‫[ ارائه‌‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@
‫ وقتی مامانم سال 1963 منو حامله شد،
‫همه چی برای خونواده‌مون عوض شد.
‫با اومدن بچه ششم،
‫پرونده‌های مربوط به مسکن اجتماعی
‫تو اولویت قرار می‌گرفت.
‫به لطف به دنیا اومدن من،
‫پدر و مادرم تونستن آپارتمانشون ‫تو حومه شهر رو ول کنن
‫و بالاخره بیان تو یه خونه دولتی ‫تو منطقه سیزده پاریس ساکن بشن.
‫فلورا، می‌تونی بچه‌ها رو ببری مدرسه؟
‫حتماً.
‫ قبل از من، کلی آدم دیگه هم بودن.
‫ادموند بود، ریچارد...
‫نیکول هم بود...
‫ژاک...
‫و ژاکلین.
‫ تلفن خانم بنتولیلا رو قرض گرفتم،
‫به شوهرم بگید دارم میرم بزام.
‫نه، نه، با این چیزا نگرانش نکنید.
‫نه، بهش احتیاجی ندارم. می‌خواد چیکار کنه؟
‫سلام منو به خانمتون برسونید.
‫ژاکلین باید آوازشو تمرین کنه.
‫ادموند حموم نمیره، یه دوش سریع بگیره.
‫نیکول یادش نره قرص‌هاشو بخوره.
‫برو بیمارستان دیگه!
‫به ریچارد سخت نگیرید.
‫سلام، خانم پرز.
‫ یالا، بازم، بازم! خیلی خوبه!
‫دختره؟
‫پسره.
‫ پسره.
‫پسر هم خوبه.
‫چه خبر شده؟
‫ها؟
‫چه خبر شده؟ دکتر؟
‫پاش چنبریه.
‫اون یکی پاش خوشگل نیست؟
‫یه نوع ناهنجاریه.
‫ها؟
‫رولان.
‫ تکون نخورید. ‫ می‌خوام پسرمو ببینم.
‫رولان! رولان!
‫ و با وجود سه عمل جراحی، در کمال تعجب همه،
‫انتهای پام، ‫یه چیزی شبیه یه حیوون کوچولوی بی‌جون بود،
‫یه طرح اولیه از یه پا.
‫بدون پاشنه و کاملاً جمع شده.
‫[ بر اساس داستان واقعی ]
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫ باید براش پروتز بذاریم تا بتونه راه بره.
‫- نه. نه، دکتر باتانی. نه. ‫- چی نه؟
‫رولان راه میره.
‫ها؟ اونم مثل بقیه راه میره.
‫باید از راه رفتن خودداری ‫کنه تا بدشکلی پاش بدتر نشه.
‫- رولان بدشکل نیست. ‫- دکتر؟
‫اگه بدون پروتز راه بره،
‫فاجعه میشه.
‫هیچوقت نباید وزنش رو روی این پا بندازه.
‫به محض اینکه راه بیفته، باید پروتز بذاره.
‫یه چیزی مثل این. یا این یکی.
‫بدون پروتز، یه آسیب جبران‌ناپذیر بهش می‌زنیم.
‫ولی جبران‌ناپذیر اینه که،
‫اگه یه همچین چیزی پاش کنه، ‫هیچوقت خوب نمیشه.
‫با یه همچین چیزی، آدم معلول میشه.
‫خانم،
‫بچه شما معلوله.
‫- مخلوف... ‫- بله؟
‫ این اون زندگی‌ای نبود ‫که برای این بچه می‌خواستم.
‫این زن کوچولو که سرنوشت رو قبول نداشت،
‫که کشورش رو ترک کرده بود
‫تا به بچه‌هاش یه آینده بلندپروازانه بده...
‫سلام، خانم پرز.
‫ ... منو همه جای پایتخت برد.
‫... مادرزادی بدون علت مشخص
‫با انحراف شدید مچ پا
‫و تحلیل رفتگی عضو.
‫کاری ازم برنمیاد. ‫من پزشک عمومی‌ام، نه ارتوپد.
‫ می‌تونیم یه عمل جراحی رو در نظر بگیریم،
‫و بعدش مستقیم، آتل.
‫بعد، بسته به نتیجه عمل اول،
‫یه عمل دوم.
‫البته.
‫یا راه حل دوم: عمل،
‫بلافاصله عمل دوم، و بعد آتل.
‫ ما با بی‌شمار متخصص ملاقات کردیم:
‫پروفسورهای معروف...
‫می‌تونم شما رو ببرم
‫پیش همکارام تو آمستردام.
‫مثلاً با ماشین خودم. بچه هم عقب.
‫اینجوری نمیشه. خطرناکه.
‫و کلی شارلاتان‌های بی‌مقدار.
‫ هیچکس نمی‌تونه پاشو صاف کنه. ‫شکل گرفته دیگه.
‫پسر شما هیچوقت عادی راه نمیره.
‫خیلی دیر کردید.
‫صبر کنید، خانم پرز.
‫طول کشید.
‫خب که چی؟
‫ منم با داد و بیداد سر دستیارش ‫از اونجا اومدم بیرون.
‫- اون که تقصیری نداشت. ‫- اون می‌دونست.
‫می‌تونستم بگم که اینا دزدن.
‫می‌دونی،
‫چیزی که می‌خوام بگم...
‫اینه که اگه همه...
‫همه دکت...
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک، رولان
‫تولدت مبارک
‫بفرما.
‫چقدر بزرگ شده.
‫ از اونجایی که علم پزشکی ‫خیلی کُند داشت برای پام درمانی پیدا می‌کرد،
‫مامانم روز به روز بیشتر
‫به درمانگر اعظم رو می‌آورد.
‫ ... کسی مسخره‌ش نکنه، که بتونه عادی راه بره.
‫یه نشونه... یه معجزه.
‫و اینکه رولان راه بره.
‫حتی بدوئه. از بقیه سریع‌تر بدوئه.
‫صاف راه بره.
‫ در حالی که حس می‌کرد ‫یه ماموریتی بهش محول شده...
‫این قانونه!
‫ ... مامانم حتی یه محراب
‫روی شوفاژ اتاق پذیرایی درست کرده بود.
‫بیست و چهار ساعته،
‫خدا و همه قدیس‌هاش موظف بودن که معجزه کنن.
‫بابا! بابا، بیا!
‫یالا، اینم از این.
‫دارم کوفته‌ها رو تموم می‌کنم.
‫ این آقاهه بود با صورت گرد و ریش سفید،
‫خاخام مِئیر بعل هانس.
‫کنارش، حَییم پینتو وایساده بود، سمت راستی با اون کتابه.
‫و البته، بابا سالِه.
‫بعد از دعاهاش، هر روز صبح،
‫مامانم منتظر چیزی کمتر از یه معجزه نبود.
‫ استر، بیا! بازی می‌کنی؟
‫ دست از دعا بردار! به خاطر خدا!
‫ صلح جهانی رو که همه دارن درخواست می‌کنن.
‫خانم مداحون هر روز این کارو می‌کنه.
‫تو برای این دعا کن که همه‌مون دو تا پا داشته باشیم.
‫لعنتی، مامان!
‫من هیچوقت تو دعاهام، در مورد ‫ورق حرف نمی‌زنم. هیچوقت.
‫و تمام. همینه.
‫تو برای پای اون دعا می‌کنی.
‫فقط برای پای اون دعا می‌کنی.
‫نه، من معجزه نمی‌خوام. نمی‌خوامش.
‫همینجوری فقط نگاه می‌کنم.
‫ دعاهای مامان می‌تونه خدا رو ناراحت کنه؟
‫خب...
‫راستشو بخوای، خدا باید دیگه کلافه شده باشه.
‫- باشه، شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫مچیکپارا، نگران نباش.
‫اون دکتری که دیدیم، یه کلاهبرداره.
‫- کلاهبردار چیه؟ ‫- یه دزد.
‫چی می‌خوایم برداریم؟
‫خانم پرز،
‫همسایه‌ها می‌خوان بدونن ‫چرا براش پروتز نمی‌ذارید.
‫ پنج تا هویج و دو تا کدو. همین.
‫کثافت.
‫همونطور که بهتون گفتم،
‫رولان باید بدون تاخیر بیشتر بتونه بره مدرسه.
‫باید فوراً براش پروتز گذاشته بشه.
‫نه، نه.
‫چرا.
‫قانون ایجاب می‌کنه که اون از همین الان بتونه بره مدرسه.
