Απόδοση διαλόγων:Sparta
Κάποτε...
όταν η λίμνη μας ήταν καθαρή,
μπορούσες να βλέπεις τα ψάρια τόσο καθαρά μέσα στο νερό...
Τα παρακολουθούσες να κολυμπούν...
Αργά...
Τα ψάρια εξαφανίστηκαν.
Δεν μπορούμε πια να κατεβούμε στην όχθη,
όπως παλιά...
Γιατί αυτή είναι εκεί...
Ποια, παππού;
Η Μιρίνγκουα.
Εκείνη που τα τελείωσε όλα,
πιο γρήγορα απ' οτιδήποτε.
Σήμερα σχεδόν δεν βλέπουμε κανένα ψάρι.
Ούτε το νερό
ούτε η λίμνη.
Και γιατί τελείωσε όλο αυτό;
Κανείς δεν ξέρει.
Μόνο ο Θεός ξέρει.
Τι μπορούμε να κάνουμε, παππού;
Δεν μένει τίποτα να γίνει.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι...
Να περιμένουμε...
Τον Θάνατο.
Έρχεται. Περίμενε.
Μεγάλο είναι.
Έλα. Το 'χεις.
Περίμενε.
Βαρύ είναι. Περίμενε.
Έφερες λεμόνια;
Καλή είναι. Ε, δεν είναι; Ναι.
Πεινάω! Κι εγώ.
Άλλο ένα και τελειώσαμε.
Άλλο ένα ποτό!
Στην υγειά μας.
Αυτό είναι το μπλε. Αυτό εκεί;
Κράτα το μπουκάλι.
Σώπα.
Έι, μην κάνεις πλάκα! Το σκάφος μου! Έι!
Έι!
Τον ξέρεις; Ποιος ξέρει, κάποιος τύπος.
Από πού το έκλεψες;
Το αγόρασα.
Σοβαρά! Αυτή τη φορά το αγόρασα!
Ταιριάζει.
Θέλεις να κολυμπήσουμε; Ναι.
Ε; Έρχομαι.
Έλα.
Κατάπια πολύ νερό.
Είναι πιο πολύ σαν κάτουρο.
Αηδία.
Ξέρεις...
το όνομα της κοπέλας που ψάρευε;
Πού;
Στην Πιέδρα ντελ Τόρο.
Τι ώρα;
Γύρω στις... τρεις το πρωί;
Με τρολλάρεις, φίλε.
Οι γυναίκες δεν πάνε για ψάρεμα εκείνη την ώρα.
Ίσως λοιπόν δεν ψάρευε.
Αλλά ήταν όμορφη.
Μήπως ήταν η Μιρίνγκουα;
Θα πάω να τη δω.
Γεια.
Σε είδα τις προάλλες.
Είμαι η Ορόρα.
Φέντε.
Μου προξένησες μεγάλο φόβο.
Είσαι από 'δώ;
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Άσε με να δω. Κοίτα.
Έχεις πάει...
στο μαγαζί του Πέδρο με τις πέστροφες;
Όχι.
Άντε...
Είναι πολύ καλές.
Θα σου αρέσουν.
Ναι.
Θα σε πάω εγώ.
Θα έρθεις;
Τι λες για αύριο;
Στις... τέσσερις;
Εντάξει.
Καλά!
Τι θα έκανες;
Αν είχα ένα σκασμό λεφτά...
Θα γαμούσα τον Μπάντ Μάνι κάθε μέρα.
Να παίρνω το σπέρμα του μέσα στο στόμα μου.
Αυτή η κοπέλα... Έλα Κάρεν.
Σταμάτα, Κάρεν!
Είσαι αηδιαστική!
Εσείς τα πιτσιρίκια δεν ξέρετε τίποτα.
Και τι ξέρεις εσύ;
Τι θα έκανες; Αν είχες μια περιουσία;
Αν είχα ένα σωρό λεφτά;
Αν είχα ένα κάρο λεφτά;
Ναι, τι θα έκανες;
Θα αγόραζα μια βάρκα.
