رسانه اینترنتی مووی پووی تقدیم میکند
همه‌چیز دقیقاً طبق برنامه پیش نرفت.
زندگی.
نمی‌دونم. چیزای زیادی هست که دلم براشون تنگ شده.
- منظورت به چیز خاصی هست؟ - مثلاً وقتی هم‌سن تو بودم.
می‌تونستم با پنج یا شش تا پسر از بار بیرون بیام.
اگه نمی‌تونستم تصمیم بگیرم کی رو می‌خوام،
همه‌شون رو می‌بردم.
- و حالا زیاد بهش فکر می‌کنی؟ - آره، واقعاً فکر می‌کنم.
و تو وجودت چه اتفاقی می‌افته؟
- منظورت چیه؟ - خب...
آیا این خاطرات حس
اضطراب،
گناه...؟
چی، تو... تو احمق هستی؟
- ببخشید؟ - منظورم اینه، نمی‌فهمی؟
- نه. - نمی‌فهمی که دلم براش تنگ شده؟
سوال این بود که "آیا چیزی تو زندگیت کم داری؟"
- آره. - آره.
می‌تونستم هر کی رو که می‌خوام داشته باشم.
فقط اشاره می‌کردم، و می‌رفتیم خونه و خوش می‌گذروندیم.
- منظورم اینه که-- - می‌دونی واقعاً از چی پشیمونم؟
- نه. - اینکه رفتم ازدواج کردم.
یعنی، خدایا.
چقدر می‌تونی احمق باشی؟
بعدش دیگه همه خوشی‌ها تموم شد.
درسته.
خب،
متأسفانه وقت‌مون تموم شده.
دوست داری یه جلسه دیگه برات هماهنگ کنم؟
هانا، درسته؟ muist
- آره. - می‌تونم یه نصیحت بهت بکنم؟
ازدواج نکن.
اون موقع زندگی تمومه.
- داری چی کار می‌کنی؟ - دارم می‌دزدمت.
- نه، من با یه مشتری‌ام! - اون عمه‌مه.
موفق باشی، هانا.
فراموش نکن بگی آره.
عشق ابدی
به هانا.
- ببخشید، می‌شه یه کم دیگه شراب بیارید؟ - آره، قرمز؟
پینو نوآر.
یه پینو نوآر برای میز ۱۲.
او گوتلند رو به استکهلم میاره
به سلامتی!
- به سلامتی! - به سلامتی!
بهترین سرآشپز سوئد
-اونا منو دزدیدن! - حس می‌کردم یه چیزی در جریانه.
احتمالاً دیر می‌رسم خونه.
امیدوارم باهات خوب رفتار کنن.
آره.
بوس. دوستت دارم.
دوستت دارم! بوس، بوس...
- دارن جشن مجردی می‌گیرن. - آره؟
- اون اینو ممنوع نکرده بود؟ - ظاهراً نه.
لیندا اونجا بود؟
آره، فکر کنم بود.
خوش می‌گذره.
و توی عروسی هم هست؟
- اون بهترین دوست هاناست، پس... - آره، معلومه.
- باید اینو درک کنی، مارکو. - آره! معلومه. فقط پرسیدم.
- می‌بینم که خوب پیش رفت. - اوه، تو اینجایی.
آره، خوب پیش رفت.
بردمش یه دور بزنم و گفتم که پیشنهاد بهتری گرفتم.
- پس فوراً امضا کرد. - ترفند همیشگی.
- تبریک می‌گم. - ممنون، عزیزم.
نمی‌دونم بدون حمایتت چه کار می‌کردم.
نظرتو چیه؟
درباره چی؟
درباره لباس.
اوه، درسته.
آره، قشنگه.
بهت میاد. رنگاش خوبه. جوان‌تر و لاغرتر نشون می‌ده.
برای عروسیه.
لعنتی. اینو فراموش کرده بودم.
بس کن، مارتین.
- این قایق لعنتی کی حرکت می‌کنه؟ - جمعه، برای بار میلیونم.
- کل روز جمعه؟ قایق دربستیه؟ - آره، دقیقاً.
بلیط‌ها رو چک می‌کنم.
به هر حال باید عوضشون کنیم. جمعه کل روز جلسه دارم.
و من جمعه‌ها می‌رم سالن برنزه. شنبه می‌ریم.
ولی اون روز خود عروسیه.
قول داده بودیم یه روز زودتر برسیم تا با والدینش آشنا بشیم.
ولی گاهی زندگی طبق برنامه پیش نمی‌ره.
نمی‌فهمم چرا اصلاً دارن ازدواج می‌کنن.
چون همدیگه رو دوست دارن.
- این فکر توئه؟ - آره، همین‌طوره.
اونا همدیگه رو نمی‌شناسن. انگار داریم می‌ریم یه عروسی مست توی وگاس.
یه ساله که با همن.
اینو خراب نکن، مارتین. به هانا فکر کن.
دارم بهش فکر می‌کنم.
خب،
وقتی پسرت داره ازدواج می‌کنه، دوست داری خاص باشه.
می‌فهمم، بابا. ولی مهمه که طبق برنامه هانا پیش بره.
- و من، چون منم برنامه‌ریزی کردم. - آره.
- مامان اونجاست؟ - آره.
مای‌گون! ساموئل پشت خطه!
- بله؟ - سلام، مامان.
ایمیلم درباره روز عروسی به دستت رسید؟
ایمیل؟ آره، خوندمش.
چون واقعاً مهمه.
همه‌چیز اینجا تحت کنترله.
همه‌چیز عالی می‌شه.
می‌تونی به ما اعتماد کنی، ساموئل!
- آره. - خوبه، عالیه.
بوس. به‌زودی ببینمت.
بوس.
لباس عالی رو پیدا کردم.
عاشقشم!
تقریباً به اندازه ساموئل دوستش دارم.
- اگه اونجا بودیم خوب می‌شد. - می‌دونم.
ولی ما می‌خوایم کوچیک و صمیمی باشه.
من، ساموئل، و دوستای نزدیک و خانواده.
قشنگه.
ولی قول می‌دم کلی عکس بگیرم.
داری می‌ری؟
به عروسی؟
آره...
یا...؟
لیندا عملاً خانوادست. از سال اول همدیگه رو می‌شناسیم...
اوه؟ پس محدودیت زمانی داره؟
نه، نداره.
ولی قرار بود عروسی کوچیکی باشه.
می‌شه چند تا شات دیگه بیارید؟
حتماً.
- به سلامتی. - بهترین بخش روز.
هی، داشتم فکر می‌کردم.
چطور قراره با این کنار بیای که پدر هانا بشه پدرشوهرت؟
آره، می‌فهمم.
اولش ممکنه یه کم سخت به نظر بیاد.
ولی وقتی بشناسیش،
بدتر هم می‌شه.
درسته. با پدرمادرت چطور کنار میاد؟
می‌بینیم.
- هیچ‌وقت همدیگه رو ندیدن؟ - نه.
موفق باشی. عاشق هم می‌شن.
- فردا می‌بینمت. - آره.
هانا؟
- خوابیده. - اوه.
یه کم زیادی... خورد.
- می‌بینم. - آره.
- پس خوش گذشت. - آره.
فقط نخواستم همسر آیندت رو تنها بذارم.
- ممنون. - کاری نبود.
هی.
می‌دونی که مارکو قراره بیاد عروسی؟
کاملاً اشکالی نداره.
ممنون که اجازه دادی جیکوب رو بیارم.
جیکوب؟
دوست‌پسر جدیدم.
خداحافظ!
بای.
لعنتی!
هانا؟
مامان زنگ زد. نمیان.
به عروسی؟
نه، فردا مثل چیزی که قرار گذاشتیم نمیان.
اوه، درسته. ولی مهم نیست.
چرا، مهمه. جلوی پدرمادرت بد به نظر میام.
نه. عزیزم، اشکالی نداره.
براشون مهم نیست. احتمالاً کارایی دارن که باید درست کنن.
- بیا اینو بگیر! - صبر کن.
می‌رم یه کم آب بخورم.
حالت چطوره؟
نباید می‌ذاشتم جشن مجردی بگیرن.
فکر کنم ازم متنفرن.
چرا؟
فهمیدن که لیندا دعوته.
اوه، وای.
آزاردهنده‌ام؟
آره.
ولی هنوزم دوستت دارم.
لایق تو نیستم.
چرا، هستی.
من خوش‌شانس‌ترم.
وقت ندارم این‌جوری حس کنم. باید برم لباس رو بگیرم. هنوز وسایلم رو نبستم.
و باید به مامانت زنگ بزنم و مطمئن شم که برنامه‌مون رو می‌دونه، چون...
عزیزم.
دیروز این کارو کردم.
