யுவான் அதை எடுத்தான்.
-இங்கே வந்து உன் வேலையைச் செய். -பொய் சொல்லுபவர்கள்.
-எங்கே போகிறாய்? -ரோட்ரி, என்ன நடக்கிறது?
-நாம் போகலாம், அப்பா. -அவனை அப்படியே விட்டு போகிறாயா?
அப்படித்தான் “பிரொஃபெஷனல்” மருத்துவ உதவியாளர்கள் இருப்பார்களா?
ஒரு நோயாளிக்கு உதவி செய்ய மறுப்பது.
-அவன் பேக்கிங்சோடா போட்ட வினிகர் குடித்தான். -பதிவு செய்வதை நிறுத்து.
இல்லை. அவன் கண்டிப்பாக இதில் ஒன்றையும் தின்றான்.
அவன் வினிகரும் பேக்கிங் சோடாவும் குடித்தான், சோப்பும் சாப்பிட்டான். அவன் வாயில் நுரை வருகிறது.
இந்த பொய் கதைகளை சொல்லுவதை நிறுத்து. வெளியே மக்களுக்கு உண்மையான ஆபத்துகள் இருக்கின்றன.
எனவே யோசித்துப் பேசு, சரியா?
நீ எதை பற்றி பேசுகிறாய்? எது முட்டாள்தனமான கதைகள்?
அவனைப் பார்த்தாய். அவன் இறந்து கொண்டிருக்கிறான்.
-நோயாளி வருகிறாரா இல்லையா? -இல்லை. நாம் போகலாம்.
-சரி போகலாம். -இல்லை, இல்லை. எங்களுக்கு உதவுங்கள்.
ஹுவாஞ்சி ஒரு முட்டாள், எனக்குத் தெரியும்.
அவன் முட்டாள் தனம் செய்தான் அவன் வாயில் நுரை தள்ளியது,
ஆனால் அவன் சோப்பு சாப்பிட்டான். சத்தியமாக.
உள்ளே ஏறச் சொல்லு, டாக். பயணத்தில் அவர்களுக்கு சலுகை கொடுக்கலாம்.
-உங்கள் பெயர் என்ன? -பௌலினா.
பௌலினா, நீங்கள் உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும்.
ஏனெனில் எங்கோ யாருக்கு உண்மையான உதவி தேவைப்படலாம், சரியா?
இது எப்படி உண்மையில்லாதது என்கிறீர்கள்? என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நீங்கள் வேலை செய்ய போகிறீர்களா?
என் நண்பன் இறக்கப் போகிறான். தயவு செய்து உதவுங்கள்.
சீக்கிரம். அவனை ஏற்று.
அவனை மூச்சு முட்டி, சாக விடப் போகிறீர்களா?
பதிவு செய்வதை நிறுத்துகிறாயா? சரியா?
சத்தியமாக அவன் குடித்தான்.
எங்களுக்கு உதவுங்கள். என்னை நம்புங்கள்.
ஆம்புலன்ஸ்
இந்த “ஹீரோக்களோடு” மருத்துவமனைக்குப் போகிறோம்.
நகர்ந்து போ. நீ பதிவு செய்ய வேண்டாம்.
ஏன் அப்படி? நான்…
அவசர உதவி செய்வது உங்கள் திறமை என்று நினைத்தேன்.
சரி, இதோ இருக்கிறார் தாத்தா.
உங்களுக்கு ஹீரோவாக பிடிக்கும், இல்லையா?
என்ன செய்கிறோம் என்று, இந்த ஆளுக்குத் தெரியுமா?
ஹே, தாத்தா, நீங்கள் எங்கே மருத்துவம் படித்தீர்கள்?
அப்பா. இந்த முட்டாள் இப்போது இருமினான்.
அவனுக்கு நிலமை மோசமாகிறதா?
இந்த நிலையில் இருக்கும் நபர் இருமவோ, தும்மவோ மாட்டார்கள்.
என்ன இது? என்ன சிரிப்பு சத்தம்? அங்கே என்ன நடக்கிறது?
அந்த முட்டாள் பெண் பொய் சொல்லி இருக்கிறாள், அண்ணா.
அடக் கடவுளே. இது ரோட்ரி நிடியேவா? அந்த யூடியூப் பைத்தியக்காரனா?
அட, நண்பா, நீ ஃபாலோ செய்கிறாயா?
இல்லை, குப்பையை நான் ஃபாலோ செய்ய மாட்டேன்.
நீங்கள் உண்மையான மருத்துவ உதவியாளர்கள் என்றால், கவனித்திருப்பீர்கள்,
ஆனால் நீங்கள் மோசமானவர்கள்.
இப்படி ஆம்புலன்ஸை அழைப்பதற்கு உங்களுக்கு துணிச்சல் வேண்டும், ஹஹ்?
முட்டாள்கள். இதை ஒரு கதையாக்க வேண்டும்.
-மார்கஸ், நிறுத்து. -முடியாது, டாக்.
ஆனால் இந்த முட்டாள்கள் பணம் கொடுக்காமல் கிளம்ப முடியாது. புரிகிறதா?
பாரு. நம்மை ஏமாற்றப் பார்க்கிறார்கள்.
ஹுவாஞ்சி, நண்பா.
-விளக்கை பார்த்தாயா, ப்ரோ? மறுபடியும்… -அங்கிருந்து கீழே இறங்கு.
-மார்கஸ், போதும் நிறுத்து! -அங்கிருந்து கீழே இறங்கு!
மார்கஸ், தயவு செய். நிறுத்து என்றேன்!
அடச்சே. முட்டாளே!
ஐயோ! என் தோள்பட்டை.
சரி. ஆடாமல்… இரு.
-ஹே, இவனை திருப்ப உதவி செய். -நான் அவனுக்கு உதவ மாட்டேன்.
அவனை திருப்ப உதவி செய் என்றேன்!
அவன் சில சமயங்களில் தோளில் அடிப்பட்டுக் கொள்வான். ஐயோ, அவனுக்கு உதவு.
-வழியை விட்டு விலகு. -வா. எழுந்திரு.
-உன்னால் நடக்க முடியும். கொஞ்சாதே. எழுந்திரு. -ஓ, என் தோள்பட்டை வலிக்கிறது, நண்பா.
அடச்சே, எழுந்திரு!
மோசமான வெள்ளைக்காரன். இப்போது உதவி கேட்கிறாயா, என்ன?
-அடச்சே! -அவனை இங்கேயே விடுங்கள். அப்படியே விடுங்கள்.
நண்பா. என், தோள்பட்டை, நண்பா.
எனக்கு உதவு.
எனக்கு உதவு என்று கேட்கிறேன்!