‫دروغه.
‫من خوب تحقیق کردم، خانم فلوری.
‫- کجا؟ ‫- رفتم پیش خانم فرحت.
‫اون بهم تضمین داد که هیچ اجباری وجود نداره.
‫با خودش صحبت کنید.
‫ این خانم تو کدوم وزارتخونه کار می‌کنه؟
‫هیچکدوم، همسایه‌مه.
‫- خانم پرز. ‫- یاسمینا همه چیو می‌دونه.
‫هیچ اجباری نیست که بچه‌تو بفرستی مدرسه.
‫دروغه.
‫یه اجباری برای آموزش ‫دادن به بچه هست، این قانونه.
‫با این منطق، نتیجه می‌گیریم
‫که شما باید رولان رو بفرستید مدرسه.
‫باید واجب باشه.
‫- فلورا. ‫- دیرم شده.
‫ ببین، وسط یه قرار مهمم.
‫باید خرید کنم و...
‫می‌تونی بیای کمکم؟
‫حتماً، الان میام.
‫خوب بود؟ خوب گفتم؟
‫شما تو یه جمهوری زندگی ‫می‌کنید و اینجا قوانینی وجود داره.
‫شما باید از قوانین این جمهوری تبعیت کنید.
‫شما دیگه تو مراکش نیستید.
‫ من باید برم، یه کار فوری پیش اومده.
‫ بچه شما نمی‌تونه رشد کنه.
‫اون باید بتونه بره و بقیه دنیا رو کشف کنه.
‫شما دارید اونو به یه زندگی ‫پر از بدبختی محکوم می‌کنید!
‫برای مدتی،
‫با وجود ملاقات‌های بی‌شمار با دکترها،
‫من به راه رفتن روی لینولئوم ‫آبی آپارتمانمون ادامه دادم.
‫من هر زبری، هر ناهمواریش رو می‌شناختم:
‫اون پاگیر در که زانوهامو زخم می‌کرد
‫یا ورودی خونه که کفپوشش ساییده شده بود
‫و من تو سُر خوردن روش استاد شده بودم.
‫چه خبره؟ نه!
‫ول کن، مال منه!
‫ در مورد رشد من تو خلوت زندانم،
‫این شانس رو داشتم که به لطف خواهرهام،
‫دنیا به سراغ من بیاد.
‫دوسش دارم، ولی نمی‌بینم...
‫ من با علاقه زیادی با سیلوی وارتان آشنا شدم،
‫بت خواهرهام و دوستاشون.
‫همونی که با هر کدوم از آهنگ‌هاش،
‫آشوب‌های دوران نوجوونی رو به تصویر می‌کشید.
‫من شیفته شده بودم.
‫خانم پرز؟
‫ما رولان رو به یه خانواده دیگه ‫به عنوان سرپرست می‌سپریم.
‫یه پرونده تشکیل دادیم.
‫شما دارید به رشدش آسیب می‌زنید.
‫چطور یه مادر می‌تونه به ‫رشد پسرش آسیب بزنه؟
‫- امکان نداره. ‫- چرا، متاسفانه.
‫بعضی مادرا سیگار می‌کشن، مشروب می‌خورن، ‫به بچه‌شون بی‌توجهی می‌کنن...
‫و حالا هم شما.
‫رولان باید سپتامبر میرفت مدرسه.
‫باید خوندن یاد بگیره.
‫داره یه جوری عقب می‌مونه ‫که هیچوقت جبران نمیشه
‫و این شمایید که دارید اونو محکوم می‌کنید
‫که یه آدم منزوی و به حاشیه رونده بشه.
‫همه چی تو این پرونده توضیح داده شده.
‫ما جلسه گذاشتیم، ‫با کارشناس‌ها وضعیت رو خوب تحلیل کردیم.
‫ما می‌دونیم چی برای بچه شما بهتره.
‫و...
‫شما می‌دونید رولان برای ‫صبحونه چی می‌خوره؟
‫نه.
‫نه، شما نمی‌دونید.
‫تو پرونده‌تون، توضیح دادید که...
‫وقتی بازوشو می‌خارونه یعنی چی؟
‫یعنی داره مضطرب میشه!
‫توضیح دادید چجوری می‌خوابه؟
‫سرشو اینجوری تکون میده!
‫وگرنه خوابش نمی‌بره!
‫چه نوع ماکارونی‌ای می‌خوره؟
‫شما هیچی نمی‌دونید.
‫شما تئوری‌های گنده‌ای دارید، ‫ولی رولان رو نمی‌شناسید.
‫من همه چیو در موردش می‌دونم.
‫همه چیو.
‫پسر من...
‫روز اول مدرسه‌شو،
‫خودش تنها و با پای خودش میره.
‫تو یه زندگی قشنگ خواهی داشت.
‫بهت قول میدم که یه زندگی قشنگ خواهی داشت.
‫این کثافت داره چرت و پرت میگه.
‫تو راه میری.
‫مچیکپارا، سرنوشت تو رسیدن به چیزای بزرگه.
‫حتی بزرگتر از بقیه.
‫و مچیکپارا، ما زنت رو پیدا می‌کنیم.
‫اون فوق‌العاده خواهد بود.
‫تو یه عروسی فوق‌العاده خواهی داشت.
‫تو بچه‌های فوق‌العاده‌ای خواهی داشت.
‫بهت قول میدم، مچیکپارا، معجزه اتفاق میفته.
‫مچیکپارا یعنی چی؟
‫یعنی "جونمو بهت میدم".
‫ایمان مادرم
‫از اقیانوس وسیع‌تر بود.
‫ سه هفته دیگه برگردید.
‫خیلی خب.
‫رولان؟
‫این حرومزاده کجاست؟
‫حتماً بازم داره سیگار می‌کشه...
‫مثل داداشاش.
‫اگه بازم با اون دار و دسته لاتت ‫سیگار کشیده باشی، زنگ می‌زنم پلیس.
‫مچیکپارا!
‫این یه معجزه‌ست!
‫مچیکپارا!
‫آدرسش پایینه، همین پایین.
‫تلفن نه، ولی آدرس هست.
‫داداشم میگه اون دختر کوچولویی که همون...
‫همون مشکل رولان رو داشت
‫خیلی خوب درمان شده.
‫- خوب شده. ‫- به رولان چی گفتی؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫ بهش گفتی این یه معجزه‌ست؟
‫این فکرا رو تو سرش ننداز.
‫دست از باور کردن هر چرندی بردار، استر!
‫معجزه یعنی موسی دریا رو بشکافه.
‫ملکه ایران که یهودی‌ها رو از نابودی نجات میده.
‫اینا معجزه‌ان.
‫این،
‫یه کارت پستاله که داداشت ‫یه آدرس روش خط‌خطی کرده.
‫من برگشتم پیش دکتر باتانی.
‫تا برای رولان پروتز بذاریم.
‫سلام، خانم.
‫بله؟
‫ ببخشید، ما بدون وقت قبلی اومدیم. ‫اومدیم دکتر ورژپوش رو ببینیم.
‫دکتر ورژپوشی وجود نداره.
‫یعنی چی دکتری وجود نداره؟
‫ شوهر من هیچوقت دکتر نبود. "آقای" ورژپوش بود.
‫آقا، نه دکتر. آقای ورژپوش.
‫ به من گفته بودن ایشون دکترن، برای همین...
‫خب، پس آقای ورژپوش.
‫شوهرم یه ماه پیش فوت کرد.
‫ یعنی چی، فوت کرده؟
‫یعنی...
‫یعنی مُرده... واقعاً مرده؟
‫اوه... من بهتون...
‫تسلیت میگم.
‫ببخشید...
‫ببخشید.
‫- مچیکپارا... ‫- نه.
‫این حرفو نزن، باشه؟
‫یه پسر جونشو به مادرش نمیده.
‫هیچوقت.
‫این منم. این منم که جونمو میدم.
‫این حرفو نزن.
‫دیگه هیچوقت این حرفو نزن.
‫باشه؟
‫دیگه هیچوقت. دیگه هیچوقت.
‫بیا اینجا. بیا اینجا.
‫دیگه هیچوقت این حرفو نزن.
‫دیگه هیچوقت این حرفو نزن. دیگه هیچوقت.
‫شوهر من دکتر نبود.
‫شکسته‌بند سنتی بود.
‫مدرک نداشت، درس نخونده بود.
‫ولی یه استعدادی داشت.