- همه‌چیز تحت کنترله. - همه‌چیز؟
آره، فکر کنم.
مطمئنم.
باشه.
خوبه.
در این صورت، می‌رم دوش بگیرم.
بیایم سراغ بعدی. چه خبر از برگزگاتان ۷؟
پاسخ خیلی مثبتی به آگهی داشتیم.
عزیزم، برگزگاتان چطور پیش می‌ره؟
درسته، تا حالا فقط چهار نفر برای بازدید ثبت‌نام کردن.
ضمناً، می‌دونی که من و جیکوب این آخر هفته نیستیم، درسته؟
- چی؟ - آره.
داریم می‌ریم یه عروسی، توی گوتلند. بهت گفته بودم.
درسته، آره.
عالیه!
دختر یه رقیبه که داره ازدواج می‌کنه.
دختر مارتین کیلنر.
مارتین قاتل؟
آره، دقیقاً.
لیندا و دخترش، هانا، دوستای بچگی‌ان.
اون کسیه که داره ازدواج می‌کنه.
فقط باید چند روز بدون لیندا سر کنیم.
و تو هم باید بدون من کنار بیای.
معمولاً مشکلی نیست.
منم همینو گفتم،
ولی بعدش شروع کرد به سخت‌گیری.
بهش گفتم، "گند زدی. تو دردسر بزرگی هستی و خودت می‌دونی."
خوبه.
آره.
- می‌تونیم اون آژانس رو تا آگوست بگیریم. - مارتین؟ می‌تونی قطع کنی؟
- عالیه. - ولی...
یه لحظه صبر کن.
خب، اگه بیشتر تمرکز کرده بود...
می‌تونی قطع کنی؟
...به جای اینکه سعی کنه خوب به نظر بیاد...
مارتین!
ببخشید.
داگلاس، یه لحظه صبر کن.
یه آدم هیستریک اومد داخل و شروع کرد به داد زدن.
- چی؟ - دیگه بلیط هواپیما نمونده.
و بلیط ماشین برای کشتی هم نیست.
- تو ویزبی ماشین کرایه کن. چقدر سخته؟ - آره، ولی من--
خب، یه تسلا یا بی‌ام‌و یا یه آشغال دیگه کرایه کن.
- بعداً زنگ می‌زنم. - اشکالی نداره. مهم نبود.
البته که وقتی باید زود برم همه‌جا پره.
اشکالی نداره. من درستش می‌کنم.
شانس آوردم. آخرین بلیط هواپیما به گوتلند رو گرفتم.
- واقعاً؟ تبریک می‌گم. - ممنون.
امیدوارم لیندا همین ایده رو نداشته باشه.
- اگه کنار هم بشینیم چی؟ - هی.
لیندا داره دوست‌پسر جدیدش رو میاره.
یه پوشه تو صندلی عقبه.
می‌تونی برش داری؟
- یه لیست از کارایی که باید بکنیم هست. - وای!
حالا که مامان و بابا نمیان یه کم فرق می‌کنه.
و باید فردا با پدرمادرت بررسیش کنیم.
هی؟
شاید احمقانه به نظر بیاد، ولی می‌تونیم قبل از رسیدن جاها رو عوض کنیم؟
چرا؟
اگه برادرم اونجا باشه، حسابی اذیتم می‌کنه.
- چجوری؟ - "پس زن تو خونوادت حکم‌فرمایی می‌کنه؟"
- نه... جدی؟ - آره، جدی.
در این صورت، باید کمکش کنیم پیشرفت کنه.
- چطور؟ - من رانندگی می‌کنم.
و تو بهش می‌گی که با این مشکلی نداری.
آره، این کارو می‌کنیم.
حتماً ساموئله!
- لعنتی، کریستین اینجاست. - پای چیزی که باور داری وایستا.
چه خبره؟ اون داره رانندگی می‌کنه.
اوه!
آره. بالاخره رسیدید.
- سلام! - سلام!
- سلام، لیف. - سفرتون خوب بود؟
خوش اومدی، برادر.
- سلام. - سلام، لیف.
هی، داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم.
می‌دونم چی می‌خوای بگی. آره، هانا داشت رانندگی می‌کرد.
و می‌دونی چیه؟ این برام خوبه. حتی خوشم میاد.
چی؟
رابطه بین مرد و زن عوض شده.
داری درباره چی حرف می‌زنی؟
نشد برات جشن مجردی بگیریم چون اینجا نبودی.
اوه، درسته. اشکالی نداره. من...
- پس الان می‌دزدمت! - نه!
- آره! - اونا دارن...؟
- کمک! - اونا دارن چی کار می‌کنن؟
- کمک! - ساموئل!
- چی شده؟ - جشن مجردیه.
- ولی اون نمی‌خواد! - خودت نمی‌تونی تصمیم بگیری.
برو!
چطوره؟
بزنید بریم، بچه‌ها!
ولی ما برای امروز یه برنامه تنظیم کردیم...
مطمئنم اشکالی نداره. حالا من ازت مراقبت می‌کنم.
- تو؟ - آره.
پدرمادرت کی می‌رسن؟
- ساموئل بهت نگفت؟ - نه.
اونا نمی‌تونن بیان.
- لیفن. - بله؟
اونا نمیان!
- پدرمادرشون؟ - آره.
اونا نمی‌تونن بیان.
نه!
ولی فردا میان.
وقت نمی‌کنیم همدیگه رو بشناسیم.
مثل غریبه‌ها می‌مونیم.
خبر ناراحت‌کننده‌ایه.
- آره. - آره...
ولی بیایم خودمون رو توی غم و بدبختی غرق نکنیم.
- نه. - بیا.
بذار چیزی که برای فردا تو ذهنم بود رو نشونت بدم.
لیفن، وسایلشون رو می‌برید به خونه مهمان‌ها؟
آره.
ولی چطور...
چطور قراره...
چطور قراره اونا رو بشناسیم؟
تقریباً یه کم غمگینم کرد.
- آره، معلومه. - آره.
ولی...
خب، فکر کردم فردا اینجا غذا بخوریم.
- خب، خیلی... خیلی قشنگه. - آره.
اگه درست فهمیده باشم،
می‌خواید موقع غروب ازدواج کنید.
- درسته؟ - آره.
در این صورت، باید قبلش غذا بخوریم.
- که مردم گرسنه نمونن. - مردم؟
بهتر نیست اول تشریفات رو انجام بدیم؟
اون موقع مراسم اوج شب می‌شه.
براتون ایمیل زدم، درباره...
- آره. - آره.
هی، باید یه نگاه بندازی به جایی که قراره بمونی.
آره.
خب، پس...
- اینجا خیلی قشنگ به نظر میاد. - مرسی.
خب، هانا، می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
آره؟
این.
اینو وقتی من و لیف ازدواج کردیم پوشیدم.
حتماً خیلی قشنگ به نظر می‌اومدی.
و
حالا برات تغییرش دادم.
که اندازه‌ات بشه.
خب، منظورم اینه...
خیلی قشنگه.
ولی من خودم لباس آوردم، پس...
همه زنای خونوادم اینو تو عروسی‌شون پوشیدن،
به مدت سه نسل.
زمان زیادیه. این...
خب، معلومه...
حتی سنت‌ها هم بالاخره تموم می‌شن.
- مای‌گون؟ - آره؟
بیا اینو مشکل نکنیم. بیا امتحانش کنیم.
اون موقع یه سونسون واقعی می‌شی، هانا.
ممنون.
- ولی می‌خواستم کیلنر رو نگه دارم. - اوه؟ چرا؟
فقط راحت‌تره. اون موقع لازم نیست اسم رو تو گواهینامه یا پاسپورتم عوض کنم.
- یا تو اینستاگرام. - درسته، اینستاگرام.
آره.
آره، الان زمانه فرق کرده.
اینجا وایستا. همین‌جا خوبه.
بیا.
بیا بریم.
آی.
بیا.
- و یه پرش کوچیک. - چی؟
بپر!
- بذارید برم بیرون! - بیا ببریمش...
- نه! - نه!
- بیا! - آره.
بیا بریم. می‌خوایم "نزدیک‌ترین به داماد" بازی کنیم.
- داری چی کار می‌کنی؟ - آروم باش. این یه سنتیه.
وقتی جوئل ازدواج کرد این کارو کردیم. فکر کرد خیلی باحاله.
نه. ولی این خیلی باحال می‌شه.
- نه! - اینجا رو نگاه کن.
این فقط می‌تونه خوب باشه.
نه!
- خوب بود. - شاید باد بوده. ولی هیچ‌وقت نمی‌دونی.
من تو این کار استادم.
آی! چه مرگتونه؟ دیوونه‌اید!
- ببخشید! - از ساموئل انتقام نگیر، جوئل.
