Potrzebuję soli.
Tak, jest potrzebna.
Gdzie jest sól? Abosede!
Gdzie ona trzyma sól?
- Abosede! - Matko!
- Tu jestem. - Gdzie jest sól?
Zupę trzeba posolić.
- Sól. - Tak.
Trzymamy ją tutaj.
Sprawdzałam. Nie ma.
Pomóż mi poszukać.
Potrzebuję trochę soli.
Tutaj jest.
Co się dzieje?
Co się stało?
Niepoważna jesteś. Zgłupiałaś?
- Z kim jesteś w ciąży? - Przepraszam.
Męczy mnie ciąża z twoim synem.
Męczy cię ciąża?
Uciekaj, zanim… Wynocha!
NADZIANI
Przepraszam, mamo.
- Dziękuję. - Proszę.
- Dayo, podejdź. - Tak?
Siadaj.
Wiesz, z kim Abosede zaszła w ciążę?
Nie wiem, z kim.
Nie wiem.
- Nie wiesz? - Nie, matko.
Ta dziewczyna jest niepoważna.
Twój brat powiedział mi,
że odkąd wprowadziła się do domu,
nigdy z nią nie spał.
Nie wie, czy jej uda są jasne, czy ciemne.
Z kim zaszła w ciążę?
Ciąża nie jest zaraźliwa.
Mamo, nie wiem, jak ona… Nawet nie rozumiem.
Nie wiem, czy ma chłopaka.
Nie wiem, gdzie zaszła w ciążę.
Wychodzi z domu rano
- i wraca późno w nocy. - Naprawdę?
Mamo, nie okłamuję cię.
Nie wiem, gdzie ona chodzi.
Nie wiem, jak zaszła w ciążę.
Ta sama Abosede?
- Tak. - Wychodzi?
Kiedy zapytałem ją, dlaczego to robi,
kazała mi siedzieć cicho. Przestałem pytać.
Abosede?
- Kazała ci siedzieć cicho? - Matko.
Czyżbym była aż tak pobłażliwa?
Tak chce to rozegrać.
Aby złapać małpę, trzeba zachowywać się jak małpa.
Pokażę jej, że jestem od niej starsza.
- Dobrze. - Teraz jest krnąbrna?
Tak się teraz zachowuje.
Po prostu nie rozumiem.
Wiesz co? Musisz coś dla mnie zrobić.
Co takiego?
Pomóż mi jej pilnować.
Za każdym razem, gdy wyjdzie, będziesz ją śledził.
- Informuj mnie, dokąd wychodzi. - Dobrze.
Może dowiemy się, z kim zaszła w ciążę.
Nie pozwolę na bękarta w tym domu.
- Tak. - Nawet jeśli
chciałabym wnuka.
Zwróć uwagę na jej rozmowy telefoniczne.
Słuchaj wszystkiego, co mówi.
Bierz jej telefon.
- Dobrze. - Patrz na wiadomości
i historię połączeń.
Wtedy dowiemy się, z kim zaszła w ciążę.
Jeśli nie będziemy ostrożni, wpakuje nas w kłopoty.
Sprowadzi do domu bękarta.
Nie chcemy tego.
Oczywiście. Zacznę natychmiast.
- Co za świnia. - Dobrze.
Gdy sprowadzisz je ze wsi do miasta,
będą zachowywać się jak wieśniaczki.
Zapraszamy na ogłoszenie zwycięzcy
największej wygranej w historii.
Sześć milionów nair!
Czy mamy zwycięzcę?
Na pewno? Dobrze.
- Czy to ty jesteś zwycięzcą? - Tak!
Dobrze. Uspokójmy się.
Usłyszmy zwycięski numer.
Trzy, trzy,
cztery, zero, siedem!
Felix Ajunwa!
To ja!
- Gratulacje. - Wygrałem.
- To ty. - Dziękuję.
- Nasz zwycięzca. - Szok!
- Przegrałem. - Chodźmy.
- Dziękuję - Stań między nami.
Chodź.
- Wygrałem. Nie wierzę. - Dobra…
Dzięki. Nie poddawajcie się.
Próbujcie dalej. Możecie wygrać.
Twój gość jest niezłym aktorem.
Tak! To są pieniądze, o których mówimy.
- Tak. - Nie bawimy się.
Prawda?
Posłuchajcie.
