ROMANS Z DEMONEM
Nie wiedziałam…
że to możliwe.
Jak…
Do-hee!
Do-hee.
Tatuaż…
do mnie wrócił.
ODCINEK 11 ZŁOWIESZCZY RAJ
I to jest to.
Idealne życie demona, który patrzy z góry na nieistotnych ludzi.
Tylko drapieżnik alfa może sobie na to pozwolić.
Jak dobrze znów być idealną wersją siebie!
Jak zwykle jestem niesamowity.
A ludzie są jak zwykle nieistotni.
Zgadzam się.
Znów jesteś sobą.
Do-hee! Miałaś leżeć.
Zrobisz sobie krzywdę.
Nie mogę leżeć cały dzień.
Muszę iść do pracy.
Kogo obchodzi praca?
Opętał cię duch pracy czy co?
To poczucie odpowiedzialności.
Jako prezeska mam wiele na głowie.
Co ty wyprawiasz?
Wypadek samochodowy to poważna sprawa.
Może ci się tylko wydawać, że nic ci nie jest.
Naprawdę nic mi nie jest.
Uleczyłeś mnie.
Nie ufasz swoim mocom?
Nie o to chodzi.
Tylko…
prawie straciłem cię na zawsze.
Prawie straciliśmy się nawzajem.
Spóźnię się.
Uważaj!
- Do Do-hee! - Nic mi nie jest!
Dodo!
Zobaczmy.
Co mam włożyć?
Dziękuję.
Która torebka?
Czekaj.
Weź czarną.
Dobrze.
Ty też się szykuj.
Mamy mało czasu.
Byłoby tak, gdybym nie odzyskał mocy.
Jeong Gu-won!
Ten strój to symbol mojego odrodzenia jako nieskazitelnej istoty.
- Co myślisz? - Idealny.
Jest nieskazitelnie krzykliwy.
Tak myślisz?
A ten?
Występujesz później w klubie?
Dobrze wyglądasz, maestro.
Oto owacje na stojąco.
Jesteś niesamowity, Jeong Gu-won!
To wybierz mi strój.
Dobrze. Chwila.
Ten jest ładny.
Co myślisz?
Dobra.
Czemu nic nie mówisz?
No bo…
nie muszę.
Ubierzmy się podobnie.
Nie ma mowy.
Nie robię takich rzeczy.
Jednak lubię podobne stroje.
Idziemy?
- Chodźmy. - Dobrze.
Dlaczego spacerujemy?
Mówiłaś, że pójdziesz ze mną, jeśli będzie koniec świata.
- Musimy gdzieś wstąpić. - Spóźnimy się.
Nie martw się.
Pstryknę palcami i będziemy w pracy.
Prawie zapomniałam. Tak żyje demon.
Tak. Daj znać, jeśli czegoś ci trzeba.
Dla mnie to bułka z masłem.
Co?
Zaczekaj na mnie.
Pospiesz się.
Patrz. Nie spodziewałaś się, że nas jeszcze zobaczysz, co?
Przechwalasz się?
Chełpię się tym.
Słyszę cię.
Powiedz mi to w twarz.
Co czujesz w związku z tą niespodziewaną anomalią?
Jestem w szoku.
Gratulacje.
Chwila.
Nie masz do tego smykałki. Proszę, miliard wonów.
Skończ z hazardem i oszczędzaj.
Pamiętaj.
Wygrałem.
Skąd ją znasz?
To moja szefowa.
Co?
To dziesięć wonów, do cholery.
Nie przejmuj się nią.
Mówisz poważnie?
MIRAE F&B
- Dzień… - Tak, dzień dobry.
To będzie kolejny nieistotny dzień,
ale niech będzie miły.
Chyba jest dziś w dobrym nastroju.
Masz rację.
Aż promienieje.
A kiedy nie promienieje?
Masz rację.
Zawsze promienieje.
Dziwnie się zachowujecie.
To znaczy?
Jesteśmy uprzejme.
Cały dzień będę zajęta, bo muszę dokończyć pracę z wczoraj.
Co to? To dla mnie?
Podoba ci się?
To mój tort urodzinowy.
No tak.
Pomyśl życzenie.