- اون حتی تو جشن مجردیت نبود. - این چه ایده احمقانه‌ایه؟
- ببخشید، احمقانه بود. - آره، ببخشید.
بیاید یه آبجو بخوریم و اینو فراموش کنیم.
چه مرگشه؟ من نمی‌تونم پرتاب کنم؟
نه.
...ساموئل سونسون. لطفاً یه پیامک بفرستید، من...
هی، چطور به فکر ازدواج افتادی؟
اونم بعد یه مدت کوتاه؟
چون هانا رو دوست دارم.
آره، این یه دلیله، ولی...
لازم نیست فقط چون عاشق شدی ازدواج کنی.
فقط "عاشق شدن" نیست.
چیزی که با هانا دارم
بزرگ‌تره.
خیلی بزرگ‌تر.
فقط یه چیز یه کم سخته.
باباش
از من متنفره.
چرا؟
نمی‌دونم.
همیشه خیلی از بالا بهم نگاه می‌کنه.
هر کاری بکنم مهم نیست. برای مارتین به اندازه کافی خوب نیستم.
پس سرآشپز معروف بودن کافی نیست؟
نه، ظاهراً نه.
ولی وقتی ازدواج کنیم،
اون موقع باید منو قبول کنه.
- برای همین پیشنهاد دادی؟ - نه.
نه.
ولی وقتی گفتیم قراره ازدواج کنیم و دیدم چقدر ناراحت شد حس خوبی داشت،
و وقتی فهمید که نمی‌تونه کاری برای جلوگیریش بکنه.
می‌تونستی به جاش بکشی.
ما تو سرزمین اصلی این کارو نمی‌کنیم.
نه، شماها دوست دارید همه‌چیزو پیچیده کنید.
خوش گذشت؟
نه. اونا دیوونه‌ان.
شانس آوردی به موقع از جزیره رفتی.
چی؟
شانس آوردی به موقع از جزیره رفتی.
- درسته. - آره.
هی، بابا.
می‌تونی تو عروسی یه کم لهجه گوتنی رو کم کنی؟
- من این‌جوری حرف می‌زنم. - نه، تو از گوتنبرگی.
من گوتلندیم.
نه، نیستی. نمی‌فهمم چرا اینو ادامه می‌دی.
اینجا برای کسایی که از گوتنبرگن احترامی قائل نیستن.
- من گوتلندیم. - داری با لهجه گوتنبرگ حرف می‌زنی!
چه مرگم شده...
فقط یه لحظه توش افتادم.
وقتی عصبانی می‌شم این‌جوری می‌شه.
- آره. - هانا کجاست؟
تو خونه مهمان بزرگه.
- تو خونه مهمان بزرگه. - آره، فهمیدم.
من گوتلندیم، لعنتی.
معلومه، بابا.
تو کوچولو...
نه، دوباره نه! نه!
ببخشید، سعی کردم جلوشون رو بگیرم، ولی کریستین دیوونه‌ست.
سلام.
چی شده؟ چیزی شده؟
آره.
مامانت می‌خواد با اون ازدواج کنم.
باشه. و تو نمی‌خوای این کارو بکنی؟
آره.
فقط خیلی خوشحالم.
اوه!
- معلومه که لعنتی نمی‌خوام، ساموئل! - نه، باشه.
اینجا تو جزیره کلی سنت هست.
نمی‌خوام!
باید اینو درست کنی. اگه من چیزی بگم، مامانت می‌شکنه و ازم متنفر می‌شه!
آره، باشه. سعی می‌کنم باهاش حرف بزنم.
ولی سخته. اون--
من درستش می‌کنم.
هی.
روز ماست،
عروسیمون.
آره.
اوه.
- این چیه؟ - باید بریم بیرون.
- چرا؟ - وقتی زنگ می‌زنن، باید بیای.
یان‌اینگه، که قراره ما رو عقد کنه، امروز میاد.
احتمالاً اون باشه.
باشه، تو برو جلو. من باید لباس عوض کنم و خودمو مرتب کنم.
- چیزی شده؟ - یان‌اینگه.
از پشت‌بوم افتاد و پاش شکست.
- چی؟ الان؟ - آره.
- امروز؟ - آره.
کدوم پشت‌بوم بود؟ خونه اصلی؟
نه، گفته بود می‌خواد یه پشت‌بوم جدید برای انبار بذاره.
- انبار جدید، کوچیک، یا اون گندش؟ - مگه کارخونه مشروب‌سازی نبود؟
- نه، فکر کنم انبار قدیمیه بود. - آره، انبار قدیمیه بود.
- فرقی می‌کنه؟ - چی؟
کدوم پشت‌بوم بوده. چرا این مهمه؟
می‌خوای بدونی چقدر بالا بوده.
و من می‌خوام بدونم کی قراره فردا ما رو عقد کنه!
آره...
ها؟
- سلام! - خدای من.
- ترسوندیم. - داری چی کار می‌کنی؟
دارم لباس عوض می‌کنم.
تو کی هستی؟
لینوس!
اون اینجاست!
لینوس، نباید اینجا باشی.
برو پیش بابات.
ببخشید، یهو غیبش زد.
نه، نگران نباش.
خب، ما همدیگه رو ندیدیم.
جسی.
- درسته! - زن کریستین.
معلومه.
هانا.
ببخشید، خیلی چیزا در جریان بوده، و من یه کم عصبی‌ام.
باورم کن، می‌فهمم.
پس سعی کرد اونو بهت تحمیل کنه؟
آره. خب، تحمیل نکرد، ولی...
خدا، ببخشید. شاید تو خوشت بیاد.
قشنگه.
ولی نه برای من، نه برای عروسیم.
از عکس عروسیمون متنفرم. مثل پوستر اسکانسن می‌مونه.
- می‌خوایم از شرش خلاص شیم. - باشه. موفق باشی.
مرسی.
درباره یان‌اینگه شنیدی؟
چی؟
شنیدی؟
آره، جسی بهم گفت.
بابات داره زنگ می‌زنه، سعی می‌کنه یکی دیگه پیدا کنه.
آره، می‌فهمم.
هی، ساموئل، بریم داخل حرف بزنیم؟
- آره، حتماً. - بیا.
- ساموئل؟ - آره؟
- نباید به کشیش زنگ بزنیم؟ - نه.
قراره مراسم مدنی باشه. این برای هانا مهمه.
و برای منم خیلی مهمه.
درسته.
- داری چی کار می‌کنی؟ - کنسلش می‌کنیم. فراموشش می‌کنیم.
برای موقع بحران آوردمش، مثل الان. می‌تونی لیوان‌ها رو بیاری؟
عزیزم.
همه‌چیز درست می‌شه. دقیقاً همون‌جوری که می‌خوایم می‌شه.
چطور؟
عالی می‌شه. قول می‌دم.
آره، بیا تو.
درست شد.
- یکی رو پیدا کردی؟ - آره.
- کشیشه؟ - نه، برتیل فرده.
اون برای شهرداری هم کار می‌کنه.
- واقعاً؟ - آره.
اون... فکر کنم عضو حزب مرکز یا همچین چیزیه.
پس دیگه نگران نباشید.
ممنون!
الان دارید می‌خورید؟
نه، اصلاً.
فقط از ساموئل پرسیدم چرا اینو آورده.
آره. نه، من...
برای موقع بحران آوردمش.
ولی حالا دیگه بحران نیست.
فکر کنم الان باید یه کم استراحت کنید.
فردا روز بزرگیه.
هنوزم دلت می‌خواد؟
نه.
- سلام. - سلام.
امروز روز ماست.
- چی؟ - آره.
این خوب به نظر نیومد.
شوخی کردم.
شوخی کردی؟
آره.
ولی، ساموئل...
منظورم اون نبود... شوخی بود.
هی...
گول خوردی؟
آره، خوردم.
می‌تونم بازش کنم؟
می‌تونی بازش کنی.
بس کن...
طلاست، طلای واقعی.
که وقتی بیوه شدی بتونی بفروشیش.
اوه، خوبه. به همه‌چیز فکر کردی.
- بذارم؟ - آره.
بیا...
- گرفتمش. - آره.
نه، تقریباً. صبر کن.
بیا!
خیلی قشنگه.
مرسی، عزیزم.
بعد از اینکه گذاشتمش تو اون کیف، مطمئن نیستم اصلاً آوردمش.
چی شده؟
وای.
صبح بخیر!
بیا، می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
چطوره؟
"برای همیشه"!
- انتظارشو نداشتی، نه؟ - نه...
این...
فکر کنم خیلی واضح گفتیم که ما...
ما یه عروسی کوچیک می‌خوایم.
فکر کردیم خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
- منظورم اینه، واقعاً ناراحت شدیم. - آره.