Και μετά...
Καινούρια παπούτσια, ένα πουκάμισο... κι ύστερα θα καλούσα τη Στέφι.
Πού;
Μια βόλτα γύρω απ’ τη λίμνη.
Εντάξει, ωραίο ακούγεται.
Τρίχες.
Αυτή η σπαστικιά είναι χειρότερη κι απ’ τη χαζή της αδερφή.
– Ποια είπες χαζή; – Εσένα είπα χαζή!
Κάρεν, σταμάτα.
Έλα δω, ρε σκύλα!
Δώσ’ το πίσω!
Δώσ’ το, είπα!
Κράτα! Κράτα καλά!
Ηρέμησε. Κάτσε κάτω.
– Κάρεν! Ηρέμησε, Κάρεν!
Καθίκι!
Άσε με, ρε ηλίθιε! Άσε με!
Θα σε σκοτώσω, μωρή σκύλα!
Θα σε λιώσω!
– Ηρέμησε! – Άσε με!
Γαμώτο, Άλεξ. Έπρεπε να πάρεις το μέρος μου.
Όχι αυτής της σκύλας.
Άντε, μεγάλωσε λίγο.
Βγες έξω, καθίκι!
Δεν είναι κανείς εκεί.
– Άσ’ το τώρα. – Όχι, είναι εκεί το κάθαρμα!
– Είναι σκύλος ή κάτι τέτοιο. – Βγες έξω, ρε!
Δώσ’ το εδώ.
Βλέπεις πράγματα γιατί είσαι τύφλα.
Πάλι τα ίδια;
Και χειρότερα.
– Είπε πως την ακολουθούσαν. – Ποια;
Ποια λες; Είναι μεθυσμένη.
Σου είπα να μην ακολουθείς τα βήματα της αδερφής σου.
Θα καταλήξει όπως ο πατέρας της.
Να τα πάλι...
Τον πήρε η Μιρίνγκουα,
επειδή ήταν ξεροκέφαλος και μεθυσμένος.
Τι είναι η Μιρίνγκουα;
Μια κατάρα.
Τι χαζομάρες είναι αυτές, γιαγιά;
Ο μπαμπάς πέθανε. Άσ’ τον να αναπαυθεί.
Εκείνος ο αχρείος δε θα ησυχάσει ποτέ.
Είναι καταραμένος.
Καληνύχτα, γιαγιά.
Και μη φέρεις εμάς σε πειρασμό,
αλλά λύτρωσέ μας απ’ το κακό. Αμήν.
Φρόντισέ τους, Κύριε.
Σε παρακαλώ, προστάτεψέ τους απ’ το κακό.
Ευλόγησέ τους.
Κράτα αυτό το κορίτσι ασφαλές.
Σ’ το ζητώ, Κύριε. Σε ικετεύω.
Πέδρο, κοίτα!
Κοίτα!
Δες εδώ, Πέδρο!
Πέδρο!
Κοίτα αυτά.
Όλα σάπια είναι.
Τρελάθηκες; Είναι μια χαρά.
Κοίτα καλά!
Πίνεις πολύ, Χεσούς. Ηρέμησε λίγο.
Ε, είσαι καλά;
Την επόμενη φορά απλώς ζήτα το.
Έλα!
Έλα δω. Έλα!
Έλα!
Συγγνώμη.
Εντάξει.
– Οδήγησες ποτέ βάρκα; – Όχι.
Θες να τη βάλεις μπρος;
Πάμε.
– Πώς; – Έλα, δες.
Τράβα δυνατά. Πιο δυνατά!
Ξανά!
Μπράβο!
Κάτσε.
Έλα, κάτσε εδώ δίπλα μου.
Κράτα το τιμόνι.
Κράτα το ίσια, μην το στρίβεις.
Έτσι ανεβάζεις στροφές.
– Έτσι; – Ναι, έτσι.
Μπράβο.
