Vooral over een trilling.
'Alles trilde.
'Waar ik woonde, met wie, hoe.
'Mijn leven was niet van mij. Ik waarschuwde hen. Ik loog nooit.
'Ik wilde orde, een oplossing.
'Ik vroeg erom, maar ik kreeg niks.
'Ik moest het zelf doen.
'Het trillen bevestigde alles alleen maar.
'Ik moest de controle overnemen.
'Gelukkig is iemands dood veroorzaken niet altijd moord.'
Ik heb al mijn spaargeld in dit huis gestopt, verdomme.
Wat moet ik doen?
Mag ik het zien?
- Wil je koffie? - Ja, dank je.
Ik zat te denken...
Ik wil deze schriften aan een vriendin laten zien.
Ze was mijn lerares.
Ze is grafoloog.
En?
Ik weet het niet.
Als we de auteur identificeren, weten we wat we moeten doen.
Je weet niet hoeveel details schrift kan onthullen.
Ik weet het niet.
Ik geef geen details.
Ik zeg niet eens waar dit vandaan komt.
Luister, ze is een gids. Ze kan ons wat ideeën geven...
Ik weet het niet, een standpunt.
Meneer Víctor is er.
Verdomme, Víctor en mijn dochter zijn er.
Wat?
De kist.
De kist moet weg.
Laat ze binnen.
Help me.
Wat?
Ik ben het. Je zou mij moeten verbergen.
Víctor en Vera zouden me niet in je keuken moeten zien...
Zorg voor de kist.
Olga, laat Víctor niet binnen.
Mama.
Verita.
Wat is er gebeurd?
Kon je de telefoon niet opnemen?
- Ik lette er niet op. - Blijkbaar niet.
Wat doen jullie hier?
Ik wilde bij jou zijn.
Is het lastig om voor haar te zorgen?
Hoe heet het gaslek?
Nee.
Ik wil je plannen niet verpesten, maar neem op.
Nee, alsjeblieft. Dat is het niet.
Ze heeft je om haar vinger gewikkeld.
Doe de groeten aan het gaslek.
Vera, ik moet je iets vertellen.
Is hij je vriend?
- Nee, natuurlijk niet. - Natuurlijk niet.
Ik belde hem omdat ik zijn hulp nodig had.
Waarom?
Wat is er met je hand?
Een ongeluk.
Wat is er gebeurd?
Ze heeft zich gesneden.
Ze wonen samen.
Juist.
Hé, mama.
Kwam Carlos mijn spullen bekijken?
Wat?
Ja, kwam hij mijn spullen bekijken?
Nee, schat, waarom denk je dat?
Hij kwam me helpen.
Waarmee?
Om bij me te zijn.
Ik was een beetje bang.
Bel mij de volgende keer maar
en dan kom ik bij je zijn.
En ik zal voor je zorgen.
Nee, lieverd, ik zorg voor jou.
Mama?
Ik ben moe. Zullen we gaan slapen?
Laten we gaan slapen.
Mag ik een knuffel?
Ik geef je een knuffel.
Hoi, Víctor.
Je dochter heeft echt een plek nodig voor haar speelgoed.
Ga je haar het cadeau geven dat je beloofde?
Laat het me weten.
Bedankt.
Hoi, Carlos.
Zij heeft het gepakt.
Loop niet weg, Vera.
Vera. Vera, schatje.
Nee.
Hé.
Hé, wacht. Niet gaan.
Niet gaan. Laat me helpen.
Ga alsjeblieft weg. Ga nu.
- Echt. - Papa.
- Ga weg. - Rustig aan.
- Papa. - Ik zei dat je moest gaan.
- Dat dier lijdt. - Geef hier.
Ik neem verantwoordelijkheid.
Zeg tegen hem dat ik kan helpen. Ik neem verantwoordelijkheid.
Geen zorgen.
Hij huilt niet meer.
Vera?
En als je het verkeerd deed?
Dan had Nelson meer pijn gehad.
Ik deed het goed.
Hadden je ouders het niet goed kunnen doen?
Mijn ouders deden niks.
De man zei dat we hem niet moesten laten lijden en ze deden niks.
Goed.
Daarom kijken je ouders achteruit in je tekening.
Omdat ze niks deden.
Had je het gedaan als ze je in de gaten hielden?
Want dat gebeurde er toen je je hand sneed.
Niemand hield je in de gaten.
Dat was Mariana's schuld.
Ze zorgt niet voor me.
Daarom sneed je je hand.
Om dat te bewijzen.