Zrozumiałem, że wszystko, co trzeba zrobić,
to dać ludziom odpowiednio dużo pieniędzy, żeby byli cicho.
A oni dadzą ci żyć w spokoju.
I to jest prawdziwa definicja kapitalizmu.
Wiem tylko,
że przyszedł czas zwrotu za wszystkie straty,
jakie poniosłem w zakładach.
Za więcej pieniędzy!
- Za pieniądze! - Zdrowie.
Za pieniądze, które położą kres ubóstwu.
SKARB
Risi.
Czego chcesz?
Risi, nie odbierasz moich telefonów.
- Jak widzisz, jestem zajęta. - Nie jesteś.
Wczoraj byłaś w domu.
- Nie odbierałaś. - Czego chcesz?
Risi, muszę cię zapytać.
Robimy sobie krótką przerwę czy…
- zerwałaś? - Wyjdź!
Risi…
Wynoś się!
- Daj spokój. - Wyjdź stąd.
- Przepraszam. - Wyjdź!
Co się dzieje?
- Słyszałam, jak ktoś krzyczy. - Risi.
- O co chodzi? - Przepraszam, mamo.
Sprowokował mnie. To się więcej nie powtórzy.
Czy to prawda, Lateef? Jak się masz?
Co się stało?
Nic takiego.
- Mamy małą sprzeczkę. - Małą sprzeczkę?
- Kłóciliśmy się. - Dobrze.
To normalne, że para się kłóci.
Musicie znaleźć rozwiązanie.
Musicie pamiętać o łączącej was więzi.
Risi jest wściekła.
Chodź do mojego biura, Lateef, porozmawiamy.
To nie jest konieczne. Nie martw się.
Nie chcesz, żebym ci pomogła?
Dziękuję.
Rozpustny idiota. Nie… Proszę.
- Risi. - Zmuszasz mnie? Idź już!
- Lateef! - Idę.
Szmata.
Bose, patrz…
Masz tu 50 000. Bierz.
Bose.
Gdybyś wiedziała, jak ciężko pracowałem,
nie rzucałabyś ich tak na łóżko.
- Słuchaj. - Nie rzucałabyś ich.
Słuchasz mnie?
- Tak. - Uspokój się i posłuchaj.
Pieniądze to nie mój problem.
Więc o co chodzi?
Widzisz wiedźmę w tym domu?
Odkąd dowiedziała się, że zaszłam w ciążę,
śledzi mnie. Jak tylko wychodzę, ona wychodzi.
Bose.
Wkrótce wróci tam, skąd przyszła.
Nie martw się, wróci.
- Nie powinnam? - Nie.
- Nie? - Bose.
Nie rozumiesz, co próbuję powiedzieć?
Powiedz jej prawdę.
Od tygodnia mówisz, że jej powiesz,
ale tego nie robisz.
Bose, to nie takie proste, jak myślisz.
Powiedziałbym jej,
- ale to nie jest łatwe. - Abosede.
- Bose. - Abosede.
Ile razy cię wzywałam? Trzy razy.
Abosede, nawaliłeś.
Bose, nie mów tak.
Całkowicie zawiodłam samą siebie…
Nie uwierzyłabym ci, kiedy powiedziałeś, że mnie kochasz.
- Bose. - Teraz rozumiem.
Bose, czy ty wiesz… Bose, posłuchaj.
Wszystko załatwię. Zajmę się tobą.
- Załatwisz? - Zajmę się tym.
- Tak? - Załatwię.
- Tę czarownicę? - Zostaw ją mnie.
- Jeśli się o nas dowie, - Nie dowie się.
- będą kłopoty. - Bose.
- Zabije nas. - Nic się nie stanie.
Uspokój się. Dobrze?
- Mam się nie martwić? - Luz.
- Droczysz się ze mną. - Słyszysz?
Pomogę ci to zrobić.
Wiesz, że moje dziecko potrzebuje cukru.
- Dziecko potrzebuje cukru? - Tak.
Nie martw się.
Skoro tak mówisz. Tylko jej powiedz.
- Powiedz jej. - Zrobię to.
- Naprawdę? - Powiem, tylko się uspokój.
Rozumiem. Nie ma problemu.
- Mam to wypić? - Wypij.
- Dobrze smakuje? - Dobrze.
Lateef.
Mój ogierze.
Przestań. Pomóż mi z Risi.
