Czas! Sędzia! Czas!
Dobra, zbiórka!
Zostały wam 44 sekundy. Ani jednej więcej.
Nie myślcie o kibicach ani rekruterach. Oni nie istnieją.
Dean: znajdź piłkę i Konia.
- Jasne. - Koń: leć pod kosz.
Jazda! Stalowe Wilki!
Raz, dwa, trzy!
Koń jest wolny! Podaj!
Jazda!
Dajesz, Mason!
Mason...
Leć!
Koń, łap!
Rzucaj! Wal!
Tak!
Trafisz!
Mason...
Tak!
Stalowe Wilki!
A gdzie Koń?
Mason...
Proszę, jeszcze nie!
Popatrz!
Widzisz?
Już po nim, widzisz?
Zostaw mnie!
Tu jest! Król ostatniej akcji!
Dawaj, dawaj!
Gdzie zniknąłeś?
To był piękny rzut, wiesz?
Koń? Stoisz tam od wieków!
Nie jesteś sam? Co jest?
Tak! Jest twoja sta...
Koń, nie!
Szybko, pomocy! Ratunku!
Koń!
DŹWIĘK ŚMIERCI
PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ
- Pobudka! - Jezu, Rel!
Po co pukać, skoro i tak wchodzisz?
Fajnie, że urządzasz pokój po swojemu, kuzynko.
Na serio mogę pomóc ci się rozpakować.
Odkąd dorabiam w stalowni, zasuwam z wiertarką jak maszynka.
Zawsze jestem do usług.
Winyle? Gites.
Dawniej słuchałaś samych hitów.
Mieliśmy 11 lat.
Od kiedy słuchasz takich staroci?
Dobra muzyka się nie starzeje.
Co innego kiepska.
Kiedy zacząć ci nosić fajkę i kapcie?
I trzecie zęby w szklance.
Brudne skarpety.
Nie wypada się spóźnić pierwszego dnia.
Nowa szkoła, nowy początek i... takie tam.
Idę podstawić wóz.
Dobra, w drogę.
Zasuwajmy, bo się spóźnimy.
Kurde, prawie "Mściciela" zostawiłem.
Jest tu trochę inaczej niż w tamtej szkole w Chicago...
ale liceum w Pellington wita!
Wiem, że jesteśmy kuzynami i tak dalej,
jednak nie musisz siedzieć ze mną i moimi kumplami.
A... oto Grace.
Teraz trzyma z popularnymi.
Nie szukam paczki.
- Dobra. - To moja szafka. Suń się.
Już.
Co za "Koń"?
Mówili tak na Masona Raymore'a. Koleś zginął...
- Wara. - Przydzielili mi ją.
Nie szanują zmarłych.
Szkoła stoi tu od dawna. Każda szafka była czyjaś.
Ładnie się uczesałaś, Grace.
Dzięki.
- A kim jest twoja koleżanka? - Kto?
- Nie... to moja kuzynka. - Zaraz.
Ta nowa?
Podobno... posłali ją na odwyk, bo...
- zabiła ojca czy coś. - Przestań.
Bez takich. Szkoła schodzi na psy.
- Może zatłukła go na haju. - Cicho, Kevin.
Co?
Gówno wiesz, nie odzywaj się.
Jesteś ćpunką?
Bo tak wyglądasz. Ta kurtka ze zbiórki...
- Tak jest! Moja kuzynka! - Morda!
Wystarczy!
Dosyć.
Nie ma bicia się na korytarzu. Cała czwórka - do kozy.
Ta psycholka mnie napadła, proszę pana.
Zacznijmy od kozy, a później - może was zawiesimy.
- Panie Craven? - Tak?
Nic nie zrobiła, jestem świadkiem.
Zdzieliła chłopaka w przyrodzenie, panno Gains.
- To wcale nie "nic". - Nie...
A w zamian za narzucanie mi swojego zdania, panią też zapraszam do kozy.
Tak? Dobrze. Do zobaczenia.
Na razie.
Tyle z naszej randki na basenie. Brawo.
Mogę dalej robić dzieci?