‫شاید من بتونم سعی کنم کمکتون کنم.
‫شما یه فرشته‌اید.
‫یه فرشته.
‫به همسایه‌ها خبر بدید ‫که پسر کوچولوی من راه میره.
‫چشم، خانم پرز.
‫ و اینکه مارچوبه‌هاتون شل و وله. ‫بدید براشون پروتز بذارن.
‫- چی درست کنیم؟ ‫- سیب‌زمینی سرخ‌کرده.
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده برای...
‫خانم فلوری،
‫من لازم دارم که یه شانس آخر بهم بدید.
‫و می‌دونم که این شانس رو بهم می‌دید،
‫چون شما بهترین‌ها رو برای رولان می‌خواید.
‫ولی امیدوارم بدونید که منم،
‫بهترین‌ها رو براش می‌خوام.
‫خانم فلوری...
‫ما یه شانس خیلی، خیلی، خیلی بزرگ داریم.
‫یه شانس بزرگ.
‫پس من...
‫میشه ازتون خواهش کنم...
‫من به یه کم زمان بیشتر احتیاج دارم
‫تا مطمئن بشم که این همون معجزه بزرگیه
‫که من و شما این همه وقته منتظرشیم.
‫ شما مفاهیم اولیه خوندن رو بهش یاد میدید؟
‫بله. بله، بله.
‫اون آتل‌هایی خواهد داشت ‫که من صبح و شب براش می‌بندم.
‫خیلی مهمه که همیشه عوضشون کنیم.
‫بهم گفت و دوباره گفت ‫که رولان نباید تکون بخوره.
‫هیچوقت نباید تقلب کنیم.
‫ یعنی برای یک سال و نیم، نمی‌تونیم مهمون دعوت کنیم؟
‫ تو می‌خوای اون خوب بشه یا مهمون دعوت کنی؟
‫هر دوتاش، نمیشه؟
‫بیا کمک کن.
‫ادموند، به تلویزیون دست نزن. ‫خودم انجامش میدم.
‫نه، نه.
‫باید از جلو رد کنی، اینجا فشار بیاری
‫تا پاشنه بیاد بیرون.
‫ من از جلو رد کردم، همیشه از جلو رد می‌کنم.
‫همیشه.
‫نه، نه.
‫نه. نه، نه، نه، اینطوری نه.
‫اینجا،
‫باید از اینجا رد کنید.
‫می‌دونم، ولی اگه از ‫اونجا رد کنم دردش میاد.
‫نه، شما باید هر کاری ‫که من میگم رو انجام بدید.
‫ولی من پسرمو می‌شناسم.
‫باید دقیق
‫و همیشه سخت‌گیر باشید، ‫وگرنه این کارو بیهوده انجام دادیم.
‫- بله، بله. ‫- بذارید خیلی شفاف باشیم.
‫دستورالعمل منو مو به مو اجرا ‫کنید وگرنه من کارو متوقف می‌کنم.
‫- دست از جر و بحث بردارید. ‫- باید بکشیش.
‫ دردش اومد. خیلی سفت بود.
‫بس کنید!
‫بس کنید، بس کنید!
‫- این که کاملاً برعکسه. ‫- نه بابا!
‫برعکس نیست.
‫برعکسه.
‫تو نقشه‌تو برعکس گرفتی.
‫یک مرحله اجتناب‌ناپذیر از ‫زندگی شما به عنوان یک زن،
‫بحث امروز بعد از ظهر ما ‫در مورد یائسگی خواهد بود.
‫با ما سه متخصص همراه هستند...
‫ در پاییز 1969 که 24 ساعته بی‌حرکت بودم،
‫من به طور کامل
‫هر چیزی که از تلویزیون ‫پخش میشد رو دیدم، مفصل،
‫صد در صدِ تمام و کمالِ برنامه‌ها.
‫زود برمی‌گردم.
‫ ♪ همانطور که روز بعد از شب برمی‌گردد ♪
‫♪ و خورشید همیشه بعد از باران ♪
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام معلول باشم.
‫ما تقلب کردیم.
‫متاسفم.
‫- فکر بدی بود. ‫- نه.
‫نه.
‫وقتی شما اومدید اینجا،
‫داشتم می‌رفتم به اِرو تا ‫زندگی بیوه‌گیم رو شروع کنم.
‫می‌دونم.
‫- ولی دکتر... ‫- من دکتر نیستم.
‫خانم ورژپوش،
‫شما لایق بازنشستگیتون هستید.
‫ولی من مطمئنم
‫که شوهرتون هیچوقت یه ‫مریض رو اینجوری ول نمی‌کرد.
‫شوهر من اسم هیچکدوم از ‫2567 تا مریضش رو نمی‌دونست.
‫ و شما، شما همه‌شون رو می‌شناختید.
‫همه‌شونو.
‫من از هر مریضی مثل بچه خودم استقبال کردم.
‫رولان چی دوست داره؟
‫از صبح تا شب،
‫صداش تو آپارتمان ما می‌پیچید.
‫وارتان حالا دیگه بخشی از پروتکل درمان بود.
‫ چه ربطی به این خواننده داره؟
‫ سلام. ‫ سلام.
‫ هر چی از سیلوی وارتان دارید برمی‌داریم.
‫ما از هاردی هم خوشمون میاد، ‫ولی این دوتا ربطی به هم ندارن.
‫وارتان یه چیز دیگه‌ست...
‫وارتان به دل ما می‌شینه.
‫نه تنها
‫وارتان یه ستاره خیلی خیلی بزرگ ملی شد
‫و یه نماد از موسیقی یه‌یه،
‫بلکه رابطه‌ش با جانی ‫هم رسماً غوغا به پا کرد.
‫ اون یه مسیر شغلی بین‌المللی داشت.
‫همه جا آهنگ خوند.
‫تو آمریکا، ژاپن، کانادا،
‫آرژانتین، برزیل،
‫و بلژیک.
‫ چیه؟
‫می‌خوای پول جمع کنی یا پسرتو خوب کنی؟
‫رمان مورد علاقه‌ش "در جستجوی زمان از دست رفته" پروسته.
‫- پول باعث دعوا میشه. ‫- چقدر؟
‫ده هزار فرانک.
‫- ده هزار فرانک؟ ‫- دیدی، دعوا شد.
‫رولان! رولان!
‫بیست بار گذاشتیش، بس کن دیگه!
‫حداقل صداشو کم کن! رولان!
‫رولان!
‫بله؟
‫قرار بود چند ماه طول بکشه.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کردیم طول کشیده.
‫معجزه‌ها که همینجوری اتفاق نمیفتن.
‫شما بهم قول داده بودید که خوندن یاد می‌گیره.
‫نمی‌خواد.
‫جلوی خانم فلوری،
‫آدم واقعاً می‌تونست وسعت جذابیت
‫و قدرت متقاعد کردن مادرم رو ببینه.
‫حرف رو عوض کردن، جیغ و داد،
‫اشک، احساسات، و غیره.
‫همه‌ش، با سرعت نور.
‫خب، خانم پرز!
‫شما فقط یه دروغگو هستید.
‫چرا خوندن یاد نمی‌گیره؟
‫حتی ژاک هم خوندن بلده.
‫ خب آره، من خوندن بلدم. این که...
‫ رولان به خوندن علاقه نداره.
‫باید خوندن یاد بگیره.
‫ چرا "حتی ژاک"؟ آره، من خوندن بلدم.
‫مامان روش هجی کردن و ‫روش‌های دیگه رو امتحان کرده،
‫ولی هیچی جواب نمیده.
‫ عاشق خوندن نیستم، ولی می‌خونم.
‫شما قبلاً منو با کتاب دیدید.
‫شما قبلاً منو در حال خوندن دیدید.
‫حتماً یادتونه
‫اون کتاب قطور بالزاک رو ‫که تو یه آخر هفته تموم کردم؟
‫من دروغگو نیستم.
‫کسی اینو نگفت.
‫ من نمی‌تونم همه کارا رو تو این خونه انجام بدم.
‫نمی‌تونم همه کارا رو بکنم.
‫من دروغگو نیستم.
‫بالزاک، تو بهش خوندن یاد میدی.
‫یعنی چی؟ بابا!
‫ امشب، من زیباترین خواهم بود برای رقصیدن
‫رقصیدن
‫و اینگونه بود که از تخیل ‫حاصلخیز ژاک متولد شد
‫روش خواندن وارتان.