Nie wiesz, że Risi nie docenia cię
tak bardzo jak ja?
Jak mam powiedzieć, że już mnie nie interesujesz?
Po tym, jak mnie pieściłeś.
To niemożliwe.
Przestań.
Przestań, Iyabo. Proszę, na litość boską.
Teraz chcę, żebyś ubłagała Risi.
Wiesz, że pomogłem ci
podczas incydentu z Laide.
Kiedy mnie aresztowali, nie wydałem cię.
Zapomnij o Risi. Kim jest Risi?
Ta nieprzyzwoita dziewczyna?
Posłuchaj. Wiem, co zrobiłeś i doceniam to.
- Teraz chcę ci pokazać… - Przestań.
Nic ci nie jest? Oszalałaś?
Ty oszalałeś!
Wiesz, że jesteś głupcem?
Mam błagać twoją dziewczynę?
Za kogo ty mnie masz? Dziewczynę na posyłki?
Oboje możecie zgnić w piekle.
- Coś jest z tobą nie tak. - Co się dzieje?
- Lateef, co zrobiłeś mojej szefowej? - Szefowej?
Chcesz zrujnować moją reputację? Proszę, odejdź.
- Przepraszam. - Niewdzięcznik.
Dzięki mnie jesteś tym, kim jesteś.
- Cholerny niewdzięcznik! - Iyabo.
- Iyabo! - Przepraszam.
Wiem, że chcesz mi pomóc.
Pomóc komu?
- Co ty mówisz? - Hej!
Risi, wyznam ci prawdę.
Uspokój się i słuchaj.
To prawda, że spałem z Laide.
Tak, ale to nie wszystko.
To zwierzę, które nazywasz swoją szefową.
- Z nią też spałem. - Tak!
- Dlaczego krzyczysz? - Czy kłamię?
- Nieszczęsna istota. - Ty też!
- Lateef! - Nie zaznasz już szczęścia.
Źle skończysz, ty głupie zwierzę!
Ty leniwe zwierzę! Co ja w tobie widziałam?
- Co, głupcze? - Zabieraj łapy!
- To twój koniec! - Łapy precz!
- Jeśli mnie tkniesz… - Lateef!
- Idiota! - Bijesz mnie butem?
- Butem? - Tak, to twój koniec.
- Wszystko wyznam. - Co takiego?
- Bzdury. - Jasne.
Niczego nie zrobisz. Co ja w tobie widziałam?
- Risi, przepraszam. - Zostaw mnie.
- Wybacz. - Idiota!
Wynoście się oboje!
Wynocha z mojego biura!
- Wynocha! - Zostaw mnie!
Wyjdźcie z mojego biura!
Pokażę ci.
- Zobaczysz. - Dołączysz do przodków.
- Cholerny idiota. - Risi.
Stary.
To początek szaleństwa.
Tak bardzo kocham Risi.
Nie mogę uwierzyć, że to koniec.
Nie dręcz się z powodu kobiety.
Rusz się.
Czy to takie proste? To nie twoja wina.
Chcę mieć w domu kobietę, która się mną zaopiekuje.
Chcę tego.
Wiesz, że moja żona odeszła.
Sade odeszła? Ona wróci.
Dogadacie się.
Jestem pewien, że wróci.
Czasami sami stwarzamy sobie problemy.
Nie rozumiem.
W tej chwili Ajoke tęskni za matką.
Ja też tęsknię za Sade.
- Naprawdę? - Mówię poważnie.
- Ale jest Amaka. - Amaka?
Ta…
Ona nadaje się na kochankę.
Nie nadaje się na żonę.
- Rety. - Nie myśl o tym.
Mówisz poważnie?
Dlatego ostatnio piję dużo alkoholu.
Ostatnio mi ciężko.
Nie mogę się zadręczać z powodu kobiety.
- Przynajmniej zarabiamy kasę. - Tak.
Zarabiamy pieniądze.
Mam pomysł na biznes.
Myślę…
że powinniśmy zatrudnić więcej osób.
W ten sposób zwiększymy marżę.
- Nie sądzisz? - Zwolnij.
Wyluzuj.
Jeśli nasza marża nagle wzrośnie, ściągniemy na siebie uwagę.
Nie chcę znaleźć się w centrum uwagi.
To prawda. Nie pomyślałem o tym.
- Hej, chłopaki. - Cześć.