وقتی فهمیدیم چقدر دوستاتون کمن.
- ولی... - چی؟
- من و مامان تصمیم گرفتیم بزرگ برگزار کنیم. - آره.
"عروسی کوچیک و مسخره نه،" همون‌جوری که لیفن گفت.
ولی موضوع اینه که ما...
ما یه--
اون چیه؟
سورپرایز کوچیک باباته،
یه بار چرخ‌دار.
خدای من.
- چه مهمونی‌ای بشه. - آره.
و وقتی به کمکم نیاز داشتی بهم بگو.
برای چی؟
پوشیدن لباس.
- آره... - آره، درسته.
این...
مامان، ما فکر کردیم که...
آره؟
که من می‌تونم بهش کمک کنم.
داماد نمی‌تونه این کارو بکنه!
نه.
- نه. - ولی من نمی‌خوام.
من... نمی‌خوام مزاحم باشم.
شما کلی کار دارید، پس این...
این کار عشقیه.
همیشه برای این وقت هست.
آره.
لیندا!
- سلام! - سلام!
فکر کردم اونجا هستی.
نه، مارتین یه سری جلسه داشت که نمی‌تونست جابه‌جاش کنه.
- می‌دونی. - آره، می‌فهمم.
- آره. - آره.
- ماشین داری؟ - با اتوبوس می‌ریم.
- ما؟ - من و دوست‌پسر جدیدم.
مارکو چی؟ نمیاد؟
آره، فکر کنم میاد.
آره...
شاید بخوای با ما بیای؟ ما ماشین کرایه کردیم.
آره، اگه جا بشیم؟
آره، معلومه.
- بندر می‌بینمت. - مرسی. آره.
- بای! - بای.
مسافرایی که حیوان خانگی تو عرشه ماشین دارن
الان باید تو میز اطلاعات عرشه ۷ باشن.
- چه مرگته؟ الان داری می‌خوری؟ - آره، قهوه و یه نوشیدنی.
باید یه کم لذت ببری.
- ولی ما رانندگی داریم. ماشین کرایه کردم. - حتماً فقط یکی‌مون باید رانندگی کنه؟
باید تو باشی. یا ماشین با دو فرمون کرایه کردی؟
به سلامتی.
خب، لیندا و دوست‌پسرش دارن با ما میان.
تو صف دیدمش.
مارکو.
اون یکی جدید پیدا کرده.
- یکی جدید؟ - آره.
خب، لیندا باهوشه.
شاید بتونه هانا رو ترغیب کنه همین کارو بکنه.
مارتین، بس کن.
این کارو نکن.
شب بخیر.
بالاخره پیداتون کردم!
اینجاییم.
- سلام. هلن. - اینجا چی داریم؟
- خوشبختم. - جیکوب.
لیندای کوچولو. سلام.
شنیدم که ارتقاش دادی. چی گیرت اومده؟
این جیکوبه.
سلام، خیلی خوشحالم که یه افسانه واقعی رو می‌بینم.
مرسی.
افسانه؟
مارتین کیلنر برای ما تو صنعت دلالی یه افسانه‌ست.
- اوه! - چطوره؟ کجا کار می‌کنی؟
تو همون دفتر لیندا. شوگرن و هالمن.
اوه، درسته. خب، لعنتی.
چه حسی داره یوهان شوگرن رئیست باشه؟
آره، خوبه. ازش خوشم میاد و این چیزا.
می‌تونی باهام رو راست باشی. اون بی‌مصرفه.
خب، آره، واقعاً می‌تونه یه تکه آشغال باشه.
تکه آشغال یه کم تنده. فقط داشتم سر به سرت می‌ذاشتم.
درسته.
بریم به آژانس کرایه ماشین. فکر کنم این‌طرفیه.
- گول اونو خوردی؟ - آره...
چیش کرده؟ آمفتامین؟
چه مرگشه؟ بیداره؟
- سلام؟ - چند تا کار دیگه مونده که باید بکنم.
- انجام دو تا کار با هم سخته. - آره، می‌فهمم.
- خب، ما رزرو کردیم-- - کیلنر؟
آره، دقیقاً.
- ماشین؟ - آره، مگه اینکه قایق پدالی داشته باشی.
خب، کرایه ماشین...
یه تویوتا ۸۶ دارم.
کیلومتر نامحدود. خالی تحویل گرفتی، خالی برگردون.
بیرون پارک شده.
چه زبونی حرف می‌زنه؟
پس تو باکش بنزین نیست؟
خیلی کم.
- ولی برای رسیدن به پمپ بنزین کافیه؟ - اگه شانس بیاری.
همیشه یه قماره.
- گواهیناممو می‌خوای؟ - نه، با ریسک خودت می‌برونیش.
درسته، می‌فهمم.
بیا بریم.
- خب، بیا اینم برات. - مرسی.
آره، یه چیز دیگه.
ممکنه یه کم بداخلاق باشه.
الان بهت می‌گم که بعداً غافلگیر نشی.
- عالیه، مرسی بابت این. - آره.
این ماشین یه کم اذیت می‌کنه. می‌شه...
M-X-B-0-0-8.
بیا!
آره، اونجا. مرسی.
لعنتی، هلن.
یه کار ساده بهت دادم،
و این نتیجه‌شه.
فقط یه ماشین تو کل جزیره بود. به هرتز، اویس زنگ زدم...
گفتی، "یه تسلا، بی‌ام‌و، یا یه آشغال دیگه کرایه کن."
خب، اینم یه آشغال دیگه.
وسایلتون رو بذارید تو ماشین که بریم.
باید برای بنزین وایستیم.
بذاریدش تو ماشین.
حداقل تونستیم تپه رو بریم بالا، بچه‌ها!
این ماشین یه کم ترسناکه.
- انگار ترمزا جواب نمی‌دن. - پس انقدر تند نرو.
ولی...
چه مرگشه؟
مثل پرنسس به نظر میاد.
خب، پس...
اوه.
باشه، بهم بگو. چطور قراره اینو درست کنیم؟
مثل...
- نمی‌دونم. - ترسویی.
- اونا همه‌چیزو تصمیم می‌گیرن؟ - دارم سعی می‌کنم بهترین استفاده رو ببرم.
ترسو گفت.
لازم نیست انقدر از این موضوع بزرگ بسازیم؟
باشه، همه‌چیز دقیقاً طبق برنامه پیش نرفت،
ولی...
- نمی‌تونیم به هر حال از روز لذت ببریم؟ - آره.
- правی. - آره.
بیا این کارو کنیم.
- آره. - آره.
فقط باید مطمئن شم تو عروسی بعدیم همه‌چیز اون‌جوری که می‌خوام پیش بره.
حالا چی کار کنیم؟ یه گاو قربونی کنیم برای هوای خوب؟
- نه، یه بره. - چی؟
- نمی‌دونم. - پس چرا اینجا وایستادیم؟
وقتی زنگ می‌زنن، باید بیای. این یه سنتیه.
بالاخره پیدات کردم.
چی شده؟
خب، ما فکر کردیم که،
از اونجایی که خیلی دیر ازدواج می‌کنید، همه‌چیزو برعکس کنیم
و قبلش انجامش بدیم.
- چی رو انجام بدیم؟ - نمایش عروس.
- ببخشید؟ - نمایش عروس.
این یه سنتیه. بهش نگفتی، ساموئل؟
ما برای این برنامه‌ریزی نکردیم.
- این چیه؟ - فقط باید یه حضور پیدا کنی.
جلوی کی؟
مردمی که دور و بر اینجا زندگی می‌کنن.
ممکنه کلی آدم باشه. ما تو روزنامه آگهی گذاشتیم.
پدر و مادرم اینجا نیستن، و دوستام...
شاید بتونیم نمایش عروس رو نگه داریم تا وقتی که اونا...
بیان.
چون من... باید... ببخشید، این...
- سلام. - کجایی؟ بهت نیاز دارم.
- همه‌چیز روبراهه؟ - نه، همه‌چیز داره خراب می‌شه.
هیچ‌چیز طبق برنامه پیش نمی‌ره. الان بهت نیاز دارم.
ما تقریباً رسیدیم. پدر و مادرت مارو رسوندن.
بهشون بگو گازشو بگیرن، وگرنه نمایش عروس رو از دست می‌دی.
هانا بهم گفت بهتون بگم عجله کنید.
یه...
نمایش عروس هست.
نمایش عروس؟
هانا؟
آره، من اینجام!
اوه، اونجا.
می‌خوان الان بیای.
آروم باش، چند دقیقه دیگه تموم می‌شه.
خوب به نظر میام.
آره.
تقریباً شوکه‌کننده‌ست.
ولی نه به اندازه تو.