- Fu. - Serio pytam.
Byłaś super.
Poradzisz sobie, nie? To miłego!
Przepraszam za nich.
Niepotrzebnie. To wszystko prawda.
- Pomogę. - Nie trzeba.
Dobra.
Chryzantemo...
Spożytkujmy dobrze tę godzinę.
Jak miło, że dołączyłaś, Chryzantemo.
"Chryzantema"? Kurwa.
Właściwie Chrys.
- Co to? Bomba? - Nie.
- Panie Craven? - Tak?
Wolno przynosić do szkoły przybory do palenia?
Zwłaszcza gdy ktoś prowadza się jak ćpun?
To nie fajka.
Pokaż.
Było w mojej szafce.
- Może być coś warte? - Nie wiem.
Wygląda mi na instrument.
Jakby gwizdek albo flet.
Ten wzór wywodzi się od Majów, ale reszta...
Nie wiem, od Olmeków?
Przełożyłby pan to?
Nie wiem, zobaczmy.
Dawno tego nie robiłem.
O, tu jest słowo. Wymawia się je kaaba.
Znaczy "mówić", czasami także "wzywać".
Tu jest kolejne.
- Chyba pixan. - Przez "C"?
Nie, raczej... P-I-X-A-N.
A bo co?
"Wzywam zmarłych".
Na co komu dyplomy. Wystarczy tylko... i gotowe.
Nie powinnam była...
Lepiej niech zostanie u mnie.
Może być... cennym historycznym zabytkiem.
No i nie jest twój, bo szafka to własność szkoły.
Dobrze. Myślę, że z tym akcentem możemy się rozejść.
- Dziękujemy! - Świetna myśl.
Ale poproszę od was wypracowanie na pięć stron
o roli ofiar z ludzi w dawnych kulturach mezoamerykańskich.
- Poważnie? - Sześć stron.
Obejdzie się. Spadamy.
Idziemy do Grace, popatrzeć, jak pisze haiku o ofiarach z ludzi.
- Widzimy się o siódmej. - Wszyscy są zaproszeni?
Tak, mały Deanusiu, wszyscy.
Nawet ty. Bo jesteśmy gościnni, a nie chamscy.
Ja prowadzę. Wolę dojechać żywa.
Do zobaczenia.
Lecisz na Grace, co?
No...
Kiedyś do niej zarwę.
SKUPUJEMY ANTYKI I ZNALEZISKA
SPRZEDAJĘ
W DOBRYM STANIE
Craven...
Słuchaj, dzisiaj rano...
nie mieli prawa gadać tak o twoim tacie.
Nieważne.
- To nie twoja wina. - Nie chcę o nim gadać.
Dobra.
A... jak ci minął pierwszy dzień?
Ellie jest miła.
O kurde.
Nie jakoś szczególnie, ale...
"Mściciel".
Dobrze.
AZTECKIE GWIZDKI ŚMIERCI
To...
nie byle flet.
Doszło do poważnego zderzenia. Zginął mężczyzna.
Wszystko gra?
Nie chciałem cię wystraszyć. Jesteś nowa?
Tak to widać?
Trochę.
Noah Haggerty.
Katecheta z kościoła Św. Marka.
Jesteś wierząca?
Nie przepadam za religią.
Ja też nie. Co innego za Bogiem.
Wpadnij czasem do kościoła. Poznasz paru ludzi.
Są poczciwi i miłują Jezusa.
Ale i...
lubią się rozerwać.
Jeśli czegoś ci trzeba, dostaniesz to u nas.
Niczego.
Jasne, rozumiem. Nie bierzesz.
Ale gdybyś zatęskniła...
Dobra. Co powiesz na... prezent powitalny?
Odpierdol się od niej!
Przestań!
Bóg dał zadanie każdemu. Ja pomagam tym w potrzebie.
Nic się nie stało.
W razie czego daj znać.
- Jesteś cały? - Tak.
Czyli ten klecha to dosyć barwna postać.
Zabawna sprawa.
Rodzice wysyłają do niego dzieci, bo uchodzi za wzór.