- Jak się macie? - W porządku.
Dobrze.
Panie, przyjmij chwałę
- Mamo, co się dzieje? - Nic.
Panie
Przyjmij chwałę
Co cię śmieszy?
Oglądam coś na Instagramie.
- O Boże. - Przestraszyłam się twojego śmiechu.
- Dziecko. - Tak?
Chcę, żebyśmy porozmawiały.
- Naprawdę? - Tak.
To świetnie.
- Dobrze. - Dobra robota.
- Tak. - Dobrze.
Jak długo spotykasz się z Shiną?
Mam na myśli Shinaayo, mojego syna.
Ojej!
To już ponad dwa lata. Tak.
- Ponad dwa lata? - Tak.
Cieszysz się, że to już ponad dwa lata.
Tak, mamo.
- Jesteśmy razem od dawna. - Tak. Prawda.
I przez cały ten czas nie zaszłaś z nim w ciążę?
Nigdy nie zaszłaś w ciążę przez te dwa lata, tak?
- Co mówisz? - Próbuję powiedzieć,
że zaszłaś w ciążę dopiero po tym, jak Shina stał się bogaty.
Zgadza się?
Śmiejesz się jak bezwstydnica.
Nie zaszłaś w ciążę, kiedy miał problemy.
A teraz twierdzisz, że jesteś w ciąży.
Shina nigdy się z tobą nie ożeni.
Możesz nie wierzyć, jeśli ludzie inaczej gadają.
Ale ja ci mówię,
nie możesz za niego wyjść.
Szkoda, że nie jesteś Jorubką, nie zrozumiesz tego.
Podobno zawsze jest coś większego niż to, co wiemy.
Czasami odkładamy to na bok
i skupiamy się na kłamstwie.
Wszystko, co teraz robisz, nazywamy w joruba
- przebiegłością. - Nie wiem…
Nie rozumiem, o czym mówisz.
Czy Shina nie powiedział ci, że ja, Amaka, jestem powodem jego bogactwa?
On mnie kocha. Ja kocham jego.
Weźmiemy ślub i reszta się ułoży.
- Halo. - Amaka.
- To nie może się udać. - Uda się.
Spójrz na mnie.
Jestem z Igbo.
Mogę dobrze mówić w języku joruba, ale jestem Igbo.
Gdziekolwiek będę pracować, tam będę jeść.
- Jestem u męża. - W tym domu?
- Tak.
- Zajmę się tobą. - Nic mi nie zrobisz.
W tym domu?
- Shina mnie kocha. - Nie opuszczę tego domu.
Ode mnie miłości nie doświadczysz.
- Pokonam cię. - Spróbuj tylko.
Powiedziałam coś.
Bose, o co chodzi?
Co?
- Co? - Mój brzuch.
Co się stało?
Kto…
Co się stało?
- Co się stało? - Pomocy.
- Wstań. - Co się dzieje?
- Zanieśmy ją. - Bose.
- Weź ją. - Bose.
- Bose, co się dzieje? - Bose!
- Zabierzmy ją do szpitala. - Mój brzuch!
- Nie zachowuj się tak. - Mój brzuch!
To jest to.
Trzydzieści sześć milionów pięćset osiemnaście tysięcy.
Tak. Dokładnie tyle.
To… mniej niż to, co przyniosłaś ostatnim razem.
Kiedy cię okradłam?
Naprawdę to było 100 mln?
Nie. Ale nie policzyłeś.
Podejmujemy duże ryzyko dla ciebie i twoich partnerów.
To sprawiedliwe, że zwiększamy naszą marżę do 15 procent.
Powinniście uważać się za szczęściarzy,
że żyjecie i oddychacie.
Martwi nie proszą o premie.
- Broda? - Lateef!
- Otwórz drzwi. - Kto…
To może być tylko Iyabo.
Wie, gdzie jesteśmy?
Tylko ona zna to miejsce,
bo załatwiła je dla mnie.
Miało być bezpieczne,
więc was tu zaprosiłem.
- Stary. - Jestem zajęty.
Ty bezużyteczny dzieciaku, otwieraj!
Może powinieneś wyjść i uporządkować to.
Iyabo!
- Jak tu weszłaś? - Jesteś głupcem.
Zapomniałeś?
Wynajęłam to biuro dla ciebie.
Mam zapasowy klucz.
Lateef. Ty!