-என்ன இது? அவனுக்கு உதவு. -ஐயோ. என் தோள்பட்டை.
-ஐயோ, என் தோள்பட்டை, ப்ரோ. -உனக்கு உதவி தேவையா?
இந்தா உதவி.
எங்களை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து போவீர்களா?
-மார்கஸ், நிறுத்து! -என்ன இது?
-நிஜமாகவா? -என்ன? மருத்துவமனைக்கு போகணும்!
-செல்லம். -உனக்கு என்ன பிரச்சினை, முட்டாளே?
-ஆம்புலன்ஸை நிறுத்து என்றேன்! -சரி, டாக். சரி.
முட்டாள் ஏழைகள். நாங்கள் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது!
-எழுந்திரு. எழுந்திரு. எழுந்திரு. இப்போதே. -என்ன?
-என்ன இது? -மேரிகபி.
-நகரு. வெளிய போ. போய் விடு. -நீ என்ன செய்கிறாய்?
-இல்லை, இல்லை, இல்லை. -போ, போ.
-வெளியே போ. நகரு. வெளிய போ. -முட்டாள் மக்கள்.
அடச்சே போய்த் தொலை, முட்டாளே.
ஹே, இரு! என் ஃபோன், முட்டாள்களே.
-உன் ஃபோன் வேண்டுமா? -அடச்சி, என்னிடம் கொடு.
வேண்டாம். வேண்டாம்.
நிறுத்து, செல்லம். நிறுத்து.
இந்தா உன் ஃபோன்.
அடியேய், நீ யாரோடு விளையாடுகிறாய் தெரியுமா?
-போய்த் தொலை, முட்டாளே. பைத்தியங்கள். -நீ போடா முட்டாளே.
“மிட்நைட் ஃபேமிலி” என்ற ஆவணப்படத்தைத் தழுவியது
போலிட்ராமா, அறுவை சிகிச்சை, பயங்கர தலைவலி, பெருமூளையில் இரத்தகுழாய் பிரச்சினை,
அதே போன்று இதற்கு முன்பு ஏற்பட்ட பிரச்சினைகள்.
ஃபாட் எம்பாலிசம் சின்ட்ரோம்? ஆஸ்பிரின்
எப்போதும் முந்தைய வரலாறு என்பது இருக்கும். பிறரைப் பற்றி நாம் அறியாத ஏதாவதொரு விஷயம்.
அதைப் புரிந்துகொள்வது எனக்கு கடினமாகிக் கொண்டே போகிறது.
நாள் 5
ஃப்ரீஸ்டைல்லின் போது அந்த இடத்திலேயே உருவாக்கியதாக சொன்னாள், குட்டி.
ஆனால் அது உண்மையில்லை. அவள் ஏற்கனவே எல்லாவற்றையும் திட்டமிட்டுவிட்டாள்.
இது எரிச்சல் தருகிறது, செல்லம்.
மேரிகபி?
இதை கேட்கிறாயா, டாக்?
அடச்சே. நான் உன்னிடம் மனம் திறந்து பேசுகிறேன், ஆனால், நீ கவனிக்கக்கூட இல்லை.
ஹே, இல்லை. நான் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்.
நீ தவறு செய்தாய் என்று புரிந்துகொள்.
-என்ன தவறு? நான் எதுவும் செய்யவில்லை. -“என்ன” என்றால் என்ன அர்த்தம்?
நீ வெற்றி பெற்றால் என்ன ஆகியிருக்கும்? ஹஹ்?
-அவள் எப்படி உணர்வாள் தெரியுமா? -இங்கேப் பாரு, டாக்.
இப்படி தொண தொணக்காதே. நான் நடந்ததைச் சொல்கிறேன்.
ஒரு அறிவுரை சொல்கிறேன், அண்ணா.
கிரிஸிஸிடம் பேசு.
விஷயங்களை பேசாமல் இருப்பதால், அவை அதிகமாகி, பிரச்சினை கொடுக்கும்,
பிறகு அது மோசமாகி, எங்கிருக்கிறாய், எங்கே போகிறாய் என்று கூட
தெரியாமல் போய்விடும். அந்த மாதிரி நடக்கும்.
-நீ நலமா, செல்லம்? -ஆம். எதற்காகக் கேட்கிறாய்?
ஏனென்றால் நீ சொன்னது எதுவும் எனக்குப் புரியவில்லை.
நீ நாள் முழுவதும் உட்கார்ந்து பைபிளை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறாய்.
பார்க்க கேவலமான காட்சி. நீ எங்களை கைவிட்டுவிட்டாய்.
சரி, அவன் இப்போது “ஜஸ்டிஸ் பீபர்” ஆயிற்றே.
-உன்னை டிவியில் பார்த்தோம். அழகாக இருந்தாய். -அதைக் கேட்டாயா?
எனக்கு புகழ் மற்றும் பணம் பற்றி அக்கறை இல்லை, தெரியுமா?
மக்கள் பத்திரமாக இருப்பது பற்றி தான் அக்கறை.
ஆம், என் சகோதரன் ஒரு ஹீரோ.
அதாவது, அவன் ஒரு நல்ல அப்பாவாகவும் இருப்பான்.
என்ன?
ஆம், யாருக்காவது விருப்பமிருந்தால், அவன் ஒரு முழுமையான மனிதன்.
-பிறகு சந்திக்கலாம். -குட் நைட்.
-பை. -அது வந்து…
-ஹே, உனக்கு என்ன தான் பிரச்சினை? -ஏன் கேட்கிறாய்?
ஒரு ப்ரோ கோட் உண்டு, மரியா கேபிரியலா.
-ப்ரோ கோட் என்றால் என்ன? வாயை மூடு! -நாம் ப்ரோக்கள், நண்பா.
உள்ளே வா.
என்னால் இதை நம்ப முடியவில்லை.
உனக்கு கோபம் என தெரியும். அதனால் தான் வந்தேன், மரியோ.
விஷயங்களை உன்னிடம் விளக்க.
என்ன விஷயங்கள்?
நாம் நண்பர்கள் என்று நினைத்தேன்.
எனக்கு வேறு வழி இல்லை.
நான் நிறைய கட்டுரைகளைப் படித்தேன், விரிவுரைகளுக்குப் போனேன்…
நீ அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டாய்.
ஆம், ஆனால்…
உனக்காக காத்திருந்தால், நீ தயாராவதற்கு முன் நான் இறந்திருப்பேன்.
நான் காயப்பட்டுள்ளேன்.
ரொம்பவும் காயப்பட்டுள்ளதால், இனி நான் உன் நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சை தர மாட்டேன்.
சரி, உன்னை சம்மதிக்க வைக்க நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.