منتظرت هستن.
اینم از عروس!
و اینم داماد!
حالا من و مای‌گون می‌خوایم یه آهنگ بخونیم
که خودمون نوشتیمش.
آره. اسمش هست "عشق برای همیشه".
تو زمانی که از هم جدا هستیم
همه وقت
عشق برای همیشه
مثل یه پایان قشنگ‌تر به نظر میاد
تقریباً می‌تونی بگی
یه مفهوم عالیه
قدیمی، امتحان‌شده و آزمایش‌شده
ممکنه دیوونه‌وار به نظر بیاد
ولی عشق برای همیشه
یه دستور پخت ساده داره
فقط عشق
و رقص
و خنده و آزاد بودن
اگه لازم باشه حقیقت رو بگو
بحث کن و بجنگ
ولی اگه یه جایی تو مسیر
به اشک ختم بشه
یادت باشه هیچ‌وقت
خیلی سخت نیست
که بگی متأسفم
اونا دیگه شروع کردن؟
یکی داره آواز می‌خونه؟
لعنتی! برگرد و برو خونه.
ترمزان جواب نمی‌دن.
لعنتی، جواب نمی‌دن!
ولی اگه یه جایی تو مسیر
به اشک ختم بشه...
- ماشینو نگه دار. چه مرگشه؟ نگه دار! - لعنتی!
نه!
هلن...
اوه.
خب، جای خوبیه.
کسی آسیب دید؟
نه. من خوبم.
اوه...
سلام.
ببخشید، ما...
ترمزان جواب ندادن، چون...
ماشین کرایه‌ایه.
- مامان، سلام. - سلام، عزیزم!
من مادر هانام، هلن.
- پدر ساموئل، لیف. - سلام.
"لایف"؟ انگلیسی هستی؟
- سلام! - لیندا!
لیف! بس کن!
- و من مادر ساموئلم. - آره، خوشبختم.
- مای. - مای‌گون.
- مای‌گون، درسته. - آره.
- سلام، بابا. - سلام اونجا! سلام.
- خوب به نظر میای. - مرسی.
و یه مهمونی لباس فانتزی هست. حرفی ازش نزده بودن.
تو هم لباس پوشیدی. قشنگه.
خوش اومدید. خوشحالم که اینجایید.
درسته.
پس اینجا جاییه که بزرگ شدی، یا سعی کردی بزرگ شی.
خب، این توضیح می‌ده.
خب، پس...
احتمالاً گرسنه‌اید. آره.
- آره. - یه کم غذا می‌خواید؟
- آره. - قطعاً.
آره؟ بفرمایید.
جسی، می‌تونی بهم کمک کنی؟
- سلام. ساموئل. - هی. جیکوب.
خب، لعنتی.
این اتفاقیه که می‌افته وقتی می‌ذاری زن رانندگی کنه.
- چطور حس می‌کنی؟ - الان یه کم بهترم، درواقع.
ولی به کنسل کردنش فکر کردم، فقط بی‌خیالش شم.
- قراره اینو بپوشی؟ - نه، نمی‌پوشم.
- ولی قشنگه. - تو باهاش ازدواج می‌کردی؟
خب؟
یه عروسی کوچیک و صمیمی؟
نمی‌تونی عکس بگیری.
اگه دخترای دیگه اینو ببینن، هیچ‌وقت منو نمی‌بخشن.
نه.
- همه‌چیز روبراهه، عزیزم؟ - نه، ولی شاید بشه.
یه چیزی خراب شده؟
خب، این
قشنگه.
فکر می‌کنی؟
عزیزم، تنها چیزی که مهمه اینه که همدیگه رو دوست دارید.
این چیزیه که مهمه.
کاش مامانم قبل از ازدواجم اینو بهم گفته بود.
به سمت میزها!
هرجا خواستید بشینید!
اینجا ترتیب صندلی نداریم!
اینجا.
این مال توئه.
- خیلی قشنگه. - مامان؟
فکر نمی‌کنی باید اونجا سر میز اصلی بشینیم،
کنار هانا و ساموئل؟
نه، من اینجا خوبم.
خب، پس منم می‌تونم اینجا کنار تو بشینم.
این کارو بکن. حتماً از شکوهش لذت ببر.
آره.
مارکو!
همه، این مارکوئه.
اون بهترین دوستم و شریکمه.
اوه.
- پس کجا بذاریمش؟ - آره.
اینجا یه صندلی خالیه،
کنار این خانم جوان و قشنگ.
نمی‌دونم اگه--
- آره، این عالیه. - باشه، مرسی.
- سلام. - سلام.
می‌دونی که اون عشق سابقشه، درسته؟
آره، می‌دونم. یه بازنده واقعیه.
یکی از خیلی‌ها.
- سلام. - سلام.
مارتین، نمی‌خوای چیزی بگی؟
- چی؟ - خب، ما مهمونیم.
- و این عروسی دخترته. - دختر تو هم هست.
ولی طبق سنت، پدر باید سخنرانی افتتاحیه رو بگه.
- پدر عروس. - اینو شنیدی؟
که پدر باید اولین سخنرانی رو بگه؟
نه، درواقع هیچ‌وقت اینو نشنیدم.
سلام، همه.
اسم من هلنه،
و من فقط کسی نیستم که طاق قشنگ رو خراب کرد،
بلکه مادر هانام.
و به‌عنوان یه مادر،
این شاید بهترین روز زندگیت باشه.
به جز روزی که به دنیا اومدی، چون اون همیشه بهترینه.
وقتی کوچیک بودی، هانا،
بهم گفتی،
"مامان، من هیچ‌وقت ازدواج نمی‌کنم!"
نه، چون قراره با یه اسب زندگی کنی.
ولی خداروشکر اون نقشه‌ها عوض شد،
وقتی ساموئل رو ملاقات کردی.
هیچ‌وقت انقدر خوشحال ندیدمت.
و شماها...
یعنی، نگاهشون کنید.
اونا با هم عالی‌ان.
و اینکه جرأت و خواسته دارید که این قدم بزرگ رو بردارید
این‌قدر زود تو رابطه نسبتاً کوتاهتون، فکر می‌کنم...
یه جورایی حس درستی داره.
هانا، دوستت دارم.
و می‌خوام بدونی که ما خیلی بهت افتخار می‌کنیم.
و ساموئل،
هیچ‌کس رو ترجیح نمی‌دم
کنار هانا تو زندگی ببینم.
شاید منم بتونم چند کلمه بگم،
اگه اشکالی نداشته باشه.
معمولاً،
غذا می‌خورید و سخنرانی می‌کنید
بعد از مراسم اصلی.
ولی فکر کنم اینجا تو جزیره یه سنت عجیبه
که مجبورت می‌کنه برعکسشو انجام بدی.
اسم من مارتین کیلنره.
ممنون.
هانا، دوستت دارم.
هیچ‌کس رو به اندازه تو خوشبختی و موفقیت آرزو نمی‌کنم.
تو کسی هستی که برام از همه مهم‌تره.
همینه.
و فقط می‌خوام بگم که با مارتین موافقم
درباره آرزوی خوشبختی و سعادت تو زندگیتون.
و یه تشکر بزرگ از مای‌گون و لیف که اینو ممکن کردن.
خیلی قشنگ ترتیبش دادن.
آره... و بازم ببخشید بابت آسیب به اموال.
بیاید به سلامتی عروس و داماد بنوشیم.
به سلامتی و تبریک!
- آره. - به سلامتی!
- به سلامتی!
آره...
دوستان عزیز،
به‌زودی برتیل میاد اینجا
تا این زوج جوون رو عقد کنه.
ولی...
داگ، حالا می‌خوام یه آهنگ واقعی،
یه آهنگ نوشیدنی گوتلندی بخونی.
حتماً.
خوبه!
من "ممنون بابت نوشیدنی" رو پیشنهاد می‌کنم.
- بیشترتون اینو بلدید، درسته؟ - آره.
ممنون بابت نوشیدنی که گرفتیم
که گرفتیم که گرفتیم
معدتو تو فرم خوبی نگه می‌داره
تو فرم خوبی تو فرم خوبی...
- اسمت لیندا بود؟ - آره.
- آره. و با هانا دوستی؟ - آره.
- از دبستان با هم دوستیم. - خیلی قشنگه.
پس واقعاً همدیگه رو خوب می‌شناسید.
آره.
- خوش می‌گذره؟ - آره، واقعاً خوبه.
اون مرد خوش‌تیپی که کنارت نشوندم، درسته؟
- آره - فکر می‌کنم شاید مجرد باشه.
اگه از من بپرسی، می‌تونه همون‌جور بمونه.
ما با هم بودیم،
ولی اون حرام‌زاده با یه هماهنگ‌کننده رویداد بهم خیانت کرد، پس...