Ty cholerny niewdzięczniku.
Odważyłeś się zawstydzić mnie przed moimi pracownikami.
Zajmę się tobą dzisiaj.
O mój Boże.
To dużo pieniędzy.
- Skąd je masz? - Nie twoja sprawa.
Nie moja? Kogo okradłeś?
Skąd je masz?
Przepraszam.
To jest prywatne biuro i musi pani wyjść.
- To prawda. - A kim ty jesteś?
Kto to? Kim jest ten bachor?
To twoja kochanica?
Cóż, młoda damo, ten facet nie miał nic.
Dałam mu środki na rozkręcenie firmy.
Trzymaj się z dala.
- Skąd masz te pieniądze? - Wielka Matko.
Nie martw się. Przyniosę ci je osobiście.
Shina, skąd masz tyle pieniędzy?
Powiedz mi.
Posłuchaj ich i odejdź.
Możesz się zamknąć? Zamknij się!
Nie mówiłam do ciebie.
Odbiorę dziś od ciebie cały dług.
- Iyabo. - Co robisz?
- Wielka Matko. - Iyabo.
Ihotu.
- Ihotu. - Ihotu.
- Przestań. Co ty robisz?
Ihotu, przestań. Iyabo.
Ihotu? Iyabo.
- Zabiłaś ją! - Ihotu!
- Zabiłaś ją! - Czemu?
Dziękuję. Tak.
Powinniście złożyć podziękowania.
Morderca waszej córki nie żyje.
Bogowie odebrali jej życie. To już koniec.
Nie musiałem używać uroków.
- Bądźcie wdzięczni. Radujcie się. - Dziękuję.
- Radujcie się. - Dziękuję.
- Bóg zapłać. - Dziękuję.
Zabierzcie jej ciało,
- zanim zabrudzi forsę. - Co?
Dlaczego musiałaś ją zabić?
Nie zrobię tego ponownie. To koniec!
Lateef, nie bądź dziecinny.
Musisz się zahartować.
- Co? - W tej branży zabija się ludzi?
Tak!
Robisz, co trzeba zrobić.
Nie musiałaś jej zabijać.
Lateef… kiedy zostałeś aresztowany,
jak myślisz, kto wydał cię policji?
- Matka Perpetuala. - Nie. Ona to zrobiła.
- Nie. - Tak!
Policja powiedziała mi, że zgłosiła to matka.
To dlatego, że powiedziała policji, żeby tak zrobili.
Czy zapytałeś matkę, kiedy wyszedłeś?
Tak, ale nie rozumiała, o czym mówię.
- Co? - Skąd to wiesz?
Mam kontakty w policji.
A jak go wyciągnęłam?
Nie, ona… nie mogła mnie zgłosić na policję.
Kryłem tę kobietę.
Zakopałem dla niej ciało.
Czemu miałaby mnie wydać policji?
Lateef, nie możesz zadawać pytań martwej osobie.
Nie trzeba było jej zabijać!
- Jej mąż jest dla mnie jak ojciec. - No i?
Jeśli mogła próbować wrobić Lateefa po tym, jak jej pomógł,
mogła też szantażować mnie moimi pieniędzmi.
Eliminuję problemy, zanim się pojawią.
Więc co się stanie, jeśli staniemy się dla ciebie problemem?
Nie mówmy o hipotetycznej sytuacji.
Pozbądźmy się ciała.
I oboje to zrobicie.
Nie dotknę zwłok.
Nie znowu.
Nie wątpię, że Lateef ma w tym doświadczenie.
Nie zrobię tego znowu!
Mam cię zmusić?
Z moich ustaleń wynika,
że Bose i dziecku nic nie jest.
Jestem wdzięczna.
Sprawdziliśmy jej stan.
I wygląda na to, że próbowała przerwać ciążę.
- Czy to prawda, Bose? - Matko?
Próbowałaś przerwać ciążę?
- Ty! - Nie, matko.
Nie próbowałam.
Doktorze?
Posłuchaj, Bose.
Musisz być ze mną szczera… wtedy będę mógł ci pomóc.
Trup nie może ukrywać się przed tymi, którzy go chowają.
Powiedz lekarzowi wszystko, co się stało.
Nie próbowałam przerwać ciąży.
Dlaczego miałabym to robić?
Czyje to dziecko?
To dziecko mojego syna, Oluwashinaayo.