அந்த வார்த்தையை சொல்லு.
எனக்காக வந்து வேலை செய்.
“எனக்காக வந்து வேலை செய்”, என்றால் என்ன அர்த்தம்?
ஆம்புலன்ஸ்களை ஒருங்கிணைக்க எனக்கு ஒருவர் வேண்டும்.
உள்ளே வரும் நோயாளிகளை பிரிக்க வேண்டும்.
ஏதோ காபி குடிக்கப் போக வேண்டும் என்று சொல்வாய் என்று நினைத்தேன்.
எனக்கு உதவி செய், ரமோன்.
என் ஆள் ராஜினாமா செய்துவிட்டான் என் பாஸ் எனக்கு அழுத்தம் கொடுக்கிறார்.
அது உனக்கு நல்லது. அவசரங்களில் இருந்து விலகலாம். உடல் நலம் தேறலாம்.
எனக்குத் தெரியவில்லை.
நல்ல சம்பளம் கிடைக்கும்.
மருத்துவ காப்பீடு கிடைக்கும். உனக்கு சில கூப்பன்கள் கூட கொடுக்கிறேன்.
ரொம்ப சந்தோஷம், மரியோ.
ஆனால் எனக்கு அலுவலக வாழ்க்கை பிடிக்காது.
நான் சொல்வதைக் கேள், ரமோன்.
உன் வாழ்க்கை முறை, உன் இதயத்திற்கு நல்லதல்ல.
உன் அறுவை சிகிச்சையை சரியாக செய்திருக்க மாட்டார்கள்.
எனக்கு பிறகு காண்பிப்பாய்.
உன் குடும்பத்திற்காக செய். அதை பற்றி யோசி.
நான் உங்களுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
-இனி நாம் ஹலோ சொல்ல மாட்டோமா? -ஹலோ.
உன் மெசேஜுக்கு பதில் அனுப்பினேனே.
அதை… நான் பார்க்கவில்லை போலும். வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன்.
ஆனால், நலேலிக்கு நடந்தது பற்றி எனக்கு சில கேள்விகள் உண்டு.
மேரிகபி, நீ அதையே நினைத்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.
நான் அப்படி செய்யவில்லை.
மக்கள் இறப்பார்கள், சரியா? எனக்கு அது தெளிவாகப் புரிகிறது.
அப்படியென்றால்,
உன் நோயாளிகளோடு ரொம்பவும் நெருங்கிப் பழகக்கூடாது என்றும் உனக்குத் தெரிந்திருக்கும்.
சரியா?
சொல்லவே தேவையில்லை. என் வேலையை எப்படிச் செய்வது என்று சொல்லுங்களேன்.
நீ நிறைய விஷயங்களை யோசிக்கிறாய்.
சரியா? பள்ளி இருக்கிறது.
ஆம்புலன்ஸ், உன் குடும்பம்.
உன் பள்ளி நண்பன்.
அதைப் பற்றி இப்போது பேசப் போகிறீர்களா?
நாம் என்ன நிலையில் இருக்கிறோம் என்று அறிய வேண்டும். அவ்வளவு தான்.
நாம் எந்த நிலையிலும் இல்லை.
நாம் விரும்பும் நபரோடு நாம் பழகலாம்.
-நாம் பெரியவர்கள். -எனில், அந்தப் பெண்ணை நினைத்து புலம்பாதே!
அவள் இறந்துவிட்டாள்.
சரியா? அவ்வளவு தான். உன்னால் எல்லோரையும் காப்பாற்ற முடியாது.
நீங்கள் மோசமானவர்.
நம் குணம் ஒத்துப் போய்யிருந்தது என்று நான் நினைத்தது என் முட்டாள்தனம்.
மேரிகபி, கொஞ்சம் இரு.
சரி. என்னை இங்கே அழைத்து வந்துவிட்டீர்களே.
இப்போது கிளம்புகிறீர்களா?
இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருப்போம்.
என்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்துவது எது தெரியுமா?
நீங்கள் நம்பிக்கை இல்லாது இருப்பது.
சரி. உள்ளே போ. நாங்கள் இங்கிருந்தே உன்னைப் பார்க்கிறோம்.
ஹே.
சமத்தாக இரு.
-நீ என்ன செய்கிறாய்? -உள்ளே போ!
-இது நன்றாக இருக்கிறது, இல்லையா? -எது?
இது தான்.
குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அழைத்து வருவது.
ஒன்றாகச் சேர்ந்து இதைச் செய்வது.
பழைய நினைவுகள் வருகிறது.
நீங்கள் எப்போதுமே குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அழைத்துச் சென்றதில்லையே.
வேலை செய்து விட்டு சோர்வாக வந்து ஒரு கரடி போல தூங்குவீர்கள், நினைவிருக்கா?
அட, ஆமாம். இதை முதல்முறை செய்வது நன்றாக இருக்கிறது.
என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள் என்று புரிகிறது.
இதைப் பற்றி நாம் பேசிவிட்டோம்.
இல்லை, நான் சும்மா பேசுகிறேன்.
அன்றைக்கு நாம் முத்தமிட்டது, சற்று குழப்பத்தைக் கொடுத்திருக்கும்.
ஆனால்…
சிறந்த முத்தம்!
எப்போதும் நாம் மீண்டும் ஒன்று சேரப் போவதில்லை.
எப்போதும் முடியாது என்று எப்போதும் சொல்லாதே, லெட்டி!
அது குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும்.
இல்லை. நாம் பழையபடி ஆகி விடுவோம்.
அப்படி இல்லை. நான் இப்போது மாறிவிட்டேன்.
நான் எதிர்காலத்தின் ரமோன்.
எதிர்கால ரமோனுக்கு கடந்த கால ரமோனிடம் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
-எனக்கு அதே போல தான் தெரிகிறீர்கள். -இல்லை, இல்லை, இல்லை.
நான் ஒரு அலுவலக வேலையைத் தேடுகிறேன்.
-சில வேலைகள் வந்திருக்கின்றன. -அப்படியா?
ஆம். நான் ஆரோக்கியமாக சாப்பிடுகிறேன்.
உங்களுக்காக மகிழ்கிறேன்.
ஆனால், நாம் நண்பர்களாக மட்டும் தான் இருக்க முடியும்.
அது தான் குழந்தைகளுக்கு நல்லது.
சரி. பரவாயில்லை.
-நண்பர்கள். -நண்பர்கள்.
ஆனால் சில நன்மைகளோடு.
தயவுசெய்து, இப்படி பேசாதீர்கள், ரமோன்.
ஒழுங்காக நடந்துகொள்ளுங்கள்!
நீ ஏன் அப்படி நடந்துக்கொண்டாய்?