‫دوست داشتن
‫ ساده بود. یه آهنگ رو از حفظ یاد می‌گرفتم.
‫خواهی گفت
‫ بعدش، همه صداها رو پیدا می‌کردم.
‫امشب، من زیباترین خواهم بود.
‫امشب، من زی... زیباترین خواهم بود.
‫- "زی"؟ ‫- آفرین، "ی" اینجاست.
‫سوسیس، سریع، ساده، سیب، سوپ، کلی چیز دیگه...
‫نمی‌دونم، تو...
‫"او"؟
‫سه روزه داریم در مورد "اِ" حرف می‌زنیم.
‫- تو این جمله صدای "آ" می‌شنوی؟ ‫- نه.
‫نه، "آ" نداره.
‫"زمزمه شده توسط تو"، صدای "آ" می‌شنوی؟
‫ و در مرحله سوم، پیدا کردن کلمه‌ها.
‫- اینجا. ‫- "رفتن". این "برای" هست.
‫کلمه "رفتن"، این یکیه.
‫ولی تو خنگی یا چی؟ اینجاست! اینجا!
‫درست شد.
‫جانی کنترل رو از دست داده، ‫ماشین افتاده تو گودال.
‫ این همان ماشینی است که جانی هالیدی
‫و سیلوی وارتان دیروز سوار آن بودند
‫تا برای یک مراسم به بزانسون بروند.
‫تصادف حوالی ساعت 20:30 در جاده ملی 83
‫نزدیک روپ، در منطقه بلفور رخ داد.
‫آنها به بیمارستان منتقل شدند
‫جایی که خبرنگار ما، هانری اشمیت، ‫با این خواننده گفتگو کرده است.
‫ استر، آپارتمان رو به آتیش می‌کشی.
‫ چند ماه بعد از اون برخورد شدید،
‫مثل معجزه،
‫وارتان به صحنه برگشته بود.
‫کثافت.
‫خانم فلوری.
‫از دیدنتون خوشحالم.
‫"چون تو پونزده سالته
‫"و خوشبختی واقعی رو پیدا می‌کنی
‫"که مدت‌ها منتظرش بودی
‫"چون اگه من می‌خونم، برای توئه، برای توئه
‫"آره، برای تو"
‫خب، رولان.
‫یالا، مچیکپارا.
‫"آقای دو شارلوس درباره ‫این خدمتکار پیر می‌گفت:
‫"او سرآمد آدم‌های خوب است."
‫فردا، خانواده آبیکزر رو دعوت ‫می‌کنیم، ساعت هفت اینجا هستن.
‫پس‌فردا، خانواده دارمونی رو دعوت می‌کنیم.
‫پس‌پس‌پس‌فردا، همه ‫شوشاناها رو دعوت می‌کنیم.
‫ بیا، رولان!
‫مهمون دعوت می‌کنیم، ولی ‫چه دعوتی، بی‌وقفه مهمون داریم.
‫آره، مهمون داریم. یالا، ‫همه اینا رو جمع می‌کنیم.
‫آفرین! عالیه، رولان!
‫عالیه، آفرین! حالا خوب شد. آفرین!
‫دیگه لازم نیست همدیگه رو ببینیم.
‫راستشو بخواید،
‫ هیچوقت لازم نبود همدیگه رو ببینیم.
‫خداحافظ، خانم پرز.
‫خداحافظ...
‫کثافت.
‫ رولان، باید حتماً تمریناتت رو ادامه بدی.
‫باشه؟
‫ممنون، دکتر.
‫دیدی چقدر بزرگ شدی؟ هوم؟
‫حرومزاده کوچولو.
‫تو مترو با هیچکس حرف نمی‌زنی.
‫و در مورد پات هیچی نگو. لازم نیست بدونن.
‫این مال منه. اینم همینطور. ‫اینم همینطور. اینم همینطور. اینم همینطور.
‫- و همونطور که مادرم قول داده بود... ‫- مچیکپارا.
‫ ... مثل همه پسرهای هم سن و سال خودم،
‫روز اول مدرسه‌م،
‫خودم تنها و با پای خودم رفتم.
‫برای استر، بعد از معجزه‌ای ‫که اتفاق افتاده بود، غیرممکن بود
‫که به مدرسه سر کوچه راضی بشه.
‫برای توجیه یک سال عقب افتادنم،
‫اون مدیر مدرسه هنرهای نمایشی رو قانع کرد
‫که من تو یه فیلم تو مراکش ‫بازی کردم، یه موفقیت بزرگ.
‫تو تعطیلات تو خیابون کشف شده بودم،
‫و اونجا یه ستاره بزرگ شده بودم.
‫و مهمتر از همه، قرار بود اینجا ‫تو فرانسه هم یه ستاره بزرگ بشم.
‫اون زندگی فوق‌العاده‌ای که ‫مادرم هر شب بهم قولشو می‌داد
‫بالاخره می‌تونست شروع بشه.
‫ نیمه خم.
‫نیمه خم.
‫بالا.
‫نگه دارید. نگه دارید، بچه‌ها.
‫دو، سه! یالا، بچه‌ها! بپرید!
‫دو، سه، چهار! شاسه! شاسه! پرش بزرگ!
‫و شاسه! پاها رو بچسبون.
‫شاسه! پرش بزرگ!
‫پاشو.
‫این چیه؟
‫جوراب شلواریت رو در بیار.
‫آقا پسر، جوراب شلواریت رو در بیار.
‫من یه تصادف ماشین داشتم
‫تو کازابلانکا با عموم.
‫ شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫کار مادرمه.
‫ یه آدم معلول رو که کلاس رقص نمی‌فرستن.
‫شما دارید وقت ما رو تلف می‌کنید.
‫خوبی، مچیکپارا؟
‫بچه‌ها،
‫حرکت "پا دو باسک" رو ‫از وضعیت اول دوباره انجام میدیم.
‫دست‌ها رو بکشید.
‫خانم کوربو؟
‫چیزی شده؟
‫شما کی باشید؟
‫ من همونی‌ام که پسرشو می‌فرسته کلاس رقص.
‫متوجهم، بله.
‫نه، نه. شما متوجه نیستید، خانم.
‫اون زمین می‌خوره، دوباره بلند میشه!
‫لازم نیست جلوی یه کلاس کامل تحقیرش کنید!
‫کلاسی که تازه داره مسخره‌ش هم می‌کنه!
‫معلم بودن یعنی این؟
‫شما مایه ننگ این شغل هستید!
‫چطور می‌تونید ‫یه بچه هفت ساله رو بیرون کنید؟
‫اون هفت سالشه!
‫می‌بینم که اینجا...
‫ مادرم کلمات مناسب رو پیدا کرد ‫تا به خانم کوربو توضیح بده
‫که چرا جای من تو کلاس رقص اونه.
‫روز خوبی داشته باشید، خانم کوربو.
‫روز خوبی داشته باشید، خانم پرز.
‫بعداً می‌بینمت، مچیکپارا.
‫ هیچوقت از دست این زن خلاص نمیشی.
‫بچه عوضی.
‫سر جاتون، بچه‌ها.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ استر، چی شده؟
‫ شیراک می‌خواد بهم یه مدال بده.
‫درخواستش رو اون کثافت داده.
‫خانم فلوری.
‫عجیبه، واقعاً.
‫یه مدال افتخار.
‫از طرف جمهوری فرانسه.
‫به من.
‫خب...
‫حق دارن.
‫نه.
‫من کاری رو کردم که همه مادرا می‌کنن.
‫نه.
‫تو یه معجزه کردی.
‫ ماه‌ها، مادرم و همسایه‌ها ‫خودشون رو آماده می‌کردن.
‫ولی قشنگ‌ترین بخش ماجرا،
‫این بود که روز موعود، روزی که جمهوری فرانسه
‫قرار بود از این زن ریزنقش ‫مهاجر مراکشی تقدیر کنه،
‫همسایه‌ها این لطف رو ‫کردن و فکر اینو کردن که
‫مادرم رو روی کفش‌های پاشنه‌بلند سوار کنن.
‫یه توجه ظریف که قرار بود به اون قد بلند
‫ژاک شیراک
‫اجازه بده که اون مدال معروف رو ‫بدون اینکه زیاد خم بشه، وصل کنه.
‫با احترام، خانم.
‫ممنون.
‫خانم پرز.
‫خانم فلوری.
‫بفرما.
‫تو مترو با هیچکس حرف نمی‌زنی.
‫مامان.