On jest ojcem dziecka. Dlaczego?
W niektórych przypadkach
ojcowie nie chcą dziecka.
Próbują dać kobiecie jakąś miksturę do wypicia,
aby pozbyć się dziecka.
- Naprawdę? - Tak.
Czy to prawda, Bose?
Kto dał ci coś do picia?
Czy ktoś dał ci miksturę?
A może sama wymieszałaś ją, żeby zabić dziecko?
Nie. Niczego nie piłam.
Nikt mi nic nie dał.
Shina nie dał ci nic do picia?
Nic mi nie dał.
Powiedziała, że nie.
Obawiam się…
Niech Pan nas uratuje.
Czujesz ból?
Nie.
Wszystko dobrze.
- W porządku? - Tak.
Może jest na coś uczulona.
Będziemy kontynuować testy,
aby poznać przyczynę.
Chwileczkę.
- Mamo. - Tak.
Muszę ci coś powiedzieć.
- Słuchamy. - Nie.
Chcę porozmawiać na osobności.
Dziękuję bardzo, doktorze.
Nie ma za co.
Zobaczymy się przy gabinecie.
- Dobrze. Przepraszam. - Dziękuję panu.
- Mamo, posłuchaj. - Tak.
Chodzi o tę ciążę.
Słucham.
Shina, mój kochany…
- Oluwashinaayomi? - Tak.
On nie jest odpowiedzialny za moją ciążę.
Majaczysz?
Shina nie jest odpowiedzialny?
To nie on, ale ta osoba jest w rodzinie.
Skąd masz to nieszczęsne dziecko?
- Uspokój się. - Kim jest ta osoba?
To Dayo.
- Jaki Dayo? - Z naszej rodziny.
- Dayo. - Nasz Dayo?
- Nie żyjesz. Jesteś głupia. - Matko.
Poronisz to dziecko i sama je zjesz.
Jeśli cię uderzę, stracisz ciążę.
- Proszę… - Co proszę?
Rozprawię się z tobą…
Uderzę cię.
Nieszczęsna gnido!
Dzisiaj pójdziesz do nieba i wrócisz.
Czy ja cię biję?
Dlaczego krzyczysz? Czy to ciebie biję?
Nie gniewaj się. To był błąd.
- Co to za błąd? - Przepraszam.
Jak powiedzieć ludziom,
że uprawiało się seks z żoną brata?
- Abosede! - Przepraszam.
Czy nie omówiliśmy tego dobrze?
Zabiję was oboje dzisiaj.
Przestań mnie błagać.
Mam cię przekląć? Dlaczego mnie błagasz?
Jesteś niegodziwą osobą.
Po tym, jak żona twojego brata zaszła w ciążę,
nadal chciałeś ją zniszczyć.
- Niewinne dziecko przychodzi na świat! - Proszę.
O co chodzi?
Nic się nie stało.
- Bose. - Matko?
- Wszystko dobrze? - Tak.
Co się dzieje?
Po co pytasz, skoro już wiesz?
O co chodzi?
Idź do swojego pokoju odpocząć.
Chcę wiedzieć, co się dzieje.
Po co? Gdybyśmy chcieli,
powiedzielibyśmy ci, kiedy weszłaś.
- Idź do swojego pokoju. - Dobrze.
- Przepraszam. - Wścibska kobieta.
- Modlę się o was. - Wścibska kobieta.
- A jeśli się nie ułoży… - Wścibska.
To nie twoja sprawa.
Wścibska kobieta.
Zaczęła robić głupie rzeczy w młodym wieku.
Posłuchaj mnie.
Jeśli nie chcesz umrzeć,
nie wolno ci mówić, że zaszła z tobą w ciążę.
Inaczej umrzesz.
A co z Shiną?
Życie ci niemiłe?
Nie żyję.
Powtórz, co właśnie powiedziałaś.
Nic nie mówiłam.
Jeśli Shina się o tym dowie,
umrzesz tego dnia.
Spójrz na mnie. Posłuchaj mnie!
- Słyszę cię. - Powiedziałam,
że nikt inny nie może się dowiedzieć, że zaszła w ciążę.
Kiedy urodzi i będzie to chłopiec,
oddamy dziecko Shinie.
Jest w tym domu, aby urodzić syna.
Słyszysz mnie?
Jest w tym domu, aby urodzić syna.