யார் தனியாகப் போகலாம் என சொன்னது?
கிரிஸ்டினா, அது நம்மில் ஒருவர் வெற்றி பெறுவதற்காக.
-நீ இறுதிப் போட்டிக்கு போய் வென்றாய். -அப்புறம் என்ன?
என் குடும்பத்திற்கு எதிரில், என்னை அவமானப்படுத்தியிருக்க
தேவையில்லை, செல்லம்.
என் அம்மா, என் அப்பா என் சகோதரன் இருந்தார்கள், ஆனால் நீ கண்டுகொள்ளவில்லை.
ஏன்?
நான் வருத்தமாக இருந்தேன்.
நீ என்னோடு பாடவில்லை என வருத்தமாக இருந்தேன்.
வெற்றி பெற நினைத்தேனேத் தவிர, உன்னை விட்டுப் போக அல்ல.
நான் கடந்த காலத்திற்குச் சென்று என் தவறுகளை சரிசெய்ய முடியாது, ஆனா…
ஆனால் நம்மிடையே என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றி நாம் பேச முயற்சிக்கலாம்.
நான் கர்ப்பம் என்பது உனக்கு நினைவிருக்கா?
என்ன இது, கிரிஸ்டினா. நான் மறக்கவில்லை.
எனில், நாம் என்ன செய்வது?
உனக்கு வேண்டியதைச் செய்வோம்.
தெரியும். என் விருப்பம் என்று தெரியும், மார்கஸ்.
ஆனால் தயவுசெய்து, என்னிடம் ஏதாவது சொல்லு. நான் முடிவு செய்ய எனக்கு உதவு.
ஆனால் நான் சொல்லிவிட்டேன். உன் விருப்பம் போல செய்கிறேன்.
உனக்கு எது வேண்டுமோ அதைச் செய்கிறேன், கிரிஸிஸ்.
பொறுப்போடு பேசு. நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்?
பாரு, கிரிஸிஸ்.
நான் யாரு, செல்லம்?
மார்கஸ்.
மார்கஸ் மற்றும் கிரிஸிஸின் கூட்டணி இது.
நான் சொல்வது சரியா?
நம் உறவு சிறப்பாக இருக்கிறது.
நாம் இப்படித்தான் செய்யப் போகிறோம்.
இந்த குழந்தையை பெற்றுக் கொள்வோம்.
நாம் கிளம்பப் போவதாக, நீ உன் குடும்பத்திடம் சொல்லு.
டமாயோ, எங்கே இருக்கிறாய்?
பரீட்சை ஆரம்பிக்கிறது!
அடச்சே.
ஹே, பார்த்துப் போ.
அடச்சே. என்னை உள்ளே அணுமதியுங்கள்.
ஆம்புலன்ஸ் பெண்ணே, உனக்கு நான் என்ன உதவி செய்ய வேண்டும்?
நான் ஆம்புலன்ஸில் வேலை செய்வதில்லை.
டிவியில் வருவது உனக்கு போர் அடித்துவிட்டதா?
பரீட்சை பற்றி இங்கே பேச வந்தேன்.
என்ன பரீட்சை?
நீ எழுத போகாத பரீட்சையா?
அது தவறு தான்.
அதனால் தான் என்னை அனுமதிக்குமாறு இப்போது உங்களிடம் அனுமதி கேட்கிறேன்.
அது உன் சக மாணவர்களுக்கு நியாயமாகாது.
தெரியும். நான் சாதாரணமாகக் கேட்க மாட்டேன்,
ஆனால் எல்லாவற்றையும் சரியாக செய்ய முயற்சிக்கிறேன்.
உண்மையிலேயே முயற்சிக்கிறேன்.
சரி.
இந்த முறை மட்டும், நீ நேரம் கழித்து பரீட்சை எழுதலாம்.
உண்மையாகவா?
நான் தான் சொல்லிவிட்டேனே.
நன்றி.
அது வந்து… எனக்கு ஏற்றார் போல் எதுவும் நடக்கவில்லை.
உன் அதிகபட்ச மதிப்பெண் 80% தான் என்பதால் மற்றவர்களுக்கும் அது நியாயமான விஷயமாகிவிடும்.
நன்றி. சரி.
உனக்கு பிரகாசமான எதிர்காலம் இருப்பதாக நான் நம்புவதால் இதைச் செய்கிறேன்.
எல்லோரும் சொல்வது போல நீங்கள் மோசமானவர் அல்ல.
இது தான் உனக்கான கடைசி வாய்ப்பு.
இதை வீணாக்காதே.
நன்றி.
மேரிகபி.
உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?
நான் இங்கே கற்றுக் கொடுக்க வந்திருக்கிறேன்.
நீங்கள் எனக்கு விளக்கம் சொல்லத் தேவையில்லை.
சரி.
பை.
பிறகு பார்க்கலாம்.
உன் வேலை நினைவிருக்கிறதா?
ஆம், அது அவ்வளவு கடினமில்லை.
சில சமயம் நீ கவனிக்காமல் இருக்கலாம்.
தலை நகரங்கள் போல.
நிறைய மாநிலங்கள் இருக்கின்றன. அது என் தவறில்லையே.
சரி. சீக்கிரம். நான் இங்கு வந்தது என் பெற்றோருக்குத் தெரியாது.
அவர்களிடம் என்ன சொன்னாய்?
கணக்கு போட்டிக்கான பயிற்சி இருக்கிறது என்றேன்.
கணக்கு வகுப்பில், பாலே பாடங்கள் இருக்கிறது என்றேன்.
பாலே வகுப்பில், நான் படிக்க வேண்டும் என்றேன்.
நீ எப்படி தப்பிக்கிறாய்?
எப்போதும் ஒரு படி முன்னே இருக்க வேண்டும், சரியா?
எனக்குத் தெரியாது.
எனக்கு பயமாக இருக்கிறது.
எனக்கு பிரச்சினை வேண்டாம்.
நம் வியாபாரத்திற்காக இதைச் செய்கிறோம் என்று ஞாபகம் வைத்துக்கொள்.
சொந்தமாக பணம் சம்பாதிக்க உனக்கு ஆசை இல்லையா?
சுதந்திரமாக இருக்க?
ஆம், இருக்கிறது.
என்ன முடிவு எடுக்கப் போகிறாய்?
நான் உனக்கு உதவ, நீ எனக்கு உதவு.
அப்பா, பீக்காவின் அம்மா அவளை அழைத்துப் போக வருகிறார்.
தன் அம்மாவின் வீட்டிற்கு என்னை அழைத்துப் போவதாகச் சொல்கிறாள்.
ஆமாம், அது நாங்கள் போகும் வழியில் இருக்கிறது.