Πιο σιγά, πιο σιγά.
– Ξεκίνα ήρεμα. – Εντάξει.
Έτσι μπράβο.
Κράτα γερά. Πάμε προς τα εκεί.
Αν θέλουμε να πάμε εκεί, στρίβεις ανάποδα.
Κατάλαβες;
Πιο γρήγορα.
Πάμε ίσια μπροστά.
Αλλά πιο γρήγορα!
Πιο δυνατά, αλλά σιγά σιγά.
Έτσι!
Έτσι καλά;
Ναι, τέλεια! Μπράβο!
Μπράβο!
– Ωραίο, ε; – Ναι!
Σου έφερα κάτι.
Τι είναι;
- Ωραίο. - Σου αρέσει;
Ευχαριστώ.
Τρέξε!
Τι;
Τι κάνεις μ’ αυτόν τον ηλίθιο;
Ποιον;
- Μην το παίζεις χαζή. - Ηρέμησε.
- Πού πας; - Άσε με να περάσω.
Όχι.
- Κάνε στην άκρη. - Όχι.
- Σταμάτα. - Όχι.
Σταμάτα, Αλίσια.
Άσε με ήσυχη, σκύλα!
Γαμώτο!
Το πάρτι τελείωσε εξαιτίας των χαζομαρών της.
Δεν πρόλαβα καν να σε δω.
Στο σπίτι έγινε χαμός.
Η αδερφή σου τα έκανε θάλασσα.
Η αδερφή μου έραψε εφτά ράμματα.
Είναι καλά;
Ναι, αλλά είναι έξαλλη.
Τι πρόβλημα έχουν; Ας λύσουν τα θέματά τους.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι είπε πως θέλει να πάρει εκδίκηση.
Με έβαλε μάλιστα να της υποσχεθώ
ότι δε θα σε ξαναπλησιάσω.
Ξέρω πως δεν είναι και τόσο όμορφο, αλλά θέλω να το έχεις.
Μην το κάνεις. Είναι δώρο από τη γιαγιά σου.
Θέλω να το έχεις εσύ. Είναι δικό σου.
Ευχαριστώ.
Περίμενε. Η αδερφή μου είναι κοντά.
Ήρθα από εκεί και δεν είδα κανέναν.
Στέφι!
Γαμώτο!
Είναι η αδερφή μου.
- Τι κάνουμε τώρα; - Περίμενε.
- Στέφι! - Τι κάνουμε;
Περίμενε!
Τι κάνεις εκεί;
Δεν σε αφορά.
Άσε με ήσυχη!
Άλεξ!
- Άσε με ήσυχη! - Άλεξ!
Φέντε!
Ψαρεύεις;
Πάω να αρχίσω.
Αλλά...
Είσαι καλά;
Ναι.
Δεν ήρθες ποτέ.
Σε έψαχνα παντού.
Θες λίγο;
Η λίμνη είναι καταραμένη.
Κάτι δεν πάει καλά με αυτήν.
Ηρέμησε, Χεσούς. Πάμε.
- Ό, τι υπάρχει μέσα της σαπίζει. - Μην λες βλακείες. Πάμε.
Ξέρω τι είδα.
- Ξέρω τι είδα! - Κάτσε κάτω.
Το είδα!
- Το είδα. - Πρόσεχε.
Ηρέμησε.
Εντάξει.
Ήρεμα.
Λοιπόν...
Τι εννοείς;
Είδα κάτι.
- Άστον, είναι τρελός.
Τι είδες;
Το τέλος του κόσμου.
Είναι τύφλα στο μεθύσι.
Είσαι τρελός. Δεν είσαι εντάξει.
Ασχοληθείτε με τη δουλειά σας. Δεν υπάρχει τίποτα να πούμε.
Χεσούς, σου προτείνω να εμπιστευθείς τον Θεό,
ή την Παναγία...
Όποιον θέλεις.
Και βγάλε αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου.
Τα ψάρια!
Θεέ μου, τα ψάρια!