Kiedy oddamy dziecko Shinie, będziemy o tym milczeć.
Nie chcę, żeby ludzie myśleli,
że mój syn nie może mieć syna.
Rozumiesz?
Czy masz pieniądze na utrzymanie dziecka?
- Poślesz je do szkoły? - Nie.
- Zaopiekujesz się nią? - Nie.
- Stać cię na dom? - Nie.
- Stać cię na to? - Nie.
Jeśli ktoś to usłyszy,
nie tylko umrzesz,
spotka cię coś więcej niż śmierć.
Nikomu nie powiem.
- Jak tylko usłyszę, że mówisz do Shiny… - Matko…
Bezużyteczne dziecko.
Zabiję was oboje.
Poznamy wasze przeznaczenie. Nieszczęsne dzieci.
Nigdy nie zamykasz drzwi.
- Siadaj. - Nie chcę.
Widziałeś Iyabo?
Czemu pytasz?
Wyszła z biura i poszła do ciebie.
Od tamtej pory jej nie widzieliśmy.
Przyszła do mojego biura, ale nie widziałem się z nią,
bo miałem spotkanie.
Nie odpowiada na moje telefony,
więc weź klucze do biura.
Wiem, że przyjdzie po nie dziś wieczorem. Głupi napaleniec.
- Risi, przepraszam. - Bierz!
Risi.
Powiedz, że zostawiłam pieniądze na stole,
bo pomyśli, że ukradłam.
Oboje możecie zginąć, nie obchodzi mnie to.
- Risi. - Zostaw mnie.
Risi, chodź.
USUŃ. BRAK ZDJĘĆ I FILMÓW
Shina, co ty tu robisz?
Czego chcesz?
Przyszedłeś się ze mną zobaczyć.
Czego chcesz?
Sade.
Shina. Co z moim dzieckiem?
Co z moim dzieckiem? Co z Ajoke?
Sade.
Nie mam prawa błagać cię
o powrót do domu, ale proszę…
Proszę, wróć.
Wiem, że cię skrzywdziłem.
Sade, proszę, wybacz mi.
Mam wrócić?
Dokąd?
Zmieniłeś się, odkąd stałeś się bogaty.
Zmieniłeś się zupełnie.
Proszę, zmienię się.
Zmienisz się?
Po tym jak sprowadziłeś do domu dwie inne kobiety?
- To wina mojej matki. - Naprawdę?
Matka prosiła cię o romans z Amaką?
Sam ją sprowadziłeś do domu.
Sam ją sprowadziłeś. Nie twoja matka.
Proszę, Sade. Zrobię, co zechcesz.
Jeśli każesz mi je odesłać, zrobię to.
Powiedz, co mam zrobić.
Shina, nie trać czasu.
Obie są z tobą w ciąży.
Są w ciąży dla ciebie,
więc nic nie możesz na to poradzić.
Zrobię wszystko.
Chcę, żebyśmy byli szczęśliwą rodziną.
Ajoke tęskni za tobą. Ja też tęsknię. Proszę.
Sade, proszę.
Naprawdę mi przykro, Shina. Bardzo mi przykro.
Ale jest już za późno.
Jest po prostu za późno.
Wiele się zmieniło.
Sade, proszę. Możemy to zmienić.
Zrobię dla ciebie wszystko.
Będę stawiać ciebie i Ajoke na pierwszym miejscu.
Proszę.
Proszę, co mam zrobić?
Zrobię wszystko, proszę, Sade.
Proszę, na litość boską.
- Cześć, skarbie. - Mama!
Ajoke. Jak się masz?
- Dobry dzień. - Wszystko dobrze?
- Tak. - Shinaayomi. Co się dzieje?
Nic. Moja żona wróciła do domu.
- To wszystko. - A co z Abosede?
Nie jestem mężem Bose.
Idź do ojca swojego dziecka.
Co ty mówisz?
Nie ty nim jesteś?
Byłam tam tamtej nocy…
- Nie. - Sprowadziłam ci ją.
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie rozumiem.
Nie jestem jej mężem. Nie ożenię się z nią.
- To wszystko. - Shina.
A co ze mną i moim nienarodzonym dzieckiem?
To chłopiec.
Amaka, kiedy urodzisz, zajmę się dzieckiem.
Ale to wszystko.
Nie mogę za ciebie wyjść.