Ale nie jest zwykłą gnidą. Sprzedaje dzieciakom prochy.
Rok temu jedno przedawkowało.
Kiedyś się doigra.
Spadajmy.
Kur...
Siema! Jak tam nasze wypracowanie?
- Co ci się stało? - Co?
Wpadłem na Haggerty'ego, nieważne.
Za to patrzcie, co mam.
Kurwa.
Charlie?
Szkoła jest zamknięta. Nie wolno tu panu być.
Wezwałem już ochronę, więc... niech pan sobie idzie.
- Panie Craven. - Kurwa mać!
- Wszystko gra? - Boże.
Wołałem pana.
Chce pan usiąść i odsapnąć?
Nie, nie.
Chyba się... trochę przepracowałem.
Dobrze.
A, jeszcze.
- Nie wydam pana. - Słucham?
Chcę przywołać swojego dziadka.
Przecież on żyje.
Ale jest mega stary. I pędzi boski bimber.
Timmy, do pokoju!
Mały zbok.
Chrys?
Jest... na swój sposób piękny.
Praca na SOR-ze pokazała mi, że śmierć to nic pięknego.
Ja nigdy nie umrę.
Że też na to nie wpadłem!
Craven...
Chłopcy i dziewczęta...
powspominajmy naszych bliskich.
Dajesz, słonko.
Ja chyba daruję sobie przyzywanie duchów.
- Pa, Chryzantemo. - Pa.
- Nie musisz sobie iść. - Pójdę się rozpakować.
No już. Co się może stać?
Lepiej pójdę.
To było...
mocne.
I co?
Czekaj.
Słyszycie?
Chyba coś idzie.
Dean!
- Palancie! - Ale ohyda!
Dobra, spadam.
Nieśmieszne.
Mówię ci, że to wszystko bujda.
Wybacz, jeśli było dziwnie.
Ale wpadnij jutro.
Jest coroczne święto żniw.
Jabłka w karmelu, wycinanie dyni, labirynt ze słomy...
Jest fajnie. Chodzimy co roku.
I to pewnie ostatni rok,
zanim wszyscy pójdą wieść poważne, dorosłe życie.
Słodkie.
Chciałabym, żebyś przyszła.
Ellie, zostawiłaś...
Dzięki.
Moje leki na cukrzycę.
Zaczynam zmianę. Napisz, gdy się zdecydujesz. Rel poda ci mój numer.
Czy ona jest hetero?
Nie wiem. Wcześniej się nie zdradzała.
Ale... coś mi mówi, że się przekonamy.
DZIĘKI ZA ZAPROSZENIE, ALE ODPADAM. JESZCZE SIĘ ROZPAKOWUJĘ.
TRZEBA UCZCIĆ ŻNIWA! PISZĘ SIĘ!
Nie.
SZCZERZE TO BOJĘ SIĘ WYCHODZIĆ. NIE CHCĘ ZNOWU ZJEBAĆ SOBIE ŻYCIA.
ALE CHĘTNIE POZNAM CIĘ BLIŻEJ, NAWET JEŚLI JESTEŚ HETERO,
BO TWÓJ UŚMIECH TO NAJLEPSZE, CO WIDZIAŁAM PRZEZ CAŁY ROK.
Chryzantemo...
Gorąca czekolada!
Proszę, pukaj!
Przepraszam.
- Ktoś mnie podgląda. - Masz. Uwaga, gorące.
Widziałam kogoś na drzewie.
Ja nikogo nie widzę. Chyba wzrok płata ci figle.
TATA TO DENTYSTA. UŚMIECH NA KOSZT FIRMY :)
O, Boże! O nie.
- Co? - Niechcący wysłałam.
- Muszę uciekać z miasta. - No...
- Jest źle. - Myślisz? Co napisać?
- No co? - Że ktoś gwizdnął ci telefon.
I otworzył się przed babką, którą znam niecałą dobę?
- Tak, jasne. - Pewnie.
Czekaj, odpisuje.
WIDZIMY SIĘ?
Znak zapytania?
Co odpisać na znak zapytania?
Wrzuć na luz. Czilera.