Θεέ μου...
Ηρέμησε, φίλε.
Χεσούς!
- Στα ’λεγα. - Ηρέμησε.
Στα ’λεγα!
Είσαι τρελός, ρε φίλε!
Ηρέμησε!
Ηρέμησε.
Τι σου συμβαίνει;
- Κάνε τον να σταματήσει. - Κοίτα! Κοίτα!
Ήρεμα, φίλε!
Κοίτα!
Χαλάρωσε, ρε άνθρωπε.
Η λίμνη είναι μαγεμένη!
Ηρέμησε, Χεσούς!
- Είσαι τρελός, ρε φίλε. - Κοίτα!
Χρειάζεται γιατρό.
Είναι τρελός.
Είναι επικίνδυνο να συνεχίσει να ψαρεύει έτσι.
Έχεις δίκιο.
Ο Χεσούς είναι άρρωστος. Μπορεί να προκαλέσει ατύχημα.
Λοιπόν... τι μπορούμε να κάνουμε;
Τέσι!
Είδες τι πιάσαμε;
- Το είδες;
Τα ψάρια είναι νεκρά!
- Καταράστηκε τη λίμνη!
Η λίμνη είναι καταραμένη!
Τι θα κάνουμε τώρα; Όλα είναι νεκρά!
Σας τα ’λεγα εγώ.
Τα ψάρια! Τα ψάρια!
- Αυτός ο μπάσταρδος δηλητηρίασε το νερό! - Ήταν δεμένος!
- Το είχε κανονίσει από πριν. - Μη λες βλακείες.
Αυτός ήταν ήδη τρελός.
- Είναι η Μιρίνγκουα. - Είναι η κατάρα.
Η λίμνη είναι καταραμένη!
Τι θα τον κάνουμε;
Άκουσε, κατάρα ή όχι,
αυτό που είπε είναι το μόνο που βγάζει νόημα.
- Κάτι κακό θα συμβεί. - Να του δώσουμε ένα μάθημα.
Σκάσε!
Κάτι κακό θα συμβεί. Ήδη συμβαίνει.
- Πάμε να τον τελειώσουμε. - Ναι, πάμε!
- Πρέπει να φύγει από εδώ. - Τι στο διάολο λες!
Φτάνει πια!
Φτάνει!
Εμείς φεύγουμε. Πάμε για ύπνο.
Κουραστήκαμε.
Αύριο θα αποφασίσουμε όταν ηρεμήσουμε,
και κόψτε τις βλακείες.
Αύριο, κανείς δεν πάει για ψάρεμα.
Πάμε.
Γαμώτο...
Θες να γυρίσουν τα ψάρια;
Κάρεν!
Βρήκαμε τον αδερφό σου μέσα στο νερό.
- Τι έκανε εκεί; - Είναι νεκρός.
- Τι εννοείς νεκρός; - Πήγαμε να...
- Τι εννοείς νεκρός; - Είναι νεκρός.
Πάμε!
Άλεξ...
Αγόρι μου...
Αγία Μαρία, μητέρα του Θεού, πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς,
- τώρα και την ώρα του θανάτου μας. Αμήν.
Χαίρε, Μαρία, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.
Ευλογημένη εσύ εν γυναιξί,
και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, Ιησούς.
Γιαγιά...
Ξέρω ποιος το έκανε.
Χαίρε, Μαρία, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου...
- Σου λέω, ξέρω ποιος το έκανε! - Σώπα.
...τώρα και την ώρα του θανάτου μας. Αμήν.
Χαίρε, Μαρία, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.
Ευλογημένη εσύ εν γυναιξί,
Ο Άλεξ μού το ’δωσε.
Πρέπει να το πάρεις εσύ.
Είναι δικό σου.
Δεν ξέρουμε τι έγινε. Λυπάμαι πολύ.
Τον αγαπούσα. Ποτέ δεν θα του έκανα κακό.
Δεν έχω πρόβλημα μαζί σου.