Nie muszę,
bo teraz mogę wszystko.
Może to ten 200-latek w tobie. To trochę staroświeckie.
Nie wiedziałem, że to takie miłe mieć urodziny.
Gratulacje, demonie 2.0.
Jaki demonie?
Zostałeś ulepszony.
Już nie migasz i nie musisz się ładować.
Co ja jestem, odkurzacz?
Poza tym
muszę się ładować.
Nie zjemy go takiego.
Mówiłem, że mogę wszystko.
- Dobry. - Tak?
Spróbuj.
Proszę, 2.0.
- Dobry, prawda? - Tak.
Przeżyli tę ognistą otchłań?
- Dzikusy! - Dzikusy!
Stać!
Cześć, szefie!
- Cześć, szefie! - Cześć, szefie!
Nie jestem…
Macie zadanie.
Jeśli wam się nie uda,
nie pokażecie mi się więcej na oczy.
Jestem waszym szefem.
Kto by pomyślał, że go znajdziecie?
Jesteśmy zdolni.
Chwila, szefie.
Prawie zapomniałem.
Mam trypofobię!
Szefie.
To dzikie warzywa.
Rozumiem.
Piękny.
Dziękuję, szefie!
- Dzięki, szefie! - Dzięki, szefie!
Dzwoni mi w uszach.
Pewnie się zawstydził.
- Szefie! - Szefie!
„Zmiana właściciela”?
Fundacja Sunwol jest teraz moja.
Od początku polowałeś na moją firmę?
Teraz wiem, czemu przesiadywałeś w moim biurze.
Zgadza się.
Nie mogę się doczekać twojego samozapłonu.
Jaki demon planuje umrzeć?
Raty za auto to nie mój jedyny problem.
Wziąłem duże pożyczki na mieszkanie.
Nie waż się umrzeć, póki nie spłacę wszystkich długów.
Po śmierci będzie ci wszystko jedno,
ale co z występem?
Przeniesienie własności też nie jest proste.
To mnóstwo papierkowej roboty.
Będzie męcząca
i złamie mi serce.
Nie płacz.
Od teraz
jesteś tylko figurantem.
Moja fundacja!
Podziwiam twoją chęć posiadania.
Co się stało?
Jak odzyskałeś ten tatuaż?
Jak to jak? Jestem demonem.
Demony mogą wszystko.
Naprawdę wróciłeś.
Znów jesteś wstrętnym sobą.
Skąd wiedziałeś, że tatuaż wrócił?
Star Jin mi powiedziała.
- Dokąd idziesz? - Zawrzeć umowę.
Wszystko wróciło do normy.
Dyrektorze Jeong.
Co się stało, Star Jin?
Czemu jest taki zły?
Przedstawiam wyczekiwany nowy produkt Mirae F&B.
Ten napój jest też lekiem na kaca.
Ma być wypuszczony tuż przed świętami.
Obmyślamy promocję dla pracowników między 20. a 40. rokiem życia.
Mimo że czasy się zmieniły,
wielu pracowników i tak musi pić z przełożonymi
każdego dnia.
To prawda.
A gdy upijesz się na niechcianej kolacji firmowej,
zawsze krytykujesz przełożonego
i się upokarzasz.
Zapominasz o manierach i urywa ci się film, gdy pijesz?
Hej!
Lepiej weź się w garść!
Weź się w garść, jasne?
Do Do-hee! Lepiej weź się w garść.
Idę dziś jak burza.
Pora na czwartą kolejkę!
Jeśli brzmi to znajomo,
przedstawiam wam nasz nowy napój na kaca.
- Ultra Santa X! - X!
- Santa X! - X!
- Pani Shin? - Tak?
Co mam…
dziś w grafiku?
Dziś masz
dużo pracy.
- Pójdziemy już? - Tak.
Nie widziałem, żeby pani Do
tak odebrało mowę.
Bardziej zdziwiło mnie zmieszanie pani Shin.
To znaczy, że odwaliliśmy kawał dobrej… Nie, niesamowitej roboty!
Niesamowitej?
Uczcijmy to kolacją!
Co zjemy?
- Na co masz ochotę? - Na domowe jedzenie.
Domowe jedzenie?
Już sprawdzam.