Grunt, żeby... nie powiało desperacją.
"To się okaże".
Co? Nie.
Czilera, nie Kardashianka.
- "Wi-dzi-my". - "Widzimy"?
Ktoś tu idzie na festiwal żniw.
Co ja robię?
CHRYZANTEMA
Nie powinieneś prowadzić, kolego.
Wiem, kurwa, co robię, kolego.
W końcu dojechaliśmy, nie?
Patrz teraz. Rzuca...
I nie trafia.
Cały ty, LeBron.
Jeb się.
- Widzimy się w szkole, LeBron? - Całuj mnie w dupę.
- Twoją matkę. - Stalowe Wilki! Co?
Gracey...
Słyszę cię, Timmy.
Timmy, przestań!
Kto tam?
Timmy?
Gracey...
Dean?
To ty?
Nie bawi mnie to.
Timmy!
Mama każe ci wracać, bo nasiąkniesz jak śliwka.
Gdzie są wszyscy?
Chodź, gazu.
ŚMIERĆ ŻYJE
Psychologowie przyjmą każdego ucznia w potrzebie.
Wszystkim nam jest ciężko.
Pan Craven był oddanym pedagogiem...
- Co jest? - Pan Craven umarł w nocy.
Co? Jak?
Miał raka płuc w czwartym stadium.
Podobno to cud, że trzymał się na nogach.
Nie trzeba pisać wypracowania.
Będzie nam go brakowało.
Z pewnością chciałby wam wyznać, jak bardzo lubił was uczyć
i jak wdzięczny jest za to, że mógł poświęcić szkole tyle lat.
Zarówno pan Craven, jak i Mason Raymore...
Ellie.
Zostawiłaś go wczoraj.
- Nie chcę go. - Ja się go boję.
Wywaliłbym to draństwo. Przyniesie pecha.
- Znam taki jeden lombard... - Zwróćmy go rodzinie Masona.
Tak. Tak, słusznie.
- Właśnie do tego zmierzałem. - Mogę cię zawieźć.
Sama je projektowałaś?
Nie zakrywaj ich, są piękne.
I dosyć osobiste.
Zawsze chciałam tatuaż, ale mama mi zabroniła.
Skąd wiesz, jaki zrobić?
Wystarczy pozwolić czemuś, co kochasz,
zranić cię na resztę życia.
- Proste. - Właśnie.
Co za miejsce.
Halo.
Było otwarte.
Przywiozłyśmy rzecz Masona.
Urodziłam się w tym domu...
i miałam nadzieję w nim umrzeć.
Ale według banku już nie jest mój.
Przepraszamy...
Może mi się poszczęści i umrę dzisiaj.
Memento mori. To, co przypomina o śmiertelności.
Wszystko musi zniknąć.
Zbierałam je z całego świata.
Wytwory każdej kultury, wyznania i filozofii.
Jedne opierały się śmierci, drugie - z nią tańczyły.
Czy to część pani zbiorów? Znalazłam go w szafce Masona.
Nie znalazłaś.
On znalazł ciebie.
Jak mojego wnuka.
I wcześniej mnie.
Pół żywota temu, na targu w Gwatemali.
Zabrał mojego wnuka, córkę i zabierze kolejnych.
Co to?
Inchoka.
"Skowyt".
Skarb skradziony ogołoconemu ludowi.
Podobno jest na nim napis: "Wzywam zmarłych".
Nie.
Niezupełnie. Napis znaczy:
"Wzywam twoją śmierć".
Twoja śmierć rodzi się tego samego dnia, co ty.
I od tamtej pory cię szuka.
Jeśli masz umrzeć po 90 latach, będzie cię szukała właśnie tyle.
Jeśli po 30 - zaledwie 30.
Jednak wszystko zmienia się, gdy usłyszysz gwizdek.
Inchoka przyzywa twoją śmierć.
I ta znajduje cię wcześniej.
Jak wygląda...
- Śmierć? - Jak ty, rzecz jasna.
Jak ty w chwili, gdy wydasz ostatnie tchnienie.
Weź go.
Ja nie powinnam była.