‫ این مال منه. اینم همینطور. ‫اینم همینطور. اینم همینطور.
‫اینم همینطور.
‫روز خوبی داشته باشی، مچیکپارا.
‫خوشگله.
‫این یکی عجله داره بره.
‫بعد از چند سال تمسخر ‫و تحقیری که تحمل کردم،
‫دیگه تو چشم همکلاسی‌هام اون آدم فلج نبودم.
‫ ... به رولان پرز تعلق می‌گیره! ‫آفرین، پسر گلم.
‫آفرین، رولان.
‫نقش‌های دیگه...
‫ با گذشت زمان، مدرسه هنرهای نمایشی،
‫برای مادرم مثل آب خوردن بود.
‫در مورد پام بهشون چی بگم؟
‫کدوم پا؟
‫اونی که کوتاه‌تره.
‫کدوم یکی کوتاه‌تره؟
‫فهمیدم.
‫"موز" پلان 7، برداشت 32.
‫حرکت!
‫با این موزه، لبم خندونه.
‫کات! آره!
‫آره! عالی بود!
‫ مادرم یه مدیر برنامه بی‌نظیر شده بود.
‫معلومه که رقص بلده!
‫قراردادها رو پشت سر هم امضا می‌کردم.
‫- یالا. ‫- ما رولان رو می‌خوایم.
‫ اونجاست! اونجاست! اونجاست!
‫رولان!
‫ من تونستم با بزرگترین هنرمندها کار کنم.
‫پتولا کلارک، ژیلبر بکو،
‫شیلا، ریچارد آنتونی،
‫و جو داسن.
‫♪ آمریکا ♪
‫♪ اون می‌خواد بهش برسه و می‌رسه ♪
‫ من تو همه اون برنامه‌های تلویزیونی شرکت کردم
‫که چند سال قبل‌تر تماشا می‌کردم،
‫در حالی که تو تخت معلولیتم دراز کشیده بودم.
‫و یه روز...
‫ اینها سیلوی وارتان و جانی هالیدی بودند.
‫لطفاً حسابی تشویقشون کنید.
‫- سیلوی وارتان و جانی هالیدی! ‫- ممنون. از همگی ممنونم.
‫ ممنون، جانی. ممنون، سیلوی.
‫من یه آینده شغلی نویدبخش ‫به عنوان بازیگر کودک داشتم.
‫داشتم نقش‌ها رو تو سینما و ‫تئاتر پشت سر هم می‌گرفتم.
‫بعد از اینکه به لطف خانم فرحت فهمیدم
‫که اکثریت قریب به اتفاق بازیگرها
‫تو فقر زندگی می‌کنن...
‫- چرا داری برش می‌داری؟ ‫- چون که همینه دیگه.
‫... مادرم تصمیم گرفت کسی ‫که یه معجزه رو تجربه کرده
‫باید تحصیلات بلندپروازانه‌تری داشته باشه.
‫سلام به همگی.
‫سلام، مامان.
‫ در پایان اون تحصیلات بلندپروازانه در رشته حقوق،
‫خواهر و برادرهام همه از خونه رفته بودن.
‫استر فقط منو داشت.
‫- برات یه عکس از بابا صالح گذاشتم. ‫- لازمش ندارم!
‫یالا، دیرت میشه.
‫مچیکپارا، تو مترو با هیچکس حرف نزن.
‫مامان، بس کن دیگه.
‫خب.
‫می‌تونی امتحان کتبی رو چهارشنبه تحویل بدی.
‫یعنی چی؟
‫- تو می‌خواستی چهارشنبه تحویل بدی؟ ‫- خب؟
‫حله.
‫ چطوری می‌تونم امتحانمو چهارشنبه تحویل بدم؟
‫- تو چهارشنبه رو می‌خواستی. ‫- خب؟
‫ پروفسور دلگوست... اون یه آدم فوق‌العاده‌ست.
‫مامان، این درست نیست.
‫بهت التماس کردم. بهت گفتم: "با استادا حرف نزن."
‫دیوونه‌کننده‌ست!
‫ ما یه ساعت با پیرو حرف زدیم.
‫پیرو؟ تو بهش میگی پیرو؟
‫ دیرت میشه. با غریبه‌ها حرف نزن.
‫بس کن، بس کن.
‫اینقدر اینو بهم نگو، اینقدر با استادام حرف نزن!
‫دست از سر عکسای بابا صالح بردار.
‫چرا تو 27 سالگی بهم میگی با غریبه‌ها حرف نزنم؟
‫چرا؟
‫بذار زندگیمو بکنم، مامان.
‫باشه.
‫آره.
‫نمی‌دونم چرا می‌خوای با غریبه‌ها حرف بزنی...
‫خب...
‫ باید یه تعرض به حریم خصوصی وجود داشته باشه
‫که طبق رویه‌های کاملاً مشخصی انجام شده باشه.
‫بنابراین، مجازات‌های مدنی یا کیفری
‫فقط به صورت استثنایی اعمال میشن
‫و کارایی قانون رو محدود می‌کنن
‫و حقی برای حریم خصوصی قائل نیستند.
‫در نتیجه، یه غریبه تو ساحل
‫به اندازه یه فرد مشهور حق ‫داره از تعرض شکایت کنه.
‫اون هم می‌تونه موضوع رو به دادگاه بکشونه.
‫با این حال، هزینه‌های مالی...
‫آقای رولان پرز، لطفاً.
‫آقای رولان پرز.
‫آقای رولان پرز، لطفاً.
‫نوبت شماست.
‫- آقای پرز؟ ‫- بله، پیرو. اِ...
‫ببخشید، آقای دلگوست. بله، نوبت منه.
‫- لطفاً بیاید. ‫- بله.
‫رولان؟
‫من با دوستامم.
‫ما اینجاییم که ناهار بخوریم، وقت نداریم.
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫بله، دخترم.
‫خانم پرز، این فوق‌العاده‌ست.
‫ منتظر چی هستی؟ خودشه.
‫اون ازدواج کرده، مامان.
‫عروسی شما قشنگ‌ترین ‫روز زندگی من خواهد بود.
‫اون همین الانشم ازدواج کرده.
‫ اون با آدم اشتباهی ازدواج کرده.
‫پیش میاد دیگه.
‫در مورد پاچنبری‌ت بهش چیزی نگو. لازم نیست.
‫پدر و مادرش تحصیلات عالیه دارن.
‫فوق‌العاده‌ست! و موهای قشنگی داره.
‫چه عروسی فوق‌العاده‌ای میشه! مچیکپارا!
‫ این یه گوهره، این. کلکسیونیه.
‫نوزدهم نوامبر 1961، ‫اولین حضور وارتان در تلویزیون.
‫1966، سال خیلی مهمی برای وارتانه.
‫سال تولد دیویده،
‫سال شایعات جدایی از جانی.
‫و چیزی که کمتر کسی می‌دونه،
‫اینه که وارتان کاملاً شیفته
‫هیرونیموس بوش بود.
‫نقاش قرون وسطی.
‫یه صفحه 45 دور اولیه به ‫هلندی هست، یکی به آلمانی،
‫یکی به اسپانیایی...
‫و اگه دقیق‌تر نگاه کنیم،
‫تو صحنه‌آرایی‌هاش، تو کلیپ‌هاش،
‫رد پای هیرونیموس بوش حس میشه.
‫که سال 1450 تو بوالودوک به دنیا اومده.
‫همه چی برای درست کردن یه مجله هست
‫که در مورد اخبار هنرمندا حرف بزنه.
‫ولی چیزی که ما می‌خوایم،
‫اینه که برای هر شماره،
‫یه مصاحبه عمیق داشته باشیم.
‫ و در نتیجه، برای اولین شمارمون،
‫می‌خوایم با سیلوی وارتان مصاحبه کنیم.
‫ البته. ‫ می‌دونیم.
‫ اگه تو اوکی باشی، ‫می‌خوایم تو مصاحبه رو انجام بدی.
‫من؟
‫نه.
‫نه، نمی‌تونم.
‫من حتی نمی‌تونم بنویسم.
‫نمی‌تونم نوشته خودمو بخونم.
‫آقای پرز؟
‫شما آقای پرز هستید؟
‫نه، من...
‫شما فرانسوی صحبت می‌کنید؟
‫اگه بخواید می‌تونم انگلیسی صحبت کنم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫ بفرمایید. ‫ شما ده دقیقه وقت دارید.
‫برای چی؟
‫منتظره.