Gdzie możemy zjeść coś domowego?
- U mnie. - U ciebie?
Może zjemy kolację u niej?
Dobry pomysł.
Kopę lat.
Znalazłem cię.
Niech choć raz mnie rozpozna.
Tylko tego pragnę.
Spełnię twoje życzenie.
Kim jesteś?
Jestem demonem.
Innymi słowy, wygrałeś los na loterii.
Poczekaj chwilę.
Od wieków tego nie mówiłem.
Demon?
Tak, mogę spełnić twoje życzenie.
W zamian zawrzyjmy umowę.
Układ jest taki, że za dziesięć lat pójdziesz do piekła.
Sprowadź tu mojego męża.
Kochanie.
Obudziłaś się.
Proszę pana.
Gdzie jest mój mąż?
Proszę go poszukać.
Chcę go zobaczyć
po raz ostatni przed śmiercią.
Przestań.
Jestem tu.
Czemu mnie nie poznajesz?
Alzheimer?
Nie pamięta obecnego mnie.
Pamięta tylko mnie z młodości
i cały czas o niego pyta.
Żal mi jej.
Naprawdę spełnisz moje życzenie?
Oczywiście.
Zróbmy to teraz.
Ale nie zostało jej wiele czasu.
Czy kilka minut spotkania jest warte pójścia do piekła?
Muszę jej coś powiedzieć,
gdy mnie rozpozna.
Już raz zwariowałem i spełniłem życzenie przed zawarciem umowy.
Kochanie.
Gdzie byłeś przez ten czas?
A gdzie miałem być?
Cały czas byłem przy tobie.
To czemu cię nie widziałam?
Właśnie.
Czemu mnie nie widziałaś?
Zawsze byłem przy tobie.
Nie wiedziałam.
Myślałam, że mnie porzuciłeś.
Nie ma mowy.
Nie mogę bez ciebie żyć.
Nie mów tak.
Musisz żyć dalej, nawet gdy mnie nie będzie.
Możesz mnie nie widzieć,
ale zawsze
będę przy tobie.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Spotkajmy się jeszcze.
Nie zapomnij o mnie.
Nie zapomnę.
Będę o tobie pamiętał
nawet po twojej śmierci.
Czy ja…
płaczę?
Nie płakałem.
Tylko…
się pociłem.
Pot lał mi się z oczu.
Żyłem 200 lat bez łez, nawet przy ziewaniu.
Więc nie płakałem.
Poza tym
zamiana kilku minut na dziesięć lat
jest niezgodna z etyką biznesu.
Czemu ludzie tak szybko się zużywają?
Są tacy nieistotni.
Gdzie są źli ludzie, którzy zasługują na piekło?
Jesteś.
Zawarłeś umowę?
Nie udało się.
Dobra.
Idziemy go złapać?
Kogo?
Prawdziwego sprawcę.
Trzeba go ukarać za złamanie traktatu pokojowego.
Witaj z powrotem, Do Do-hee.
Jesteś wyniosła jak twoje imię.
Od czego zaczniemy?
Od Sokcho.
Wiedział, że jesteśmy w Sokcho.
Ktoś ujawnił nasze informacje.
To zawsze powiernik zdradza główną postać dla pieniędzy.
Musimy zacząć od naszego grona.
Ludzie, którzy wiedzieli, gdzie jesteśmy,
to Seok-hoon i pani Jin.
Czyli pan Park i…
Wychodzę.
Dziękuję za dzisiaj.
I ta kobieta.
Jest najbardziej podejrzana.
Nigdy…
by tego nie zrobiła.
Co ona robi?
Zobacz, jak się zachowuje.
Nie widzisz?
To główna podejrzana.
Bardziej podejrzanie być nie może.
Nie wiadomo. Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Ona nigdy by…
Kto to?
Co on niesie?
W skrzynce na jabłka jest łapówka.
Ludziom nie można ufać,
ale kto by pomyślał, że ona to zrobi?
Nadal jej ufam…
Jak może…
To niemożliwe. Prawda?
A jednak to takie oczywiste.
Te jabłka i cała reszta! To nie w porządku!
Uspokój się, Do-hee.
Dorwijmy ją.
Czekaj.