Mijn vader moest voor me zorgen. Zij niet.
En dat was een ongeluk.
Zullen we erover praten?
Nee.
Alles gebeurde zo snel.
Geen van ons wist wat we moesten doen.
Ik beslis niet wat goed en fout is,
maar Vera vroeg om een bloederige puppy vast te houden en jij gaf haar hem.
Dat was Víctor.
Ja, Víctor gaf hem aan haar.
Maar ik bekritiseer jullie niet.
Is dat het? Dat we haar de verantwoordelijkheid gaven?
Ja, op een bepaalde manier wel.
Vera creëert nu de gedragspatronen die ze het leukst vindt.
Ja, we laten haar haar eigen identiteit ontwikkelen.
Het gaat niet om haar identiteit.
Ze legt haar voorwaarden op en iedereen volgt haar voorbeeld.
Ze denkt dat ze gelijk heeft. Logisch, niemand twijfelt aan haar.
Ik kan niet zeggen dat ze geen gelijk heeft.
Wel als ze een mes pakt.
Luister.
Jullie scheiding opent een gat waar Vera de controle kan overnemen.
Het is niet het beste moment daarvoor.
Kun je dit aan Víctor uitleggen?
Kom, het is hier.
Dus ze zijn allemaal vermoord?
Ja, natuurlijk.
Laat me het uitleggen.
Alicia Kleinberg en Emmanuel Argüello zouden al dood zijn.
Martín Muñoz werd nog maar net gemarteld.
Hij is nog steeds niet gedood.
Maar er is nog een slachtoffer.
Iemand uit een ver verleden
of de naaste omgeving.
Maar het was onvrijwillig of een simpel ongeluk.
Of het was simpele improvisatie.
Deze vrouw is geobsedeerd door lijden.
Ze heeft het allemaal.
Er is pijn, verdriet en angst.
Wacht even. Is het een vrouw?
Ja, het is een vrouw.
Ze is ongeveer 40 jaar oud.
Ze leidt een discreet leven. Vol zelfbeheersing,
maar perfect aangepast aan de maatschappij.
Snappen jullie?
Ze probeert normaal over te komen.
Maar dat is ze niet.
Dit is wat ze is.
Dit schrift is haar eerlijkste gesprek.
Kunnen we uitzoeken wie ze is?
Nee, dat staat hier niet in.
Maar ga op zoek naar een vrouw
met een motorische beperking.
Want de manier waarop ze de pen vasthoudt, is eigenaardig.
Zoiets.
Kunnen we haar nog vinden?
Natuurlijk.
Deze kenmerken zijn recent. Dit is net geschreven.
Is dit niet van vele jaren geleden?
Nee, deze kenmerken zijn recent.
Leert ze schrijven?
Nee, ze is volwassen.
Ze is juf op een basisschool.
Een basisschool?
Met zoveel klinische kennis?
Of misschien heeft ze vaker gedood.
- Weet je de zaak in Guadalajara nog? - Pardon.
Pardon. Sorry.
Gaat het?
Ze moet met haar vader meegaan.
Voor vandaag. Ze kan niet bij mij blijven.
Wat moet ik zeggen? Dat hij haar zomaar moet meenemen?
Ze zal me haten.
Wacht, ik sms Víctor wel.
Ik vraag hem haar van school op te halen en haar morgen te brengen.
Oké, geregeld.
Wonen Vera en ik samen met een moordenaar?
Niet bepaald.
Je hoorde het net toch?
Het wordt nog steeds geschreven.
Er gebeuren rare dingen in mijn huis en die kist is er nog.
Heb ik mijn meisje naar een moordenaarshuis gebracht?
Neem er niet meer dan twee per dag.
Eén per 12 uur.
Goed dan.
Waarom neem je geen warm bad?
Probeer te rusten.
Bedankt, Carlos.
Olga, wat is er aan de hand?
Ze is daar.
Ze is daarbinnen.
Ze is daarbinnen, in mijn slaapkamer.
Ze is in de slaap...
De staat van manische psychose die Martín moet bereiken
zal plaatsvinden in de komende 72 uur.
Olga?
Wat doe je? Wat is er aan de hand?
Ze heeft weer over Martín geschreven.
Ik zie mezelf eindelijk in hem, in de verschrikking van die blik...
Ze is hier.
Ze vermoordt Martín Muñoz Araujo hier.
Dat staat in het dagboek.
Zijn vitale functies beginnen af te nemen
Rustig aan.
Ik heb haar gezien, Carlos.
Verdomme. Deze wond is heel diep.