‫- موضوعاتی که نباید بپرسه رو بهش گفتن؟ ‫- نه.
‫مگه موضوع ممنوعه هم هست؟
‫سلام.
‫برگه‌هام...
‫- می‌تونم مصاحبه رو ضبط کنم؟ ‫- بله.
‫ببخشید.
‫درست شد.
‫ببخشید، من...
‫وقتی آدم یه بچگی شاد رو تجربه می‌کنه،
‫پر از ناز و نعمت و حمایت،
‫و مخصوصاً وقتی آدم شانس ‫داشتن مادری مثل شما رو داشته باشه
‫که داشته...
‫آیا...
‫آیا آدم...
‫این حس رو نداره که گذر زمان رو حس نمی‌کنه؟
‫شما پروست رو می‌شناسید.
‫بله.
‫به لطف شما.
‫وقتی آدم عشقی مادرانه مثل ‫چیزی که من تجربه کردم رو بشناسه،
‫و مثل چیزی که پروست تجربه کرد،
‫روبرو شدن با واقعیت زندگی سخته.
‫ولی در عین حال، این...
‫چیزیه که مثل یه پایه فوق‌العاده محکم در وجود آدمه.
‫یه تعادل بزرگ و یه قدرت بزرگ.
‫ولی یه جورایی یه نقص هم هست.
‫مشخصه.
‫سوال دوم.
‫"که آدم یه کم هم...
‫"از نظر احساسی بی‌دفاعه
‫"در عشق."
‫دوران دانشجویی حقوقم، با ‫کوچکترین خبری از وارتان،
‫منو می‌فرستادن تا باهاش ملاقات کنم.
‫- آقای پرز. ‫- بله.
‫حالتون چطوره؟
‫خوبم.
‫نه، من طرفدار نیستم.
‫خودمو طرفدار نمی‌دونم.
‫نه.
‫- مال توئه یا من؟ ‫- مال تو.
‫نه، صبر کن... چک کنم.
‫مال منه.
‫آدمایی که امضا می‌خوان،
‫که سعی می‌کنن یه چیزی بِکَنَن،
‫من اونجوری نیستم.
‫زشته.
‫لازم نیست بهش نزدیک بشم.
‫می‌بینی، من...
‫این وارتانه.
‫بعدش...
‫من رفته بودم...
‫و به طرز عجیبی، ‫به لطف یه نیروی الهی نامعلوم،
‫فقط بعد از چند ماه ازدواج،
‫لیتزی به سادگی متوجه شد با آدم اشتباهی
‫ازدواج کرده.
‫ چت شده؟
‫من...
‫باید زودتر بهت می‌گفتم، متاسفم.
‫معمولاً معلوم نیست.
‫وقتی لباس تنمه معلوم نیست. معلوم نیست.
‫متاسفم.
‫باید بهت می‌گفتم.
‫هیچ مشکلی نداره.
‫ منو ببوس.
‫مامان؟
‫- چت شده؟ ‫- ما تو جهنم می‌سوزیم.
‫- نه، چت شده؟ ‫- اونا میگو سرو کردن.
‫ چی میگی؟
‫- میگو سرو کردن. ‫- آه... آره...
‫تو عروسی ما، صدف بود!
‫- این حرامه، خودت می‌دونی. ‫- اشتباهاتی پیش اومد.
‫مهم نیست، بازم عروسی قشنگیه.
‫ همه‌مون دم در جهنم همدیگه رو می‌بینیم.
‫- نه مامان. ‫- همه‌مون.
‫خاخام‌ها هیچی ندیدن.
‫ وقتی بوفه جهنم تموم میشه،
‫منو رو میارن.
‫غذا ماهیه.
‫ماهی سول با سس قارچ.
‫ماهی، قارچ،
‫سبزیجات، هیچی که تورات ‫حرام کرده باشه نیست.
‫بالاخره می‌تونم یه نفس راحت بکشم.
‫چنگالمو می‌کنم تو ماهی،
‫و چی پیدا می‌کنم؟
‫میگو.
‫بازم میگو.
‫همه جا پر از میگوئه. همه جا.
‫میگوها از ظرفا زده بیرون.
‫چه مصیبتی.
‫چه مصیبتی!
‫خجالت می‌کشم.
‫ اینم درستش کردیم. یالا، بیا دیگه.
‫چیزی که دلمو سوزوند...
‫اینه که تو روزی که باید ‫قشنگ‌ترین روز زندگیم می‌بود،
‫چی می‌فهمم؟
‫ بذاریدش زمین!
‫بذاریدش زمین!
‫ولی اون حامله‌ست!
‫ چطور تونستی این کارو با من بکنی، مچیکپارا؟
‫- چطور تونستی این کارو با من بکنی؟ ‫- ببخشید مامان.
‫- حقمه؟ ‫- نه، ببخشید. متاسفم.
‫چطور تونستی این کارو با من بکنی؟
‫ متاسفم مامان. متاسفم.
‫چطور باید اینجوری می‌فهمیدم؟
‫ منو ببخش. ببخشید مامان.
‫- تو منو کشتی. ‫- اوه نه، متاسفم.
‫ بعد از شب عروسی، رولان برگشت خونه.
‫آپارتمانشون آماده نیست.
‫وقت داریم.
‫مچیکپارا، ازدواج کرده.
‫و پیش ما میمونه.
‫دیگه گشنم نیست.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫- خونه مامانت شام خوردی؟ ‫- نه.
‫خونه‌ش شام نخوردم.
‫خونه مامانم شام نخوردم.
‫یه سر بهش زدم، بهم یه...
‫کیک کوچولو داد بچشم.
‫- شام نخوردم. ‫- من زنتم.
‫می‌دونم زنمی.
‫این چه...
‫- چرا خونه مامانت شام می‌خوری؟ ‫- خونه‌ش شام نخوردم.
‫- مشکل چیه؟ ‫- مشکلی نیست.
‫چرا هست، دستپخت منه؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫ یعنی چرا، عاشق دستپختتم، ولی نه...
‫آپارتمان آماده نبود.
‫حالا آماده‌ست.
‫آماده‌ست.
‫لباسات کجان؟
‫بعداً می‌بینمت.
‫ بعداً می‌بینمت، مچیکپارا... بعداً می‌بینمت.
‫برای مادرم سخته.
‫براش خیلی سخته.
‫فقط بهش زمان بده تا بند ناف رو ببره ‫.و همه چی درست میشه
‫مشکل مامان تو نیست.
‫ دکتر به درد نمی‌خوره. ‫روغن زیتون، عسل، لیمو.
‫من قطع می‌کنم، زنگ می‌زنن. دست بردار نیستن.
‫خوبه من اینجام، وگرنه از پسش برنمیومد.
‫یالا، دخترم. بعداً می‌بینمت.
‫...باشه بابا!
‫فهمیدم!
‫اینجوری زنگ زدن چه فایده‌ای داره؟
‫چه فایده‌ای داره؟
‫- آقای فونکینوس. ‫- بله.
‫ خانم پرز، مادر وکیل پرز. خوشوقتم.
‫- خوشوقتم. بفرمایید تو. ‫- خوشوقتم.
‫- شیرینی میل دارید؟ ‫- نه.
‫ دیابت؟ من که بازم می‌خورم.
‫ببخشید!
‫ببخشید آقای فونکینوس، برای تاخیر. واقعاً.
‫بفرمایید.
‫من هنوز منشی ندارم، ‫مامانم کارای منشی رو انجام میده.
‫آره دیگه، برای اینکه کارم راه بیفته.
‫همونطور که دیدید، اینجا خانوادگیه.
‫خیلی خانوادگیه.
‫و ما همینو دوست داریم.
‫مامان؟
‫ما رو تنها میذاری؟
‫ آره، لطفاً.
‫آفرین.
‫نمی‌تونی این کارو بکنی، مامان.
‫این یه موکله. و موکل‌ها مشکلات شخصی دارن.
‫- چرا میلنگی؟ ‫- من نمی‌لنگم.
‫می‌شنوی چی میگم؟ همه اینا محرمانه‌ست.
‫میلنگی.
‫نمی‌لنگم!
‫گوش کن، لطفاً.
‫ می‌دونم معنیش چیه. یعنی "این محرمانه‌ست".
‫و راستشو بخوای، همسایه‌ها براشون مهم نیست،
‫که فونکینوس زنشو از ارث محروم کنه، ‫یا اینکه اون به اوراق خزانه‌ش دست بزنه.