A jeśli nie chcę umierać?
To żałuj, że się urodziłaś.
Widziałaś, ile bierze leków. Utrata rodziny to też mocny wstrząs.
Zaufaj przyszłej pani doktor. Nie ma niczego na poparcie jej słów.
Nie ma, wiem.
To pieprzenie. Z grubsza.
Ale czy sądzisz, że pan Craven zagwizdał w niego jak Mason?
Może.
Zajrzymy do ich akt w szpitalu. Na pewno coś znajdziemy.
SZPITAL W PELLINGTON
ARCHIWUM
Podsunęłaś mi pomysł, mówiąc o Masonie.
Zginął w dziwnych okolicznościach.
Zapalił się pod prysznicem, oficjalnie przez wybuch gazu.
Tutaj.
Zwłoki rozpoznano po uzębieniu.
O Jezu.
Całkiem spłonął.
Szlag!
Kurde.
"Szkielet osoby po czterdziestce".
Ellie? Ile miał lat, gdy umarł?
Ile miał lat?
17, a co?
Tutaj piszą, że ponad 40.
"Jak gdyby wydał ostatnie tchnienie".
Czyli miał umrzeć później.
W wybuchu.
Pan Craven też w końcu umarłby na raka.
Ale dopiero za... 10, 15 lat.
Nie wczoraj.
Mówi doktor Andrews. Ktoś grzebał w kartotece.
Ellie... wszyscy słyszeliśmy gwizdek.
- Trzeba ostrzec resztę. - Będą na festynie.
Kto tam?
- Co chcesz? - Pena.
- Takiego? - Poproszę. Dzięki.
- Bóg z tobą. - Pa.
Grace, weź. Nie jaraj tego.
To tylko trawka. Naturalna.
A może zamiast palić zioło, chodźmy na strzelnicę?
Wygram ci miśka. Mam świetnego cela.
Zawsze miałeś.
Daj mi szansę i zwiejmy razem z tego miasta.
Ciach...
i pa.
Rel, jesteś kochany.
Dobry z ciebie człowiek. Naprawdę.
I kiedyś uszczęśliwisz jakąś lepszą ode mnie.
Grace! Do mnie!
Wyssę twoją krew!
Fu, przestań.
- Gotowa na strachy? - Tak.
Masz. Ale odczekajcie dwie minuty, dobra?
Pobiegnę do dzwonka i zadzwonię z całych sił, jasne?
Dobra, dwie minuty. A potem znajdę moją diabelską pannę.
Powodzenia.
Zabierasz się, dziwny bezskrzydły Batmanie?
Może... dam ci popatrzeć.
Nie, to Mściciel!
A Batman nie ma skrzydeł!
Tępe skurwysyny z boiska.
Rel nie odbiera. Trzeba go znaleźć.
Oto i ona.
Twoi kumple już się naćpali.
Mogę ci pomóc ich dogonić.
A ty za kogo się przebrałaś?
Za lesbę?
- O kurna. - Twoja szkoła.
Szmaty! Nie robię nikomu krzywdy!
Nie?
A ten, którego zabiły twoje prochy?
Jemu też nie?
O czym ty gadasz?
To nie koniec!
Grace, gdzie jesteś?
Ja cię...
Kolejny, kto tak wyskoczy...
Wolno napierdolić zombie?
Luz, stary, jestem tu.
Chuj z tym.
Grace, gdzie jesteś? Minęły dwie minuty!
KOWAL WŁASNEGO LOSU
Gracey...
SPIRALA
Gdzie reszta?
Gdzie Grace? Rel.
Chyba w labiryncie.
Trzeba ich znaleźć. Chodź, musimy ich ostrzec.
Udało mi się...!
Czekajcie.
Dla Grace.
Chodź.
To... o co chodzi?
Gracey...
Odbierz, błagam.
Słonko, jakaś podpowiedź.
Słuchaj, jestem blisko środka i...
Nie wiem, ściga mnie jakaś jebnięta starucha.
Spokojnie. To nawiedzony labirynt.
Mają cię ścigać.
Proszę cię, Dean, znajdź mnie.