یکی از اون گندکاری‌های کنفرانس بود؟
دقیقاً.
- تو این خیلی خوب به نظر میای. - مرسی.
- سلام. - سلام.
- می‌تونم با ساموئل حرف بزنم؟ - آره، معلومه.
- بعداً می‌بینمت. - آره.
- آره؟ - در موردش چی؟
- چی؟ - این.
خب، شاید بتونم...
شاید بتونم با مامان در مورد...
در موردش حرف بزنم و بگم...
برنامه‌ای نداری؟
یم.
- سلام، لینوس. - سلام.
بستنی خوشمزه‌ست؟
بستنی بیشتر!
می‌دونی چیه؟ می‌خوام بغلت کنم.
نه، بس کن!
نه!
ساموئل، لباس لک شده!
چی شده؟
شکلاته.
نمی‌تونی نجاتش بدی؟
- شاید معلوم نشه. - نمی‌تونی با لباس کثیف ازدواج کنی.
نه.
خب، پس چی؟
خب، مگه لباس خودتو نیاوردی؟
آوردم،
ولی هیچ‌چیز به این قشنگی نیست.
متأسفم، هانا.
این کاریه که باید می‌کردم.
چی رو می‌کردی؟
با لباس. باهوش بود.
به لینوس بگو گفتم مرسی.
هانا،
خیلی خوشحالم که قراره خواهرشوهرم بشی.
منم همین‌طور.
- می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟ - آره.
فکر می‌کنی ساموئل نرم‌خوئه؟
- ترسوئه؟ - چی؟
نه. چرا می‌پرسی؟
چون ما این عروسی رو برنامه‌ریزی کردیم،
و اونا کاملاً کنترلش کردن.
- و ساموئل چیزی نمی‌گه. - از مای‌گون می‌ترسه.
کریستین هم همین‌طوره.
هیچ‌کس جلوی اون وانمیسته.
وقتی مای‌گون تصمیمشو گرفته باشه، دیگه تمومه.
هی، هانا.
حادثه ناگوار با لباس منو به فکر انداخت.
این.
مادربزرگم اینو وقتی ازدواج کرد پوشیده بود، و...
خب، برام خیلی مهم می‌شه اگه امشب اینو بپوشی.
به‌عنوان تسلی برای چیزی که برای لباس اتفاق افتاد.
ممنون.
خیلی قشنگ به نظر میای.
آره.
- درسته؟ - آره.
- آره.
هیچ‌وقت تموم نمی‌شه؟
چه مرگشه؟ لباس محلی نه؟
نه، هانا عوضش کرد.
اوه. چه حیف.
- با هم حرف زدید؟ - نه.
- چه حسی داری؟ - مثل اینکه تقصیر منه که احمقم.
خوبه.
این یه شروعه.
شروع چی؟
زندگی جدیدت.
- من زندگی قدیمیمو ترجیح می‌دم. - پس باید براش بجنگی.
منظورت از جنگیدن چیه؟ دیگه دیر شده. اون با اون دلاله.
- باهاش حرف زدی؟ - نه.
تیزترین چاقو تو کشو نیست.
- خیلی قشنگی. - مامانت می‌خواد اینو بپوشم.
- اون چیه؟ - یه یادگار خانوادگی.
مادربزرگ مامانت اینو تو عروسیش پوشیده،
و بعد از قرن نوزدهم تو جعبه بوده.
- یا حداقل بوی اینو می‌ده. - ولی اون... من...
اومدم!
برتیل!
پس زوج عروس کجان؟
باورم نمی‌شه که همچین قشنگی نصیبت شده.
تو یه رده دیگه بازی نمی‌کنی، به هر حال.
پس عضو حزب مرکز هستی؟
لعنتی نه!
نه، ولشون کردم.
اوه؟
آره... نه، تو...
الان با SD هستم.
سرزنده‌تره، به هر حال.
مهمونی‌های بهتری دارن.
فکر نکن که تو،
فقط چون یه سلبریتی هستی...
برای همین اونو گرفتی. اون برای تو زیادی قشنگه.
حزبتو عوض کردی؟
نه! اوه!
هانا؟
باز کن. باید حرف بزنیم.
- می‌خواد تنها باشه. - ولی...
به‌زودی میاد بیرون.
مواظب رانندگی کن. اون برای شهرداری کار می‌کنه.
آره، می‌دونیم.
- حالا چی کار کنیم؟ - نگران نباش. من درستش می‌کنم.
خب، لیف.
- شاید الان بتونیم بریم خونه؟ - چی؟
- خب، دیگه تموم شد، امیدوارم. - شرط می‌بندم که نه.
خوک‌پرور قراره حلش کنه؟ چه دلگرم‌کننده.
آروم باش، لیفن.
به سلامتی.
لارس؟
ببخشید.
نمی‌خواستم بترسونمت.
- چی می‌خوای؟ - خب...
می‌خواستم...
می‌خوام ازت یه لطف کوچیک بخوام.
چه جور لطفی؟
ساموئل، کوچیک‌ترینم، داره ازدواج می‌کنه.
درسته. مدنی بود، نه؟
نه، اون‌جوری نیست.
اونا واقعاً یه کشیش می‌خوان.
کی اینو فهمیدن؟
اونا همیشه اینو می‌خواستن،
ولی من همه‌چیزو اشتباه فهمیدم.
- تو می‌خواستی مدنی باشه؟ - آره!
من یه مؤمن سنتی‌ام.
کتاب مقدس رو کلمه به کلمه قبول ندارم،
ولی خیلی خیلی مسیحی‌ام.
یادم نمیاد زیاد تو کلیسا دیده باشمت.
همیشه عقب می‌شینم،
یه کم دور از چشم.
خب، اینجا.
همه مدارک که ببینی همه‌چیز روبراهه.
کیلنر؟
آره.
آره، اونجا میام. فقط باید برم لباس عوض کنم.
خدا حفظت کنه، لارس!
پس امروز همه‌چیز دقیقاً طبق برنامه پیش نرفت.
- یه چیزای دیگه اتفاق افتاد. - آره، همین‌طوره.
ولی هانا، نمی‌تونی همه‌چیز تو زندگی رو کنترل کنی.
اگه این کارو بکنی، دیوونه می‌شی.
- درست مثل ساموئل حرف می‌زنی. - شاید.
شاید ما یه چیزا رو می‌گیم چون دوستت داریم.
هی.
بذار هر چی می‌خواد بشه، بشه.
دینگ راوک - آبجو گوسفندی - سم
- پانچ دارید؟ - داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
- باشه، یه دینگ راوک می‌خوام. - چه موفقیتی.
مسئول بعدی کی میاد؟
جایی هست که بتونیم خصوصی حرف بزنیم؟
آره، باشه.
پس این چیزیه که پیشنهاد داری؟
کجاییم، تو اتاق نشیمن؟
چی می‌خوای؟
همون‌طور که ممکنه حدس بزنی،
من دخترمو خیلی خوب می‌شناسم.
می‌تونم بفهمم کی خوشحاله.
امروز یکی از اون روزا نیست.
پس چی می‌گی؟ این نمایش رو قبل از اینکه دیر بشه کنسل کنیم؟
- می‌دونی من در موردت چی فکر می‌کنم؟ - نه، و برام مهمم نیست.
ولی قرار نبود در مورد من حرف بزنیم.
یه چیز عجیب یه لحظه پیش اتفاق افتاد.
- آره؟ - حرفای برادرتو شنیدم.
داشت با چند تا روستایی دیگه قهقهه می‌زد.
و به نظر می‌اومد که تو گفته بودی
به هانا پیشنهاد دادی فقط برای اینکه منو اذیت کنی.
این درست نیست.
با توجه به واکنش تو، فکر می‌کنم شاید درست باشه.
با هانا در مورد این حرف زدی؟
نه، احتمالاً نه.
فکر می‌کنم باید این کارو بکنی.
احتمالاً فکر می‌کنه این خیلی رمانتیکه.
ولی شاید جرأتشو نداری؟
شاید کمک بخوای؟ من می‌تونم کمکت کنم.
چی فکر می‌کنی؟
این دیگه چیه؟
آره...
- سلام. خوش اومدی. - خیلی ممنون. مرسی.
آفرین.
- آره. - آره.
- سلام. ساموئل. - لارس.
خوشحالم که وقت داشتی.
معلومه که کمک می‌کنم
وقتی متعهد‌ترین کلیساگرای جماعتمون درخواست می‌کنه.
اینا پدر و مادر عروسن.
- مارتین کیلنر. - لارس.
سلام، هلن.
سلام.
- خیلی وقت بود ندیدمت. - آره.