Αν σου το έδωσε εκείνος, είναι δικό σου.
Ούτε η αδερφή μου το έκανε. Ήταν μαζί μου.
Τι στο διάολο ανακατεύεται αυτή;
Το πρόβλημά μου είναι με την αδερφή της.
Αγαπούσε τον αδερφό σου.
Και τι μ’ αυτό; Τώρα είναι νεκρός.
Λέει πως δεν το έκανε.
Θα σκοτώσω την αδερφή της.
Ορόρα!
Φέντε!
Φεντερίκο!
Ηρέμησε, ρε άνθρωπε!
Τι έπαθες;
Γιατί δεν πήγες για ψάρεμα;
Θα ’θελα να κλάψω
Μα δεν μπορώ
Μακάρι να μπορούσα να σβήσω
Τον πόνο που κουβαλώ μέσα μου
Και να μην θυμάμαι ποτέ ξανά
Μονάχα θα λυτρωθώ
Απ’ την προδοσία σου
Κι ας μείνω μόνος
Ακόμη κι αν περάσουν χρόνια
Να μην αφήσω την καρδιά σου
Να μου φέρει άλλο πόνο
Γιατί έτσι το θέλησες, γυναίκα
Δεν ξέρεις να κλαις
Δεν ξέρεις τι ’ναι η αγάπη, αχάριστη
Και πόσο δύσκολο είναι να αγαπάς
Δεν ξέρεις τι θα πει αγάπη, αχάριστη
Ούτε τι σημαίνει να αγαπάς ♪
Δεν αξίζεις τίποτα
Τι θέλεις;
Πώς είσαι;
Ενδιαφέρεσαι;
Συγγνώμη.
Γιατί;
Για εκείνη τη μέρα.
Ήθελα να σου πω κάτι.
Τι;
Παντρεύομαι.
Συγχαρητήρια.
Τι θες να κάνω;
Να έρθεις.
Με κοροϊδεύεις.
Πάρε το από μπροστά μου.
Δεν έρχομαι.
Είσαι φίλη μου. Είναι σημαντικό για μένα.
Άντε χάσου.
Σ’ αγαπώ.
Εγώ είμαι. Ηρέμησε, ηρέμησε.
Ήρεμα.
Είσαι εντάξει;
Δε θέλω να φύγω.
- Δε φεύγεις. - Δε θέλω να φύγω.
Το κατάλαβα.
Τώρα το κατάλαβα.
Έλα. Να τελειώνουμε.
Περίμενε.
Είναι εδώ.
Έι...
Όταν είδες τα ψάρια νεκρά για πρώτη φορά,
τι άλλο είδες;
Το τέλος του κόσμου.
Όχι.
Και θα το ξαναδείς, αδερφέ.
Φεντερίκο.
Φέδε.
Φέδε, ξύπνα.
Πάρε αυτό.
Θα σου κάνει καλό.
Έφερα όλες τις φωτογραφίες των γυναικών από τα νησιά.
Ποια είναι αυτή;
Δεν είναι μέσα;
Βλέπεις;
Ερωτεύτηκες κάτι που δεν υπάρχει στ’ αλήθεια.
Από πού τις βρήκες;
Από τα αρχεία του χωριού.
Αυτές είναι οι φωτογραφίες
που βγάζουν οι άνθρωποι της πόλης μαζί μας κάθε χρόνο.
Έφυγε.
Ο Χεσούς έφυγε.
Κοίτα.
Τα ψάρια γύρισαν!
Ο Χεσούς έφυγε κι έφυγε και η κατάρα.
Πάω να το πω στους άλλους.
Καλωσορίζουμε και το άλλο συγκρότημα!
Ένα χειροκρότημα για τα παιδιά!
Πάμε, δυνατά!
Αδειάστε τη σκηνή να χορέψουν κι αυτοί!
Αυτό είναι για τον αδερφό μου, σκύλα.
- Τι έκανες; Κάρεν!
Στέφι!