சரி, சரி. மிக்க நன்றி.
உன் அம்மா உன்னை மீண்டும் வெளியே அனுப்பியது எனக்கு மகிழ்ச்சி.
ஆமாம், அவங்களுக்கு விளக்கிச் சொன்னேன், அவங்க புரிந்து கொண்டாங்க.
நல்லது.
நீ இங்கே எப்போதும் வரலாம்.
இந்த முட்டாளுக்கு நீ ஒரு நல்ல வழிகாட்டி.
உன் தோழி சொல்லும் எல்லாவற்றையும் நீ கேளு.
அதைத்தான் அவனிடம் எப்போதும் சொல்கிறேன்.
சரி, அம்மா வெளியே காத்திருப்பாங்க.
-பிறகு சந்திக்கலாம், திரு. ரமோன். -பத்திரமாக போ.
பிறகு சந்திக்கலாம், அப்பா.
சரி…
இது உன் முறை.
நமக்கு எலும்புகளின் புகைப்படம் வேண்டும்.
உடைந்த எலும்புகள், வெளியே தெரியும் எலும்புகள், ரத்தம், குடல், எல்லாம்.
அதிக ரத்தம் என்றால் நல்லது, புரிகிறதா?
-அவற்றை எனக்கு அனுப்பு. -சரி.
அது சிறந்த யோசனையாக இல்லாமல் இருக்கலாம்.
நீ தைரியசாலி என்று சொன்னாயே?
அதை நிரூபி.
போ!
போ. போ.
அந்தப் பக்கம்.
உன் அம்மா வீட்டிற்குப் போய்விட்டு போகலாம்.
அட, எதற்காக, அப்பா?
நீயே தெரிந்துகொள்வாய்.
என் ஃபோன்.
நான் சில புகைப்படங்கள் எடுக்க விரும்பினேன்.
“நான் சில புகைப்படங்கள் எடுக்க விரும்பினேன்.”
போய் பின்னால் உட்காரு.
சீக்கிரம் போ.
-இங்கிருந்து போ. -நீ பிடிபட்டாய்.
ஹே, குட்டி.
உன்னைத் தேடிப் போகலாம் என்றிருந்தோம்.
நாளை என்னை அழைத்துக் போவீர்களா?
எனக்குத் தெரியவில்லை. பார்க்கலாம்.
சரி. பை, அப்பா.
மறுபடி இப்படி என்னை ஏமாற்றாதே. இருவரும் தான்.
வா.
-அந்தக் கண்ணாடி உனக்கு அழகாக இருக்கு. -ஆம், நன்றாக இருக்கு.
-குட் நைட். -ஹே, லூக், கொஞ்சம் பொறு.
என் குடும்பத்திடம் அன்பாக நடந்துக் கொண்டதற்கு நன்றி.
அந்தக் கண்ணாடிக்கும் நன்றி.
இல்லை, அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை.
நான் உனக்கு ஒரு அறிவுரை சொல்லவா?
உன் குழந்தைகளிடம் முதலாளி மாதிரி நடந்துகொள்ளாதே.
அப்பாவாகவும் நடந்துகொள்.
அப்போதுதான் உன் நல்ல மனது அவர்களுக்குப் புரியும்.
எனக்கு எப்படி அது புரிந்தது தெரியுமா?
ஏனென்றால், நீ இந்த சூழ்நிலையைச் சமாளித்த மாதிரி,
என்னால் சமாளித்திருக்க முடியாது.
நீ அவளின் இறந்தகாலம், நான் அவளின் எதிர்காலம்.
உண்மை என்னவென்றால்… நான் உன் குழந்தைகளின் அம்மாவுடன் இருக்கிறேன்.
ரமோன், கடவுளை நம்பு.
அவர் கஷ்டமான சூழ்நிலையிலும் உன்னைக் கைவிடமாட்டார்.
-நன்றி. -கடவுள் ஆசீர்வதிக்கட்டும்.
அந்த பாதிரியார் அறிவுரை சொல்ல விரும்புகிறான். அவன் தன்னை யாரென்று நினைக்கிறான்?
ஆம்புலன்ஸ்
ஆனால் என் முன்னுரிமைகள் மாறிவிட்டன, நான் கட்டணம் கட்டுகிறேன், இல்லையா?
நான் இனி குடிக்க மாட்டேன் நான் பரதேசி இல்லை
என்னுள்ளே உள்ள நல்லதை தேடுவதற்கு என்னிடம் பணமில்லை…
-உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? -பசங்களே.
நான் உங்களுக்கு முதலாளி மட்டுமல்ல, அப்பாவும் கூட.
எப்படியிருக்கிறாய், மார்கஸ்?
நானா?
நன்றாக இருக்கிறேன், அப்பா. ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை, ரமோன்.
-உங்களிடம் யாராவது ஏதாவது சொன்னார்களா அல்லது… -என்ன சொல்லப் போகிறார்கள்?
ஒன்றுமில்லை. நான் நன்றாக இருக்கிறேன், அப்பா.
அப்புறம், மேரிகபி? நீ எப்படியிருக்கிறாய்?
உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? வித்தியாசமாக நடந்துக்கொள்கிறீர்கள்.
இல்லை, எப்போதும் போல் தான் இருக்கிறேன்.
நீங்கள் நலமா எனத் தெரிந்துகொள்ள நினைத்தேன்.
ஏனென்றால் நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.
ஹே, ரமோன்.
மறுபடியும் உடம்பு சரியில்லையா, என்ன?
அது…
அப்படி இல்லை.
எனக்குப் பிடித்த ஆம்புலன்ஸ் எப்படியிருக்கிறது?
செல்ல கார்மென். நாங்கள் நன்றாக இருக்கிறோம்.
ஏதாவது விஷயம் இருக்கிறதா?
நகரத்தின் வடக்கு பகுதியிலிருந்து எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறீர்கள்?
பதினைந்து நிமிடங்கள்?
-ஒரு அழைப்பு வந்தது. -பத்து நிமிடம்.
குழந்தை சுயநினைவுடன் இல்லை. குழந்தையின் அம்மா ரொம்ப கவலைப்படுகிறார்.
பிளாசா லூயிஸ் கப்ரேராவிற்கு அருகில்.
போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். இடத்தை அனுப்பி வை.
அனுப்புகிறேன்.
நான் சரியான நேரத்தில் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டேன்
பேண்ட்டை கழற்றி தொங்கவிட்டுவிட்டு ராப் செய்து முடித்துவிட்டேன்
என்ன? இதுதான் அந்த இடமா?
-வணக்கம். -வணக்கம்.
-நீங்கள் தான் சிறுவனின் அம்மாவா? -ஆம், உள்ளே வாருங்கள்.
இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு, என் மகன் உலோகத் துண்டினால் அறுத்துக் கொண்டான்.
அவனுக்குக் காய்ச்சல் வந்துவிட்டது, நான் எங்கள் குடும்ப மருத்துவரை அழைத்தேன்.
அவர் அவனைச் சோதித்துவிட்டு, காய்ச்சலுக்கு மருந்து தந்தார், ஆனால் அவனுக்கு வியர்த்துக்கொண்டே இருந்தது.
அதற்கு பிறகு உங்கள் மருத்துவரிடம் பேசினீர்களா?
அவர் என் அழைப்புகளை எடுக்கவில்லை.
நான் தனியாக இருக்கிறேன். என் கணவர் வேலை விஷயமாக வெளியூர் சென்றிருக்கிறார்.
சாங்கோ, ஸ்ட்ரெச்சர் எடுத்து வா. நான் அவருடன் செல்கிறேன், சரியா?
சரி, டாக். இதோ எடுத்து வருகிறோம்.
-இந்தப் பக்கம் வாருங்கள். -சரி.
உங்கள் மகனின் வயது என்ன?
எட்டு.
மருத்துவர் என்ன மருந்து கொடுத்தார் என ஞாபகமிருக்கிறதா?
இல்லை.
அது பரவாயில்லை. பிறகு, பெட்டியில் பார்த்துக்கொள்கிறேன், சரியா?
இந்தப் பக்கம் வாருங்கள்.
என் பையன் அவனது அறையில் இருக்கிறான். அவன்…
அவன் கொஞ்ச நேரமாகத் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்.
இங்கே வாருங்கள், டாக்டர்.
சரி.
கடவுளே!
காய்ச்சல் போய்விட்டது.
இவன் தான் என் மகன் டானி.
நான் அருகில் போய் பார்க்கிறேன், சரியா?
டானியல். அன்பே, எழுந்திரு.
காய்ச்சல் குறைந்திருக்கிறது, இல்லையா?
போய்விட்டது.
இங்கு கொஞ்ச நேரம் இருங்கள். நான் மருந்து எடுத்து வருகிறேன்.
அவனுக்குச் சரியாகிவிடும் இல்லையா?
ஆம், கவலைப்படாதீர்கள். நான் கீழே போய் மருந்து எடுத்து வருகிறேன்.
கேட்டாயா, அன்பே? எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
ஐயோ, ஐயோ, ஐயோ.
குழந்தை இறந்துவிட்டது. அவன் இறந்துவிட்டான்.
அண்ணா, இப்போதேப் போலீஸைக் கூப்பிடு.
-ஏன்? -சிறுவன் இறந்துவிட்டான்.
விளையாடுகிறாய்.
டையாஸிபம், 5 மில்லிகிராம் எடுத்து வாருங்கள், சரியா?
டாக்டர்?
-சீக்கிரம்! அதிர்ச்சியில் இருக்காங்க. -நீங்கள் அவனுக்கு சிகிச்சை அளிக்க மாட்டீர்களா?
டையாஸிபம், டையாஸிபம்.
ஆம். கண்டிப்பாக அளிப்போம். அதற்காகத் தான் வந்திருக்கிறோம்.
-உங்களை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லணும்… -இல்லை, இல்லை.
மருத்துவமனைக்கு வேண்டாம். அவன் எங்கேயும் வரமாட்டான். இல்லை, வேண்டாம்.
சரி, இங்கேயே பார்க்கிறோம். ஆனால்…
அருகில் வராதீர்கள். அவனை குணமாக்குவீர்களா?
ஆம், ஆனால் நீங்கள் கொஞ்சம் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்…
-என்னைத் தொடாதீர்கள்! -சரி.
-அவனை குணமாக்குவீர்களா? -ஒன்றுமில்லை. உங்களுக்கு உதவ தான் வந்திருக்கிறோம்.
-அப்பா! அப்பா, உடனே வாருங்கள்! -ஏன்?
டையஸிபம் இல்லை, டாக்டர், இதுதான் இருக்கிறது.
இல்ல! என்னை விடுங்கள்! ஏன் இப்படி செய்கிறீர்கள்? வேண்டாம்!
-அமைதியாக இருங்கள், மேடம். -உங்களுக்கு உதவத்தான் வந்திருக்கிறோம்.
-காப்பாற்றுங்கள்! காப்பாற்றுங்கள்! -உங்கள் நல்லதுக்கு தான்.
-அவரைப் பிடியுங்கள், பிடியுங்கள். -உதவி!
ஒன்றுமில்லை, ஒன்றுமில்லை.
ஒன்றுமில்லை. கொடுத்துவிட்டாயா?
ஆம். கொடுத்துவிட்டேன்.
வேறெதாவது தகவல் இருக்கிறதா, மேடம்?
செம்பெஃபோ
பிரேத பரிசோதனை செய்ய வேண்டும்,
ஆனால் உடல் அழுகியதை வைத்து பார்க்கும் போது, இறந்து நான்கு அல்லது ஐந்து நாட்களாகியிருக்கும்.
-சரி. -வேறெதாவது இருக்கிறதா?
அவரை அமைதிப்படுத்த மயக்க மருந்து கொடுத்தோம்.
ஆனால், அந்தப் பெண்ணிற்கு நாங்கள் பொறுப்பேற்க முடியாது.
தயவுசெய்து, உதவி செய்யுங்கள்.
விதிமுறைகளை மீற முடியாது, அண்ணா.
மன்னித்துவிடுங்கள்.
சரி, முடிந்துவிட்டதா? நாங்கள் கிளம்புகிறோம், சரியா?
நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்?
இது எங்கள் பிரச்சினையில்லை என உங்கள் பிள்ளைகளிடம் சொல்லிவிட்டேன்.
எனில், நாங்கள் என்ன செய்வது?
அந்தப் பெண்ணிற்கு மயக்க மருந்து கொடுத்தது யார்? நீங்களா அல்லது நாங்களா?
அது மட்டுமில்லாமல், அவளை இப்படியே அழைத்துச் செல்ல முடியாது.
-முடியாது, இல்லையா? -இல்லை, இது சிக்கலானது.
அவள் மருத்துவமனையில் கண்விழித்து விட்டால், சாட்சி சொல்வாள், இல்லையா?
குட் நைட்.
போய்த் தொலை.
-வேறென்ன எதிர்பார்த்தீர்கள், ரமோன்? -போகலாம்!
இந்த அயோக்கியர்கள் எந்த உதவியும் செய்ய மாட்டார்கள்.
நீங்கள் போங்கள். நான் இதோ வருகிறேன்.
சரி. சீக்கிரம் வா, டாக்.