Musimy mieć dowód.
Załatwię tego faceta.
Pan Park?
Co to ma…
Jak to…
JESTEŚ GWIAZDĄ, PANI SHIN GWIAZDĄ MOJEGO SERCA
Dlaczego tak ukrywaliście ten tort?
Nie ukrywaliśmy.
Byliśmy nieśmiali.
A skrzynka na jabłka?
Szukałem pudełka, które pomieści moje uczucia do niej.
Co przegapiliśmy?
Pamiętasz, jak kazałeś odwieźć panią Shin do domu, bo była pijana?
Nie chciała mi podać adresu.
Więc…
Powiedz, gdzie mieszkasz.
Jesteś dobrym człowiekiem.
- Ja tylko wykonuję polecenia… - Jesteś odpowiedzialny.
To chyba żarty.
Uroczo wyglądasz, gdy się uśmiechasz.
Pani Shin!
Kiedy…
Pani Shin.
Leci ci krew z nosa.
Jesteś dla mnie tym jedynym.
Fork-gyu.
Krwisty pocałunek.
Połączeni przez nieodparty los
spędziliśmy noc namiętnie się…
Wystarczy. Oszczędź mi szczegółów.
Wolę nie znać szczegółów z życia prywatnego mojej rodziny.
Rodziny?
Pani Shin.
Mówiłaś, że jesteś obojętna.
To mnie pociąga.
Przepraszam za wszystko.
Za co przepraszasz?
Zakochanie się nie jest przestępstwem, prawda?
Skoro jesteś taka pewna, to skąd to dziwne zachowanie?
Nie jestem pewna.
Po moich poprzednich związkach zostało mi poczucie winy.
Pani Shin.
Śledziliście mnie w samochodzie?
Tak. A co?
Nie byłoby wygodniej użyć twoich mocy?
Gdybym ich użył, wylądowalibyśmy na tylnym siedzeniu
albo w bagażniku… Chwila.
Co?
Zaskoczyłaś mnie.
Skąd tyle o mnie wiesz?
Powiedziałeś jej wszystko?
Tak?
W miłości nie ma tajemnic.
Pani Do.
Wolałabym, żebyś nie mówiła o tym w pracy.
Pani Shin.
Myliliśmy się.
Nie sądziłam, że pani Shin może mnie zdradzić.
„Jak ona może mi to robić?”
Wiesz, kto tak mówił?
Nie mam pojęcia.
Odpowiedź to
Do Do-hee
Jedziemy?
Co za bezproduktywny dzień.
Co robisz?
Nie mogą być od nas lepsi.
Boże.
Oszalałeś?
Szaleję za tobą.
Odejdź!
Hej!
Odejdź!
Wolsim!
Wolałbym zapomnieć siebie…
niż ciebie.
Co chcesz?
O co tu chodzi?
Dlaczego śnię o byciu człowiekiem?
I dlaczego nie widzę twarzy kobiety zwanej Wolsim?
To jakaś manipulacja?
Jedno pytanie na raz. Nie nadążam.
Dlaczego wciąż śnię o byciu człowiekiem,
skoro powróciły moje moce?
Niech zgadnę.
Może…
chcesz pozostać człowiekiem.
Nie chcesz utracić ludzkich emocji,
których doświadczasz.
Więc po co ta manipulacja?
Myślisz, że to moja sprawka?
Mówiłam ci.
Ustalam zasady, ale to ludzie tworzą anomalie,
bo ja ty je ignorują.
Wymazałeś…
wspomnienia o tamtej kobiecie, bo cię dręczyły.
To ludzki instynkt samozachowawczy.
Mechanizm obronny.
Dręczyły mnie wspomnienia?
Dlaczego?
Skąd mam wiedzieć, skoro nawet ty nie wiesz?
Mylisz się.
Nie mam ludzkich instynktów
i nie chcę być człowiekiem.
Dwoje ludzi splątanych przez los
ma się spotkać w ten czy inny sposób.
Bo los zawsze się powtarza.
Przyszedłem do Do-hee.
Umowa inwestycyjna?
Chcę sfinansować ekspansję Mirae F&B
do obu Ameryk.
Doceniam gest,
ale nie chcę być ci nic winna.