‫تو از کجا در مورد زنش ‫و اوراق خزانه می‌دونی؟
‫- من که فال گوش واینمیستم. ‫- این کارو نکن.
‫تو فال گوش واینمیسی!
‫خب، این فونکینوس عوضی چی؟
‫ این چی میگه؟
‫یالا، بیا.
‫این فقط حرف می‌زنه.
‫امروز شلوغه.
‫آقای فونکینوس.
‫بفرمایید با اون چیزای محرمانه‌تون بشینید.
‫و امروز تاخیر داریم.
‫ باید یه چک برای این ماه بیاری.
‫ اوه، اوه! هارولد، حالت خوب نیست؟
‫چیکار می‌کنی؟ این دیوونه‌ست.
‫فردا پرداختشون می‌کنم.
‫- مدرسه رو هم همینطور. ‫- مدرسه، آره.
‫نداشتم... یادم رفت.
‫- کلیدا دست تو نیست؟ ‫- دست توئه.
‫ تلفن قطعه. باید قبض‌ها رو پرداخت کنی.
‫چرا اینجایی، مامان؟
‫ چطور برای هارولد زن پیدا کنم ‫وقتی هیچوقت نمی‌بینمش؟
‫دیروز دیدیش.
‫تلفن قطعه.
‫باید قبض‌ها رو پرداخت کنی.
‫- کلیدا رو ازش پس نگرفتی؟ ‫- قسم می‌خورم گرفتم.
‫حتماً از روی کلید یدک هم یه یدک ساخته.
‫با به دنیا اومدن سه تا بچه‌مون،
‫قبض‌ها شروع کردن به جمع شدن.
‫با کمال احترام...
‫صرفاً از روی ناچاری،
‫من یه وکیل مدافع شدم، ولی...
‫یه وکیل ترسناک.
‫حرف رو عوض کردن،
‫جیغ و داد،
‫حرکات نمایشی، اشک، احساسات، و غیره.
‫همه‌ش،
‫با سرعت نور.
‫ چه لذتیه که امروز صبح دوباره میزبان
‫یکی از متخصصان
‫حقوق مالکیت معنوی هستیم.
‫چه تعریفی می‌کنید!
‫ رولان پرز، سلام، استاد. ‫ سلام به همگی.
‫- امروز صبح چطورید؟ ‫- بسیار خوب.
‫ببخشید، خانم پرز.
‫ می‌بینی، با این دفترهای جدید،
‫می‌تونیم همه وکلای تازه‌کار رو جا بدیم،
‫که برای بازسازی شرکت بهشون نیاز داشتیم.
‫خیلی وقت پیش در موردش حرف زده بودیم.
‫خب اینم از این.
‫دفتر من کجاست؟
‫دفتر تو، مامان...
‫اخراج شدم؟
‫پس یه لطفی در حقم بکن.
‫به موکل‌هات نگو اخراج شدم.
‫بهشون بگو مُردم.
‫مامان، بس کن، واقعاً...
‫FrancoFilms@
‫دیرم شده، دیرم شده.
‫و دقیقاً همونطور که استر پیش‌بینی کرده بود،
‫من یه عروسی فوق‌العاده داشتم.
‫با یه زن فوق‌العاده، بچه‌های فوق‌العاده. همه چیز.
‫همه چیز برای من فوق‌العاده بود.
‫ ولی در حال حاضر، همه چیز خیلی خوبه.
‫ما موفق شدیم کل تومور رو خارج کنیم.
‫ما به عنوان پیشگیری به شما پیشنهاد ‫می‌کنیم که شیمی‌درمانی رو دنبال کنید.
‫به عنوان پیشگیری؟
‫بله.
‫ ولی شما کل توده سرطانی رو برداشتید؟
‫بله، ولی برای اینکه مطمئن بشیم...
‫ با این درمان پیشگیرانه، ‫من موهامو از دست میدم.
‫این بخشیشه...
‫و ضعیف میشم.
‫برای یه مدت.
‫از نتیجه مطمئنیم؟
‫نه.
‫تصمیمش قطعی بود.
‫همونطور که همیشه بود.
‫لیتزی تصمیم گرفت ‫زندگیش رو تمام و کمال زندگی کنه.
‫اوه، عزیزم! دنبالت می‌گشتم.
‫پنجشنبه می‌بینمت؟ خداحافظ!
‫کاملاً بیرون!
‫ کاملاً روی خطه، متاسفم.
‫سال‌های بعد از اون
‫شادترین سال‌های زندگی ما بودند.
‫خب.
‫بیمار کجاست؟
‫خب اینجا... جلوی شما.
‫می‌تونم معاینه‌تون کنم؟
‫بله، حتماً.
‫ از خاک آمده‌ایم و به خاک بازمی‌گردیم.
‫خاک به زمینی بازمی‌گردد که از آن آمده است.
‫از شما دعوت می‌کنم هر کدام کمی خاک بریزید.
‫خب.
‫همه چیز رو داری.
‫امشب می‌بینمت.
‫می‌بوسمت. روز خوبی داشته باشی.
‫چرا مدرسه نمیری؟ برام توضیح میدی؟
‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم!
‫ نمی‌خوای باهام حرف بزنی؟ باهام حرف می‌زنی.
‫ نمی‌فهمی؟ دلم نمی‌خواد باهات حرف بزنم!
‫نمی‌خوام صداتو بشنوم! نمی‌فهمی؟
‫- اینجوری با من حرف نزن. ‫- ولم کن!
‫و هارولد،
‫پسرم،
‫خب، اون...
‫به زور باهام حرف می‌زنه، پس...
‫خانواده‌م داره کاملاً از هم می‌پاشه.
‫ چرا فکر می‌کنید ‫خانواده‌تون داره از هم می‌پاشه؟
‫مشکل اینه،
‫که...
‫تمام زندگیم، بقیه...
‫تصمیم‌ها رو برام گرفتن.
‫تمام زندگیم.
‫و حالا، من سردرگمم.
‫من اشتباهی رو که مرتکب شده بودم اصلاح کردم
‫با دفن کردن لیتزی ‫تو اون قبرستون غمگین پاریس،
‫در حالی که اون اینقدر سرزنده بود.
‫ شما خیلی از زندگیتون با لیتزی حرف می‌زنید.
‫از این درد غیرقابل تحمل.
‫از مادرتون.
‫از جسارت‌هاش، از فداکاریش.
‫ولی...
‫هیچوقت یه کلمه هم در ‫مورد پدرتون حرف نمی‌زنید.
‫ازش برام بگید.
‫از پدرم؟
‫ یه خاطره از بچگی ‫با پدرتون برام تعریف کنید.
‫بسیار خب.
‫می‌تونی گوشی رو بدی به بابا؟
‫بابا؟
‫آره، بابا.
‫ چی شده؟
‫می‌خوام یه چیزی بهش بگم.
‫ حالت خوب نیست؟ مریضی؟ بگو چته.
‫من فقط می‌خوام با بابا حرف بزنم.
‫ پول لازم داری؟
‫ نه، گوشی رو بده به بابا.
‫- پس چی؟ ‫- چی پس چی؟
‫گوشی رو بده به بابا!
‫ بچه‌ها چیزیشون شده؟ بگو که هارولد نیست.
‫مامان، بچه‌ها خوبن. ‫من فقط می‌خوام با بابا حرف بزنم.
‫- چرا نه؟ ‫- نه، تو نمیای.
‫ بابا! یالا، من اینجام! بیا!
‫- یالا، منتظرتیم. ‫- نه، مامان. "مایی" در کار نیست.
‫فقط با باباست. تو برگرد خونه.
‫من زنت رو خیلی دوست داشتم.
‫من، می‌دونی...
‫تو مراکش، مادر خودم وقتی ‫چهار سالم بود فوت کرد.
‫پس...
‫بهت اعتراف می‌کنم که...
‫رنج بچه‌هات
‫برام غیرقابل تحمله.
‫شش ماه بعد،
‫پدرم از دنیا رفت.
‫ولی در طول اون شش ماه آخر،
‫رابطه‌مون تغییر کرده بود.
‫ سلام.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- ولی میلنگی؟ ‫- نه.
‫ سیلوی، این وکیلمه
‫که در موردش باهات حرف زده بودم.
‫ ولی... شما روزنامه‌نگار نبودید؟
‫همدیگه رو می‌شناسید؟
‫آره، خب، یه کم همدیگه رو می‌شناسیم.