Powtarza moje imię, ale nie wiem, gdzie jest.
Proszę, pośpiesz się. Zabłądziłam.
Gracey!
Do tyłu, walnięta suko.
Słonko? Co jest grane?
Słonko, gdzie ty jesteś?
Grace!
Tanner, idziemy.
Odwal się!
- Dean! - Gdzie jesteś? Powiedz mi!
Co jest?
Pomocy! Dean, ratunku!
- Grace! - Pomóż mi!
Gracey!
Pomocy!
Ratuj!
Grace!
Dean, jestem w Spirali!
Grace!
To nie ona.
Ktoś się za nią przebrał. To nie była ona.
Ona. Miała umrzeć ze starości.
Co to znaczy? Ma 18 lat!
Słuchaj.
To Grace zagwizdała, ale my też tam byliśmy.
Ellie ma rację. Byliśmy.
I wszyscy słyszeliśmy... dźwięk.
Przywołał nasze śmierci.
Czuję na sobie wzrok mojej.
Widziałam swoją.
Dziś rano, na apelu. Miała jakieś drgawki.
Ja spadam.
- Nie powinniśmy być sami! - Słuchaj!
Nie wiem, co jest grane, ani gdzie wcięło Grace.
Ale te akcje z duchami zaczęły się po jej przyjeździe.
Zgrywasz się?
Ty namówiłeś ją, żeby zagwizdała.
To przez ciebie.
Przez ciebie nie żyje!
Dean, nie!
Dotarło.
Zabujałeś się w niej.
Ale na takich jak ty...
nikt nawet nie spojrzy.
Rel!
Bawcie się dalej.
Ja idę się nachlać i czekać na Grace.
Jezu!
Dean, to ty?
Luz, miałem koszmar.
- Matka za trzy godziny idzie... - Kładź się.
Nie prowadź po pijaku, synu.
Bo się zabijesz.
Jak się trzyma?
Serce mu pękło. Kochał się w Grace od dziecka.
Dowiedziałaś się czegoś?
Niezupełnie. Same sekty i przekręty.
OFIARY SPOSOBEM NA REINKARNACJĘ?
Trzeba to jakoś zatrzymać.
Wróćmy jutro do pani Raymore.
Widziałaś kiedyś, jak ktoś umiera?
Kilku pacjentów w szpitalu.
Przedawkowałam rok temu.
Tata mnie znalazł i wiózł mnie do szpitala, kiedy...
niecały kilometr od celu wpadła na nas ciężarówka.
Tak mi przykro.
Zostały mi... jego płyty, więc...
ich słucham.
Czuję, że jest bliżej.
To jakby pomost.
Miał dobry gust.
Tata zginął przez moje czyny.
I nic na to nie poradzę.
Żałuję, że to nie ja umarłam.
Ale żyjesz. Jesteś tutaj.
Opowiedziałam ci, jaka jestem zjebana.
Każdy jest. Ty po prostu o tym wiesz.
A tamta akcja z Noah...
była super.
Ale ty się ogarnęłaś.
Jesteś bystra i zabawna, a ja...
Ty jesteś chryzantemą.
Pogięło was. To nie ona.
Tropi nas nasza śmierć.
Też tam byliśmy. Wszyscy słyszeliśmy... dźwięk.
Dorabiam w stalowni.
W stalowni.
Wszyscy słyszeliśmy... dźwięk.
Przywołał nasze śmierci.
Wyjdźcie szybko. Pogorszyło jej się.
Zabrało naszą koleżankę. Czego chce?
Olmekowie usiłowali ukoić swoje bóstwa, karmiąc je duszami.
Inchoka zbiera je od tysięcy lat.
To za wcześnie. Musimy ją zatrzymać.
Nic nie zatrzyma śmierci.
Skoro ją wezwano, nie ustąpi.
Można tylko pomieszać jej szyki.
Jak? Jak mamy to zrobić?
Oddając jej...
życie kogoś innego.
Jak to?
Złożyć jej...
nową ofiarę.
Naznaczyć swoją krwią inną osobę,
gdy Inchoka będzie blisko.