Je moet naar een dokter.
Ik zweer dat ik haar zag.
- Luister... - In mijn slaapkamer. Echt waar.
Ik ontken dat niet.
Maar je gelooft me niet.
Ik twijfel niet, maar ik heb je een sterk medicijn gegeven.
Kijk me aan.
Ik ben het.
Het dagboek wist het.
Het wist dat ik een snee in mijn wenkbrauw zou krijgen.
Of het zorgde ervoor.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik heb geen idee.
Ik wil naar Martín Muñoz zoeken.
Wat zullen we vinden?
Ik weet het niet. Een aanwijzing?
Familie, kennissen?
Wat dan ook.
Hallo?
- Hoe gaat het? - Hallo.
- Goedemiddag. - Hoi, kleintje.
Hoe kan ik helpen?
We zijn van het handelsregister.
We zoeken de eigenaar, Martín Muñoz Araujo.
Wie?
Ik ben María Araujo, de eigenares.
Wie waren jullie?
We zijn van het handelsregister en...
Jij bent Araujo?
We zoeken meneer Martín.
Martín.
- Ga even met de stoelen spelen. - Goed.
Is hij Martín?
Heeft mijn ex-man jullie gestuurd?
Neem me niet kwalijk.
Het kind is Martín?
Die klootzak geeft niet op.
Juan.
Geen zorgen, we gaan.
Mevrouw?
Kom, laten we gaan.
Wat is er aan de hand?
Dit is een grap.
Toch?
Ik begrijp er niks van. Wacht even.
Volgens het dagboek sterft die baby op zijn 32e.
Maar dat is nog niet gebeurd, maar het gebeurt nu.
Het dagboek zegt dat die man veel ouder is.
Wat als de vrouw geen lerares is, maar wel leert schrijven?
Forceer je hand niet, schat.
Maar, mama...
Tot de wond is genezen, mag je niet schrijven of kleuren.
Maar het doet geen pijn meer.
Lieverd...
Je vader is hier.
- Mijn vader? Eens kijken. - Je vader.
Mijn vader.
- Papa, hallo. - Schat.
- Wauw, ik vond het daarbuiten. - Wat vreemd.
Help me alsjeblieft met de deur.
- Goed. - Anders komen de uilen binnen.
Een cadeau van Mariana en mij. Zeg bedankt.
Wat mooi.
Ja? Wat fijn dat je hem leuk vindt.
Ja. Kijk, mama.
En het heeft veel ruimte. Knuffeldieren, stiften...
- Speelgoed, strikken. - Olga.
- Maak maar open. - Kijk, mama.
Er past genoeg in...
Herken je een van deze dingen?
Weet je het zeker?
Tijdstip van overlijden 2.48 uur
- Is Vera thuis? - Ja.
- Oké. - Ze is boven.
Wat is er gebeurd?
Martín is dood.
Vera heeft hem vermoord.
Wanneer...
Wanneer is ze zo geworden?
Wat deed ik mis?
- Wat deed ik mis? - Niks.
Je hebt niks mis gedaan.
Hij had vier dagen lang pijn.
Vier dagen lang.
Ze dacht er niet aan om te stoppen.
Vera heeft niks gedaan.
Maar dat gaat ze doen.
De Vera die ik in therapie zie, is niet deze vrouw.
Je dochter is geen moordenaar.
Ze is een achtjarige die met haar emoties leert omgaan.
Het is goed dat we dit weten.
Waarom is het goed?
Omdat we haar kunnen helpen.
Hoe?
Op een gegeven moment, per ongeluk of toevallig,
zal Vera iemands dood veroorzaken.
En dat is het probleem.
Want ze zal geobsedeerd raken.
Maar we kunnen het voorkomen.
We moeten uitzoeken
wie ze gaat vermoorden en wanneer.
Wanneer de eerste trilling plaatsvindt.
De trilling die alles teweegbrengt.
Wat als het de hond was?
Nee, ze heeft een persoon vermoord.
Een volwassene die dicht bij haar stond.
Die toevallige dood
was in haar vroege jaren, toen ze nog een kind was.
Ze voelde nog geen drang om te doden.
Het killersinstinct dat doordringt in de hele tekst
komt ergens anders vandaan.
Ik begrijp niks.
Iemand probeerde haar te vermoorden.
Dat triggert het sadistische gedrag in haar.
Maar wie probeert haar te vermoorden?
Gebeurt het als kind of als volwassene?
Het gebeurt na haar eerste slachtoffer, maar rond die tijd.