اون چی بود؟
همدیگه رو می‌شناسید؟
آره، تو یه زندگی دیگه.
اوه، فوق‌العاده‌ست.
شاید لازم نباشه مراسم رو عجله‌ای کنیم یا هر چی که اسمشو می‌ذاری؟
شاید بتونیم بهت شراب پیشنهاد بدیم؟ یا آبجو؟
شراب، لطفاً.
- ترجیحاً قرمز. - آره.
مثل خون مسیح.
همه‌چیز نباید ارجاعات کتاب مقدسی داشته باشه.
نه، ببخشید.
می‌رم هانا رو بیارم.
موفق باشی.
بشینیم؟
- مامان؟ - آره؟
خب...
هانا تور رو نمی‌خواد.
منم همین‌طور.
اوه؟
به لباس نمی‌خوره.
همینه.
تور نمی‌پوشیم.
لازم نیست صداتو بلند کنی.
مشکلی نیست.
فقط پرسیدم.
انقدر جدی نگیرش.
- اونجاست؟ - آره.
کشیشه رو دیده؟
قبل از اون، اقتصاد رو تو اوپسالا خوندم.
اوه!
اون موقع بود که همدیگه رو شناختیم.
دقیقاً.
بعد تو اینجا پیدات می‌شه. عجیبه.
آره.
بعضی وقتا دنیا کوچیکه.
ولی یه روز، خدا صدام کرد.
لعنتی! لیف!
ببخشید.
- شاید باید شروع کنیم. - فکر می‌کنم...
عالی می‌شه اگه بتونم یه جایی برم لباس عوض کنم.
- آره، دنبالم بیا. - مرسی.
سعی کن... آره.
خب، الان یه کشیش اینجاست.
می‌دونم که اینو نمی‌خوای. می‌تونم باهاش حرف بزنم.
- اشکالی نداره. - چی؟
- مطمئنی؟ - آره.
و با مامان حرف زدم،
درباره اینکه تور نمی‌خوای.
- چطور پیش رفت؟ - گفت "مشکلی نیست."
چی؟
منم تعجب کردم.
آماده‌ایم؟
آره، فقط یه چیز هست که باید
بهت بگم.
بهت پیشنهاد ازدواج دادم چون بیشتر از هر چیزی دوستت دارم.
آره؟
ولی...
شاید یه بخش کوچیک از من
این کارو فقط برای...
برای لجبازی با بابات کرد.
می‌دونی که چقدر می‌تونه مزخرف باشه.
شب کریسمس یادت هست؟ چقدر با من بد بود؟
تو روز کریسمس بهم پیشنهاد دادی.
- آره. - برای تلافی بابام.
نه، ب...
نه، چون دوستت دارم.
ولی، آره، ممکنه کمک کرده باشه که اون موقع تصمیم بگیرم.
خب، این دیگه حلش کرد.
این روز که قرار بود روز ما باشه،
تبدیل شده به یه روز
که ترجیح می‌دم فراموشش کنم.
آره، ولی...
می‌رم به کشیش بگم.
خب، جناب کشیش.
چه سورپرایزی.
آره، برای منم همین‌طور.
فکر می‌کنی شانسه؟
یا خدا دوباره ما رو کنار هم آورده؟
فقط خدا می‌دونه.
آره...
تو اصلاً پیر نشدی.
تو هم همین‌طور.
تو...
- وکالت می‌کنی؟ - نه.
یا یه مدت کردم، ولی خیلی وقت پیش بود.
بیست سال گذشته،
بیشتر کارای خونه رو انجام دادم.
می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
تصمیم گرفتی کشیش بشی چون رابطه‌مون تموم شد؟
یه جورایی.
متأسفم.
کشیش شدن یه مجازات نیست.
لازم هم نیست تو تجرد زندگی کنم.
اوه، خوبه!
خوب بود که بدونم.
آره.
چرا اینجا دراز کشیدی؟
وقتشه.
عروسی کنسل شد. تقصیر توئه.
تقصیر من؟
آره.
تو همه‌جا گفتی که می‌خواستم مارتین رو اذیت کنم. اون شنید.
اوف، این خوب نیست.
چطور تونستی بهم خیانت کنی؟
آروم باش. لعنتی، ببخشید. قصدشو نداشتم.
ولی شاید این به نفع بود.
به نفع؟
حالا لازم نیست به دلیل اشتباه ازدواج کنی.
هانا رو دوست داری؟
آره، معلومه.
پس واقعاً نمی‌فهمم مشکل چیه.
ازدواج یه مسئله قانونیه.
ولی عشق واقعی رو پاهاش خودش وایمیسته.
نمی‌دونم دیگه پاهایی برای ایستادن دارم یا نه.
داری.
بهم اعتماد کن.
آره، ممنون برای موسیقی فوق‌العاده!
بیاید تو یه دسته جمع بشیم
و با هم تا دریاچه پیاده بریم.
همه،
برادرم یه چیزی برای گفتن داره.
عروسی کنسل شد.
چی؟
من و هانا تصمیم گرفتیم کنسلش کنیم.
عالیه!
یعنی، چه حیف. پس فامیل نمی‌شیم.
- یه کم ناراحت‌کننده‌ست. - هی، مارتین.
فکر می‌کنم باید بریم پشت انبار و یه گپ بزنیم.
پس حالا آبروی خودشو برده؟
- حرام‌زاده! - مارتین، لطفاً!
- لیف! - آروم باش حالا.
- نه... - خدایا، اون...
- نه. - ببخشید، لیف. قصدشو نداشتم.
- لعنتی! - بابا!
- خوبی؟ - نه، دستم.
- دستت؟ - آره.
اینو می‌گن کارما.
وسایلتو جمع کن قبل از اینکه واقعاً همه‌چیز خراب بشه.
- هلن، بریم. - دراز بکش.
آروم باش، لیفن. آمبولانس صدا می‌کنیم.
چه روزی.
اوه.
تمومی نداره.
مارتین!
می‌تونم کمکت کنم وسایلتو جمع کنی!
ببخشیدم، لیف. خیلی متأسفم.
تقصیر تو نبود.
شاید باید یه آمبولانس اینجا نگه داریم.
نه، دیگه بسه.
- می‌تونم باهاتون بیام؟ - داری چی کار می‌کنی؟
تو باید از مهمونا مراقبت کنی، حداقل اونایی که خوبن.
آره، معلومه.
ببخشید، هانا رو دیدید؟
هانا؟
اوه، هانا! آره، دوچرخه رو برداشت و اون‌طرف رفت.
- واقعاً؟ - آره، تو اون جاده اونجا.
- مرسی. - زیاد خوشحال به نظر نمی‌اومد.
می‌خوای تنها باشی؟
خب، این روزیه که فراموشش نمی‌کنی.
نه.
خیلی براشون ناراحتم،
مخصوصاً برای هانا،
که انقدر با دقت برنامه‌ریزی کرده بود، همون‌جوری که می‌خواست.
اگه کسی این روز رو همون‌جوری که پیش رفت برنامه‌ریزی کرده بود،
باید دیوونه می‌بود.
تو می‌تونستی یه روز مثل اینو برنامه‌ریزی کنی.
قطعاً.
یه روز واقعاً مارکویی.
می‌دونم که ازم متنفری.
می‌خوام بدونی که اون هیچ معنایی نداشت،
واقعاً نه.
چی؟
سعی کردم خیانت کنم تا حسودیت کنم.
چرا؟
چون حس می‌کردم دیگه به رابطه‌مون اهمیت نمی‌دی.
مثل اینکه داری ازم دور می‌شی.
بعد نقشه استادانت رو کشیدی؟
آره.
منظورت از "سعی کردم" چیه؟
هیچی نشد.
نتونستم این کارو بکنم.
- پس چرا گفتی کردی؟ - تا ببینم چطور واکنش نشون می‌دی.
خیلی احمقی.
و زشت.
حالا که گفتی...
تو هم احمق و زشتی.
واقعاً می‌خوای...
منو بزنی.
ترسو.
محکم‌تر.
- اون چیه؟ - برای دفاع.
در صورتی که خشونت بیشتری بشه.
باهوش.
اونارو بردار. باید زنمو پیدا کنم.
آره، حتماً.
سلام، کسی می‌تونه مارو برسونه؟
این دیگه چیه؟
کسی نه؟ نه؟
چه آدمای تنبلی.
هلن، دارم می‌رم!
لعنتی...
- هلن، بدون تو می‌رم! - من می‌مونم.
کجا بودی؟ داریم می‌ریم.
تو می‌تونی بری. من می‌مونم.
چی می‌گی؟ هر چی من بگم انجام می‌دی.
- داریم از این نمایش لعنتی می‌ریم. - دیگه بسه.