ஹே, கவனமாக இரு. அவள் கண் விழிக்கக் கூடாது.
குளோஸபைன் 10 மில்லிகிராம்
ஹாலோபெரிடோல்
ஸோடெபைன்
ஐயோ.
ஹே. ஹே.
-நமக்கு பெரிய பிரச்சனை, புரிகிறதா? -என்ன? என்னானது?
அவள் மருந்துகள் எடுத்துக்கொண்டு எத்தனை நாட்களாகின்றன என கடவுளுக்குத்தான் தெரியும்.
எவ்வித மருந்து?
நிறைய மனநோய் மருந்துகள்.
அவளை இப்படியே தடயவியல் துறைக்கு அழைத்துச்செல்வது சரியில்லை.
அவள் கண்விழித்தாலும், மறுபடியும் மயக்க மருந்து கொடுக்க வேண்டும்.
நாம் அவளை, “ஃப்ரே பெர்னாடினோ மனநோய் மருத்துவமனை”-க்கு
அழைத்துச் செல்வதாக தடயவியல் துறையிடம் சொல்லப் போகிறேன்.
காப்பீடு இல்லையென்றாலும் அங்கு அவளை அனுமதிப்பார்கள். அவள் அமைதியாக இருந்தால் மட்டுமே.
-சீக்கிரம் போகலாம், நண்பா. -சரி, வாங்க போகலாம்.
-டாக். -நான் எங்கிருக்கிறேன்?
ஒன்றுமில்லை. அமைதியாக இருங்கள்.
-எங்கே என் மகன்? -மருத்துவமனையில் இருக்கிறான். அங்குதான் போகிறோம்.
கவலைப்படாதீர்கள், மேடம்.
ஒன்றுமில்லை, மேடம்.
அவ்வளவுதான். கண்களை மூடுங்கள்.
மீண்டும் தூங்குங்கள். அப்படித்தான்.
-ஒன்றுமில்லை. -மிடாஸோலம் கொண்டு வருகிறாயா?
இதோ கொண்டு வருகிறேன்.
எங்கிருக்கிறது, டாக்டர்?
இங்கு தான் இருக்கும், ஆனால் நீ இந்த இடத்தையே அலங்கோலமாக்கி வைத்திருக்கிறாய்.
அது இங்கில்லை, டாக்.
அதோ அங்கிருக்கும், அண்ணா.
ஹே, வேண்டாம், வேண்டாம், வேண்டாம்! பெண்ணே, என்ன செய்கிறீர்கள்?
-என்னைத் தொடாதீர்கள். -கேளுங்க, உங்களுக்கு உதவுகிறோம். சரியா?
-ஹே, அமைதியாக இருங்கள்! -என் மகன் எங்கே?
-இல்லை, இல்லை! -அப்பா, கவனமாக இருங்கள்!
-உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை? -இல்லை! என் மகன் எங்கே?
-கவனமாக இருங்கள்! -அப்பா. அப்பா!
தயவுசெய்து, அமைதியாக இருங்கள், மேடம்.
-ஹே, வேண்டாம். அதைக் கீழே போடுங்கள், மேடம். -அருகில் வராதீர்கள்.
-அருகில் வராதீர்கள்! -அமைதியாகுங்கள்.
-நாங்கள் அமைதியாக இருக்கிறோம், பார்த்தீர்களா? -அமைதியாக இருங்கள்.
ஜாக்கிரதை, செல்லம். கவனமாக இரு.
ஐயோ. சரி, அமைதியாக இருங்கள்.
-ஹே, ஹே! -வேண்டாம்!
-அவள் கால்களைப் பிடி. ஒன்று, இரண்டு, மூன்று. -வேண்டாம், தயவுசெய்து விடுங்க!
என்னைப் போக விடுங்கள்!
டாக்டர்!
ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை.
-நான் உங்களுக்கு உதவி விரும்புகிறேன், மேடம். -என்னை போக விடுங்கள்!
ரமோன்!
-பேண்டேஜ் கொண்டு வா, சீக்கிரம்! -டானியல்! டானியல்!
-உங்களை அவனிடம் அழைத்துச் செல்கிறோம். -என்னைப் போக விடுங்கள்!
என்னை விடுங்கள்!
என் மகனிடம் போக விடுங்கள்!
மருந்து டப்பாவைக் காணவில்லை, நண்பா.
-இவள் பைத்தியமாகிவிட்டாள். -ஒன்று கொடு.
-என் மகன். தயவுசெய்து, வேண்டாம். -ஒன்றுமில்லை. உங்களுக்கு ஒன்றுமில்லை.
என் மகன்! என் மகன்!
வேண்டாம்!
தயவுசெய்து என்னை இங்கிருந்து போக விடுங்கள். உங்களை கெஞ்சிக் கேட்கிறேன், தயவுசெய்து, விடுங்கள்.
இது உடைந்துவிட்டது.
உன் அப்பா கட்டு கம்பியைப் பார்த்தாரா?
அதை விடுங்கள். இந்தச் சின்ன சக்கரம் உடைந்துவிட்டது.
அவருக்கு இன்னொரு நெஞ்சு வலி வராமல் இருந்தால் சரி.
ஐயோ.
மன்னித்து விடுங்கள், ரமோன். மனநிலை பாதித்தவர்களுக்கு நாங்கள் சிகிச்சை அளிப்பதில்லை.
அவரை நாங்கள் அனுமதிக்க முடியாது, மன்னித்துவிடுங்கள்.
எதையும் இலவசமாகச் செய்யும் நிலையில் நாங்களில்லை என உங்களுக்கே நன்றாகத் தெரியும்.
டயரை மாற்றுவதற்கு பசங்க உதவி செய்வார்கள்.
ஆனால் அதை மட்டும் தான் செய்ய முடியும்.
அதற்கு மேல் எதுவும் செய்ய முடியாது.
-புரிகிறது. இது… -“புரிகிறதா”?
“புரிகிறதா” என்றால் என்ன அர்த்தம்?
இது மாறவே மாறாது, இல்லையா?
ஏதாவது பிரச்சினை வந்தால், எல்லோரும் பின்வாங்கி விடுவதைப் பார்த்து சலித்துவிட்டது, சரியா?
ஆனால் டமாயோ குடும்பத்தினர் உதவி செய்வார்கள், இல்லையா?
எனில், நாம் வீணாய்ப் போவோம்.
நீங்கள் எதுவும் சொல்ல மாட்டீர்களா?
மேரிகபி!
உன் மகளுக்கு என்ன ஆச்சு, ரமோன்?
நீதான்.
நீதான் என் மகனைக் கொன்று விட்டாய்.
நீதான்.