Στέφι...
Στέφι.
Ήρεμα, θα γίνεις καλά.
Τι έκανες, χαζή!
- Καλαβέρα, κράτα τον!
Δεν σκότωσα τον αδερφό σου! Η Μιρίνγκουα τον πήρε!
- Αφήστε με, ρε κερατάδες!
- Θα πεθάνεις!
- Εσύ είσαι η επόμενη, βλαμμένη!
- Κάρεν! Τα ’κανες σκατά!
- Κάρεν!
- Σταματήστε! - Σταματήστε!
- Αφήστε την! - Κάρεν!
Κάρεν! Κάρεν!
Ποια είσαι εσύ;
Ποια είσαι, είπα;
Ευχαριστώ.
Έλα, άσε με να σε βοηθήσω.
Έλα εδώ!
Αλίθια! Έλα!
Ποιος την κάλεσε;
Εγώ. Είναι φίλη μου.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Συγχαρητήρια.
Μουσική!
Ακολούθησέ με.
- Έλα. - Σταμάτα.
Γιατί την κάλεσες;
Είναι φίλη μου.
Δε θέλω αυτή τη σκύλα εδώ μέσα. Βγάλτε την έξω.
Κυρία, πρέπει να φύγετε.
- Όχι. - Πού να πάω;
- Δε θέλω.
Χειροκροτήματα για τους νεόνυμφους!
Χειροκροτήματα για το όμορφο ζευγάρι!
Πρέπει να φτιάξετε λίγο τη διάθεση!
Θέλω να ξέρετε ότι είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ.
Τη βραδιά αυτήν.
Φαίνεστε υπέροχοι.
Και θέλω να ευχηθώ στους νεόνυμφους...
Σταμάτα.
...όλη την τύχη του κόσμου.
- Αλίσια!
Κι εγώ σε αγαπώ, Μπερέ.
- Άσε με.
Σταμάτα!
- Κυρίες και κύριοι,
- σχηματίστε μια σειρά από αυτήν την πλευρά της σκηνής!
Ελάτε όλοι εδώ! Ας σχηματίσουμε μια σειρά μαζί!
Ας προχωρήσουμε στην επόμενη δραστηριότητα!
Χειροκροτήματα για όλους σας! Και για την Μπερέ!
Θεέ μου.
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα για σένα.
Πάμε.
- Μπερένις!
Μπερένις! Τι κάνεις;
- Πάμε, έλα. - Όχι!
Επίστρεψε, Μπερένις!
Άφησέ την! Άφησέ την ήσυχη!
Άσε με! Άσε με!
Καριόλα! Γαμιέσαι, θέλεις να με προκαλέσεις;
Πάντα ήθελες να με γαμήσεις!
Φύγε από εδώ! Τώρα! Άφησέ την κάτω.
Εμείς φεύγουμε, με ακούς;
Μπερένις, άσε το.
Άσε το. Άσε το!
- Άφησέ μας ήσυχες! - Άσε το κάτω.
Τι έκανες;
Αν το κλάμα είναι έγκλημα
Αν το κλάμα δεν είναι απόλαυση
Κι η ύπαρξή μου ουρλιάζει γι’ αυτό
Κλαίω
Χωρίς να θέλω να κλάψω
Υπάρχουν άνθρωποι που με επικρίνουν
Και κουτσομπολεύουν για τη συμπεριφορά μου
Δεν με νοιάζει, τίποτα δεν μετράει
Αν το κάνω
για σένα
Κι αν κλαίω
Το κάνω με τα μάτια μου
Το κάνω στον εαυτό μου
Κι απαλλάσσομαι από το κλάμα μου
Κι αν κλαίω
Τα μάτια μου κλαίνε
Τα δάκρυα είναι δικά μου
Για μια γυναίκα που αγαπώ
Δεν έχει μείνει τίποτα άλλο να κάνουμε,
απλά...
...να περιμένουμε...
τον θάνατο.
Απόδοση διαλόγων:Sparta