خیلی خسته شدم از اینکه دنبالت بدوام و سعی کنم تمیز کنم
بعد از اینکه هر آدمی که تا حالا دیدیم رو توهین کردی!
خدایا، پشیمونم که نصف عمرمو
با یه احمق کت‌وشلواری تلف کردم.
داری در مورد چی غر می‌زنی؟ گفتم داریم می‌ریم!
من می‌مونم، مارتین. می‌شنوی؟
- تو می‌تونی بری خونه. - چه مرگته؟
- با من میای خونه... - بس کن.
جابه‌جا شو، کشیش لعنتی!
- جابه‌جا شو! - بس کن، مارتین!
- جابه‌جا شو. - نه...
- جابه‌جا شو، لعنتی! - یکی یه کاری کنه!
- خودش می‌تونه از پسش بربیاد. - دعوا نکنید.
- چطور می‌تونه از پسش بربیاد؟ - چرا خودت نمی‌فهمی؟
- آروم باش. - جیکوب، ول کن!
جیکوب!
نه...
مارکو؟
چی کار کردی؟
برو به جهنم.
مارکو؟ ما--
سرش خورد. کسی می‌تونه آمبولانس صدا کنه؟
من زنگ می‌زنم.
سلام.
ساموئل.
هانا.
تو یه عروسی اون‌طرف بودم.
اصلاً خوش نگذشت.
احتمالاً تو یه عروسی بودیم. تو رو می‌شناسم.
فکر کنم اینجا دارن ازدواج می‌کنن.
چرا؟ خیلی بی‌مورده.
منم همین فکر رو کردم.
مهم اینه که همدیگه رو دوست دارن.
امیدوارم همین‌طور باشه.
می‌دونم که اون دیوونه‌ی اونه.
گفت که بدون اون نمی‌تونه زندگی کنه.
اوه؟
آره، اینو گفت.
همین الان، صداشو شنیدم.
متأسفم.
مشکلی نیست.
چت شده؟
ما معمولاً تو این مزرعه مهمونی‌های آروم داریم.
بفرما.
کجا می‌بریدش؟
بیمارستان.
- می‌تونم باهاتون بیام؟ - آره.
آمبولانس
ولی شما دیگه با هم نیستید.
برگرد. شما دیگه با هم نیستید.
- این-- - هی.
باید برگردی به سرزمین اصلی.
الان!
چمدون چرخ‌دار خیلی کاربردیه.
اگه مارتین بهت حمله کرده بود چی کار می‌کردی؟
بذار فقط بگم که حلش می‌کردم.
باشه؟
من کمربند سیاه کاراته دارم.
- چی؟ - آره.
هفت بار برنده شدم
مسابقه کاراته کشیشای کلیسای سوئد.
- شوخی می‌کنی. - نه، راسته.
معمولاً فقط چهار نفر شرکت می‌کنن، ولی بردنش هنوزم خیلی حال می‌ده.
آره...
احتمالاً کلی کار برای انجام دادن دارم وقتی برسم خونه.
- آره. - ولی شاید بتونیم...
وقتی همه‌چیز آروم شد همدیگه رو ببینیم؟
می‌دونی کجا پیدام کنی.
شب بخیر.
بیمارستان - ورودی اصلی - داروخانه
مهمونی ناموفق سرآشپز معروف آمبولانس در محل
سلام.
ساعت چنده؟
هفت و نیم.
خوابیدی؟
ولی اشکالی نداره.
مرسی که همراهم اومدی.
چیزی گفتن درباره اینکه کی می‌تونم از اینجا برم؟
فکر کنم به‌زودی.
فقط یه ضربه مغزی خفیف بود.
آره.
یا یه جاهایی از خاطرم پریده.
چی شد؟
جیکوب با یه تکه چوب زدت.
بعد آمبولانس اومد.
اون کجاست؟
کی؟
جیکوب.
ک کدوم جیکوب؟
خب، دیگه چی شد؟
اوه، درسته.
یادم رفت.
تو آمبولانس بهم پیشنهاد ازدواج دادی.
- دادم؟ - آره.
چی گفتی؟
که احمقی.
آره، معلومه.
بعد گفتم آره.
چی؟
چون منم احمقم.
بیا اینجا.
اینجا چه خبره؟
داریم ازدواج می‌کنیم.
واقعاً؟ اینجا تو جزیره؟
- نه. - نه.
درسته.
باید پول اینو بدم؟
نه، تو قیمتش گنجونده شده.
عالیه!
راسته؟
- اون قضیه با بابات؟ - آره.
- دیگه نمی‌تونم تحملش کنم. - اوه...
نمی‌تونم تحمل کنم.
نه.
بابا رو دوست دارم،
ولی فکر می‌کردم تا کی می‌تونی تحملش کنی.
آره، خیلی زیاد.
ها؟
- و این قضیه با کشیش؟ - نه، فقط دوستای قدیمی هستیم.
الان.
ممکنه عوض بشه.
آره، ببخشید بابت آسیب به اموال.
- هر چی هست همینه. - آره.
- بعداً تو تابستون برمی‌گردید؟ - آره، باید برگردیم.
اون موقع عروسی هست؟
- نه. - نه.
نه.
خوبه.
فقط دردسر و هرج‌ومرج میاره.
آره...
به هر حال به نظر میاد حالتون خوبه.
- آره، خوبیم. - آره.
اینم لیفن.
آره...
شانس آوردید هنوز اینجایید.
باید وسایل لیندا و مارکو رو ببرید.
- حالش چطوره؟ - خوبه.
دارن ازدواج می‌کنن.
- چی؟ - چی؟
آره، واقعاً.
اون پیشنهاد داد، و اون گفت آره.
فوق‌العاده‌ست!
عالیه!
- آره، بیاید... - آره.
آره.
- خداحافظ، مامان. - خداحافظ.
- دوباره بیا. - ببخشید بابت، خب، همه‌چیز.
نه، چیزی نیست.
برادر.
ساموئل.
هی، جسی رانندگی می‌کنه.
آره، پارسال زمستون گواهیناممو از دست دادم، پس...
چهارده تا جریمه سرعت برای مقامات یه کم زیاد بود.
- ولی فقط نشستن اونجا هم حال می‌ده. - می‌تونی به ما بگی.
روزی که گواهینامشو از دست داد یه نعمت بود.
اصلاً خوش نگذشت.
- بالا... - نه، بیا.
اوه، باشه.
دو ماه بعد
لیندا و مارکو
- خیلی قشنگی. - مرسی!
خدای من. این یه جورایی دیوونگیه.
هانا.
می‌تونی یه راز رو نگه داری؟
آره، معلومه.
می‌دونی که گفتم مارکو تو آمبولانس بهم پیشنهاد داد؟
آره، می‌دونم.
نداد.
چی؟
فقط گفتم که داده.
ولی... ولی، لیندا...
می‌دونم. ولی جواب داد.
قطعاً.
همه باید این کارو بکنن.
- سلام. - سلام.
بیا این کارو بکنیم.
عزیزان،
امروز اینجا جمع شدیم
تا لیندا و مارکو رو تو ازدواج مقدس پیوند بدیم.
یه چیز مهم بود؟
یا می‌تونیم ادامه بدیم؟
گفت آره.
یک سال بعد
تو زمانی که از هم جدا هستیم
همه وقت
عشق برای همیشه
مثل یه پایان قشنگ‌تر به نظر میاد
تقریباً می‌تونی بگی
یه مفهوم عالیه
قدیمی، امتحان‌شده و آزمایش‌شده
ممکنه دیوونه‌وار به نظر بیاد
ولی عشق برای همیشه
یه دستور پخت ساده داره
فقط عشق
و رقص
و خنده و آزاد بودن
اگه لازم باشه حقیقت رو بگو
بحث کن و بجنگ
ولی اگه یه جایی تو مسیر
به اشک ختم بشه
یادت باشه هیچ‌وقت
خیلی سخت نیست
که بگی متأسفم
وقتی همدیگه رو دیدید، بی‌خبر بودید
امروز، تقریباً همه‌چیز رو می‌دونید
برای تعهد آماده‌اید
ولی اگه باد سردی بوزه
خب، اون وقت عشق برای همیشه
یه مفهوم گرم‌کننده‌ست
قدیمی، امتحان‌شده و آزمایش‌شده
صادق و کهنه، ولی ساده...
دستور پخت
فقط عشق
و رقص
و خنده و آزاد بودن
اگه لازم باشه حقیقت رو بگو
بحث کن و بجنگ
ولی اگه یه جایی تو مسیر
به اشک ختم بشه
یادت باشه هیچ‌وقت
خیلی سخت نیست
که بگی متأسفم
یادت باشه، هیچ‌وقت
خیلی سخت نیست
که بگی متأسفم
MoviePovie.Com