‫بله، بله...
‫رولان پرز.
‫درسته.
‫ شما یه روزنامه‌نگار عالی بودید.
‫خیلی مطلع.
‫و...
‫اگه اشتباه نکنم، انگلیسی‌زبان.
‫آره، میشه گفت.
‫برات توضیح میدم.
‫سیلوی وارتان چطور بود؟
‫اون خیلی زیبا بود، مامان، خیلی باهوش.
‫اون...
‫ حتماً عاشقت شده.
‫نمی‌دونم. در هر صورت،
‫هیچوقت حدس نمی‌زنی آخر شام چی شد.
‫- بهم بگو. ‫- ما بیرونیم،
‫با سیلوی وارتان.
‫و ازم می‌خواد که وکیلش بشم.
‫معلومه، مچیکپارا.
‫همه‌چیز رو براش تعریف کردی؟
‫چی رو تعریف کردم؟
‫همه‌چیز رو دیگه.
‫نه.
‫چرا، مچیکپارا؟
‫مامان، ما هیچوقت این ‫داستان رو تعریف نمی‌کنیم.
‫می‌شنوی؟
‫آره.
‫- هیچوقت. ‫- هیچوقت، فهمیدم.
‫ یه صمیمیتی بین من و سیلوی شکل گرفت.
‫ما دوستای نزدیکی شدیم.
‫با هم شام می‌خوردیم، ‫تئاتر می‌رفتیم، با هم به تعطیلات می‌رفتیم.
‫من خانواده‌ش رو می‌شناختم، ‫اونم خانواده منو.
‫خب...
‫به جز مادرم.
‫ مامان، چیکار می‌کنی؟ ‫من همه دسرها رو خریدم.
‫سیلوی کی می‌رسه؟
‫هر وقت برسه، می‌رسه دیگه.
‫ هارولد من، من برات زنتو پیدا می‌کنم.
‫یالا. هارولد، بیا کمکم کن.
‫آفرین!
‫آفرین. ممنون.
‫تولدت مبارک!
‫از همگی ممنونم.
‫از دیدنتون احساساتی شدم.
‫حرفای زیادی داشتم
‫که بهتون بگم، برای همین براتون نوشتم.
‫- چه لطفی، ممنون. ‫- مامان.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫ باهام میای کیک‌ها رو بیاریم؟
‫تو اون پاکتی که به سیلوی دادی چیه؟
‫کدوم پاکت؟
‫دیدم بهش دادی.
‫ اون فقط بهم گفت که من دلنشینم.
‫- سیلوی وارتان منو دلنشین می‌دونه. ‫- تو پاکت چیه؟
‫مچیکپارا، من فهمیدم.
‫من هیچوقت در مورد پای ‫مریضت باهاش حرف نمی‌زنم.
‫هیچوقت، هیچوقت.
‫مامان...
‫ما که بهش بدی نکردیم.
‫ما بهش خوبی کردیم یا بدی، مچیکپارا؟
‫با همه اون صفحه‌هایی که خریدیم،
‫همه مجله‌ها...
‫ما با آهنگای اون خوندن یاد گرفتیم.
‫و همه اون کنسرت‌ها، چقدر برامون هزینه داشت.
‫ نگو که... اینا تو نامه نیست؟
‫ اگه می‌دونست چقدر برای ما کار کرده،
‫حتی خودشم خوشحال می‌شد.
‫نه، مامان.
‫من باهاش کار می‌کنم.
‫نمی‌خوام فکر کنه من یه طرفدارم
‫که بهش نزدیک شده، فکر می‌کنه دیوونه‌ام.
‫فکر می‌کنه قضیه "جذابیت مرگباره".
‫اینقدر همه چیو خراب نکن!
‫سیلوی وارتان اومده برای ما بخونه.
‫نه، اون برای من می‌خونه.
‫برای من، مامان. نه برای تو.
‫برای من، چون این زندگی منه.
‫این زندگی منه!
‫اینا بچه‌های منن.
‫اینقدر تو همه چی دخالت نکن، ‫تو زندگی بچه‌هام...
‫اینقدر به پسرم نگو که براش زن پیدا می‌کنی.
‫ به لطف کی بود که لیتزی رو پیدا کردی؟
‫از خونه‌م برو بیرون.
‫برو.
‫انتظارش رو نداشتیم.
‫ برای مدتی، بدون اینکه حرف دیگه‌ای بزنیم،
‫من و مادرم دیگه خیلی همدیگه رو ندیدیم.
‫باید با نیروهای انتظامی تماس بگیره
‫که صلاحیت این کار رو دارن.
‫حتی یه نگهبان هم حق نداره
‫از شما بخواد کیفتون رو بگرده
‫حتی داخل فروشگاه...
‫عاشقشم، اینو.
‫عاشقشم.
‫ستاره‌های اینجوری برام میاری، بهم نمیگی.
‫من حتی موهامم شونه نکردم.
‫مچیکپارا،
‫برو برامون چای بیار،
‫شیرینی...
‫برای مهمونمون.
‫برات میارمش.
‫ هر چی که همکار خوشگلت بخواد.
‫الو؟
‫رولان! سریع‌تر! سریع‌تر!
‫سریع‌تر! سریع‌تر!
‫با رفتن این زن ریزنقشی ‫که خیلی دوستش داشتم،
‫برای اولین بار خودم رو تنها دیدم.
‫شروع شد.
‫دوستان، حاضره!
‫سیلوی!
‫- سیلوی... ‫- بله.
‫ می‌دونید چه نقشی تو زندگی رولان داشتید؟
‫نه.
‫کمتر کسی اینو می‌دونه.
‫ولی این به لطف شماست که رولان ‫می‌تونه روی پای خودش بایسته.
‫استر می‌خواست شما بدونید
‫که رولان با یه معلولیت به دنیا اومد.
‫اون پاچنبری داشت.
‫نمی‌تونست راه بره.
‫تمام روز روی کف آپارتمان می‌خزید.
‫و... این به لطف شماست...
‫تو بیمارستان، من برای دقایقی کنارش نبودم.
‫فقط همونقدر که برم چای بیارم.
‫مادرم حتماً همه چیز رو فاش کرد.
‫تولد من، ناتوانی‌ام، دکترها، درمانگر سنتی...
‫ولی مخصوصاً، سیلوی وارتان.
‫اون عاشقت شد.
‫و شما اون قدرت رو بهش دادید.
‫تو مُردی!
‫بذار زندگیمو بکنم!
‫لعنتی!
‫سلام، سیلوی.
‫این از طرف...
‫مادرمه.
‫این همون نامه‌ست که روز تولدم بهت داد.
‫من تلاش زیادی کردم که ‫دیگه اون بچه کوچولو نباشم.
‫من با همکارم تماس گرفتم ‫که جای من رو بگیره در...
‫همه پرونده‌های جاری‌ که داری.
‫باید خیلی وقت پیش این داستان ‫رو باهات در میون می‌ذاشتم.
‫این کارو نکردم.
‫و ازت بابت این عذرخواهی می‌کنم.
‫نیازی به عذرخواهی نداری.
‫داستان تو واقعاً باورنکردنیه.
‫منو تکون داد.
‫پس...
‫باهاش یه کاری بکن.
‫آره...
‫سلام، مامان.
‫[ مادرم، خدا و سیلوی وراتان ] ‫[ نویسنده: رولان پرز ]
‫می‌خواستم...
‫ازت تشکر کنم.
‫ممنون بابت این زندگی فوق‌العاده.
‫یک نویسنده انگلیسی خیلی درست نوشته
‫می‌گفت: که چون خدا نمی‌تونست همه جا باشه،
‫پس مجبور شد مادرها رو اختراع کنه.
‫" تقدیم به تمام مادران ایران "
‫ترجمه و زیرنویس: ‫علی کلان
‫[ ارائه‌‌ای از گروه ترجمه فرانکوفیلم ] ‫FRANCOFILMS@
‫[ مادرم، خدا و سیلوی وراتان ]
‫فیلمی از: ‫کِن اسکات
‫[ لیلا بختی ]
‫[ جاناتان کوهن ]
‫با همراهی: ‫[ ژان بالیبار ]
‫با هنرمندی فوق‌العاده: ‫[ سیلوی وارتان ]
‫سناریو، اقتباس و دیالوگها: ‫کِن اسکات
‫بر اساس کتابی از « رولان پِرِز » ‫« مادرم، خدا و سیلوی وارتان »