Matko.
Jeśli jeszcze raz wspomnisz moje imię…
- Nie mów do mnie. - Shina.
To nie była nasza umowa.
Nie zawstydzaj mnie.
Ndidiamaka, matko.
Jeszcze raz tak powiedz do mnie…
Przepraszam. Przykro mi.
Shina, jeśli mnie zdenerwujesz, zabiorę swoje rzeczy i wyjdę.
Co mówisz?
Zabiorę swoje rzeczy i odejdę.
Idź, spakuj się i wyjdź.
Matko.
Zaraz obrażę twoją matkę.
Shina, zabiorę swoje rzeczy i odejdę.
- Shina. - Przepraszam.
Uspokój się.
To poważna sprawa. Poczekaj. Zanim…
Chodź, porozmawiamy.
Shinaayomi.
Dobrze, że dziewczyna z Igbo
poszła spakować swoje rzeczy.
To minus jeden.
To dobrze. Podoba mi się.
Nie możesz powiedzieć Abosede, żeby odeszła.
Musi zostać, ponieważ dziecko w jej łonie jest chłopcem.
Kiedy urodzi syna, będzie mogła odejść.
Nie martw się o opiekę. Zrobię to.
- Niech urodzi. - Matko.
To, co mówisz, jest niemożliwe.
Syn czy nie, powinna odejść.
Niech odejdzie do ojca dziecka.
- Shina. - Niech idzie.
Chodźmy.
Folasade.
Matko.
Co?
Czemu się trzęsiesz?
Pracujemy nad tym. To jeszcze nic pewnego.
Pracujemy nad tym.
Co z tego, że poszli razem? To ich pierwszy raz?
Usiądź.
Shina jest zaskakujący.
Tak po prostu cię odesłał?
Pastorze.
Nie jestem zła.
Nie jestem zła, że mnie odesłał.
Niektóre rzeczy niepokoiły mnie już wcześniej.
Zastanawiałam się, jak utrzymać ciążę co miesiąc,
w miarę jak miała rosnąć.
Wiesz, że tak naprawdę nie jestem w ciąży?
Więc nie jestem zła, że mnie odesłał.
To prawda.
Skoro wierzy, że jesteś w ciąży,
powinnaś po prostu wyjechać,
a potem wrócić z dzieckiem.
Pastorze, skąd wezmę dziecko?
Gdzie planowałaś mieć dziecko?
Myślałam, że się ze mną ożeni.
A potem powiedziałabym mu, że poroniłam.
- To jest jeszcze lepsze. - Naprawdę?
- Jak? - Znajdziemy dziecko.
- Nie martw się. Znajdę dziecko. - Na pewno?
Pastorze.
Pastorze, nie wiem jak ci dziękować.
Dziękuję bardzo.
- Jestem wdzięczna. - Ja powinienem dziękować.
Ja powinienem dziękować tobie.
Shina jest dobrym człowiekiem. Był dla mnie dobry.
I wiem, że będzie dobry dla ciebie.
Amen.
Spokojnie. Znajdziemy dziecko.
Mamo, cieszę się, że wróciłaś do domu.
Bardzo za tobą tęskniłam.
Skarbie, tęskniłam bardziej.
Modliłam się, żebyście wrócili do siebie.
Naprawdę? To bardzo miłe z twojej strony.
I Bóg odpowiedział na twoje modlitwy.
Bardzo za tobą tęskniłam.
- Jak się masz? - Dobrze.
Przepraszam.
- Dzień dobry, Wielki Tato. - Sade, jak się masz?
Dobrze. A ty?
Dobrze.
Co słychać?
Czy Wielka Mama się odezwała?
Nikt jej nie widział i nie dzwoniła.
To poważna sprawa.
Nie martw się. Wkrótce ją znajdziemy.
Co z moim dzieckiem?
W porządku.
Nie sądzisz, że nadszedł czas, by poznała ojca?
Wiesz co? Zadzwonię jutro rano.
Dzięki za telefon.
Dobrze. Dobranoc.
- Kto to był? - Skarbie.
To był Wielki Tata.
Czego chciał?
Mówił o Wielkiej Mamie.
Wciąż nie wróciła.
Modlę się o nią.
- Ja też. - Znajdziemy ją.
Jestem szczęśliwy, że rodzina znów jest razem.
Ja też.
Napisy: Marlena Wilczak