Rond dezelfde leeftijd. Ze is nog een klein meisje.
Het spijt me,
maar ik moet gaan.
Goed.
- Ja, bedankt, Andrea. - Bedankt.
Carlos, wees voorzichtig met wat je doet.
- Ja. - Dag.
Bedankt, Andrea.
Hij is schokkerig. Dat is het probleem.
Maar hij is heel gaaf.
Hij is nog niet gevallen.
Ik ga hem laten vallen.
Een volwassene die dicht bij haar stond.
De eerste dood
was op jonge leeftijd, in haar jonge jaren,
toen ze nog een kind was.
En wie zijn dat?
Die aan die kant is mijn vader.
- Je vader? - Mijn vader.
En waarom is hij zo klein?
Kijk. Hij is normaal in deze.
Prachtig.
- Hé, Verita. - Vertel eens.
En wie is dat meisje?
Het is geen meisje. Het is Mariana.
Wat is er?
Wat moet ik doen om niet terug te hoeven naar dat huis?
Mijn kleine lieverd.
Niks.
Je hoeft niks te doen.
Bij niemand, ooit.
Mama?
Mag ik bij jou slapen?
Ja, lieverd. Kom.
Kom.
Ja, het is nu al zes dagen.
Ze was ziek. Daarom kwam ze niet naar school.
Nee, ik maak haar niet wakker omdat je haar wilt spreken.
Víctor...
Hallo?
Vera?
Vera, kun je me horen?
Het is je moeder.
Lieverd, ik wil je helpen.
Maar ik moet weten wat er is gebeurd.
Wat is 'de trilling'?
Waar ik ben, is het nog niet gebeurd. Ik kan je helpen.
Lieverd, hoor je me?
Je moet me vertellen wie je wil vermoorden.
Vera.
Nee.
Vera.
- Stop. - Doe open.
Lieverd, het is voorbij.
Heb ik je dit aangedaan?
Zachtjes.
Klaar.
Dan Duitsland, Berlijn.
Frankrijk, Parijs.
Denemarken, Kopenhagen.
Zweden...
Meneer Víctor is er met iemand.
Mama, wat is de hoofdstad van Zweden?
Ja, Pedro, laat hem binnen.
Wie is het?
Mama, wat is de hoofdstad van Zweden?
De hoofdstad van Zweden?
- Wat is de hoofdstad van Zweden? - Ik weet het niet.
Stockholm.
- Hoi. - Hoi. Gaat het?
- Ja. - Hallo, Olga.
Wat doe je hier?
Ik kom voor mijn dochter. We zijn bezorgd. We willen praten.
- Gaat het? - Mag ik binnenkomen?
- Ja, goed. - Ja? Pardon...
De deur zat vast.
Waar is Vera?
Olga, gaat het?
Het gaat prima.
Waar is Vera?
Vera?
Schat?
Vera?
Hoi, lieverd.
Vera, ga naar je kamer.
En haar gezicht?
Er is niks gebeurd.
- Wat heb je gedaan? - Niks.
Waarom heeft ze plekken?
Víctor, alsjeblieft. Blijf kalm.
Je hebt net je dochter verloren.
Wat is er aan de hand?
Vera gaat niet naar therapie. Je neemt niet op.
We hebben al anderhalve week niks van je gehoord.
- Wat doe je hier? - Voor haar zorgen.
Dat doe ik. Wat doe jij in mijn huis met Víctor?
Je riskeert de voogdij.
- Wat doe je? - Ik kan niet bij haar weg.
Wat in het dagboek staat, gebeurt.
Ik kan haar niet alleen laten.
En ik ben alleen in dit alles.
Luister, je bent niet alleen.
Ik ben bij je. Laat me helpen.
Rustig aan.
Het was geen opzet.
Die vrouw was hier en ik duwde de deur te hard.
Maar heeft Vera haar gezien?
Zag ze de volwassen Vera?
Nee.
Zag jij haar weer?
Nee, ze is vertrokken.
Maar ik heb het gevoel dat ze boos is.
De kist is leeg. Er zit niks in.
Olga.
Laat Vera naar haar vader gaan.
Nee, Carlos. Vera kan niet met haar vader mee.
Vera haat Mariana. Ze haat haar.
Ze is haar eerste slachtoffer.
Je isoleert Vera van de wereld.
Dit is ziek. Het is gevaarlijk.
- Zie je het niet? - Luister je niet?
Vera is alleen veilig bij mij.
Als ze naar Mariana gaat...
- Ze is acht. - Dat staat in het schrift.
De grafoloog zegt dat.