Szkoda.
Naprawdę chciałem pomóc.
Znalazłem to w rzeczach mojej matki.
Możesz to przynajmniej wziąć?
Masz już kopię?
Nie.
Moja matka bardzo troszczyła się o twoich rodziców.
Była zrozpaczona, gdy twój ojciec odszedł z firmy.
Był między nami konflikt z powodu okrutnego obrotu spraw,
ale obstaję przy tym, że uważam cię za rodzinę.
Rozwiążmy stare konflikty
i pracujmy teraz razem.
Masz gościa.
Nieproszony gość to też gość.
Jesteś teraz częścią rodziny, a ja nie wiem, jak się do ciebie zwracać.
W takim razie
mów mi „bracie”.
Do zobaczenia.
Nie chcesz?
Czego chciał?
Tego nikt nie wie.
Nie przejmuj się nim.
Wrócił do niego.
Mamo…
Tato…
Mamo!
Nie umiesz pukać?
Na co patrzysz?
Na nic.
Czemu podglądasz jak szczur?
Nie mogę spać.
Tylko daję ci znać.
Ja też nie mogę.
Gorące!
Poczekaj, aż ostygnie.
Niecierpliwa jesteś.
Gorące!
To moja rodzina.
Ale cię tu nie ma.
Jestem…
w brzuchu mamy.
Moi rodzice zmarli
w moje 11 urodziny.
Nie mogłam się ich doczekać.
Tata obiecał
mi przyjęcie, którego nigdy miałam nie zapomnieć.
Byłam podekscytowana przez kilka dni.
Ale w moje urodziny tata musiał iść do pracy,
mimo że odszedł z niej dawno temu.
Nie rozumiałam tego.
Byłam dzieckiem,
więc płakałam i wpadłam w złość.
Jeśli teraz pójdziesz, nigdy cię nie zobaczę!
Ani kroku dalej.
Wypadek był przez nadmierną prędkość.
Spieszył się przeze mnie.
Gdyby nie moje urodziny,
wciąż by żyli.
Ludzie często obwiniają się o to,
co spotkało ich bliskich.
Wiem, że to absurd.
Ale
wciąż się zastanawiam, co by było,
gdybym go nie poganiała…
gdybym pojechała z nimi.
Kazałeś mi dać znać, jeśli będę czegoś potrzebowała.
Jest coś, czego potrzebuję.
Chcę…
żebyś przy mnie był.
Więc nigdy nie mów,
że wyjeżdżasz sam gdzieś daleko.
Wiem, że nie śniło mi się, że to powiedziałeś.
Spełnię twoje życzenie.
Nigdy cię nie opuszczę.
Nieważne, co się stanie.
Obiecaj.
Do-hee.
Trudno w to uwierzyć.
Te wszystkie rozmowy o mocach i umowach.
A do tego demon to twój opiekun?
Ludzie pomyślą, że oszalałaś.
Sam widziałeś.
Dlatego tego nie rozumiem.
Ale dlaczego sprawca znów cię zaatakował?
Zrezygnowałaś ze wszystkiego, łącznie ze spadkiem.
Może sprawca nie chce pieniędzy czy stanowiska prezesa,
tylko mojej śmierci.
Swoją drogą,
był u mnie Noh Suk-min.
Tak?
Po co?
Złożył mi propozycję inwestycji.
Znając go, na pewno coś kombinuje.
Pogadać z nim?
Co?
Wybadam go.
Umiem udawać niewiniątko.
Myślałem, że to tylko zwichnięcie, a tu proszę.
Tenis jest niebezpieczny.
Dlatego musisz regularnie ćwiczyć.
Masz rację.
A co porabia Do-gyeong?
Nie odbiera telefonu.
Jest w podróży służbowej. A co?
Tak tylko pytam. Dawno go nie widziałem.
Powiem wprost.
Chcę do was dołączyć.
Już za późno?
Widziałem się dziś z Do-hee.
Tak?
O czym rozmawialiście?
Że powinniśmy się dogadywać, bo jesteśmy rodziną.
Ale chyba wciąż ma do mnie żal.
Wstaw się za mną.
Dobrze.
Żebyśmy wszyscy się dogadywali.
Seok-hoon.