Wtedy was oszczędzi.
- Naznaczyć swoją krwią? - Nie ma mowy.
Nie umieramy...
z wyboru.
Chryzantemo...
To nieuniknione.
Ale żyć...
trzeba chcieć.
Chyba była gotowa.
Ja nie jestem. I już wiemy, co trzeba zrobić.
Nie mam zamiaru nikogo zabijać!
Czyli co? Czekamy na śmierć?
Widziałam ją.
Moją śmierć.
Przedawkuję.
- Z igłą w żyle. - Chrys...
Nie chcę znowu brać.
Nie chcę krzywdzić siebie ani innych.
Wolę umrzeć.
Wybaczcie, ale kończy się czas.
Widzieliśmy swoją śmierć i już nie mamy wyjścia.
Trzymajmy się razem, to nic nam nie będzie.
Szczerze w to wierzysz?
Dajcie mi pomyśleć, OK?
Rel, stój!
Dzwonię do Deana.
ZAWODNIK SEZONU
MISTRZOWIE JUNIORÓW
Pora teraz na doniesienia z Pellington,
gdzie wczoraj na festiwalu zdarzyła się tragedia.
Ratownicy zabrali zwłoki zaledwie przed chwilą.
Nie wiemy obecnie zbyt wiele.
Tożsamość kobiety wciąż jest nieznana.
Policja liczy na pomoc w jej rozpoznaniu.
Sytuacja na terenie festiwalu jest bardzo napięta.
Na czas śledztwa został całkowicie odgrodzony.
Czekamy na jakiekolwiek...
Mamo?
Tato?
Mamo, to ty?
Mamo?
Tato?
Dean...
Daj mi spokój!
Dean, co ty u licha wyrabiasz?
Nie, tato!
- Widzisz to? - Wszystko gra?
- Matka się boi, otwieraj. - Nie mogę!
Co ty robisz?
- Wpuść nas, synku. - Nie mogę.
- Otwórz. - Wejdzie tu.
- O czym ty gadasz? - Dean, synku.
- Proszę, posłuchajcie mnie! - Wpuść nas.
- Proszę. - Wpuść nas.
- Dean! - Co tam się dzieje?
Otwórz, synku!
Dean, otwieraj!
Rel!?
Mściciel.
Gdzie to jest?
To stalownia za miastem.
KAŻDY UMRZE.
RAZ!
- Szlag. - Co jest?
Idźcie z Bogiem.
Widzimy się za tydzień.
Dzięki, że przyszliście.
Nie utrudniaj tego.
- Co to, kurwa? - Kupiłem go w stalowni.
Jest naładowany.
Co jest grane?
Masz robić, co mówię, jasne?
Czyżby? Pewnie nawet nie umiesz strzelać.
Kurwa!
A teraz...
Skurwielu!
Po tobie, kolego.
Kurwa, po tobie.
- Co cię bawi? - Nie czaisz.
Nie tak mam umrzeć.
Świrze jebany.
Ostrzegam.
Szlag. Kurwa.
BEZPIECZEŃSTWO PRZEDE WSZYSTKIM
Po co mnie tu ciągnąłeś?
Tutaj mam umrzeć.
- Ale ty mnie zastąpisz. - Co?
Odbiło ci?
To im dajesz?
Swojej...
trzódce?
Chcesz?
Są twoje.
Częstuj się.
Ile trzeba wziąć?
Po jednej będzie wesoło, po dwóch - ma się odlot.
No to trzy.
Łykaj. Łykaj.
Łykaj.
Powiesz mi łaskawie, o co chodzi?
Czekaj.
Chrystusie!
Obgadajmy to!
A to co?
Kręci cię wiedźmiarstwo, stary?
Satanizm?
Słuchaj.
Śmierć jest blisko.
Muszę cię naznaczyć.
Co?
Nic nie musisz! Zabieraj to!
Rel! Rel, nie rób tego!
Odłóż broń, Rel.
- To nieuczciwe. - Odłóż.
Śmieć i morderca ma żyć dalej,
a wy, ja i Grace umrzemy?