- De oorbellen, verdomme. - Nee.
Mariana wordt nergens genoemd.
Goedemiddag, mevrouw. Víctor is hier met twee agenten.
Dit is een vergissing.
Jullie zullen er allemaal spijt van krijgen.
Ik maak mijn dochter klaar.
Alles komt goed, lieverd.
Mariana en je vader zullen goed voor je zorgen.
Maar ik wil bij jou zijn.
Ik weet het, schat.
Als je lief bent, laten ze je snel terugkomen.
Vera?
Lieverd, doe niks verkeerd.
Gedraag je goed.
Dan ben je over twee dagen terug.
Oké?
Beloof het.
Maar we hebben wat orde nodig.
We moeten een oplossing zoeken.
Vera.
Moet ik de politie meenemen?
Ik kom eraan.
Hier.
Ángela heeft me kaartjes gegeven voor het aquarium.
We kunnen morgen gaan. Wil je?
Mariana, hou op. Je bent mijn vriendin niet.
Je bent Víctors vriendin.
Víctor?
Ben ik je vader niet meer?
Vera, je was niet ziek, of wel?
Ik snap dat je moeder misschien tegen me liegt.
Maar dat jij ook liegt?
Dat doet echt pijn.
Víctor, alsjeblieft.
Jij liegt ook tegen me. Altijd.
Maar ik dwing je nergens toe.
Ik ga naar mijn kamer.
- Nee, eet dit op. - Nee.
Laat haar gaan.
'Alles trilde.
'Waar ik woonde, met wie, hoe.'
De trilling was het feit dat ze haar meenamen.
Víctor moet het weten.
We moeten hem dit laten zien.
Je snapt het niet. Het is al gebeurd.
Wat doe je? Je nam er net een.
Ze werken niet.
- Hoeveel heb je er genomen? - Vier.
Heb je melk?
- Olga. - Melk?
Hier.
Drink dit op.
Nee, Carlos.
- Dat is niet nodig. - Jawel.
Drink het op. Je moet overgeven.
Ik kwam je halen.
Oké.
Kom op.
Schudt het?
Ja.
- Kom op. - Het meisje.
Mijn dochter.
Nee, Vera.
Kom hier. Nee.
Doe de deur niet op slot, lieverd.
Alsjeblieft. De grond trilt. Dit is geen spel.
Doe open, Vera.
Wees voorzichtig. Het is over.
Het is over.
- Goed. - Het schudden.
Het trillen.
De aardbeving is het trillen.
Vandaag verlies ik haar.
Wat is er gebeurd, schat? Kun je niet slapen?
Wil je wat druppels?
Geef me dan een knuffel.
Natuurlijk.
Eens zien wat er is.
Goedenavond. Wat is er aan de hand?
Er was een aardverschuiving door de aardbeving.
Hoelang gaat het duren?
Ongeveer twee uur.
- Twee uur? - Sneller kunnen we niet.
Wat?
Vera?
Vera, lieverd.
Vera, gaat het?
Gaat het? Wat is er gebeurd, schat?
Een nachtmerrie?
Het is goed, lieverd.
Wat doe je?
- Ga weg. Sluit jezelf op tot ik het zeg. - Wat is er gebeurd?
Wat is er? Ik word bang van je.
Wat deed je met de schaar?
Naar je kamer en kom er pas uit als ik het zeg.
- Nee. - Ga en kom er niet uit tot ik het zeg.
Naar binnen.
Nu, Vera. Nu.
Ga nu naar je kamer.
- Het is voorbij. - Je doet me pijn.
Hoe bedoel je? Wat doe je?
Wat deed je? Je maakt me bang.
- Hier. - Wacht op mij.
Hier.
Wacht op mij.
Wat deed je met die schaar?
Je maakt me bang.
- Ik wil naar mama. - Nee.
Dat gaat niet gebeuren.
Je bent niet de baas.
Wat is er gebeurd?
Mijn hemel.
Mevrouw, u moet gaan.
Wat is haar bloeddruk?
Rustig aan.
Olga.
Je moet weten dat Vera niet met je mee kan.
Kunt u meekomen? Ik heb uw verklaring nodig.
Ja.
Mag ik wat water?
Water. Ik word duizelig.
Kom.
Stap in.
Ik hoef niet meer terug naar dat huis, toch?
Weet je wat er met papa is gebeurd, Vera?
Vera, papa is dood.
Kan het je niet schelen?
Probeerde je me te doden?
Soraya Zeeman
Creatief supervisor Maaike van der Heijden