To nie łazienka.
Drzwi były otwarte.
Chodź na deser.
Dobrze.
Do-hee.
Wychodzę od Suk-mina.
Coś jest nie tak.
Mówił, że Do-gyeong wyjechał w interesach,
ale chyba coś ukrywa.
I widziałem coś podejrzanego.
Co?
Zieloną książkę z napisem „Demon” na okładce.
CERTYFIKAT DAN 2 DAN JIU-JITSU, NOH DO-GYEONG
Daj mi
coś przeciwbólowego.
Daj mi morfinę!
Pewnie bardzo cię boli.
Nic mi nie jest.
To nie mój pierwszy raz.
Do Do-hee nie żyje?
Znów…
zawiodłeś.
Zgłoś się na policję, gdy wydobrzejesz.
- Tato. - To skróci twój wyrok.
Rozumiesz powagę swoich zbrodni, prawda?
Zabiłeś swoją babcię dla pieniędzy
i próbowałeś zabić Do-hee, która jest jak rodzina.
Ale nadal w ciebie wierzę.
Będziesz moim synem aż do śmierci.
Książka podobno jest tutaj.
To zajmie wieki.
To telefon Gi Kwang-chula.
Widział moją twarz. Przyjdzie po mnie.
Znajdźmy Noh Do-gyeonga.
PROŚBA O NAGRANIE Z MIEJSCA ZDARZENIA
Kto to mógł zrobić?
Morderstwo i podpalenie…
To na pewno jakiś wariat.
W czym mogę pomóc?
Pan Noh Do-gyeong?
To ja…
ich zabiłem.
Słucham?
Pana Cha,
Gi Kwang-chula
i moją babcię.
Zabiłem ich.
Co tu robi Noh Do-gyeong?
To ja.
To ja zabiłem…
ich wszystkich.
Do Do-hee.
Noh Do-gyeong.
Zapytam po raz ostatni.
To byłeś ty?
Kazałeś Gi Kwang-chulowi zabić madam Ju
i mnie?
Odpowiedz.
Babcia…
nie została zabita przez Gi Kwang-chula.
A kogo?
Czyli ty ją zabiłeś?
To nie ja.
Wykonywałem tylko rozkazy.
Kto je wydawał?
Diabeł.
Diabeł jest we mnie.
Wykonywałem tylko jego rozkazy.
Powiedz wprost.
Zabiłeś madam Ju czy nie?
Odpowiedz!
Powiedz prawdę!
Odpowiedz!
To nie ma sensu, Do-hee.
Zawrzyjmy umowę.
Mam życzenie.
Chcę spalić świat, żeby wszyscy spłonęli.
Może ogień piekielny
skłoni ich do odkupienia grzechów!
Gorące!
Pomocy!
Proszę!
Nie!
Dopilnujcie, żeby to nie wyciekło.
Jestem zrozpaczony jako jego ojciec,
ale trzeba to zrobić.
Nigdy panu tego nie zapomnę, komisarzu generalny.
Tak.
Powiedz ludziom, że wyjechał służbowo.
Kiedy go…
wyciągniesz?
Nie jest z nim dobrze.
Długo tam nie wytrzyma.
Od kiedy tak się o niego troszczysz?
Zabił ludzi.
Nawet własną rodzinę.
Mam winić cię za to, że urodziłaś i wychowałaś potwora?
Przepraszam, kochanie.
To moja wina.
Wszystko na nic.
Jeszcze bardziej mnie to smuci.
Zabił madam Ju, bo jest chory psychicznie?
Co z tego, że jest szalony?
Chce uciec przed karą.
Jeśli naprawdę jest chory,
zostanie wysłany na leczenie.
Wyglądał, jakby udawał, żeby dostać niższy wyrok?
Nie udawał.
To było naprawdę.
Zaczekajmy najpierw na wyniki oceny psychiatrycznej.
Panie Jeong.
Chodźmy się napić.
MIRAE F&B
Przez alkohol kości ci się nie zrosną.
Ludzie mnie wkurzają.
Panie Jeong.
Kochasz Do-hee?
Uwierzysz diabłu?
Robię, co mogę, żeby ci wierzyć.
Nigdy nie lubiłem ludzi.