Widzisz w tym jakiś sens?
Nie ma żadnego sensu.
- Przestań. - Nie podchodź.
Proszę, Jezu. Wybacz mi, a będę Twoim sługą.
- Morda. - Żałuję, że sprzedałem mu towar.
- Zabiłeś chłopaka! - To był wypadek.
- Zabiłeś! - Nie wiedziałem, że umrze, dobra?
- Stul dziób! - Nie jestem złym człowiekiem!
Jezu, będę Twoim młotem! Ratuj mnie, kurwa!
Rel, przestań. Nie rób tego!
Tak nie można.
Przestań, dobra? Nie musisz.
- Proszę... - Odkręcimy to.
Proszę cię, Rel.
Dzięki, Jezu.
Naznaczył mnie tylko Bóg.
Tylko Bóg.
Naznaczył mnie tylko Bóg. Zbawił mnie.
W końcu każdy raz umrze.
- Powtórzysz? - Każdy umrze.
Ale raz.
Tak jest. Tak to zatrzymamy.
Jak?
O szlag...
Przyszła.
Kto?
Rel, co się dzieje?
Rel...
Nie!
Ciągnij go!
Kurwa, co?!
Chrys.
To nie twoja wina. Nic nie poradzimy.
Chrys, trzeba wiać. Spadamy!
Mówiłaś, że jest ucieczka!
Nie dam mu cię dopaść.
Co robimy?
Nie uciekniemy śmierci, więc musimy umrzeć.
Ale nie na dobre.
Masz więcej?
Wożę zapas insuliny na czarną godzinę.
- Ile chcesz? - Żeby zatrzymać serce.
Sama insulina tego nie osiągnie.
Mam pomysł.
Weź wszystko!
Chryzantemo...
Dobra, od początku.
Zrobię ci zastrzyk i upewnię się, że nie masz pulsu. Będziesz martwa.
Potem podamy glukagon, żeby nie dostać hipoglikemii.
Dobra, daj strzykawkę. Najpierw ty, później ja.
Musisz przeżyć.
- Wybacz. - Nie...
Ellie!
Chrys!
Przepraszam!
Glukagon!
Dzięki Ci, Panie.
Zbawiłeś mnie.
Dzięki Ci za zbawienie.
Zadziałaj.
Nie, Chrys, dawaj.
Chrys, nie!
ŁADUJĘ
Chrys, no już.
Słyszę was!
Nie. Jeszcze nie. Jeszcze nie!
Dawaj!
Nic nie zatrzyma śmierci.
Skoro ją wezwano, nie ustąpi.
Co to za szataństwo?!
Chrys, nie. Wróć do mnie.
Proszę!
Wróć do mnie!
Potrzebuję cię!
Chryzantemo!
Nie umieramy... z wyboru.
To nieuniknione.
Ale żyć...
trzeba chcieć.
Jesteś chryzantemą.
Ellie!
Ocknij się.
Nie!
Nie zbliżaj się do niej!
Już ci mówiłem. Bóg dał każdemu zadanie.
Ja tylko pomagam tym w potrzebie.
Ciebie... nic już nie zbawi.
Za to mnie - obmyła krew baranka.
Tak.
"Ciało Chrystusa niech mnie strzeże na życie wieczne".
Amen!
Czy ufasz w pełni Jego łasce w tym czasie?
Co, kurwa?
Noah...
Co? Nie podchodź, słyszysz?
Nie śpij.
Przepraszam.
Niezła pierwsza randka?
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Minęły trzy miesiące, dwa tygodnie i cztery dni.
Odliczam dziś każdy kolejny.
Uważałam śmierć za wroga.
Ale chyba niesłusznie.
Nikt nie jest wieczny.
Mamy obecną chwilę.
Chyba mogę z tym żyć.
Asha...
Witajcie wszyscy. Na początek nowego semestru,
zapraszamy na scenę Ashę Nelson z pierwszej klasy,
by zagrała na skrzypcach szkolny hymn.
- Nie! - Stój!
Stój!
TEKST POLSKI: PIOTR KACPRZAK