நீதான் என் மகனைக் கொன்றுவிட்டாய்.
உங்கள் மகன் ஏற்கனவே இறந்திருந்தான்.
நாங்கள் காப்பாற்றுவதற்கு ஒன்றுமில்லை.
அதற்காக வருந்துகிறேன்.
நாம் வெளிப்படுத்தாத உணர்வுகள் அப்படியே இருந்து விடாது என்பார்கள்.
அவை அழிந்துப் போகாது.
அவை உயிர்ப்புடன் புதைக்கப்பட்டு, பிறகு மோசமான விதத்தில் வெளிவரும்.
ஆனால், வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்கள் அதை எளிதாகச் சொல்லி விடுவார்கள்.
ஐயோ, நலேலி.
நாம் ஒருவரை ஒருவர் இன்னும் நன்றாக அறிந்திருக்கலாம்.
மெக்சிகோவில் தொடர்ந்து பணவீக்கம் அதிகரித்து வருகிறது.
நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு 9.2% உயர்ந்துள்ளது…
இன்னும் தூங்காமல் இருக்கிறாய்.
நான் ரமோனிடம் எதையும் சொல்லியிருக்கக் கூடாது.
ஆனால், அவர் முயற்சியை நான் எந்தளவு மதிக்கிறேன் என அவருக்குத் தெரிய வேண்டும்.
அட, அது கடினமான விஷயம் தான்.
அவர் என்னைச் சகோதரனாக ஏற்றுக்கொள்வது.
எனக்குத் தெரியவில்லை, அன்பே. ரமோனும், அவரது குடும்பமும்
விரும்பிய போதெல்லாம் இங்கு வருவதை நினைத்து சில சமயம்…
உண்மையிலேயே, ஏதோ ஒரு மாதிரி இருக்கிறது.
ஆனால், உனக்கு அது தான் வேண்டுமென்றால்,
உனக்கு அதுதான் சந்தோஷம் என்றால், எனக்கும் அதுதான் சந்தோஷம்.
உன் குடும்பம் தான் என் குடும்பம்.
லூக்.
உங்களை நேசிக்கிறேன்.
சந்தோஷமாக இருக்கிறீர்கள் போலும், ரமோன்.
தென் மெக்ஸிகோவின் மனநோய் மருத்துவமனை
அந்தப் பெண் நன்றாக இருக்கிறாள். ஆம்புலன்ஸ் தான் பழுதாகிவிட்டது.
நாம் இதிலிருந்து ஒரு டாலர் கூட சம்பாதிக்கவில்லை.
மறுபடியும் நடந்துவிட்டது.
என்னை என்ன செய்யச் சொல்கிறாய்?
உனக்கு எல்லாம் தெரியும்தானே. பைத்தியங்களை யாருமே பார்த்துக்கொள்ள தயாராகயில்லை.
நாம் “பைத்தியங்கள்” என்று சொல்லக் கூடாது, ரமோன்.
அங்கே பாருங்கள்.
அதைச் சரி செய்ய சில டாலர்கள் செலவாகும்.
நம்மிடம் அந்தளவுக்கு பணமும் இல்லை.
போகலாம், டாக்.
டாக்?
டாக்!
ஐயோ.
பாரு!
-என்ன இது? -நலேலிக்கு என்ன நடந்தது என கண்டுபிடித்துவிட்டேன்.
நலேலிக்கு சப்அரக்னாய்டு இரத்தக்கசிவு ஏற்பட்டுள்ளது, ஆனால் எந்த அறிகுறியும் தெரியவில்லை.
அவர்கள் அவளை நிலைப்படுத்திய போது,
அவள் விலாஎலும்பு, நுரையீரல், கால்,
மற்றும் முக்கியமான உறுப்புகளை மட்டும் சோதித்துள்ளனர்.
ஆனால் அதற்குப் பிறகும், தொடர்ந்து இரத்தக்கசிவு தொடர்ந்திருக்கிறது.
எனவே தான், அவளுக்குத் தலைவலி வந்திருக்கிறது.
-மேலும்… -டமாயோ.
தலைவலிக்காக ஆஸ்பிரின் மாத்திரையை சாப்பிட்டதும்…
-டமாயோ, உண்மையாகவா? -…இரத்தம் மிகவும் இலேசாகி…
-டமாயோ. -…மூளைக்கு ஆக்சிஜன் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டிருக்கு.
தானாக மருந்து எடுத்துக் கொள்ளாமல்
மருத்துவமனைக்குச் சென்றிருந்தால்
இந்தக் காயத்தைக் கண்டுபிடித்து சரி செய்திருக்கலாம்.
இதனால்தான் நீ தேர்வு எழுதவில்லையா?
இதைத்தான் செய்து கொண்டிருந்தாயா?
எனக்குப் புரிய வேண்டியிருந்தது.
அது என் தவறு தான். நான் அவளை மருத்துவமனைக்கு அனுப்பியிருந்தால்…
-இல்லை. இல்லை. -…அவள் சரியாகியிருப்பாள்,
-ஆனால் நான் அவளை ஆஸ்பிரின் சாப்பிட விட்டுவிட்டேன்! -இல்லை, இல்லை.
அது உன் தவறில்லை.
நீ இல்லையென்றால், அவள் நிலநடுக்கத்தின் போதே இறந்திருப்பாள்.
புரிகிறதா? அது உன் தவறில்லை…
பொறு. பொறு.
பொறு. பொறு, டமாயோ. டமாயோ.
இப்படி வேண்டாம்.
டமாயோ, இரு!
டமாயோ!
மன்னித்துவிடுங்கள், பெரியவரே, இந்த முறை பழுது பெரிதாக உள்ளது.
அப்படி சொல்லாதே, நண்பா.
ஆம், பணமும் நிறைய செலவாகும்.
எவ்வளவு ஆகும்?
-உனக்கு நெஞ்சுவலி வந்துவிடும்… -எப்படியிருக்கிறாய், குட்டி?
மார்கஸ்?
என்ன ஆச்சு, டாக்? எங்கே இருக்கிறாய்? நாங்கள் ரொம்ப பயந்துவிட்டோம்.
இதை நீயே தான் சமாளிக்க வேண்டும்.
ஹே, இரு. என்ன சொல்கிறாய்?
“நானே” சமாளிக்க வேண்டுமா?
எங்கே இருக்கிறாய்? உன்னிடம் நேரில் வந்து பேசுகிறோம்.
அப்பாவிடம் சொல்லு நான்…
இனி ஆம்புலன்ஸில் வேலை செய்ய மாட்டேன்.
ஹே, மேரிகபி. வேண்டாம், அப்படி செய்யாதே…
தமிழாக்கம் மேனகா மணிகண்டன்