Nie, nienawidziłem ich.
Do-hee też jest człowiekiem.
Jest.
Dlatego…
zaczynam…
uwielbiać ludzi.
Poza tobą.
Co cię tu sprowadza?
Nie przyszłam przepraszać.
Nie sądziłam, że chcesz.
Ale chyba chcesz.
Jesteś tu, więc świętujmy.
Nikt nie zginął,
a Gu-won odzyskał moce.
Powiedz to.
Obrażaj mnie, ile chcesz.
Ścigałam kogoś o wiele gorszego niż ty,
więc nie mam siły się na ciebie złościć.
Słyszałam,
że złapali sprawcę.
Nie sądziłam, że tak się będę czuła.
Zastanawiam się,
czy tak powinna skończyć się zemsta.
Weź się w garść
i wróć do normalnego życia.
Żeby dyrektor Jeong mógł wyluzować.
Nigdy się nie zmienisz.
Mąż Do-hee
nie jest zwykłym zbirem.
To diabeł.
Absurdalne jest to,
że czuję się spokojny,
bo jesteś przy niej.
Naprawdę?
Jesteś spokojny?
To przestań przychodzić.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Nie mogę.
Będę przychodził, żeby upewnić się, że jesteś dla niej dobry.
Pamiętaj, że mam cię na oku.
Ostatnio też taki byłeś.
Brzmisz tak groźnie.
Tak mnie przerażasz, że nie mogę spać…
Poza tym
okaż trochę szacunku.
Jestem od ciebie starszy rangą
w rodzinie.
Nie jesteś jej prawdziwym kuzynem.
Zdrowie.
Zanim poznałam dyrektora Jeonga,
moje życie było piekłem.
Gdy to piekło się rozpadło,
zobaczyłam jego twarz.
Jest dla mnie…
jak ptasia mama.
Wiem, że to brzmi dziwnie,
ale zazdrościłam ci, że możesz się dla niego poświęcić.
Rozumiem cię.
Dla mnie też taki jest.
Nie rozum mnie.
Nie chcę, żebyś była taka miła.
Bo przez to…
wyglądam na tę złą.
To nie były przeprosiny.
Na litość boską!
Posłuchaj.
Jeśli skrzywdzisz Do-hee,
zostanę księdzem…
i przeprowadzę na tobie egzorcyzm.
Dlaczego wszyscy w tej rodzinie
nie potrafią zachowywać się po pijaku?
Moja Do-hee…
musi być szczęśliwa.
Ona…
musi być szczęśliwa.
Nie martw się.
Zaryzykuję wszystko
dla jej szczęścia.
Dotrzymaj słowa.
Bo jak nie,
będę cię ścigał…
aż do piekła.
- Przestraszyłeś mnie. - Wybacz.
Byłem zbyt zmęczony, żeby skorzystać z drzwi.
Ju Seok-hoon jest chyba zazdrosny o ciebie, a nie o mnie.
Za bardzo mnie lubi.
Piłaś?
Nie.
Czuję alkohol.
Pij, gdy jesteś szczęśliwa.
Gdy pijesz ze smutku…
bardziej mnie to smuci.
Mówię, że nie piłam.
A ty piłeś?
Chcesz herbaty?
Tak.
Śmierdzę alkoholem?
To prezent dla ciebie.
Otwórz go, proszę.
Wymazałeś
wspomnienia o tamtej kobiecie, bo cię dręczyły.
Dwoje ludzi splątanych przez los
ma się spotkać w ten czy inny sposób.
Bo los zawsze się powtarza.
Zabiłem…
cię.
ROMANS Z DEMONEM
Firma na tym ucierpi.
Nie mów o tym, proszę.
Naprawdę nie wiedział, co robi Noh Do-gyeong?
Wiedziałaś, prawda?
To ty jesteś zła.
Gdy byłem człowiekiem, zabijałem ludzi.
Wielu ludzi.
Dlatego tatuaż się przeniósł. Żeby nieszczęście znów uderzyło.
Nasze spotkanie nie było przypadkiem.
Jakim byłeś człowiekiem?
Byłem w kimś zakochany. Miała na imię Wolsim.
Napisy: Kamila Krupiński